SERIAL NETFLIX
Niemożliwe.
Otrzymałyśmy różne mapy.
Od samego początku były dwie ukryte skrzynki.
Te poszukiwania były dla ciebie tylko zabawą.
Prawdziwa gra rozpoczyna się teraz.
Zawalczymy o skrzynki ze skarbami.
Gotuj się, Saotome!
Mary!
W porządku.
Do ostatniej gry podejdziecie w bardziej odpowiednim miejscu.
Będzie to oczywiście gra hazardowa.
Dobrze was tu wszystkie widzieć.
Aoi? Co ty tu robisz?
Juraku powiedziała mi o grze.
Nie mogłem się oprzeć.
To pojedynek utalentowanej nowicjuszki
i członkini rady Rozkwitu.
Nie mogę tego przegapić.
Będę waszym krupierem.
Będę z wami do samego końca, więc możecie skupić się na grze.
Teraz na pewno nie przegram.
Dobrze.
Celem tej gry jest udowodnienie moich umiejętności przed Aoim.
To nie wpłynie na moją taktykę.
Muszę po prostu dać z siebie wszystko i wygrać.
Gra, która was czeka,
to Kościany Nim.
Kościany Nim?
Tak. Potraficie grać w nim prawda?
Gracze zabierają po kilka kamyków z puli.
Przegrywa ten, który weźmie ostatni kamyk.
Na tym polega gra.
Tak. Ale takie zasady gwarantują zwycięstwo tego, kto zaczyna.
Kość wprowadzi element losowości.
Posłużymy się kamykami do gry w go.
Będziecie rzucać na zmianę kością i zabierać tyle kamieni, ile wypadnie.
Kto zbierze ostatni kamień, przegrywa.
To wszystkie zasady.
Proste, prawda?
Trudno tu coś zmajstrować.
Gra jest uczciwa.
To czysty hazard.
Więc wszystko, co do tej pory zrobiłyśmy, nie ma znaczenia?
Ostatecznie o wszystkim zadecyduje los?
Nie, nie los. Jest tu sposób na wygraną.
Jeśli plan się powiedzie, wygramy.
Ale czy mam z nią szansę?
Jeszcze niedawno byłam amatorką.
Wszystko w porządku?
Nie wyglądasz za dobrze.
Wszystko gra.
Przepraszam, że jestem dla ciebie ciężarem.
Może i jestem głupia, ale poradzę sobie z taką grą.
Daj nam znać, gdybyś miała za ciężko.
Nam?
Mnie też w to wciągasz?
- Oczywiście. - Ja nie czuję się taka pewna.
Nie mów tak.
Racja. Są ze mną przyjaciółki.
Nie muszę grać sama.
Posłuchajcie.
Jesteśmy gotowi do gry.
Będę wyjmował kamienie zgodnie z liczbą, która wypadnie.
Mogę się przyjrzeć?
Oczywiście.
Nie ma tu żadnych sztuczek.
Koleżanka Mary wyszła?
Pewnie poszła do łazienki.
Używamy tylko czarnych kamieni do go, tak?
- Zgadza się. - Dobrze.
Skończyłam.
Też się przyjrzę.
Mogłem się spodziewać,
że moja przyszła małżonka też we mnie zwątpi.
„Nawet płytką rzekę traktuj jak głęboką”.
Wszystko się zgadza.
Kto zacznie?
Saotome może zacząć.
W porządku.
Zaczynamy Kościane Nim.
Moja strategia jest idealna.
Gdybym była sama, miałabym 50-procentową szansę na wygraną,
ale we trzy wygramy na pewno.
Zwyciężymy!
Okej, posłuchajcie.
Tsuzura, kiedy zacznę przyglądać się grze,
wyjdź, robiąc przy tym dużo hałasu.
Dlaczego?
Nie mam czasu na wyjaśnienia.
Powiem ci, gdzie chcę, żebyś się potem udała.
Nie wiem, co Mary planuje,
ale ufam jej.
Zrobiłabym dla niej wszystko!
Dwójka.
Okej, wyjmuję dwa kamyki.
Teraz Sakura.
Piątka.
Wyjmuję pięć kamyków.
Będzie dobrze.
Saotome ma plan.
Inaczej nie kazałaby nam tego robić.
A jeśli się pomyliła?
Za dużo myślę.
Zaufaj jej. Nie bój się!
Trójka.
Nie zostało już dużo kamyków.
Mary, rzucaj ostrożnie.
Słabizna.
Mówię o grze.
Nie wymaga żadnej techniki.
Jest prosta, ale nie tak emocjonująca jak ruletka.
Co więcej…
Znowu?
Mogłyby wychodzić nieco ciszej.
W ten sposób łatwiej o podstęp.
Co jest, Saotome? Twoja kolej.
Co ona powiedziała?
„Łatwiej o podstęp”?
Przejrzała mój plan?
Wkrótce skończą się kamyki.
To koniec.
A teraz rzucaj.
Nie, będzie dobrze.
Zwyciężę.
Szóstka.
Raz.
Obliczyłam, że zostało siedem kamyków.
- Dwa. - Teraz jej kolej.
- Trzy. - To będzie koniec.
- Cztery. - Jest więcej niż sześć kamyków.
Pięć. Sześć.
Koniec gry.
Pojemnik jest pusty.
Mary, wzięłaś ostatni kamyk. Przegrywasz.
Co? Dlaczego?
Momencik.
Przestań!
Spytałaś dlaczego.
Chodziło ci o to,
dlaczego przegrałaś mimo oszustwa?
Twierdzisz, że podmieniła kości?
Zgadza się.
Ale to Mibuomi przygotował kości.
Nie zauważyłby oszustwa jako krupier?
Zauważył je i nic nie powiedział.
Taki już jest.
Robisz ze mnie jakiegoś nikczemnika.
Nikt nie powiedział, że nie można oszukiwać.
Oszukiwanie bez wiedzy przeciwnika
również wymaga umiejętności.
Oczywiście w takim wypadku musisz oszukiwać aż do samego końca.
Prawda, Mary?
Oto, w jaki sposób oszukiwała.
Zanim zaczęliśmy,
podmieniłaś kość na swoją własną,
gdy przyglądałaś się elementom gry.
Ale wtedy wciąż była to normalna kość.
Więc zaczęliśmy grać bez żadnych problemów.
Mamy też kamyki do go.
Wzięliśmy je z klubu gry w go.
W standardowym zestawie do go jest 181 czarnych kamyków
i 180 białych.
Wiedząc o tym, mogłaś liczyć, ile zostało kamyków.
Używamy tylko czarnych kamieni do go, tak?
Saotome liczyła kamienie w trakcie gry.
Pod koniec, gdy zostało siedem kamieni,
ponownie podmieniła kość, tym razem na spreparowaną.
Tą kością wykonano ostatni rzut.
Na tej kości…
wypadają tylko szóstki.
To znaczyłoby, że ostatni kamień przypadłby mnie.
Saotome miała gotową kość na każdą ewentualność.
Ale nie wiedziała, w co będziemy grać.
Poza tym kości z tej gry różniły się od tych, które przygotowała.
Dlatego podmieniła je dwukrotnie.
Dzięki temu nawet krupier nie mógł się zorientować,
a ona mogła wykonać swoją sztuczkę.
Kiedy podmieniała kości,
jej koleżanki hałasowały,
żeby odwrócić naszą uwagę.
Podziwiam to, jak udało ci się przygotować i dostosować w trakcie gry.
Powinnam była przegrać.
To czemu przegrałam ja?
Dlaczego nie wygrałam?
Nie ma co tu dużo mówić.
Przed grą usunęłam jeden kamyk.
To wszystko.
Podmiana kości to przewidywalna sztuczka.
Spotkałam się z nią parę dni temu.
Więc byłam wyjątkowo ostrożna.
Myślałaś, że to oszustwo zagwarantuje ci wygraną.
Domyśliłam się,
że zostawisz tylko jeden kamień.
Wykorzystałam to na swoją korzyść.
Twoje oszustwo było dobrze przemyślane,
ale jak zauważył Aoi,
wszystko na nic, jeśli przejrzy cię przeciwnik.
Saotome.
Nie jesteś godna dołączenia do rady Rozkwitu.
Brak ci talentu.
Przegrałam.
Mój idealny plan zdał się na nic.
Nie wystarczył, by ją pokonać.
Dobrze więc.
Sakura Miharutaki wygrywa Kościane Nim.
Mary musi oddać jej swoją skrzynkę ze skarbem.
Mary Saotome, tylko na tyle było cię stać?
To da Aoiemu do myślenia.
Jesteś zazdrosna?
Co za idiotyzm.
Dobra robota, Sakuro.
Nie sądziłam, że ta gra zapewni nam aż takie widowisko.
Nic mi po twoich pochlebstwach.
Nie mów tak.
Proszę, Miharutaki.
To skrzynka Saotome.
Wykorzystała mój podstęp przeciwko mnie. Przegrałam.
Nie mogę zaprzeczyć.
Jednakże…
to jeszcze nie koniec mojego podstępu.
Co to?
To mapa Saotome.
Dlaczego była w mojej skrzynce?
Mary!
Jesteście!
Znalazłyśmy!
Było tak, jak mówiłaś.
Jeszcze jedna skrzynka?
Co one z nią robią?
Co się dzieje?
No nie żartuj.
Miharutaki, no co ty,
jeszcze się nie zorientowałaś?
Widać członkostwo w radzie nie świadczy o umiejętnościach.
Wyjaśnij nam to, Mary.
Co to za skrzynki?
Od początku popełniłyśmy błąd.
Interpretowałyśmy mapę przy użyciu wskazówek.
To doprowadziło nas do skrzynki.
Myślałyśmy, że jest w niej skarb
i musimy już tylko zdobyć klucz od przeciwniczki.
Tak nam się wydawało.
Miharutaki, ty też szukałaś skarbu,
uznając, że jest to mapa budynku.
Które piętra przeszukałaś?
Zaczęłam od pierwszego.
My też.
Znalazłyśmy odpowiedzi na pierwszym piętrze.
Jednak ten budynek ma cztery piętra.
Są niewielkie różnice między tymi dwoma zapisami.
Co to wszystko znaczy?
Zmierzam do tego.
Te numeryczne zapisy nutowe to wielowymiarowe współrzędne.
To dopiero jest prawdziwa mapa.
Co więcej,
skrzynka wskazana przez te wielowymiarowe współrzędne
zawiera prawdziwy skarb.
Patrząc na te zapisy, nie mogłam stwierdzić,
które współrzędne są na osi pionowej.
Dlatego się rozdzieliłyśmy.
Dziewczyny miały nie tylko odwrócić waszą uwagę.
Już rozumiem.
Dobra robota, Mary.
Gratulacje. Wszystko się zgadza.
Grałaś ze mną, by zyskać na czasie?
Nie, to nie tak.
Wielowymiarowe współrzędne były tylko jedną z opcji.
Może byłam nadgorliwa,
ale nie mogłam zignorować możliwości, że w skrzynkach kryje się rozwiązanie.
Dlatego zależało mi na tym, by zdobyć obie skrzynki.
Kiedy to rozgryzłaś?
Kiedy rozwiązałyśmy pierwszą część
i zobaczyłyśmy, że nas wyprzedziłaś,
nie wiedziałam, co robić.
Czy miałam dalej z tobą grać?
Martwiłam się.
Byłaś bardzo pewna siebie.
Nawet pokazałaś mi swoją mapę.
Byłaś pewna wygranej.
To cię pogrążyło.
Przegrałaś, ponieważ nas nie doceniłaś.
No co, sama chciałaś, żeby pomogły mi koleżanki.
Chciałaś mnie przechytrzyć.
Żartujesz sobie?
Mary!
A pamiętacie, jak patrzyła na nas z góry?
Idiotka!
To prawda.
Co?
Patrzyłam na was z góry.
Byłam arogancka.
Opuściłam gardę i przegrałam.
Myliłam się.
Jesteś wyjątkowo utalentowana.
Przepraszam cię.
Ona jest taka dojrzała!
Co to ma być?
Skrzynka ze skarbem należy do Mary.
Ogłaszam Mary zwycięzcą tej gry.
- Tak! - Super!
Jesteś wspaniała, Saotome!
Nie, wygrałyśmy dzięki wam.
Dziękuję.
Za kogo ty się masz, Sakuro Miharutaki?
Dlaczego przegrałaś?
Mój plan był idealny.
Przez ciebie wszystko przepadło!
- Co to? - Saotome zdobyła obrożę.
Nigdy jej nie wybaczę!
Odbiorę jej tę obrożę za wszelką cenę!
Tylko ja mogę być dyscyplinowana przez panią Juraku!
Stawką gry było członkostwo w Rozkwicie.
A więc Mary może dołączyć do grupy, kiedy zechce.
Jakiś sprzeciw, Aoi?
Skąd.
Kiedy zechcę. W porządku.
Spełniłaś moje oczekiwania.
Razem osiągniemy nasze cele.
Mary, dołącz do Rozkwitu!
Umówiliśmy się, że dołączę, kiedy zechcę.
Szkoda, żeby marnował się taki talent.
- Poczekaj… - Proszę!
- Musisz nam pomóc! - Nie tak blisko.
Ja też cię o to proszę.
Masz dość talentu, by dołączyć do rady.
Dzięki, ale…
Momencik, Sakura.
Co ty tu masz do powiedzenia?
Wyrażam swoją opinię jako członkini rady.
Co ty pleciesz? To oczywiste, że jesteś zwolniona.
Co?
Przez jedną przegraną?
Wygrywałam już tyle razy.
W tym problem.
Z takim doświadczeniem powinnaś była wygrać tę grę.
Przegrałaś najważniejszą grę.
Opuściło cię szczęście.
Jeśli zostaniesz w grupie,
w końcu będziesz dla nas ciężarem.
Nie potrzebujemy takiego pechowca.
Teraz twój los jest w naszych rękach.
Do końca szkoły pozostaniesz zwykłą członkinią grupy.
Sakura, chcesz dołączyć do Rozkwitu?
Oczywiście!
Jesteś dla nas warta tyle, co stu członków!
Cieszę się, że będę miał taką genialną małżonkę.
Czy to znaczy,
że chcesz odwołać również zaręczyny?
Co?
Rozczarowałam cię.
Nie możesz ożenić się z kimś, kto sprawia ci problemy.
Nie bądź głupia.
Nie odrzucę korzyści płynących z połączenia naszych potężnych rodzin.
Nieważne, jaką jesteś osobą.
„Korzyści”?
Nie jestem aż taki głupi.
Rozumiem.
Jeśli Mibuomi i Miharutaki zjednoczą się,
staną się jedną z najpotężniejszych rodzin w Japonii.
Odwołanie zaręczyn byłoby głupotą, prawda?
Wróćmy do tematu.
Może wyjdę na natręta, ale pozwól, że to powtórzę.
Proszę, dołącz do Rozkwitu.
Nie pożałujesz tego.
Obiecuję ci najlepsze warunki.
ODCINEK SZÓSTY: DZIEWCZYNA ODMAWIA
O czym ty mówisz?
Miałabym dołączyć do organizacji prowadzonej przez żałosnego debila?
W życiu!
Choćby nie wiem co!
Na tym skończył się plan Mary
zbliżenia się i do Samorządu, i do Rozkwitu.
Mary ma taki styl.
Togakushi martwi się naszym losem.
Ale ja nie.
PONOWNE OTWARCIE SALI GIER
Choć plan Mary się nie powiódł,
wiem, że w końcu zwyciężymy.
Kiedy patrzę na Mary,
mogę być tego pewna.
Nie wiem, jakie czekają nas wyzwania,
ale cokolwiek się stanie, pozostanę przy Mary.
Mary pojawiła się w moim życiu
i wyciągnęła do mnie dłoń.
Jest moim księciem!
Dałeś sobie spokój z Mary Saotome?
Skąd. Ona mnie zauroczyła.
Będzie poważną zawodniczką w naszej szkole.
To mocne słowa po tym, jak cię upokorzyła.
Zgadza się.
Muszę zadbać o to, by dołączyła do Rozkwitu.
Inaczej…
będę musiał ją zniszczyć.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak