Wat voorafging:
Misschien moeten we gaan denken aan een leven zonder de X-Men.
Wil je het team verlaten?
Waar hebben we al die jaren voor gestreden als we niet ons leven kunnen leiden?
De X-Men hebben ons nodig.
Onze zoon heeft ons meer nodig.
Sinds ik in Gyrichs geest ben geweest...
...heb ik een voorgevoel dat er iets vreselijks staat te gebeuren.
Jee, ik klink als een dwaas.
Nee, Jean.
Je klinkt als een moeder.
Verbondenheid is kwetsbaar.
We offeren er zoveel voor op om die te behouden.
Maar soms zien we haar in een mum van tijd breken...
...en verandert je leven voor altijd.
Jean?
Ik heb de X-Men nodig.
Haar geest reageert traag en vaag bij onduidelijke herinneringen.
Alsof haar bewustzijn pas gisteren ontstond.
Ik zie een verblijf vol verwarring en pijn. Een soort laboratorium.
Daarna een vlucht.
Wanhopig. Alleen.
Eén doel.
En hoop.
Een huis.
Lieverd, gaat het? - Niks aan de hand.
Maar wie zij is of waar ze vandaan komt, blijft een mysterie.
Dit is helemaal niet verwarrend of zo.
Laten we de mysterieuze dame maar Jane Onbekend noemen. Wie is voor?
Elk moment is een nieuwe en schokkende beoordeling van ons zijn.
Vrienden, dit is lastig onder woorden te brengen.
Maar de Jean die op de bank ligt, lijkt de echte Jean Grey te zijn.
Wat bedoel je met de echte Jean Grey?
Ik heb met gammastralen de hemoglobine kenmerken van beide Jeans geïsoleerd.
Daarna heb ik koolstofdatering op beide vrouwen toegepast.
Nu in jip-en-janneketaal.
Jean Onbekend is ouder. De juiste leeftijd.
Die van jou, hoewel identiek, is dat niet.
Bijgevolg, onze Jean is een kloon.
Onmogelijk.
Jean, het onderzoek klopt.
Maar ik heb herinneringen. Haar geest bestaat uit fragmenten.
Jouw onderzoek kan gemanipuleerd zijn door iemand met slechte bedoelingen.
Scott, zeg eens iets.
Scott?
Beast, bevestig je testen.
Geen testen meer.
Ik ben Jean Grey van de X-Men. Een van de eersten.
Ik heb samen met jullie talloze gevechten gevoerd.
Hoe vaak heb ik mijn leven wel niet gegeven? Jullie kennen me.
We moeten het gewoon zeker weten.
Storm had me wel geloofd.
Rustig maar, schatje.
Alsjeblieft, niet nu.
Jean, geef mij hem maar.
Hij is in orde.
De testen van Beast veranderen niet dat ik Nathans moeder ben.
Weet ik. En niemand zegt dat.
Maar...
...nu de Professor en Storm weg zijn en Magneto hier is...
...moet iedereen daaraan wennen.
Je moet me vertrouwen. Vertrouw op het leven dat we gingen opbouwen.
Het leven dat we op deze wereld hebben gezet. Jij en ik.
Natuurlijk vertrouw ik daarop. In ons.
Je hebt nooit tegen me kunnen liegen. Maar je hebt altijd in me geloofd.
Ik weet niet wat ik nu nog moet geloven.
Ga nu maar weg.
We hadden moeten vertrekken toen het nog kon.
Het kan nog steeds.
Jean Grey. Ben jij Jean?
Hallo? Wie is daar?
Antwoorden.
Die tijdband ziet er gaaf uit. Hij moet snel klaar zijn. De toekomst roept me.
Zodra ik het opgelost heb met die overtollige Jeans...
...kan ik de laatste aanpassingen maken en jou terugsturen naar je tijd.
Bishop...
...je zei dat je in jouw tijd niet gehoord had dat Magneto de X-Men overnam.
En dit dan?
De tijd is geen geschiedenisboek. Hij wordt continu geschreven.
Je slaat wat bladzijden terug, herschrijft iets, een sprongetje vooruit.
Hemeltjelief. Scott, je moet Nathan gaan halen.
Hank, wat is er?
Net als kunstenaars, zetten wetenschappers hun handtekening.
Ik weet wie Jean gekloond heeft. Een wel heel duistere man...
...die je alleen maar kunt omschrijven als sinister.
Ik snap het niet. Wie ben jij?
De meesten noemen mij Mister Sinister.
Maar jij mag me Vader noemen.
Jij. Laat ons met rust.
Moeder en kind. Wat een mooi tafereel.
Jij en je zoon zijn voorbestemd voor zoveel meer.
Ik laat het je zien.
Nee. Je hebt alleen maar ellende voor ons veroorzaakt.
Ons ontvoerd, experimenten uitgevoerd, zodat je onze genen kon gebruiken om...
Jij wil onze zoon Nathan.
Ja. Daarom heb ik jou gemaakt.
Jou gebakken.
Dus het is waar. Ik ben niet Jean Grey?
Kom naar mij. Alleen ik kan jullie leiden naar jullie vorstelijke toekomst.
Blijf uit de buurt van mijn zoon.
Elke cel in jou is van mij.
Je geest, je lichaam. Je hebt geen keuze.
Tijd om te ontwaken, mijn koningin.
Je verzetten is nutteloos.
Mijn invloed op jouw geest is vlekkeloos.
Mama is bezig.
Vertel me jouw duistere verlangen.
Ze gaan kennismaken met mijn inferno.
WAARSCHUWING:
DEUREN GAAN OPEN
Mon ami, misschien had Gambit minder ruw met je moeten spelen in de Danger Room.
Maar de kaarten zijn grillig.
Revanche? Laten we eens kijken wie de volgenden zijn.
Zo te zien gaan Magneto en Rogue de Danger Room in. En morgen ook al.
Rogue is hard aan het trainen met de nieuwe baas.
Dat staat er niet. Ze zijn op patrouille.
Bij nader inzien, misschien gaat Gambit op zoek naar Rogue.
Op zoek naar de vrouw.
Doe rustig aan met hem. Ik denk dat je z'n ballen naar z'n maag hebt gestuurd.
Ga douchen. Ik ga kijken hoe het met die rooie is.
Een van de twee.
Nu Morph nog.
Hij lijkt wel geobsedeerd door mij. - Mij wegvagen.
Alsof hij daar is.
Mutantjes.
Zie je dat?
Hallo? Ben jij dat, Gambit?
Logan?
Is er niet een rooie te veel?
Kijk eens. Heb je hulp nodig om bij die plekken te kunnen?
Altijd grapjes maken, hè, Morph? Alsof ik dat niet weet.
Alsof we dat allemaal niet weten.
Mon dieu, zeg dat het niet waar is.
Ga terug naar het moeras met de rest van die smerige beestjes, Remy.
Ik heb een echte man gevonden. Een held.
Leugenaar.
Nee, niet jij.
Niet weer.
Jean? Nathan?
Nee. - Dit kan niet kloppen.
Minpunten, knul. Je hebt gefaald een kind te verwekken bij de juiste vrouw.
Gefaald om het team te leiden. Gezakt en mislukt.
Stout hoor.
Je hebt me in de steek gelaten, Bishop. Waar is jouw thuis?
Wanneer is jouw tijd? Waar hoor je thuis, broeder?
Nee, jij bent niet echt.
Mislukkeling.
Kijk me niet zo aan.
Niet kijken. - Dit is mijn zoon niet.
Mutanten-freak.
Wat was dat?
O jee.
Een van ons zit verkeerd.
Cyclops, het lijkt wel een horrorfilm. Het hele huis is bezeten.
Dat staat voor altijd op Gambits netvlies.
Naar beneden, nu.
Wat is er aan de hand? - Ben je daar nog niet achter?
We zijn in de hel.
Terwijl ik Sinisters liefde voor Dantes Inferno met hem deel...
...vraag ik me af hoe hij die kracht kan uitoefenen op onze realiteitsvoorstelling?
Nee, dit is de kloon.
Roberto, kijk uit.
'Pas op de Jabberwock, m'n jongen.'
Geen fan van Lewis Carroll. Help me even.
Je stinkt naar verbrand haar.
Yo, Cyclops. Laad me op.
Tijd voor een exorcisme, klungels.
Graag gedaan.
Brand, mutanten.
Genoeg.
Jean.
Sneu zeg.
Wat ziet hij in jou?
Sinister heeft jou in zijn macht. Je hoeft dit niet te doen.
Wie niet? Ik? Wie ben ik dan?
Zeg mijn naam, Scott.
Niet? Dan zal ik het doen.
Ik ben meer dan Jean Grey. Meer dan de X-Men.
Ik ben hoon en woede, gesmeed in 'n rechtschapen feeks.
Ik ben de Goblin Queen.
Dit staat je te wachten als je me volgt.
Mijn advies? Doe het niet.
Ik denk niet dat we de film af kunnen zien.
Wie heeft een op hol geslagen kudde ingehuurd voor opknapbeurt?
Remy.
Sorry, Remy. Ik had erbij moeten zijn.
Het geeft niet. Gambit is oké.
Cyclops, statusrapport. - Sinister heeft de kloon geschapen.
Hij maakte haar om onze zoon in handen te krijgen.
Mister Sinister?
Sinister is de slechtste mens die ooit bestaan heeft.
Hij was een wetenschapper in de 19e eeuw.
Hij begon mutanten te ontleden en ons DNA te stelen om zichzelf te verbeteren.
Om zo z'n leven te verlengen. Hij kan hen zelfs hun wil afnemen.
Ik kan het weten.
De stemmen. Het zijn er te veel.
Ze herinnert zich niet hoe ze haar krachten de baas kan.
De omvang van haar paranormale gaven wordt haar te veel.
Hoe kan ik het team leiden als ik m'n zoon niet eens kan beschermen?
Mijn eigen...
Zij.
Sinister heeft ons te lang gekweld.
Het wordt tijd dat die gek gaat boeten voor z'n kwaadaardige bedoelingen.
Ik kan je laten zien waar hij is. - Weet je dat zeker, Morph?
Ik zal hem niet anderen laten kwetsen.
Rogue, Wolverine, Beast, verzorg de gewonden.
Ik zal de anderen in een precisieaanval voorgaan.
Mooi. Leid ons.
Eindelijk, het nageslacht van Scott Summers en Jean Grey.
Weet je waarom jij m'n grootste prijs bent...
...jij willekeurig kronkelend ding van toeval?
De combinatie van het DNA van je ouders maakt jouw potentieel onbegrensd.
Jouw krachten ongekend.
Maar eerst moet ik je onkwetsbaar maken.
Een nieuwe perfecte soort zal vanavond ter wereld komen...
...door mijn wil en genialiteit.
Verspreiden.
Vergeet niet dat Jean ook een slachtoffer van Sinister is. Ze is in zijn macht.
Luister eens. Ik weet niet wat ik doe.
Ik wist dat je me zou volgen. Je doet niet anders. Vraag het de Professor.
Vecht tegen Sinister. Gebruik de krachten van je geest.
Ik wil niet tegen je vechten, kameraad. - Ik ook niet tegen jou.
Ik wil dat je voor me vecht.
Ja, mijn koningin.
Ik heb de kracht.
Geef de jongen aan ons, gekloonde feeks.
Ik prijs je magnetisme.
Maar mijn telekinetische charme gaat verder dan metaal.
Kijk nou, een schurk die zich verkleedt als held.
Had ik jou maar als m'n speeltje.
Sorry. Ik wilde niet...
Maak je geen zorgen.
Jij zal ook bloeden, liefste.
Ik kom niet van die stemmen af. - Kom op, Jeanie.
Het is net fietsen. Je verleert het nooit.
Concentreer je op mijn geest.
Alleen op mijn geest. Ik ben hier.
Wat een pijn. Ik moet helpen.
Dat komt ook. Dat heb je altijd gedaan.
Onthoud wie je bent. Wat je voor ons betekent.
Voor mij.
Logan.
Ik herinner me jou.
Ga dieper.
Beteken ik zoveel voor je?
Meer.
Niet doen.
Scott. Hij is in gevaar. Ik moet gaan.
Jij gaat helemaal nergens heen. Jouw lichaam kan dat niet aan.
Beast, alsjeblieft. Mijn lichaam is geen probleem.
Dit is nu afgelopen.
Jij.
Uiteraard.
Jij hebt me mijn gezicht, man en gezin afgenomen.
En nu mijn geest. Nu is het genoeg.
Ik was Phoenix.
Ik. De belichaming van kracht.
Kracht?
Is dat alles wat je nog weet?
Is ze hier?
Hallo.
Weet je wie ik ben, Jean?
Mama en papa hebben jou gebeld om mij beter te maken.
Ze zeggen dat ik te veel denk.
Maak je geen zorgen. Ik denk ook de hele dag.
Dit weet ik nog. Het voelde als de eerste dag van de rest van m'n leven.
Maar wat gebeurde er? Wanneer vonden we onze kracht?
Annie, kijk uit.
Onze beste vriendin kwam om. Onze gaven werden hierdoor geactiveerd.
Al die pijn. Dragen we die allemaal bij ons?
Nee, het is mijn pijn, niet die van jou.
Laat me je alsjeblieft helpen.
Kun jij zeggen wie ik ben?
Kun jij zeggen welke herinneringen van mij zijn en welke van jou?
Nou, kun je dat? - Ik denk van wel.
We zijn wat we ons herinneren. En jij herinnert je niks.
Jij bent niks.
O, Scott.
Kijk, hij heeft jouw ogen.
Moet hij geen naam hebben? - Ik zat te denken aan...
...Nathan. Hoe kon ik dat vergeten?
Hij is meer dan een herinnering.
Hij is een levende geheugensteun aan de puurste liefde die twee mensen delen.
En niemand kan dat ooit van jou afnemen.
Dit is het mooiste moment van mijn leven.
Laten we Nathan gaan redden.
Als Xaviers wezen eens zouden weten wat de toekomst voor hen in petto heeft.
Wat? Dat kan niet.
Blijf uit de buurt van onze zoon.
Dwazen. Jullie hebben de jongen veroordeeld.
Jouw krachten stellen niks voor. - Het is afgelopen, Sinister.
Is dat zo?
'Lieveheersbeestje, vlieg naar huis.
Je huis staat in brand...
...en je kind is weg.'
O god, Nathan.
Monster, wat heb je gedaan?
Het is een techno-organisch virus.
Sinister heeft Nathan eraan blootgesteld om hem onoverwinnelijk te maken.
Zoek het uit, Beast. Alsjeblieft.
Sinisters variant is te geavanceerd.
Het kan maanden, zelfs jaren duren om een remedie te ontwikkelen.
En het virus verspreidt zich al heel snel. Er is geen tijd meer.
Wat je bedoelt is niet in onze tijd.
Maar stel dat er een remedie in jouw tijd is, Bishop? In de toekomst.
Beast heeft je tijdband bijna klaar.
Ik ken daar iemand. Slim. Kan alles maken.
Maar de band heeft enkel genoeg kracht voor Nathan en mij.
Dus wij kunnen niet met je mee.
Nee, het moet anders kunnen. Ik wil niet zoals mijn vader zijn.
Ik laat mijn zoon niet in de steek.
We gingen hem de best mogelijke toekomst geven.
Dat is wat we beloofd hebben.
Weten jullie wel hoe het voelt om in de steek gelaten te worden?
Ik wil niet dat hij dat meemaakt.
Hij zal zich zo niet voelen.
Dat beloof ik.
Ik kan hier niet aan meedoen. Het spijt me.
Er zullen dagen zijn dat je eenzaam bent of bang.
Dat je je afvraagt waarom we dit gedaan hebben. Was er iets mis?
Maar jij bent perfect, baby van me.
Weet dat we in onze tijd heel veel aan je dachten.
Hoe je stem zou klinken, je gelach...
...hoe je zou glimlachen.
We houden heel veel van je Nathan.
We zijn jou niks anders verschuldigd dan de best mogelijke toekomst.
En dat is er een zonder ons.
Onthoud.
Wacht.
Dit is ook jouw thuis. - Hoeveel herinner je je nog?
Het klinkt vreemd, maar bijna alles.
Dan weet je hoe graag ik een nieuw leven wil beginnen.
Het is niet eerlijk.
We weten niet wanneer Sinister ons heeft omgeruild.
Wie was de Phoenix? Wie van ons trouwde met Scott?
Het enige wat we nog hebben, is de toekomst.
Een onbekende toekomst gebouwd op een onbekend verleden.
Mijn volgende leven heb ik in eigen hand.
Het ga je goed, Jean.
Noem me Madelyne Pryor.
Vaarwel, Madelyne.
Vaarwel, Jean.
Het is weer een hete dag, Dallas, en dat houdt nog even aan.
Blijf drinken. Zo te zien blijft de droogte nog wel even.
Jammer van het weer.
Er gaat niks boven een zomer in Texas.
Ik heb er wel iets voor over als iemand het kan laten regenen.
Zeg op. Wie ben jij?
De naam is Forge, Storm. Een oude vriend van Charles Xavier.
Ik wil je helpen terug te halen wat je bent kwijtgeraakt.
Vertaling: Frank Bovelander