Wat voorafging:
Mister Sinister.
Jij wil onze zoon Nathan.
Het is een techno-organisch virus.
En het virus verspreidt zich al heel snel.
Maar stel dat er een remedie in jouw tijd is, Bishop?
Maar de band heeft enkel genoeg kracht voor Nathan en mij.
Dus wij kunnen niet met je mee.
Mijn volgende leven heb ik in eigen hand. - Het ga je goed, Jean.
Noem me Madelyne Pryor.
Charles Xavier vertrouwde mij zijn droom toe.
En u hoeft mijn soort niet als de uwe te beschouwen.
Accepteer gewoon dat dit een gezamenlijke wereld is.
En dat mijn soort het recht heeft om hier te leven.
We beginnen gesprekken om Genosha tot de VN te laten toetreden.
Laten we in navolging van de Professor Erik een tweede kans geven.
Zou jouw team je nog steeds vertrouwen als ze het zouden weten?
Kwam het door een atoomtest?
Of was het de natuur die besloot om het menselijk ras te veranderen?
Sommigen noemen ze freaks, sommigen noemen ze monsters.
Maar op de planeet staan ze bekend als mutanten.
Wij zien het als een wereld die ons verkeerd begrijpt.
Gelukkig helpt een gewaardeerd journalist als jij ons bruggen te bouwen.
Ik voel me net zo gevleid...
...om bij een vooraanstaand wetenschapper zoals u te mogen zitten, dr. McCoy.
Ook een blauwe huid kan blozen.
Hier in Westchester County staat een bescheiden Engels buitenhuis.
Het huis van de X-Men.
Een school voor mutanten, gesticht door professor Charles Xavier.
Geen saaie theorieklassen, maar veel meer praktijk, snap je?
Maar dan met grote doodmachines en vampierdinosaurussen.
Voor veel X-Men is de school van Xavier het enige thuis dat ze gekend hebben.
Mensen die erbuiten vallen.
Vergeten. Wanhopig om ergens bij te horen.
Maar dat gevoel van ergens bij horen is nu wereldnieuws...
...want de VN heeft de mutantennatie Genosha formeel opgenomen.
Dit duurt veel te lang.
Gambit, onthoud dat als de nieuwe Blackbird een defect heeft...
...jij de enige aan boord bent voor wie de zwaartekracht nadelig is.
Kleppen dicht. Kijk daar.
Ze hebben de boel flink opgeknapt sinds Gambits laatste bezoek.
Zijn dat de X-Men?
MAGNETO HEEFT GELIJK
WELKOM X-MEN
Vrienden.
Wat zie jij er goed uit, meid.
Iedereen was in z'n hum toen we hoorden dat Madelyne Pryor...
...een toppositie had verworven onder de hoge omes van Genosha.
De Interim-raad wilde een X-Man. Gelukkig hadden jullie een Jean over.
Stil, madame. Twee zijn beter dan één.
En nog veel beter dan drie.
Meestal.
Let maar niet op Gambits puberale grapjes.
Hij wilde per se mee nadat Rogue ermee instemde mee te gaan naar het gala.
Ik geef toe, de meester van het magnetisme was verrast...
...een uitnodiging te mogen ontvangen van de Verenigde Naties.
Ja, het schijnt 'de toekomst' te heten.
Magneto, de Interim-raad wil je graag spreken voorafgaand aan het gala.
In besloten kring.
En wat moeten wij dan?
Verdorie.
Ik schrik me een hoedje.
Kurt Wagner, hoe is het met je, haarbal?
Meine Freunde.
Wij gaan toeristje spelen terwijl de raad met Magneto spreekt.
Kurt werd lid van de raad om met de diverse geloven op Genosha te werken.
Zoveel te zien.
Wat een wonderen in deze stad.
Zolang die vrome doodsmonniken maar in het klooster blijven.
Je hebt zoals altijd een vlijmscherpe tong, Gambit.
We hebben veel te bespreken sinds ons griezelavontuur in de Alpen.
Kom.
Dit alles hier zou niet mogelijk zijn geweest zonder de X-Men.
Lieve help, het is precies zoals hij gezegd heeft.
Wie? De Professor?
Ja. Hij zei altijd dat we een plek voor onszelf gingen krijgen.
Niet zomaar een plek.
Een thuis.
Tegen een hele hoge huur.
De geboorte van een natie verloopt nooit zonder hindernissen.
Let maar niet op hem. Hij moet altijd alles verzieken.
Misschien wil Gambit vragen stellen die niemand wil stellen.
Zoals: Waarom is Magneto opeens de belangrijkste mutant?
Voor iemand die Gambit heet, is je pokerface nogal beroerd.
Bemoei je met je eigen zaken, haarbal.
Ik heb niet om een priester gevraagd.
Er is geen priester voor nodig om te zien dat jouw en Rogues zielen elkaar raken.
Maar daar zit ze niet op te wachten.
Amerikanen. Altijd zo dramatisch.
Het leven is violen und close-ups. Dat is de schuld van de soaps.
Trouw gewoon met haar.
Schurken zoals ik krijgen geen gelukkig leven.
We hebben geen tijd voor liefde. We begaan altijd zondes.
Zonder zonde is er geen liefde.
Want liefde kun je het best beoordelen op wat we vergeven.
Ik ben hier met Scott Summers, ook bekend als Cyclops.
Scott, ben je verrast door deze actie in de wereldpolitiek?
Als X-Man heb ik altijd geleerd om het onverwachte te verwachten.
Dat hield ik altijd in m'n achterhoofd...
Die zonnebril verpest de belichting. Kun je hem afzetten?
Nee, helaas.
Toen ik nog teamleider was...
Laten we het hebben over jou en Marvel Girl.
Jullie schijnen het powerkoppel van de X-Men te zijn.
Een liefde die stelsels overbrugt.
Mag ik vragen wanneer je wist dat zij de ware was?
Jij slaat de vragen ook over?
Het is lastig iemand te interviewen die niet weet...
...welke herinneringen de hare zijn en welke van haar kloon.
Zelfs het weer vertrouwd raken met mijn paranormale krachten voelt vreemd.
Alsof je het gezicht van een oude vriend niet meer kan herinneren.
Deze ruwe kop is nooit veranderd, dat weet je best.
Ik herinner me zoveel.
Vooral met Scott.
Praten jullie nog steeds niet met elkaar? - Hij rouwt om zijn zoon.
Maar de manier waarop hij me ontwijkt, doet me ergens aan denken.
We waren in Nevada. Ik had net de kracht van een kosmische entiteit verworven.
De Phoenix.
Klopt. Je was erbij.
Ik vroeg Scott om mee te gaan picknicken.
Ze leek nerveus toen ik haar mee uit vroeg. Alsof ze me niet vertrouwde.
Hij was bang dat de Phoenix mij veranderd had.
Ik wilde hem geruststellen.
Ik wilde haar laten zien dat er niks veranderd was.
Ze was nog steeds het heethoofd dat m'n boeken uit m'n hand sloeg...
...bij die botsing op de eerste schooldag.
Maar ik voelde hoe het universum tegen mij sprak.
Zoals Scott ook deed via onze speciale paranormale communicatie.
Ze snauwt naar me...
...en trekt m'n rode bril af die mijn krachten beteugelen.
Ik moest mezelf beheersen want elke vezel in me...
...wilde dolgraag vertrekken en de kosmos bereizen.
Maar er gebeurde niets.
Jean hield met de kracht van de Phoenix mijn optische stralen tegen...
...zodat we elkaars ogen konden zien.
Ze hielden me vast. Ze lieten me focussen.
Zijn ogen lieten mij blijven.
En nu...
Ik weet hoe je kunt verdrinken in herinneringen.
Je moet gewoon blijven zwemmen.
Ga door, anders trekt het verleden je naar beneden.
Ik vergeet hoeveel zonsopkomsten jouw ogen hebben gezien.
Maar ze hebben maar één iemand zoals jij gezien.
Alleen jou.
Logan...
Ik... - Jij bent Jean Grey, hij is Scott Summers.
Zo zijn de regels. Die vergat je even.
Genoeg gezegd. Ga met die opgeschoten padvinder praten.
En nu een nieuw avontuur. Het ouderschap.
Jean...
Jean en ik hebben geen kinderen.
O nee? - Nee.
Vreemd. Ik heb ziekenhuisdocumenten van ene Nathan Charles Summers gezien.
Kind van Scott en Jean Grey Summers.
Geboren in Westchester Memorial?
Ik heb daar met dr. Bryans gesproken.
Hij zei dat je tegen je teamgenoot Rogue...
Die lul wilde m'n kind niet... Hij noemde mijn kind een freak.
Scott, ik ben hier om de X-Men de kans te geven...
...de wereld te laten zien dat mutanten net als mensen zijn.
Normaal. Maar jij liegt.
Waarom lieg je?
Omdat jullie normaal zijn. - Pardon?
Ik zei: Omdat jullie normaal zijn. Jullie zijn ondankbaar.
Wij strijden, riskeren onze levens voor jullie.
Boze mutanten, robots, gestoorde aliens.
Ik heb hem opgegeven.
Omdat jullie ons niet willen bedanken.
Omdat ik jouw vragen moet slikken en bewijzen dat ik een mens ben.
Ik lieg omdat de waarheid is dat wij niet zoals jullie zijn.
Godzijdank, want dat is de enige reden waarom mensen nog leven.
Recente gebeurtenissen hebben zich gericht...
...op een manier die voor onze soort ongekend is.
Zelfs zij die het meest over het hoofd worden gezien, krijgen eindelijk een stem.
We moeten gaan bepalen hoe we als één gemeenschap voor onszelf op moeten komen.
Dat vragen ik en m'n X-Men zich ook af. Hoe?
We hebben een knappe kerel nodig die vertrouwen en respect vraagt.
Een uithangbord.
Pas op, Ms Frost.
Breng die man niet z'n hoofd op hol.
Wiens goede idee was het om een mens toe te laten in de raad?
Waren er geen anderen beschikbaar?
Moira is een medestander van mutanten.
We waren het eens wie Chancellor zou worden.
Jullie uiteenlopende sociale klimmers willen dat ik Genosha ga besturen?
Hilarisch.
Velen zijn het erover eens...
...dat we dankzij jouw publiciteitsstunt hier vandaag niet hadden gezeten.
Zijn anderen niet beter in staat om menselijke diplomatie te aanvaarden?
Charles is dood, Magneto. En ook al bevalt het me niet...
...maar als hij je z'n X-Men toevertrouwt, zou hij je dit ook toevertrouwen.
We zaten in een bar in Duitsland toen hij over z'n droom begon.
Ik lachte hem uit.
Was hij sentimenteel of suïcidaal?
Beide verdienen een vroege dood.
Hij toverde weer die vervelende heimelijke glimlach tevoorschijn.
'Magneto, elke droom is het waard om voor te sterven.'
We dachten dat we dood zouden zijn eer de mensen ons volk zouden accepteren.
Net als Mozes en Het Beloofde Land zouden we de droom bij ons dragen...
...maar hem nooit meemaken.
Luister, Magnus, ik ben Jean Grey niet...
...maar ik weet wel wat de Professor zou zeggen.
'Tijd om groter te dromen.'
Ik doe het, onder één voorwaarde.
Ik zou je naar de Noordpool moeten meppen.
Denk je dat het weer aan is als jij mij jouw koningin maakt?
Het is een politieke berekening, Rogue.
Ik, de vurigste verdediger van de mutanten...
...en jij, een X-Man die de pijn van anderen kan voelen.
Een echte leider. Een empathische.
Was dit al die tijd al je bedoeling?
Zorgen dat je geliefd wordt en dan de boel overnemen?
Dit was Xaviers plan.
Daarom gaf hij mij de X-Men.
Een laatste kans om aan de belofte te voldoen die we elkaar lang geleden deden.
Maar ik heb hulp nodig.
Je denkt dat ik een dwaas ben door te doen alsof het om jou en de Professor gaat.
Ik zal mijn liefde voor jou niet verloochenen.
Net als bij Gambit, heelt liefde een gebroken man...
...dus mocht je ons afwijzen, dan is ons hartenzeer niet vergeefs.
We willen graag dat je ons aanvoert.
Dat ik zo uit m'n slof schoot.
Scott, woede is normaal, zelfs voor mutanten.
Soms moet je het gewoon loslaten.
Er zijn dingen die ik graag vasthoud.
Beschrijf hem eens. Beschrijf Nathan.
Ik zie hem overal.
In elk gezicht, in elke straat. Heel duidelijk.
Ik kan geen kleuren onderscheiden, maar hier...
...zie ik die grote bruine ogen en zijn wilde roestkleurige haar.
Het doet me denken aan ons.
Zeg niet dat je het kunt uitleggen.
Jean.
Wil je ons even alleen laten, Madelyne.
Is er iets, Miss Pryor?
Sorry, m'n geest dwaalde even af.
Zeg dat wel.
Paranormale communicatie was iets tussen ons, Scott.
Laat het me uitleggen.
Wat valt er uit te leggen? Ik weet wat ik gezien heb.
Jean... - Hoelang is dit al bezig?
Een maandje. Ik was net terug toen zij verhuisd was, maar we...
Verdwijn. Ga naar Genosha om bij mijn kloon te zijn.
O jee.
Wat jij zag op de astrale vlakte was verwarring, Jean.
Verdriet.
Ze is de moeder van mijn zoon.
Dat is het enige wat ik nu zeker weet.
Hou je van haar?
Ik hou van jullie allebei.
Hele stelsels lonkten naar me, maar ik ging voor jou.
Sinister haalt een stuk uit mij en jij houdt van haar?
Dat was geen liefde, dat was jouw ego. De muziek stopt en jij wil een stoel.
Leider, vader, echtgenoot...
En jij? Jij vertrouwt je herinneringen niet. Hou je wel van mij?
Mijn liefde voor jou is het enige wat ik me herinner...
...tussen al deze pijn en waanzin.
Herinner je je die? Of voel je die? Je moet kiezen.
Het gaat nu niet om mij.
Hou je van mij, Jean? Of ben ik een dierbare herinnering?
Jean. Wat is er?
Hallo daar.
Ik verwachtte geen vrouwelijk bezoek.
Wat is er, chère?
Ga maar even zitten.
Het was nadat ik gevlucht was voor mijn vader.
Mijn nare moeder hielp me met mijn krachten.
Ze zei dat ze iemand kende die kon helpen.
Een bondgenoot.
De man leek me aardig en hij leek te willen helpen.
Maar niet zoals ik dacht.
Hij sprak wekenlang over hoe bijzonder mutanten waren.
En dat we ooit eigen steden en cultuur zouden hebben.
En hij had plannen, Remy.
Voor mutantenkunst, mode, dans.
Hij liet me zien dat het niet alleen om mijn krachten ging als mutant.
Het zou iets veel groters kunnen worden.
En toen we merkten dat zijn elektromagnetische krachten...
...hem beschermden tegen mijn aanraking...
...begonnen andere dingen te gebeuren.
Maar toen zag ik de pijn als woedende waters in hem tekeergaan.
Er was niet genoeg ruimte voor zowel zijn demonen als die van mij.
Toen ik me aansloot bij de X-Men...
...zei Erik dat hij niet wilde dat ik nog een familie zou verliezen.
Hij deed alsof het nooit gebeurd was.
Wij allebei.
Ga je zijn aanbod accepteren?
Als Genosha ons iets heeft geleerd...
...dan is het dat we niet bang hoeven te zijn voor verandering.
En als ik een grotere rol kan spelen in het verbeteren van de wereld...
Dat is precies de reden waarom ik een X-Man ben geworden.
Jij wilde het nooit officieel maken.
Dat respecteerde ik.
Ik speelde de moerasrat. - En ik speelde jouw chère.
Al die verwachtingen...
...al die keren dat ik jou dingen zag doen die ik nooit zou kunnen.
Zoals Gambit de waarheid vertellen?
Ik kan je niet aanraken, Remy.
Jouw hart klopt misschien voor mij...
...maar ik voel het niet.
Jij ontsteekt alles wat je aanraakt...
...maar mij niet.
Sommige dingen zijn minder oppervlakkig, chère.
Dit niet.
Ik wed dat die dwaas je hart in tweeën zal breken.
Gambit kent z'n kansen.
Is dat zo? - In dit geval wel.
Tot die tijd, blijven we vrienden, mon amie.
Gewoon vrienden.
Drankje voor mijn Cajun-spetter?
Er is geen drank genoeg om te beseffen dat anderen nog spetterender zijn.
Roep de raad bijeen. We moeten praten.
Waar gaat het over, dr. Cooper? - Over uw jurk?
Mijn voormalige aanklager heeft moeite met uw Chancellor-keuze.
Maar Genosha's recht op zelfbestuur...
...zal niet alleen beschermd, maar ook gekoesterd worden.
Net als alle andere VN-landen.
Die hebben geen terrorist als leider.
Maar ze accepteren wel dat hun leiders terroristen worden.
Als het u geruststelt, Magneto doet het onder de voorwaarde...
...dat een van de X-Men het land met hem bestuurt.
Rogue.
Wat zei ze?
Zet de muziek uit.
Jean, wat is er? - Madelyne.
Bedankt voor de dans, schatje.
Maar Remy had gelijk.
Sommige dingen zijn minder oppervlakkig.
Zet de muziek uit. Iedereen naar buiten.
Zet de muziek af. - Cable?
Iedereen moet naar buiten.
Nu. Hij komt. - Wie?
Wat is er aan de hand?
Nee, niet weer.
Je ogen.
Je hebt het gehaald.
Je hebt het overleefd.
Het spijt me, mam.
Waarvoor?
Wat krijgen we nou?
Rogue, naar de tuinen. Schiet op.
Dood mutant.
Rogue.
Remy.
Hij leeft nog.
Jij ook.
Gambit, hoeveel zijn het er?
Te veel.
Veel te veel.
Een soort Godzilla Sentinel.
Als je op hem afgaat, ga je eraan.
Je kunt hem niet eens beschadigen.
We proberen iedereen te evacueren...
...maar de Morlocks zitten vast in de baai.
Precies onder z'n buik. We kunnen er niet bij komen.
We moeten de belofte nakomen.
Schiet op. We zijn bijna bij de tuinen.
Mutanten gelokaliseerd.
Ik lok het vuur weg van de tuinen.
Rogue maakt een pad vrij voor Gambit en de Morlocks.
Red er zoveel jullie kunnen.
We mogen ons later niet afvragen of we er meer hadden kunnen redden.
Ik geef niks om roulette.
Zullen we dan de regels veranderen?
Ze zullen gewroken worden.
Maak je geen zorgen. Leech weet dat Callisto ons zal vinden.
En anders Magneto wel.
Hij heeft beloofd dat Leech nooit meer bang hoeft te zijn.
De X-Men zijn geen vrienden van de Morlocks.
Mutanten gelokaliseerd.
Goedenavond, mes amis. Volg me, alsjeblieft.
Omega-niveau bedreiging gedetecteerd.
Nee.
Het is te gevaarlijk.
Niet doen, Erik.
Hoor je me?
Hij probeert ons te beschermen, Rogue.
Wees niet bang.
Omega bedreiging geëlimineerd.
Gambit verhoogt de inzet.
Want ik heb altijd de beste kaarten.
Mutanten-indringer geneutraliseerd.
Ik heet Gambit, mon ami.
Vergeet dat niet.
Hoeveel?
Hoeveel, verdomme?
Als u zojuist ingeschakeld bent:
Ongeacht uw houding tegenover recente gebeurtenissen...
Nee, toch.
...kunnen de beelden die u gaat zien verontrustend zijn.
Schatje.
Ik voel je niet meer.
Vertaling: Frank Bovelander