W poprzednich odcinkach
Musimy znaleźć Magneto i przekonać go, żeby to naprawił,
zanim trwale uszkodzi Ziemię.
Magneto nie zmieni zdania tylko dlatego, że ładnie poprosimy.
Facet wypowiedział wojnę całej planecie.
Na takich jest tylko jeden sposób.
Ruda, lecisz z Oddziałem Niebieskim znaleźć Magneto.
Sztorm i Jean poprowadzą Oddział Złoty do ataku na siedzibę Bastiona
na wyspach Galapagos.
Ile waszych trupów wyściele drogę do przyszłości Xaviera?
Marzenie waszego profesora umarło.
Więc ja oferuję wam nowe.
Ruda, nie.
Roberto?
Forge!
Nathan, przestań! Proszę!
Sinister cię kontroluje, tak jak kontrolował twoją matkę!
Moja prawdziwa matka była świetną telekinetyczką.
Te rzeczy raczej nie przeskakują pokoleń.
Muszę przejąć kontrolę nad jego mocą!
Nie! Magnus!
Na litość boską, błagam! Przestań!
CYKLOP
SZTORM
RUDA
BESTIA
PROFESOR X
TOLERANCJA ZNACZY ZAGŁADA - CZĘŚĆ 3
Rany, jesteś albo samobójcą, albo sentymentalistą.
Jedno i drugie cię zabije.
Czy bylibyśmy tutaj i pomagali ocalałym, gdybyśmy myśleli tylko o przetrwaniu?
Ale my troszczymy się o innych.
Podobnie jak większość, moim zdaniem.
- I jeśli faktycznie mutanci istnieją... - To mrzonki.
Jeśli istnieją, czemu nie mieliby wykorzystać swoich zdolności,
żeby świat był lepszy dla wszystkich?
Ludzie wcale nie pragną lepszego losu.
Uważają, że już mają wszystko najlepsze.
Najlepsze państwo, najlepszą wiarę.
Walczą nawet, kto jest najlepszą ofiarą.
Czasy są trudne.
Postaraj się przynajmniej nie mówić tak, jakbyś sam był mutantem.
A gdybym był?
To lepiej uciekaj.
Zanim ktoś zacznie marzyć o obozach dla takich jak ty.
Jestem mutantem.
Telepatą. Czytam w myślach.
Pewnie mogę też nimi sterować.
Naginać wolę innych.
Metal.
Nagina się do mojej woli.
Spotkałeś jakichś innych?
Bo ja kilku.
Często samotnych. Przerażonych.
Ludzie będą się ich bać.
Nienawidzić ich.
Chyba że ich poprowadzimy. Pomożemy im zaakceptować ten dar.
Pokażemy światu, ile nas łączy przez to, że tak się różnimy!
Niestety, mój nowy przyjacielu,
doświadczenie mówi mi, że umysły trudniej nagiąć niż metal.
Erik?
Erik!
Ruda.
Charles, jak daleko odszedłeś od swoich ideałów,
i jak bardzo jesteś przewidywalny.
Witaj w swoim umyśle, Magnusie.
Posuwasz się za daleko.
Wypowiedziałeś wojnę ludzkości.
Skłóciłeś moich X-Menów między sobą.
Zalałeś cały świat swoim cierpieniem. I do tego Logan!
Chciał mnie zamordować.
Zbyt wielu zginęło, Magnusie!
Ale obaj mamy moc, by to zakończyć.
Cofnąć zniszczenia zadane Ziemi.
Dlaczego zawsze bronisz istot, które genetycznie są tak daleko za nami?
Naprawdę tak bardzo byś chciał, żeby cyborgi Bastiona
kontynuowały pogrom naszego gatunku?
A co będzie z mutantami w świecie bez elektryczności?
Ewolucja zawsze rozkwita w ciemności.
Przywróć zasilanie
albo przejmę kontrolę nad twoim umysłem i zmuszę cię do tego.
Taka głęboka psychiczna interwencja zagraża obydwu naszym umysłom.
Tym bardziej proszę. Posłuchaj rozsądku.
Błagam.
Cofnij nas do mojego dzieciństwa i zobacz,
co stało się z moją wioską,
gdy słuchała rozsądku, a inni używali czołgów.
W takim razie wybacz mi, Magnusie.
Charles... Proszę...
Poetyckie, prawda?
Ta nieuchronność moich celów.
Nawet teraz profesor Xavier realizuje założenia mojej wizji
w imię własnego marzenia.
Marzenia równie kalekiego jak jego twórca.
Zrodzonego, by umrzeć.
Mutanci też są przegrani.
Neandertalczycy 2.0.
Biologiczne anomalie, płynące pod prąd,
póki nie padną z wyczerpania, tylko po to, by pochłonęły was fale przypływu.
A oto ja.
Przypływ przyszłości.
Zabawka X-Menów nie jest w stanie zerwać więzi,
która łączy mnie z moimi dziećmi.
Twoje dzieci są więźniami!
Zmuszonymi do posłuszeństwa kukłami...
Hank!
Gdyby wasz profesor przygarnął mnie, kiedy błagała go matka...
wisiałbym tutaj, z wami, odmieńcami.
Cierpiąc za pokój, tolerancję
i za farmazony o równych szansach.
Nawet wtedy los był po mojej stronie.
Charles Xavier chciał ci pomóc!
Przyszedł do twojej matki, ale za bardzo się bała!
Mogłeś być jednym z pierwszych...
Zabieraj od niej swoje brudne łapska!
Ja też się o to nie prosiłem!
By przyjść na świat z tym oprogramowaniem.
Przeznaczeniem, które noszę w sobie. Popędami.
Nikt nie wybiera, jaki się rodzi,
dlatego te uprzedzenia nie mają sensu.
Czy ty próbujesz przemówić do mojego człowieczeństwa?
Spójrz na mnie.
Oto kolejny powód, dla którego Operacja Zero Tolerancji
musi wejść w ostatnią fazę.
Ludobójstwo nie wystarczy?
Jak już mówiłem doktor Cooper, zanim zdradziła mnie i własny gatunek,
ludzie są dobrzy.
Zbyt cholernie dobrzy.
Dlatego by chronić ludzkość, muszę ją chronić przed nią samą.
Przed serduszkami, które zaczynają krwawić na widok każdej niesprawiedliwości.
Przed tymi,
którzy gotowi są wykorzystać litość przeciw dobroczyńcy.
Tolerancja oznacza zagładę.
Ale empatia jest jeszcze gorsza.
A skoro mowa o litości... Nasza czasowa sierota, która mogła...
Poprawka, nie mogła.
Rodzice skwapliwie skorzystali z okazji,
by się ciebie pozbyć i nie patrzeć na swój błąd.
Klon miał moce psychiczne.
Ile razy nie zdołałeś mnie powstrzymać?
Ilu kopii swojej matki nie zdołałeś ocalić?
Zmuś go do mówienia. Sinister!
A zatem ile razy, nieposłuszny chłopcze?
Dwieście. Próbowałem dwieście razy.
A co u twojej mamy, Sebastionie?
Czas zawsze pokaże.
Sam chyba wiesz o tym najlepiej.
Więc przyjmij to, co pokazał.
Jean Grey, Madelyne Pryor, nigdy Feniks, po prostu martwe.
Ponownie. Jak ty.
Co to ma być?
Miałem dostać młodego w nagrodę, Bastion!
Trzeba z niego zrobić przykład.
Cable się nie podda, dopóki nie zniszczy jedynej prawdziwej przyszłości,
bo jest równie ślepy jak jego ojciec i tak jak on skazany na...
Może trzeba było posłuchać, co powie czas o mojej mamie.
Ja jestem Feniks!
Hank miał rację.
Strażnicy Prime nigdy nie byli twoją rodziną.
Nie zgodzili się zostać niewolnikami nienawiści.
Brońcie swojego mistrza!
Myślisz, że te popisy scalą twoją jaźń?
Że odbudujesz swoją przeszłość?
Jeśli tak, to z myśleniem naprawdę u ciebie słabiutko.
Sinister, ja myślę bez przerwy.
Całe to DNA, które ukradłeś mutantom, by się zakonserwować...
Być młodym i sprawnym.
Ale Feniks wypala wszystko, co nie ma racji bytu.
Najgłębsze warstwy naszych lęków i kompleksów.
Proszę! Nie!
Pokaż mi!
Pokaż mi moją twarz!
Nadal przystojny.
Jean!
Jean, twoje moce!
Moc Feniksa mnie opuściła,
ale czułam ją głęboko wewnątrz... Jak mnie przyciąga...
żebym mogła bronić syna.
Coś ty mi zrobiła?
Moi Strażnicy i ja mieliśmy bronić przyszłości,
ale teraz los świata jest przesądzony.
Pomyśl, Nathanie.
Mógłbym skorzystać z niewolników, obozów czy marszów śmierci.
Ale zamiast tego zabiłem Genoshę w 4621 sekund.
Wydrę tę skałę z nieba i rzucę na Ziemię,
okazując ludziom tę samą łaskę, co twojej sklonowanej matce.
Łaskę szybkiej zagłady.
Tym dwóm też najwyraźniej odcięło prąd.
Dlaczego się nie budzą?
Magnus.
Wszystko w porządku?
Kim jest Magnus?
Kim ty jesteś?
Jestem nauczycielem.
Chcę wskazać ci drogę ucieczki, zanim te żywioły nas pochłoną.
Co to za bar?
Jak się tutaj znalazłem?
Mogę ci pokazać, przysięgam,
ale musisz mi zaufać, rozumiesz?
Tylko wtedy będę mógł wreszcie ci pomóc.
Z dobrych wieści, mają stabilny puls.
Tak jak Wolverine. Na razie.
Nie waż się złamać jej serca.
Rób to, co robisz najlepiej.
Zdrowiej.
Zabierzemy rannych na wyspę Muir, a potem pomożemy Jean w...
Scott!
Jean! Jesteś cała!
Gdzie Nathan?
Scott, zakłócacz zadziałał, ale Bastion...
Skrzywdził go?
Jean, Scott, jesteście?
Profesorze, ledwie pana słyszę.
Mój atak zmiażdżył psychikę Magnusa.
Muszę ją odbudować, zanim ból całkowicie go pochłonie.
Jeśli nadal będzie pan z nim połączony...
Obaj będziemy straceni.
Nie ma mowy. To Magneto nas w to wpakował.
Nie możemy pana znowu stracić.
Jeśli chcemy ocalić świat, nie możemy stracić jego.
Profesorze. Profesorze!
Scott. Bastion leci w waszą stronę.
Zamierza strącić Asteroidę M na Ziemię.
Forge i Bestia kombinują, jak tam dotrzeć, ale...
Jest czymś więcej niż ciało i metal. Więcej niż niepowstrzymaną siłą.
Bastion jest wcieleniem przyszłości.
Jeśli zwali to na Ziemię, zniszczy rdzeń grawitacyjny.
Jean i Sztorm nie dały mu rady.
Panie, miej nas w opiece.
Albowiem do ciebie się uciekamy.
Oboje wiemy, jak to się skończy dla mnie.
Ledwie zaczynam ogarniać moce, więc...
No... Rozumiesz.
Te, Romeo.
Sytuacja jest kiepska,
ale jakoś tak jest, że karty zwykle sprzyjają X-Menom.
Nazywał się Gambit.
Zapamiętaj to!
Roberto Da Costa, wydziedziczony potomek.
Dla ciebie Sunspot.
Zdecydowanie bardziej chwytliwe.
Niebo stoi w płomieniach!
Światowi przywódcy starają się zapobiec apokalipsie.
Ta asteroida to pistolet wymierzony w nasze głowy.
Tylko taki język trafia do tych mutantów!
Panie prezydencie, rdzeń grawitacyjny.
Robercie, głosuj na tak i módl się, żeby nasze dzieci czytały podręczniki
częściej niż Biblię.
Bo tylko historia jest w stanie wybaczyć nam to, co zrobimy.
Król T'Chaka ma rację.
Prawie nic nie wiemy o Asteroidzie M.
To może być więcej szkody niż pożytku.
PROTOKÓŁ MAGNETO
Ta woda...
Taka lodowata.
To mroczny ból, który nosiłeś w sobie przez tyle dekad.
Ja też mam taki ocean.
Jak wielu innych.
I choć nasza przeszłość ciągnie nas na dno,
może nas też zanieść do innych, którzy zmagają się z własnymi burzami.
- Ruda? - Tak.
Takich jak ona, którzy utrzymują nas na powierzchni, gdy zmęczy nas walka.
I dla których my robimy to samo.
Nie, ona mnie zostawiła.
Jak każdy w moim życiu.
Jak ty.
Zaufałem ci. Mówiłeś, że mnie rozumiesz.
Skrzywdziłeś mnie.
Tak jak ty mnie.
Dziesiątki razy.
Obaj cierpieliśmy.
Ale nigdy żaden z nas nie porzucił drugiego.
Jedyne osoby, które łamią nam serce, to te, które w nim nosimy.
Szarlatanie! Udawałeś, że wiesz, jak to jest.
Ale nikt nie ma pojęcia, jakie to uczucie!
Nie, byliśmy...
Jesteśmy... braćmi.
Nie łączą nas żadne więzy!
Rodzina.
Moja rodzina. Rodzice.
Nie widzę ich.
Gdzie są ich twarze?
Dlaczego nie mogę zobaczyć ich twarzy?
Tak, wiem. Jest zimno.
Ale bądź odważny. Pozwól się ponieść falom przypływu.
Jest za zimno. Utonę!
Jestem z tobą, Magnusie.
I zawsze będę. Nawet jeśli mnie też wciągnie wir.
Razem nigdy nie utoniemy.
Ci ludzie... Ich kroki...
Zabrali ich. Te potwory ich...
Komiczne. Uczniowie Xaviera niczego się nie uczą.
Już nigdy nie skrzywdzisz mojej rodziny!
Co chcesz zrobić, dziecko?
Zabić mnie pokazem fajerwerków?
Bardzo oryginalny żarcik.
Game over, maszkaronie!
Nazywacie się drużyną?
Rodziną?
Trzymacie się razem i umrzecie razem, to wszystko, na co was stać.
Poznajcie moją rodzinę.
A ty poznaj nowy rodzaj Strażnika. Trojański.
Forge dogląda Nathana. Jakoś przeżył.
POZIOM ZASILANIA
Faktycznie jest wcieleniem przyszłości.
Wycofać się.
Nie możemy się poddać.
Nie, Ruda.
Zrobimy to, do czego od lat przekonujemy ludzkość.
Przestaniemy walczyć z przyszłością.
Przyjmiemy ją.
Twoja matka kłamała.
Profesor chciał ci pomóc, Bastionie.
Jeśli kłamała, to tylko żeby mnie chronić!
Rodzice też są ludźmi.
Czasem nawalą.
Wiem, jak to jest, kiedy wszystko, w co wierzyłeś,
przyszłość, którą budowałeś, wali ci się na głowę.
Ale walczysz, nawet pogrzebany pod okruchami nadziei.
Nie jesteś sam.
Przed takim myśleniem mnie chroniła.
Ja was masakruję, a ty chcesz mnie zwerbować?
Jesteście samobójcami.
O tobie można powiedzieć to samo, gdy strzelasz focha jedną nogą w grobie.
Ludzkość umiera na waszych oczach.
Nie. Rodzą się dzieci. A wśród nich coraz więcej takich jak my.
Jest tylko jeden mały problem, żabciu.
Uwaga, pocisk.
Ludzkość woli wyginąć, niż mieć dzieci takie jak my!
Nie. Protokół Magneto.
Nie!
Bastion, złap się!
Jubilee!
Mam Jubilee.
Ale wy zaraz wywalicie krater jak za dinozaurów.
Dołącz do Forge'a na Ziemi, już.
Hank, da się wprowadzić Asteroidę M z powrotem na orbitę?
Teoretycznie tak, ale może jeśli...
Wszyscy na statek.
Ja zostanę i spróbuję zniszczyć to miejsce.
Scott, zginiesz tutaj.
Też byś tak zrobiła.
Już to zrobiłaś.
- Tak jak Gambit. - Remy umarł, żebyśmy przeżyli. Wszyscy.
Eureka! To jest to.
Faktycznie sytuacja jest fatalna, ale jeśli zadziałamy w idealnej harmonii,
nasz świat być może nie podzieli losu dinozaurów.
Forge, plan, jak zmienić kurs asteroidy.
Zhakujemy komputer Stratojeta i...
Nie, to może go usmażyć!
Jak wrócicie na Ziemię?
Sztorm!
Ororo!
Nathan.
A wy, gołąbeczki, nie mieliście przypadkiem ratować świata?
Ratujemy. I to nawet kilka.
Nathan, zarzekałem się, że nie powtórzę błędu mojego ojca.
Popełniłem go, kiedy Madelyne wysłała cię w przyszłość.
O czym ty mówisz?
O jakim błędzie?
Nie pożegnałem się.
Więc to takie zakończenie?
Niestety tak.
Ci zbuntowani przywódcy z przyszłości
bez przerwy gadali o przygodach X-Menów.
Inspirujące legendy...
Doprowadzało mnie to do szału.
Też chciałem być w tych opowieściach. Dorosnąć u boku...
- I walczyć u boku... - Walczyłeś.
Byłeś przy nas.
Tak szczerze...
Te legendy nie oddawały moim staruszkom sprawiedliwości.
Tuż po porodzie twoja matka stwierdziła, że masz oczy po mnie.
Bardzo piękne oczy.
A teraz są twoje.
Kocham cię, synu.
Dobrze, Jean. Już czas. Ruszajmy.
Światowi przywódcy liczyli na łut szczęścia,
ale z żalem informujemy, że atak rakietowy na asteroidę nie powiódł się.
Obiekt ma kilka kilometrów sześciennych.
Naukowcy szacują, że kiedy uderzy w Ziemię,
unicestwi całe Wschodnie Wybrzeże.
Jean.
Nie powie tego, ale ja mogę.
Kocham cię, Logan. Zostań przy mnie.
Asteroida osiąga prędkość krytyczną.
Nie wystarczy im mocy, żeby odchylić jej kurs.
Podtrzymywanie życia i silniki padają!
Przekierowuję moc do układów pomocniczych!
I wybacz nam nasze winy,
jako i my wybaczamy naszym winowajcom.
Magnus!
Magnus, posłuchaj mnie.
Byłeś bardzo młody, kiedy straciłeś rodziców.
Dlatego nie możesz zobaczyć ich twarzy.
Przez lata próbowałem sobie przypomnieć ich oczy, uśmiechy...
Przez wiele nocy fantazjowałem o obcych twarzach,
by dostrzec iskrę przyszłości...
przebłysk tego, kim będę.
Kiedy dostrzegasz własne odbicie w innej osobie, to źródło wielkiej siły.
Nie ma nikogo takiego jak ja.
Magnusie...
X-Meni i ja nie jesteśmy podobni, a mimo to jesteśmy rodziną.
Mieliśmy...
wielkie marzenie.
Charles.
Tak. Marzenie, które uczyniło z nas rodzinę.
I podobnie jak ono każda rodzina, którą warto posiadać...
jest warta poświęceń.
Jesteś profesor Charles Xavier.
A ty Erik Magnus Lehnsherr.
Ale mężczyzna, którym chciałeś zostać,
którym miałeś zostać, na którego dziś liczy twoja rodzina,
wybrał inne imię.
Pamiętasz go, Magnusie?
Pamiętasz, jaki stawiał sobie cel?
Magneto żyje!
Udało się!
BRAK SYGNAŁU
Sześć miesięcy po Dniu E
losy X-Menów nadal są jedynie obiektem spekulacji.
Graydon Creed nieznacznie wysunął się na prowadzenie w sondażach.
Prezydentowi Kelly'emu nie służy sytuacja w Santo Marco,
gdzie ekstremiści zwiastują Drugie Przyjście Magneto, a...
Serwus.
Musisz być idiotą, żeby tak tu włazić jak do kumpla.
Jesteśmy kumplami, Danielu.
Tylko jeszcze nie teraz.
Nazywam się Lucas Bishop.
Szukasz mutantów, którzy przejmą pałeczkę?
No i co, same sukcesy?
Szukałem miesiącami.
Przepadli jak kamień w wodę. Jak ta cholerna asteroida.
Ona...
X-Meni nie żyją.
Na szczęście to nie pierwsza tego typu sytuacja.
Ale nie chodzi o to, gdzie oni są, tylko raczej...
kiedy.
Co ty bredzisz?
Coś, a może ktoś, przeniósł naszych przyjaciół w czasie.
A teraz to my musimy ocalić X-Menów.
Kurt?
Hank?
Egipt, 3000 r. p.n.e.
Ruda! Gdzie my jesteśmy?
Za cholerę nie wiem.
Asteroida wybuchła i znaleźliśmy się tutaj.
No właśnie. Jak to szło?
Nie jesteśmy już w Kansas.
Jean!
Słyszysz mnie?
PRZYSZŁOŚĆ - ROK 3960
Jean!
Scott! Tu jestem.
Wszystko w porządku?
Nie jesteśmy sami.
Witajcie.
Dość!
Może nasz niedawno ocalony przyjaciel potrafi wyjaśnić, co to za miejsce.
Nie mamy wobec was wrogich zamiarów.
Jesteście bardzo daleko od Graniobrzeża, małpi potomku.
Nazywam się Jean Grey.
A to mój mąż, Scott Summers.
Możecie mnie nazywać Matką Askani.
Dowodzę Klanem Askani.
Nie wyczuwam powodów do obaw.
Nathan.
Zbliż się.
Nathan.
Nie obawiajcie się.
Jak się nazywasz?
Mówią na mnie En Sabah Nur.
Niech to szlag.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
CYKLOP Strzela promieniami z oczu
JEAN GREY - Ma zdolności telepatyczne i telekinetyczne
GAMBIT - Ładuje przedmioty wybuchową energią kinetyczną
SZTORM Kontroluje siły natury
BESTIA - Nadludzka siła i zręczność, intelekt na poziomie geniusza
JUBILEE Tworzy wybuchowe plazmoidy
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
MARVEL STUDIOS PRZEDSTAWIA
Genosha, obecnie
Taki bezmiar bólu, moje dzieci.
Taki bezmiar śmierci.
Napisy: Marcin Bartkiewicz