Anteriormente...
Nan Hee está no sitio máis perigoso de Rusia.
Para rescatar a túa dama en apuros, necesitamos saber onde está.
Un recurso pode localizala.
- Quen son? - Da CIA. Queren matarnos.
Teñen experiencia en operacións?
Queres que autorice unha misión encuberta en Rusia?
Teño un equipo táctico ao mando de Dawn Gilbane.
Faino.
Temos que saír de Corea pero xa.
Eu coñezo alguén con barco. Vamos rescatar a túa muller.
VLADIVOSTOK, RUSIA
Isto é o Pequod.
Xa o pillo.
Aviso, vén aí a garda costeira.
Hostia!
- Que fas? - É Nichka. Cala.
Ola. Non é bo momento.
Aquí estou, de camiño ao complexo da yakuza.
Caralludo. Estamos no porto. Pega un berro cando chegues.
- Un berro? - Eu que sei.
Bo día, señor.
Fala coreano?
Inglés?
Da, inglés.
Cal é a finalidade dos seus negocios en Rusia?
A pesca.
Somos membros
dun pequeno colectivo pesqueiro coreano
para expandir mercado.
E como van cubrir a miña cota?
Cota?
Dólar americano.
Dáme cartos.
Dáme un máis. Un máis.
Pagamos.
Grazas.
Veña.
Merda.
Grazas por todo.
- Que hai? Son Owen. - Nada de nomes.
Vale.
Ti vas ser "Carne Guisada", ti, "Fochiñas",
"Sobrado" e "Corvette Vermello".
Que? Fago o que podo.
Non toques.
Traeriades para todos.
Se acaba en tiroteo, levamos as de perder.
Necesitamos sixilo e rapidez. Entrar e saír sen que saiban que viñemos.
Se Nichka nos fai un bo recoñecemento, igual ata o conseguimos.
Será unha morte desagradable.
Temos que protexernos a nós e a Axencia cando pase.
Por iso Salazar nos vai desempapelar.
Amelia?
"Estes son os feitos na data indicada: Owen Hendricks e Lester Kitchens
foron investigar un asunto de recursos humanos á República de Corea.
A comunicación perdeuse hai 24 horas e, desde esa, van pola súa conta.
Calquera acción levada a cabo desde onte
non se pode considerar autorizada pola Axencia Central de Intelixencia."
Agora que estamos cubertos legalmente...
- que estás facendo para conter isto? - Buscar o paradoiro do axente Kim
- e dos axentes americanos. - Non me veñas con lerias.
O axente Kim e os americanos dirixiron a operación diante dos nosos fociños
e ti permitíchelo.
Si, señor. E estou vendo avances co avogado que temos detido.
Pois vaia apurando. A CIA mandou outro avogado para levalo para a casa.
Necesitamos solucionar isto antes.
Entendido, directora adxunta Cho?
- Non os defraudarei. - Fai o posible.
Se non tes isto baixo control antes de termos que deixar ir o avogado,
ocuparás ti esa cela.
Entendido?
Quen es?
O meu nome non che incumbe.
Pero o meu traballo si.
Son Krysha. Sabes o que significa?
Sicaria da mafia rusa.
Si.
A mesma mafia que che permite operar dentro do noso país.
Mándame a obshchak a berrarlle ao teu xefe.
Se non queres que os meus convertan o teu club nun cráter,
terasme que levar onda el.
É un malentendido.
Informei o noso contacto na rexión...
Iso dilo ti, pero, aínda que sexa certo, gardouno para el
e agora descansa en pedazos.
E a min déronme o seu territorio,
incluída unha parte dos cooperantes coreanos
que secuestrastes en territorio ruso.
E, polos teus pecados, vou quedar cun 10 % máis do que me toca.
Iso non é razoable.
Non a secuestramos polo rescate.
Sabía dunha entrega de drogas pendente. Había que mantela calada.
E a entrega finalizouse?
Si.
Pois lévame onda ela, a ver se aínda vale algo.
Estas condicións son deplorables.
Case non teño banchan. E onde vai o kongjaban, polo amor de Deus?
Doulle os acompañamentos que queira
se me dá só unha miga de colaboración.
Mira, cáesme ben, Grace, a pesar do drama actual.
Noutra vida, faría uns grandes xestos románticos.
Ti seguiríasme o conto para logo rexeitarme
e eu tería que apandar para acabarmos sendo amigos.
Pero non podemos ser amigos nesta vida, Grace.
E encantaríame darche unha pílula de información útil pero inofensiva
para compensar todos os subterfuxios, pero non podo,
porque, en canto me puxestes as esposas, pasei a modo de "só recibir".
Se non, iría ao cárcere ao volver á casa.
Se es tan amable, gustaríame "recibir" máis acompañamentos na próxima comida,
vale?
Vale.
Está ben bo.
É de primeiro de misións. Nada de civís.
A foderse. O barco é dela.
E xa arriscou moito. Se quere quedar, queda.
Ou pechamos a túa querida no baño ata que acabemos.
Vaite foder.
Vale, veña. Imos baixar revolucións, si?
Nada nesta operación vai polo libro, así que haberá que adaptarse.
Nin sequera podemos planear nada.
- Ata que... - Chame Nichka.
Que hai, loura?
Tes problemas.
- Atopaches a Nan Hee? - Si, pero é unha fortaleza.
Só podedes entrar con armaduras e unha división de infantería.
Está ben?
Non. A cela é un cadaleito e claramente mallaron nela.
O trauma será permanente, pero as feridas físicas non.
Dános máis datos da localización. Ten que haber un xeito de chegar a ela.
Non hai.
É un edificio fortificado nun porto deportivo controlado por eles.
Contei 30 homes, pero eu contaría con que haxa o dobre.
Aínda que désedes entrado, é un labirinto de escaleiras e corredores.
Nun tiroteo, quedariades atrapados.
Sospeitan de ti?
Non.
Pedinlles unha parte do rescate, pero din que vos negastes a pagar.
Pediron unha burrada...
Tanto dá.
Só nos queda volver como os do seguro dicindo que a empresa aceptou pagar máis.
Pero podemos facer que nola traian.
Os seguros de secuestros non poden facer negocios en territorio ruso.
- Polas sancións. - Ten razón.
Traedes a yakuza aquí cunha forza reducida,
metémonos no barco, librámonos dos malos e salvámola.
E saímos a mar aberto.
Nichka, podes volver onda eles e avisarnos se as cousas se complican?
Só se o meu diñeiro é de verdade.
- Si que é. - Pois chama.
Kenta, amigo meu. Son Mike Fisk, do seguro de secuestros.
Teño moi boas novas para ti.
Se che digo a verdade, eu xa facía o intercambio hoxe á noite.
A luz do día multiplica o risco por cen.
É o que hai.
Imos falar de que vai pasar despois? Se conseguimos sobrevivir a isto?
Refíreste a aquilo de intentares matarme?
Si.
Só digo isto:
axúdame a asegurar o futuro
e non me preocuparei polo pasado.
Paréceme xusto.
Pero...
como algunha vez
o volvas intentar,
arríncoche a puta cabeza.
Tamén é xusto.
Tes medo?
Si, claro que teño medo.
Estamos moi lonxe da zona de confort dun avogado.
Non te creo, Owen.
O caos e o perigo sempre foron a túa zona de confort,
sobre todo despois de morrer teu pai.
Xa, pero iso non significa que non teña medo.
O medo é mellor que...
a tristeza.
Unha persoa sabia dixo unha vez
que o dó é todo o amor que nos quedou sen gastar por aqueles que perdemos.
Estar triste está ben.
Estou aquí. Estás a salvo.
E se fracaso?
Quero atopar a redención no amor de Jang Kyun, pero...
e se o meu egoísmo acaba mancando a todos os que me rodean?
Mellor loitar polo amor que abandonalo.
Ei.
Durmiches?
Xa, pregunta parva.
Non podo imaxinar o que estás pasando.
Pero, como amigo...
Corrixo, como avogado da axencia que estás chantaxeando,
e que xa é como un amigo...
creo que debías quedar aquí.
O rescate ten que ser frío, non emocional.
Dicímoslles que estás malo ou que perdiches o voo.
Terías que matarme para impedirme ir pola miña muller.
Imaxinaba que dirías iso, pero, se te delata...
Non o fará.
NON ME COÑECES
Non son o teu amigo, Owen.
Mataríate para salvala sen pensalo.
Xa o sei.
Iso só se lle di a un colega.
Agradézoche moito que me axudes,
pero só confío en min mesmo para rescatala.
Ou a salvo ou morro no intento.
Señor.
Isto é unha non conversación.
Os nosos contactos no lugar non acaban de mandar aviso
de que queda unha hora para a non operación.
Entendido.
Creo. Vou un pouco perdida con tanta negativa.
Como non vai pasar, non haberá supervisión operacional.
Pero poida que haxa un enlace a un vídeo na SCIF-13B,
que está pechada por mantemento.
Agradezo o aviso, señor,
pero xa me chegou de deixarme arrastrar pola corrente.
Teño moito que facer.
Será o mellor.
O carallo.
Perdes o tempo. Se abren o maletín, vai todo para o carallo.
Pois máis vos vale aparecer antes.
Prémeo cando vexas a refén e aparecemos en 45 segundos.
Recibido.
- Vémonos ao outro lado? - Máis che vale.
Aínda que a tráxica morte do meu primeiro amor a mans da yakuza
daría para unha historia ben orixinal.
Ese é o espírito.
Veña, Corvette, non a cagues.
Ola, rapaces. Non fan falta os xoguetes.
Moi ben.
Os cartos cando a vexamos.
Kenta.
Alégrome de que isto vaia adiante.
Vasme presentar a túa amiga?
Non.
- Ensíname os cartos. - Ensínanos a muller primeiro.
Por favor.
Vamos.
Cooperante Kim, son Jung Si-Woo.
NON ME COÑECES
Viñemos para pagar o rescate.
En inglés.
Só lle dicía que viñemos pagar o seu rescate.
Abortamos.
Merda.
Non pode paralo agora.
Ten que ser! Non podemos disparar diante dos rusos.
Mataríannos ou xulgaríannos por espionaxe e torturaríannos para os restos.
Non podemos deixalo!
Agora non podemos proceder. Dentro de dous minutos, será tarde.
- Non o vou deixar. - Non.
- Misión frustrada. - Xa.
Mandei a Dodge e os demais á extracción. Marchamos.
Pero que hostia...?
Xa tedes o que viñades buscar.
Dádenos os cartos.
Claro.
Pero antes gustaríame estender o noso máis sincero agradecemento
por sermos capaces de acadar unha resolución pacífica.
- Creo que foi Winston Churchill... - Cala a boca.
Vale.
Dádeme a muller.
Non podiamos facer nada.
Xogároncha. Os meus xefes non van quedar nada impresionados.
Vamos.
Mellor loitar polo amor que abandonalo.
Como de grave é?
Non o sei.
Se o mellor dos casos é que estean mortos, importa algo?
Claro que importa.
Tes que empapelar a Owen.
Señor, non. Busque outro.
Non hai outro.
O teu traballo agora mesmo é protexer a Axencia.
- Non o vou facer. - Vas tal.
Seguíchesme ata aquí para asegurar o teu futuro
coas credenciais da seguridade nacional.
Pero ese futuro ten un prezo e agora tócache pagalo.
Así que plántateme abaixo agora mesmo e empeza a ampliar o expediente de Owen
incluíndo os pecados que poidamos usar para colgarlle esta misión ao pescozo.
Logo entérrao fóra dos rexistros
para lle dicirmos a Contraespionaxe que se perdeu na maraña burocrática.
Si, señor.
Non sabía o que ía custar chegar ata aquí.
Agora sábelo.
Basicamente, estás fodida.
Eu estou fodida?
Mandastes persoal encuberto a Corea sen declaralo,
facéndoos pasar por avogados.
Incorrecto. Si que son avogados.
Recrutaron un dos meus.
O teu home chantaxéanos
e o outro secuestrou unha estadounidense no Four Seasons de D. C.
- Eu non sei nada diso. - Unha merda.
Veña, Grace. Non tes nada que facer.
As dúas sabemos que a CIA recuperará a Janus Ferber
apoiándose en 50 anos de leis de intelixencia.
Pero ti tes dous elementos imprevisibles no terreo.
Un supervisor que vai por libre co dedo no gatillo
e un neno rico que te obrigaron a usar
e que non daba feito a soltar nomes cando o collemos.
Que propós?
Quen dixo que teña propostas?
Con todo o poder que cres que tes,
non perderías o tempo falando comigo se non as tiveses.
Non o crerás, pero eu son a túa opción para salvar o choio.
Está claro que a túa carreira está en perigo.
A cousa podería chegar a unha sentenza de cárcere.
Pero, se colaboras,
axúdoche a darlle forma a un relato que te ille dos efectos colaterais.
Como?
Ímosche axudar a botarlle todo enriba a Owen Hendricks.
Hostia.
Nikolai.
Hai que facer a chamada.
Aínda non o sabemos todo.
Deixádeme saír!
Que máis queres? O desastre foi bíblico. Hai que chamar a Langley.
É un número ruso.
Diga.
Estou vivo.
Non che vou mentir, morto era moito máis fácil.
Owen! Téñenme encerrada!
Onde estás?
Nunha casa flotante.
Polo canal arriba.
Peirao Ozernyy, 317.
Pois levanta áncoras e para a casa.
Non podo. Primeiro teño que rescatar a Jang Kyun e a muller.
Estás tolo? Está tolo?
Como vai facer un puto avogado da CIA sen puta formación nin apoio operacional
o que non deron feito os meus?
Non o sei.
- Pero non os podo deixar aquí. - Podes, si.
Seremos uns mercenarios, pero non podemos deixalos cos rusos.
Revelarán os segredos. E, a nivel humano...
Que lle dean polo cu!
Non podo.
Non o vou facer.
Ti e Lester estades mortos por dentro.
Non sei se xa erades así ou se o choio matou esa parte de vós.
Se marcho agora, serei coma vós e non quero estar morto por dentro.
Owen, toda esta leria da nobreza é inxenua de collóns.
Se o vas facer, mándoche a Nichka a guiarte polo camiño equivocado.
Vale.
Grazas.
- Puto parvo. - Parvo redondo.
Por favor. Necesita un médico. Por favor!
Grazas pola demostración de forza.
Aí está o FSB.
Así que eu marcho.
Prometérasnos o espía americano.
Aínda volo podo conseguir.
Moscova manda un equipo polos prisioneiros.
O avión chegará dentro de catro horas.
Tes ese tempo para traernos o prometido.
Se non...
Da?
Onde estás?
Saíndo de aquí. Acaba de intervir o FSB local.
Negativo. Tes que ir por Owen e traermo.
Sabes onde está? Onde estás ti?
Iso tanto che dá ata que o teñas a el. Peirao Ozernyy, 317.
Terás que subirme a paga. Co FSB no medio, isto púxose moito máis perigoso.
Vale.
Tráeme a Owen e engádolle un cero ao total.
Vaime por el ou o último que vou facer será catapultarte a través dun aramado.
Que estou facendo?
É de tolos. Non teño un plan, non teño formación, non teño cabeza.
Non sei nin se falas inglés. Ou se tes un traumatismo.
Igual é o calcetín.
Ei!
Cristo bendito!
- Puto susto! - Lester mándame para levarte de volta.
Non, ata que teña a Jang Kyun e a muller.
É moi mala idea.
Vas morrer, fixo. E vas facer que me maten a min.
Ti pódesme meter no complexo. En ti confían.
Os dous sabemos que, se a cousa se torce, vasme matar para que non te entregue.
Certo.
Feito, entón.
Debías matalo.
Non.
Se o atopan ou dá fuxido, vaite delatar.
Éche máis seguro matalo.
Estou tendo un déjà vu.
Túa nai e ti tedes ideas parecidas...
Que hostia fas?
Só porque ti non teñas estómago para matar non vai quedar sen facer.
Non finxas que o que fas non ten consecuencias.
- Agora pareces Lester. - Vamos.
"Vamos."
O carallo.
- Owen. - Que?
Ao maleteiro.
Vendíchesnos.
E estráñache?
Díxenlle ao FSB que me recrutastes, pero que faría de axente dobre para eles.
Veñen de camiño a buscarte.
Dentro de dúas horas, cámbiolles un axente americano e un coreano
por moitos cartos e un bo ascenso.
Es cuspidiña á túa nai, sabíalo?
Pero morto non lles sirvo.
Así que non vas apertar ese gatillo.
Non fagas iso.
Non te poderei matar, pero pódoche rebentar os xeonllos.
Ou os pés.
Ou as pelotas.
Xa o pillo.
Tira a arma e métete no maleteiro.
Só carguei tres balas, Owen.
Quédache unha.
E logo que vas facer?
Estás con Nichka?
Poderíase dicir, si.
Vendeunos ao FSB.
- Ala, hostia! Era visto! - Onde está?
Nun maleteiro.
Vén un equipo do FSB de camiño a recollernos ao aeródromo.
Owen.
Teño que marchar. Chámote cando os teña.
Owen.
Si, señor?
Código do dispositivo coreano descifrado e ameaza desactivada.
Cancelade o choio e volvede á casa.
Que boas novas, señor.
O problema é que Jang Kyun non está con nós.
Onde está?
Capturárono os rusos.
A ver.
A ver, escoita.
Cando, non "se", os rusos o torturen e o fagan cantar,
vai soltar todos os segredos que nos matamos vivos por gardar.
Un de vós terá que pegarlle un tiro ao coreano para evitalo.
Síntollo, pero non é posible.
Si que é.
Fágoo eu, señor, cunha condición.
Teño opcións? Que teño para ofrecer?
A oficina de Moscova.
- E o de asegurar o meu futuro? - E o perdón dos meus pecados.
- Feito. - Señor...
Vaite, Walter. Isto ten que pasar.
Queres negar coñecemento? Vaite xa.
Gilbane, esta é a túa.
Hendricks segue intentando rescatar a Jang Kyun.
Non necesitamos rescatalo.
E o avogado pode mandarnos ao caldeiro a todos se o collen.
Nin un cabo solto.
Si, señor.
Es unha prea.
Eu dedícome a conseguir resultados, Lester.
O poder acaba de cambiar ao meu bando.
Ou sobes ao carro ou pásache por riba.
- Para a casa. - E se non quero?
Levanta. Non estou para os teus dramas.
- Pois vou de mala gana. - Impórtame unha merda.
Lembrarei sempre este tempo xuntos.
Ten prohibido volver a Corea.
Xa o imaxinaba.
Pero, cando isto remate
e acabemos os dous queimados ou despedidos,
búscame.
E invítote a cear.
A ver, tranqui. Teño que mexar.
O carallo!
Merda.
Síntoo.
A xefa mandoume ser discreto e non deixar superviventes.
- Non supliques clemencia. - Suplicar eu? Coma unha neniña?
Vale, cambiei de idea. Por favor, non me mates.
Cago en todo!
Acabo de ver a Deus! Es o meu anxo da garda, de verdade.
Perdoa.
Xa non importa.
Si que importa.
Perdín o norte. Esquecín o que importaba de verdade.
Ti.
O bebé.
Cando cheguemos a Moscova,
vannos separar.
Cando vexan que non sabes nada de valor...
irás a un campamento para prisioneiros.
Non te volverei ver.
O futuro non está escrito. Pódennos rescatar os teus amigos.
Non son amigos meus.
Non.
- Non. - Non.
Non vén ninguén salvarnos.
Non.
Ola.
Owen?
Ola.
Podes andar?
- Si. - Ben.
Levanta.
E a salvar a túa muller.
Nan Hee.
Encantado.
Grazas.
A quen lle disparo primeiro?
Non os podes matar. Son meus.
Ei.
Imos saír de aquí neste coche
e ninguén vai mirar para nós.
Cago na puta! Agarrádevos.
Ei! Aquí!
- A onde imos? - Preparádevos para dar un baño.
Vamos!
Vamos! Vai! Veña!
Chamade a garda costeira...
Díxenche o que pasaría se fallabas.
Veña!
- Garda 3, alerta na baía leste. - Dime.
- O barco coreano. - Imos.
Vamos!
Aí están! Collédeos!
Les! Queda no chan, si?
Vale.
Desátame!
Hostia!
Grazas polo rescate.
Vexo o barco. Achegámonos a bo ritmo.
Acelera. Gáñalle distancia.
Vamos.
Abride fogo!
Hostia!
Equipo de Protección, preparádevos para saír.
Dicídelle ola á armada dos Estados Unidos, cabróns!
Abortamos. Vámonos de aquí pero xa.
Garda Costeira 3, cal é a vosa situación? Garda Costeira 3?
Vamos! Aí está!
Moitas grazas pola axuda.
Pásase ben meténdolles medo aos rusos.
Pódesnos deixar un momento?
Apurade. En breve estaremos no fondo do mar.
"Grazas" soa...
insuficiente.
Pode ser.
Pero acéptoo.
Entón... agora que?
Depende.
Eu recomendo dicir que a ti e a Nan Hee vos mataron en Vladivostok.
A Axencia prepáravos identidades novas e unha boa conta bancaria nos EUA.
A cambio dos teus segredos.
- Intentas recrutarme. - Si.
Supoño que si.
Que me dis?
Ser feliz para sempre coa túa muller ou volver a Corea ao caldeiro por traizón?
Visto así, non me queda moita opción, non?
Mellor irmos baixando.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández