Laging pinag-uusapan ng mga tao ang mga importanteng tao
na bumabago sa mga bagay sa kultura.
Ginawa ba nila ang sandaling 'yon, o 'yong sandali ang gumawa sa kanila?
Gano'n si Martha.
Gumawa siya ng malaking marka sa kultura.
Isa siya sa pinakamakapangyarihang babae sa planeta.
Martha Stewart!
- Martha Stewart! - Martha Stewart!
Importante pa rin siya sa loob ng higit 50 taon.
Ako si Martha ***** Stewart.
Gagawin ko ang gusto ko.
- Martha Stewart! - Ayusin natin ang kama.
Humihithit ng tsongke at hot pot.
Isa si Martha sa pinakamagaling na guro.
Siya ang reyna.
Hanggang ngayon, di mo maalis ang paningin mo kay Martha Stewart.
Kung may original influencer, si Martha 'yon.
Ginawa niya ang mundong tinitirhan natin ngayon.
Kailangang turuan ang mga Amerikana
sa pagbukas ng lata ng cream of mushroom soup
at pagbuhos sa ibabaw ng broccoli at nilagang manok.
Bago si Martha, maraming mga babaeng nagpapayo tungkol sa homemaking.
At importante para sa mga babaeng 'yon,
na maging mabait sila.
Ako si Betty Crocker, at ipinapangako ko ang perpektong cake tuwing magbe-bake ka.
At ipapakita nila na madali lang 'yon.
Solid cylinder ng pinaghalo-halong sarap.
Nang dumating si Martha,
ibang-iba ang sinasabi niya.
Kung marami kang bisita sa Thanksgiving ngayong taon,
baka gusto mong gumawa ng iba pang luto ng turkey.
Isa ito sa pinakamasarap na turkey.
Nakabalot ito sa puff pastry.
Naging inspirasyon siya ng milyon-milyong tao.
'Yong idea na pwede mong makuha lahat.
Si Martha Stewart, isang self-made billionaire.
Sinasabi niya sa mga babae, "Malaki ang epekto ng homemaking."
Lagi kong sinusubukang punan ang kulang. 'Yong bagay na wala.
'Yong bagay na kailangan at gusto ng tao na wala.
Gusto niyang gawing posible
na magkaroon ng bahay at paligid ang mga tao na gusto nila,
may pera ka man o wala.
Ang mataas na pamantayang itinakda ni Martha sa sarili niya,
ginawa na rin ng ibang tao.
At 'yon ang problema sa maraming babae.
Fantasy world 'yon,
naghahangad ng lifestyle na hindi mo makukuha.
Homemaker porn 'yon.
Na-threaten ang mga tao.
Ang lakas pero magkasalungat ang damdamin natin
kung paano ang babae sa bahay.
Napaka-perfectionist niya. Control freak siya. Paano ka magpi-plead?
Guilty.
Inaaway ako ng tao sa pagiging homemaker, pero ano ba'ng ginagawa ko?
Sine-celebrate ko ang bagay na matagal binalewala.
Tingin ko, modern feminist ako.
Akala ng lahat, perpekto siya,
pero pinagsisikapan pa rin niya 'yon
at di tumitigil hangga't di nakukuha.
Hinahabol siya ng gulong ginawa niya.
Kinasuhan si Martha Stewart ng criminal charges.
Konektado ang image niya sa perfection, at kabaligtaran ito.
Ilang taon siyang makukulong.
PALAYAIN SI MARTHA
Talagang perpekto.
- Perfectly perfect. - Perpektong kondisyon.
- Perpektong ligtas. - Perpektong pattern.
Perpekto.
Picture-perfect.
Perpektong ending sa perpektong pagkain.
Sa isang punto, naniwala si Martha sa idea nang pagiging perpekto.
Pero ang tanong, hindi kung makakamit ang pagiging perpekto,
kundi "Ano'ng kapalit?"
Ano ang pinakaayaw mo?
Ang hirap sagutin ng tanong na 'yan.
Ayoko ng basura.
Ayoko ng walang kakayahan.
Pag-iwas.
Pagkainip.
Ayoko sa mga taong nag-iisip nang sobra sa kakayahan nila.
Ayoko ng di pinapansin ang mga detalye,
maging masama para lang maging masama.
Ayoko ng aprons at pambahay.
Ayoko dati ng kulay na purple.
Sobra. Pero di pinakaayaw... At pula.
Di ako nagtatanim ng maraming pula sa garden ko kung pwede.
Pag may umusbong na pula, madalas inaalis 'yon.
Di ko masyadong gusto ang pula.
Okay. Susunod?
October 18 ngayon.
Marami tayong gagawin sa garden.
Gusto kong gawin ang daan papuntang summerhouse garden mula main road.
Lagyan natin ng magagaspang na bato gaya ng kabilang daan,
parang basag na yelo.
Send.
May kasabihan na gustong-gusto ko.
Kung gusto mong maging masaya sa isang taon,
magpakasal ka.
Kung gusto mong maging masaya sa isang dekada, kumuha ka ng aso.
At kung gusto mong maging masaya sa buong buhay mo, gumawa ka ng garden.
Maganda 'tong garden na 'to.
Tingin ko, dapat mag-trim tayo nang kaunti sa boxwood. Bagong paragraph.
Siniraan ako sa pagiging perfectionist,
pinuna sa pagsisikap na gumawa ng lifestyle na di maabot,
na hindi totoo.
Ang ginagawa ko, sinusubukan kong magturo.
Mukhang may mga patay na peony, kaya naiinis ako.
Send.
Perfectionist ako.
Gano'n 'yong pamilya ko. Nagsimula 'yon sa papa ko.
Hinayaan kami ni Papa na matutong mag-garden.
Kaya niyang patubuin kahit ano. Ako 'yong huwarang anak.
Gusto kong matuto. Marami siyang itinuturo. At nakinig ako.
Ako ang pinagkatiwalaang magplantsa ng damit niya.
May Harris Tweed jacket siya
at turquoise-blue na kurbata na katerno ng blue eyes niya.
Pinakaguwapong ama ang papa ko.
Minahal niya ako.
At alam ng lahat na paborito niya ako.
Tingin niya, mas pareho kami kaysa sa ibang anak.
- Sa paanong paraan? - Well, perfectionist siya.
Nagagawa niya ang trabaho na pinlano niyang gawin.
Di sa trabaho niya. Palpak siya sa trabaho.
Pwede niyang gawin lahat ng gusto niya,
at stuck siya bilang salesman.
Sinisimulan niya minsan ang araw niya sa malaking basong kape at red wine.
Lasenggo ba siya? Siguro.
Pero di siya mukhang lasenggo.
Di siya nadapa at naghagis at nakabasag ng mga bagay.
Di gano'n si Papa.
Pero di siya nasisiyahan, malungkot siyang tao.
Di niya masuportahan ang anim na anak. At kailangan namin ng pagkain.
May mga garden kami.
Makikipagpalit kami sa goods na di namin mapalago.
Tatayo siyang parang sarhento.
Ang sama.
Ang sama. "Mali ang ginagawa mo."
Uutusan niya kami. "Damuhan ang kamatis."
Pag di kami sumunod, paparusahan kami.
Pinapalo kami. Ginagamit ang yardstick.
Takot kami sa yardstick. Minsan, dulo ng sinturon.
Hanggang ngayon, ayoko pa ring mag-garden.
Nawalan siya ng trabaho. Walang naipong pera.
Anim na anak.
At kailangan nila ng pera.
May babae sa tapat ng kalye na nagmomodelo pag free time niya.
Sabi nila ng mama niya sa akin,
"Bagay kang maging modelo. Gusto mong ipakilala?"
Nagsimula ako sa $15 kada oras,
na mas maganda kaysa sa 50¢ na kinikita ko sa babysitting.
Abala, mga aktibong tao, tigil!
Di na babaho ang katawan mo.
Major event 'yon sa Nutley, New Jersey.
Tumigil lahat para panoorin si Martha.
Di ako super-duper model. Wala ako sa class na 'yon.
Pero naging successful ako.
Binibigay ko karamihan ng sahod ko sa mama ko
kasi may maliliit pang anak sa bahay.
Siniguro niyang laging masarap ang pagkain.
Magaling siyang magluto.
Tumatabi ako sa mama ko sa kusina,
inaaral lahat ng kaya ko.
Teacher siya at kailangan niyang magluto ng 16 meals kada araw.
Bilib ako na kaya niyang gawin lahat 'yon.
Pero 'yong ordinaryong buhay,
di 'yon para sa akin.
Scholar si Martha sa Barnard School sa New York CIty, prestihiyoso.
Gusto ko ang college.
Gusto ko ang history, art history, economics.
Sikat akong babae sa campus.
Kilala ako ng mga tao, matangkad, blonde, magandang babae sa New Jersey,
naglalakad sa Bermuda shorts, maporma.
Naghahanap ako ng adventure,
naghahanap ng future.
Sa Barnard,
may isang babaeng hinahatid sa school sa malaking Rolls-Royce.
Umiiling kami. "Sino ba 'yan?" Lumapit siya sa akin minsan sa art class.
Sabi niya, "May kapatid ako sa Yale Law School.
Gusto mo bang makipag-date sa kanya?"
Sinundo niya ako sa dilaw niyang Mercedes sedan.
Di pa ako nakasakay dati sa Mercedes.
Naghapunan kami sa labas. Napakagalang at guwapo niya.
At lagi siyang bumibiyahe.
Nakaka-excite makakilala ng sopistikadong binata.
At may American Express card siya, na napakalaking bagay noon.
At nakakaintriga siya, mapagbiro, at mabait.
Pagkatapos ng hapunan, in love na ako.
Andy Stewart, Diyos ko.
Sinag ng liwanag.
Sobrang bait ni Andy.
di gaya ng papa ko.
Padadalhan niya ako ng pera para sa tiket sa tren,
at bibisitahin ko siya kada weekend sa Yale.
Di pa ako nakipag-sex kahit kanino bago 'yon. Napakaagresibo niya.
At gusto ko 'yon.
Nag-propose siya.
Parang natural lang na gawin 'yon.
Ma-in love at mag-asawa.
Umuwi ako at sinabi sa papa ko, at sinampal niya ako.
Sinampal niya ako nang malakas sa mukha at sabi niya, "Di mo siya pakakasalan.
Hudyo siya."
Naalala ko 'yong sampal.
Di ako nagulat kasi bigot siya.
Pabigla-bigla siya.
Pero sabi ko, "Ikakasal ako kahit ano'ng iniisip mo."
Sa tulong ni Mama, ginawa ko ang damit-pangkasal ko.
Marami 'yong maliliit na organdy-covered buttons sa likod.
Napakagandang damit 'yon.
Napakasaya noong kasal.
Sobrang ganda.
Simula 'yon ng buhay ko.
Nagdesisyon kaming mag-extended honeymoon sa Europe.
Limang buwang biyahe 'yon.
Ni-record ko bawat menu, lahat ng kinakain namin.
Eye-opening 'yon.
'Yong paghahanda ng pagkain...
Di ko alam noon ang lasa ng olives maliban sa green olives
na may red pimento sa garapon.
Walang sopistikado noong 1960s sa amin.
'Yong arkitektura...
lalo na 'yong gardens na napuntahan ko.
Pinukaw noon ang pagmamahal ko sa lutuin, sa pagbibiyahe, pagmamahal sa pagtuklas.
At naramdaman kong 'yon ang gusto kong gawin sa buhay.
Nagpunta kami sa Italy,
at napadpad sa Florence noong gabi bago Easter.
Kailangan kong magsimba,
at pumunta ako sa katedral.
Nasa hotel si Andy.
Ayaw niyang pumunta sa Duomo.
'Yong pakikinig sa magandang music sa katedral...
Napakaromantikong lugar no'n,
puno ng mga turista, at nakilala ko ang napakaguwapong lalaki.
Di niya alam na kasal ako.
Ligaw na babae akong tumatambay sa katedral sa Easter Eve.
Emotional siya. Emotional ako.
Dahil emotional na lugar 'yon.
Kakaiba 'yon sa kahit anong naranasan ko.
Malawak na dome na napakaganda at may paintings sa paligid mo.
Di ko pa nagagawa 'yon noon.
Kaya bakit di mo halikan ang dayuhan?
Naging isa ka bang,
ano 'yong salitang hinahanap ko?
Pilya?
Pilya ba o taksil?
Hindi. Hindi pilya o taksil.
Emotional lang sa sandaling 'yon.
Gano'n ko tiningnan.
At exciting 'yon kasi napaka-emotional na lugar 'yon.
Sana maranasan nating lahat ang gano'ng gabi.
Nineteen ako noon.
At ayokong umuwi.
Bumalik kami sa New York at hinarap ang katotohanan.
Ipinanganak ang anak kong si Alexis. Nanganganak noon lahat sa murang edad.
Gano'n na ang nakasanayan.
Tingin ko, natural na 'yon.
Pero di pala natural maging ina.
Hirap siyang maging ina.
Masaya siya pag umiidlip si Lexi para nagagawa niya ang gusto niya.
Inalagaan niya si Lexi, pero di niya tinutukan.
Medyo malayo ang loob niya sa kanya.
Di siya magaling magpakita ng emosyon.
Di gano'n si Martha.
'Yong nakakatandang Martha, ina ni Martha,
sabi niya sa akin, di niya gaanong niyakap si Martha.
Di namin pinag-uusapan ang damdamin.
Di 'yon parte ng paglaki namin.
Minahal kami,
pero kakaiba 'yong pagmamahal na 'yon.
Ibig kong sabihin, wala gaanong "affection" sa bahay namin.
'Yong normal lang.
Praktikal.
Paano ako magiging mabuting ina
kung wala akong edukasyon para maging ina?
Ambisyosa si Martha.
Nangarap siya
ng iba pang bagay maliban sa kung ano siya noon.
Di ko alam kung saan siya pupunta,
pero alam kong magiging successful siya.
Nasa pagkatao na niya 'yon.
Stockbroker ang biyenan kong lalaki.
Tingin ko, interesting 'yon.
Kaya sinubukan ko ang Wall Street.
Di maganda ang Wall Street sa mga babae.
Walang babaeng clerks. walang babaeng nagtatrabaho sa exchange,
wala lahat.
Walang banyo roon para sa mga babae.
Ang haba ng interview ko sa kanya,
at sabi niya, ayaw niyang kumita sa pagiging magandang blonde.
Magaling siyang magsalita, at perpekto ang itsura niya, alam mo 'yon?
Hinire ko siya.
Ako lang ang babae sa firm.
Kinailangan kong dumistansiya nang ganito.
'Yong mga nangyari sa back seat ng taxi, di ko sasabihin.
Pero matalino talaga sila.
At marami akong natutunan sa firm.
Magaling talaga sa lahat si Martha kaysa sa iba.
Napakagaling makisalamuha sa mga kliyente niya.
Mahal na mahal nila siya.
Sabi niya, ililibre ako ng lunch ng broker ko. Si Martha ang broker.
Di masamang lunch 'yon.
Marami akong nakikilala,
at doon ko natutunan kung paano makisama sa mga bilyonaryo.
Tandaan mo, noong panahong 'yon
pambihirang maging bilyonaryo.
Nagsimula akong kumita ng maraming pera.
Kumikita siya ng quarter a million kada taon.
Mabilis kumita nang malaki ang mga kliyente.
BUMABA SA 121⁄4 ANG LEVITZ
Nagrekomenda kami ng stock, at mula anim, naging 90 at anim ulit.
Sa isang iglap, nalugi sila.
Nakaapekto 'yon kay Martha.
Pangit ang market at nawalan ng pera ang mga tao.
Lahat ng kayang kontrolin ni Martha, nagiging maayos.
Naiinis siya sa mga di niya nakokontrol.
Nagsimula akong mapagod kasi di 'yon madaling trabaho.
Umalis ako sa Wall Street.
Lumipat kami sa Westport, Connecticut...
pinakamalayong commuting town mula New York.
Bakit mo pinili ang Westport?
Kasi nahanap namin ang dream house,
sirang bahay sa Turkey Hill Road na kailangan naming ayusin.
Kung wala 'yon, di ako magiging ako ngayon.
Pero magiging iba ako. Magiging ibang tao sana ako.
At di ako magiging Martha Stewart, homemaker.
Lumang farmhouse 'yon na kailangang i-renovate.
Umalis ang mga magulang ko sa magandang apartment sa Riverside Drive,
dinala ako sa Connecticut.
Lumipat kami sa "magandang" farmhouse
na may bathtub na walang shower
gamit ang Tupperware na pangsalok ng tubig na panghugas ng buhok.
Ang mga tanong na ibinato sa kasagsagan ng...
May Watergate noon,
nagpipinta ako ng bahay mula taas hanggang baba,
mula sa hagdan habang nakikinig sa Watergate.
...ang mga magnanakaw na pumasok sa headquarters
ng Democratic National Committee sa Watergate...
Para kaming mga unang nakatira sa Westport, Connecticut.
Taong 1976, may mga manok sa bakuran mo.
Nagsumbong ang mga kapitbahay sa Town Hall,
"May babae sa Turkey Hill na may mga manok sa bakuran."
Wala pang nakagawa no'n.
Maliit na country set 'yon, at si Martha ang bida.
Gusto ko 'yong idea na inaayos ang property,
pinapalaki 'yon, nagpapatubo ng mga bagay,
binabalikan ang buhay ko sa Nutley, New Jersey.
Napakaganda ng mga garden.
Ginawa niya mismo 'yong gardens.
Mukhang masaya sila sa pagbuo ng Turkey Hill Farm.
Noong umpisa sa Turkey Hill Road,
napagtanto ko na masaya ako sa homemaking, homekeeping,
mag-ayos ng bahay.
Naging presidente si Andy
ng ultimate art book publisher sa Amerika.
Naisip ko, "Exciting.
Pwede nating imbitahang maghapunan sa bahay lahat ng nagsusulat ng libro."
Excited akong mag-entertain.
Lagi siyang nagho-host.
Iimbitahan niya lahat ng kapitbahay. Thanksgivings at Easter...
'Yong pagkain mismo, masarap.
Naisip ko na masaya ako sa pagbuo
ng magarbo, maganda, at nakakaaliw na entertainment.
Bakit di magsimula ng catering business?
Henyo siya.
Model siya
na naging stockbroker,
at biglang nag-cater siya ng parties para sa mga kaibigan niya.
Gagawa ako ng plum puddings para sa 200 tao,
at gagawa ako ng scones,
gagawa ako ng jams at jellies.
Gawang-kamay. Walang binili sa tindahan. Homemade lahat.
Sumikat 'yon agad.
Ang Museum of Modern Art. Ang Metropolitan Museum.
Bahay sa Greenwich o sa Westchester o sa Bedford.
Cocktail party mula six hanggang eight sa Sotheby's sa 700 tao.
Sinubukan naming maging mapangahas. Gusto naming mapansin ng mga tao.
Di lang 'yon bote ng vodka.
Bote 'yon ng vodka na nakaupo sa blokeng yelo.
Malaking crudités tables.
Mga gulay at ubas at mga prutas at mga keso.
Di pa nagagawa 'yon dati.
Parang movie set 'yon.
'Yong itsura ng strawberries na nahuhulog sa baske t.
Ang ganda.
Pag tiningnan mo ang Dutch masters at display ng magandang pagkain at prutas,
naging inspirasyon ko lahat 'yon.
Alam ni Martha na magpasaya at magpa-excite.
Nagcater siya sa parties ng mga sikat gaya ni Paul Newman, Beverly Sills...
Nakuha namin ang atensiyon ng marami
at naging million-dollar business.
'Yon ang simula ni Martha Stewart.
May successful catering business si Martha,
asawang nagpapatakbo ng magaling na publishing company,
perpektong pagsasama.
Mukhang maganda ang mga bagay.
Pero totoo ba?
Hindi siya kontento sa bahay.
Di ko alam kung ilan ang naging girlfriend niya ngayon,
pero tingin ko, may ilan.
Mga bata, makinig kayo sa payo ko.
Kung may asawa kayo, akala n'yo masaya,
at niloko kayo ng asawa n'yo, wala siyang kuwenta.
Tingnan n'yo siya. Kalokohan 'yon at umalis kayo. Humiwalay kayo.
Pero di ko magawa 'yon, di ako makaalis.
Di ka nagka-affair noong bago ang relasyon
o noong stockbroker ka pa?
Oo, pero parang di alam ni Andy 'yon.
- Sabi niya, alam niya. - SInabi niya?
Oo, umamin ka sa kanya.
Sabi niya, di siya nagloko
hanggang sa sinabi mo sa kanya na nagloko ka.
Hindi totoo 'yan.
- Di gano'n. - Pero ano'ng nangyari? Nagka-affair ka?
Nagkaroon ako ng maikling relasyon sa guwapong Irish.
At wala lang 'yon.
Wala 'yon
kung... Di 'yon makakasira...
Di ako makikipaghiwalay para roon.
Wala 'yon.
Parang halik 'yon sa katedral.
Dalawang tao na nasa kanila lahat.
Pero tingin ko, di sila naging masaya.
Naipit sa gitna si Lexi.
Litong-lito siya at galit na galit.
Lumaki ako sa hindi komportableng bahay.
Natuto akong pigilan halos lahat ng emosyon ko.
Di masaya si Martha sa kasal niya at pagpapalaki ng anak.
'Yon ang nawawala.
Makakarinig ka ng pakikipagtalo sa staff.
May gusto siyang mangyari.
Napaka-perfectionist.
'Yong pagkamalupit ng ama nila,
naipasa 'yon kay Martha. Pakiramdam ng mga tao, inabuso sila ni Martha.
Mali ang idea niya tungkol sa tagumpay.
Magaling siyang white shark.
Pwede kang makagat.
Nangingikil siya ng mga tao. Malupit siya.
Sa mundo ng negosyo, magandang katangian 'yon ng lalaki.
Pero bilang babae...
Maldita siya.
Alam mo ang kuwento kung paano siya nadiskubre?
Nag-cater siya ng book party para kay Andy.
Pambihirang event 'yon.
Lahat ng waiter at waitresses, nakadamit-fairies.
Sabi ng isa pang publisher, "Gumawa ka ng nakakaaliw na libro."
Sabi ko sa sarili ko, "Panandalian ang catering."
Nagsipag ka,
at nagkaroon ka ng magandang celebration, tapos wala na.
Pero kung susulat ka ng librong gusto ng mga tao,
panghabambuhay 'yon.
Noong una, gusto ng publisher ko na black and white ang libro
na may pictures at recipes, parang cookbook.
Ang una niyang ginawa, linawin
na magiging libro niya 'yon.
At kung ayaw naming gawin ang gusto niya, di siya makikipagtrabaho sa amin.
Gusto ko 'yong maging illustrated, all-colored photos ng pagkain at ideas,
librong pwedeng kunin ng kahit sino
at matututo silang magkaroon ng magandang selebrasyon.
"Lumaki ako sa malaking pamilyang laging may bisita.
Nakakatuwang madali lang para sa mama kong magdagdag ng upuan,
ng malalaking plato ng gulay, special pie,
bulaklak sa family table para gumawa ng espesyal na okasyon."
Napakaambisyosa.
Maraming bagay ang nasa Entertaining. Di lang 'yon tungkol sa pagkain.
Visionary 'yon.
Gusto kong magbigay ng edukasyon at impormasyon at inspirasyon.
Di gaanong mahal at magarbo.
Karaniwan lang para 'yong babaeng naghain ng kape mo sa kainan,
pwedeng umuwi at gawin ulit 'yon sa bahay niya
na ginagawa ng mga kaibigan ko sa mansiyon sa Greenwich.
Pareho lang 'yon.
Sinubukan ni Martha na ipakita sa mga ordinaryong babae
na mapapaganda nila ang bahay nila.
Ako ang audience. 'Yon ang sekreto.
Ako 'yong nagbabasa ng libro. At alam nila 'yon.
Importante 'yong pagiging tunay.
Alam nilang ako 'yon. Naglilinis ako ng sarili kong bahay.
Pinalaki ko ang anak ko.
May asawa ako.
May garden ako.
Importante sa mambabasa ang personal na kuwento.
Siya ang unang babaeng nakakita na bebenta ang personal niyang buhay.
Si Martha ang unang influencer.
Siya si Martha Stewart, magaling na caterer.
Ilang oras kong tinitigan ang librong 'to.
Pagdating sa pag-aliw, literal na she wrote the book.
Gusto mong magpalaman ng snow pea?
"Gusto mong magpalaman ng snow pea?"
Gusto mong magpalaman ng snow pea?
Maraming tumutok kay Martha.
Blonde siya at maganda.
Nasa kanya lahat.
Pinagawa siya ng Crown ng marami pang libro,
kaya maganda ang simula niya.
Isa lang ang gear niya, pagsulong.
Pumirma siya sa isa sa mga libro ko, Perfectly perfect."
Lahat ng gagawin niya, magiging perfectly perfect
At tingin ko, nakasira 'yon sa buhay niya.
Dahil di siya "perfectly perfect"
Ginugugol ko lahat ng oras ko roon
at di ako nakatuon sa "buhay."
Mukhang nagsisisi ka.
Well, ano'ng mas importante,
pagsasama o career?
- Sabihin mo. - Di ko alam.
Sobrang busy ni Andy sa publishing business niya,
at pag nandiyan siya,
laging may tensiyon.
Mapagpuna si Martha sa kanya
sa mga isusuot ni Andy o kung paano siya magsalita.
Inasikaso ni Andy ang business arrangements ni Martha.
Sa paglipas ng mga taon, para silang magkatrabaho kaysa mag-asawa.
Nasa magkaibang mundo sila.
At pag gusto ni Martha na pumunta si Andy sa mundo niya,
di interesado si Andy.
Tumindi ang alitan nila.
Tapos may mga usap-usapan
na karelasyon ni Andy ang babae
na gumagawa ng flower arrangement sa Turkey Hill Farm.
Nalaman ni Martha lahat at mas nagalit siya.
Magwawala siya.
Migraines at puyat.
Minsan, itinuro niya sa akin kung saan niya binunot ang buhok sa ulo.
Ang sama niya sa staff niya.
Nawalan siya ng kontrol kay Andy.
Kaya pinagbabayad niya lahat.
Nagtrabaho sa akin si Robyn.
Nawalan siya ng apartment at sabi ko,
"Puwede kang lumipat sa barn sa ibabang dalawang ektarya."
May maliit kaming apartment doon.
At noong bumibiyahe ako, niligawan siya ni Andy.
Para akong naglabas ng meryenda para kay Andy.
- Kinompronta mo ang babae? - Oo. Oo naman.
Pinalayas ko siya agad. "Ano'ng ginagawa mo?"
Pinagtaksilan ako ni Andy sa mismong property namin.
Hindi maganda.
Kasama natin si Martha Stewart.
Contributing editor siya ng House Beautiful at wedding expert.
- Marunong ka sa kasal. - Tingin ko, oo. Nakita ko...
Pino-promote niya ang Weddings na libro.
Naalala ko na ang samang pagsasama 'yon.
SA ASAWA KONG SI ANDY: KASAL NATIN ANG LAGI KONG PABORITO
Mahirap para sa akin na pag-usapan 'yon.
May mga taong ibinubuhos 'yon sa self-pity, at iba pa.
Di ako.
Nag-abot ako ng mga sulat na napakapersonal.
Hulaan mo? Ilagay mo 'yon sa mga sulat.
"Mahal kong Andy,
Hindi ako makatulog.
Hindi ako makakain.
Nag-aalala ang balat ko at marami nang linya na nandoon ngayon.
Sobrang nagseselos ako sa ibang babae mo.
Di ko kayang ginagawa mo sa iba ang ginawa natin.
Dear Andy,
napakarupok at mahina ako ngayon.
Masama ang pakiramdam ko dahil sa lahat ng ito,
parang mababasag ang utak ko.
Dear Andy,
baka balak mo siyang pakasalan at ibigay sa kanya ang pera ko
para maipinta niya ang sarili niya nang nakahubad.
Nakaka-excite, di ba.
Baka ipinta ka rin niya nang nakahubad.
Gusto kong makita ang painting na 'yon.
Nag-aalala ako sa privacy ko at propesyonal kong buhay.
Sinasabi ko sa lahat na umalis ka saglit.
'Yon lang.
Dear Andy, naiintindihan ko ang pananabik mong makipagtalik sa iba.
Walang magmamalasakit sa 'yo gaya ko.
Walang labis na magmamahal sa 'yo.
Bigyan mo ako ng isa pang tsansa, Andy. Pasensiya na sa lahat.
Bakit kailangang sobrang huli na?
Dear Andy,
pakiramdam ko, pinagtaksilan ako ulit at mag-isa.
Pag sinabi mong di mo na 'to tahanan,
pagkatapos ng lahat ng ginawa natin dito,
bakit di ko sasabihing susunugin ko 'to?
Pupunta ako sa San Francisco at pag-uusapan ang Weddings
at ang magandang buhay ko.
Sana masaya ka sa kalayaan mo.
At sana bumagsak ang eroplano ko.
Nakaupo ako sa eroplano ngayon, umiiyak, umuubo,
nilalagnat, at napakamiserable, di ako makapaniwala.
Dapat masigla ako, maganda, seksuwal, at kaakit-akit.
At eto ako, wasak na wasak.
Forty-five na ako, balisa at malungkot, mag-isa, wala nang pag-asa.
Malabo ang hinaharap."
Twenty-seven years.
Siya ang may gusto ng divorce, hindi ako.
Itinapon niya ako.
Forty years old ako noon. Ang ganda ko. Kaakit-akit ako.
Pero tinrato niya akong castaway.
Ang sama ng trato niya sa akin.
At bilang ganti, masama ang naging trato ko sa kanya.
Di ako nanlalaki. Nambabae siya.
Lagi kong sinasabi na swan ako, at ako...
At gaya ng lahat ng swans, monogamous sila.
Tingin ko, kahanga-hanga ang monogamy.
Tingin ko, kahanga-hanga 'yon.
Pero di pala gano'n... Di no'n maisasalba ang pagsasama.
Pwedeng sa mas masayang topic tayo?
Itinanim ko bawat punong nakikita mo.
Lahat ng 'yan, itinanim ko.
Ilang libo.
Hello.
Ginagamit namin ang mga natumbang puno na suporta sa ilalim.
Aalisin lahat ng puno ngayong winter.
Magandang lugar ang garden sa akin kasi gusto kong tinatapos ang mga bagay.
Hindi, wag mong alisin nang ganito.
Dapat i-trim 'to.
Lilinisin mo at lalagyan mo ng lupa rito.
Bigyan mo ng tsansang lumago, okay?
- Oo. Sige. - At pwede itong i-trim hanggang baba.
- Oo. - Lalago ulit ito.
'Yon ang buong idea pag aalisin ang mga bagay.
handa nang iligpit.
Di ako tumitingin sa ibang direksiyon.
Okay, guys. Fasang, wag mong basagin ang mga paso.
Oo.
Wag mong basagin ang mga paso.
Titingnan ko ang pundasyon ng bago. Maayos?
Tinitingnan ko ang problema at sinusubukang lutasin.
MGA SEKRETO SA ENTERTAINING
Sa Entertaining, Martha Stewart.
- Hello, one, two, three, four, five. - Hi.
Hindi pa.
Ilagay natin... Itaas mo 'to.
- Ayoko ng flat. - Okay.
Parte siya ng mundo kung saan nagpakasal ka, at 'yon na.
Di inisip ni Martha na di siya magpapakasal.
Ikinahihiya niya 'yon.
Walang kabiguan si Martha.
Isa 'yon sa mga unang beses na may nangyaring hindi niya naayos.
Nag-alala siya sa book tour
dahil naisapubliko ang hiwalayan nila at mahirap harapin 'yon.
Pero wala palang pakialam ang mga tao.
Three, two...
Gusto lang nilang malaman kung paano gumawa ng cake.
Nakapila ang mga babae sa buong bansa para makilala ang magaling na hostess,
ang babaeng mahusay na ibinenta ang sarili
na reyna ng pagiging perpekto.
Nang umalis si Andy, tumutok ako sa trabaho,
sa ideas sa future, at buti meron ako no'n,
kundi magiging miserableng maybahay ako.
Pero di ko hinayaan 'yon sa sarili ko, at masaya akong hindi.
At nagsimula 'yon sa Kmart.
Dadalhin ni Martha Stewart ang high-class style
sa middle-class shoppers sa Kmart.
Kumot, kobre-kama, plato, linens ni Martha Stewart.
Lahat para sa bahay mo.
Pinaniniwalaang mumurahin ang Kmart.
Pero matalino si Martha at naisip na 'yong partnership
sa mass-market retailer, magiging maganda.
Kinansela ng Greenwich Garden Club ang appearance ko
kasi pumirma ako sa Kmart at ayaw nila ng kahit anong cheap.
Naintindihan niya na kahit wala kang maraming pera,
di ibig sabihing wala kang taste. Ang powerful no'n.
Kung hindi mo pa narinig si Martha dati,
maririnig mo na siya.
Nakikita ka namin lagi sa TV sa mga patalastas ng Kmart.
Baka tingin ng mga tao, kakaibang kombinasyon 'yon.
- Kakaiba 'yon para sa 'yo? - Hindi.
Lahat ng bumibili sa Kmart,
at 77 milyong tao kada buwan ang namimili roon...
- Tama? Seventy-seven million kada buwan? - Oo, at gusto nila ng magagandang bagay.
At sinusubukan kong maglagay ng magagandang bagay sa store.
Ano'ng ginagawa nila sa Kmart kung sila...
Sa panahong 'yon, nakaanim na libro na ako,
at gusto ng publisher ko na gumawa ako ng isang libro kada taon.
Pero marami pa akong gustong sabihin, at naisip ko, kung magasin kaya?
Noong panahong 'yon, may mga magasin ng kababaihan,
pero walang tungkol sa ganda, 'yong lalim ng impormasyong gusto ko.
Malaking kawalan 'yon.
Condé Nast ang una kong pinuntahan.
Kinausap ko si S. I. Newhouse, at sabi niya,
"Ano'ng naiisip mong pangalan?"
At sabi ko, "Martha Stewart Living."
Sabi niya, "Di pwedeng Martha Stewart."
Sabi ko, "Bakit hindi?" Sabi niya, "Condé Nast 'to.
'Yon ang pangalan namin. Condé Nast." Brand protector siya.
Pumunta ako kay Rupert Murdoch.
At sabi niya, "Magsasara na ako ng magasin kasi di 'yon ang business namin.
Dalhin mo sa Time."
Sobrang panlalaki ang Time.
Hindi nila naiintindihan.
Sabi ko, "Pwedeng ulit-ulitin ang topic na Living
kahit sa mga susunod na taon. Walang katapusan ang Living."
Sabi niya, "Kung totoo 'yan,
baka magandang idea 'yan."
Gusto naming maging modern woman's magazine.
Holidays, pag-entertain, pagkain, dekorasyon, mga bata, sanggol, crafting.
Di pa 'yon napagsama-sama sa isang lugar dati.
Gumawa kami ng magandang isyu,
na sold out.
Salamat sa recession, bumagsak ang negosyo ng magasin.
Pero sa kabila ng dilim, may isang sinag ng araw,
ang Martha Stewart Living.
Biglang pumatok ang Martha Stewart Living.
Ako ang cover ng halos lahat ng isyu.
Naging isa kami sa mga matagumpay na start-up magazines.
I-welcome natin si Martha Stewart.
Sa panahong 'yon,
maraming babaeng nagsasabing "Ayokong maging housewife.
Gusto ko ng trabaho. Gusto ko ng kapangyarihan."
Pero napagtanto niyang maraming babaeng nasa trabaho,
konektado pa rin sa bahay nila.
Sabi ni Martha, pwede kang maging artist sa sariling paraan.
Pwedeng maging makapangyarihan ang ganda at pagiging perpekto.
Ayan ako sa Westport, Connecticut.
May mga kaibigan ako, ilan lang, siyempre,
hindi marami.
Sabi ng anak ko,
"Ang lugar para sa single woman, Mama, pag summer,
ay sa Hamptons."
Kaya tiningnan ko.
Tinanong ako ng Realtor, "Ano'ng hinahanap mo?"
Sabi ko, "'Yong sirang bahay sa pinakamagandang kalye?"
Sabi ng contractors, "Ano talaga ang gusto mong gawin?"
Sabi ko, "Gusto kong gawin 'yon na pinakamagandang garden
na may magandang bahay."
Malinaw na nakikita niya 'yong pangarap niya.
Inayos namin ang Lily Pond Lane nang isang taon at kalahati.
Nang natapos kami, fiftieth birthday ko.
Kaya nagplano ako ng malaking fiftieth-birthday party.
Sobrang laking party 'yon. Nandoon lahat.
Mga tao sa business world,
mga tao sa pelikula, sa TV.
Nang nandoon siya sa mundong 'yon,
parang pool ball 'yon na tumama sa sampu pang bola,
at nangyayari lahat.
Simula 'yon ng pinakamagandang era ng Hamptons.
Lagi niyang sinasabing late bloomer siya,
pero tingin ko, mas lumaya siya at empowered,
"May bago na akong buhay, at susulitin ko 'yon."
Mas marami kang maririnig na romance tungkol sa kanya.
At tingin ko, nagustuhan niya 'yon.
Ayaw ni Martha na sumama sa mga lalaking di matalino.
Mahal niya si Charles Simonyi, kaya mahilig siya sa mayayaman,
kahit weird sila.
Ginawa ni Charles ang Word at Excel sa Microsoft.
Talagang henyo.
Nagsimula kaming mag-date kahit saan. Ibang klaseng buhay 'yon.
May sarili siyang jet, bumubuo ng bangka sa Germany,
at nagsimula akong magtrabaho sa bangka kasama siya.
Di ako sabik makipag-date at maghanap ng isa pang asawa.
Nagpatuloy akong magtrabaho, mag-isip, kumilos
gaya ng lagi kong ginagawa.
Nagkaroon ka na ba ng relasyon na naging bukas ka sa nararamdaman mo?
Hindi, kaya kaunti lang ang personal na relasyon ko sa mga lalaki,
halimbawa.
Dahil...
wala akong pakialam.
Di ko alam ang totoong dahilan.
Di ako interesadong malaman,
"Oh, Charles, ano'ng nararamdaman mo ngayon?"
Wala akong pakialam.
May paki ako sa, "Charles, ano'ng ginagawa mo? Ano'ng iniisip mo?"
Gusto ko 'yong mga taong laging may ginagawa.
Mas iniisip ko lahat ng ginagawa ko,
mga trabaho ko, mga bagay na gusto ko pang gawin,
mga gusto kong makamit.
Doon ako magaling.
Ang susunod na hakbang, pasukin ang telebisyon.
Pero konserbatibong kompanya ang Time.
Tingin nila, pag nakita ng mga tao si Martha sa TV,
di na sila bibili ng magasin.
Lagi akong umaasa na magtatrabaho ako sa TV
kasabay ng magasin.
Synergy ang tawag doon,
na negatibo
noong 1990s.
Itinuring akong baliw.
Pero gumana 'yon.
Kung sinabi mo noon bago sumikat si Martha,
"Gusto mo ng TV show tungkol sa isang tao na mas maraming pera kaysa sa 'yo,
mas maganda sa 'yo,
may magandang buhay at ginagawa lahat gamit ang kamay niya,
sasabihin nila, "Hindi."
Pero pag nagawa mo na, magugustuhan na nila.
It's a good thing.
Mas magaling siyang magturo kaysa sa iba.
Di mo lang basta maiintindihan, pero gusto mong gawin.
Wag tatagalan.
May isang henerasyon ng mga babae na naghanapbuhay ang ina nila,
kaya di nila alam gawin ang mga bagay.
At naramdaman niyang kailangan naming ipakita sa mga tao
kung paano 'yon gawin,
step by step.
'Yong tinatawag nating DIY, naging rebolusyon 'yon para sa Amerika.
Sa huli, 'yong isang topic na binalewala ng lahat,
biglang naging national craze.
- Craze 'yon. - Ano ang subject?
Pamumuhay.
Araw-araw na pamumuhay.
Noon pa man, seryosong paksa 'yon para sa akin.
Mga lalaki, paandarin ang makina!
Sumikat ang Kmart. Bumibili ng lahat ang lahat.
Kumikita kami ng $70 milyon kada taon, diretso sa bottom line.
Nakita niyang kaya niyang gumawa ng sarili niyang empire.
Nabili ni Martha ang pangalan niya at magazine niya sa Time.
Pumunta siya sa Kmart para kumuha ng pera,
at binayaran siya ng Kmart sa royalties.
Naging maganda 'yon, kung iquo-quote ko si Martha.
Sa isang iglap, kami na ang may-ari ng lahat.
At 'yon ang simula ng Martha Inc.
Ang plano ay gumawa ng kompanya na omnimedia ang sakop.
Idea kong gawin ang plano ng kompanya na solar system.
Isang tao sa gitna.
Di pa nagagawa 'yon noon.
Nagsimula sa maliit na home-based catering business noong 1976...
- Gusto ko 'yan. - ...na naging
Martha Stewart Living Enterprises,
isang multimedia corporation
na nagpapasok ng $200 milyon kada taon.
Malamang ang nag-iisang one-woman, one-person conglomerate.
Para siyang superstar.
Kung saan-saan makikita si Martha Stewart.
Pag-alis niya sa Time,
nagpaplano na si Martha ng susunod, maging public.
American dream ang maging public.
Kopyahin mo 'to ngayon.
Martha Stewart.
Ang perpektong prinsesa ba ang tunay na reyna ng pagkamaldita?
Kilala siya ng Amerika na masayahing homemaker.
Pag mas kilala mo siya, mas lalong ayaw mo sa kanya.
Noong '90s,
nagsimula siyang punain ng press.
"May problema siya sa isip. Baliw siya. Hibang siya."
Hindi 'yon nakatulong bago mag-IPO.
Noong magiging public na kami, pinag-usapan ng lahat si Martha.
Nakasalalay lahat sa iisang tao.
Naalala kong narinig ko sa financial world,
sabi nila, "Lalayuan natin 'yon."
Naisip ko na magandang business plan 'yon.
Pero nang pinresent namin 'yon sa iba't ibang investor,
tingin ng bangko, mahinang investment 'yon
dahil sa isang tao sa gitna.
Hindi nila nagustuhan ang idea na pinapatakbo 'yon ng babae.
Ayaw nila.
'Yong tanong kung si Martha ang brand,
pinakamalaking takot 'yon ng mga bangko.
Sabi ng mga tao, "Paano kung nasagasaan siya ng bus? Masisira ang brand."
Batay sa reputasyon ang brand niya
at sa totoo lang, sa kredibilidad niya.
Narito ang news flash. Hindi perpekto si Martha Stewart.
Sa "What's fake?" department, Pumunta si Martha Stewart sa Today show...
Puro ka pagbuburda ng pesteng doilies.
Kaya ka siguro iniwan ng asawa mo!
Lagi akong nagugulat sa matinding galit ng mga tao.
Iniisip ko, gano'n sila kasi ginagawa niya ang pwede nating gawing lahat.
Mas magaling siya roon. Kinaiinisan 'yon ng mga tao.
Sino'ng may oras sa ganito?
Sa bawat babaeng gumagawa ng komplikadong gingerbread house,
isang milyon ang walang oras mag-bake ng cookie.
Sine-set niya ang standards.
Pag nakikita siya sa bahay, pakiramdam mo, palpak ka.
Anuman ang kabaligtaran ng kalmado, 'yon si Martha Stewart.
Pinipinturahan ang mga aparador sa... Di mo pwedeng sabihin 'yon.
Malamang di 'yon nakakatawa,
pero mas katawa-tawa ka
sa apat na oras na tulog at nakatutok ka sa detalye.
Hindi, sabihin mo sa kanya na wag pinturahan ang mga harap.
Malupit siyang amo,
pero 'yong ilan sa pag-uugaling pinakita niya,
pupurihin kung lalaki ang gumawa sa business world.
Cliché 'yon ngayon, pero di ibig sabihing di totoo.
Halatang iba ang pamantayan sa kanya.
Kinaiinisan siya ng mga lalaki.
'Yong idea na pwede kang maging homemaking expert na maldita.
Salungat 'yon sa ideas.
Wag mong basagin.
Baka madismaya 'yong nanonood o nagbabasa
kay Martha kasi di nila magagawa 'yon
nang madali at perpekto.
Pero baka kaya nila. Baka di nila magagawa 'yong cake,
pero pwedeng pangarapin.
- Pwedeng ilabas ang boom? - Nagtayo siya ng multimedia empire.
Nakahanda na si Martha Stewart na sakupin ang Wall Street.
Naisip mong mangyayari 'to? nang sinimulan mo ang negosyong 'to?
Oo, alam ko na mula noong una.
Martha, isa pa sa gavel.
Napakasarap maranasan
lahat ng ingay at tunog ng kampana at mga ngiti,
kasi mapapanood mo sa ticker kung paano tumataas ang presyo.
Ano'ng pakiramdam na maging chairman ng publicly traded company?
Talagang excited kami.
It's a good thing.
Naisip mo ba na 'yong brand mo ng domesticity,
magiging ganito kalaki na isasapubliko ang kompanyang 'to?
Pag may tiwala ang audience, pupunta sila pag kailangan ng info,
at mga guro tayo, at magpapatuloy tayo sa pagtuturo.
Binebenta nang 38 ngayon.
Gusto kong mag-toast
dahil ang Martha Stewart Living Omnimedia
ay magandang bagay
at magpapatuloy na maging magandang bagay sa mahabang panahon.
Gael Towey, pwedeng tumayo ka rin?
Pumunta sa banyo lahat ng babae at nakatayo roon si Martha,
"Ako ang pinakamayamang babae sa mundo."
...sa galaw ngayon kung saan nagkakahalaga ang stock niya nang $1.2 bilyon.
- Ayos. Mabuti para sa kanya. - Ang laking kita.
Wala kang mahahanap na ibang mas masaya sa oras na 'yon.
Nakamit niya lahat ng tagumpay mula sa maliit na babae mula Nutley,
na salesperson ang ama at guro ang ina...
Nag-issue ka ng stock at magkano ang kinita mo?
- Parang billion dollars. - Billion dolars ang halaga mo?
Ano'ng pakiramdam na maging unang babaeng self-made billionaire sa kasaysayan ng US?
Sineryoso ako ng mga tao.
Inimbitahan akong sumali sa New York Stock Exchange board.
Nasa board ako ng Revlon.
Nagkaroon kami ng maraming resources.
Rocket fuel 'yon.
Nagkaopisina kami sa Starrett-Lehigh. Ang pangit ng building na 'yon.
Pero potential lang ang nakita ni Martha.
Para akong nasa Olympic team kasama ang pinakamagagaling.
Gumawa kami ng mas maraming magasin.
Nagsimula sa Living, sumunod ang Weddings,
tapos may Baby, at nagkaroon ng Kids,
at nagkaroon ng Blueprint, tapos Whole Life,
tapos Everyday Food.
Tapos may TV series.
Wala kaming di magagawa.
Nagsimula na ang buong mundo na tuparin ang pangarap niya.
Nagsulat si Joan Didion ng magandang essay sa The New Yorker
tungkol sa babaeng gaya ko na naging makapangyarihan.
"Sa critics niya, parang kumakatawan siya sa pandarayang isisiwalat,
mali na dapat itama.
"aano man karami ang meron siya, gusto pang dagdagan ni Martha.
At gusto niyang masunod sa mundo niya,
hindi sa competitive na mundo ng real estate o teknolohiya,
kundi sa maselang mundo ng doily hearts at wedding cakes.
Hindi ito kuwento ng babae na ginamit ang traditional skills.
Kuwento ito ng babaeng gumawa ng sarili niyang IPO.
Kuwento ito ng determinasyon ng babae,
kuwento ng dust bowl,
kuwento ng paglibing sa anak sa trailer,
kuwentong hindi na ako magugutom,
kuwento ni Mildred Pierce,
kuwentong kung paanong ang lakas ng loob
ng walang alam na babae, pwedeng magtagumpay
laban sa mga lalaki.
Ang mga pangarap at takot na hinarap ni Martha Stewart,
hindi domesticity ng mga babae,
kundi kapangyarihan ng babae,
ng babaeng nakaupo sa mesa kasama ng mga lalaki
at naka-apron pa rin,
umalis dala ang chips."
'Yong matatalinong lalaki at bankers,
di makita ang tunay na halaga sa idea ng omnimedia.
Di nila nakita 'yon.
Pero ipinakita namin, di ba?
'Yon ang tugatog ng tagumpay.
At tumagal 'yon nang ilang taon,
tapos tumigil.
Papunta ako sa Cabo, Mexico,
bumibiyahe kasama ng kaibigan, si Mariana Pasanak.
Huminto kami sa San Antonio, Texas para mag-gas.
Tumawag ako sa opisina ko,
bilang mabuting CEO ng New York stock exchange company.
Sabi ng assistant ko, tumawag ang stockbroker ko tungkol sa ImClone.
Biotech company ang ImClone na sinimulan ng kaibigan kong si Sam Waksal.
Gumawa si Dr. Waksal ng gamot na tinatawag na Erbitux
na may malaking potensiyal sa pagpapagaling ng ilang sakit.
Tinawagan ko si Peter Bacanovic na broker ko.
Maikling usapan 'yon na nasabing,
"Pababa ang stock. Dapat ibenta natin."
At sabi ko, "Good. Ibenta mo."
Tumuloy ako sa Cabo.
Di ko na inisip 'yon ulit.
Makalipas ang anim na buwan, may nangyaring masama.
Inaresto ng FBI si Sam Waksal kaninang 6:30 ng umaga.
Nag-insider trading ka ba?
Nalaman ni Samuel Waksal noong December 26 ng nakaraang taon,
dalawang araw bago ang public announcement na di aaprubahan ng FDA ang Erbitux.
Kinasuhan ng prosecutors si Waksal na sinabihan ang dalawang kapamilya.
Isa siya sa maraming halimbawa ng chief executives
na inakusahang nagpapayaman kasama ang partners niya
habang maraming shareholders ang nalugi.
Sa oras na 'yon,
may mga mayayaman na naglalaro ng stocks
at naniniwalang di angkop sa kanila ang batas.
Ang modern-day rogue gallery, kumita ng milyong dolyar
habang pinapalugi ang kanilang kompanya.
Walang ibang salita roon kundi mapangahas.
Bumuo ang Department of Justice ng task force
para tumutok sa white-collar crime
dahil nawawala na ang kumpiyansa ng publiko
pagkatapos ng mga iskandalo.
Paano nagkakaroon ng kredibilidad ang negosyo kung may ginawa sila
na nababasa mo halos araw-araw?
Ito ang pagkakasunod-sunod ng nangyari sa ImClone.
Nakita ng gobyerno ang ilang tao na naglabas ng stock ng ImClone
bago ianunsiyo na di maganda ang resulta.
Lumabas ang mga pangalan.
Kasama roon si Martha Stewart.
Martha Stewart.
Nagulat ako nang nakatanggap ako ng tawag sa law firm ko
na ni-request ako ng US attorney
na magpakita para tanungin sa pagbebenta ko ng ImClone.
Sinakay ako sa taxi at pumuntang downtown. Sabi ng mga abogado ko,
"Kung may di malinaw, sabihin mong 'Di ko maalala. Di ko matandaan.'"
Di ako natakot. Wala akong ginawang mali na alam ko.
Gano'n din ang tingin ng mga abogado ko. Sinunod ko ang sinabi ng mga abogado ko.
Sagutin lahat nang totoo at tapat.
Pag di ko maalala, sinasabi ko.
At bumalik ako sa trabaho.
Hindi alam ng publiko ang imbestigasyon hanggang noong June 2002,
nang naaresto si Sam.
Doon nagsimula ang circus.
Inimbestigahan din ang kaibigan ni Waksal, si Martha Stewart,
na nagbenta ng ImClone stock sa araw na nagbenta ang Waksal family.
Bumaba nang 22% ang shares ng kompanya niya,
ang Martha Stewart Omnimedia, mula lumabas ang balita.
'Yong legal team...
Pinayuhan akong manahimik.
Masamang payo.
Malaki ang nalugi sa kanya, imbes na magbenta sa Kmart,
baka kailanganin niyang bumili roon.
Kompanya 'yon na ginawa
para i-promote ang lifestyle at brand image ng CEO.
Kaya kung nasira ang image,
nahihirapan ang kompanya.
Ang gandang araw ngayon sa New York, di ba?
Ganito kaganda.
Nag-inside trading si Martha Stewart sa labas.
Totoo 'yon.
Umiiwas si Stewart sa camera, pero di 'yon nagpatigil sa mga tanong.
Interesado ang media kay Martha.
Kailangang harapin 'yon.
Sa nakasulat na pahayag, sabi ni Stewart, walang nagpayo sa kanya
at legal ang transaksiyon."
Nandito si Martha ngayong umaga sa The Early Show.
- Good to see you. - Hi. Gagawa tayo ng salad, pero...
Oo. Pero may itatanong muna ako sa 'yo.
Naglabas ka ng pahayag na nagsasabing di ka kasali
sa insider trading.
Pero wala ka pang public comment doon. Ano'ng masasabi mo sa mga paratang?
Alam mong
kasali ako sa imbestigasyon na may seryosong implikasyon.
At maraming tao ang sangkot sa buong imbestigasyon,
at hindi ako malayang magbigay ng komento sa ngayon.
At umaasa ako na mareresolba 'yon agad.
Nagtataka ang mundo sa nangyari sa stock sale,
at walang magandang sagot.
Wala akong masasabi roon. Di talaga ako pwedeng magsalita.
At gaya ng sinabi ko, malulutas na 'yon kaagad.
At mapapawalang-sala ako sa anumang kalokohan.
Alam kong importante ang image na 'yon sa 'yo
at lahat ng binuo mo sa mga taon.
Sa gitna ng lahat ng 'to, bumagsak ang presyo ng stock ng kompanya.
At nagkaroon ng media frenzy noong nakaraang linggo,
kumusta ka sa gitna noon?
Talagang pinilit siya ng anchor at...
Gusto kong tumutok sa salad ko.
"Gusto ko lang gawin ang salad ko."
Sa ere.
Kaya di maganda 'yon.
Lumabas agad 'yon sa press.
NAGING KONTROBERSIYAL ANG SINABI NI MARTHA
"Di kinaya ang isyu," blah-blah.
Napakaraming bagay ang lumala sa mga istorya.
Mga litrato nila ni Sam.
Talagang buhay ang istorya.
Ang daming negatibong istorya sa tabloid.
Gusto ng journalists na makilala sa nakakasira nilang istorya
at siya ang unang target.
Di 'yon kapani-paniwala.
Tuloy-tuloy 'yon. Sa buwang 'yon, summer, fall, hindi 'yon tumigil.
SINO'NG NAKAKAALAM?
Nakatutok lahat, lalo na ang gobyerno,
kung sinabi ni Sam kay Martha ang balita ng FDA.
Totoong krimen 'yon.
Pero malinaw na di nakipag-usap si Martha kay Sam hanggang nakapagbenta siya.
Malaki ang problema ni Sam.
Walang makakalusot sa ginawa niya. Di ko maintindihan 'yon.
Pero wala siyang sinabi kay Martha.
Kaya gumaan ang pakiramdam ng mga abogado ni Martha.
Sabi mo, nandoon ang mga taga-SEC at Justice Department.
- Tinanong ka nila tungkol kay Martha? - Oo.
Marami?
Oo.
Gusto nilang sabihin kong sinabihan ko siya.
At pag ginawa ko 'yon, di ako mapapahamak.
Tingin ko, pag nakuha nila si Martha,
magiging masayang-masaya sila.
Tinawagan ko ang mama ko.
"Gusto nilang sabihin kong sinabihan ko si Martha at titigilan na nila ako."
Sabi niya, "Sabihin mong sinabihan mo." Nakakatawa. Pero di ko ginawa.
Di ako nagbigay kay Martha Stewart ng insider information.
Tapos.
At eto pa,
para alam natin...
Alam mo kung sino'ng may gustong sabihin ko 'yon?
Si Jim Comey.
Magandang hapon.
Nandito kami ngayong hapon para ianunsiyo ang pagsasampa ng criminal charges
ng opisinang ito
at civil charges ng SEC
laban kay Martha Stewart at Peter Bacanovic.
Sasabihin ko ang wala sa demanda.
Di kinasuhan sina Ms. Stewart at Mr. Bacanovic
ng criminal insider trading.
Mukhang kakaiba 'yon sa umpisa.
Pero 'yon ang tingin kong tamang pagtrato sa kasong ito.
Di nakipag-usap sina Peter Bacanovic
at Martha Stewart sa kahit kanino sa Waksal family.
Kaya hindi ilegal ang ginawa nila.
Kaya kailangan ng gobyernong pagaanin ang kaso.
Tungkol sa pagsisinungaling ang criminal case.
Pagsisinungaling sa FBI, pagsisinungaling sa SEC,
at pagsisinungaling sa investors.
Sabi ng mga tao,
"Paano ka kakasuhan sa pagsisinungaling sa krimeng di mo ginawa?"
At magandang tanong 'yon.
Wala siyang criminal charge sa insider trading,
pero sa interview sa kanya,
naramdaman namin na nagsinungaling siya kung bakit siya nagbenta.
Hindi raw niya maalala na sinabihan siya na nagbebenta ang mga Waksal,
at di 'yon ang rason ng pagbebenta niya.
Pero naniniwala kaming alam niyang nagbebenta si Sam ng shares.
Ang pagsisinungaling sa FBI ay krimen at may malaking parusa.
Gusto ni Comey ng drama at halatang ambisyoso siya.
Naging deputy head siya ng Justice Department, head ng FBI.
Kung sinunod lang ng dalawang ito
ang laging itinuturo ng mga magulang sa mga anak,
kahit nahihirapan ka, di silusyon ang pagsisinungaling.
"Pagsisinungaling. Tungkol doon." Ano ba.
Ninety-five sa 100 prosecutors ang di magtutuloy sa kaso.
Confident si Comey at di takot gawin ang mga bagay na di gagawin ng iba.
Si Martha ang pinaka-convenient
para magmukhang may ginagawa sila para labanan ang mali sa korporasyon,
kahit walang kinalaman ang kaso niya sa korporasyon niya.
Maraming naniniwala na pinupuntirya si Martha Stewart
dahil succesful siya, dahil babae siya.
Bakit si Martha Stewart?
Inuusig si Martha Stewart hindi dahil sa kung sino siya,
kundi dahil sa ginawa niya.
Di ko alam ang iniisip nila.
Tingin ko, mga arogante sila
na di kayang mapahiya
pag di siya nakasuhan sa insider trading, at gusto nilang maghiganti,
o mga grupo lang sila ng mga tanga.
Inuusig siya ngayon sa napaka-high profile na kaso
sa isang bagay na di talaga krimen.
- 'Yan ang bumabagabag sa mga tao. - Nakakabahala.
- Bakit nila siya hinahabol? - Sa likod ng barrier!
Sabi ng mga komentarista noon, ginawa siyang halimbawa.
'Yong pagbenta ni Martha na nagpahamak sa kanya, may halagang $45,000
napakaliit na halaga kapalit ng mga nangyari.
Tinanong ng lahat, "Paano kung masagasaan siya ng bus?"
Walang nagsabing, "E, kung makasuhan siya sa pagsisinungaling sa feds?"
Walang nagsabi no'n.
Sa CBS Market Watch,
sobrang nakaapekto ang Martha Stewart scandal sa kompanya niya.
Bumaba nang 86% mula sa nakaraang taon.
Bawat bagong detalyeng lumilitaw na mukhang kontra sa kanya,
masiglang pinupuri sa maraming lugar.
Talagang hinahabol ng press si Martha,
si Martha mismo, hindi kompanya.
Ang guiltiest pleasure sa lahat,
pinapanood si Martha Stewart na nagmamadali sa korte nang nakapayong.
Napakasama ng ugali ng mga tao kay Martha.
Bakit galit ang tao sa kanya?
Gusto mong makita si Little Miss Perfect na pumapalpak.
Inilabas mo ang malalim na emosyon ng mga tao.
Martha, bakit maraming galit sa 'yo?
Unang araw ng obstruction of justice trial ni Martha Stewart,
at nanonood ang buong mundo.
Magkakasalungat na istorya ang trial. Gano'n sila.
At madaling ipakita ang kuwento nila.
Nakatanggap ng tip si Martha, at nagsinungaling siya tungkol doon.
Sa kuwento namin,
na isang kilalang babaeng metikolosa at nangunguna sa lahat,
at perfectionist,
di niya maalala ang nangyari.
Napakahirap no'n.
- Good morning. - Kumusta ka?
Mabuti.
Pwedeng umamin na lang siya.
May mga usapang sinusubukang lutasin ang kaso.
Pero ayaw niyang amining nagsinungaling siya.
Sabihin mo sa korteng,
"Sinadya kong magsinungaling sa gobyerno."
Di ko tinanong, "Tingin mo, guilty ka?" Di niya inisip 'yon.
Nahirapan siyang umamin sa pagkakamali.
Sa pananalita at kilos niya,
nanindigan siyang inosente hanggang dulo.
Sa paglipas ng mga araw, naging malinaw na di 'yon naging mabuti para sa kanya.
Nauwi 'yong trial sa tanong na,
"Nagsinungaling ba siya nang sinabi niyang walang kinalaman ang stock sale kay Sam?"
Kaya ang malaking tanong,
"Paano natin malalaman kung sinabi niya ang totoo?"
'Yon pala,
ang taong nakakaalam non,
sekretarya ni Peter Bacanovic,
si Douglas Faneuil.
Ang star witness, baby-faced na 28 taong gulang
na inaasahan ng gobyernong magpapatunay na nagsinungaling si Martha Stewart
kung bakit niya ibinenta ang shares niya sa ImClone dalawang taon ang nakaraan.
Si Doug Faneuil ang pinakaimportanteng ebidensiya.
Inutusan siya ni Bacanovic
na sabihin kay Martha Stewart na ibebenta ni Waksal ang stock para kumilos siya.
Tumestigo si Faneuil na inutusan siyang sabihin kay Stewart ang Waksal sale.
Mukhang totoo ang sinabi niya
lalo na no'ng sinabi niyang masama ang trato sa kanya ni Martha,
kasi alam ng mga taong masama si Martha sa mga empleyado.
"Wala pang ibang nambastos sa akin na estranghero sa telepono.
Binabaan niya ako."
Di lang niya sinabi
ang mga nangyari na makakasira kay Martha, kinukuwento niya si Martha.
Sinasabi niya kung ano si Martha.
"Kakaiba ang ingay na ginawa niya na narinig ko mula sa matanda,
parang leon sa ilalim ng tubig."
TINAWAG AKO NI MARTHA NA !@#$%: WITNESS
Biglang nasilip natin ang totoong Martha,
napaka-bully
na alam ng maraming tao sa New York,
pero di alam ng publiko.
Inilarawan ni Faneuil na bastos si Stewart sa telepono,
at kinumpirmang nagbanta si Martha na ililipat ang account niya
pag di binago ang telephone hold music.
Gustong ipakita ng prosecution na malupit at masamang tao si Martha Stewart.
Gusto nilang ipakita siyang kontrabida, at nagtagumpay sila.
Lumalabas na mababaw, mapanlait, at masamang tao si Martha Stewart.
At kahit walang halaga 'yon sa kasong 'to,
importante 'yon.
Tatawag 'yon ng pansin sa mga lalaki,
na may ilang babaeng bastos at mapagmataas at walang pakialam sa lalaki.
Tungkol na sa pagkababae niya, Ms. Lafferty?
'Yan 'yong ipinipilit mo sa akin?
Tungkol ito sa target prosecution
sa taong nagkataong babae, isang babae
na successful at arogante.
Nag-aalala kami na pinapalabas na di ka pwedeng maging agresibo.
Tinatawag namin 'yong bitch hunt.
Nandoon lang kami kasi sikat siya at alam naming nasa panganib siya.
Bumebenta 'yon sa diyaryo.
Gusto naming maghiganti lahat.
Nag-aalala si Martha sa image niya.
At walang tigil ang press, puro negatibo ang sinasabi.
Kabastusan 'yon.
Kinailangan kong kumalma,
itaas ang ulo at wag umiyak.
Naalala mo? Di umiiyak ang mga babae sa business?
Hindi ka iiyak.
Habang tumatagal ang kaso,
palakas nang palakas ang ebidensiya,
at uminit 'yon pagdating ni Mariana Pasanak...
na naging mitsa ng kapahamakan.
Best friend ko 'yon.
Matron of honor ako sa kasal niya.
Ninang ako ng mga anak niya.
Pinagkakatiwalaan si Mariana Pasanak ni Martha Stewart,
at kasama niyang nagbakasyon si Martha
habang nangyayari 'yon.
Nabanggit sa akin ni Martha na ibinenta niya ang ImClone stock niya.
Alam niyang di niya dapat sinabi sa akin 'yon.
Ginawa niya akong saksi.
Magandang hapon, Miss Pasanak.
Naalala mong nakipag-usap ka kay Ms. Stewart
tungkol sa mga broker habang nasa Mexico kayo?
Naalala ko ang maikling sinabi niya,
"Di ba magandang magkaroon ng brokers na nagsasabi sa 'yo no'n?"
Parang kulog 'yon na nangyari noon sa korte.
Talagang mapanira 'yong pahayag na 'yon.
Sumuporta 'yon sa kaso ng gobyerno na nakatanggap si Martha ng secret tip
sa stockbroker niya, si Peter Bacanovic,
na nagbebenta ang Waksal family ng shares nila sa ImClone System.
At nagpatunay 'yon na sinungaling siya.
Ayon sa kanya, alam ni Martha Stewart
na binebenta ni Sam Waksal ang ImClone stock niya.
'Yon ang pinakimportanteng isyu sa kaso.
Naging matapat ako bilang legal obligation ko.
Kaya sinabi ko ang mga 'yon.
Tumingin ako sa korte, nakita ko ang mga mata ni Martha,
'yong malamig na tingin sa mata niya.
Alam kong tapos na ang pagkakaibigan namin.
Pagdating sa stand ni Mariana, sira na siya.
Natakot siya.
Sinabihan siya ng sasabihin.
Ikinalungkot ko 'yon.
Tao siya,
at halatang sobrang na-pressure
at nahirapan siya.
Di mo maiiwasang mapansin na mukha siyang sugatan.
Pabayaan n'yo si Martha! Pabayaan n'yo!
Kinilabutan kami.
Nakakainis makita 'yong nangyayari sa kanya.
Mabait siya. Hayaan n'yo siya. Hayaan n'yo si Martha.
Habang nasa labas ng korte ang mga tagasuporta ni Martha,
naghihintay sa kapalaran niya,
nasa loob ang hurado para timbangin ang ebidensiya.
Ayon sa trial analysts, ang problema ng gobyerno,
gaano man kapani-paniwala ang mga saksi, di 'yon naging malakas na ebidensiya.
Ang pinakamagaling na depensa, di na dapat nilitis ang kaso.
Para tingnan 'yon ng mga hurado at sabihing,
"Mukhang seletive prosecution ito."
Sa kabilang banda, kung tumutok sila sa tanong na,
"Naniniwala ba tayong nakatanggap siya ng tip?"
Delikado si Martha Stewart.
Tatayo ka siyempre kapag pumasok sila.
Pinakatensiyonadong oras 'yon.
Mga miyembro ng hurado,
natanggap ko na ang hatol n'yo, at babasahin ko na.
Ang nasasakdal na si Martha Stewart...
Nagkasala sa lahat ng counts ng anuman.
Nandoon ang babae sa New York Post,
mukhang arogante.
Sumulat siya ng masasamang bagay sa buong trial.
Patay na siya, salamat sa Diyos. Di na kailangan...
Walang dapat magtiis sa kalokohang isinusulat niya.
Hinimatay ang anak ko nang binasa nila ang hatol.
Kawawang bata.
Sobrang nakakatakot at nakakalito 'yon.
Nagising ako pero nandoon pa rin ako.
Ngayong nahatulang kriminal si Martha, umalis siya sa korte na pinalakpakan.
Mahal namin si Martha!
Sobrang nakakatakot na pinagdaanan ko 'yon,
para maging trophy ng mga tanga sa US Attorney's Office.
Dapat inilagay 'yong prosecutors sa Cuisinart at pinaandar nang malakas.
Naging trophy ako.
Isang prominenteng babae, unang bilyonaryong babae sa Amerika,
"Nakuha namin siya."
Sinabihan ako na itinigil ang trading
sa stock ni Martha.
Nang magsalita ang hurado, bumagsak ang presyo sa $10 at nagbago.
Naniniwala ang analysts na babagsak 'yon at pwedeng umabot sa $5.
Kinansela ang palabas ni Stewart ngayon
ng 18 istasyon ng CBS at UPN.
Umalis ang advertisers sa flagship magazine niya.
Isa siya sa mga naging pinakamalakas na brand.
Mas malakas sa Coke, mas malakas sa McDonald's.
Ngayong makukulong,
lumayo si Martha Stewart sa media company na itinayo niya.
Nagbitiw siya sa board ng Martha Stewart Living Omnimedia
at bumaba sa puwesto bilang Chief Creative Officer.
Nasa tuktok ako ng mundo.
Nakaupo ako sa board ng New York Stock Exchange.
Nakaupo ako sa board ng Revlon Corporation.
Nawalan ako ng kontrol sa kompanya ko, nawala sa board seats.
Talagang nakakakilabot.
IT'S A BAD THING
Nagkakagulo ngayon sa Martha Stewart Living.
Tingin ko, tapos na ang Martha Stewart Omnimedia.
Dismayado siya na pakiramdam niya, nasayang ang buhay niya.
Binalewala lahat ng ginawa niya sa isang bagay na walang kuwenta
na baka di nangyari.
ILANG LINGGO BAGO SIYA HATULAN,
NAG-IMBITA SI MARTHA STEWART NG FILM CREW PARA MAG-FILM SA EASTER BRUNCH.
Maraming gustong makaalam, una sa lahat, kumusta?
Ayoko na may boses ng interviewer.
Hindi, gagawing...
Susubukan naming gawin lahat sa boses mo.
Kaya baka di dapat tanong. Baka dapat mong sabihing...
Sabihin mong, "Talakayin mo 'to." Wag kang magtanong.
- Magpakatatag ka. - Sige na.
Ready ka na?
Nice and sweet.
Easter Sunday ngayon, 2004.
At inimbitahan ko
ang 16 hanggang 20 tao
para sa brunch.
Ang menu ay nilagang itlog na nilaga ko na,
blood orange curd cake na ginagawa ni Alexis. Ang salmon...
Isang buwan 'yon bago ang hatol. Di ko alam ang magaganap.
Paano ka naghahanda sa pwedeng mangyari?
Pumunta ka sa dentista, pumunta ka sa gynecologist,
at siguraduhin mo lang na fit ka hangga't kaya mo
para tanggapin ng katawan at isip mo ang anumang dadating.
- Tatanggalin ang buto o hindi? - Oo, 'yon ang idea.
Eto, gusto mong ipakita ko sa 'yo?
Pinalabas ako ng press na ibang tao.
Hindi ako naging malupit at masamang tao
na inilalarawan sa ilang pahayagan.
Istrikto ako at demanding,
at may magagandang katangian kaya naging matagumpay ako.
May pinuna akong tasa noong nakaraan.
Sabi ko, "Kumusta ang benta?"
Sabi ng binata, "Di maganda." At sabi ko, "Alam mo kung bakit?
Kunin mo ang tasa.
Kasya ba ang daliri mo sa hawakan ng tasa?"
Tiningnan niyang masamang puna 'yon.
Ginamit 'yong sinabi ko laban sa akin.
'Yong pagpuna sa hawakan ng tasa sa sarili kong kumpanya,
itinuturing na masama.
Mabuti 'yon para sa akin.
Wag mong sabunin, okay?
Wag na wag.
Hindi 'yon papasok sa catalog namin dati.
At kailangan ko bang mag-ingat sa tangang 'yon?
Ano'ng gamit mong kutsilyo riyan?
- Ito. - Di ba walang kuwenta 'yan?
- Hindi ko alam. - Bakit?
Bakit mo gagamitin ang maliit na kutsilyo sa paghiwa ng malaking orange?
Alam mo kung gaano kabilis maghiwa sa malaking kutsilyo?
Wag mong i-video 'yon kasi di ko na alam ang gagawin ko.
Okay?
Gumamit ka ng malaking kutsilyo sa paghiwa ng orange, okay?
Pero kailangan mo talagang makinig at maging efficient.
Tingnan mo, mas madali. Okay?
Bumisita ka na ba sa kulungan?
Hindi pa.
May idea ka ba roon?
Wala.
Strip searches...
Tingin ko, walang strip searches sa minimum-security prison.
- Meron. - Siguro. Baka wala akong alam.
Baka dapat mag-research ka tungkol sa kulungan.
Ayokong magmukhang tanga. Ayokong pag-usapan 'yon.
Kaya mo ba? Kahit ano'ng mangyari?
Magandang umaga, nakatingin ka sa labas ng federal court
sa lower Manhattan.
Kalalabas lang ni Martha Stewart mula sa hukuman
pagkatapos matanggap ang hatol mula kay Judge Miriam Cedarbaum.
Limang buwan sa kulungan,
limang buwang home detention,
dalawang taong probation,
at multang $30,000.
Noong nahatulan siya, naging sobrang emosyonal.
Iligtas si Martha!
Nakakagulat.
Walang hustisya!
MAHAL KA NAMIN, MARTHA
Welcome sa Alderson,
ang kulungan
na magiging tahanan ni Martha Stewart sa susunod na limang buwan.
Camp Cupcake ang tawag doon,
pero di magiging madali sa Federal Prison Camp sa Alderson, West Virginia.
Sabi ng mga guwardiya, di nila matitiyak na di maha-harass ang sikat na preso.
Kaya ba natin siyang sundan at tiyaking walang presong nanggugulo sa kanya?
Hindi.
Kontrolado ni Stewart ang mga bagay.
Gaano kahirap 'yon,
gaano kahirap kay Martha Stewart na isuko ang kontrol?
Magiging mahirap 'yon.
Magiging mahirap 'yon para kay Martha Stewart.
"Biyernes, October 8.
Entry 5:55 a.m. Pinapayagan ang hikaw na perlas, pero kinuwestiyon.
Bawal ang contact lenses. Itinapon lahat sa kahon.
Physical exam, tinanggal lahat ng damit.
Squat, itinaas ang mga braso,
ubo.
Nakakahiya."
Kinailangan kong gawin lahat ng nakikita mo sa pelikula.
Di ka makapaniwalang 'yon ang pinagdadaanan mo.
"Dinala sa room J11, second floor.
May lumang double-decker bed ang kuwarto ko,
metal spring, at metal frame.
Napakaluwag ng springs kaya di 'yon maayos na set ng kama.
Mas gusto ko sa itaas.
Pero pag lagpas 62 ka na,
ibibigay agad sa 'yo ang ibabang kama.
4:00 a.m., paggising.
5:00 a.m., shower, shampoo.
7:00 a.m., 'kape.'
Nag-aalala ako sa mahinang kalidad ng pagkain
at kawalan ng kahit anong sariwa,
dahil maraming starch at carbs, maraming fats na pagkain.
Walang purong kahit ano."
Ang pangit ng lasa kape namin.
Hindi ako mahilig magkape, pero ang sama ng kape.
At 'yong gatas... Ang sama lahat.
"Pagbisita sa library.
Nanood ng Grand Canyon, Reader's Digest Series.
Kailangang gamitin ang oras na 'to para matuto ng bago araw-araw.
Kalokohan ang pagdala sa akin dito.
At mukhang alam ng lahat 'yon.
Nadaanan ko ang dalawang babaeng naglalakad na maganda ang suot,
at sinabi ko kung gaano kaganda ang umaga at ang itsura nila.
Nang napagtanto ko sa malaking silver keychain
na mga guwardiya sila,
hinawakan ko ang chain.
Pinatawag ako pagkatapos para sabihang wag hahawakan ang guwardiya
para di maparusahan.
Siyempre, nag-sorry ako,
pero maliit na insidente lang 'yon
kaya di ko na inisip pagkatapos."
Kinulong akong mag-isa dahil sa paghawak sa pulis.
Walang pagkain o tubig sa isang araw.
Camp Cupcake 'yon, naalala n'yo? 'Yon ang tawag doon. Camp Cupcake.
Hindi madali roon.
Bumibisita ako halos tuwing weekend.
Pupunta ako gabi pa lang at babangon sa alas-kuwatro ng umaga
at kukuha ng malalaking kumot,
kasi kailangan mong pumila sa labas ng kotse para makakuha ng mesa.
Pinanood ko siyang pumasok
na nakasuot ng sweats at eyeglasses.
At di ko pa nakita si Martha na naka-eyeglasses dati.
Medyo nahihiya siya,
lalo na sa gaya ko, na matagal na niyang kilala.
At may mga tao roon na may gustong gawin sa kanya. Gusto nila siyang saktan.
Sa gabi, pag naglalakad ka pauwi, pwede kang sunggaban.
Binubugbog, sinusunggaban ang mga tao.
Nangyari ang mga gano'n.
Binalaan ako.
Pero di ako protektado.
"Bagong araw.
Binisita ko ang greenhouses.
Walang mga pataba, mga paso, mga punla, at iba pa.
May maliit na harding inayos at tinaniman ng isang preso
na matagal nang nandito.
Wala rin siyang resources.
Binigay ko ang gardening books ko, at nagpasalamat siya.
Walang ginagawa ang kulungan para mabago,
ma-rehabilitate, maturuan, mapagaan ang loob ng mga tao,
o para mahikayat silang gumawa ng magaganda.
Charles Simonyi. Una sa lahat, kumusta?
Wala pa akong natanggap na email o kahit sulat sa 'yo.
Gusto kong makibalita sa 'yo."
Bakit isang beses ka lang dinalaw ng boyfriend mo?
Baka ayaw niyang makasama ang nasa kulungan.
Nasa bangka siya, naglalakbay sa buong mundo.
MAGKITA TAYO SA SUSUNOD.
YAKAP MUNA.
Nabalisa ako roon.
"Parang pare-pareho lang ang bawat araw.
Pakiramdam ko, disconnected ako.
Mag-isa.
Malungkot.
Parang wala akong silbi ngayon,
na parang walang makaka-miss sa akin pag nawala ako."
Nagsulat ka na nag-aalala...
na pag di ka bumalik, mami-miss ka ba nila?
Kinailangan kong panatilihin ang kumpiyansa ko
at paniniwala na mabuting tao ako.
Napakahirap na panahon 'yon.
May isang babaeng galing sa pamilya
na walong miyembro sa Nutley, New Jersey, na simple ang pamumuhay na nagka-idea,
may magandang nabuo at pinagkakitaan 'yon.
Gano'n ang kuwento ko.
Tapos nahulog sa butas.
At sa butas na 'yon... Kinailangan kong lumabas sa butas.
"Nagising nang 6:00 a.m., naligo, nagbihis,
nilinis ang banyo sa itaas, na trabaho ko sa linggong 'to.
Nagmadali ako sa kapilya sa mga babaeng Muslim
na humiling na maging isa ako sa limang tagapagsalita sa pagtitipon
ng mga gustong mapabuti at ayusin ang kanilang sitwasyon.
Hinikayat ko silang magnegosyo
pag may maganda, kakaiba at malinaw silang idea,
na makakatulong sa iba, isang idea na kailangan o gusto ng marami.
Ang mga bagay na ilang taon ko nang sinasabi
na importante at may katuturan pa rin.
At alam kong may natutunan ang mga babae
sa mga sinabi ko."
Pinatulong ako sa mga plano sa negosyo.
Nakakatuwang marinig 'yong mga pangarap ng mga babaeng 'yon.
Noong una, medyo bossy siya. Sanay siyang maging boss.
Pero di nagtagal, napagtanto niya na magkakapareho kami ng sitwasyon.
"Namitas si Susan Spry ng dandelions, sorrel, ligaw na sibuyas, at bawang,
at binigay sa akin ang kalahating ani.
Twelve years na siya rito. Matalino. Nagsasanay maging hardinera.
Sobrang saya niyang may makausap tungkol sa gardening
at pag-ani at kalusugan at gulay.
Excited na ako sa handaan."
Sinubukan ni Martha na pasayahin ang buhay.
Sabi niya, "Gusto kong maghapunan. Kakain tayo ng cucumber sandwiches."
Naisip ko, "Cucumber sandwiches? Ano ang cucumber sandwich?
Di ko alam kung ano 'yon."
Kaibigan siya ng lahat.
Talagang gusto niyang maging parte ng buhay ng lahat doon.
"Mabilis lumipas ang oras,
at babalik na ako sa mundong kinabibilangan ko.
Maraming dapat pag-usapan, pag-isipan, pagplanuhan.
Paglabas ko sa Marso,
marami akong gustong bagay na nakahanda para magtrabaho."
Magandang gabi.
Kahit di pa palalayain si Martha Stewart hanggang Linggo,
iniisip ng lahat dito na makakalabas na siya
bukas ng umaga,
sakto sa spring at para sa susunod na kabanata ng Martha Inc.
"Kulungan.
Ano ba talaga 'yon?
Natakot ba ako?
Nag-alala ba ako? Nainip ba ako?
Nagkaoras ako sa unang pagkakataon para magnilay,
wag mag-alala,
para alisin ang stress ng tatlong taon.
Mga bagong kaibigan.
Mga bagong idea na umuusbong.
Kakayahang maging produktibo sa kabila ng lahat.
Ang pagbabalik ko sa buhay ko, kasabay ng pagdating ng tagsibol
at lahat ng sariwa at bago."
Naging malapit kami. Naging magkaibigan kami.
Nagtulungan kami sa napakahirap na sitwasyon.
Naniniwala akong malaki ang epekto ni Martha sa akin.
"Hiling ko, mula sa kaibuturan ng puso,
na matutulungan ko bawat babae rito na gumanda ang buhay
para sa kanila, sa mga anak nila,
at pamilya nila."
Tapos na ang limang buwang pagkakulong ni Martha Stewart sa federal prison.
Ayan na siya, si Martha Stewart.
Ano'ng nararamdaman mo?
Sinundo namin siya.
at ang una kong sinabi sa kanya, "Ano 'yang suot mo?"
Sa kulungan, nahanap ko ang pinakamagagaling sa crafts.
Niregalo sa akin 'yong magandang poncho ng isa sa mga preso,
at ang ganda no'n paglabas ng kulungan.
Nagpadala ng eroplano ang boyfriend ko, si Charles, para sunduin ako.
Sobrang saya ko na makaalis doon.
Sa masigabong palakpakan sa Manhattan ngayon,
bumalik si Martha Stewart sa trabaho matapos ang ilang araw na pagtigil.
Tinipon at pinasalamatan niya ang team ng Martha Stewart Omnimedia.
Mahal ko kayo sa kaibuturan ng puso ko.
At masaya akong nakauwi.
Nabuhay siya noon na nag-aalala sa tingin ng mga tao sa kanya.
At nangyari ang pinakamalalang pwedeng mangyari.
50 PINAKAMAKAPANGYARIHANG BABAE SA NEGOSYO
Nalagpasan niya 'yon.
Pinalaya siya nang nakulong siya.
HINDI AKO MASISIRA
Malaya na ako.
Walang ankle bracelet.
Si Mark Burnett, 'yong gumawa ng The Apprentice,
nag-propose siya ng daily show, The Martha Show.
Na-excite ako roon, dahil siyempre, gusto kong gawin 'yon.
Tingin mo, nakabalik ka na?
Sana nagbalik ako bilang guro,
bilang tagahatid ng magandang impormasyon.
Paghahaluin natin ang mga sangkap, at ikikiskis mo 'yon sa karne.
Wow.
Okay.
Gusto ni Mark Burnett ng talk show na may iba't ibang bisita,
at gusto ko talaga ng sarili kong format ng how-to.
Marupok siya noon.
Kung hindi nakulong si Martha, di niya gagawin ang deal kay Mark Burnett.
Nawalan siya ng kontrol.
At iba 'yong resulta sa inaasahan niya at ng mga manonood.
Parang pilit 'yon.
Naisip kong turuan kita ngayon.
Lagi kang nagluluto sa bahay o hindi?
Hindi ko maisip na gusto ni Martha na makasama ang celebrities
na gawin ang mga bagay na di sila eksperto.
Ang sama ng shows na 'yon.
Nagustuhan ng mga tao si Martha Stewart di dahil sa koneksiyon niya
sa celebrities o celebrity siya.
Dahil 'yon sa pinaninindigan niya.
At 'yong daytime show, hindi gano'n ang pagkatao ni Martha.
Di naintindihan ni Mark Burnett si Martha Stewart.
Live audience at baduy na music at...
Mas parang kulungan 'yon
kaysa sa Alderson.
Pinapakita no'n na pag kontrolado niya, gumagana kaysa pag iba ang kumokontrol.
Maraming gustong gawin si Martha.
Pero di siya pwedeng maging CEO dahil na-convict siya.
Sobrang nagsisikap si Stewart para isalba ang kompanya niya.
Ngayong taon, lugi sila ng $35 milyon.
Palpak 'yong renegotiation ng kontrata ng Kmart.
'Yong mga deal na inalok sa amin, di gaanong kumikita.
Pag di ka kumikita ng perang kailangan mo,
maraming pagkalito.
At mahirap ipagpatuloy 'yong authenticity.
Di mo magawa lahat nang perpekto.
Noong 2000s,
naghirap at bumagsak ang Martha Stewart Living Omnimedia
bilang kompanya.
Humina 'yong social at cultural relevance niya.
Pag inalis mo si Martha bilang CEO,
hindi rin gagana ang mga bagay.
Walang kontrol si Martha para maibalik ang kompanya.
Publicly traded company ako.
May mga kailangang ayusin si Martha
na di niya kontrolado.
Napakahirap tanggapin ni Martha 'yon.
Mas aktibo ako bago makulong.
At di na gaanong exciting ang buhay ko.
Tingin ko rin, naapektuhan ang relasyon namin ni Charles.
May planado kaming trip.
Bumisita kami sa presidente ng Iceland at nasa kama kami,
at sabi niya, "Alam mo, Martha, ikakasal na ako."
Sabi niya, "Ikakasal ako kay Lisa."
Sabi ko, "Sino si Lisa?"
Wala siyang sinabi sa akin.
"At siya nga pala, ayaw ng mga magulang niyang kausapin pa kita."
Pinakamasamang bagay 'yon na magagawa ng tao.
Paano 'yon nagawa ng lalaking nakasama ko
sa 15 taon?
Katangahan 'yon para gawin mo 'yon sa taong mahal mo.
Kaya pangalawang "divorce" 'yon.
Exclusive na balita 'to ng Wall Street Journal
na malapit nang ibenta ni Martha ang empire niya,
na Martha Stewart Living Omnimedia sa retail licensing company...
...sequential licenses sa ilang brands
kabilang ang Jessica Simpson collection
at Linens 'n Things.
Napakasaklap no'n kasi end of an era 'yon.
May mga panahon ng malaking pagbabago.
Habang inaalala ko 'yon, naisip ko, Diyos ko, paano nasira lahat.
Magkakaroon sana siya ng kompanya na nagkakahalaga ng bilyon-bilyong dolyar.
Naging malaki sana 'yon. Magiging iba sana ang mundo.
Isipin mo.
Itinatag ko ang kompanya ko
batay sa lahat ng idea at creativity ko
at mga naisip ko, isipin mo 'yon.
At hindi na.
Iba 'yong pag-aari na ng iba
'yong pinapatakbo mo 'yong sarili mong kompanya.
- Magkano ang pera? - Na nawala sa akin?
Sa akin, sigurado ako...
$500 million?
Hindi, mahigit $1 billion 'yon.
- So... - Mahigit $1 billion?
Oo, at...
Tama na. Doon tayo sa future.
Sa oras na 'yon,
kung gusto mong maniwala sa magic,
nasira yata ang magic ko.
Hindi na ako ganoon kagaling.
Bumagal na ako.
Pero dalawa ang motto ko.
Una, "Matuto ka ng bago araw-araw."
At pangalawa, "Pag tapos ka nang magbago, tapos ka na."
Baguhin mo ang garden kung ayaw mo.
Sirain mo at magsimula ka ulit.
Justin!
Nasa pinakamababang punto noon ng buhay si Justin Bieber.
Ano'ng sabi mo?
Bubugbugin kita.
Naisip ni Justin at ng manager niya
na isang pagkakataon ang Comedy Central Roast
para matakasan ni Justin ang problema
na nangyayari sa paligid niya. Malaki ang nakataya.
Walang bawal. Roast 'yon. Tamaan mo kahit ano.
Tinawagan ako ng manager ni Justin at sabi niya,
"Nakuha ko ang pinakamagandang bagay. Nakuha ko si Martha Stewart."
Kasama natin si Martha!
Alamat si Martha at dadalhin niya ang karanasan niya noong nakulong siya.
At papunta roon si Justin.
Parang intervention 'yon.
Sa puntong 'yon, matagal nawala sa TV si Martha.
At naging culturally irrelevant na siya.
Ano'ng reaction mo nang pinapunta ka nila para sa Bieber roast?
Astig.
Hindi 'yon inasahan.
Ano'ng nangyari?
Sabi ng publicist ko,
"Medyo malayo 'to sa forte mo, Martha."
Sabi ng anak ko, "Sige, Ma, pumunta ka sa Comedy Central."
Sabi niya, "Nakapanood ka na ng Roas t sa Comedy Central?"
Sabi ko, "Sa tingin ko."
Wala pa akong napanood.
Hi, Martha!
Magandang gabi, ladies and gentlemen. Ako si Kevin Hart.
At welcome sa Comedy Central roast ni Justin Bieber.
Yes!
Papahirapan natin siya nang nararapat sa kanya. Oo.
Oo nga!
Sa mga Black na nalilito sa matandang puting babae sa sofa,
siya si Martha Stewart.
Oo, ayan.
Si Martha Stewart 'yan. Hinubad ni Martha ang damit niya sa dressing room ko.
Tigil. Wag kayong mag-isip ng mali.
Gusto lang niyang i-titty fuck ko siya! Oo!
Pinapakalma ko lang kayo. Pasensiya na.
Sabi ni Alexis, "Alam mong iro-roast ka rin nila?"
At hindi ko pinansin 'yon.
Martha, masaya akong makita kang nakikisalamuha sa Black
sa unang beses mula nakulong ka. Maganda 'yan.
Sobrang tanda ni Martha, unang regla niya noong Renaissance.
Ang talagang ikinagulat naming lahat,
'yong mga sinasabi tungkol sa kanya.
Di kami binalaan doon.
Sa lahat ng rappers sa stage, si Martha ang pinakamatagal nakulong.
Lahat ng nangyayari sa roast, ginagawa para magpatawa
at magsabi rin ng katotohanan.
Susunod na si Martha Stewart.
Una sa lahat, salamat, Kevin Hart.
Ang saya talaga rito... Nandiyan ka pala.
'Yong umupo at makinig sa jokes na sinisigaw mo sa nakaraang oras
ang pinakamahirap na parusa sa akin.
Alam nating lahat,
si Kevin ang isa sa pinakasikat na movie star sa industriya ngayon,
at nararapat sa kanya 'yon. Ilang taon siyang naghirap.
Nang sa wakas nakuha niya ang unang malaking suweldo,
gumastos siya ng $150,000 na relo.
Nakalimutan ko na ang tawag doon.
Di 'yon African American rich.
Maaalala ko 'yon.
Di mo malalaman na 43 na ngayon si Snoop Dogg,
na tatlong beses sa haba ng buhay ng aso
at dalawang beses sa mga kaibigan niya.
Akala mo, mild lang ang gagawin niya.
Pero iba ang ginawa niya.
Lagi akong naghahalaman,
pero walang duda,
pinakamaruming gamit na ho ka na nakita ko.
Ikinagulat 'yon ng audience. Paano naging nakakatawa si Martha Stewart?
Pumunta tayo sa rason kung bakit ako nandito, magbigay ng tip kay Justin Bieber
na magagamit niya pag nakulong siya.
Nakulong ako, at di ka tatagal nang isang linggo,
kaya makinig ka.
Ang unang bagay na kakailanganin mo ay shank.
Ginawa ko ang akin gamit ang pintail comb at isang pakete ng gum.
Ipapakita ko mamaya kung paano gawin. Napakasimple.
Pinakaepektibo ang Bubblicious at nakakatuwa 'yon.
Noong nakulong ako,
lahat ng barumbado sa selda ko,
gustong magpapansin kay Martha Stewart,
kaya naisip kong dapat may mabugbog.
Pumasok ako sa cafeteria,
dinampot ang pinakamalaking tibo,
at sinaksak ko siya.
Mula noon, sisiw na sa kulungan kaysa gumawa ng blueberry scone.
Siya ang star sa roast na 'yon.
Ang galing no'n.
Ang galing no'n sa maraming bagay,
kasi pinapakita no'n ang pagbawi ni Martha sa identity niya.
At sumikat 'yon.
Nagpakilala 'yon sa kanya sa mas batang manonood
na nagsabing, "Isa siya sa amin."
Pitong oras akong nakaupo sa tabi ni Snoop.
At humihithit siya ng tsongke nang walang tigil,
at na-high lang ako nang na-high roon.
Nagkataon lang na nagkatabi kami,
at 'yong secondhand smoke ko, nakagawa ng idea
na baka dapat pag-usapan namin ang ilang bagay.
Sa simula, sinasabi ko lang sa kanya na gusto ko ang ginagawa niya,
ang ugali niya.
Tingin ko, makakatulong sa akin na makasama siya.
At nagbunga 'yon ng adventure.
Gumawa kami ng nakakatawa, kakaiba,
at nakakaaliw na dinner-party show na nagluluto talaga kami.
Maganda ang pagsasanib ng kultura.
Napakagandang pagsasama 'yon kasi lahat ng nire-represent niya,
kabaligtaran ni Snoop.
Pumatok 'yon.
- Gawin mo na, Martha. - Oo.
Gusto ko ang pag-ikot mo ng asukal sa bola. Ang ganda.
Nagulat ako noong kasama mo si Martha.
Kasi lumaki ako kay Snoop.
Noong nagkasama kami ni Martha,
nalaman naming pareho kami ng gusto at paniniwala sa buhay.
Mahilig kaming magmahal at magturo.
Nasabi ko na 'to, at sasabihin ko ulit.
Kung di mo fina-follow si Martha Stewart sa social media,
ang dami mong nami-miss.
KAIBIGAN KONG SI JUSTIN B!
Niyakap niya ang social media
sa paraang di ginagawa ng karamihang nasa seventies.
Pinagawa ko ito kanina.
Nahanap ulit siya ng kultura.
At siya pa rin ang Martha na kilala natin sa ilang dekada.
Samantalahin mo ang pagkakataon.
Tumagal ang brand niya kasi totoo siya.
Masikap siya at napakadeterminado niya.
Action!
BIC EZ Reach lighters, perpektong pansindi.
Sa lahat ng selebrasyon n'yo.
Pinakamahirap gawin na mapanatili ang cultural relevance
bilang matandang babae,
at nagawa niya 'yon.
At ngayon, ni-reinvent niya ang sarili na seksing lola.
- Thirst trap ang tawag doon. - Narinig ko 'yon.
Ipinakikilala ang cover model ngayong taon,
si Martha Stewart.
Siya ang pinakamatandang Sports Illustrated swimsuit model.
Isang daang bilyong impressions.
Wag mong subukang limitahan si Martha Stewart.
Siya ang ina ng reinvention.
Ang mabisang modelo ng Amerikana sa ating panahon.
Kaunti lang ang tao
na literal na binago ang paraan ng pamumuhay natin sa kultura natin,
sa binibili natin, sa iniisip natin,
at isa siya sa kanila.
Gumawa si Martha ng mundo,
isang mundong mayabong at maganda.
Specialty niya ang magandang panlasa at pagkamalikhain.
Nawawala 'yon.
At tingin ko, mas malungkot tayo noo n.
Napakaperpekto niya,
at may kasamang kalungkutan 'yon lalo na kung babae ka.
Automatic 'yon.
Sa pinagdaanan niya, may mga taong nagdududa,
haters, at mga tao na gusto siyang pabagsakin.
Parte ng magandang aspeto ng kuwento niya na nagtagumpay siya
sa lahat ng 'yon.
Sa pagtanggap sa mga bagay na hindi niya makontrol,
naging mas importante siya sa mundo.
Tumigil siya sa pagiging diyosa, at naging isa siya sa atin,
isa sa mga babaeng nahirapan
at lumabas at sinabing, "Magpapatuloy ako."
Tinitingnan ko lang para masigurong may tubig lahat at lumalaking maayos.
Nag-aalala ako sa mga punla ko.
"Ang cultural meaning ng tagumpay ni Martha Stewart,
nakasalalay sa tagumpay mismo...
kaya pati ang problema niya at pagsisikap, parte ng mensahe,
hindi nakakasira pero importante sa brand.
Hindi siya nagpakitang Superwoman,
kundi Everywoman."
Lagi akong naghahanap ng puwang.
Ano'ng wala? Ano'ng kailangan?
Ano'ng magagawa ko para punan ang puwang?
May nakita kang field,
at gagawin mo ang field na yon na magandang hardin.
May nakita kang bulaklak na wala dapat doon,
lalagyan mo 'yon ng nararapat.
Ayaw kong magtiis sa imperfection.
Pero natuto na ako na habang tumatanda,
mas okay ang imperfections
kaysa noong bata pa ako.
Tingin ko, kaya mong harapin ang imperfections.
Nagsalin ng Subtitle: Lea Torre