Ona daha erken gelmesini söyler misin? Biraz gecikti.
Olur.
Biraz erken gel, tamam mı?
Herkes yerini aldı mı?
Pekâlâ.
Tamam, teşekkürler.
Herkes yerine geçsin.
Sessizlik!
Figüranlar, oyun!
Oyun, Theo.
Dur.
- Kestik! Kestik! - Kestik.
Benimle gel.
Yerlerinizi alın lütfen.
Merdivenden inerken
kollarını böyle yapma.
İnerken kollarını gevşek bırak.
- Tamamdır. - Rahat ol.
Merdivenden inerken kolların böyle sallansın, tamam mı?
Güzel. Bir kez daha dener misin?
- Buradan mı? - Evet.
Bir daha.
Ellerini de cebine sok.
Ellerimi mi? Böyle mi?
Hayır. Cebine sok.
Tamam, bak böyle yapalım.
- Böyle mi? - Çok iyi.
Tamam, baştan alalım. Herkes yerine lütfen.
- Dördüncü tekrar. - Hazır.
- Başlıyoruz. Figüranlar, oyun! - Dur, dur, dur...
O ellerin duruşu ne öyle?
- Affedersiniz. - Bardağın elinde... Bardak neden boş?
Diğer elini de buraya koy.
İçkini tutuyorsun. Tek yapman gereken bu. İçkini tutmak.
Nasıl tutuyorsun? Harika.
Birbirinizle konuşun, eğlenmeye bakın.
Kayda giriyoruz.
İyi mi Tomas?
Tamam.
Herkes yerinde. Sigaralar...
Dur.
Merdivenden mecburen inmiyorsun, bilakis inmek istiyorsun.
Konu merdiven değil, sensin.
İçki içeceksin, eğleneceksin.
Bu sadece bir geçiş anı.
Ama büyük bir drama dönüşüyor,
çünkü merdivenden basit adımlarla inemiyorsun.
Herkes seni bekliyor. At gitsin şu adımları.
Merdivenlerden aşağı ineceksin, atla deve değil ya.
Şöyle yapmayacaksın...
Fiziksel problemlerinle ilgilenmiyoruz.
Sadece merdivenlerden ineceksin, ortamı göreceksin.
Bir süredir bildiğin bir yer,
burayı seviyorsun, mekân içinde ilerliyorsun,
bir içki ısmarlayacaksın, sigaran var, hoşnutsun,
çünkü en sevdiğin marka. Tamam mı?
- Tamam. - Güzel.
- Utanç verici! - İyi misin?
- Sen? - Evet.
Fıstık yemeye mi geldin?
Evet. Sonra bir yere gidelim mi?
Nereye?
Bilmiyorum. Bana olur, sana olur.
- Hayır. - Hayır mı?
Hayır yani, şimdi olmaz. Şu an istemiyorum.
Çekim bitti, gidelim işte.
Bazı şeyleri anlamama da yardımcı oldu.
Şimdi konuşmanın bir anlamı yok. Eğleniyoruz.
- Eve yalnız gitmek istiyorum. - Neymiş anladığın?
İlişkimizi. İstediğim şey bu değil.
- Ciddi misin? - Evet, ciddiyim.
Affedersin.
İyi akşamlar. Bir bira alabilir miyim?
Zavallı adam.
Çok sevimliydi.
Nasıl?
Başından attığın çocuk hoştu diyorum.
- Öyle değil mi? - Bilmem, belki.
Rahatsız ettim, affedersin. Biriyle konuşmak istersin belki dedim.
Hadi dans edelim.
Hayır. Hiç o havada değilim.
O havada değilmiş.
Kocam partimde benimle dans etmek istemiyor.
- Ben seninle dans ederim. - Sahiden mi?
Tamam. Hoşça kal.
Gidelim.
Sıkıntıdan patlıyormuş gibi gözükme bari. Burada eğleniyoruz.
Bütün gün çalıştım Tomas. Canım dans etmek istemiyor.
Benim de istemiyor.
- Biraz uyum gösterebilirsin. - Tabii Bay Freiburg.
Ben gidiyorum.
Yarın erken kalkacağım.
Ne kadar gıcıksın.
Görüşürüz.
Fazla düşünme.
Boş ver, müziğe bırak kendini.
- Adın ne? - Agathe.
- Ben de Tomas. - Kim olduğunu biliyorum.
Alan daha ziyade sanal bir adam.
Ancak ekran aracılığıyla ilişki kurabiliyor.
Üşümediniz mi?
Telefonum çekmiyordu, bu yüzden onay mesajı gönderememişler.
Ben de pes ettim, ne yapayım?
Günaydın.
Erica'lara gittik, orada uyuyakalmışım.
Affedersin, aramalıydım.
Martin?
Dün gece ne yaptığımı biliyor musun?
Hayır, ama her neyse çok heyecanlı bir şey olsa gerek.
Bir kadınla seks yaptım.
Anlatabilir miyim lütfen?
Evet, elbette.
Çok uzun zamandır hissetmediğim bir şey hissettim.
- Ve... - Bunu dinlemesem de olur.
Heyecan vericiydi. Farklı bir şeydi Martin.
Aramızda olanlar hastalıklı.
Gerçekten.
Benden nefret ediyorsun, değil mi?
Bunu şimdi yapmasan olmaz mı?
Valizimi rahat bırak!
Bırak dedim şunu!
Yapma!
- Tomas... - Bu benim valizim.
Benim diyorum.
Sikik!
Ben derse gidiyorum.
- Böyle gitme. - Çekil.
Bak...
Sorun değil Tomas. Sorun değil.
Yorgunsun. Yorgunum.
Git biraz dinlen.
Biraz kestir, gevşe.
İyi olacağız.
Bir filmi bitirdiğinde hep böyle oluyor. Unut gitsin.
Tamam mı?
Pelte gibiyim.
- Pelte gibiyim diyorum. - Evet.
Hayalindeki vücut...
Üzerinde çalışmalıyım.
Agathe!
Agathe. Bir dakika konuşabilir miyiz?
- İki olsun. - Teşekkürler.
Dinliyorum, evet.
Sorun ne?
Sorun yok. Harikasın.
Dün gece neden benden kaçtın?
Hayır, kaçmadım. Şey oldu...
Söyleyecek bir şeyim yok sadece. Hepsi bu.
Baskı yapıyorsun, borçlu olmadığım açıklamalar istiyorsun.
Bitti. Bunu herkesin içinde söylemek istemedim.
- Sende kalsın. - Bu anahtarlar senin.
Biliyorum, sende kalsın.
- Bebeğim, al. - Bana bebeğim deme lütfen.
Hayır.
- Seni öpemez miyim? - Hayır.
Az sürtük değilsin.
İkinci tekrar.
Selam.
Böldüğüm için affedersin. Bunları aşağıya bırakırsan
siz gidince temizlik yapılacak.
- Tamam. - Stajyerler de gidiyor.
Seninle fotoğraf çektirmek istiyorlar.
- Olur mu? - Çabucak yapabileceksek...
Hadi bakalım.
Fotoğrafımızı çeker misin rica etsem?
Teşekkürler.
- Buraya geçelim. - Hep birlikte mi?
- Burada duralım. - Tamam.
- Herkes burada mı? - Evet.
- İyi mi? - Evet.
Biraz içeri. Adınızı bilmiyorum. Teşekkürler.
Evet, gülümseyin.
- İki tane çektim. - Teşekkürler.
Rezervasyon yaptırdım…
Teşekkürler.
Görüşürüz.
Güle güle.
Fotoğrafçı mısın?
Hayır. Yani, gelmem için o davet etti.
- Nereye gidiyoruz Erica? - Les Triplettes'e.
- Anahtarları bırakmayı unutma. - Tamam.
- Sen gelmiyor musun? - Hayır. Çalışmaya çalışıyorum.
Peki.
- Başka zaman görüşürüz. - Olur. İyi geceler.
Agathe!
Çok ses çıkartıyorsun.
Pardon.
Teşekkürler.
Kuru gibi.
Evet.
İyi geceler.
Sana da.
Bana âşık olduğunu söyleyebilir misin?
Belki daha fazla risk almalıyız.
Hep bu kadar ölçülü olmamalıyız.
Bu riski alabileceğin birine mi âşık oluyorsun yani?
Ona âşık olduğumu söylemedim. Dedim ki...
Bence âşıksın.
Bana inanmıyor musun?
Sana inanmadığımı söylemedim.
Benim adıma mutlu olduğunu söyleyebilirsin.
Bak, istediğin veya seni heyecanlandıran her şeyin
peşine düşebilirsin ama bana nasıl hissedeceğimi söyleyemezsin.
Öyle bir şey söylemiyorum. Hislerimi seninle paylaşıyorum.
- Tamam. - Tamam.
Büyüdüğünü görmek hoşuma gidiyor.
Hayatını yaşadığını görmek de.
Sen benim kardeşimsin Martin.
Lafa bak... Bu da yeni çıktı.
Kardeşlik.
Bak, bana yardım edebileceğini söylüyorum sadece.
- Sana nasıl yardım edeceğim? - Benimle olarak.
Sabırlı olarak.
- İyi akşamlar! Ne haber? - İyidir, sağ ol.
- İleride, solda. - Teşekkürler.
Merhaba canım.
- İyi misin? - Evet.
Seni iyi gördüm. Tomas nerede?
Kurgu yapıyor.
Affedersin, kabalık ettim.
- Merhaba. - Merhaba.
- Ben Martin. - Ahmad.
- Ahmad yeni müşterimiz. İyi bir yazar. - Memnun oldum.
- Clément sürekli senden bahsediyor. - Öyle mi?
Montparnasse'taki stüdyondan bahsetti.
- Belki ziyaret edebiliriz. - Tabii. Her zaman.
Ne hakkında yazıyorsun?
Bilmiyorum. O kadar yazmadım.
Bir konu var mı, onu bile bilmiyorum.
Bildiğim şeyler hakkında yazmaya çalışıyorum sanırım.
Romanı muhteşem. Yeni sattım. Bu gece kutluyoruz.
- Martini ister misin? - Tabii.
- Okumayı çok isterim. - Okursun.
Ne zamandır Paris'tesin?
- Yaklaşık altı yıldır. - Güzel.
- Seviyor musun? - Çok.
- Sen de seviyor musun? - Evet, benim şehrim sonuçta.
- Bir viski daha? - Evet, lütfen.
Aç mısınız?
Yiyelim hadi.
- Sen de aç mısın? - Evet. Açlıktan ölüyorum.
Şu an ne üstünde çalışıyorsun?
Bir edebiyat dergisinde kurmaca eserlerin editörüyüm.
Bir sonraki kitabın ne olacak?
Başka bir kitap yazmayı düşünmüyorum.
Neden? Çok başarılı oldun.
Kendimi bir yazar olarak görmekle pek ilgilenmiyorum.
Bu kitabı yazmak istedim çünkü o zamanlar hiç tanınmıyordum,
insanlar benim var olduğumu bilmiyorlardı. Bu yüzden...
- Kendimi özgür hissettim. - Tabii ama inanmadım.
- Yenisini yazacak. - Benim adıma konuşma lütfen.
- Başka bir kitap daha yazacak. - Şu anda...
- Tabii ki yazacaksın. - Şu anda başka şeyler yapmak istiyorum.
- Ne gibi? - Tomas.
Ne? Merak ettim.
İstediğiniz bir şey var mı?
Evet, bir cin tonik daha alayım.
Bir cevabım olunca seninle paylaşırım.
- Teşekkürler. - Ne demek.
Yavşağa bak, burnundan kıl aldırmıyor.
Ben öyle düşünmüyorum.
Clément kitabın çok iyi olduğunu söyledi.
Her yere satmış. Büyük ses getirmesini bekliyor.
Herhalde bekler. Yoksa nasıl uyuşturucu alacak?
Clément uyuşturucu kullanmıyor.
Kullansın o zaman, daha ilginç biri olabilir.
Nereye gidiyorsun?
Kurgu yapmaya gidiyorum.
- Şimdi mi? - Evet, yorgun değilim.
Yalan söylüyorsun.
Melodrama lüzum yok, lütfen.
Selam. İyi akşamlar.
Herkesi uyandıracaksın.
- Ne? Hayır. - Evet.
Agathe?
-Agathe mi? - Ne?
Bir gelir misin?
Ne oldu?
Sana bakmak istedim.
Buradayım işte.
Ben de buradayım.
İyi misin?
Evet. Sen de iyi misin?
Evet.
Burada olduğum için mutluyum.
Ben de.
Gelmek ister misin?
♪ Bu tatlı, çiçeğe durmuş lavantamdan almaz mısın?
♪ On altı mavi dal var
♪ Bir kuruş üstelik Hepsi çiçek açmış
♪ Bir alan bir daha alır
♪ Üstün başın mis gibi kokar
♪ Hadi genç hanımlar Oyalanmayın
♪ Lavantam Mitcham'dan, taptaze
♪ Günde bir kez geliyoruz
♪ Bazıları büyük, bazıları küçük
♪ Lütfen alın onları, hepsini gösterin
♪ Sabahın erken saatlerinde
♪ Çiy düşerken
♪ Tatlı lavantalarımı topladım
♪ Gidip vadiden Hepsi çiçek açmış
♪ Bu tatlı, çiçeğe durmuş lavantamdan almaz mısın?
♪ On altı mavi dal var
♪ Bir kuruş üstelik Hepsi çiçek açmış ♪
Babamın öğrettiği bir şarkıyı hatırlattı bana.
Duymak ister misin?
♪ Kiraz zamanı gelip şakıdığımızda
♪ Neşeli bülbüller, alaycı karatavuklar
♪ Bir kutlamadır alacak herkesi
♪ Güzellerin aklı başından gidecek
♪ Güneşi sevenlerin kalbi pırpır edecek
♪ Kiraz zamanı gelip şakıdığımızda
♪ Alaycı karatavuk var gücüyle ıslık çalacak ♪
Utandım bak şimdi.
Sanırım sana âşık oluyorum.
Bunu çok sık söylüyorsun bence.
Sadece ciddiysem söylerim.
İşine geldiğinde söylersin.
Hissedersem söylerim.
Onun senin olduğundan emin misin?
Evet, eminim.
Keşke Brasilia'ya gidebilseydik.
Benim bir suçum yok.
Benim de yok.
Onun kitabını mı okuyorsun?
Evet.
Tuğla gibi.
Yarısındayım.
Güzel.
İyi yazılmış.
Kurmaca sevmiyordun hani?
Bunu beğendim.
Birkaç kutu bıraktım.
Hafta sonu gelirim, tamam mı?
Eve gideceğim sanırım.
Henüz emin değilim.
Bunu konuşalım diyordum ben de, geçen hafta bir emlakçı aradı.
Eve bakmak isteyen bir çift varmış.
- "Bakmak isteyen" derken? - Satın almak isteyen işte.
- Dıştan görüntüsünü sevmişler. - Satılık değil ki.
Satılık olmadığını biliyorum ama tek başıma gücüm yetmez.
Yarısını ödeyebilirim.
Ne?
Seninle ev paylaşmak istemiyorum Tomas.
- Birkaç hafta sonra konuşsak? - Birkaç haftaya vazgeçebilirler.
Birileri almak istiyor diye satacak mıyız yani, çok saçma.
- Martin... - Gitmek zorundayım.
Evet.
Seni cumartesi ararım, olur mu? Bu konuyu konuşuruz.
Saat yedide.
Güle güle.
Uzun süre mi kalacaksın?
Elbette. Çok uzun.
Burada dursun diye değil yani?
Elbette burada dursun diye.
Hoş geldin.
Hoş buldum.
Selam.
Benim.
Saat yedi.
Arayacağımı söylemiştim, bu yüzden arıyorum.
Seninle konuşmak için randevuya ihtiyacım yok.
O müzik ne?
Saçmalama lütfen, kapatıyorum.
Görüşürüz Tomas.
- Affedersin. - Sorun değil.
Keşke beni rahat bıraksa, artık aramasa.
Evet, bu konuda bir şey yapamazsın.
Nasıl yani?
Yani onun gibi birini değiştiremezsin.
Düşüncesini, yapmak istediğini.
Onunla konuşmak istemiyorsan telefonu açma.
Bu kadar kolay.
Nasıl olmuşum?
Muhteşem.
Biraz abartılı değil mi sence?
Aklın başka yerde.
Değil. Dedim ya, muhteşem olmuşsun.
Çok güzel.
İyi misin?
Belki de Martin haklıdır.
Çok bencil olabiliyorum.
Her söylediğine inanır mısın?
Beni iyi tanıyor.
Bu yüzden mi ondan ayrıldın?
Ben peki?
Seni az mı tanıyorum?
Evet.
Biraz.
Ne?
Günaydın!
Sandalyeyi yerine koy. Boyunu mu ölçüyorsun Léo?
Teşekkür ederim.
Kusura bakmayın, geciktim.
Uslu durduğunuz için teşekkürler.
- Nasılsınız bakalım? - İyiyiz.
- Herkes ödevini yaptı mı? - Yaptı.
"Hafta sonum." Harika. Kim başlamak ister?
- Başla bakalım Marc-Aurèle. - Çok güzelsiniz öğretmenim.
Belki sevgilisi vardır!
- Öyle mi öğretmenim? - Hayır. Belki.
Her halükarda sizi ilgilendirmez.
Hadi başlayalım. Léo...
"Hafta sonum. Okuldan sonra arkadaşlarla futbol oynadım.
Sonra birlikte sinemaya gittik.
Cumartesi günü onlarla masa tenisi oynadım.
Sonra hepimiz bir restoranda akşam yemeği yedik."
Pekâlâ.
- Sen, Valentin? - Peki.
"Cumartesi sabahtan öğlene kadar ödev yaptım.
Yemekten sonra akşama kadar çizim yaptım.
Saat 10-11 gibi de yattım.
Ertesi gün de aynıydı, bir tek dokuzda uyudum."
İstediğiniz saatte yatabiliyor musunuz?
- Hayır. - Evet.
Hayır, hayır...
Merhaba.
Benim.
Kutuları almaya geldim.
Pardon.
Tomas.
Umarım açsındır.
Pek değil.
Çok garip. Bazen çok yiyorsun,
bazen de kız gibi yiyorsun.
Bana yemek yapmak zorunda değilsin.
Sana yapmıyorum ki. Yapmak hoşuma gidiyor, hepsi bu.
- Kitabı beğendin mi? - Hayır.
Yazarıyla tanışmıştım. Geçen sene bir partiye gitmiştim.
Birkaç dakika konuştuk sadece ama gerçekten ilginç biriydi.
Kitabı gibi.
- Nasıl yani? - Bilmem.
Kitabını çok özgün buldum.
Şu ana kadar etkilenmedim.
Ne diyeceğim...
Acaba burada...
...küçük bir parti mi versek?
- Arkadaşlarını çağırırsın. - Parti falan istemiyorum.
Peki. Tanımadığın bir sürü arkadaşım var.
Birkaç hafta bekleyebilir miyiz?
Benimle parti vermek istemiyor musun?
İstiyorum, evet.
Pek öyle görünmüyor.
Neyse. Afiyet olsun.
İşte.
Harika.
Çok güzel gerçekten.
Renkler çok iyi çıkmış. Gerçekten güzel gözüküyor.
Bir fotoğraf çekebilir miyim?
Bizden sonrakilerin görmesi için.
- Teşekkürler. - Harika.
- Bu yaz kapalı mıydınız? - Evet, ağustos boyunca.
Burada değildik, tahminimden biraz uzun sürdü.
Teşekkürler.
- Çok güzel. - Değil mi?
Ne düşünüyorsun? İyi, değil mi?
Bunları ne için kullanırsın?
- Ziyaretçiler... - Martin? Martin?
...hatıra olarak satın alabilir.
Seni görmek isteyen biri var.
Tomas.
Bir dakika lütfen.
Peki.
Sen ne düşünüyorsun?
Renkler çok güzel.
Ne istiyorsun?
Ev hakkında konuşmak istediğini söylemiştin.
Anahtarlarını geri ver.
- Ne anahtarı? - Dairenin anahtarı Tomas.
- Yanımda değil. - Yalancı.
Bunlar Agathe'ın.
Her kafana estiğinde öyle çıkıp gelemezsin.
Neden? Arkadaşını korkuttum mu yoksa?
Gitmek zorundasın. Meşgulüm.
İlk gösterimimizi yaptık.
Ve?
Ve pek iyi gitmedi.
Ne olmuş? İlk gösterim sonuçta.
Gitmek zorundayım.
İlk seferinde pek bir şey anlamadım dürüst olmak gerekirse.
Ama tekrar izleyince bir şekilde içine girdim.
Özellikle siyah beyaz versiyonu.
İlk izlediğinde kaç yaşındaydın?
Bilmiyorum.
- Baba, kaç yaşındaydım? - Sekiz dokuz.
Ama uyuyakaldın.
Böylece en sevdiğim film türünü bulmuş oldum: Uyuduklarım.
Ama ailenle film izlediğin için şanslısın.
Benimkiler hep çok çalışıyorlardı,
bu yüzden anneannemle birlikteydim,
hiçbir zaman çok parası olmazdı ama çok güzeldi
ve sanatı severdi, bu yüzden...
Evet.
Bizimle o ilgilenirdi.
Sinemada izleyeceğimiz filmi o seçerdi.
Bize bilet parası verirdi,
biz de o parayla lunaparka giderdik.
- Pamuk şeker yerdik. - O ne?
"Barbe à papa".
- Yemeyeli yıllar oldu. - Çok güzeldir.
Gidip bir merhaba desene.
İstemiyorum.
Tomas... Elias'ın babasını hatırlar mısın?
Birlikte iki çift laf edemez,
aynı yerde duramazdık. Dört, beş yıl sürdü bu böyle.
Avukat olmadan görüşemezdik.
Bir de şimdi bak. Hep birlikte tatile gidiyoruz,
aile gibiyiz.
Olabilir yani.
Seni biraz zorlamak istiyorum sadece.
O kadar da önemli değil, biraz garip sadece.
Kesinlikle öyle, garip.
Bir eksikleri yok.
Hayır. Orada bütün renkleri gösterebilecek biri var.
- Selam. - Bir saniye.
Affedersin Isaac, ne dedin?
Aslına bakarsan bu harika olur.
Ona iyi de bir bahşiş veririm.
Hepsini bir günde bitirmem gerekiyor.
Neyi bir günde bitireceksin?
Ona mesaj at o halde.
Kiminle konuşuyorsun?
Hayır, yarın geleceğim. Bir şekilde. Evet.
Tamam. Haber alınca bana mesaj at. Güle güle.
Ne oluyor?
Sana bahsettiğim çift hafta sonu evi görmeye geliyor.
Neden geliyorlar? Satmak istemediğimi söylemiştim.
Geliyorlar işte ve onlar gelmeden çerçeveleri boyamak istiyorum.
- O zaman ben de seninle geliyorum. - Buna gerek yok.
Bana ne yapacağımı söyleyemezsin. Orası benim de evim.
Yarın sabah çok erken çıkacağım.
Peki, burada kalırım.
- İyi mi? - Evet, iyi.
Devam et.
Ah, evet!
Evet! Evet!
Evet.
Evet...
Tamam, tamam...
- İyi misin? - Evet, aman Tanrım...
Günaydın.
Martin.
Agathe hamile.
Bunu söylemek için mi yattın benimle?
Planlı mıydı?
İhtimal dahilinde olduğunu biliyordum.
- O bu konuda ne düşünüyor? - Mutlu.
Çocuk istiyor.
Sen?
İstiyorum.
Sen?
Ne?
Çocuk sahibi olmak istiyor musun?
Bu sorunun cevabını biliyorsun.
O halde?
Evet...
Burada değil.
Bana bir tirbuşon bulur musun?
Nasıl bulayım Allah aşkına, her yer her yerde.
Ben hallederim.
- Nerelerdeydin? - Kızma.
Merhaba.
Memnun oldum.
Ne güçlü bir tokalaşma.
Çok güçlü bir adamsınız.
Biz de öğle yemeğine oturmak üzereydik.
Edith. Memnun oldum.
- Bunu kaçırmak istemedim. - Tabii.
- Geciktim, affedersiniz. - Sorun değil.
Yardım edeyim mi?
Hayır, her şeyi hazırladım zaten.
Geldim artık.
- Hemen bir duş alacağım. - Dalga mı geçiyorsun?
Aileniz hâlâ Bremen'de mi?
Evet. Teşekkür ederim.
- Anneniz? Babanız? - İkisi birden.
Korkunç bir şehir ama seviyorlar işte.
- Sebze? - Olur.
Münih'te bir erkek kardeşim var.
Öyle mi?
Senin tek çocuk olduğunu sanıyordum.
Değilim.
Erkek kardeşinizin çocukları var mı?
Var. Bir erkek, bir kız.
Ne güzel.
Sorgulama bitti mi?
Günün birinde geri taşınmayı düşünür müsünüz?
- Almanya'ya mı? - Evet.
Olabilir.
O halde
bir gün geri dönebilir misiniz?
Bir gün.
Çevireceğim.
Ailesi Bremen'deymiş.
Almanya'ya asla dönmem demiyor,
bunu da göz önünde bulunduralım.
Böyle dedi yani.
Endişe mi ettiniz?
Bir bebeğiniz olacak. Unuttunuz mu?
- Bebek yolda. - Evet, anladım.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Evet.
Kızımızla tanıştığınızda evliymişsiniz.
- Evet. - Bir erkekle mi?
Anne. Anne...
- Soruyorum. - Zaten biliyorsun.
Soruyorum.
Bakın...
- Bu sohbet hoşuma gitmedi. - İzin verin.
Bu çocuğu tek başına büyütürken zorlanacaktır.
O bizim çocuğumuz. Tavsiyenize ihtiyacımız yok.
Pekâlâ...
Biraz salata ister misin?
Sizinle daha fazla konuşmak istemiyorum.
- Anlayamadım? - Kalkıyorum.
- Dur... - Ne yapıyorsunuz?
Tomas, Tomas, Tomas.
Emin olmak istiyoruz...
Hayır, beni dinleyin lütfen.
Affedersin, üzgünüm.
Endişeleniyoruz.
Anlıyorsun, değil mi?
- Çok ileri gittin. - Hayır.
- Cevapları biliyordun. - Bu sorular normal.
- Torunumun babası. - Bir erkekle olduğunu biliyordun.
- Neden sordun? - Onu tanımam gerekiyor.
Böyle olmaz ki ama.
Tomas, ben sadece...
Evet, ne düşünüyorsunuz?
- Konuşmama izin verin lütfen. - Almanya'ya mı gideceğim?
Emin olmak istiyoruz.
Agathe ihtiyacı olan desteği
alabilecek mi diye...
- Elbette. - Çocuğu büyütürken.
- Duymak istediğimiz bu. - Ne duymak istiyorsunuz tam olarak?
Burada olacaksınız, sorumluluk alacaksınız...
Anlarsınız ya...
Tamam da bu neyi değiştirir? Söylüyorum işte.
Burada olup sorumluluk alacağım. Şimdi oldu mu?
Bunu şimdiden nasıl kanıtlayabilirim?
Bu konuşma neye yarayacak, anlamıyorum.
Bana az da olsa güvenmelisiniz.
Bunun için sizi tanımam gerek.
Sizinle konuşmam, sizinle yemek yemem gerek.
Birlikte vakit geçireceğiz ki sizi tanıyabilelim.
Anladım. Öyleyse bir akşam yemek yiyelim.
- Teoride kalmasın. - Akşam yemeği yiyelim.
Biraz zaman geçirelim.
Martin?
Selam!
- Ne? - Seni görmek istedim.
Çekil.
Kes şunu.
Çok mutluyum.
- Ne oldu? - Haklıydın.
Bu akşamki gösterim çok iyi geçti.
- Neden geldin? - Sana söylemek istedim.
- Bir şeyler içelim. - Burada kalamazsın.
- Bir içki, hadi. - Olmaz.
Kadeh kaldıralım.
Gerçekten harikaydı. İnsanlar epey alkışladı.
Çok sahiciydi. İyi geçti.
Film iyi gidiyor.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
- Merhaba. - Merhaba.
- Birazdan gelirim. - Öyle mi?
Bana birkaç dakika ver.
Gitmek zorundasın.
Benden daha önemli bakıyorum...
Yeter. Gecenin köründe çat kapı gelemezsin.
Burası artık senin evin değil.
Buna üzüldüm bak.
Benimle dalga mı geçiyorsun?
Seninle konuşmam lazım.
- Hayır. - Lazım. Lütfen otur.
Çok önemli. Seninle konuşmalıyım. Yemin ederim gideceğim.
Uzatma ve konuya gir hemen.
Dokunma bana.
Her zaman bir çocuk istediğini söylerdin. Artık yapabiliriz.
Bunu birlikte yapabiliriz.
- Birlikte ne yapabiliriz? - Aile olabiliriz.
Âşık olduğunu sanıyordum.
Kafam karışık.
Ayrıca...
Bir erkekle olmayı gerçekten seviyorum.
Seni seviyorum.
Beni bırakma lütfen.
Çıkıp bir şeyler yiyelim mi?
Aç değilim. Belki sonra.
Sorun ne?
Martin...
Bitti, Ahmad.
Ne bitti?
Sana âşık değilim.
Özür dilerim.
Peki, anlıyorum.
Onunla ilişkin bir hata.
Göreceksin.
Birlikte çok güzel şeyler yapabilirdik ama şu anda...
Senin adına üzülüyorum sadece.
İkiniz için de üzgünüm hatta.
Zayıfsın ve hastasın.
Şu an göremiyorsun ama bunu atlatamayacaksın.
Ya sen ya o.
Hafta sonları hep böyle kek mi yaparsın?
Bazen.
Yemek yapmak en sevdiğim şeylerden biri.
- Denesene. - Ne yapıyorsun?
Kek yapıyorum.
- Hepsini yiyemem, kocaman. - Doğru.
- Güzel oldu mu? - Bir parça al.
- Buyurunuz. - Herkesin şarabı var mı?
Kapitalizmde kendilerini satıyorlar,
sanatlarını satıyorlar, oyunculuklarını satıyorlar,
onları birer profesyonele çeviren benim.
Yapamadığım şey "köprü". Böyle bak.
- Yapamıyorum. - Evet.
Kollarımı dümdüz yapamıyorum.
Kollarımı böyle yapıyorum, sonra göğüs kafesimi açıyorum.
Ama böyle yaparsam...
- Bu iyi oluyor işte. - Bacakların düz mü?
En iyi duruş böyle.
Sabahları yapabileceğim en iyi şey bu.
Şu an acı hissediyor musun?
Hayır, acı yok. Var aslında.
♪ Mükemmel bir günün sonuna geldiğinde
♪ Düşüncelerinle baş başa kaldığında
♪ Ziller çaldığında
♪ Neşeli bir şarkıyla
♪ Bir günün getirdiği mutluluk için
♪ Sence mükemmel bir günün
♪ Son anları
♪ Ne getirebilir yorgun bir kalbe
♪ Güneş battığında
♪ Alevli bir ışıkla
♪ Herkes evlere dağılır artık
♪ İşte mükemmel bir günün sonu ♪
Sertleşmek için yardıma ihtiyacın olduğunu bilmiyordum.
- Ne? - Yoksa sorun romancı mı?
Ver şunu bana.
- Kimin buna ihtiyacı... - Yapma.
- Bu gece ihtiyacım olabilir. - Bırak.
- Bir tane alabilir miyim? - Saçmalama.
Bencillik etme, bir tane alayım işte.
Bırak da eğleneyim.
Bencil pisliğin tekisin.
Ah! Yapma!
Yapma!
Yapma! Yapma!
Teşekkürler.
Eve varınca ara beni, tamam mı?
Birkaç gün içinde ararım.
Siktir!
Sana yemek hazırlayayım mı, istemiyor musun?
İstemiyorum.
İstemiyorum ama belki biraz soğuk su alabilirim.
- Buzdolabında olacaktı. - Peki.
- O arıyor. - Açma.
Merhaba Tomas. Benim, Edith. Ne istiyorsun?
Hayır. Çok yorgun.
Evet?
İyiyim.
Hayır, bir iki saat dışarı çıkmıştım
ama iyiyim.
Annem ilgileniyor, merak etme.
Ne söylememi istiyorsun? İyiyim dedim ya işte.
Evet.
Görüşürüz.
Onunla iletişimi kesmeliydin.
Anne lütfen, sessizliğe ve biraz nezakete ihtiyacım var.
- Gitmemi mi istiyorsun? - Nasıl istersen.
Anladım.
Bu o.
Burada, karanlıkta kalan da o.
Bu da biziz. Şununla şunu temizlemek gerekiyor.
Şu ve şuna dokunma.
Tamam, peki ya temizlediklerimiz?
Evet.
Kenardan bir santimetre içeride olan her şeyi temizle.
Anlaşıldı. Sabah erken mi gideceksin?
- Bu gece gidiyorum. - Peki. Git bakalım.
Güzel. Bir sorun olursa beni arar mısın?
- Tabii. - İyi şanslar.
- Tomas'a da iyi şanslar. - Teşekkürler.
Döndüğümde burada olacak mısın?
- Ne zaman dönüyorsun? - Şey... Ay sonu.
Ben beşinde gidiyorum.
Görüşürüz o halde. Harika.
Güle güle.
Seni görmek istedim çünkü Tomas aramalarına cevap vermediğini söyledi.
Evet.
Birbirimize saygı duymamız biraz vakit aldı ama açıkçası
Tomas'la ilişkime müdahale ettirmem.
İçinde olduğumuz durum göz önüne alındığında biraz zor olabilir.
Hangi durum?
Artık onun hakkında konuşmak istemiyorum.
Venedik'e gideceğimizi biliyor musun?
Duydum. Sizin adınıza sevindim.
Bu akşam yola çıkıyoruz.
Bu akşam mı?
Bu yüzden gitmeden seni görmek istedim.
Bunu vermek için.
Teşekkür ederim.
Bunu beklemiyordum.
Gerçekten çok yumuşak.
Sana söylememiş sanırım.
Neyi?
Kürtaj oldum.
Yani sana söylememiş olması garip.
Hayır...
- Nasılsın? - İyiyim.
İyiyim.
Yani aile kurmayı cidden istiyordum ama...
Anladım ki ikinizin arasında...
...kaybolacaktım.
Bunu yapabileceğimden emin değilim.
Hayır.
Başka biriyle tekrar deneyecek misin?
Belki bir gün. Şansım varsa.
- Ben artık gideyim. - Tabii.
Umarım başka şeyle değiştirebilirsin.
Hayır, sorun değil.
Teşekkür ederim.
Güle güle Agathe.
Kendine iyi bak.
Sen de.
Ne düşünüyorsun? Bu papyon hoşuma gitmedi.
Gidince yenisini alalım.
Ne yapıyorsun?
Görmüyor musun?
Gitmiyorum.
Neden?
Bu ilişkide çok mutsuzum.
Artık içinde olmak istemiyorum.
Ona geri mi döneceksin?
Bilmiyorum. Belki.
Fark etmez, seni de hiçbir şekilde ilgilendirmez.
Hiçbir şekilde ha?
Anlatsana, nasıl biri?
Akıllı.
Nazik.
Biraz kıskanıyor ama çok değil.
- Bana benziyor yani. - Hayır.
Sana benzemiyor.
Bugün Agathe'ı gördüm.
Bana bir konuda söz vermeni istiyorum.
Söz ver, geri döndüğünde beni yalnız bırakacaksın.
Seni görmek istemiyorum artık.
Seninle ilgilenmiyorum.
- Çok mutsuzum. - Umurumda değil.
Hayatımı geri istiyorum ve seni de içinde istemiyorum.
Seni uyarıyorum, yanıma gelme sakın.
En fazla 50 satır.
Bu iki kadın arasındaki konuşmayı sürdürün bakalım.
Nasıl isterseniz.
50.
50 satırı aşmasın.
Göreceksiniz, diyalog hızlı ilerleyecek.
İkişerli grup olalım mı?
Öyle de olur, tek başınıza da olur.
Ama herkes bir karakteri alsın.
Herkes okudu mu bu arada?
Parmak kaldırın. Herkes okudu mu?
- Ben okudum. - Hayır mı?
- Burada ne işin var? - Seni İtalya'ya davet ediyorum.
Yunanistan'a. Nereye gitmek istersen.
Senden başka kimseyle olmak istemiyorum.
Endişelenmeyin, kendisi arkadaşım.
Ödevinize başlayabilirsiniz.
İki veya tek kişi.
Beş dakika sonra geleceğim, tamam mı?
Konuşabiliriz.
- Doğru yer değildi. - Hayır.
Beni affet.
Gerçekten.
Bütün kalbimle diliyorum bunu.
Kendine bir bak.
Başka birisin sanki.
Yüzün bile çirkin şu an.
- Beni güzelleştir. - Yapamam.
Yapabilirsin. Değiştim. Bunu sana kanıtlayacağım.
Umarım değişmişsindir. Hayır, dokunma bana.
Lütfen, bana bir şans daha ver.
Bir şans daha, yalvarıyorum.
Lütfen.
Beyefendi, gitmeniz gerekiyor.