Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hani sürekli gördüğümüz rüyalar vardır ya?
Yarın benimki gerçek oluyor.
İlk defa laboratuvar önlüğü giyip kendimi bir doktor gibi hissedeceğim.
Selam. Adım Lulli ama siz bana
dünyadaki en mutlu tıp öğrencisi deseniz de olur.
Eskiden doktor olmayı hayal ederdim. Kimse inanmazdı.
Delilik derlerdi.
Belki hem deli hem doktor olabilirim.
Herkes gibi.
Acaba gerçek bir yemek mi yoksa hamburger mi söylesem, ne dersin?
Seninle mutlaka konuşmam lazım.
-Söyle bebeğim. -Galiba okulu bırakacağım.
Hayır. Yine başlama.
Ciddi misin? Boş ver, buraya gel.
O gece güya eğlenecektik oysa hayatımın en tuhaf deneyimi başladı.
Bunu bilim bile açıklayamaz.
O yüzden lütfen beni iyi dinleyin.
Bu çok ironik bir durum. Yakında nedenini öğreneceksiniz.
Domuz pastırması, asla olmaz.
Peynir, belki.
Artık konuşabilir miyiz?
Emin değilim Diego.
Kes şunu.
Anlamıyorsun. Okulu bırakıyorum.
Kanada'dan döndüğünden beri aynı şeyi söylüyorsun.
-Derdin annenle orada yaşamak mı? -Hayır. Anlattım ya.
Babamın işi ve hastaları dolayısıyla
annem bile buradan mezun olmamın en iyisi olacağını söylüyor.
Evet, katılıyorum.
Ricotta peynirleri var mıdır?
Tuvalete gidiyorum.
-Ne oldu? -Bacağımdaki ağrı.
Döndüğümde başladı, hatırladın mı?
-Tabii. -Şimdi kalçama sıçradı.
Buldum! Aklıma bir şey geldi. Tavuk budu mu söylesem?
-Afiyet olsun. -Teşekkürler.
Burgerden vaz mı geçtin?
Ya sen? Kalbini Paola'ya mı açtın?
Lulli…
Paola intörnlük profesörümüz ama en azından beni dinliyor.
Senin adına sevindim Diego.
Muhteşem.
Niye biliyor musun? Çünkü drama yapmandan bıktım.
Affedersin ama bu kadar drama yeter.
-Bırakmak istiyorsan bırak. -Harbiden mi?
Madem bu kadar sorun ediyorsun, belki de doktorluk sana göre değildir.
Pardon, bunu söylememeliydim.
Ama söyledin, değil mi?
Dinle…
Sana gerçekten hayranım. Senin kadar iradeli insan azdır.
Hayatımın krizini yaşıyorum, sense drama yaptığımı sanıyorsun.
İçimi dökmek istiyorum, seninse tek derdin ne sipariş edeceğin.
-Dalga geçiyorsun. -Sakin ol.
Belki de en iyisi…
-Bırak şunu. -Çocuklar, iyi misiniz?
Uzaktan bağrışlarınızı duydum.
-Her şey iyi mi? -Tabii.
Neyin var Diego?
-Bu karidesle mi yapılmış? -Tabii ki, niye?
Olamaz. Alerjik reaksiyon.
Ambulans lazım. Ambulansı çağır.
Tanrım!
-Biri yardım etsin! -Yolu açın!
Kahretsin Diego!
Karides alerjini bana niye söylemedin?
Bin defa söyledim Lulli.
-Fıstık değil miydi o? -Hayır, hiç fıstık alerjim olmadı.
Üzgünüm.
İyi olacaksın.
İlk yıl dönümümüz için harika bir fikrim var.
Lulli.
Bari bir kez olsun dinle.
Evet?
Bitti.
Ne?
İlişkimiz bitti.
Bitti.
Lulli!
Ne var?
-Tatlım… -Ne oldu anne?
Saatten haberin var mı?
Tanrım!
Lanet olsun!
İnanılır gibi değil.
Ambulansta ayrılmak mı olur?
-İlk kez duyuyorum. -Anne, şu an konuşamam.
Konuşmamız lazım.
-Berbat görünüyorsun. -Ne demek istiyorsun?
Zerre uyumadın. Bugün senin için ne kadar önemli bir gün.
Seninle gurur duyuyorum. Baban da gurur duyardı.
Doktor olacağını söylediğin gün hatırında mı?
Yardım et.
-Yemek kabına dikkat. -Laboratuvar önlüğüne dikkat.
Diego'nun karidese alerjisi olduğunu nasıl unutursun?
Çok konuşuyor. Her söylediğini takip edemem ki.
Lulli.
-Bu korkunç bir laf. -Hoşça kal anne.
Canı cehenneme.
Günaydın!
Geç kaldım Julio.
Yine arabam bozuldu.
Hiç uyumadım, çekemedim de.
-Felaket bir geceydi. -Bir de bana sor.
Sonra bir şeyler yapalım.
-Günaydın Miriam. -Günaydın Julio.
Selam!
Beklesene!
Tanrı aşkına!
Olamaz, yer vermem gerekecek.
Ne olur biri kalksın da ben kurtulayım.
Hadi biri kalksın lütfen.
Buraya oturabilirsiniz.
Bayan Mary Mack Baştan aşağı siyah elbisesine bak
Büyüyünce ne olacağını bilen var mı?
Ben biliyorum.
-Anlatsana Lulli. -Doktor olacağım.
Bir cerrah.
Niye böyle bir kariyer istiyorsun?
İnsanlara yardım etmek ve anne babamı gururlandırmak istiyorum.
Senin baban yok bile.
Hem annen fakirler için kek pişiren biri.
Çok konuşma.
Baba, dinlediğini biliyorum.
Bana hep dakik olmanın önemini anlatırdın.
Seni hep dinledim, hâlâ da dinliyorum.
Buradaymışsın gibi.
Hayatı kolay olanlar zamanı umursamaz bile.
Çok çalışanlarınsa boşa geçirecek vakti yoktur.
Seni çok özledim.
Günaydın! İlk günümüze başlayalım mı?
-Nasılsın? -Yavaş ol. Daha yeni kalktım.
Hadi ama, neşelen.
Diego yok galiba. Okulu bıraktı, değil mi?
Bir saniye.
-Anladım. -Evet.
Her gün aynı şey.
-Bence değil. -Daha önce yaşadım.
-Gidelim. -Bekle.
Selam!
-Selam! -Merhaba!
Bekle! Çok hızlı gidiyorsun.
Eşyalarınızı dolaplara koyabilirsiniz.
-Diego, iyileştin mi? -Evet, sağ ol.
-Korkunçtu. -Evet.
Marş marş Ricardo.
Nasılsın?
İyidir.
Gelmezsin sanıyordum.
Okulu bırakmaktan vazgeçtim.
Paola yüzünden mi?
Hayır, benim yüzümden.
Çocuklar, başlayalım mı?
Bu tarafı kımıldıyor, fark edersiniz.
Herkes burada çalışmak istiyor, öyle mi? Hepiniz cerrah olmak istiyorsunuz.
Benden size bir tavsiye:
Ameliyat, hasta bakımı ve teşhiste
hastayı dinlemeyen doktor başarılı olamaz.
Beni duydunuz mu?
Favori profesörünü dinlemeyen öğrenci
başarılı olamaz.
Gidelim mi?
Herkes burada mı? İşler burada da zorlaşıyor.
Bir doktorun gözetiminde olmadan hareket edebilmeniz için
daha öğrenecek çok şeyiniz var.
Anlaşıldı mı?
-Evet doktor. -Fazlasıyla.
Üç no.lu yataktaki hastayı röntgene götüreceğim.
Burası Koğuş 1.
Yeni yatan hastalar buraya alınır.
-Günaydın. -Günaydın.
Bay José, bugün nasıl hissediyorsunuz?
-İyiyim. -Yemek yiyebildiniz mi?
Evet, iki kez. Sıkıntım olmadı.
Bu harika.
Sadece baş ağrısı oldu ama…
Bakıyorum, ateşiniz düşmüş.
Ağrım var. Fena acıyor.
Affedersiniz. Bir saniye çocuklar.
Lulli.
-Böbrek ağrısı var. -Ben şimdi ne dedim?
Hiç mi dikkat etmedin?
Onunla bir doktor ilgilenecek.
Ben varım ya.
Sen doktor musun?
İşte böyle.
-Ama Paola… -Bakalım.
Doktor olsaydın ne yapardın?
Dipyrone enjekte ederdim.
Alerjisi var mı, kontrol ettin mi?
Hayır.
Bu ciddi bir konu Lulli.
Biliyorum. Tekrarlanmayacak.
Bir şey yapmadan önce durumu anlamalı,
hastanın tıbbi geçmişine bakmalı
ve hastayı dinlemelisiniz.
Oscar Ferreira de Souza, 60 yaşında,
konuşma bozukluğu, denge bozukluğu ve motor koordinasyon kaybı var.
Aşırı alkol mü?
Aynen Elena. Alkolizm geçmişi var.
Tebrikler Elena.
İnanamıyorum.
Zaten inanmamalısın Vanessa.
Bilmemiz gereken ne?
Dediğine göre bir yıldır içmiyormuş.
O hâlde teşhis ne?
Hangi tedaviyi vereceksiniz?
Ensefalit mi?
Evet ama hayır.
Söyle hadi Paola.
-İnme. -İnme.
-Beyinciği etkilemiş. -Beyincik.
Bravo. İkiniz de doğru bildiniz.
Teşhisi doğrulamak için MR çekilecek, orada olun.
Keşke oğlum burada olsaydı.
-Aramamı ister misiniz? -İsterseniz arayabilirim.
Zahmet etmeyin.
Açmaz zaten.
Sakin olun Bay Oscar.
Sakin olun, ben buradayım.
Biz buradayız, tamam?
Vay canına.
Gözleriniz…
…bana babamı hatırlatıyor.
Rengi ve şekli aynı.
Lulli.
Kımıldamayın Bay Oscar.
Bir şey hissederseniz düğmeye basın, hemen durdururuz.
Beni hep görmezden mi geleceksin?
-İşime odaklanıyorum. -Çocuk gibi davranıyorsun.
Ya sen? Profesöre asılıyorsun.
Ciddi misin? Paola'yı mı kıskandın? Bu çok saçma.
Diego, affedersin ama insanları dinlemekte pek iyi olduğum söylenemez.
Lulli, anlayamıyorum. Neler oluyor?
Asıl ben kızmalıyım, aptalca kıskançlığından değil
ama beni öldürebilirdin, ondan.
İyi de ölmedin işte.
Dikkatimi teste vermek istiyorum.
Doktorlar öyle yapar.
Ne dersin, belki de doktorluk sana göre değildir.
Cidden mi?
Neler oluyor?
-Ekran çalışmıyor. -Evet.
BT bölümünden birini çağırıyorum hemen.
Hiçbir şeye basmayın, tamam?
-Peki. -Hemen dönerim.
-Onu çıkarmamız gerekmez mi? -Sakin ol, BT elemanı geliyor.
Ya iyi hissetmiyorsa?
-Bir şey olursa? -Düğmeye basar.
Çalıştığından nasıl emin olabiliyorsun?
-Diego, ışık yanıp sönüyor. -Jeneratör var.
Ekranlar bozulmuş, düğmenin bozulmadığı nereden belli?
Sakin ol. Doktor şimdi döner.
Bak, hareket ediyor.
Ayağı oynadı, giriyorum.
Lulli, yapma.
Lulli.
-İyi misiniz Bay Oscar? -Dokunma.
Lulli…
Hey!
Uyanıyor.
İyileşecek.
Tabii Paola onu öldürmezse.
-Bu neydi? -Ne?
Bir şey demedin mi?
Hayır ama yeni uyandın. Muhtemelen sadece bir rüyaydı.
Doğru.
Hey Vanessa, Bay Oscar iyi mi?
MR sırasında canı yandı mı?
MR sırasında bir şey olmadı ama test inmeyi doğruladı.
-İnme mi geçirdim? -Hayır, o geçirdi.
-Senin bir şeyin yok. -Harika.
Olabildiğince iyisin. Gözlem amaçlı yatırıldın.
Ya Diego? O nerede?
Hemen şurada.
Lulli.
-Evet? -Ben dedikodu yapmam.
-Yaparsın. -Hayır, yapmam. Evet, yaparım.
Paola, Diego'yla ilgileniyor.
Biliyordum.
-Onunla hemen konuşmayacağım. -Niye?
Ne demek istiyorsun?
Benim hatam olduğunu söyleyecek Vanessa.
Öyle miydi?
Elbette.
Herhâlde. Beni bilirsin.
Diego'ya hiç kulak asmadığımı bilirsin.
Lulli…
Ne?
Bekle.
Bir şey söylesene.
Sence Paola beni atar mı?
Tanrım, çok sorumsuzca davrandım.
Vanessa, benden kurtulup Diego'yla çıkması için harika bir fırsat.
Lulli, sakin ol, zırvalıyorsun.
Çok tedirginsin. Biraz dinlen.
Bak, böyle bir şey olmayacak, tamam?
-Peki. Ne? -Hem Paola, hiç Diego'nun tipi değil.
O da neydi?
-Ne? -Ne?
Ne?
-Ne? -Ne?
Ne dedin?
Hiç.
Bence Paola ile konuşmalı ve olanları açıklamalısın.
Diego'yla da konuşmalısın.
İlişkin berbat durumda.
Yeter çocuklar. Yara bandını çıkarmışlar bile.
Yara bandı derken?
Vanessa, sence Diego, Paola'yla çıkıyor mudur?
Tabii ki hayır.
Kesinlikle.
-Yemin et. -Yemin.
Elbette.
Zavallı. Ona yalan söylemeyi hiç sevmiyorum.
Öpmek mi istiyorsun?
-Vanessa… -Neler oluyor?
-Tuhaf hissediyorum. -O kadarını görebiliyorum.
Paola'yı çağırayım.
Sen henüz doktor değilsin Diego.
Doktor, Lulli uyandı.
Harika. Bazı şeylere açıklık getirmem gerek.
Diego, sen nekahat dönemindesin.
Biraz dinlen, tamam?
Unutmamalıyım, 10 ml viyal…
Gidelim.
Virgínia, daha koruyucu malzeme lazım.
Nerede?
Az önce buradaydı, yemin ederim.
Dr. Cláudio, bekleniyorsunuz…
Teşekkürler. Haftaya görüşmek üzere.
Hoşça kal.
-Lulli, iyi misin? -Evet.
-Buyurun. -Günaydın doktor.
İyi günler Bay Oscar.
Selam küçük hanım. Nasılsın?
Sizin için endişelendim.
Uzun zamandır bana bunu söyleyen olmadı.
Dinlenin.
Herkes iyileşmeniz için elinden geleni yapacak.
Biliyorum. Teşekkürler doktor.
Tıp her şeye çare olamaz.
İyi günler.
Gitmem gerek.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Lulli! Tanrım! -Tanrım!
-İyi misin? -Tabii. Harikayım.
Tuhaf görünüyorsun.
Ricardo'yu bulmalıyım.
403 no.lu laboratuvarda.
Kim?
Ricardo. Ne…
Görüşürüz Elena.
Ama herkes seni arıyor.
Bugün kişniş koyacağım.
Hoşlanmazsa hoşlanmasın. Hem fark etmez bile.
Bana mı dediniz?
Hayır.
Kahretsin! Keşke patronuma "Cehenneme kadar yolun var" diyebilsem.
Pis herif.
Bu da ne? Aklını mı kaçırdı?
Üzgünüm.
Çok şirin ama tüylerini aldırmalı.
Tanrım…
Kimse yer vermiyor.
Bacaklarım beni öldürüyor.
Biri yer verebilir mi, bu hanım otursun?
Ödümü kopardı.
Hadi ama.
Vur!
Yakala!
Güzel. İşte böyle oynanır.
İşte!
Hadi! Evet!
Sıra bende.
İyiydi.
Tamamdır.
-Buraya! -Yürü!
-Buraya gel. -Hadi gidelim.
Göster kendini!
Evet. Al bir tane daha.
Hadi!
Aferin evlat!
Hadi Max!
Ulu tanrım!
-Ne kadar güçlüsün Max? -Odaklan.
Sıra sende Julio!
-Devam. -Yürü.
Hadi Julio! Harikaydı!
Odaklan! Hadi!
Muhteşem.
Harikaydın dostum.
Aferin!
At hadi!
İşte bu!
Yolla!
Aferin!
Yakala!
-Tebrikler. -Harika.
İşte budur. Güzel antrenmandı.
Harikaydınız.
-Teşekkürler. -Gittikçe kızışıyor.
Julio!
-Ne oldu? -Harikaydın.
-Görüşürüz Julio. -Kız sana güç verdi.
-Görüşürüz. -Seni ön hatta alıyorum.
-Beni mi? Peki ya Max? -Delirdin mi? Yükseğe zıplıyorsun.
Ama finaller geldi çattı Koç.
Aynen. Bir sorun mu var?
Evet, baldırım.
Hâlâ biraz acıyor.
-Burkulmuş olabilir. -Buz koysana, iyi gelecek mi bakalım.
Max, sen öndesin. Benício, sen yedektesin.
-Julio, muayene olana dek oyun dışısın. -Harika, sağ ol.
Ne harika bir sürpriz.
Hastanede olman gerekmiyor mu?
Evet.
Öyle aslında.
Sakatlandın mı?
Baldırım acıyor. Ciddi bir şey değil.
Harika gibiydin.
Bakabilir miyim?
Elbette doktor.
Bak.
-Burası mı? -Tam orası.
Fark etti mi?
Ön hatta olmak istiyordun hani?
Zaten öyle Lulli.
Ama baldırım izin vermiyor.
Finallerde ön hatta olmak mı?
Kalabalık bir salon yargılayan gözlerle bana bakarken mi?
Asla olmaz. İhtimal sıfır.
Senin derdin ne? Doktorsun sanıyordum.
Henüz değilim.
Sen de sakat değilsin.
Yok ya? Çok bilmiş.
Hislerimi de biliyor musun?
Biliyorum.
Ne hissettiğini iyi biliyorum.
Nasıl?
Konu da bu, hiçbir fikrim yok.
Zihin okuma diye bir şey yoktur.
Yani gerçekten sakatlandın.
Elbette.
Bu sesler kafamdan mı geliyor?
Kesinlikle.
Şoktan olmalı. Yakında geçer.
Evet.
Olamaz, bak.
Selam, ben Lulli. Şu an cevap veremiyorum.
Konuş onunla Lulli.
-Bilmiyorum. -Derdin ödümü koparmak mı?
Sakin ol anne, iyiyim.
-Selam teyze, izin verir misin? -Gel.
Telefonu niye açmadın?
Kapatmıştım.
-Antrenmanını seyrediyordum, değil mi? -Doğru, beni seyrediyordu.
Arayamaz mıydın? Aklımdan bir sürü trajedi senaryosu geçti.
Anne, bu kadar dramatikleştirme.
Canım Lulli'm.
Beni kendinden uzaklaştırıyor.
Maksadım seni uzaklaştırmak değildi.
Seni korkutmayı istemezdim.
Ama nefes almama izin versen fena olmaz.
Onu dinle. O artık bir doktor.
Olsun, o hâlâ benim minik kızım.
Huysuz ve iletişime kapalı olsa da.
Hepsi benim suçum.
Anne, biliyor musun, sen gelmiş geçmiş en iyi annesin?
Sen de mükemmel bir kızsın.
Hep yalnızsın. Hayat seni sertleştirmiş.
Bak anne,
sahip olduğum her şeyi sana borçluyum.
Hatalarım da senin suçun değil.
Hastaneden kaçmak büyük bir hataydı.
Bekle. Kaçtığımı sana kim söyledi?
Feci bir kaza geçirdin.
Kendinden geçtin, ölebilirdin.
Uyandığında dengen yerinde değilmiş ve hastaneden kaçmışsın.
Bunu nasıl yapabildin?
Anne, bunu sana kim anlattı?
Söylemeyeceğime söz verdim.
Vanessa'yı öldüreceğim.
Cidden, yemeklerin gittikçe güzelleşiyor.
Buraya gel Julio.
Siz niye tekrar çıkmıyorsunuz? Birlikte çok şirindiniz.
O zaman çocuktuk. Lulli bana göre fazla otoriter.
-Yürümez. -Evet.
-Julio! -Gördün mü?
Gitmem gerek.
Miriam teyze, tekrar çıkmamız gerektiğini düşünüyor.
Bunun nesi komik?
Nasıl yani? Mümkün değil, biliyorsun.
Niyeymiş Julio?
Söylesene.
Deliyim diye mi? Otoriterim diye mi? Soğuk ve mesafeliyim diye mi?
-Söyle. -Hayır, ne?
Öyle bir şey değil.
Yani… Sen en iyi arkadaşımsın.
Ben geyim, oldu mu?
Gey misin?
Ne?
Tabii ki hayır Lulli.
İşe bak, daha önce nasıl fark edemedim?
Ne berbat bir arkadaşım.
Kes şunu, ben gey falan değilim.
-Delirmişsin. Yardıma ihtiyacın var. -Peki.
-Heteroseksüel olduğuna yemin et. -Bir, iki, üç, dört, beş…
-Yemin ederim. -Hayır.
Bekle. Sırf beşe kadar saymadın, zihnini okuyamadım.
Tanrım.
Zihin okuyabiliyorsun.
Evet.
Ve sen de geysin Julio.
Lütfen kimseye söyleme.
Elbette, bana güvenebilirsin. Kimseye söylemem.
Ama sen de benim sırrımı kimseye söylemeyeceğine söz verirsen.
-Elbette. -Lulli, seni görmek isteyen biri var.
Zihin okuyabildiğini kimseye söylemeyeceğim.
-Nerelerdeydin? -Kapıyı kapat.
Oynaşıyor muydunuz?
Hadi ama Vanessa.
Sana ne oldu?
Zihin okuyabiliyor.
Bekle. Ne?
-Julio da gey. -Ne?
-Sus! -Aklınızı mı kaçırdınız?
Hadi dışarı çıkalım.
-Harika bir fikir. Annen duyacak. -Hadi.
-Fotoğrafta çok çirkin çıkmışım. -Vanessa, gelsene.
Bu sadece filmlerde olur.
Sorun değil. Benim inanmam da zaman aldı.
Peki, şu an ne düşünüyorum?
Bir bakalım…
"A, E, I, O, U" mu? Hadi ama.
-Aynen. -Düşüncelerin de amma karmaşıkmış.
Konuşana bak sen, sen birden beşe kadar saydın.
Duyduğun tek düşünce bu değildi.
Duydun ve herkese anlattın.
Hey!
Vanessa "herkes" mi oldu şimdi?
Julio, düş yakamdan.
Sırrını söyledim çünkü ilk sen benimkini söyledin.
Benden çok bahsettik. Konuyu değiştirelim.
Kişisel hayatını konuşmak istemiyor.
Hayır.
Julio, demek sen geysin.
Bunu konuşmadan geçemem.
Gey radarım iyi sanıyordum.
Berbat.
Hâlâ niye saklanıyorsun? Niye açılmak istemiyorsun?
Niye mi? Binlerce sebebi var.
Özellikle de şu ara her şey tuhaflaştığından.
Benim durumumda daha da kötü çünkü voleybolu çok seviyorum.
Ama çok cinsiyetçi ve homofobik bir ortam.
Bir dolu dar kafalı var.
Kolay değil.
Evet, anlıyorum.
Sır olarak saklama fikrine katılıyorum.
Ya bacağındaki yalandan sakatlanma? Bu yalanı ne kadar sürdüreceksin?
-Annene söyleyecek misin? -Zannetmiyorum.
En azından şimdilik.
Annemin zaten endişelenecek çok şeyi var. İşleri daha da kötüleştirmek istemem.
Bilmek istediğim, bundan nasıl kurtulacağım.
O kadar.
Neden kurtulacaksın?
Neden bahsediyorsun? Zihin okumaktan işte.
Hayır.
Lulli, sana ilahi bir hediye, bir lütuf bahşedildi.
Bundan kurtulmak istemek günah bile olabilir.
Bir düşün.
Ricardo'nun bana ilgisi var mı, öğrenmeme yardım edebilirsin.
Paola'nın hislerini öğrenebilirsin.
Şimdi sana katılmam gerek.
-Haklısın. -Biliyorum.
Ben zihninizi okumadan bile deli olduğunuzu biliyorum.
Bekle.
Diego da mı zihin okuyor?
Bunu öğrenmenin tek yolu var.
Zihin okuma konusunda emin değilim ama…
Baksana.
Doktor César mı?
Diego'nun babası buraya hiç gelmezdi.
Olamaz. Bekle bir dakika.
Belki de Diego'nun durumu ciddidir.
Evet. Yine de harika görünüyor.
Belli ki Paola'yla konuşuyor.
Beni gördü.
Bu tarafa geliyor.
Ne yapacağım? İmdat.
Bilmem ki. Kızım, süper kahraman olan sensin.
-Görüşürüz. -Lulli!
-Vanessa! -Lulli!
-Dün ortadan kayboldun. -Telefonumu kapattım.
Kesin ders çalışmak içindir. Şok bile dikkatini dağıtamıyor.
Aynen.
Peki ya sen?
İyi misin? Bir şey hissediyor musun?
Harikayım.
Ne? Bana niye öyle bakıyorsun?
Tahmin et.
Deniyorum.
Günaydın.
Niye öyle baktığımı anladın mı?
Hayır.
Seni seviyorum.
Nasıl yani?
Kızgın değil misin?
Neden olayım?
Tanrım…
Tamam.
İşin aslı olay tam olarak öyle gerçekleşmedi.
Lulli?
-Konuşabilir miyiz? -Elbette.
Üst katta bekleyeceğim.
Tamam. Gitmem gerek.
Bir şey daha var.
Birinci yıl dönümümüzü nerede kutlayacağımızı buldum.
-Sürpriz. -Peki.
Sen bekle.
Nasılsın? Bir şey hissediyor musun?
Hayır, hiçbir şey. Süper iyiyim.
Harika.
Lulli, seninle açık konuşacağım.
Diego nadir görülen bir amnezi yaşıyor.
Ne?
Test sonuçlarınız iyi çıktı
ama Diego dünü ve şok öncesi olanları unutmuş.
-Sadece dünü mü? -Sanırım.
Kaygılandığım için Diego'nun babası César'ı aradım.
Geçici bir şey, hafif bir travma olduğunu düşünüyor.
Diego'nun amneziden haberi var mı?
Dün olanları pek net hatırlamadığını biliyor.
Diego…
Onun için cidden endişeliyim.
Lulli, sana ilahi bir hediye bahşedildi.
Paola'nın hislerini öğrenebilirsin.
Bence bu çok güzel.
Bir profesörün öğrencilerine değer vermesi
çok güzel.
Lulli, Diego'nun yeri çok başka.
Ama kaybolmuş hâlde, aklı çok karışık…
O sevgisiz büyüdü.
Biliyorum.
Çok parlak bir çocuk.
Bu baba ona reva değil.
Onu çocukluğundan beri tanırım, ondan sorumluymuşum gibi hissediyorum.
Benim için evladım gibi.
Ona göz kulak olacağım, senden de yardım istiyorum.
Evet, elbette.
Gidelim.
Evet?
-Ne haber? -Ne?
Diego. Kafayı mı sıyırmış?
-Paola'yla çıkıyorlar mı? -Gel.
Paola onu oğlu gibi görüyor.
-Anladım. -Ciddiyim.
Diego nadir görülen bir travma sonrası amnezi yaşıyor.
Hadi canım.
Ayrıldığımızı bilmiyor.
Söyleyecek misin?
Bilmem. Ne tepki vereceğini bilmiyorum.
Zihnini oku.
Konu da bu, zihnini okuyamıyorum.
Yapamıyorum.
Güçlerim şimdiden azalıyor deme.
Bekle.
-Ricardo benden hoşlanıyor mu öğren. -Hayır.
Tamam. Hiç değilse…
Hayır, bunu yapmayacağım.
Anlaşıldı, bayan Ahlâk Zabıtası.
En azından güçlerin hâlâ yerli yerinde.
Vanessa, şuna güç demekten vazgeç.
-Ama zihin okuyorsun. -Yapamam.
-Bebeğim. -Selam.
-İyi misin? -Evet.
-Ne haber Vanessa? -Selam Diego, nasılsın?
İyidir.
Öyle konuşmana gerek yok. Alt tarafı bir şoktu.
Galiba bazı şeyleri unutuyorum ama iyiyim.
Delirmedim, tamam? Sadece Lulli için deliriyorum.
Çok tatlı.
O harika biri kızım.
Ona söyleme. Keyfini çıkar.
Şimdi yardım et de şu basit hatunu aşkımdan uzaklaştırayım, tamam?
Ciddiyim.
Teşekkürler.
Vanessa, rica etsem ellerini çeksen.
Önlüğünü temizliyordum. Kaba şey.
Herkes burada mı?
Beni klinikte bekleyin.
-Soyadınız ne? -Haragushiku.
Uykumu alamıyorum. Sürekli yorgunum doktor.
Kaş ekimi mi yaptırdınız?
Tabii ki hayır.
İyi hissetmiyorum.
Günaydın Mara.
-Günaydın. -Günaydın.
Mara Haragushiku. 36 yaşında.
Semptomlarına ve geçmişine bakılırsa…
Mononükleozdan muzdarip.
Herkes aynı fikirde mi?
Ne hissediyorsunuz?
-Yakınlarda kedilerle temas ettiniz mi? -Olamaz, alerjim var.
Pardon, onun cevaplaması gerek.
Pardon.
Kedilerle temas ettiniz mi?
Hayır, tabii ki etmedim.
Sen delirdin mi? Bu, ilişkimin sonu olur.
Emin misiniz?
Nasıl anlayabilir? Çok doğal görünüyor.
Mara, şu an sağlığın söz konusu.
Peki.
Kedilerle temas ettim.
Eski sevgilimin evinde arkadaşlarla yemek yedim
ama Geraldo bilmiyor.
Çok kıskançtır.
Toksoplazmoz.
Lulli haklı.
Gol!
Vanessa, aynı takımdayız.
Elbette doktor. Affedersiniz, çizgiyi aştım.
Kesinlikle.
İnanamıyorum kızım ya.
Bu gücü elde etmen niye bu kadar sürdü?
Yalan söylediğini nasıl anladın?
Altıncı his.
Sıradaki hasta Jean Azevedo, 54 yaşında.
Lulli, teşhisin nedir?
Yorgunluk ve saç dökülmesi.
Tiroit yetmezliği.
Mükemmel.
Evet.
Herkes hemfikir mi?
Sizce Lulli ne yaptı da bu kadar çok doğru teşhis koyabildi?
O bir dâhi ve de benim arkadaşım.
Üzgünüm çocuklar.
Hem dâhi hem arkadaşın olması bir gizem.
Elena…
Ne dersin Lulli?
Hastaları dinledim.
Kesinlikle.
Hepiniz çıkabilirsiniz.
Yarın görüşürüz.
Lulli.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
-Sadece yorgunum. -Orasını anladım.
Bugün House dizisinin tüm sezonuna bedeldin.
-Bırakmamı istemez misin? -Gerek yok. Julio ile buluşacağım.
Konuşacağız. Arkadaş sohbeti işte.
-Peki. Sonra görüşür müyüz? -Tabii.
-Ne? -Artık zihin okumaya katlanamıyorum.
Tanrım.
Ne?
-Artık zihin okumaya katlanamıyorum. -Niye?
Başkalarının ne bilmesini istediğimize karar verme hakkına sahibiz.
Başım patlayacakmış gibi.
-Sakin ol, nefes al. -Artık katlanamıyorum.
Ben buradayım, rahatla.
Biz bilim insanıyız, değil mi? Geleceğin hekimleriyiz.
O hâlde konuyu ciddiye alalım.
Seni bir yere götüreceğim, böylece konunun derinine inebiliriz.
Benimle gel. Hadi.
SPRİTÜEL DANIŞMANLIKLAR
Lulli?
Gözlerini kapa.
Lulli?
Gözlerini kapa.
Bırak enerji aksın.
Aşkla ve güçle.
Lulli'nin zihnini okuyorum.
-İlgileniyor mu? -Hayır.
Romina'yı öldüresi var. Ve onu buraya getiren seni.
Ne görüyorsun?
Çok sıkıntılısın.
Hem de nasıl.
Ve yakışıklı bir adam var.
Hem de çok.
Diego yakışıklı.
Evreni hayatına
kabul etmelisin.
Peki ama bunun anlamını bilmiyorum.
Tabii. Sen hiçbir şeye inanmıyorsun ki.
İnsanları dinlemiyorsun.
Ciddi bir sorunun var.
Ve korkuyorsun,
kalıcı olacağını düşünüyorsun.
Evet.
Zaten bir sorun var ki buradayım.
O kolay.
O ne? Ne yapıyorsun?
Avucunu okumak istiyorum.
Avucunu okumak istiyorsa demek ki işler…
Lulli,
bana elini ver.
Odaklan.
Çok fazla kafa karışıklığı görüyorum.
Senin neyin var tatlım?
Zihin okuyorum.
Delinin teki.
Hayır. Deli değilim.
Zihin okuyorum dedim ya.
Tabii ki değilsin.
Tam bir kaçık, zırdeli Macarena.
"Macarena" mı, cidden mi?
Bırak gideyim. Sen bir cadısın. Polissin.
Aksanına ne oldu?
Söz, herkese yalan söylemeyi bırakırım.
-Sahiden mi? -Evet.
Yapabilir miyim acaba?
Yapabilirsin. Gidelim Vanessa, Julio.
Hayır, gel benimle çalış. Zengin oluruz.
-Kartını alayım. -Hayır.
Sendeki yeteneği ve bendeki karizmayı düşün.
Fikrin değişirse ara.
-Tanrı aşkına, bin hadi. -Çok etkilendim, tam bir fenomensin.
-Ne yapıyorsun? -Kes şunu.
Duymak istemiyorum. Lütfen anla şunu.
İtmemiz gerekecek.
-Yine mi? -Bu araba sürekli bozuluyor.
-Bekle, bak… -Çık hadi.
Naçizane fikrime göre, bu yetenekle yaşayabilirsin.
Şuna yetenek demekten vazgeç. İstediğim yegâne zihni okuyamıyorum.
Bence Diego'ya gerçeği söylemelisin.
Kes şunu. Aklım yeterince karışık zaten. Hadi arabayı itip eve gidelim.
-Bin hadi. Bu bizim için bir fırsat. -Binsene.
Kapıyı kapat.
Evet, burada şarkı söylerdik.
-Kim var, bak bakalım. -Kim?
Selam bebeğim.
-Julio. -Selam Diego.
-Vanessa. -Merhaba.
-Daha iyi misin? -Niye?
Yorgun değil miydin?
Biraz ama seninle olduğum için
artık çok daha iyiyim.
Evet, doğru.
-Diego, nasılsın? -İyidir, ya sen?
Şey… Ricardo burada mı?
Evet, o…
İşte şurada.
Elena'yla.
Çok komik.
Bir saniye çocuklar.
-Vanessa! -Selam Jaque!
-Nasılsın? -Nasılsın?
Uzun zaman oldu. Millî takımda mısın?
-Hayır. Biraz zaman alacak. -Evet.
Sakatlandı. Duymadın mı?
Ciddi, değil mi Julio?
Vücudunu dinle ve kendine iyi bak.
İnsanın vücudu yalan söylemez.
-Söylemez, değil mi? -Elbette.
Ayrıca zihnimizi de dinlemeliyiz.
-Tabii. -Evet.
Ben yürüyeceğim. Burası harika.
Öyle.
Selam Ricardo.
-Selam. -Nasılsın Elena?
İyi.
Nesi var?
-Okulu bırakması gerekecek. -Ne? Ama bu…
…korkunç.
Gerçekten korkunç.
Evet. Zavallıcık yıkılmış.
Ya kalbin nasıl Ricardo?
Sadece rutin bir soru.
Selam çocuklar.
Selam Julio. Ne haber?
Affedersin Julio, bu Ricardo.
-Ne haber? -Selam, memnun oldum.
Peki…
-Neden içmiyorsun? -Ne?
Hasta falan mısın?
Pek içki içmem.
Sen bitirmiş gibisin. Bize içki alayım.
-Yardım edeyim. -Hayır.
Hayır, inanamıyorum.
Tam da bize içki alsan keşke diyecektim.
Senkronizeyiz, hissedebiliyorum.
Doğru.
-Yiyecek bir şey ister misin? -Aç değilim.
Aperatif de mi istemezsin? Karides söylemeyeceğim, söz.
Neyin var, iyi misin?
Evet.
Sadece nefessiz kaldım.
Biraz su ya da dışarı çıkmak ister misin?
İyiyim. Daha iyi hissediyorum.
Emin misin?
Peki. Buraya gel.
-Sipariş verdiniz mi? -Bira alacağım.
-Bilmiyorum.
Peki, ben tek başıma dışarıda olacağım.
-Gerçekten mi? -Dışarıda olacağım.
Kutluyorsunuzdur sanmıştım.
Ailem Portekiz'e taşınıyor ve kalmamı istemiyorlar.
Anladım.
Benden hiç hoşlanmadın, değil mi?
Hiç.
Ama sen de benden hoşlanmadın.
Ama niye hep rekabet ettiğimizi biliyorum.
Erkekler için ne seninle ne başka bir kadınla savaşmak istemem.
Bilirsin, kız birliği.
İşte bu.
Kız birliği.
Bekle.
Dağınık oda seni bozar mı? Yani oturma odasının ortasında don olması?
Bunu niye soruyorsun?
-Oturma odasında don. -Kızlar!
Ricardo sizi içeriye bekliyor.
Bir süredir şarkı söylemek için cesaret topluyordum.
Gün bugündür.
Seni istemediğimi söylemenin Bu çılgınlığında
-İşaretleri reddediyorum -İşaretleri reddediyorum
-Kanıtları gizliyorum -Kanıtları gizliyorum
-Yalanı niye sürdüreyim -Yalanı niye sürdüreyim
-Kandıramıyorsam -Kandıramıyorsam
-Kendi kalbimi -Kendi kalbimi
-Seni seviyorum -Seni seviyorum
Hep beraber!
Bu kadar yalan yeter…
Gidelim.
Nereye?
Sürpriz.
Seni cidden istiyorum Öpücüklerine ihtiyacım var
Hayatım senin olsun Onunla istediğini yap…
İlk yıl dönümümüzü kutlayalım.
Doğru olduğunu söyle Beni özlediğini
Hadi.
Tüm bunları yaptığına inanamıyorum.
Babam bir hafta uzakta olacak.
Yani tüm hafta kutlama mı yapacağız?
Ne zamana kadar istersek kutlayacağız.
Hey!
Neyin var, anlat bana.
Bilmiyorum. Huzursuzum, sanki içimde bir şey var da atamıyorum.
Şoktan sonra başladı.
O günden bir daha hiç bahsetmedik sayılır.
Biliyorum. Ne hissettiğimi anlamlandıramadım
ama sanırım sonunda çözdüm.
-Bak Diego… -Ben konuşayım.
Olur mu?
Seni hastanede çalışırken,
hastalarına bakarken, onları dinlerken ve onları gerçekten önemserken görünce…
Öyle hissediyorum ki seni artık iyicene tanıyorum.
Sanki nihayet anladım, gerçekten doktor olmayı istiyorum.
Babamın, beklenti ve taleplerinin canı cehenneme.
Olabileceğim en iyi doktor ve en iyi insan olmak istiyorum.
Bunu ancak sen yanımdayken yapabilirim.
-O hâlde şerefe diyelim. -Bize.
-Günaydın. -Günaydın.
Diego!
Baba!
Daha geç dönersin sanıyordum.
Mecbur kaldım.
Acil ameliyat. Çok karmaşık.
Günaydın Doktor César.
Shields kitabım sende mi? Bulamıyorum.
Hayır, sanmam.
Gerçekten mi?
İşte. Kitapları geri bırak diye
kaç kez söyledim?
-Tamam mı? -Tabii.
Üzgünüm.
-Babam, şey yapmaz… -İnsanları dinlemez mi?
Hem de hiç.
Böyle sonlanacağı hiç aklıma gelmemişti.
Hey.
Dinle, hayatımın en güzel gecesiydi.
Günaydın.
-Lulli'yi hatırladın mı? -Ev berbat hâlde.
-Döneceğini bilmiyordum. -Burayı otel mi zannettin?
Hadi baba.
Lulli'yi hatırladın mı?
Günaydın Doktor César, size hayranım.
Oğlunuz ve ben cerrah olacağız.
Bu kız asla cerrah olmayacak.
Paola asistanınızdı, değil mi?
İntörnlük danışmanımız
ve mükemmel bir cerrah.
Öyle mükemmel ki kamu hastanesinde çalışıyor.
-Çalışma yöntemimi kaldıramadı. -İstemedi.
O öyle diyor.
Anladım.
Üniversite hastanesinde gerçek hayatla,
uzun sıralar bekleyen, ihmal edilmiş, muhtaç insanlarla yüzleşiyoruz.
-Çok yoğun. -Zaman israfından başka bir şey değil.
Yetenekli bir cerrah çok değerlidir.
Her hayat aynı değerde.
Siz ve Paola gibi yetenekli cerrahları herkes hak ediyor.
Kimin aklına gelirdi? Bir idealistsin.
Ömür boyu kamu hastanesinde mi çalışacaksın?
Henüz karar vermedim.
-Ama ben verdim. -Hayır.
Bunu tekrar tartışmayacağız.
Kahrolası bir ideoloji yüzünden bina ettiğim her şeyi yıkamayacaksın.
-Kendi yolumdan gideceğim. -Niye saçını kestirerek başlamıyorsun?
Bu paçavra kıyafetleri değiştirerek?
Bir doktor haydut gibi görünemez.
Becerilerimle itibar kazanacağım, görüntümle değil.
-Ben, sen değilim. -Soyadımı taşıyorsun.
Senden aldığım yegâne şey.
Şımarıklığı kes. Zavallı zengin çocuğunu oynamayı bırak.
Her tıp öğrencisi seninki gibi bir baba ister.
Çünkü onu gerçekten değil, röportaj ve konuşmalarından tanıyorlar.
Yeter. Seninle tartışmaktan bıktım.
Niyetin sinirlerimi hoplatmaksa tebrikler.
Başardın.
Hoşça kal Luma.
Sen iyi misin?
Daha iyi olmamıştım.
Selam çocuklar!
Dünkü kıyafetlerinle duruyorsun.
Konuşmalıyız, dedikodu var.
Dün Elena'yla konuştum. Bana taşınacak.
Harika bir haber.
Yani artık çekişmeyecek misiniz?
Ayrıca Ricardo müsait.
Sadece etkilenmiş, öyle dedi.
Bana kalırsa aramızda başka hayattan bir bağ olabilir, dedim.
Seni tanırım. Sana ilgisi var mı öğrenmemi istiyorsun.
Zihin okuyabiliyorsun Lulli.
Sahiden mi? Bu sefer son, hadi gel.
Evet, zihin okuyor.
-Kımıldama lütfen. -Pardon.
Baldırından ve koçunun MR istediğinden bahsetti.
Doktor Fernandes'i arayıp araya sıkıştırdım.
Maç bu gece mi?
-Evet. -Evet.
Gerçekten nasıl, Ricardo?
Doktor bir şey bulamadı.
Çünkü yalan. Maça çıkmaktan korkuyor.
Ne yapıyorsun?
Sakin ol, sorun yok. Bana her şeyi anlattı.
Anlıyorum. Yargılanmak istemiyor.
Hata yapmak, annesine, koçuna ve takım arkadaşlarına
düş kırıklığı yaşatmak istemiyor. Normal.
Yaşamayan yoktur.
-Yaşamayan yoktur. -Öyle mi?
Onunla konuştum, maç için heyecanlı gibi görünüyor.
Herkesin kendine ait bir fikri olduğunu,
kimsenin zihnini kontrol edemeyeceğimizi biliyor.
Evet, yapamayız.
-Yapabildiğimizi düşünsene. -Sorma.
Çılgınca olurdu.
İnsanlar ne der diye korkarak istediğimizi yapmaktan kaçınmamalıyız.
İnsanlar hep konuşur,
bu önemli değil.
Ricardo, bu yakışıklı doktor bir kişisel gelişim kitabı yutmuş.
Vanessa…
Burada olduğuna göre bana bir konuda yardımcı olur musun?
Olaydan beri Lulli bir tuhaf. Taşikardik mi bakmak istiyorum.
-Bir bakabilir misin? -Elbette.
Nabzını kontrol et.
Biliyor musun, Elena bana taşınıyor?
Öyle mi? Harika.
O taşınmadan önce cuma akşamı seni yemeğe davet etmek istiyorum.
Müsait misin?
Davetin için teşekkürler ama cuma meşgulüm.
Gerçekten mi? Neyle?
Aile meselesi.
Hayatta tahmin edemezsin.
TEHLİKE
-Nabzın mükemmel. -Ben bir bakayım.
Bu işte üstüme yok.
Lulli.
Diego.
İyi misin?
Konu Bay Oscar. İyi değil.
-Gidelim mi? -Evet.
Günaydın Bay Oscar.
Selam tatlı hanım.
Veda etmeye mi geldin?
Hayır.
Elbette hayır.
Nasılsın diye bakmak istedim.
İlaç her şeye çare olmuyor.
Herkese yük oluyorum.
Niye rahatsızlık vereyim?
İlaçlarını alıyor musun?
Kesinlikle.
Hayır.
Bay Oscar, mutlaka…
Günaydın. Oğlunuzu görmek ister misiniz?
En çok istediğim şey.
Bakacağım doktor.
-Teşekkürler doktor. -Paola, Bay Oscar ilaçlarını almıyor.
Nereden biliyorsun?
Bilmiyorum. Sanırım bir önsezi.
Neyse, serum tedavisine geçeceğim.
Durumu çok ciddi. Kanaması giderek…
Cerrahi drenaj ya da dekompresyon?
Belki.
-Yapmamıza izin vermez. -Oğlu verir.
Geliyor mu?
Evet, onu sürüklemem gerekse bile.
Gidelim.
Buyurun?
Roberto?
Benim.
Üniversite hastanesinde çalışıyoruz. Bay Oscar için geldik.
Roberto, iki yıldır içki içmiyor.
Yalan söylüyor.
Durumu ciddi, zamanı kalmadı ve seni görmek istiyor
Onu zamanı varken düşünecekti.
Kaç kez okulda kalıp beklemem gerekti, bir bilseniz.
Geç gelir, feci içki kokardı.
-En azından geliyormuş. -Hayatında bir kez bile dürüst olmadı.
-Hep kendini düşündü. -Ne demek istediğini biliyorum.
Babam tamı tamına böyle biri.
Tüm mezuniyetlerini, okul gösterilerini kaçırdı mı?
Hepsini.
Alkolik mi?
Hayır.
Öyle bir bahanesi yoktu.
Yine de babam işte.
İçten içe beni sevdiğine inanmak istiyorum.
Seviyor da, Bay Oscar'ın seni sevdiği kadar olmasa da.
Roberto, dürüst olacağım.
Babanın testlerini gördüm.
Çoktan ölmüş olmalıydı.
Onu yaşatan ne biliyor musun?
Seni tekrar görme ve kucaklama umudu.
Özür dileme umudu.
Bu Bay Oscar, değil mi?
Evet.
Doktor, kafa derisi.
İzlenmeye hazır.
-Sizce ölecek mi? -Bence ölmez.
-Ona %40 şans veriyorum. -Ben 60 veririm.
Gidip Roberto'yla konuşalım.
Doğru seçimi yaptın.
Ameliyata izin verdim, o kadar.
Geldin ya, önemli olan bu. Teşekkürler.
Asıl siz ikinize teşekkürler.
Biz bir şey yapmadık. Dünyanın en iyi cerrahı Paola'ya et.
Anne!
Diego ayrıldığımızı hâlâ hatırlamıyor.
Ona söylemedin mi?
Çılgınlık.
Daha beteri var desem inanır mıydın?
Tanrım, neyin peşindesin?
Zihin okuyabiliyorum anne.
-Ben de. -Sahi mi?
Ciddi misin? Yani aileden geliyor.
Kadınların altıncı hissi vardır.
Hayır anne, öyle bir şey değil.
Gerçekten zihin okuyabiliyorum diyorum.
Şoktan beri bana dokunan insanların zihnini okuyorum.
Lulli…
Tanrım, hayal görmeye başladı. Hastanede psikiyatrist yok mu?
Hayır, hayal görmüyorum.
Evet, hastanede bir dolu psikiyatrist var ama bunu hiçbiri tedavi edemez.
Sakin ol.
Biliyorum, çılgınca.
Bunu bana niye şimdi söylüyorsun?
Endişelenecek zaten çok şeyin var. İşleri daha da kötüleştirmek istemedim.
Lulli, ben senin için hep endişeleneceğim.
Zihin okusan da okumasan da, işleri batırsan da batırmasan da.
Ben senin annenim.
Teşekkürler. Bir an önce kurtulmak için can atıyorum.
Tahmin edebiliyorum.
Seni test edebilir miyim?
Tabii.
İki kilo mu almalıyım? Bunu nasıl düşünebilirsin?
Ne zaman evleneceğim ya da evlenecek miyim, bilmiyorum.
Bunu düşünmeyi bırakır mısın? Şapşal.
Anne…
Tüm bu söylediklerin için teşekkürler.
Birinin beni desteklediğini bilmeye ihtiyacım vardı.
Ben hep herkesin beni aşağı çekmeye çalıştığını düşündüm.
Sadece ben değil tatlım,
seni destekleyen çok insan var.
Onlara kulak vermelisin.
Bizi seven insanları dinlemek, sağlığımız için iyidir kızım.
Bekle.
Luís sana asılıyor mu?
İnanamıyorum. Bu ilişkiyi gerçekten desteklerim.
Geldiler.
Hadi maça gidelim Lulli.
-Binin. -Gidelim.
-Gel. -Görüşürüz.
EV SAHİBİ - 14 MİSAFİR - 15
Üç no.lu oyuncu girsin mi?
Evet.
Hadi Julio!
Hadi!
-Tanrım! -Hadi!
Yukarı!
Ez onları!
EV SAHİBİ - 15 MİSAFİR - 15
Hadi!
Yaşa!
-Evet! -İşte bu!
Kazanalım şu maçı.
Geliyor. Yukarı!
-Hadi. -İmkânı yok.
Aferin evlat!
Harika!
-İşte bu! -İşte bu!
İşte bu!
Julio!
İşte bu!
-Müthişsiniz. -Julio!
-Gitmemizi istiyorlar. -Baksana.
-Ne haber? -Çok iyi oynadınız.
Lulli, Ricardo'nun ne düşündüğünü
bana hiç söylemedin.
Ne duydun?
-Söyleyecektim… -Söyle gitsin.
Merak etme. Kaderimi kabullendim.
-Harikaydın. -Teşekkürler.
Muhteşemsin.
-Hey. -Kocamızı kaybettik.
Selam Koç. Bu, Ricardo.
-Memnun oldum. -Ben de.
Seksi bir çift oldular.
Hem de çok.
Diego!
Her şeyin iyi gitmesine sevindim.
Ölebilirdi.
Dışarı çıkalım. Hadi.
Söylemeyeyim diyorum ama ameliyat gerekli demiştim, değil mi?
Evet. Elimi bıraksana, delirdin mi?
Haklıydın.
Ayrıca Roberto'yu buraya getirdin.
Aslında biz getirdik.
Tam sana uygun bir hareketti Diego.
Belki doktorluk sana göre değildir.
Sadece dürüst davranıyorum.
Doktorluk sana göre değil.
-Ne? -İlişkimiz bitti Lulli.
İlişkimiz bitti.
İyi misin?
Lulli.
-İyi misiniz Bay Oscar? -Dokunma.
Hatırlıyorum.
Belki de doktorluk sana göre değildir.
Doktorluk sana göre değil, dedin.
Ayrılmıştık.
Bunca zamandır yalan söylüyorsun.
Beni bağışla Diego.
Seni kaybetmekten korktum.
Seni incitmek istemedim ama ben…
Bazen söz kalmıyor, değil mi?
Cehenneme giden yol iyi niyet taşlarıyla döşelidir.
Lulli.
Diego!
Diego, konuş benimle. Biri yardım etsin!
-Diego! -Diego? Sedye getirin, çabuk!
Diego, konuş benimle. Lütfen yardım edin!
Diego!
-Yanımda kal. -Ne oldu?
Şu bacak ağrısı. Döndüğümde başladı.
Sadece nefes darlığı.
-İzninle. -Kaldıralım.
Çabuk. Bir, iki, üç.
Onu hemen acile götürelim.
Paola, ameliyata ihtiyacı var. Akciğer embolisi.
-Ne? -İnan bana.
Uzun bir yolun ardından bacak ağrısıyla nefes darlığı.
İnan bana.
Mantıklı. Hemen bakalım.
-Eko lazım. -Tamam.
Her şey iyi olacak Diego. Yanındayım.
Net olarak kan pıhtısı.
Ameliyat gerek.
İzlemedeyiz.
Paola.
Evet?
VF başladı. Oksijen ver.
Çabuk ol, hadi.
Açılın. Geri çekil Lulli.
-Lulli! -Lulli!
-Hemen ameliyata. -Lulli!
-Vanessa, Lulli'ye yardım et. -Yardım lazım!
-Çabuk! -İyi misin?
İyiyim.
Hadi, getirin.
Vanessa…
-Onu yalnız bırakamam. -Yalnız değil canım.
İyileşecek.
Buna gerçekten inanıyor musun, öylesine mi söylüyorsun?
Zihnimi okuyamıyor musun?
Açılın. Geri çekil Lulli.
Okuyamıyorum.
O hâlde bana inanman gerekecek.
AMELİYATHANE
Her şey yolunda gitti. İyileşecek.
-Onu görebilir miyim? -Evet, gir.
Görüşürüz.
Lulli.
Gitmemi isteme lütfen.
-Merhaba Luma. -Baba.
Niyetin ödümü kopartmak mı?
Daha önce gelmek istedim ama ameliyattaydım.
Gelmene sevindim.
Gelmeyeceğimi nasıl düşünürsün?
Oğlum,
kavga ediyoruz, tartışıyoruz
ama seni seviyorum evlat.
Hem de çok.
Bunu asla unutma.
Ben de seni seviyorum.
Nasılsın?
İyiyim.
Değil mi Paola?
Evet Diego.
Lulli sayesinde.
Lulli mi?
-Beni sen mi kurtardın? -Hayır.
Paola.
Seni dünyanın en iyi cerrahı kurtardı.
Ben azıcık yardım ettim.
César, sana bir şey göstermek istiyorum.
Ne tür bir yardım?
Seni dinledim.
İKİ YIL SONRA
Hey, bakın!
Fotoğrafa gelmiyor musunuz?
Evet. Ne kabalık.
Acele edin.
-Gidelim. -Bekle.
Dinle, dünyanın en iyi cerrahı olacaksın.
-Şimdi de geleceği mi tahmin ediyorsun? -Sayılmaz.
Cerrah olmaktan vazgeçtim o yüzden bir numara sen olacaksın.
Çok komiksin.
-Kararını verdin mi? -Tamamen.
-Hadi çocuklar! -Acele!
-Gelin! -Hadi ama!
-Hadi! -Gidelim.
Fotoğraf çekelim.
Sıkışın çocuklar.
Üç, iki, bir, peynir deyin.
-Peynir! -Peynir!
GELECEĞİN DOKTORU
ÜNİVERSİTE DİPLOMASI
KLİNİK ACİL DURUMLAR İNSAN ANATOMİSİ
Bu çılgın deneyim çok faydalı oldu.
Kimseyi dinlemezken buna mecbur kaldım.
Ve bakın ne oldu.
Sonunda kendimi dinledim
ve fark ettim ki istediğim insanlar üzerinde uzmanlaşmak.
Seni bir yerden tanıyor gibiyim.
Gerçekten mi? Nereden?
İşte o yüzden kulaklarım ve kalbimle dinliyorum.
Bayan Dolores! İnanamıyorum, sizi görmek ne hoş.
Aynen.
Burada bizimle olmanıza çok sevindim.
Ben de. Çok mutluyum ve bundan keyif alıyorum.
Aileniz nasıl?
İyiler. Birazdan burada olurlar.
-Evet, hepsini getirin. "Düşün önüme!"
Sizi buraya hangi rüzgâr attı?
SON
Alt yazı çevirmeni: Aslı Uygun Cheesmar