LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Sino 'yan?
Sino'ng nauna?
Uy, kumusta?
Uy! Teka…
"Uy, kumusta?"
Uy, kumusta?
Uy! Teka…
Grabe, nakakatawa ka.
Kasi unang beses 'to ni Jun-seo na sinundo ako rito sa kuwarto natin.
Tara na.
Saan?
Lumabas tayo.
Saan sa labas?
May alam akong magandang lugar.
Nakakatawa ang pagkatok niya.
Nagmamadali na siguro ang lahat.
Oo.
Diyos ko.
Bumilis ulit ang tibok ng puso n'ya sa isang tanong na 'yon.
Ang bait ng pagkakasabi niya ngayon.
-Oo. -'Yong "Uy" rin.
Nakita n'yo ba ang tawa niya?
-Oo. -Oo.
-Nagustuhan niya. -Nag-tie na sila, 'no?
Sa tingin ko.
Hayaan mo na.
-Baka mas nangunguna si Jun-seo. -Di ba?
Mga 60-40 si Jun-seo.
-Oo. -Di kapani-paniwala.
Si Jun-seo ay 60 percent at 40 kay Jeong-su.
"Sixty percent."
Umalis yata si Jun-seo para kausapin si Si-an.
Mukhang marami siyang iniisip.
-Ano? -Parang marami siyang iniisip.
Oo, sigurado 'yon.
Mukhang nakapagpasya na siya kahapon.
-Kahapon? -Oo, halos gano'n na nga.
Tingin ko, nakapagdesisyon na siya.
Di niya dapat isipin 'yon.
Wag mo gawin 'yan. Di 'yan ang oras.
Ano'ng nakain mo?
-Ano'ng nakain? -Ikaw ang unang humanap sa 'kin.
Di ba? Ang tagal na rin o baka unang beses ko?
Medyo nagulat ako.
-Seryoso? -Oo.
Dapat gawin mo nang lubusan.
Ano'ng ginawa mo? Ano? Ba't ang laki ng ngiti mo ngayon?
Ba't ngiting-ngiti ka?
Masaya akong makita ka.
-Ah. -Oo.
-Kahapon… -Ano'ng ginawa mo?
Uy, kahapon…
Noong pumipili ka, alam kong di ako mapipili.
-Ano… -Alam mo?
Oo, parang iba ang pipiliin mo.
-Oo. -Pero…
-Noong nangyari na… -Ano?
Ang sakit talaga.
Kaya namangha talaga ako roon.
-Ah. -Sa nararamdaman ko.
-Oo. -Sa emosyon ko.
Maraming beses akong nag-Paraiso, ayos lang na di ulit makapunta.
Oo.
Pero ang ganda ng langit kahapon sa Impiyerno.
-Kaya… -Oo.
Naisip kong maganda sana na magkasama tayo no'n.
Ano ba 'yon?
-Ba't ganyan ka? -Ano?
Tapos na 'to!
"Teka, sinabi niya 'yon?"
-'Yon ang iniisip niya. -Di ba?
-Grabe 'yong tingin n'ya. -Oo.
Ang cute no'n.
Ano ba 'yon?
Ba't ganyan ka?
Gano'n lang talaga.
Saka, wala talaga kaming naging isahang usapan o anuman.
Okay.
Nagsama-sama lang kami at nag-usap.
Tapos maaga kaming natulog. Mga 11 p.m. yata.
-Ang aga no'n. -Oo.
Maaga rin akong natulog,
kaya magaan sa pakiramdam.
-Talaga? -Oo.
Ah. Mabuti 'yan.
Oo.
-'Yon ang nangyari. -Oo.
-Dalawang beses tayong nag-Paraiso. -Oo.
Sa pangalawa natin,
inisip ko ang naging ugali ko.
"Ayos na ang isipan ko."
-Oo. -'Yon ang naisip ko bago mahiga.
Ah.
-Kaya… -Pinag-isipan mo?
Oo.
Sinabi ko rin kay Min-seol.
'Yon ang ginawa ko.
-Ah. -Oo.
-Ginawa ko lang ang parte ko. -Oo.
-Tinapos ko na ang dapat tapusin.
Nilinaw ko na ang nararamdaman ko.
Wala na akong kailangang gawin o pagsikapan pa.
E di, maging mas sweet ka na lang ngayon.
Tama.
Susubukan ko.
Subukan mong mas malumanay.
Oo.
-Maging mas sweet ka lang. -Oo.
-Tawagin mo 'ko sa pangalan ko. -Ano?
Si-an.
Kailangan i-practice.
-Hindi "Oy, Si-an." -Hindi "Oy."
-Di ako si "Oy." -Sige.
Si-an 'yon.
Sige.
Sinusubukan niya.
Pinapaamo ang halimaw.
Grabe, huling araw na.
Oo.
Sa anuman,
-ikaw ang pinakanakasama ko sa Paraiso. -Oo.
At maraming oras na nagkasama tayo.
-Oo. -Kaya wala akong pinagsisisihan.
-Oo. -Madalas tayong magkasama.
-Tama ka. -Oo.
Ang mga nararamdaman ko…
Ano?
-Noong nag-uusap tayo sa unang date natin… -Oo.
-Marami akong inilabas doon. -Oo.
-'Yong mga damdaming pinipigilan ko. -Oo.
Noon,
malapit na rin akong maiyak.
Oo, lagi mong sinasabi 'yan.
Oo.
Niyakap mo ako.
PANG-ANIM NA ARAW PARAISO
-Ayos ka lang? -Oo.
-Sorry. -Ayos lang.
Ang sakit-sakit.
-Sobrang nagpapasalamat ako. -Ah.
Pagkatapos kong umiyak,
lumabas 'yon lahat.
Naglabasan sila.
-Ganito? -Lumabas lahat ng nasa loob ko.
Wala akong masabi.
Ano?
Wala kang kailangang sabihin.
-Wala namang gagawin do'n. -Oo. Ano?
Wala kang gagawin.
Kunwari na lang wala at dumito ka.
Di ko pa siya nakitang ganito.
Sinusubukan niya talaga.
Oo nga.
Na-install na ang sweetness.
-Ang laki no'n. -Mahirap matalo.
-Oo. -Kaya nga.
-Mga 70 hanggang 80% na siya ngayon. -Oo.
Pero kay Si-an, di ko alam.
Parang may side siyang kay Jun-seo niya lang ipinapakita.
-Tama 'yon. -Mayro'n nga.
-Napakalaki ng ngiti niya noong dumating. -Oo.
-Ang expressive ng mukha niya. -Oo.
Pag kay Jeong-su,
-para silang matandang couple. -Oo.
Pero kay Jun-seo,
parang simula iyon ng relasyon.
Ang malaking kaibahan sa pagitan nila,
walang inaasahan si Si-an kay Jeong-su.
Kay Jun-seo, laging mayro'n.
Gaya ng, "Gawin mo 'to."
Itrato raw siya nang mas mabait.
Marami agad siyang inaasahan.
Parang instinct 'to.
Kay Jun-seo na ang puso ni Si-an.
Kung sigurado siya kay Jeong-su,
di naman siya mata-touch sa sinabi ni Jun-seo
o titingnan siya nang gano'n ka-sweet.
-Kaya nga. Sinabi ko, di ba? -Oo.
Ayoko nang magsalita.
Gusto ko na lang manood.
-Tahimik lang. -Nood na.
-Di mo alam. -Bawal ang premature assumption.
A-rin?
Matagal ka pa ba?
Limang minuto lang. Di, tatlo.
-Dalawang minuto. -Dalawa?
Ano'ng problema niya?
"Ano'ng problema niya?"
Gusto niya 'yon.
Tara.
Kumusta ang suot ko? Pang-tropical ba?
Para kang inumin.
Para akong inumin?
Prutas na inumin.
-Dito tayo? -Sige.
Nagsalamin ako ngayon.
May grado ba 'yan?
Pang-block ito ng blue light.
Walang blue light na iba-block dito.
Pang-style lang?
Ano'ng sinasabi mo? Pang-style? Asa naman.
-Bagay sa 'yo. -Ano'ng ginawa mo kahapon?
-Kahapon? -Oo.
-Sinabi kong magsasaya ako… -Oo.
Pero di ganoon.
Wala akong gustong kausapin.
Pinanood ko lang sina Jun-seo at Min-seol.
Excited kang magsaya, pero wala sigurong nangyari.
Seryoso.
Pag nasa Paraiso ka mapapaisip ka sa ginagawa ng iba
at ano'ng mga pini-picture-an nila.
Curious ka ro'n?
Parang interesado ka sa Impiyerno, a.
-Nandito ka kasi. -Ah.
E di, magandang magpakita ng interes.
Noong nag-Paraiso ako kahapon, medyo kakaiba 'yon.
Narinig ko nga. Naiinggit ako.
-Di kailangan. -Bakit?
-Nag-izakaya raw kayo. -Oo.
Nag-bowling din.
-Oo. -Kaya nga.
Walang espesyal do'n.
Walang gano'n kasaya noong nagpunta tayo.
Medyo boring ang bowling.
Masaya 'yon kasama ako.
Magiging iba 'yon.
Ang cute.
-Dumiretso kami sa izakaya. -Okay.
Naghapunan kami.
Nagtsaa kami pagkatapos.
-Nagprutas kami. -Ah.
Nag-usap kami saglit. Tapos naghilamos at nahiga na.
Idinedetalye mo ulit ang timeline
-ng ginawa mo. -Kasi…
Sinasabi ko lang.
Walang espesyal do'n.
Ah.
-Ano? -Ano?
Ba't ka tumatawa?
Grabe, nakakatawa.
-Ba't tawa ka nang tawa? -Ikaw ba?
Wag kang tumawa. Pinapatawa mo 'ko.
-Ikaw ang nauna. -Hindi, ikaw.
Ano? Ba't tawa ka nang tawa?
-Ba't ang saya-saya nila? -Masaya lang.
Masaya siguro sila.
-Close na talaga sila. -Oo.
Di ka nakahikaw.
Di ako nakapagsuot.
Wala ka kasing oras?
Binigyan mo ako ng dalawang minuto. Kaya lumabas agad ako.
-Ako ang pipili. -Talaga?
Ano-ano ba 'yon?
'Yong mga dahon.
Ngayong tinitingnan kita sa gilid,
ang laki-laki ng hikaw mo.
Ang ingay pa.
Nakita ko 'yan…
-Ang laki no'n. -At mabigat tingnan.
Bagay sa 'yo 'yan.
Salamat.
'Yong mga dahon.
-Wag 'yon. -Wag?
Isuot mo ang pipiliin ko.
Pero kaunti lang ang dinala kong accessories.
Ito ang mayro'n ako.
Bagay 'yan sa 'yo.
-Mas bagay 'to, di ba? -Oo, 'yan at…
Subukan mo 'to.
Ito na lang.
Hindi, di 'yan.
Itong mga 'to…
-Natatakot ako rito. -Ayaw mo nito.
Natatakot ako sa mga 'yan.
-Natatakot ako rito. -Ako ang magsusuot.
Okay rin 'to pag tiningnan mo.
-Patingin. -Kumusta?
Natatakot ako riyan. Wag na 'yan.
Nakakatakot.
-Ito. -Hayaan mo na.
Gusto kong isuot ang gusto ko.
Talaga? Gano'n na lang.
Ba't mo 'ko dinala…
Ayoko ring isuot 'to. Masyadong malaki.
-"Talaga? Gano'n na lang." -"Ba't mo 'ko dinala?"
Maganda ito.
-Bagay sa 'yo. -Patulong ako.
-Mahirap 'to. Di ko pa nagawa 'to. -Mahaba ang kuko ko.
Galingan mo, o sa iba ako magpapatulong.
Ayos ba? Okay na?
-Oo, okay 'to. -Tara.
Magaling.
Ba't mo pa hiningi ang opinyon ko?
Ano?
Nasa date talaga silang dalawa.
-Tama. -Oo.
Date sa Impiyerno.
Tapos na ito sa kanila.
-Kaya nga. -Oo.
Pinapangiti nila ako.
Tao po.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano?
Labas tayo.
Sige.
Gusto mong mag-Polaroid?
Sige.
Ayos ang panahon.
Kaya nga!
Kaya nga.
Di tayo nakapag-picture.
Ako ang kukuha para sa 'yo.
Kuhanan ko kayo.
Talaga? Ayos 'yon.
Sige.
Sige, isa… Maganda ang pose na 'yan.
Oo.
Ang tour guide.
-Kailan siya lumabas? -Tour guide!
Bilangan mo kami.
Sige, kukuhanan ko na.
Sige, isa, dalawa.
Isa pa.
Sige, ngiti. Isa, dalawa.
-Panghuli. -Ang bilis no'n.
'Yong wacky naman.
Sige.
Ano'ng gagawin mo?
Grabe, maganda at guwapo silang couple.
Seryoso.
Patingin.
Mapapagalitan yata ako.
Umalis agad si Jong-hoon pagka-picture.
Tour guide ba siya?
-Kailan? Di ko namalayan. -Sa tingin ko.
Patingin.
Mapapagalitan yata ako.
Di ka nag-wacky, ano?
'Yan na ang wacky ko.
Oy!
Sinubukan ko!
Sinubukan kong mag-wacky.
-Naku naman! -Di ko alam na gaganyan ka.
Dapat sinabihan mo ako.
Naku, ano ba 'to?
Di puwedeng bigla ka na lang gaganyan.
Itatabi ko 'to.
Hindi.
Maganda ang kuha.
Grabe, ang perfect din ng wacky mo.
Wow, parang photoshoot.
Teka.
Ganyan.
-Heto na. -Heto na.
Siyempre maganda ka.
Pagod ka na? Mukhang pagod ka na.
-Mukha ba? -Oo.
Pagod ka na, 'no?
Pagod na ang matanda.
Ang matandang ito…
Pagod na ang matanda.
Gusto mo talaga 'yon.
Gano'n ka tumawa.
Grabe, huling araw na 'to.
-Di ba? -Oo.
Nakaka-relax.
Seryoso…
parang panaginip ito.
Talaga?
Ang bilis ng oras.
Ano na'ng score? Sino'ng nangunguna?
-"Ano na'ng score"! -Oo.
Ang score ay…
-siguradong kay Yuk Jun-seo. -Oo.
-Sang-ayon ako.
Mukhang masaya si Si-an.
Pero parang nasa iba ang puso niya.
Gano'n ang pakiramdam.
Masyado siyang komportable.
Ba't panay ang buntong-hininga mo?
May problema ba sa bahay?
Parang laging may puwang sa puso
-ni Da-hee si Jeong-su. -Oo nga.
Ba't mo iniisip na siya ang pipiliin?
Kasi, pag kasama niya si Jeong-su,
nakikita ko kung gaano siya kadalas na parang may iniisip.
Mukhang kay Jun-seo ang puso niya,
pero parang pipiliin niya pa rin si Jeong-su sa huli.
Ano? Talaga?
Napaka…
Wow, ang tibay mo.
Di naman ito ang pipiliin mo, di ba?
-Hindi. -Matatag siya gaya ni Dong-ho.
Di n'yo ba naisip na pipiliin niya ang mas stable at komportable kasama?
Pero dahil si Si-an 'to, malay ko.
Kaya kahit na mas gusto niya
-si Yuk Jun-seo… -Oo.
Pangmatagalan ang iisipin niya.
-At piliin niya ang komportable? -Oo.
Malay natin.
Tingin ko, pipiliin ni Si-an si Jun-seo.
-Talaga? -Talaga? Akala ko si Jeong-su.
Oo, si Jeong-su.
-Bakit? -Wala ka pa ring alam.
Bakit bigla? Wala sa kuwarto ko si Si-an.
Di rin naman namin 'yon pinag-uusapan.
Ba't biglang si Jeong-su?
Di 'yon biglaan.
Magkasama sila noong una.
-Lagi raw siyang kinikilig. -Oo.
Minasahe raw nang ganito ni Jeong-su ang kamay niya.
-Tanda niya pa rin 'yon. -Pero…
Seryoso? 'Gang ngayon?
Sinabi niya. Kinilig daw siya.
Tiningnan niya noong huli, di ba?
Gusto kong piliin si Jun-seo. Pipiliin niya kaya ako?
-Narinig niya ang gusto niya. -Diyos ko!
-Ang cute niya. -'Yon ang gusto niyang paniwalaan.
Grabe, Min-seol.
Gusto kong piliin si Jun-seo. Pipiliin niya kaya ako?
-Ano? -Pipiliin ba ako?
Kausapin ko ba siya ngayon?
Kung ako, sasabihin ko ang lahat.
Di ko sila mapapangunahan,
pero sa narinig ko, "Kung may oras tayo, puwedeng magbago."
Ano'ng ginagawa mo?
A-rin, tara.
-Saan kayo pupunta? -Di puwede!
-Gusto kitang kausapin. -Ang sama mo!
-Grabe ka. -Kasama ko siya.
-Di pa kami nakakapag-usap ni Dong-ho. -Sige.
-Dito na lang tayo. -Heto.
Lalabas kami ni A-rin.
Oy, paupo ako rito?
Sige, puwede.
-Higaan namin 'yan. -Sige.
Mahimbing ba ang tulog mo?
Ako? Oo. Deretso agad akong nakatulog.
-Ang tahimik ko kagabi, di ba? -Oo.
Nag-iingat nga ako sa kilos ko.
-Talaga? Sorry. -Oo.
Noong naghuhugas tayo, parang galit ka.
Di kita makausap.
Para akong galit?
Oo, ipinakita mong ayaw mong maghugas kasama ako.
Ba't ko naman aayawan?
Malay ko, pero ipinakita mo.
-Di ko ayaw. -Talaga?
Pero
magulo pa ang nararamdaman at alalahanin ko noon.
-Kaya gano'n. -Ah.
-Maayos na ba ngayon? -Oo.
-Sigurado. -Mabuti.
Bahala na sa magiging resulta.
Gagawin ko lang ang pakiramdam kong tama.
-Di ba? -Ako rin.
-Oo. -Gano'n din ako.
-Tama 'yon. Di ba? -Oo, tama 'yon.
Uminom tayo ngayong gabi.
Seryoso,
-tinatrato mo 'kong parang batang kapatid! -Ano?
Seryoso, ikaw…
-Baliw ka ba? -Ano?
Sige, uminom tayo.
'Yan ang ayos mo ngayon?
-Oo, mukhang inosente. -Tayo.
Teka, patingin.
Maganda.
Ang ganda ko ba?
-Di ba? -Wala kang accessories?
-Mayro'n. -Parang ang plain.
Magkuwintas ka.
"Magkuwintas ka"!
Mayro'n ako, pero di ko alam ang isusuot.
Ipili mo ako.
-Wag 'yan. -Patingin ako.
Pumili ka rito.
Accessories 'yon na pinili ng taong walang gusto sa kanya.
-Para saan pa? -Pero gusto niya siya.
-Oo. -Seryoso?
-Kay Min-seol… -Ang lungkot, 'no?
-Oo. -Masaya 'yon.
Talaga?
-Sa pananaw niya. -Oo.
-Kaunti lang, di ba? -Puwede 'yong ganito.
-Ano? Ito? -Ito. Oo.
Sige.
-Ayos ba 'to? -Puwede na.
Isuot mo sa 'kin.
-Ako? -Mahaba ang kuko ko.
Hay, ang hassle mo naman.
Ikaw na. Mahaba ang kuko ko.
-Sige. -Di ko kaya.
Patingin.
Wag mong iklian.
Sige, luwagan ko.
Salamat.
Tingnan ko muna.
Oo. Nangitim ka masyado.
Oo, maitim talaga ako.
-Oy! -Ano?
-Puwede na, di ba? -Ito na.
Siguradong pipiliin ni Jun-seo si Si-an.
Grabe, pero…
Ang weird ni Jun-seo. Lagi niyang…
Lagi niya akong nilalandi. Nababaliw na ako.
Panay ang landi niya. At sinuotan niya pa ako ng kuwintas.
Kahit na may gusto siya sa iba,
panay ang landi niya sa 'kin.
Di talaga siya nilandi.
-Wala siyang ginawa. -Ang sama mo.
Pero seryoso.
Kuha ko bakit maiisip ni Min-seol.
Teka, nilandi ba siya ni Jun-seo?
-Hindi. -Di siya lumandi.
-Komportable talaga si Jun-seo sa kanya. -Oo.
Pero sa kanya,
iniisip niyang nakikipag-flirt si Jun-seo.
At pumunta lang doon si Jun-seo.
-Nababagot kasi siya. -Oo.
Saka, siya ang pumili ng kuwintas
-kasi pinapili niya siya. -Oo.
At nagpatulong siya at sinabi niyang, "Ang hassle mo naman."
Tama ka.
Kung panonoorin uli, makikita mong di siya lumalandi.
Gustong isipin ni Min-seol ang gusto niyang isipin.
-Pag kausap niya ang ibang mga babae… -Oo.
Sinusubukan niyang makuha ang sagot na gusto niya.
Pero pag in love ang isang tao, madalas pinaniniwalaan nila ang gusto nila.
-Binibigyang kahulugan nila ang lahat. -Oo.
Kaya ganoon.
-Sa private room tayo mag-usap? -Sige.
-Malulungkot ako na matatapos ito. -Oo.
Patapos na ito.
Di ko naisip na mabilis lang ito.
Noong una, ang tagal ng sampung araw para sa akin.
-Oo. -Nag-aalala ako.
-Pero ang bilis no'n. -Oo nga.
Mas bumilis pa kasi dalawang beses tayong nag-Paraiso.
Tama.
May pinagsisisihan ka ba sa sampung araw mo rito?
Pinagsisisihan kong natalo ako noong unang araw.
-Talaga? -Oo.
Lagi akong
-naghahanap ng pagkakataong manalo… -Oo.
Kaya natutunan kong kailangan kong tiisin ang mga ganoon dito.
Di 'yon madali sa akin noong una.
Ano 'yong mga "pagkakataong manalo"?
Negosyo. Magtagumpay.
-Ganoon, di ba? -Manakop.
Parang nakakulong siya sa sarili niyang mundo.
-Masyado siyang makasarili. -Oo.
'Yong tatlong chocolate.
Gusto kong ibigay lahat sa 'yo.
-Talaga? -Oo.
-Alam mo ba kung kanino ang akin? -Hindi.
-Di ka curious? -Hindi.
-Talaga? -Oo.
-Di ka curious? -Hindi.
Wala akong pakialam kung kanino mo ibinigay at sino'ng nagbigay sa akin.
Di ako ang tipong curious sa mga ganoon.
Ganoon ba?
Di ka curious?
Tama 'yon.
-Talaga? -Oo.
-Tingin ko, walang ibig sabihin iyon. -Ang interesting niyan. Ah.
Para sa 'kin, ang nararamdaman at iniisip ko
ang pinakamahalagang bagay.
Ah.
Interesting 'yan.
"Interesting 'yan"!
Interesting talaga 'yon.
Pero gusto ng mga babae na curious ang mga lalaki.
-Ganyan. -Oo.
Para sa kanya, kakaibang di siya curious.
-Ang weird no'n. -Bakit hindi?
Kung interesado ka sa 'kin,
dapat curious siya sa sino'ng ibinoto ko.
-Gusto niyang curious siya. -Oo.
-Sinabi ko na ito. -Ano?
"Di yata interesado sa akin si Te-hwan."
-Talaga? -Oo.
Sa tingin ko…
palagi na akong walang pakialam
-sa ibang tao. -Oo nga.
Ganoon din ako sa sarili ko.
-Ah. -Kaya…
Naninindigan ako sa paniniwala ko,
-kaya di ko pinapansin ang ibang bagay. -Di sila mahalaga.
"Di gano'n kahalaga." 'Yon ang tingin ko sa maraming bagay.
-Kaya di nagkakaintindihan tulad kanina. -Tama.
-Pero malulutas 'yon sa pag-uusap. -Ah.
Sa totoo, di ako sigurado noong una.
Sinasabi mong di ako sigurado…
Sinasabi mo 'yon,
pero sinasabi ng ibang babae
na ang sweet-sweet ko sa 'yo.
-Tayo? -Kung pa'no kita itrato.
Talaga?
Kaya naisip kong, "Ba't di sigurado si Ji-yeon sa nararamdaman ko?"
Bakit nga ba?
Hindi ko rin alam.
Di ba't ugali mo na 'yan?
-Nag-iingat siguro ako. -Oo.
Siguro di agad ako naniniwala kung tapat ka ba o hindi.
Ganoon ako.
-Ah. -Pag may sinasabi ka,
iniisip ko, "Totoo ba 'to?"
"Pinapasaya niya lang ba ako?"
-Oo. -Napapaisip ako sa mga ganoong bagay.
Oo.
May itatanong ka pa ba?
Sa dalawang araw sa Paraiso,
itinanong ko na yata ang lahat.
-Ano kaya'ng ginagawa ng iba? -Tara na ba?
-Tara na? -Oo.
Sobrang nakakainis pakinggan 'yon.
Sobrang naiinis lang ako rito.
Walang palitan sa pag-uusap nila.
-Oo. -Di ko 'yon nararamdaman sa kanila.
Si Te-hwan kasi… Pa'no ko ba sasabihin 'to?
Tingin ko, nakatuon talaga siya sa sarili niya.
-'Yon ang para sa akin. -Tingin ko…
-sarili niya ang iniisip niya. -Di niya iniisip
na baguhin ang pananaw niya sa pamamagitan ng pakikipag-usap sa iba.
"Ito na ako, di magbabago ang paniniwala ko."
"Wala akong pakialam kung tanggapin mo o hindi, dahil ito na ang iniisip ko."
-"Ganito na ako." -Oo.
-"Dahil ito ako." -"Dahil ganito ako."
Pero kung gano'n,
mahirap makipagrelasyon.
Sa tingin ko, 'yon ang negatibong side ng pagiging artist.
Sa madaling salita, mayabang siya pagdating sa art niya.
Sa totoo, medyo ganoon din ako.
-Kaya… -Bakit?
Noong early twenties ko,
sobrang hilig ko sa hip-hop.
-Sobrang absorbed ako roon. -Oo.
-Naisip ko, "Ako ang best." -Oo.
-"Mga wala kayo." -Ah.
-Pero… -Makikita mo ang mga 'yon
-sa lyrics ng rapper. -Oo.
Naalala ko tuloy 'yon.
Ah.
Sa totoo lang, medyo nalulungkot ako rito.
May tanong ako.
Nadala mo ba sa relasyon ang pag-iisip na 'yon
-o sa girlfriend mo? -Kaya…
Oo, kasi isinasabuhay mo 'yon.
-Ah. -Ah.
-Tingin mo napakagaling mo. -Oo.
Parte ng pagiging astig ang magsabi ng gano'n.
-Ah. -Boom.
Pero mahalaga talaga sa kanya ang kultura niya,
kaya tingin ko, masyado siyang nakatuon doon ngayon.
-Kaya niya yatang magbago. -Oo.
Gaya ko.
Sana maging mas maaalalahanin
si Te-hwan sa kapareha niya.
Sa wakas, swimming sa dagat.
Magiging masaya 'to!
Lagot na sila.
Lagot talaga sila.
Ang galing nito!
-Para siyang seal! -Ang saya!
Sobrang lamig!
Wow, si Jun-seo ba 'yon?
Para siyang isda.
-Hawakan n'yo! -Akin na!
Teka!
Gusto mong sumakay?
Ang lamig no'n!
-Kita tayo sa Seoul! -Bye!
Sobrang lamig!
Ang galing mo, Jong-hoon. Ikaw lang ang nag-aalaga sa 'kin.
-Di ka ba nilalamig? -Nilalamig ako!
Ano'ng ginagawa ni Jun-seo?
Ano siya, Tarzan?
Pa'no siya nakaakyat do'n?
"Tarzan"!
Diyos ko!
Ano'ng ginagawa niya?
-Tarzan! -Tarzan!
Jun-seo! Tingnan n'yo! Nakita n'yo ba siya?
Ang galing!
-Para siyang diver. -Tumalon siya.
-Nagda-dive si Jun-seo. -Talaga?
Ano'ng ginagawa niya?
Malay ko.
Akin na.
Sagutin mo muna ako. Magka-team ba tayo?
Magka-team tayo!
-Sige, naka-record 'yan. -Hindi!
-Ano 'ka mo? -Magka-team tayo. Sorry.
-Ano? Bigla? -Sorry.
Uy, ingat.
Ayos ka naman sa tubig.
-Oo. -Ayos ba ang lalim na 'to?
Ayos 'to.
Si-an, saan ka pupunta?
Bye!
Ano'ng ginawa mo?
Gaano siya lalayo?
Masyado siyang malayo.
-Ano? Di ba? -Oo.
Bumalik ka!
Oy! Kailan ka pa lumayo?
-Lalangoy siya. -Grabe.
Lalayo ba sila?
Hi!
Papunta na ako!
Naku, You-jin.
-Grabe, You-jin. -Naku, You-jin.
Sinusubukan mo ba talagang lumayo?
Inililigtas ko siya.
-Oy, ikaw… -Wag mo siyang kuhanin. Prinsesa ko siya.
-Tanggal ka na. -Doon ka.
-Hindi! -Sali ako.
Hindi!
Inililigtas mo ba siya kasama ako?
Di ako okay.
Kaya ko nang mag-isa.
Ba't sila lumalayo?
Paalis na siguro sila.
Talaga?
Ang saya no'n.
Oo nga.
Tuwalya.
May tuwalya pa?
-Ang ginaw. -Sobrang lamig.
-Teka. -Oy, pahinging tuwalya.
Di dapat ako lumangoy.
-Bakit? -Parang nilagnat ako.
Talaga? Paano na?
Kung giniginaw ka, baka may sakit ka nga talaga.
Siguro.
-Ayos ka lang? -Ewan ko.
-Ewan mo? -Iinom ako ng gamot.
Kailangan nating uminom, di ba?
Oo, di ka makakainom pag naggamot ka.
Oo.
May nangyari ba kanina?
Na ikagagalit ni Jeong-su?
Biglang binanggit ni Si-an si Jun-seo habang kasama si Jeong-su.
Sabi niya, "Sa'n si Jun-seo?"
-Nainis siguro siya ro'n? -Oo.
Nangyari 'yon.
Itinanong niya 'yon habang kasama si Jeong-su?
-Oo, kasama si Jeong-su. -Tama.
'Yon na.
-Tapos na. -Doon 'yon.
Ngayon, si Jeong-su ay medyo…
-Pareho silang aktibo. -Oo.
Pero nang makita ni Jeong-su na magkasama sina Jun-seo at Si-an,
siya ay medyo…
-Nainis. -Di natuwa.
-Napapagod yata siya. -Sinabi ni Jeong-su na konserbatibo siya.
Oo.
Pero di naiinis si Jun-seo pag kasama ni Si-an si Jeong-su.
Pero halata mo kay Jeong-su.
-Oo. -Oo.
Gutom na ako.
Gutom na gutom na ako.
-Wow! Grabe! -Ano?
Iihawin?
-Ano? Karne? -Grabe 'to!
-Ano 'to? -Grabe 'to.
-A-rin, upo ka rito, at dito ikaw. -Sige.
-Magaling ka mag-ihaw? -Oo.
-Ang sarap. -Sobrang sarap.
Mag-toast ba tayo?
Sige.
Anong beer?
-Ito ba? -Oo.
Good job sa siyam na araw.
-Cheers! -Cheers!
Di ako makapaniwalang huling gabi na 'to.
-Na huling gabi na 'to? -Oo.
Huling gabi na 'to.
Unti-unti na ba nating simulan?
-Ang saya. -Curious ako.
Isa-isa tayo.
Kay Dong-ho ako pinaka-curious.
Dong-ho…
Magugulat ka.
Curious ako.
-Bata siguro siya. -CEO?
Di ba?
30 taong gulang ako.
Ano'ng taon ka?
1993.
Ah.
Certified public accountant ako.
CPA siya!
Mr. Accountant.
Accountant? Ang cool.
Accountant.
-Sabi na nga ba. -Ganyan kaguwapo?
Sabi ko na, professional.
Oo.
Professional ka rin siguro.
Wag mas matanda.
Wag mo 'kong galitin. Sensitive ako ngayon.
Para bang mas matanda ako sa kanila,
lahat sila may paggalang sa akin.
Gano'n ba ako katanda tingnan para masiguro nila?
Doon, Ate You-jin… Sorry, di ko sadya 'yon.
Gusto mo bang makipag-away?
-Lagi kong ginagawa 'yon. -Gusto mo bang makipaggiyera sa 'kin?
Di ka mas matanda?
Ate You-jin…
Di ako mas matanda sa 'yo.
-Ang komportable ko kasama ka. -Oo.
Kung sakaling mas matanda ka.
Sa kung ano'ng dahilan…
Mas matanda ka, di ba?
Di ba?
-Tingnan n'yo siya! -"Ba't mo naisip 'yan?"
Pero mas bata sila.
-Ang cute. -Kawawa.
Pinakamatanda ka?
Itatanong ko ito.
Ilang taon na ang itsura ko?
-Bakit? -Sabihin mo na, Ate You-jin.
Oo, sabihin mo na.
Bente otso.
-Ah. -Ah.
Sa trabaho ko, dancer ako sa isang dance troupe.
-Sumasayaw at nagko-choreography rin ako. -Talaga?
-Bagay sa kanya, ano? -Oo nga.
Teacher ako at artist.
-"Artist." -Grabe.
-Di ko naisip 'yon. -Talaga?
Pero pag kumikilos ako o nanggagaya,
naisip ko, "Ang ganda ba ng kilos ng kamay ko?"
-Mga gano'n. -Hindi.
"Ibinunyag ko ba ang lihim ko?"
-Iniisip ko 'yon. -Hinding-hindi.
Sabi mo, "Whoosh!" para ilarawan ang bungee jumping.
-"Whoosh!" -Oo nga.
-"Whoosh!" -Spoiler 'yon.
-Min-seol? -Min-seol?
Ipinanganak ako…
noong 2000, at 23 ako.
Kita mo? Sabi ko na.
Sakto ka sa edad mo.
Wow, grabe 'yon.
Ako… 25 taong gulang ako.
-Wow. -Isinilang ako noong 1999.
-Wow, 1999. -Ano?
Kita mo? Sabi ko sa 'yo, mas matanda ka.
-Edad mo? -Oo.
Ah.
Ipinanganak ako noong 2000.
Ano? Sabi ko na nga, magkaedad tayo!
25 ako. Ipinanganak ako noong 1998.
-Magkaedad tayo. -Sabi ko na.
Grabe, nagulat ako.
Buwisit, pinakamatanda ako!
Oo nga.
-Umasa siya. -Oo.
-Sabi namin sa 'yo, e. -Ang ate natin.
Halata naman sa presensiya mo.
Sabi ko, "Mukha siguro akong mature, kaya makatuwiran 'yon."
Kasi mukha akong matalino at elegante, kaya nakita nila akong ganoon.
Pero ngayong alam ko nang ako ang pinakamatanda,
medyo nalungkot ako.
Ba't tayo tumatanda?
Kawawa naman. Ayos lang 'yan. Naku naman.
Ayusin na ba natin ang mga tawag natin?
Pa'no?
Mga ate? Tama ako no'n.
-Mas matanda sila sa 'tin. -May tanong ako.
Hye-jin.
May pagkakataon bang lumukso ang puso mo?
At di lang basta kilig?
Lumukso ang puso mo.
Noong si Jong-hoon…
Pagbalik mula Paraiso,
nang sinagot niya ako na punong-puno ng katiyakan,
lumukso noon ang puso ko.
KANINANG HAPON
Kahit kailan di ako nag-alinlangan.
Naisip ko lang na puwedeng medyo mag-alala ka,
at ayokong mangyari 'yon.
Natuwa ako. Oo.
Nagiging mainit at nakakakilig na.
Mainit at nakakakilig.
Oo, ikaw ba, Jeong-su?
Lumukso na ba ang tibok ng puso mo?
Mula nang pumunta rito, lumukso na ba ang puso mo?
Oo.
Sabihin mo sa 'min.
-Ano? -Sabihin mo.
-Kailan 'yon? -Oo.
Noong unang araw,
noong nakatayo ka.
Ano?
Noong panalo ako sa laro noong unang araw,
nakatayo ka roon noong pumipili ako.
Noong unang araw…
UNANG ARAW
Si-an, naayos mo na ba ang feelings mo?
Oo, sa tingin ko.
Jun-seo, desidido ka na ba sa pasya mo bukas?
Di ko kayang makinig.
Naku.
Nagpasya na 'ko kahapon.
Ah.
Desidido na ako.
Jun-seo.
Pero…
Maiiyak yata ako.
-Ano'ng gusto mong itanong? -Iiyak yata ako.
Maiiyak ako.
Wag mo 'kong i-comfort.
Pero,
nagsaya ka kasama ko sa Paraiso, di ba?
Dinederekta niya siya!
Wag ganyan. Pakiusap.
Sige.
-Masaya, di ba? -Wag kang umiyak.
Siyempre, sobrang nagsaya ako.
Ikaw ang pinakamadaling kausap.
Walang oras na nakakabagot.
-Lagi rin niyang sinasabi 'yon. -Oo.
Seryoso ako. Mag-uusap lang kami.
Kaya mo 'yan.
-Grabe. -Wag kang umiyak.
Ayos lang 'yan.
Diyos ko.
Ayos lang 'yan.
Sa tingin ko, ang sinusubukan kong sabihin,
"Wag mo 'kong kalimutan."
Sobrang saya no'n.
Parang naranasan ko ang bagay na maaalala ko habambuhay.
Ang saya no'n.
At…
Gusto kong sabihin…
Tuwing tungkol sa kanya, naiiyak ako!
Salamat.
Ang pinakatanong ko, "Kaya bang mahulog ng loob ko sa sampung araw?"
Pero ang dami kong naramdamang emosyon na higit pa roon.
Masaya 'yon.
Ano'ng sasabihin ko?
-"Masaya 'yon." -Masaya lang.
Ayokong umuwi.
Ayoko rin umalis.
Simula nang ma-discharge ako sa military,
lagi kong nararamdamang outsider ako.
Kaya pakiramdam ko lagi,
di ko kayang makasundo ang iba.
Trabaho man 'yon o kung saan, 'yon ang nararamdaman ko.
Pero dito, parang nakatagpo ako ng pamilya, kaya masaya talaga ako.
Ah.
Di ko 'to malilimutan.
Sa panahon ko rito,
siyempre, mahirap ito sa pisikal at mental.
Pero tingin ko…
para itong di-malilimutang bakasyon.
Nagpapasalamat ako sa inyo.
Ito ang pinakamahalagang regalo na natanggap ko.
Magiging magandang alala ito na habambuhay kong iingatan.
Ang galing nito.
HULING ARAW
Ang pinakamainit na Impiyerno sa mundo. Single's Inferno.
Ito na ang huling araw.
YUK JUN-SEO
Mula sa sandaling ito, gagawin n'yo na ang huli ninyong desisyon.
JANG THEO
AN JONG-HOON
KIM JEONG-SU
Ang mga babae ay lumipat na sa lugar ng huling desisyon
at naghihintay na sa mga lalaki.
PARK HAE-LIN
KIM A-RIN
KIM HYE-JIN
KIM MIN-SEOL
LEE SI-AN
Mga ginoo,
mangyaring pumunta sa lokasyon ng taong pinili ninyo.
Kung ang lalaking darating ay ang taong pinili ng babae,
sila ay magiging final couple.
Kung ang lalaking darating ay ang taong hindi pinili ng babae,
mananatili sila sa Impiyerno.
Sige, huling desisyon na lang.
-Hulaan natin ang pipiliin nila. -Sige.
-Okay.
Di ko alam kung sino ang kay You-jin.
Wala akong ideya.
Tingin ko, susundin ni Theo ang nararamdaman niya.
-Oo. -E di sina Theo,
Jun-seo, at Jeong-su ay pipiliin si Si-an?
Oo.
Si Si-an ang problema.
Ngayon season, si Si-an ay…
-Oo. -Tungkol ito sa pasya niya.
Di si Theo.
Tingin ko, pipiliin ni Si-an si Jeong-su.
'Yan pa rin?
Kahilingan niya.
Di ganoon.
-Sa huli, tingin ko… -Di siya patitinag.
Pipiliin ni Si-an si Jeong-su kahit na naaakit siya kay Jun-seo.
Ligtas at komportable siyang kasama.
Tingin ko, sa huli, pipiliin ni Si-an si Jun-seo.
-Ah. -Si Yuk?
Yuk.
Sa huli, pipiliin niya si Yuk.
-Wow, Yuk? -Ako rin.
-Talaga? -Yuk.
Gusto kong kampihan ka.
-Di kailangan. -Oo, hindi.
Hindi. Pipiliin ko si Yuk Jun-seo.
Pero noong huli, mali tayong lahat.
Pero para sa huling desisyon,
madalas nilang pinipili 'yong sigurado.
Pagdating kay Si-an, sobrang matapat siya sa show na 'to.
-Oo. -Dahil do'n,
tingin ko, pipiliin niya ang pinakasiguradong
makakarelasyon niya nang pangmatagalan.
Jang Theo, mangyaring pumunta na.
Ako?
-Sobrang cool ni Theo. -Oo.
-Seryoso. -Oo nga.
Tingin ko, gumaan ang loob niya.
Good luck.
Maganda ka ngayon, You-jin.
Good luck.
Bumalik sa akin ang kabataan ko,
kasama ang lakas ng loob na sabihin ang nararamdaman ko.
Nasa akin pa rin ang mga damdaming iyon,
at naniniwala akong tamang sundin ang itinitibok ng puso ko.
Ba't napakalayo mo?
Oy, ingat.
Ano 'to?
Ano?
Kim Te-hwan, mangyaring pumunta na.
Mula noong una ko siyang nakita, sigurado na ako.
Habang nagkakasama kami, lalo akong nagiging bukas sa kanya.
Nakakatuwa kung paano siya lalong gumaganda,
at lalo ko siyang nagustuhan.
-Hi. -Hi.
Ang ganda ng suot mo.
An Jong-hoon, mangyaring pumunta na.
Marami kaming pinagsaluhang alaala sa Impiyerno,
at pakiramdam ko, totoo ang nararamdaman namin sa isa't isa.
Si Hye-jin ang pipiliin ni Jong-hoon, 'no?
-Sa tingin ko. -Oo, si Hye-jin.
Ano?
Teka. Nilagpasan niya ba siya?
-Bumabalik siya. -Grabe, nagulat ako roon. Naku.
Dapat magbiro bilang tour guide.
-Ah. -Oo.
Kailangan mo ng talino.
Ano 'yon?
Naku, tinakot mo ako.
Ang init, 'no?
-Sobra. -Oo.
Kook Dong-ho, mangyaring pumunta na.
Siya ang pinakanakasama ko sa Impiyerno at sa Paraiso,
at nagustuhan ko kung gaano kami ka-compatible.
Sana manatili ang maganda naming relasyon.
Bye.
Walang pag-aalinlangan kay Dong-ho.
Nagmamadali siya.
Oo.
Ang init, 'no?
-Ano? -Naiinitan ka?
Oo.
May silong na ako dahil nandito ka na.
Ayos 'to.
Yuk Jun-seo, mangyaring pumunta na.
Siya ang unang tao
na nagbigay dahilan para ibuhos ko ang sarili ko sa karanasang ito.
"Unang tao"?
-Ano? -E di, si Min-seol?
Gusto ko siyang protektahan.
Talaga?
-Talaga? -Imposible.
Ang init, 'no?
-Ano? -Ang init, 'no?
Mainit.
-Lumapit siya sa kanya. -Seryoso.
-Para lang dumaan? -Naku naman.
-Buwisit, Yuk! -Oo.
-Naku. -Kinabahan siguro si Min-seol.
Di ba?
Kim Jeong-su, mangyaring pumunta na.
Good luck.
-Ano? -Good luck.
Salamat.
Good luck.
Isinuot mo ang paborito mo.
Panay ang tigil niya.
Mula umpisa, si Si-an na ito, at sa sampung araw, laging siya.
Dati, ako 'yong taong di naniniwala sa love at first sight,
pero kung iisipin, na-love at first sight ako sa kanya.
Oo.
Ang cool niyan.
Nag-bangs ka ngayon.
Oo.
Ang gaganda nila.
Magaganda sila sa sarili nilang paraan.
-Oo. -Oo.
Wakas na talaga ito.
Oo.
Parang…
Napakasaya kong nakilala kita sa Impiyerno.
At sobra akong nagsaya sa oras na nagkasama tayo.
Umalis tayo at magkape.
-Di siya mukhang masaya. -Ayaw niya.
Parang di siya mapakali.
Dahil sa 'yo, naging masaya ang mahihirap nating sandali sa Impiyerno,
at sobra akong umasa sa 'yo.
Sa mga oras na magkasama tayo, maayos mong sinabi ang mga nararamdaman mo.
Lagi mong sinasabi sa akin na maganda at cute ako.
Sobra mo akong pinasaya, at nagpapasalamat ako.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Grabe, di ko alam. Kasi…
Medyo…
Parang daraan ako sa ilang mahihirap na sandali.
Ano…
Pipiliin niya ba siya?
Di siya mukhang masaya.
Kim Te-hwan.
-Pinili niya siya. -Oo.
Matapos ang maraming pakikipag-usap kay Te-hwan,
naisip kong di lahat ay magiging perpekto sa pagitan namin.
Di ako sigurado sa iilang bagay.
Pero, naniniwala ako sa sinasabi niya.
Buong-buo ang atensiyon niya sa akin at wala nang iba.
Direkta siya at inilaan ang buong oras niya sa akin.
Kaya ko siguro siya nagustuhan.
Ba't gano'n ang itsura mo bago ka nagsalita?
-Ngumisi ka. -Ako?
Parang, "Ayoko sa kanya, pero…"
-Talaga? -Oo.
-Tama siya. -Nabasa niya.
-Alam niya pala. -Tama siya.
Seryoso.
-Alam niya. -Oo.
"Pipiliin kita. Masaya ako."
-Gano'n? -"Ayoko sa kanya."
"Pero di ko siya maiiwan."
"Pipiliin kita." Ganoon.
Naisip mo bang pipiliin kita?
-Hindi. -Ano? Seryoso?
Hindi, alam ko.
Ano?
Paano ka nakakasigurado?
Kasi lagi akong sigurado sa sarili ko.
Grabe, ang arogante no'n.
-Ang arogante ko ba? -Oo.
Gusto ko ulit pumili.
Huli na.
A-rin,
dalasan natin ang pagkikita sa labas.
Sige.
Pag-alis natin dito, magsaya tayo.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Kook Dong-ho.
Walang sorpresa.
-Sobrang sikat ni Dong-ho. -Oo.
Nabihag ni A-rin.
-Oo. -Oo.
Ito ang iniisip ko.
Puwedeng tadhana ito.
Malalaman natin.
Beep, boop.
Naniniwala siya sa tadhana.
-Oo. -Pareho sila.
-Magkalugar. -Oo.
-Magkalapit din ang bahay. -Oo.
Tamang-tama 'yon sa pagde-date.
-Sana magtagal sila. -Maganda kung ikakasal sila.
Oo.
Tara.
Sige.
-Ang init. -Oo.
Paalam.
Mananatili ako rito.
Ikaw na talaga mula simula para sa akin.
Sobrang fan ako.
Nakakahiya na ngayon. Bitawan ba muna natin?
Na-stuck na.
-Talaga? -Oo.
Ang tagal nating magkasama sa Impiyerno.
Sabay tayong umalis.
Salamat at dumating ka sa kalagitnaan.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
An Jong-hoon.
Tara.
-Ingat ka. -Sige.
Bye.
Bye, Impiyerno.
Si-an.
Gusto kong ipakita sa 'yo ang lahat ng tunay kong nararamdaman,
at gusto ko ring makita ang sa 'yo.
At nangyari 'yon.
Wala akong pinagsisisihan. Salamat.
Sobrang saya ko sa bawat oras na kasama kita.
Wala na akong boses.
Sana maging masaya ka.
Si-an.
Mula nang pumunta rito,
mula sa umpisa hanggang dulo,
walang nangyari na inaasahan ko.
Sa pagdaan ng panahon, nakilala ko ang bagong bahagi ng sarili ko,
at tingin ko, nahanap ko 'yon dahil nakilala kita.
Parang natuklasan ko ulit ang mga totoo at masasayang alaala,
kaya sobrang saya ko roon.
Malungkot akong ito na ang wakas.
Masaya akong nakagawa ako ng magagandang alaala. Salamat.
Mula noong sandali…
na una kang ngumiti sa akin
hanggang ngayon,
gusto na kita.
Sana kung ano man ang pipiliin mo
ay maganda.
Grabe, ang banayad ng expression na 'yon.
Theo…
Pag kasama kita, sobrang tumatawa ako.
Ramdam ko kung gaano ka katotoo.
Totoo rin ang nararamdaman ko.
Magsaya tayo.
Masaya ako.
Jun-seo, pag kasama kita,
kung ano-anong emosyon ang ipinaparamdam mo sa 'kin.
Gaya ng kalungkutan,
saya, at excitement.
Salamat sa pagdala sa akin sa Paraiso noong unang pagkakataon.
Masaya akong nakasama rin kita sa Paraiso sa huling araw ko.
Bagay pag nakababa ang buhok mo.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Yuk Jun-seo.
Kinilig ako.
-Sa huli… -Ganito pala ang mangyayari.
Pinili niya ang taong nagpapakabog ng puso niya.
Yuk Jun-seo.
-Tara. -Tara.
Ang hirap siguro.
Salamat.
-Paalam. -Paalam. Ang galing n'yo.
Ang itsura ng dalawang ito sa likod…
Ang galing.
At si Min-seol…
Jun-seo, naghanda ka ba ng pagdiriwang?
-Pagdiriwang? -Oo.
-Pagdiriwang… -Kargahin mo ako at tumakbo.
Talaga?
Uy!
Baliw ka ba?
Ganoon ba ang bridal carry niya? Ano 'yon?
Teka!
Ano'ng ginagawa mo?
Ang sapatos ko!
Nasa'n na?
Teka…
Oo, ito ang relasyong gusto niya.
Tapos na ito.
Ang bilis siguro ng oras sa 'yo.
-Sa 'kin? -Oo.
-Sobrang… -Sa 'yo ang pinakamabilis na oras ko.
Talaga?
Di tayo interesado sa isa't isa noong una.
Oo.
Tapos, biglang nagsimula noong pangalawang araw.
Oo.
At dalawang gabi tayong nagkasama.
Pa'no kaya nangyari 'to?
Ang interesting.
Pa'no nangyari 'to?
Sa totoo,
parang ipuipo ang oras ko kasama si Jun-seo.
Pag kasama ko si Jun-seo,
kaysa comfort, nae-excite ako, naiilang, at di mapakali.
Lagi akong nag-aalala, nagseselos, at iba pang mga emosyon.
Doon ako nakasigurong siya na ang para sa akin.
Ang taong gusto kong makasama sa dessert date ay si…
Yuk Jun-seo.
Di mo alam pa'no makisalamuha sa mga babae.
-Talaga? May specific bang paraan? -Oo.
Sinasabi kong gusto kitang makausap.
-Talaga? Bakit? -Oo.
Sinasabi kong, "Gusto kong kausapin si Si-an."
Lumalalim ang nararamdaman ko.
Pupunta pa ulit tayo rito.
Bukas, siguradong mananalo ako.
Matulog ka pa, Jun-seo.
Inaantok pa ako.
Ano?
Inaantok pa ako.
Tulog pa tayo kaunti.
-Ano'ng oras na? -Tulog pa tayo.
Para sa akin,
-ang huling date ko sa Paraiso… -Ano?
ay isang bagay na kailangan ko.
-Oo. -Oo.
'Yong romantic attraction na mayro'n ako…
Ano?
-Sa 'yo ko 'yon mas naramdaman. -Ah.
Gusto kong makipag-date kay Jun-seo at ilabas ang relasyon namin.
Mangyayari kaya?
Oo.
Ang huling desisyon ko ay si…
Yuk Jun-seo.
Mula umpisa hanggang dulo,
siya na ang pinakanakatawanan ko.
Saka,
hanggang dulo, sa kanya lang ako
hinding-hindi mapakali.
Ang huling desisyon ko ay si Kook Dong-ho.
'Yong totoo. Nag-alinlangan ka kahit saglit, di ba?
Aminin mo.
Di ko nagawang mag-Paraiso kasama si Dong-ho,
kaya sinukuan ko na talaga siya.
Ang huling desisyon ko ay si Kim Jeong-su.
Siya ang taong pinakanakausap ko nang malalim.
Nirerespeto at nakikita namin ang isa't isa bilang mabuting tao,
at madalas naming sabihin iyon sa isa't isa.
Sige.
Para itong bagyo sa gitna ng tag-araw, napakaraming emosyon sa Single's Inferno.
Apat na pares ang nabuo ngayon.
Congrats sa kanila.
Congratulations.
Sa lahat ng season na nakita natin,
mukhang ang season na 'to ang pinakamatindi ang emosyon.
-Oo. -Tayo rin.
-Nadala tayo. -At nahulog.
Nagawa nating makiempatiya.
Sinubukang magpakatotoo ng mga kalahok sa kani-kanilang mga emosyon ngayon.
Ang mga reaksiyon din natin.
-Baka naging malabis ang mga iyon. -Matindi iyon.
-Nahulog tayo. -Matindi 'yon.
-Pero totoo rin tayo. -Seryoso.
-Ginawa natin ito nang may katapatan. -Pinanood at dinama natin.
Sana maintindihan ninyo.
Naisip ko 'yon ngayon.
Pasensiya na.
-Ganoon kami katotoo. -Oo.
-Kaming lahat. -Oo.
Nagsalin ng Subtitle: Christianne