CREADO POR RAPMAN
Oi, ho!
Michael, cantos poderes tes?
Coidado. Non sei canto tempo os podo aguantar.
Ao carallo.
Non, Tazer! Non!
Merda.
ESCRITO POR RAPMAN
- Por que me traes aquí? - Íalo matar.
- Que? - Explícocho. Déixame ir polos outros.
Non hai fallo. Penso que podemos con eles.
Atrás!
Vamos.
Ei... Vaise poñer ben?
- Sabrina, reacciona, fai algo. - Dáme un minuto!
Vale.
Non o sei.
Ei, vaste poñer ben, meu. Vaste poñer ben.
Ten que ir a un hospital pero xa. Esas queimaduras...
Están...
Están curando.
Así.
Vai por aceite de bebé e dálle.
Curas só?
Vaste poñer ben, meu.
Iso non o sabías cando liscaches co colega.
Merda.
Ala, carallo.
Perdoa, non terás algo de roupa de sobra, non?
DIRIXIDO POR RAPMAN
Aí.
Dálle ao play.
CÁMARA PRINCIPAL 6
Achega.
Iso fíxoo ela?
Enviamos a súa imaxe ao recoñecemento facial.
Co resultado sacaremos o perfil.
A operación de onte foi un fracaso.
- O noso traballo é... - Seino ben.
Contrateivos eu.
Non o pares se non o digo eu.
Como dan uns cos outros?
Alguén lles está a axudar.
Ola, miña nena.
- Papá? - Si, filla, son eu.
Papá, cando podo volver?
Pronto, filla.
Sempre dis iso, pero cando?
Fanme usar os poderes seguido, aínda que estea cansa.
Papá, por favor. Doe!
Estanme mancando. E cando...
Jasmine?
Jasmine!
Despois diso, non chamou máis.
Déixeme...
Se me pon o enderezo, lévollo á policía.
- Non digo o seu nome. - Non. Non poden axudar.
Non teñen o poder.
Que ten o teu home?
Que poder ten?
Teletranspórtase.
E conxela o tempo.
Ten varios poderes?
Pode traer de volta a Jasmine.
- Non sei se pode... - Douche cartos se fai falta.
Señor Johnson, non me ten que pagar.
Se me pon aí o enderezo,
falo con Michael e miro o que podo facer.
Pero non podo prometer nada.
Ashington?
Sei onde é. Tiña clientes alí. É...
Leva anos baleira. Vana derrubar para volver construír.
Canto tempo levan dicíndoo?
Non che parece raro que non derrubasen nada?
Sharon e eu buscamos un bebé moito tempo.
Tivo tres abortos antes de Jasmine.
Quéroa moitísimo.
Ás veces póñome sobreprotector, pola necesidade de saber onde está.
Por seguridade,
comprara un rastrexador por Amazon.
Era pequeniño e colocárallo na mochila. Ela non o sabía.
O día que desapareceu, seguín o rastro
e levoume alí, á urbanización.
- Estaba alí? - Non a vin.
Pero vin a súa mochila, alí tirada no chan.
Entón, sooume o móbil.
Dixéronme que fose para a casa.
Quen? A xente que a levara?
Dixéronme que ou marchaba ou Jasmine morría.
- Como sabían que estaba alí? - Non o sei, pero agora coñécenme a cara.
Non me podo arriscar a volver.
Pero a túa non a coñecen.
Nin a do teu home.
Son Michael. Deixa unha mensaxe.
- Ola, Dionne. - Ola, mamá. Todo ben?
Está aí Michael?
Non. Por? Vai todo ben?
Si, todo ben. Non ten batería e pensei que...
igual parara aí a verte.
Non ha tardar en chegar.
Moi ben, corazón. Chama se necesitas algo.
Moi ben.
- Adeus, corazón. - Adeus.
Son Michael. Deixa unha mensaxe.
URBANIZACIÓN ASHINGTON
Aí non hai nada.
URBANIZACIÓN ASHINGTON
Vale.
Xa, non houbo...
Non houbo cambios?
Se xogas ben as cartas...
Vale. Pasarei a velo de todos os xeitos.
Grazas.
Todo ben, meu? Son Rodney.
- Onde estou? - Na miña casa.
- Que hora é? - Case as catro.
- Da tarde? - Si.
Non pode ser.
Os poderes tiran moito de un. Chuchan a enerxía toda.
E, falando diso...
Alguén me pode deixar o cargador?
Ei, ti quen carallo es?
Solta, hostia!
- Calma! - Ollo!
- Xa está ben! - Calma!
Entendo que é moito.
Pero esta casa é miña. Déixote entrar aínda que me puxeses unha arma na cara,
pero aquí non a vas armar, entendido?
Debíaslle dar as grazas. Se non é por el, non estariamos alí para salvarte.
Eran os famosos encapuchados.
Si. Pensaba que nos querían matar, pero non.
- Quérennos levar. - A onde?
Nin idea.
Non sei quen son, pero sei que veñen por nós polos nosos poderes.
Vinos dúas veces antes.
O día que intentaron atacar a Rodney e, a primeira vez,
no futuro.
Ei!
Deixádeme saír!
Ei! Deixádeme saír!
Que pasen, por favor.
Non me arrastredes!
Estasme mancando no brazo!
Bos días, Jasmine.
Grazas.
Alégrome de coñecerte, Andre.
Quererás saber por que non dás roto esas esposas,
como fixeches co caixeiro.
Pode parecer o contrario, pero non che desexamos mal ningún.
Pódeslle quitar as esposas a Andre e esperar fóra?
Grazas.
A inxección que che puxemos funciona como un inhibidor.
Impídeche activar a túa forza.
Mira, meu, se queres o diñeiro, devólvocho todo.
Por favor, só quero volver á casa.
Non estás en problemas.
Tanto nos dá o diñeiro.
Alegrámonos de que o colleses. Se non, non te atopariamos.
Entón, que queredes?
Quéroche ofrecer traballo.
Ben pago.
Que non teñas que rebentar caixeiros.
De que tipo?
Quero que uses as túas fortalezas para deter outros coma ti.
Recibirás un soldo fixo
e un extra por cada un que traias vivo.
E morto, canto? A min queríanme matar.
Un humano con supacell non é tan fácil de matar coma un normal.
Supacell?
É isto?
E eu por que a teño?
Polo menos un dos teus proxenitores tiña drepanocitose.
Ou os dous tiñan o trazo.
E a supacell é unha mutación da drepanocitose.
É moi rara e, mesmo se a tes, pódela ter latente no corpo para sempre.
Pero tamén pode espertar, nas condicións adecuadas.
A proximidade con outra supacell activada é a máis común.
Falando diso,
coincidiches con outros con habilidades especiais?
En concreto, con algún destes catro individuos?
É de vital importancia detelos inmediatamente.
Non os vin na miña vida, a ningún.
Son moi perigosos, Andre.
Só queremos axudarlles a entender e controlar as súas habilidades.
En canto academos ese obxectivo
e non sexan unha ameaza para si mesmos nin para outros,
poderán marchar.
Estádeslles axudando?
Exacto. E ti recibirás a mesma axuda,
pero, ao seres un axente, non estarás confinado nestas instalacións
e poderás pasar máis tempo co teu fillo...
AJ.
No futuro, eramos un equipo.
Iamos loitar e o eu do futuro díxome que viñan por nós.
Dixo que podemos detelos se nos mantemos unidos os cinco.
- Por que non me deixaches matalos? - Non ten que morrer ninguén.
Podémolos parar sen matalos. Non hai que cruzar esa liña.
Os cinco xuntos podemos con eles.
E onde vai o tal Andre?
Viña vernos, pero non apareceu.
- O amigo cre que pasou algo. - Será que xa o colleron?
- É posible, pero non... - Pero que?
- Necesitamos cinco. Somos catro. - Andre está en algures. Hai que atopalo.
A única que quero atopar é a miña irmá.
Ti. Onde está Craig? Krazy ou como lle chames.
- Non sei onde está. - Sabes onde vive? Onde para?
A onde vas?
Perdoa!
Tayo, non estás tolo.
Non estás tolo, Tayo.
Pero, por levares eses bandallos á casa de miña nai,
vouche mostrar eu o que é estar tolo.
Empezarei a tiros na fronte con túa avoa.
Ven dicirme iso aquí!
- Por que te agochas? Ímolo arranxar! - Venme ver. A-Town, 20:00.
Que che quede claro, Tayo. Se non vés, empeza a organizar o funeral da avoa.
Era el?
Era Craig?
Necesito saber onde está.
- Aparta. - Non marchas ata que mo digas.
Ei, non fagades iso.
Non fagades iso, veña.
Case morro por che salvar a vida.
Eu non cho pedín.
A ti quen te criou?
- Espero que esas cousas volvan por ti. - Si.
- Eu tamén. - Ei, espera.
Dáme o teu número.
A ver...
- Colle o meu. - Si, por favor.
Krazy está na A-Town.
A-Town? Que é iso? Onde é?
URBANIZACIÓN ASHINGTON
Oi, que contas?
A que lle fas fotos? Fasme unha a min?
- Si que estás boa. Como te chamas? - Non me interesa.
Ai... Meu, ti oíches...?
- Estás ben? - Si.
- Michael! - Si. Ola, D.
Onde estás? Lévote chamando desde onte.
Ao carallo Michael! Estouche falando!
- Quen é ese? - Michael, toma polo cu!
- Onde estabas? - Oi!
Pódesme deixar en paz?
Non te deixo, non.
Estás xorda ou que?
Dixen que me deixes en paz!
Onde estás? Dionne.
Oi.
- Ven á A, xa. - Vale.
- Dime onde estás. - Que?
Dionne, dime onde estás.
Estou na...
Xa o está a coller por costume.
Ei! Quen era? Estás ben?
Pensei que te colleran.
Que?
Que sitio é este? Que fas aquí?
Estábate a buscar.
Creo que é a onde levan a xente con poderes.
A.T.O.W.N CANCIÓN DE LIL BABY
Ese sitio non existe.
Era visto que mentía.
Non sei se falaba con xeito ou non, pero a A-Town existe.
- Non aparece na rede. - Xa, porque é un alcume.
Chámanlle así porque alí vale todo.
E onde é? Cal é o nome real?
Urbanización Ashington.
Coincidencia facial.
Mentres os axentes se recuperan, gañade máis tempo.
Empezando por...
Señor.
Recupera todos os recursos hoxe.
Pero, señor...
Hoxe.
Si, señor.
Busqueino na rede. Hai algo raro.
As fotos recentes elimináronse, non hai datos da empresa que a comprou.
Nin director executivo nin historial de operacións
nin estados financeiros. Coma se a empresa non existise.
Non che debín pedir que non volveses.
Tiña medo.
Xa...
Eu non debín mentir.
¿Sabes o que se sente cando...
o home que...
o home que amas
che pide para casar,
quere que sexas a súa muller...
e, un minuto despois, fai coma se non existises?
Apareceron os poderes e, de súpeto, eu xa non era abondo.
- Non, D, non é iso, xúrocho. - Debiamos suspender a voda.
- O que? - Tes que pensar se é o que queres.
É o único que quero!
- A canta xente poderías axudar? - Dá igual! Non son un superheroe!
- Poderías. - Non quero.
- As vidas que poderías salvar. - Só quero salvar a túa!
Eu non necesito que me salves!
Michael, vas ter que falar comigo.
Que pasa?
O 9 de xullo...
non é o día ao que fun no futuro.
É o día...
É o día que morres.
O que?
- Localízamo. - Si, señor.
O enderezo estaba baleiro.
Non é o teu día de sorte, eh?
Estaba pensando...
en como puideches esperar tanto para contarmo.
Pero, entón...
púxenme no teu lugar.
Nunca é bo momento
para dicirlle a alguén cando vai morrer...
Non pasa nada.
Dixeches que o fan os encapuchados?
Si, foi o que dixo.
Por que?
- Que lles fixen? - Nada.
Sempre pensara que ía chegar a vella...
- coma miña avoa. - E vas chegar.
Vas morrer vella. Vou mirar eu por iso.
Todos temos unha hora.
Agora que sei a miña, polo menos pódome preparar.
Despedirme de miña nai.
Mirar de non perder nin un momento contigo.
Casa comigo, pero mañá.
E imos a algún sitio bonito.
Non, non fai falta, vale? Atopeinos.
Atopeinos.
Se tes razón e Andre está aí, vou entrar e sacalo.
É que todo o que dixeches do futuro cumpriuse.
- Por que isto non? - Non, é diferente.
É diferente, porque eu fun ao futuro.
Creo que o eu do futuro non o pode facer. Non pode.
Impedín que levasen a Tazer e a Rodney. E está o efecto bolboreta...
- Michael... - Non, escoita.
Michael!
- Non quero morrer. - Non vas morrer. Non.
Non quero.
- Non vas morrer, D. - Pero, se é a vontade de Deus...
Deus non existe.
Se existise, non te había levar lonxe de min, D.
Non te había levar.
Colle o teléfono, meu.
Se sei que estás aquí, non insisto tanto.
- Estás ben? - Non vin a chamada.
Como non? E como sabías que quedaramos aquí?
Non o sabía. Vin por Dionne.
Cre que Ashington é a onde levan a xente con poderes.
- E Andre estaría aí. - Por que os ían levar á A-Town?
Que? A-Town é a urbanización Ashington?
Si.
Tazer di que Craig está aí. Igual Sharleen tamén.
Si. Eu digo que montemos no voso cochazo
e os collamos desprevidos.
Que vos parece?
É mellor que vaias para a casa e vémonos alí.
Non. Non quero estar soa.
E quero axudar. E os dous sabemos que hoxe non é o meu día.
Perdoade a interrupción, pero quen conduce?
A min non me importa, se ninguén quere.
- Vale, Michael e eu imos atrás. - Si? Ti primeiro.
Se cadra hai outra entrada.
Non hai saída, meu. Volvede ao coche.
Oi, necesito algo.
Non me fagades perder o tempo. Os cartos!
Ola.
- Que é este sitio? - Benvidos á A-Town.
Un niño de perdición.
Déixoo aquí.
- Ei, estás ben? - Si.
Que? Estamos listos, si? Veña, vai.
Téñote controlado.
Si, dúas. Grazas. Vale, si.
Tía...
Aparta. Estades de puta carallada.
- AJ, vai pechando, meu. É hora. - De carallada.
- Imos cribar o tal Tazer. - Está pechado. Acabouse.
- Está pechado. - Falta o meu.
Largo de aquí.
Veña. De carallada.
Apurando.
- Aparvados. - Vistes? AJ.
O meu cachorro. Mirade para el.
Ei, recoñeces algún deles?
Ese parece novísimo.
Agora xa os recrutan desde o útero.
Se cadra hai outra zona. Unha entrada para a xente con poderes.
Na A-Town só hai drogas.
O Sr. Johnson di que teñen aquí a Jasmine.
Que foi?
- Todo ben? - Si, meu, claro.
Que foi?
- Que dicides? Estades listos? - Home, xa me coñeces.
Krazy.
Fixo. Hoxe teño que meter a Tazer baixo terra.
É el.
Quen é o do BMW azul?
É unha tía?
Quen é?
Debías ir con eles. Pódente necesitar.
- Vale. Ti queda no coche. - Vale.
- Quérote. - E eu a ti.
A onde vai a lurpia esta?
Ela está boa, pero quen son os dous tipos?
Que hostia pasa?
- Coñecédelos? - Que movida.
A onde vai tan segura?
- Que colgada. - Que hostia pasa?
Quen hostia son estes?
- Hostia! Estás tola? - E Sharleen?
- Estás acabada. - Non volvo preguntar.
Que hostia foi iso?
- Os putos ollos! - Os ollos!
- Merda! - Fuxide!
Cago na puta!
- É bruxería! - Que hostia é iso?
Oi! Aparta, tío!
Rapaces, se acabamos de chegar!
Pallasos.
Ei. Non che vai poder contar nada se o matas.
Levou a miña irmá.
Dixeches na A-Town ás 20:00.
Que hostia esperas?
Non!
Aínda non me dixo onde está.
Merda.
Faino.
Coidado!
Non!
Michael!
Michael. Michael, levanta.
Michael, levanta!
- Pódovos levar de aquí. - A min non.
- Para que? Van volver ir por nós. - Eu douvos a opción.
Craig, eu de ti viña para aquí. Esas cousas son perigosas.
Perigosas?
Perigosas coma ti, Sabrina?
Ou perigosas coma min?
Que hostia...?
Non. Deixádeo! Deixádeo, por favor!
Rodney!
O veloz.
Si.
Estou desexando probalo.
Pensabades que erades os únicos.
Non.
Sodes bebés.
Acabados de nacer.
Nós somos os pais.
Onde vai Sharleen?
Levárona eles.
Crían que era ela a dos poderes.
Pero eras ti, Sabrina.
Escoitádeme. Seguro que podemos chegar a un...
Non calarás?
Collinte.
Onde está? A onde foi?
Onde van as lentes?
Buscádeme as lentes.
Buscádemas.
Oi, abre o portal. Déixame metelo.
Onde van as putas lentes? Sen elas non o vexo.
Dádeme as putas lentes.
Cago na puta!
Karla!
Ray quéreos vivos.
Non dá respirado!
Aí.
Oi! Abre o portal, meu. Déixame metelo, veña.
Alguén me escoita? Podédesme abrir un portal?
- E volvemos polo resto. - Kraze, ten razón.
Non podemos volver sen nada.
- Non podemos coller o que non vemos. - Cala, hostia.
Tayo!
Estou aquí.
Non querías amañar isto?
Xogas ás pantasmas?
Pódote converter nunha.
Tayo!
Xa es grande para xogar ás agachadas. Tayo!
Tayo!
Onde estás? Covarde!
Eu non che ensinei isto. Nós non nos agochamos.
Eh?
Meu, que hostia fas?
Dionne. Ei.
Estás ben? Estás ben?
Que pasou?
Quería... impedirlles que te levasen.
Voute levar a un hospital.
Estou ben, axúdalles a eles.
Non é seguro. Vai no coche para a casa.
- Estou ben. - Vaite, por favor!
- Por favor. - Vale.
Moi ben.
- Vai. - Ten coidado.
Vai!
Ei, Andre, son eu. Son Michael. O do teléfono.
Que fas con esta xente?
Son perigosos, non son boa xente.
- Iso me dixeron de vós os catro. - Non. Menten.
Menten. Veñen por nós. Estámonos protexendo.
Eu non quería nada disto, meu. Non teño nada que ver.
Si, necesitaba os cartos, pero ameazáronme.
- Ameazaron o meu fillo. - Vale.
- Sabes? - Vale. Enténdote.
Únete a min.
Únete a nós. E xuntos podemos paralos. Podemos acabar con isto.
Non o podo controlar máis.
Ti estabas con nós. Vino!
Merda.
Oi! Ven aquí, meu.
Iso, ti corre.
Corre, mamón.
Non vai, eh? Veña.
Déixao!
Déixao! Só é un neno!
Só é un neno!
Díxenche que non fallases.
Puta parva.
Cago na puta.
Esta é a famosa coitela Tazer?
Canto sangue derramaches con ela?
É xusto que tamén a toque o teu.
Tío, que o xefe os quere vivos!
Os outros poden entrar vivos.
Levádeos.
Pero ti vas a outro sitio.
Que hostia fas?
Puto traidor!
Dálle!
Merda.
Oi, ho! Cres que iso chega?
Estás ben?
Si.
Porque te metiches ti, pero ía acabar con el.
Ei, D, estás ben? Estás ben?
- Mírame. Xa estás segura. - Vale.
- Vas estar ben. Atopeinos. - Vale.
Toma.
Fai presión na ferida. Así paras a hemorraxia.
Vaste poñer ben.
Grazas. Supoño que estamos a pre.
Estamos ben, vale? Vámonos de aquí.
Estase levantando.
- Levántase. - Que?
Cago na hostia!
Vale, queda no coche, si? Queda no coche.
Esperade. Non me quedan poderes.
Non son ameaza ningunha, e isto non é persoal.
Sabrina, pódote levar onda Shar.
- Sen min, non a volves ver. - Como nos vas levar onda ela sen poderes?
Déronme un dispositivo. Téñoo no peto.
En serio, podo abrir un portal.
E hai máis xente que salvar,
xa que tanto vos gusta ir de heroes.
Tayo,
tiveron a túa nai aí moito tempo.
Intentou fuxir.
Matárona.
- Mentes. Mente! - Por que carallo ía mentir?
Vós queredes entrar. Eu téñovos que levar.
Gañamos todos.
A el páganlle, pero non hai garantía de saída.
Miramos se o dispositivo funciona e logo xa pensamos.
Caralludo. Vou eu por el.
Espera aí. É un móbil.
Rodney!
Saúda a túa nai da miña parte.
Michael.
Dionne!
Por que fixeches iso?
Íanos matar a todos.
Non había outra. Tiven que ir atrás no tempo. Íanos matar a todos!
E como atopo a Sharleen?
A ver, agora estamos todos xuntos, non?
Mike, non sei, fas o de viaxar no tempo e igual podemos...
Mike!
Que sorte.
Dionne.
Dionne!
Espera. Ei.
Ei!
Ei. Non.
Non, Dionne.
Vaste poñer ben. Axuda!
Axuda! Ei, Dionne. Non.
Non. Non, ei...
Non, Dionne, imos saír desta. Non.
Non. Axudádelle!
Facede algo, hostia!
Non!
Queda comigo.
Queda comigo, D. Queda comigo.
Por favor, facede algo! Facede algo!
Non. Dionne, queda comigo. Queda comigo.
Por favor, Dionne.
Dionne.
Dionne!
Por favor, que alguén faga algo.
Facede algo.
Non, Dionne, non.
É este. Por aquí.
- Aquí. - Por que está pechado?
- Ola. - Ola.
Síntoo moito, pero estamos pechados.
- Pero sempre vimos a... - Vide mañá e invítovos ao cóctel, si?
- Xa, perdoade. Mañá. - Non pasa nada.
- Hai un bar alí abaixo. - Vale.
Cando te volves invisible, que se sente?
Ai, carallo, segues falando?
Toma.
- Vólvese invisible. - Xa, tío.
É colega meu.
Espera un momento.
Grazas por virdes.
Claro, meu.
Pero é algo pronto, non? Só pasaron uns días.
Canto antes o fagamos, mellor.
Pero non se podía facer nada se alguén...
- morre. - Non é para recuperala.
Sei que morreu.
Vou ir ao futuro.
Vou descubrir quen está detrás.
Quen contratou a Krazy e o resto para viren por nós.
Quen levou a túa irmá.
Quen asasinou a túa nai.
Quen ameaza as nosas vidas e familias.
Quen é o tal Ray.
Quen foi o que ma quitou.
Vou ir ao futuro,
conseguir a información que poida,
e, cando volva,
van pagar todos, hostia.
Andoulle cerca, Ray. Pensei que non a contaba.
Por pouco.
Debíache quedar só un alento.
Agradézoche que me salvases a vida.
Non te vas arrepentir.
Que di a xefa?
Pois pódesllo...
Pódesllo preguntar ti mesmo.
Sei que a caguei.
- Para a próxima, non penso... - Próxima?
A próxima?
Lembras que te saquei do cárcere?
Lembras que che deixei vender a túa droga?
Salveiche a vida en moitas ocasións.
E, Craig,
que recibín a cambio?
Necesito outra oportunidade. Agora sei a que me enfronto.
Krazy...
eu tamén.
A miña activación é única.
Ninguén máis pode... Ray, fala con ela!
Dáme outra oportunidade!
Ninguén máis fai o que eu fago!
Dáme unha...
Está...
Está actualizado, como me pediu.
Sabes que el non é o único que me fallou, non?
Contra o meu criterio, deixeiche facelo ao teu xeito.
Así que...
agora ímolo facer ao meu xeito.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández