(องก์ที่สอง)
แอบถ่ายรูปฉันเหรอ
ผม…
- รู้สึกว่าคุณทำนะ - ขอโทษ
แต่เห็นแค่เงาข้างหลังกับมหาสมุทร
แค่เงา
งั้นเหรอ
ใช่ คือแสงทองริมไล้อยู่รอบตัวคุณ
รู้ใช่ไหมว่าตรงนี้คือทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ทำไมถึงพูดว่าเป็นมหาสมุทร
เพราะมันเป็นทะเล
รู้ว่าเป็นทะเล
งั้นพูดเรื่อง…
แสงทองอะไรนี่ของเธอหน่อยสิ
มันแสงเรืองเหมือน… เหมือนออร่า
ออร่าเหรอ
ใช่
แล้วชอบออร่านี้รึเปล่า
ชอบสิ
- คิดว่าสวยมั้ย ออร่านี้น่ะ - สวย
สวยแค่ไหน
สวยมาก
สวยมากๆ เลย
แล้วเจ้าภาพถ่ายออร่านี่…
ถ่ายแล้วจะเอาไปทำอะไร
จะเก็บเอาไปดูเหรอ
จะดูแค่แสงออร่าเหรอ
หิวแล้ว
หิวแล้วเหรอจ๊ะ
กินปลาชุบแป้งทอดได้มั้ย
อยากกินปลาชุบแป้งทอดเหรอ ไม่ได้อยากกินพาสต้าเหรอ
อยากกินปลาชุบแป้งทอด
ปลาชุบแป้งทอด ที่บ้านก็มีปลาชุบแป้งทอด
- ไม่อยากกินสปาเก็ตตี้เหรอ - ไม่เอา จะกินปลาชุบแป้งทอด
หรือเป็นพิซซ่าดี
เย้ พิซซ่า
โอเคมั้ยจ๊ะ เอาพิซซ่าแบบไหน
แค่พิซซ่าชีสกับซอสมะเขือเทศธรรมดา
ไม่ใส่เห็ดด้วยเหรอ แล้วถ้า… อุ๊ย
มา ผมช่วย
- แหม ไม่น่าจะต้องลำบากเลย นี่ค่ะ - ไม่ๆ ผมยินดีช่วย
ขอบคุณค่ะ ฉันก็ไม่มีมือจะถือจริงๆ
ชื่ออะไรน่ะเรา
ผมชื่อนิโคลัส
นิโคลัส อายุเท่าไหร่แล้ว
สี่ขวบ
สี่เหรอ นั่นโตมากนะ
- ไม่โตมากเสียหน่อย - โตมากสิ
ไม่ใช่
ใช่สิ ดูนะ อันนี้คือหนึ่ง ถือว่านิดเดียว
นี่สอง ก็โตขึ้นมาหน่อย
นี่สาม ก็ถือว่าโตแล้ว
แต่นี่ นี่ตั้งสี่ ถือว่าโตมากเลย
อันนี้คือหนึ่ง ถือว่านิดเดียว
- นี่สอง ก็โตขึ้นมาหน่อย - ใช่
นี่สาม ก็ถือว่า…
โตแล้ว
- อ้อ นี่สาม… - ใช่
ถือว่าโตแล้ว
นี่ตั้งสี่ ถือว่าโตมากเลย
- อุ๊ย ตาย - ใช่เลย
เธอตาค้างอยู่เกือบทั้งคืน
รู้สึกราวกับโดนความทรงจำที่เพิ่งถูกขุดขึ้นมา รัดจนหายใจไม่ออก
กว่าจะหลับก็เป็นตอนตีสี่ครึ่ง
เธอตื่นมาพร้อมความมั่นใจว่าเรื่องสำคัญที่สุด
จะต้องปกป้องครอบครัวตัวเอง
ต้องเรียกความสมดุลคืนมา
อ้อ ใช่สิ
ตอนนี้ก็ทำเท่าที่ทำได้อยู่ แต่บอกเลยนะว่านั่นจะทำให้เราเสียภาพลักษณ์
กับคณะกรรมาธิการการคลังของสภาผู้แทนราษฎร จากเดิมจะยิ่งตกไปอีก
ใช่ เป็นคำถามพิลึกมาก
ฉันก็ต้องอยากจัดการกองทุนต่อสิ
ก็… อะไรนะ นั่นไม่ได้ขึ้นกับนาย
การตัดสินใจนั้นจะทำโดย
การโหวตเสียงส่วนใหญ่ของคนในตระกูล โดยกองทุนต้องอนุมัติด้วย
เธอคิดย้อนไปถึงวันก่อนหน้า
ตอนที่เธอเกือบเล่าเรื่องทุกอย่างให้โรเบิร์ตฟัง
แล้วก็ดีใจที่ไม่ได้เล่า
โอเค
เขาคิดว่าเป็นฝ่ายที่เข้มแข็ง แต่แท้จริงกลับไม่ใช่
เธอเจอกันตอนเขาเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย
เขาอายุน้อยกว่าเธอสองปี
เขาขี้อาย
และนั่นทำให้เขายิ่งดูเด็กกว่าอายุจริง
จนทำให้เธอรู้สึกอยากปกป้องเขาขึ้นมาทันที
ก็ได้ ฉันจะไม่ขึ้นเสียง ถ้านายไม่ขึ้นเสียงก่อน
ไอ้เวรนั่นวางหูใส่ผมเฉยเลย
- ฮิวโก้เหรอ - ใช่ ไอ้คนไร้ค่านั่น
ขู่ว่าจะเอามูลนิธิของตระกูลไปให้บริษัทอื่นบริหาร
- ไม่สมเป็นพี่น้องกันเลย - เพราะแค่มีพ่อเดียวกันมั้ง
ไม่เอาน่ะ หมาเห่ามักจะไม่กัดนะ
ก็จริง แต่ประเด็นคือเสียงเห่าของมัน
จะทำให้คนอื่นๆ ในตระกูลเห่าตามให้ขรม
กลายเป็นฝูง… ฝูงน้องหมาชิวาว่า
คือพวกนี้มองว่า ทั้งเอ็นจีโอและมูลนิธิการกุศลทั้งหลาย
มีประโยชน์แค่เอาไว้ลดภาษี กับสร้างภาพโลกเขียวด้วยมือเรา
พวกนั้นไม่เข้าใจว่ามูลนิธิหรือเอ็นจีโอ ก็ยังเป็นงานที่ต้องทำ…
- คุณรู้งานดีอยู่แล้ว และ… - ไม่อย่างนั้น… ใช่
ใช่ ผมรู้
คืนนี้ฉันทำมื้อค่ำให้กินนะ
น่ารักมากที่เสนอตัว
แต่คุณก็เครียดเรื่องหนังสือเล่มนั้นมากๆ ไม่ต้องหรอก
อ๋อ เรื่องนั้น ไม่มีอะไร
- มันไม่มีอะไรจริงๆ เรื่องไร้สาระน่ะ - แน่ใจเหรอ
แน่ ฉันจะเข้าออฟฟิศแป๊ปนึง
แล้วกลับมาจัดการอะไรๆ ที่บ้านสักนิด
แล้วค่อยออกไปซื้อของมา ทำปลาโซลเมอนิแยร์แบบที่ชอบให้กินนะ
ก็ได้ นั่นฟังแล้วโคตรอร่อยเลย
จากนั้นถ้ารู้สึกอยากแหวกแนว
จะได้เปิดไวน์พูลินญีย์-มงทราเชต์ที่โรเจอร์ให้มา
โอเค ผมต้องไปละ
ต้องมีคนไปเก็บเจ้าฝูงหมาปอมเห่าไม่หยุด
- ผมเอากุญแจออกมาหรือยัง - อยู่ในกระเป๋าจ้ะ
ชีวิตสมรสเป็นเรื่องละเอียดอ่อน
ไม่ใช่แค่ชีวิตสมรสของเธอ แต่ชีวิตสมรสทุกคน
ต้องรักษาความสมดุลไว้
และเธอคิดว่าตัวเองทำสำเร็จ ด้วยการประคับประคองให้มันอยู่ในร่องในรอย
- ขอโทษ ช่วยหน่อยได้ไหม - ครับ
ได้สิครับ ต้องการอะไร
คือ ฉันกำลังอยากซื้อเครื่องดูดฝุ่น
มีตัวที่เล็งไว้หรือยัง
เมื่อก่อนเมียฉันเป็นคนดูแลงานบ้านทั้งหมด
- แต่ตอนนี้เมียตายแล้ว คือ… - เสียใจด้วยนะครับ
ขอบคุณมาก
คงต้องซื้อเครื่องเล็กๆ หน่อย
แบบที่คนแก่ๆ อย่างฉันจะหิ้วขึ้นลงบันไดได้
ได้สิครับ ผมว่ามีรุ่นที่เหมาะกับคุณมากเลย
เชิญทางนี้เลยครับ
นี่ยี่ห้อไดสัน ราชาแห่งเครื่องดูดฝุ่น
ทรงพลังมากๆ ที่จริงแล้วมีแรงดูดเกินต้าน
ตอนนี้ไม่มีรุ่นไหนแรงดูดเยอะกว่าเจ้านี้
แล้วยังน้ำหนักเบาด้วย ทำให้ยกขึ้นลงบันไดง่ายมาก
น่าสนใจมาก คือว่ามัน…
เป็นเครื่องหน้าตาประหลาดดีนะ
นี่ของดีที่สุดในยุค เทคโนโลยีล้ำสมัย
- แต่แน่นอน แลกมาด้วยราคาแพงหน่อย - เท่าไหร่
ราคา 299 ปอนด์
ไม่รู้สินะ ฉันอาจจะคุ้นเคย
กับของที่คล้ายๆ รุ่นเก่ามากกว่า
อะไรอย่าง อ้อ… เครื่องนั้น
ครับ ฮูเวอร์บรีซอีโว
กำลังดูดน้อยกว่ามาก แต่ก็เป็นตัวเลือกที่ดีในราคาประหยัด
ขอฉัน… โอ้โฮ หนักกว่ากันมากเลยเนอะ
ฉันก็ไม่แน่ใจว่ามีแรงพอจะยก
เพราะบ้านมีบันไดน่ะ
งั้นสงสัย…
หรือหาตัวเลือกที่ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าเลยดี
ไม้จับฝุ่น เขาเรียกอย่างนั้นใช่ไหม
ที่มีแกนหมุนจับฝุ่นไว้… แล้วก็แค่กลิ้งให้มัน…
อ้อ นั่นไง ดี เครื่องนั้นเป็นยังไง
พรมในห้องหนาแค่ไหนล่ะครับ
ไม่ใช่แค่ห้อง เป็นทั้งบ้าน
เป็นบ้านเดี่ยวที่มีระเบียง แล้วก็มีสวนกับ…
ปูพรมหมดหรือปูเป็นผืน… หรือเป็นพื้นเปล่าๆ
ก็ ข้างล่างเป็นพื้นไม้ ปูพรมบางส่วน
แต่ข้างบนเป็นพรมเกือบหมด คิดว่ายังไง
ทั้งสองอันก็ใช้งานได้เหมือนกัน
อ้าว… แต่มันต่างกันยังไงล่ะ
ไม่ครับ เทียบกันไม่ได้
เหมือนอันหนึ่งเป็นรถมาเซราติ อีกอย่างเป็นแค่รถโตโยต้าแคมรี่
ฉันไม่มีรถ
ผมแค่จะบอกว่า ทั้งสองอันทำหน้าที่แบบเดียวกัน
แค่อันหนึ่งทำได้ดีกว่า
ถ้าเธอเป็นฉัน เธอจะเลือกอะไร
ไดสันครับ
ก็เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญนี่นะ
ไม่ผิดหวังแน่ครับ คุ้มค่าทุกบาทแน่
อดสังเกตไม่ได้ว่าเขาไม่มีความอดทน
ร้อนรนขนาดนั้นเพราะอะไรกัน
คงไม่ได้เป็นเพราะตาลุงที่ไม่แน่ใจ ว่าจะซื้อเครื่องดูดฝุ่นรุ่นไหนดีหรอก
ให้จัดส่งไหมครับ
มีค่าบริการเพิ่มรึเปล่า
ไม่ครับ มีบริการส่งฟรี ทุกออเดอร์ที่ราคาเกิน 50 ปอนด์
แหม ดีจริง
ตกลงอยากให้จัดส่งหรือจะเอากลับบ้านเอง
ถ้าส่งได้ก็จะดีมาก
ขอชื่อด้วยครับ
โจเซฟ เทโอดอร์ คอนราด คอร์เซนาวสกี้
รบกวนสะกดให้หน่อยได้ไหมครับ
โ-จ-เ-ซ-ฟ
ต้องมีเครื่องหมายอคิวต์แอคเซนต์บนตัวโอ
อคิวต์แอคเซนต์คืออะไร
อคิวต์แอคเซนต์ ขีดเอียงไปทางขวา
ตรงข้ามกับกราฟแอคเซนต์ที่จะเอียงไปทางซ้าย
อย่างที่อยู่บนตัวเอของ "อา โพรโพส" ฝรั่งเศส
แหง เอานี่ เขียนให้ผมเลยดีกว่า
ขอที่อยู่ด้วยนะครับ
ผมบอกชื่อจริงเต็มๆ ของนักเขียนโจเซฟ คอนราด
อย่างเด็กนั่นไม่รู้จักโจเซฟ คอนราดหรอก
แต่ชื่อเต็มของเขาจะแกล้งให้ต้องพิมพ์นานๆ
และต้องพิมพ์ให้พอกับพื้นที่อย่างทุลักทุเล
หลังจากเอสแล้วเป็นแอลใช่ไหมครับ
นั่นตัวเค
(ให้นิโคลัส เรเวนสครอฟท์)
จ่ายแบบไหนดีครับ
อาจจะต้องขอจ่ายด้วยบัตรเครดิต
แน่ใจเหรอว่าไม่ควรซื้อไม้อันนั้นแทน
บอกแล้วไงครับ ผมว่าคุณซื้อเครื่องทำความสะอาดของดีมาก
- ก็แค่ ฉันไม่… - อะไรนะครับ
ยังไม่แน่ใจน่ะ จะพูดยังไงดี
นี่มันเงินเยอะมากสำหรับคนใช้เงินบำนาญ
- แต่… - ฉัน… ขอโทษนะ
ฉัน… คิดว่าจ่ายไม่ไหว
ขอโทษด้วยที่เปลี่ยนใจ
เธอก็ช่วยเหลือดีมาก หวังว่าจะไม่ได้ทำให้เสียเวลา
ขอบคุณนะ
อุตส่าห์แอบหวังว่าเขาจะพยายาม
จนเกือบโน้มน้าวให้ผมซื้อสิ่งที่ไม่จำเป็นได้
แต่เด็กนั่นไม่ได้ความเลย
ไร้ประโยชน์ เลี้ยงเสียข้าวสุก
แบบนี้ต้องติดกับง่ายมากๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ แคเธอรีน ดีใจด้วยเรื่องรางวัล
แหม ขอบใจจ้ะ โจดี้
- อรุณสวัสดิ์ แคเธอรีน - จีซู
งานเป็นยังไง
อ๋อ ก็ไปได้สวยดี
ฉันรู้นะว่าคุณเกลียดงานแบบนี้
ยินดีด้วยนะ แคเธอรีน
ขอบคุณจ้ะ เม็ก
มีคนส่งการ์ดแสดงความยินดีเยอะเลย
- ดอกไม้มาจากผู้บริหาร - แหม สวยจัง
แถมยังส่งแชมเปญมาให้ด้วย
นั่นรางวัลที่ว่าเหรอ
หือ ใช่ๆ
- ขอลองถือหน่อยได้ไหม - ได้สิ มันหนักนะ
- ยินดีด้วยนะ แคเธอรีน - ขอบคุณค่ะ
ยินดีด้วยนะคะ แคเธอรีน
อยากเห็นสีหน้าไซม่อน
ตอนเห็นรางวัลนี้
ย้ายบ้านไปถึงไหนแล้ว
ก็ มันก็ไปเรื่อยๆ
พวกเราก็คงจัดบ้านกันไม่มีวันจบ จนกว่าจะย้ายใหม่อีกรอบ
- กาแฟไหม - ขอเลย
- ลืมบอกไป เก่งมากนะ แคธี่ - ขอบคุณนะ ขอบคุณไซม่อน
แล้ว ยังไงต่อ
ก็… มีคนอยากเอาสารคดีฉันไปทำหนัง
- ฮื่อ ทำหนังเลย - โห นั่นมัน…
- เยี่ยมไปเลย ฮื่อ - ใช่มั้ยล่ะ
- ใช่ - แต่ฉันก็ไม่รู้นะว่าพวกอเมริกัน
จะเข้าใจวัฒนธรรมโรงเรียนประจำได้สักแค่ไหน
- ไม่น่าจะเข้าใจเลยล่ะ - ฮื่อ
แต่พวกนั้นอยากให้โจดี้ ฟอสเตอร์มาเล่น
- โอเค - ฮื่อ
ก็… โจดี้ก็เจ๋งดีนะ
- ใช่มั้ยล่ะ เจ๋งเนอะ - ใช่
ถ้าอยากคุยปรึกษาอะไร บอกผมแล้วกัน…
- ได้เลย - เพราะผมมีประสบการณ์มาก่อน
กับพวกทำหนังเนี่ย
- ค่ะ ฉันรู้ - โอเค
- ขอบคุณ ไซม่อน - ได้เสมอ แคธี่
จริงรึเปล่า เขาจะเอาไปทำหนังเหรอ
ไม่จริง แค่อยากเห็นสีหน้าเขาเฉยๆ
ร้ายจริงเลยคุณ
ร้ายเนอะ
(ผู้เชี่ยวชาญด้านการล้างอัดภาพ)
นี่ภาพที่ล้างออกมา ฟิล์ม กับไฟล์ในยูเอสบี
ผมนึกว่าร้านเขาจะไม่ยอมอัดภาพให้
เพราะภาพเหล่านั้นมันลามกจกเปรตเหลือใจ
แต่ร้านกลับไม่ทักอะไรสักคำ
(โรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์) (เอกสารส่วนตัว ด่วนมาก)
ได้คลังแสงมาแล้ว
เหลือแต่แค่ต้องปาระเบิดออกไป
ใช่ โอเค แล้วกดตรงนั้น
- สวัสดีครับ คุณ - สวัสดี
เธอรู้ว่ามีแค่ไม่กี่คน
จะล่วงรู้เหตุการณ์ซึ่งเป็นที่มาของหนังสือเล่มนั้น
แล้วเธอก็โทษตัวเอง
ที่ไม่ได้สืบเรื่องอย่างจริงจังอย่างที่จะทำ
ถ้าเป็นการสืบข่าวอื่นๆ
(ใครรู้บ้าง) (ตำรวจ)
(พยาน - บ๋อย)
(พ่อ = ตายแล้ว (แม่ - ตายหรือยัง)
เธอเคยพบแนนซี่ บริกสตอค แค่ครั้งเดียวเมื่อสิบปีก่อน
เธอจึงคิดว่าอาจจะประมาท ความแข็งแกร่งของผู้หญิงคนนั้น
(แนนซี่ บริกสตอค)
(คาเฟ่เมห์เมท)
หญิงชราแสนเปราะบางคนนั้น อาจเอาชนะความตายได้
ตอนนี้จึงจะรุกเข้ามาหาเธอต่อ
- คุณนายบริกสตอคใช่ไหมคะ - ใช่
ฉันแคเธอรีน
- รับชาหรือกาแฟไหม - ไม่เอา ขอบคุณ
ฉันเสียใจด้วยกับการสูญเสียของคุณ
อะไรนะ
ก็… สามีคุณ…
คุณเขียนไว้ในจดหมาย
- ว่าสามีเสียไปแล้ว - อ้อ ใช่ ขอบคุณค่ะ
ค่ะ
ถ้างั้น… มีอะไรให้ฉันช่วยคะ
คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม
เพราะฉันคิดถึงคุณอยู่ทุกวัน
ฉันประหลาดใจที่คุณไม่ติดต่อมาเลย
ไม่คิดจะมีน้ำใจมางานศพลูกชายฉันด้วยซ้ำ
ไม่แม้แต่จะส่งหรีดมาร่วมงาน
ใช่ ไม่ได้ส่ง
ใช่ เรื่องนั้นขออภัยจริงๆ…
อย่างน้อยก็น่าจะมีมารยาทสังคม
เป็นเรื่องที่ควรทำเมื่อเกิดเหตุแบบนั้น
คุณก็เป็นแม่คนเหมือนกัน ควรจะเข้าใจอะไรแบบนี้สิ
แต่ฉันมาแล้วไงคะ คุณนายบริกสตอค
ตอนเกิดเรื่อง คุณบอกตำรวจว่า ไม่เคยเจอลูกชายฉันมาก่อน
โจนาธานน่ะ
แต่ที่จริงแล้วเคยเจอ
เคยเจอเขามาก่อนใช่ไหมล่ะ
ใช่
งั้นโกหกทำไม ทำไมจึงไม่บอกความจริง
ฉันแค่ไม่คิดว่ามันจะมีประโยชน์
มีประโยชน์เหรอ ประโยชน์ต่อใคร ต่อตัวเองงั้นสิ
ไม่ค่ะ ไม่มีประโยชน์ต่อใครทั้งนั้น
โอเค แน่สิ คุณก้าวต่อ ลืมเรื่องนั้นแล้ว
เขาเรียกว่า "ลอยนวล" ใช่ไหมนะ
ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร เป็นแค่ความลับในชีวิตอีกหนึ่งเรื่อง
- ไม่นะ - ชีวิตฉันทุกข์ระทมมาตั้งแต่นั้น
ทุกข์อยู่ทุกวัน
ฉันต้องเลิกทำงาน ฉันเสียทุกอย่างในชีวิต
ค่ะ ฉันเสียใจด้วย
ดังนั้น ถ้าจะทำเรื่องดีๆ กับเขาบ้าง
ก็ควรจะพูดออกมาตอนนี้
เพราะนี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของคุณแล้ว
คุณต้องเข้าใจก่อนว่า นี่ไม่ใช่เรื่องพูดได้ง่ายๆ คุณนายบริกสตอค
เรื่องจริงมันสลับซับซ้อนมาก…
ซับซ้อนเหรอ ซับซ้อนอะไร ไม่ๆ ไม่เห็นมีอะไรซับซ้อนเลย
- ฉันกำลังจะตาย มะเร็งขั้นสุดท้าย - ฉัน…
เสียใจด้วยจริงๆ
ไม่ได้สลับซับซ้อนอะไรใช่ไหมล่ะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่คิดว่าควรจะ…
ฉันไม่มีอะไรที่พูดแล้วจะช่วยคุณได้
ลูกชายคุณชื่อนิโคลัสใช่ไหม
ใช่
ฉันอยากเจอเขา
อะไรนะคะ
ฉันอยากเจอลูกชายคุณ
- ไม่ได้ - แค่พบกันไม่กี่อึดใจ
- ไม่ ขอโทษ ฉันยอมไม่ได้ - คุณคงเข้าใจเหตุผลที่อยากเจอ
ลูกชายคุณยังวิ่งเล่นบนโลกนี้ได้ แต่ลูกฉันกลับเน่าอยู่ในหลุม
นิโคลัสเป็นหนี้ชีวิตลูกชายฉัน
เขาควรรู้ว่าตัวเองจะไม่รอด ถ้าไม่ได้โจนาธานช่วยไว้
ขอโทษนะคะ ฉันคิดผิดจริงๆ ที่มาพบ
เธอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
ข่มตานอนตอนกลางคืนได้ยังไง ทนอยู่กับตัวเองได้ยังไง
เสียใจด้วยจริงๆ ที่คุณป่วย แต่ฉันไม่มีทางจะช่วยคุณได้
- เขาช่วยชีวิตลูกคุณ - แต่ฉันไม่ได้อยากให้เขาทำ
ไม่เหนื่อยเหรอที่คอยสร้างภาพ เป็นคนที่ตัวเองไม่ได้เป็น
ใช่สินะ หนีไป ไปเลย
แนนซี่ บริกสตอคเสียชีวิตเมื่อปี 2011
- มีญาติเหลืออยู่เป็นสามีคนเดียว - ไม่สิ สามีเขาตายไปแล้ว
(ครบรอบการสอนมา 20 ปี ของครูบริกสตอค)
ไม่นะ ยังมีชีวิตอยู่
เขาชื่อสตีเฟน บริกสตอค อายุ 77 ปี
อาจารย์เกษียณ จบมาจากเคมบริดจ์ อยู่ลอนดอน
มีรายละเอียดที่จะติดต่อเขาได้ไหม
- นี่ค่ะ ที่อยู่กับเบอร์โทรศัพท์ - ขอบคุณ
ฉันอีเมลไปให้คุณแล้วด้วย
อย่าติดต่อเองนะ
ฉันแค่อยากรู้ว่าช่วงสองสามปีที่ผ่านมา เขาทำอะไรอยู่
ตรงนี้ข่าวอะไรนะ
(สตีเฟน บริกสตอค พวกใคร่เด็กเหรอ)
ฉันก็ยังไม่รู้
อาจไม่มีเรื่องอะไรก็ได้ แค่… ขอบคุณนะ จีซู
- ขอบคุณ - ได้ค่ะ
เธอได้ชื่อและได้ใบหน้า ของสิ่งที่คุกคามเธออยู่
เธอควบคุมกระบวนการนั้นด้วยตัวเองแล้ว
เธอเรียกสติกลับคืนมาแล้ว
เธอกลับมารู้สึกปลอดภัยอีกครั้ง
แต่เธอก็เข้าใจว่าจะต้องติดต่อสตีเฟน บริกสตอค
ก่อนที่เขาจะสร้างความเสียหายจริงจัง
(โรเบิร์ต) (ตั้งตารอมื้อค่ำวันนี้เลยนะ)
ประตูกำลังปิด
สวัสดีค่ะ ที่นี่ โฮป เจนิสพูดสาย ให้ต่อสายไปที่ใครคะ
(กองทุนการกุศลโฮป)
ขอโทษนะครับ
ค่ะ ติดต่อใครคะ
คือผมมีของมาส่ง ให้คุณโรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์
ที่จริงฝากไว้ที่ประชาสัมพันธ์ด้านล่างก็ได้ค่ะ
ครับ ผมรู้ แต่เขารอของอยู่
และเขาสั่งมาว่า
เอาให้แน่ใจว่าของถึงมือเขาโดยปลอดภัย
- ฉันจะบอกเลขาเขาให้ - ขอบคุณครับ
กำลังลง
ประตูกำลังปิด
- ไงคะ เร็กซ์ - แคเธอรีน
- วันนี้ปลาโซลเป็นยังไง - วันนี้ของดี สดมาก
ดีเลยค่ะ ฉันซื้อสองตัว ขอบคุณ
ได้ ให้แล่ด้วยไหม
ไม่ต้องค่ะ ตัดหัวออกอย่างเดียว
- โอเค - ขอบคุณ
ช่วงแรกๆ ที่คบกัน
เธอกับโรเบิร์ตไปเที่ยวปารีสด้วยกัน
ที่ร้านอาหารบนเกาะอีลแซงต์หลุยส์
เธอสองคนกินโซลเมอนิแยร์ที่เขาชอบมาก
เธอไม่ได้ทำอาหารเก่งอะไร แต่ก็หัดทำอาหารจานนั้น
เธอจะทำทุกครั้ง
ที่อยากให้ตัวเองและโรเบิร์ต หวนกลับไประลึกถึงช่วงที่ชีวิตเรียบง่ายมีความสุข
ติดขึ้นมาด้วย
- เอาหัวกลับไปด้วยไหม - ไม่ต้องค่ะ เก็บไว้เลย
- ฝากให้เอ็มม่าแล้วกัน - ได้เลย ขอบคุณ
- เจอกัน - โอเค บาย
โรเบิร์ต
นี่เอกสารที่คุณขอไว้ แล้วมีพัสดุนี้ส่งมาถึงคุณ
บอกว่าคุณรออยู่
ขอบคุณ วางไว้บนโต๊ะเลย
ให้ช่วยอะไรอีกไหมคะ โรเบิร์ต
ไม่ต้อง พอแล้ว กลับไปพักเถอะ เอมิลี่
ขอบคุณค่ะ เหมือนกัน โรเบิร์ต
ช่วยเปิดประตูค้างไว้เลย
ได้ค่ะ
โรเบิร์ตบริหารบริษัท
ซึ่งเป็นเหมือนบริษัทแม่ของเอ็นจีโอหลายแห่ง
ส่วนใหญ่นั้นก่อตั้งโดยตระกูลของเขา ทั้งทำการกุศลและสร้างภาพให้คนนับหน้าถือตา
และยังเป็นองค์กรบังหน้า ให้ไม่โดนกฎหมายต้านการฟอกเงิน
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ) (อี.เจ. เพรสตัน)
เอมิลี่ เอมิลี่!
เอมิลี่!
- โรเบิร์ต - ขอโทษนะ เอมิลี่
แต่พัสดุนี้มาจากไหน
มีคนเอามาส่งให้ที่รีเซปชั่นค่ะ
- ใคร - เจนิสบอกว่าเป็นตาแก่คนหนึ่ง
เขาบอกว่าคุณรอของอยู่ แต่ไม่ได้ว่าอะไรอย่างอื่น
แล้วชายคนนี้ดูเป็นยังไง
เธอบอกว่าเขาดู เอ่อ โทรม เหมือนคนไร้บ้าน แต่ก็สุภาพค่ะ
ไม่คิดจะโอ้เอ้ ฝากซองแล้วก็เดินกลับไปเลย
- มีปัญหาอะไรเหรอคะ - เปล่าๆ
ไม่มีอะไร ขอบคุณ พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
- สวัสดีค่ะ คุณเรเวนสครอฟท์ - สวัสดี ขอบคุณมาก
ประตูกำลังปิด
เขาจำโรงแรมที่เป็นฉากของภาพเหล่านั้นได้
แต่จุดที่เขาไม่อาจละสายตาได้เลยคือแคเธอรีน
ใบหน้านั้นเป็นหน้าของเธอโดยไม่ต้องสงสัย
แต่สีหน้าของเธอกลับไม่ใช่สีหน้าที่เขาคุ้นเคย
แคเธอรีนในภาพนี้ไม่ใช่ภรรยาของเขา
โอย ตายจริง
นี่เป็นภาพของสตรีสาวเต็มไปด้วยความปรารถนา
กำลังดื่มด่ำกับรสกามโดยไร้พันธนาการรัดรึง
ปลดปล่อยประกาศเพศอย่างแรงกล้า แยกขาดจากเขาโดยสิ้นเชิง
เขาไม่มีแคเธอรีนคนนี้ในความทรงจำ
และไม่เคยสัมผัสความรู้สึกวาบหวามที่เกิดขึ้น แม้จะซ่อนอยู่ใต้ความเจ็บปวดร้อนรนใจ
เธอไม่เคยลืมที่จะโทรหาแม่ทุกสัปดาห์
แม้ช่วงหลังจะเป็นการคุยแบบรีบๆ เป็นบทสนทนาที่เธอไม่ได้ใส่ใจอะไร
และเธอก็รู้สึกว่าแม่ควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านั้น
แม่ของเธอเริ่มสับสนเรื่องวันหรือเวลา
แต่ก็ยังไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลมาก
ฮัลโหล
แม่ เป็นไงบ้างคะ
อาทิตย์นี้เป็นยังไง
ก็ดีจ้ะ ขอบคุณที่ถาม
ก็เงียบๆ แต่ก็ดีมาก
ไปเที่ยวกลับมาเมื่อไหร่นะ
กลับมาตั้งนานแล้วค่ะ
ตั้งแต่กลับมาก็เจอแม่ตั้งหลายครั้งแล้วนะ
- แม่ได้ไปเยี่ยมลูกคนใหม่ของเอ็มม่ารึยัง - ไปแล้ว เขามารับแม่
ใจดีจริงๆ
- เด็กตัวนิดๆ น่ารักมาก ยิ้มทั้งวัน - เหรอคะ
แล้วนิคทำงานเป็นยังไงบ้าง
ค่ะ คิดว่าเขาชอบงานนะ
ใช่ๆ น่าจะชอบจริงๆ
เยี่ยมเลยจ้ะ เขาเป็นเด็กฉลาดมาก
ขอโทษนะคะที่ช่วงอาทิตย์หลังๆ ไม่ได้แวะไปหา
ชีวิตวุ่นวายนิดหน่อย ทั้งย้ายบ้านอะไรแบบนี้
พูดอะไรน่ะ เพิ่งมาเมื่อสองวันก่อนเอง
เมื่อวานที่เจอกันแม่ก็ดีใจ
ไม่ใช่ค่ะแม่ หนูไม่ได้ไปหาแม่มาสองอาทิตย์แล้ว
จำได้ไหม โรเบิร์ตกับหนูย้ายบ้าน
แม่ไม่รู้
คือ เราย้ายบ้านเลย
เอางี้ เรานัดกินข้าวกลางวันทั้งครอบครัวดีกว่า
หนูจะได้ชวนนิคไปด้วย เราจะได้ไปรับแม่
ไม่ ไม่ต้องมารับแม่หรอก แคเธอรีน แม่ขึ้นรถเมล์ไปก็ได้
โอเค งั้นเอาไว้ค่อยคุยกันนะคะ
แล้วอลีน่าเป็นยังไงบ้าง ยังดูแลทุกอย่างอยู่ไหม
เธอก็เยี่ยมมาก
ดีค่ะ แม่อยากให้เธอมาบ่อยกว่าเดิมไหม
แบบอาจจะมาทุกวันในช่วงวันทำงาน
โอ๊ย ไม่นะ ไม่ต้อง
เราแค่นั่งดูทีวีด้วยกัน
นางทำกลิ่นเครื่องแกงติดโซฟาทุกที
- แหม แปลว่าเธอต้องชอบแม่มากๆ เลยนะ - เธอก็น่ารักดี
โอเคค่ะ แม่ คือหนูต้องไปทำมื้อค่ำละ
- ไว้จะโทรไปอีก โอเคนะ - ก็ได้… โอเคจ้ะ ลูก
- รักนะคะ บายๆ - บาย ดูแลตัวเองด้วย บายๆ
เธอรู้ดีว่ากำลังเลี่ยงความจริง ไม่รับรู้เรื่องที่แม่ถดถอยลงทุกที
โรคที่ยังไม่มีชื่อ แต่ค่อยๆ เผยตัวขึ้นมาทีละน้อย
(มื้อค่ำเสิร์ฟหนึ่งทุ่มนะคะ! อร่อย! จุ๊บๆ)
โรเบิร์ตรู้ว่าภาพเหล่านั้นถ่ายเมื่อไหร่
เป็นช่วงที่ไปเที่ยวอิตาลีกัน
เขาจำได้ว่าวันท้ายๆ ของทริปเขาไม่ได้อยู่ด้วย
เขาต้องบินกลับบ้านมาก่อน…
(แคเธอรีน) (มื้อค่ำเสิร์ฟหนึ่งทุ่มนะคะ! อร่อย! จุ๊บๆ)
ปล่อยให้แคเธอรีนกับนิโคลัสอยู่ต่อ
- ฮัลโหล - นิค นี่พ่อเอง
หวัดดีฮะ
คืองี้ กินข้าวหรือยัง
ยัง
งั้น พ่อจะว… จะแวะไปหา
พาไปกินข้าวนะ
วันนี้ต้องทำงานดึก นี่หิวจะแย่แล้ว
ก็แค่กินอะไรเร็วๆ
ไปกินที่ผับใกล้บ้านลูกก็ได้ ที่จริงอยู่ในทางกลับบ้านของพ่ออยู่แล้ว
ว่าแต่ แม่พยายามติดต่อพ่ออยู่นะ
ใช่ๆ พ่อรู้ๆ
ได้คุยแล้ว ไม่มีอะไร
งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ ไอ้ลูกชาย
โอเค
(มื้อค่ำเสร็จแล้วนะคะ จุ๊บๆ)
โรเบิร์ตทั้งไม่รับสายและไม่ตอบข้อความ
เรื่องนี้กวนใจเธอมาก เขาไม่คิดจะโทรมาขอโทษด้วยซ้ำ
เธอคิดว่าเขาเห็นแก่ตัว ไม่คิดถึงใจเธอบ้างเลย
เธอเสียใจ
(นี่ทุ่มสี่สิบห้าแล้วนะ)
(ติดอะไรก็น่าจะบอกกันก่อน จุ๊บๆ)
แคเธอรีนคิดผิด
ตลอดสองชั่วโมงที่ผ่านมา โรเบิร์ตคิดแต่เรื่องของเธอคนเดียว
(ลิสบาว เดลิกาเตสเซน)
ก่อนมาคบกับแคเธอรีน…
โรเบิร์ตไม่ได้มีประสบการณ์ทางเพศมากนัก
และถึงทั้งสองคนไม่เคยคุยเรื่องนี้…
(แคเธอรีน) (เกิดอะไรขึ้น)
แต่เขากลัวลึกๆ ในใจมาตลอดว่า แคเธอรีนมีประสบการณ์มากกว่าเขา
เรื่องนี้ทำให้เขาเสียความมั่นใจมาเสมอ
- ไปกันเลยไหม - ผมยังไม่เสร็จ
ไม่เป็นไร พ่อขึ้นไปรอบนห้องได้
นั่งเลย ไม่มีใครอยู่
ห้องมีแต่กลิ่นกัญชาคลุ้งไปหมด
โรเบิร์ตไม่ได้กลับไปที่ห้องนั้น
ตั้งแต่เขากับแคเธอรีน ช่วยนิโคลัสย้ายเข้ามาเมื่อสามเดือนก่อน
เขาขยะแขยงกับสภาพห้องนั้นเหลือเกิน
แต่เขาก็หาเหตุผลมาอธิบายว่า นี่เป็นปกติของห้องเช่าที่พวกนักศึกษาอยู่
เว้นแต่ว่า นิโคลัสไม่ใช่นักศึกษาแล้ว
โรเบิร์ตไม่ยอมรับหรอก
แต่เขารู้สึกผิดหวังมากที่นิโคลัสโตมาเป็นแบบนี้
เขาบอกตัวเองว่ากาลครั้งหนึ่ง ลูกชายของเขาเคยมีศักยภาพสูงแท้ๆ
แล้วคลื่นอารมณ์โกรธแคเธอรีนก็ซัดเข้ามาอีกครั้ง
นี่เป็นความผิดของเธอ
เธอให้ความสำคัญกับงาน และความสุขของตัวเองก่อนเสมอ
จนทอดทิ้งลูกชายตัวเอง
แถมตอนนี้เธอยังผลักไสนิโคลัส
เธอเกลี้ยกล่อมโรเบิร์ต
ว่าให้นิโคลัสออกไปมีอิสระนอกบ้าน จะดีต่อลูกมากกว่า
มาเร็ว ลูก ไปมองต์เปลิเยร์เนอะ
ที่นั่นมีโครเกตแก้มหมูที่ลูกชอบไง
รอข้างนอกก็ได้ เดี๋ยวผมออกไป
ไม่ต้องรีบนะ ลูก
ก็อยากรู้ว่าจะทำไปได้ถึงไหน
ก็จะดีมากถ้าทำงานต่อได้
และเก็บเงินให้ได้สักหน่อย
เยี่ยมเลย
ไม่รู้สิ คือไม่แน่
คิดว่าอยากทำให้ก้าวหน้าไปถึง…
ระดับผู้จัดการอะไรประมาณนั้น
ที่จริงพวกเขาวาดเส้นอาชีพให้ดู แบบในระยะเวลาห้าปี
ผ่านไปหนึ่งเดือนเขาก็บอกว่า หมดช่วงเวลาทดลองงานแล้ว
ผมถึงจะเริ่มได้สวัสดิการพนักงานอะไรอย่างนั้น
คือนั่นก็ถือว่าดีใช่ไหมล่ะ
ดีๆ นั่น… ยอดไปเลย
แล้วเป็นยังไงบ้าง ชีวิตที่ห้องเช่า
ที่จริงก็ไม่ค่อยได้อยู่ห้องเท่าไหร่
- ทำไมล่ะ - ผมไปเจอสาวคนหนึ่ง
ก็ไปอยู่บ้านเธอมากกว่า
เล่าเรื่องเธอให้พ่อฟังหน่อย
ก็ไม่ค่อยมีอะไรจะเล่าหรอก
คิดว่าแม่ไม่น่าจะถูกใจ
แต่เรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวกับแม่ไม่ใช่เหรอ แม่มีสิทธิ์อะไรมาตัดสิน
งั้น สาวคนนี้เป็นคนยังไง
ก็ กำลังหวังว่าหน้าร้อนนี้จะได้ไปเที่ยวด้วยกัน
แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเก็บเงินทันไหม
ไปไหน
ที่ถูกๆ แหละ
อาจไปมายอร์กาหรือสเปน
ไม่ไปอิตาลีล่ะ
ก็ได้มั้ง แถวนั้นมีหาดสวยๆ รึเปล่า
ก็ต้องมีสิ
จำตอนที่เราไปเที่ยวกันตอนลูกยังเด็กไม่ได้เหรอ
- จำไม่ได้ - ฮื่อ ลูกอายุประมาณห้าขวบ
ไปได้แค่ครึ่งทริปพ่อต้องกลับก่อนเพราะมีงาน
ต้องทิ้งลูกกับแม่ไว้แค่สองคน
- จำได้แค่เลาๆ ไม่ค่อยได้ - ฮื่อ แค่ไม่กี่วันเอง
ตอนนั้นพ่อรู้สึกแย่มากๆ เลยนะ
ไม่ควรจะทิ้งลูกไว้กับแม่เขาแค่คนเดียว
ไม่ต้องรู้สึกแย่หรอก พ่อ เพราะผมจำอะไรไม่ได้
แต่พ่อคิด… พ่อรู้สึกแย่มากจริงๆ
แน่ใจเหรอว่าจำอะไรไม่ได้
แม่เขาไม่ได้เจอเพื่อนคนหนึ่งเหรอ
ผมบอกแล้วไง ผมจำไม่ได้
น่าจะพาแฟนไปที่หรูๆ เลยนะ พ่อจะช่วย
ผมก็อยากรับนะ แต่แม่คงไม่ชอบใจ
แม่บอกว่ามันผิดกติกา ผมต้องจัดการชีวิตตัวเอง
ช่างแม่เขาสิ
ขอบคุณฮะ
- เอาอีกขวดไหม - ไม่ๆ ขวดเดียวพอแล้ว
ไวน์ห่วยแบบหาข้ออ้างไม่ได้
โอเค เดี๋ยวมานะ
เกิดอะไรขึ้น
ที่รัก
พระเจ้า
เขาส่งมาให้ที่ทำงาน
ใครส่งมา
ฉันไม่รู้
มีใครที่มีภาพพวกนี้อีก
ฉัน… ฉันไม่รู้
คุณไม่รู้
อีกหน่อยภาพพวกนี้ อาจกระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ต นั่งเลย
ดูสิ
ใคร… ใครเอามาให้
ดูให้ดี
ขอร้อง ฉันแค่…
พิจารณาให้ดีเลย
ขอร้อง โรเบิร์ต ฉัน… อธิ… ฉันอธิบายได้
ฉันแค่… ที่รัก พอเถอะ
ทำลงไปได้ยังไง
ขอโทษค่ะ
ให้ตาย ฉันน่าจะบอกคุณ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
มันไม่ใช่…
มัน… ผ่านมานานมากแล้ว ฉัน…
ผมรู้ดีเลยล่ะว่ามันคืออะไร ผมนอนร่วมห้องนั้นกับคุณ
ค่ะ ฉันรู้ ฉันน่าจะบอกคุณ
เท่าที่ผมจำได้ ตอนนั้นเราก็แทบไม่ได้มีอะไรกันอยู่แล้ว
ผมถึงได้ซื้อไอ้ชุดชั้นในเซ็กซี่นั่นให้คุณ
โรเบิร์ต พอเลย ฉันจะเล่าให้ฟัง แต่ช่วยหยุดแล้วฟังฉันก่อน
- ทุกอย่างเข้าแก๊ป - ช่วยหยุดแล้วฟังฉันหน่อย
เพราะหลังจากไปเที่ยวครั้งนั้น…
แต่หลังจากนั้น… ขอพูดให้จบก่อน แคเธอรีน
หลังจากไปไอ้ทริปเวรนั่น
คุณกลับมาบอกว่าอยากจะกลับไปทำงาน
- ใช่ ก็ฉัน… - ฮื่อ "ฉันซึมเศร้า
คิดถึงการทำงาน ไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร"
ตอแหลทั้งเพ
คุณเบื่อกับการเป็นแม่ เบื่อกับการแต่งงานกับผม
- ไม่ ไม่ใช่ - ใช่สิ คุณเบื่อ
- จนกระทั่งต้องออกไปหาความสนใจนอกบ้าน - ไม่ โรเบิร์ต มันไม่ใช่…
ใครจะรู้ว่ามีคนอื่นอีกกี่คนแล้ว
ไอ้ที่เดินทางไปทำงานทั้งหลาย
ไม่ใช่นะ ไม่เลย โรเบิร์ต ขอละ
ไม่แปลกใจแล้วที่คุณเป็นไมเกรนทุกครั้ง ที่ผมอยากมีอะไรกับคุณ
ฉันรู้ ฉันขอโทษ
- ไม่ใช่เพราะฉันไม่อยากนะ - เห็นๆ อยู่ว่าแค่ผมคนเดียวยังไม่ดีพอ
ไม่ๆ ดีพอแล้ว ดีพอแล้วที่รัก
ผมน่าจะฟังคำเตือนจากครอบครัว พวกนั้นเตือนเรื่องคุณไว้แล้วแท้ๆ
ที่รัก พอเถอะ ถ้าจะฟังฉันก่อนนะ ที่รัก
ฟังงั้นเหรอ
ตอนนั้นฉันไม่อยากให้คุณทิ้งพวกเราไว้
จำได้ไหม
ฉันขอเลยว่าอย่าไป อย่ากลับไปทำงาน
อย่าทิ้งฉันกับนิคไว้ที่นั่น
จำได้ไหม ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว ฉันอยาก…
คิดได้ไงไม่อยากเชื่อ จะบอกว่านี่มันเป็น…
- ไม่ใช่ ฉันอยากอยู่กับ… - จะหาว่านี่เป็นความผิดผมเหรอ
- ไม่นะ ไม่ๆ - แน่นอน คุณต้องเป็นเหยื่อตลอด
อย่างนั้นสินะ
ก็ใช่ ฉันเป็นเหยื่อ ฉัน…
ไม่ๆ คิดว่าจะหาเหตุผลมาแก้ตัวได้ทุกเรื่องใช่มั้ย
คุณสามารถ… ปั่นหัวทุกคนรอบตัวได้
ในขณะที่ทำตัวเป็นนังนักบุญแคเธอรีนไปด้วย
อย่าพูดอะไรใจร้าย
ผมพูด… ผมเนี่ยนะใจร้าย แคเธอรีน
แล้วได้สานต่อไหม
- ไม่ - เขาเป็นใคร
เขา…
- ผมอยากรู้ว่าไอ้เวรนี่เป็นใคร - ขอเถอะ ที่รัก
บ๋อยอิตาเลียนเหรอ
- ไม่ใช่ - หรือเป็น… คู่นอนยามไกลบ้าน
- วัยรุ่นหื่นๆ สักคน จัดให้หายเสี้ยน - ไม่ใช่
หรือเป็นนักท่องเที่ยวอังกฤษที่ซื้อทัวร์
- เจอแดดสดใส กินเบียร์เข้าไปหน่อย… - ไม่
แล้วจะเอากับใครก็ได้
แต่ปกติพวกนั้นไม่ได้มีลูกอยู่กับตัวด้วยใช่ไหมล่ะ
ฉันเข้าใจ แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น
อ๋อ แล้วมันเป็นอย่างไหนล่ะ เพราะมันได้ถ่ายรูปนิคด้วย
ลูกชายเราอยู่ตรงนั้น ลูกชายเรา
- ฉันรู้ ฉันขอโทษๆ - ทำแบบนี้กับลูกเราได้ยังไง
ทำกับผมมันเรื่องหนึ่ง แต่ทำกับลูกเนี่ยนะ
แล้วจะสงสัยทำไมที่ลูกแทบไม่คุยกับคุณ
สงสัยทำไมที่ลูกแทบไม่มองหน้าคุณ
เพราะเขาเห็นเรื่องตรงนั้นรึเปล่า
- ไม่ๆ ไม่เห็น - ลูกได้เห็นมั้ย
หรือว่าได้ยินเสียง
ไม่ นิคไม่ได้ยินอะไรเลย ฉันสาบาน
ฉันตั้งใจเลยว่าเขาต้องไม่ได้ยิน หรือเห็นอะไรทั้งนั้น
โห ยิ่งดีเลย โหย คุณแม่ยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษ
รับถ้วยไปวางข้างรางวัลอื่นๆ เลยไหมล่ะ
อ๋อ ฉันเป็นแม่ที่ห่วยแตก ฉันรู้ตัว
แต่ลูกไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ลูกไม่รู้อะไรเลย
แต่ลูกได้อ่านหนังสือแล้วไม่ใช่เหรอ แคเธอรีน
ใช่ ฉันรู้ว่าลูกอ่าน แต่ลูกไม่ได้เชื่อมโยงว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
- โหย โคตรด้านไม่น่าเชื่อ - คือ…
ชู้คนนั้นเป็นคนเขียนรึเปล่า
อะไรนะ ไม่ได้ยินคำตอบ
- เป็นไปไม่ได้ - งั้นใครเขียน
คือ ฉันไม่… ฉันไม่รู้
- คิดว่าพ่อของเขามั้ง - พ่อเขางั้นเหรอ
ใช่ ฉันคิดว่าเป็นพ่อของเขา
โอ๊ย ให้ตาย มันเป็นไอ้เด็กหื่นสักคนสินะ
เขาอายุเท่าไหร่เชียว
เขาตายไปแล้ว เขาตาย
นั่นคือสาเหตุที่คุณไม่เล่าให้ผมฟังสินะ
นึกว่าลอยนวลไปได้แล้ว
ไม่ใช่ ฉันนึกว่าฉันสามารถลืมมันไปได้
- ฉันพยายามบอกอยู่นี่ไง - คุณนึกว่าลอยนวลไปแล้ว
ฉันแค่บอกไม่ได้ ขอร้อง ที่รัก ขอเลย
- ฉันอยากบอกเธอ - นึกว่าลอยนวลเรื่องนี้ไปได้แล้ว
อย่าไปนะ ฉันจะเล่าให้ฟังทุกอย่าง
- ขอร้อง - อย่ามาแตะตัวผม แคเธอรีน
ขอละ โรเบิร์ต อย่าไปเลย อยู่เถอะ อย่าทิ้งฉัน
- ไม่เป็นไร ผมอ่านเอาจากหนังสือก็ได้ - ที่รัก ขอละ ขอก่อน
บอกว่าอย่ามาแตะตัวผม!
โอเค ฉันขอโทษนะ
โรเบิร์ต อย่าทิ้งฉันไปสิ
อย่าไป
โรเบิร์ต! โรเบิร์ต! อย่านะ…
มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ ที่รัก!
(สร้างจากนวนิยายโดยเรเน่ ไนท์)
(สันติ สันติ สันติ)
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์