ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
Ναι, εκεί ακριβώς!
Έχεις τη γεύση μου.
- Ναι; - Ναι.
Πρέπει να γυρίσω στο Λονδίνο μεθαύριο.
- Τι; - Πρέπει να πας στη Ρώμη;
- Γιατί; - Γιατί δεν μένεις άλλη μια μέρα;
- Θέλεις; - Θα το ήθελα πάρα πολύ.
Θα ήθελα να σε πηδάω όλη νύχτα αύριο.
Πρέπει να μείνω τότε.
Θεούλη μου.
Κάτσε.
- Τι; - Περίμενε.
Τι κάνεις;
Περίμενε.
Όχι.
- Όχι. - Ναι.
- Όχι! - Φόρα τα.
- Πλάκα κάνεις. - Έλα. Εγώ αλλάζω το ταξίδι μου.
- Κάνε έστω αυτό για μένα. - Κοίτα να μη δείξεις τις φωτογραφίες.
Για τα αθώα μου μάτια μόνο.
Και για τις φυλλάδες.
Τζόναθαν. Όχι, σοβαρά. Τη μέρα θα αγνοούμε ο ένας τον άλλο.
Θα είναι σέξι.
Αν σε δω με το μπικίνι σου, δεν νομίζω να αντισταθώ.
Πρέπει.
Κι αργότερα το βράδυ, θα συναντηθούμε και θα εκραγούμε.
Κι άσε τις φιλίες με τον Νίκολας.
Δεν θέλω να πει στον μπαμπά του για τον φίλο της μαμάς.
Ναι. Κοίτα με.
Ακούς; Είναι σοβαρά αυτά. Θα προσποιούμαστε τους αγνώστους.
Κι αν δεν μπορώ;
Τότε, θα σε σκοτώσω.
Σέξι.
Κάτσε κάτω.
Εντάξει. Κι άγγιξε το στήθος σου.
Ναι.
- Βγάλε το σουτιέν. - Μόλις το έβαλα.
Βγάλ' το. Σε παρακαλώ.
Έτσι μπράβο. Ζούληξε τα βυζιά σου.
- Τι; - Ζούληξέ τα. Κάπως...
Ναι.
Εντάξει. Άνοιξε τα πόδια σου. Γείρε πίσω. Άνοιξε τα πόδια σου.
Εντάξει. Βάλε το χέρι μέσα στο κιλοτάκι σου.
Ναι. Βάλε ένα δάχτυλο.
Χαϊδέψου.
Έλα εδώ.
Τι είναι αυτό που νιώθω;
Πόσο σέξι.
Ναι.
Γαμώτο.
Ο Ρόμπερτ πρέπει να πάψει να διαβάζει,
συγκλονισμένος από ένα έντονο συναίσθημα που τον προβληματίζει.
Το στρες κι ο θυμός που τρυπούν το στομάχι έχουν διεισδύσει ακόμη παρακάτω,
όπου η πληγή έχει διογκωθεί σε μια στύση ανάμεσα στα πόδια του.
- Ωραίο βιβλίο; - Όχι.
- Θέλετε άλλο καφέ; - Ναι, ευχαριστώ.
Όχι, θέλω να πω, είμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Μου φέρνετε τον λογαριασμό;
- Ναι, φυσικά. Αμέσως. - Ευχαριστώ.
Εμπιστεύεται μόνο τις τυπωμένες λέξεις
και το βιβλίο περιέχει πολλά στοιχεία της γυναίκας του ώστε να την αναγνωρίσει.
Του έχει δείξει, επίσης, πράγματα που δεν είχε δει προηγουμένως.
Είναι μια γυναίκα που πάντα περνούσε το δικό της.
Πάντα έκανε αυτό που της άρεσε.
Όταν πέθανε ο Τζόναθαν, η Νάνσι κατέρρευσε.
Το μυαλό της συρρικνώθηκε σ' ένα μικρό, σκοτεινό πράγμα,
και το μόνο που σκεφτόταν ήταν η απουσία του γιου μας.
Ήταν δυο μήνες μετά τον θάνατό του
όταν την έπεισα τελικά να βγούμε έναν περίπατο.
Ανέβηκε επάνω να ντυθεί.
Νάνσι!
Νάνσι, πρέπει να φύγουμε τώρα!
Γιατί με τράβηξες;
Δεν προσπαθούσα να αυτοκτονήσω!
Ήθελα μόνο να ξέρω!
Ήθελα μόνο να ξέρω τι ένιωσε.
Είπαν ότι ήταν ανώδυνο.
Ότι θα έχασε τις αισθήσεις του προτού πεθάνει!
Μα πώς το ξέρουν αυτό; Πώς;
Πώς μπορούν να ξέρουν ότι δεν πονούσε; Ότι δεν τον πόνεσε;
Πώς μπορούν να το ξέρουν;
Έλα να βγεις απ' το κρύο νερό.
- Πώς μπορούν να ξέρουν; Σε μισώ! - Έλα.
Έλα.
Κάτσε, καλή μου. Έτσι μπράβο.
Αχ, Νάνσι.
Θυμάσαι πόσο αχανής ήταν εκείνη η θάλασσα;
Έτσι μπράβο.
- Δεν μπόρεσα να το αναπαραστήσω εδώ. - Όχι.
Δεν μπόρεσα.
Πρέπει να ήταν τόσο τρομαγμένος.
Ναι.
Και τόσο μόνος.
Ναι.
Μανούλα, δεν βρίσκω τον Σάντι!
Βρήκα τον Σάντι!
Γεια σου, άγγελέ μου.
Μυρίζει αηδία.
Ναι, πονάει η κοιλίτσα μου. Μάλλον έφταιγε η πίτσα.
Κι εμένα. Έκλασα.
- Αλήθεια; - Απ' την πίτσα.
Να πάρουμε ένα βαρκάκι για μένα και τον Σάντι;
- Θες βαρκάκι; - Για μένα και τον Σάντι.
Όλοι είναι ήδη εκεί.
Η κα Στίβενσον της Επιτροπής Φιλανθρωπιών άφησε μήνυμα.
Κατάλαβα απ' τη βοηθό της ότι είναι ανάστατη.
Μαλακίες. Θα την πάρω μετά τη σύσκεψη.
- Θέλω ένα παυσίπονο. - Έγινε.
Συγγνώμη. Ξενύχτησα χθες βράδυ μελετώντας τα έγγραφα.
Οι διαχειριστές της οργάνωσης ανακρίνονται απ' την Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής,
συνεπώς η δική μας δουλειά
είναι να βεβαιωθούμε ότι η διαχείριση των κρατικών πόρων
μέσω των πρότζεκτ της οργάνωσης δεν θα θεωρηθεί ύποπτη.
Στη χειρότερη περίπτωση, καλύτερα ανίκανοι παρά ύποπτοι.
- Κατανοητό; - Ναι.
- Τσαρλς, μας ενημερώνεις για τα νεότερα; - Ευχαριστώ, Ρόμπι.
Η κατάσταση πρακτικά είναι μπερδεμένη.
Οι πόροι που λαμβάνουμε μέσω εκείνης της χώρας
όχι μόνο υπόκεινται σε κυβερνητικές απαιτήσεις...
Μία από τις οργανώσεις ελέγχεται ενδελεχώς.
...που έχουν επιβληθεί...
Ο Ρόμπερτ ξέρει τις παρατυπίες της οργάνωσης,
αλλά πρέπει να δημιουργήσει ένα αφήγημα που να υποστηρίζεται νομικά.
...υπόκειται σε κυβερνητικές απαιτήσεις, μα...
Χαίρεται που έχει κόσμο να του αναφέρονται.
Δεν χρειάζεται να αποδίδει ή να μιλά.
Μόνο να παρατηρεί, που κι αυτό μετά βίας το καταφέρνει.
- Θέλεις κάτι άλλο; - Όχι.
Οι εξαιρέσεις στη νομοθεσία κυρώσεων
ισχύουν για εμάς μόνο αν αποδείξουμε...
Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει η φωνή.
Ίσως μια βδομάδα. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Το σοκ όταν σε ξεμπρόστιασε ο Ρόμπερτ
με τις φωτογραφίες σε κόβει πάλι σαν μαχαιριά.
Θέλει να τιμωρηθείς.
Θεωρεί ότι σου αξίζει.
Πρέπει να δουλέψουμε και τα ξαναλέμε αργότερα, εντάξει;
Κάθριν.
Ο διευθυντής που έφυγε απ' το κολέγιο Ράθμποουν όταν αποσύρθηκε ο Μπρίγκστοκ;
Ήταν φίλοι στο Κέιμπριτζ. Βρήκα το τηλέφωνό του.
- Δεν υπάρχει είδηση. Άσ' το. - Να του τηλεφωνήσω;
Κόφ' το, Τζισού, δεν υπάρχει είδηση είπα!
Συγγνώμη. Απλώς δεν υπάρχει είδηση, εντάξει;
Ξέχνα το. Ξέχνα τον Στίβεν Μπρίγκστοκ.
- Θες λίγο τσάι; - Ευχαρίστως.
Ξέρεις ότι έχεις κρύψει κομμάτια σου από τον Ρόμπερτ.
Μα δεν είχες συνειδητοποιήσει, μέχρι τώρα, πόσα δεν ήξερες για εκείνον.
Έχει επιτρέψει στον θυμό του να γεμίσει κάθε χώρο,
κάνοντάς τον να κωφεύει σε οτιδήποτε πεις εσύ.
- Όλα καλά, Κάθι; - Ναι! Όλα μια χαρά, ευχαριστώ.
- Λένε ότι η μετακόμιση είναι... - Γάλα;
πιο στρεσογόνα απ' το διαζύγιο, έτσι;
- Είσαι καλά; - Μια χαρά. Όλα καλά, ευχαριστώ.
- Όχι. Πρέπει να περιμένεις. - Ορίστε.
- Ναι, συγγνώμη. - Θέλω να πάω στην τουαλέτα.
Γραφείο Ρόμπερτ Ρέιβενσκροφτ.
- Ναι, Έμιλι. Γεια. Η Κάθριν είμαι. - Κάθριν.
Μήπως είναι στο γραφείο ο Ρόμπερτ;
Θες να τον φωνάξω;
Όχι. Δεν θέλω να του μιλήσω. Μόνο να περάσω ν' αφήσω κάτι.
Κάπου εδώ είναι...
Τι ανακούφιση.
- Να τον φωνάξω; - Όχι. Χαζομάρα μου. Χίλια ευχαριστώ.
Γεια σου, Κάθριν.
Τόσα χρόνια μυστικότητας έχουν βοηθήσει τον Ρόμπερτ να σε καταδικάσει.
Η παραπλανημένη πεποίθηση ότι είχες δικαίωμα στη σιωπή σ' έχει καταδικάσει.
Μπορείτε να ξεκλειδώσετε;
Κλειδωμένα είναι;
Η Νάνσι άφησε τη δουλειά.
Δεν άντεχε άλλο να είναι με παιδιά.
Έτσι, δούλευα εγώ και για τους δύο ούτως ώστε να κυλάει η ζωή.
Νάνσι;
- Νάνσι; - Δες εδώ.
Δες εδώ.
Πειραματιζόταν με την καινούρια μηχανή που του χάρισα.
Δες.
Είναι τελείως αφηρημένα κοντινά, τραβηγμένα με ζουμ.
Φοβερό μάτι. Απίθανο.
Τι είναι αυτό;
Εγώ είμαι, χαζούλη.
- Αυτό το σημείο. - Α, ναι! Φυσικά.
Δεν ήξερα ότι την τραβούσε αυτή.
Δες. Πλησίασε ύπουλα τη μητέρα που διάβαζε το περιοδικό κηπουρικής.
Η μητέρα σηκώνεται.
Δες εδώ!
Η μητέρα κάνει λάντζα.
Πάλι κάνω λάντζα.
Καμία δική μου φωτογραφία.
- Δεν τον ενδιέφερες εσύ. - Ξεκάθαρα.
Αυτήν τη θυμάμαι.
Η Νάνσι χαιρόταν που ήξερε ότι ο Τζόναθαν είχε αφιερώσει τόση προσοχή σ' εκείνη.
Πάντα προτιμούσε εκείνη αντί για εμένα.
Έχει κάτι φύλλα κοντάκτ εδώ.
Είμαι σίγουρος ότι τότε δεν είχε εμφανίσει το φιλμ απ' την Ιταλία.
Μα αναρωτιέμαι αν της το θύμισαν εκείνες οι φωτογραφίες.
Προφανώς, θα υπέθεσε ότι θα έβρισκε κι άλλες δικές της.
Έχουν πνευματικότητα.
Θα βάλω αυτό κάτω.
Νομίζω... Θα φτιάξω έναν δεινόσαυρο.
Αυτός θα έχει...
Κι αυτό θα έχει μια σαύρα.
Αυτό θα έχει...
Έτσι μπράβο.
Θα σε σώσω!
Έτσι μπράβο!
Τι γίνεται;
Συγγνώμη, κυρία.
Μήπως μπορείτε να προσέχετε τον γιο μου για να πάω στην τουαλέτα;
- Φυσικά. - Ευχαριστώ.
- Νίκολας. - Ναι;
Θα σε προσέχει η κυρία. Πάω στην τουαλέτα.
Πας στο μπάνιο;
- Πετάγομαι στην τουαλέτα. - Εντάξει.
...γκρίζα περιοχή αναφορικά με τους κρατικούς πόρους, αλλά...
Ο Ρόμπερτ έχει μια παλλόμενη μάζα στο κεφάλι κι άλλη μια στο στομάχι.
Σκοτεινούς κόμπους από κάτι που έχει χρόνια να νιώσει.
Ζήλια.
Προσπαθεί να την απωθήσει και να εστιάσει στο παρόν,
μα το μόνο που βλέπει είναι το παρελθόν.
Συγγνώμη. Για να αντισταθμίσουμε το έλλειμμα.
Με όλο τον σεβασμό, Τσαρλς, δεν υπάρχει καμία...
Οι εικόνες στις φωτογραφίες διαρκώς έρχονται στο μυαλό του Ρόμπερτ.
Το σώμα της γυναίκας του εκτεθειμένο προς τέρψη άλλων.
Την Κάθριν να απολαμβάνει να την κοιτούν.
Πάντα ήξερε ότι υπήρχαν άλλοι πριν από εκείνον,
μα πάντα ζούσε με τη βεβαιότητα ότι εκείνος είχε κάνει τη διαφορά.
Εκείνος είχε προσφέρει στην Κάθριν τόση απόλαυση,
που η ανάμνηση όλων των άλλων είχε διαγραφεί παντελώς.
Τον είχε εξαπατήσει.
Στάθηκες καλός φίλος.
Χωρίς εσένα, δεν θα είχα εκδώσει το βιβλίο μου
και σίγουρα ποτέ δεν θα είχα το θάρρος να ξεκινήσω το νέο μου μυθιστόρημα.
Στίβεν, αυτό είναι υπέροχο. Τι πραγματεύεται;
Έχω έναν χαρακτήρα στο μυαλό μου.
Τον βλέπω. Τον ακούω.
Βρίσκομαι ακόμη στο ερευνητικό στάδιο
κι αναρωτιόμουν αν θα μπορούσες να με βοηθήσεις με κάτι.
Ήδη μου έχεις αφιερώσει πολύ χρόνο, οπότε δεν μου αρέσει να ζητάω.
Μη λες ανοησίες. Ζήτα ό,τι θες.
Ένας από τους χαρακτήρες είναι ένα έφηβο αγόρι
και θέλω να του φτιάξω μια σελίδα στο Facebook, κανονική.
Μια ψεύτικη σελίδα για έναν φανταστικό έφηβο;
Υποθέτω πως ναι.
Αυτό είναι απίστευτα τρομακτικό.
Όχι, όχι.
Υπάρχει μέθοδος στην τρέλα μου.
Άλλωστε, δεν είναι ο πρωταγωνιστής.
Αφορά έναν παππού,
κάποιον στην ηλικία μας, και τη σχέση του με το αγόρι.
Μα πρέπει να καταλάβω τον κόσμο
όπου εξαφανίζονται αυτά τα παιδιά όταν μπαίνουν στο διαδίκτυο.
Τι συζητούν. Τι τους αρέσει.
Δες τους.
Τι κοιτάζουν;
Σε καταλαβαίνω.
Ίσως είναι κακή ιδέα.
Μα νιώθω τελείως ανόητος μ' όλα αυτά τα πράγματα.
Ήλπιζα να με καθοδηγήσεις εσύ.
Ένας οδηγός για ηλίθιους για το Facebook
και για ό,τι άλλο χρησιμοποιούν οι νέοι για να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Είναι τελείως ξένος κόσμος για μένα.
Στάσου.
Θυμάσαι τον νεαρό Τόμι που μας έστησε την ιστοσελίδα;
Νομίζω πως είναι ο κατάλληλος άνθρωπος
για να σε βοηθήσει.
Αυτό είναι υπέροχο.
Ευχαριστώ και πάλι, φίλε μου.
Ναι!
Εν μέρει οφείλεται στην έλλειψη δυνατότητας τιμολόγησης στον χώρο,
μα είναι κατά 48,35% υψηλότερη...
Και τότε ένα ερώτημα τρυπά το μυαλό του Ρόμπερτ.
Πού ήταν ο Νίκολας ενώ η μητέρα του είχε εξωσυζυγική σχέση;
Ήταν στο διπλανό δωμάτιο;
Μόνος;
Κοιμόταν;
Τι είδε;
Πόσα είδε;
Πόσα κατάλαβε;
Μπορώ να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητες και να αντισταθμίσω το κόστος.
Νομίζω πως έτσι πρέπει να κινηθούμε.
Ρόμπερτ, τι σκέφτεσαι;
Ρόμπερτ;
Σκέφτεται ότι πρέπει να φροντίσει τον Νίκολας.
Πρέπει να τον βάλει κάτω από τη φτερούγα του.
Έχουμε πολλά να σκεφτούμε. Σας ευχαριστώ.
Ρόμπερτ, η Επιτροπή...
- Παρακαλώ; - Νικ! Γεια, ο μπαμπάς είμαι.
Πολύ χάρηκα που σε είδα χθες βράδυ.
- Ναι. - Κάνεις κάτι απόψε; Θέλω να συζητήσουμε.
- Ίσως. - Τέλεια! Θα περάσω να σε πάρω.
- Εντάξει, γεια. - Εντάξει.
Ξεφυλλίζει το μυθιστόρημα στο μυαλό του.
Ο Ρόμπερτ ίσα που αναφέρεται.
Απεικονίζεται ως ένας υποδεέστερος χαρακτήρας που δεν αξίζει καν ένα όνομα.
Ο σύζυγος.
Κακώς υπέθεσα ότι η τακτοποίηση των πραγμάτων του Τζόναθαν
ήταν σημάδι ανάκαμψης της Νάνσι.
Αν μη τι άλλο, χειροτέρεψε μετά από αυτό.
Αρνιόταν να βγει.
Και για πέντε χρόνια ζούσαμε έτσι.
Η Νάνσι κι εγώ, μόνοι με τη θλίψη μας.
Η απουσία του Τζόναθαν γέμιζε κάθε περίσταση, κάθε χώρο και κάθε αντικείμενο.
Θα εγκατασταθώ στο δωμάτιο του Τζόναθαν.
Για ξαναπές το.
Θα εγκατασταθώ στο δωμάτιο του Τζόναθαν.
Χρειάζομαι χρόνο μόνη.
Το σέβομαι...
αλλά, σε παρακαλώ, μπορούμε να το συζητήσουμε;
Όχι.
Σταματάς στο τοπικό βιβλιοπωλείο.
Θες να σκοτώσεις λίγη ώρα σ' ένα μέρος όπου σε θαυμάζουν.
Φοβάσαι τι μπορεί να σε περιμένει στο σπίτι.
- Γεια σου, Κάθριν! - Γεια, Κλερ.
- Συγχαρητήρια για το βραβείο. - Σ' ευχαριστώ.
Ο ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ
Μήπως ήρθε το βιβλίο που έχω παραγγείλει;
Τα περισσότερα ήρθαν. Περιμένουμε ακόμη την Άγκοτα Κριστόφ.
Επί τη ευκαιρία, ευχαριστώ που πρότεινες την Τζάνετ Μάλκολμ.
Ήταν φανταστικό.
Αυτό είναι καινούριο βιβλίο.
Το πρωί πέρασε από δω ο συγγραφέας. Αυτοεκδόθηκε, αλλά είναι πολύ καλό.
Θα σου άρεσε.
Έχει μια κυριολεκτικά φρικτή πρωταγωνίστρια.
Όχι, δεν είναι όλα.
Και ήθελα να σου πω για...
Πρόσεχε πού πας, μωρή!
Μωρή...
Ναι...
Όχι. Περίμενε. Όχι.
- Όχι, πρέπει να φύγω. - Γιατί;
Ο Νίκολας είναι έξω. Φεύγω.
Περίμενε ένα λεπτό πριν βγεις.
Θα έρθω μαζί σου.
- Τι; - Στο Λονδίνο.
- Αύριο. Όπως κι εσύ. - Γιατί;
Τι εννοείς γιατί; Για να είμαι μαζί σου, χαζούλα.
Όχι. Πήγαινε στη Ρώμη.
- Δεν... - Βρες άλλες ερωμένες.
- Δεν θέλω. - Έλα τώρα.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
Δεν μπορείς.
Γιατί;
Για ένα εκατομμύριο λόγους.
Έχω σύζυγο.
Δεν με νοιάζει. Δεν χρειάζεται να τον αφήσεις αμέσως.
Όχι.
Έμαθα ότι μπορώ να πετάξω από Πίζα.
- Δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου. - Γιατί;
Θα έκανα τα πάντα για σένα.
Να το συζητήσουμε αργότερα;
Δεν έχουμε να πούμε κάτι. Θα έρθω.
Ξέρω ότι το θες όσο κι εγώ.
Έχω βγάλει εισιτήριο.
- Θα γυρίσω μαζί σου αύριο. - Όχι.
Νίκολας;
Νίκολας, πού πήγε η κυρία που σε πρόσεχε;
Δεν ξέρω.
Ένας γιατρός;
- Δεν έγινε κάτι. - Μα πώς;
- Χάνει πολύ αίμα. - Θα συνέλθει.
- Θα δούμε αν θα είναι καλύτερα αύριο. - Κόπηκε. Καλέστε ασθενοφόρο!
Υπάρχει κάποιος γιατρός;
Να άλλη μια φάλαινα.
Να άλλο ένα καλαμάρι.
- Να άλλη... - Θα πάρω έναν υπνάκο, εντάξει, Νίκολας;
- Μην πας πουθενά. - Εντάξει.
Να άλλος ένας καρχαρίας.
Να άλλη μια φάλαινα.
Τι;
Εγώ είμαι, Νάνσι. Σου έφερα βραδινό.
Άσ' το απ' έξω.
Ένιωθα μια δυσωδία να βγαίνει από το δωμάτιο.
Είχε καρκίνο.
Πονούσε, αλλά το υπέμενε. Ίσα ίσα, το απολάμβανε.
Ο πόνος είχε γεμίσει τον χώρο που είχε αφήσει κενό ο Τζόναθαν.
Καταριόμουν τον εαυτό μου για την αδυναμία μου, που δεν μπήκα μέσα.
Πέθανε λίγους μήνες μετά, περιβαλλόμενη από μαραμένα λουλούδια
και τις φωτογραφίες του νεκρού μας γιου.
Καλύτερα από αμερικανική εταιρεία που νοιάζεται μόνο για εμπόρευμα.
Τι ξέρουν από ποδόσφαιρο;
Το θέμα είναι αν ο ιδιοκτήτης πουλάει μπλουζάκια ή όχι, έτσι;
- Δεν σε νοιάζει η ιδιοκτησία. - Όχι, εντάξει.
Όχι, απλώς θέλω να τελειώνει, για να πω την αλήθεια.
Ξεκινήσαμε πολύ καλά τη σεζόν και, δεν ξέρω, κάτι έχει αλλάξει τώρα.
- Παραλίγο να χάσουμε απ' τη Λούτον. - Ναι. Κοίτα.
Ήμασταν κάκιστοι στο Μπριτζ,
αλλά είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ακέραιη ιδιοκτησία.
Ο Νικ θα μου κρατήσει συντροφιά όσο θα λείπεις.
Τι;
Έμαθα ότι είναι σπουδαίο ρεπορτάζ και θα λείψεις καιρό.
Μην ανησυχείς. Ήξερα ότι θα βιάζεσαι. Σου ετοίμασα βαλίτσα.
- Ρόμπερτ... - Να σου καλέσω ταξί, μη χάσεις την πτήση.
Τι ρεπορτάζ είναι, μαμά;
Ούτε σ' εμένα δεν λέει.
Θα είναι μια μεγάλη αποκάλυψη κρυμμένων μυστικών.
Ναι, θα ήθελα ένα ταξί...
Θες να πας να δεις αν έβαλα ό,τι χρειάζεσαι;
Κίνγκσγκεϊτ Κρέσεντ 78. Σε τέσσερα λεπτά;
Θαυμάσια. Όχι, μια χαρά.
Αναρωτιέται αν κατηγορείς τον Νίκολας για τον θάνατο του εραστή σου.
Κι αν γι' αυτό ήταν πάντα τόσο δύσκολη η σχέση σου με τον γιο σου.
...λες και μόλις είπαν...
Ο Ρόμπερτ πάντα σε κάλυπτε.
Εξομάλυνε τις καταστάσεις, πάντα ήταν εκεί για να σε στηρίξει.
Προσπαθούσε να μη σε κάνει να νιώθεις ενοχές, ποτέ δεν σε επέκρινε.
Μέχρι τώρα.
Νίκολας!
Μανούλα!
Βοήθεια! Βοηθήστε με! Βοήθεια!
Βοήθεια!
Νίκολας!
Όχι! Σταμάτα! Βοήθεια!
Όχι! Σταμάτα!
Βοήθεια!
Ελάτε! Πιάστε το!
Νίκολας! Δεν ξέρει μπάνιο!
Πιάσ' το, Γκουίντο.
- Εντάξει. - Πάμε!
Είσαι καλά;
- Μαμά! - Ναι, μη φοβάσαι.
Ευχαριστούμε, κε Τζόουνς.
Ευχαριστούμε. Θαυμάσια τελετή. Υπέροχη τελετή.
Χρόνια πριν, είχαμε αγοράσει δύο τάφους στο Κένσαλ Γκριν.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΜΠΡΙΓΚΣΤΟΚ
Μα ο Τζόναθαν πέθανε πριν από εμάς
και ετάφη στον τάφο που προοριζόταν για εμένα.
Και η Νάνσι ετάφη δίπλα του.
Αυτό ήθελε η ίδια.
Εγώ θα ταφώ μόνος.
ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ
Ήρθε το ταξί σου!
Ρόμπερτ.
Στάσου να αποχαιρετήσω τη μητέρα σου.
Ο Νικ έχει διαβάσει το βιβλίο. Δεν μπορείς να του πεις...
- Ότι έχει μητέρα ψεύτρα κι υποκρίτρια; - Δεν είμαι!
Όλα καλά;
Ναι, μια χαρά όλα. Η μαμά είναι συγχυσμένη με τη δουλειά.
Την ξέρεις πώς κάνει.
Έχεις πληγωθεί. Το καταλαβαίνω.
Όχι, δεν έχω πληγωθεί. Είναι ζήτημα ακεραιότητας.
Οι γονείς μου έλεγαν ότι δεν είχες ούτε ίχνος, αλλά εγώ επέλεξα εσένα,
γιατί πίστεψα βλακωδώς ότι ήσουν απόλυτα ειλικρινής.
- Είμαι. - Α, ναι; Ώστε είσαι ειλικρινής;
Δεν μου είπες 20 χρόνια, γαμώτο, ότι παραλίγο να πνιγεί ο γιος μας.
Παραλίγο να πνιγεί γιατί αποκοιμήθηκες μετά από ένα υπέροχο πήδημα!
- Αποκοιμήθηκα... - Παραλίγο να πνιγεί.
- Ξέρω ότι είμαι λάθος. - Δεν ήθελες να μαθευτεί ο δεσμός!
- Δεν ήταν δεσμός. - Προτιμάς που πέθανε ο εραστής σου.
Ήθελα να πεθάνει!
Δεν αξίζεις να μας έχεις. Σήκω φύγε τώρα.
Νικ, χαιρέτα τη μαμά, φεύγει.
Γεια, μαμά.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Άντε. Θα χάσεις την πτήση.
Νίκολας!
Άσε με! Νίκολας!
Η μανούλα είναι εδώ.
Νίκολας! Είσαι καλά; Νίκολας!
Ηρέμησε. Απλώς τρόμαξες. Κρυώνεις;
Τρέμεις, έτσι;
Είσαι με τη μαμά τώρα. Έλα εδώ.
Όλα καλά. Έλα.
Έλα. Μια πετσέτα.
Μπράβο.
- Είστε καλά; - Ναι, σας ευχαριστώ.
Κάντε πέρα!
Έτσι, να σε σκεπάσουμε.
Βοήθεια!
Κοιτάξτε εκεί! Ένα χέρι στη θάλασσα!
Βοήθεια!
Βο...
Να τος!
- Δεν τον βλέπω! - Να τος!
- Πού είναι; - Εδώ. Πάμε!
Πιάσ' το, Αουγκού!
Αουγκού!
Το σωσίβιο!
Πάμε! Έλα.
Πάρτε το 118!
Ελάτε!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννιά, δέκα.
Ένα...
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε,
- έξι, επτά, οκτώ, εννιά, δέκα. - Αουγκού!
- Ένα, δύο, τρία... - Αρκετά, Αουγκού.
Δεν γίνεται τίποτα.
Μην κοιτάς. Δεν είναι ωραίο θέαμα για το παιδί.
Έλα, πάμε.
ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΡΕΝΕ ΝΑΪΤ
ΣΑΝΤΙ ΣΑΝΤΙ ΣΑΝΤΙ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου