அப்படித்தான்.
ஆமாம், அங்கேதான்.
உன் சுவையும் என்னுடையது போலத்தான் இருக்கு.
- அப்படியா? - ஆமாம்.
நாளான்னிக்கு நான் லண்டனுக்குத் திரும்பணும்.
- ஹம்? - நீ ரோமுக்குப் போகணுமா?
- ஏன்? - இன்னும் ஒரு நாள் இருந்துட்டுப் போகலாமே?
- நான் இருக்கணும்னு விரும்புறயா? - உன்னால இருக்க முடிஞ்சால் ரொம்ப நல்லாயிருக்கும்.
நாளைக்கு இரவு முழுவதும் நாம தொடர்ந்து புணரலாம்.
அப்படின்னா நான் இருந்துதான் ஆகணும் போலயிருக்கே.
அடக் கடவுளே.
இரு.
- என்ன? - கொஞ்சம் பொறு.
நீ என்ன செய்யற?
இரு. இரு, இரு.
இல்ல.
- இல்ல. - ஆமாம்.
- இல்ல. - அதைப் போட்டுக்கோ.
- நீ விளையாடுறயா. - பாரு. நான் என் டிரிப்பை மாத்துறேன்.
நீ இதையாவது எனக்காகச் செய்யக் கூடாதா.
நீ இந்த படங்களை உன்னுடன் மட்டும்தான் வச்சுக்கணும்.
- என் அப்பாவி கண்களுக்கு மட்டும். - ம்ம்-ஹம்ம்.
அதோடு பக்கம் மூன்றுக்கும்.
ஜோனதன். வேண்டாம், சீரியஸாதான்.
நாளைக்கு நாள் முழுவதும் நாம ஒருவரை ஒருவர் தெரியாதது போல நடிக்கணும்.
ரொம்ப செக்ஸியா இருக்கும்.
நான் உன்னை பிக்கினியில பார்த்தால், என்னால கட்டுப்படுத்திக்க முடியும்னு தோணலை.
நீ கட்டுப்படுத்திகிட்டுத்தான் ஆகணும்.
அதுக்கு அப்புறம், இரவு நாம ஒண்ணுகூடி, வெளுத்து கட்டுவோம்.
அதோடு, நிக்கோலஸுடன் ரொம்ப நட்பா இருக்க வேண்டாம்.
அவனுடைய தந்தையிடம், அம்மாவுடைய புதிய நண்பன்னு ஏதாவது சொல்லப் போறான்.
சரி, சரி. என்னைப் பாரு. என்னைப் பாரு.
நான் சொல்வது கேட்குதா? இது ரொம்ப சீரியஸான விஷயம்.
நாம இருவரும் தெரியாதவர்கள் போல நடந்துகொள்ளணும்.
என்னால முடியலைன்னா?
அப்போ நான் உன்னை கொன்னுடுவேன்.
செக்ஸி.
உட்காரு.
சரி. இப்போ உன் மார்புகளை தொடு.
ஆமாம்.
- இப்போ அந்த பிராவை எடுத்துடு. - நான் இப்போதான் போட்டுக்கிட்டேன்.
அதை எடுத்துடு, பிளீஸ்.
அப்படித்தான். சரி, உன் மார்புகளை கசக்கு.
- என்ன? - நல்லா கசக்கு, அப்படி...
ஆமாம்.
சரி. உன் கால்களை விரித்து வை. பின்னாடி சாய்ந்துகொள். காலை விரித்து வை.
சரி. உன் கையை இப்போது உள்ளாடையினுள் வை.
ஆமாம். ஒரு விரலை உள்ளே வை.
உன்னைத் தொட்டுக்கொள்.
இங்கே வா.
நான் இங்கே உணர்வது என்ன?
ரொம்ப சூடா இருக்கு.
ஓ, ஆமாம்.
ச்சே.
ராபர்ட் இப்போது இதைப் படிப்பதை நிறுத்த வேண்டும்,
ஏனென்றால் அவனுக்குள் எழும் ஒரு தீவிர உணர்வு அவனை பாதிக்கிறது.
அவன் வயிற்றை பிசைந்து வந்த கவலையும், கோபமும், இன்னும் கீழே இறங்கி,
அவன் காலுகளுக்கிடைய அது பெருத்த வீக்கமா உருவெடுத்த விரைப்பாக நின்றது.
- நல்ல புத்தகமா? - இல்லை.
- இன்னொரு காபி வேண்டுமா? - ஆமாம், நன்றி.
வேண்டாம், பரவாயில்லை, சரியாப் போகும், நன்றி.
என்னுடைய பில்லைக் கொடுக்க முடியுமா, பிளீஸ்?
- சரி, நிச்சயமா. இதோ கொண்டு வரேன். - மிக்க நன்றி.
அவனால அச்சடிக்கப்பட்ட அந்தச் சொற்களைத்தான் நம்ப முடிந்துது,
அதோடு, அந்த புத்தகத்தில் அவன் மனைவியை அடையாளம் காண, போதுமான அறிகுறிகள் இருந்தன.
அவனுக்கு இதற்கு முன் கண்ணுக்குப் புலப்படாத ஒன்றையும் எனக்குக் காட்டியது.
அவள் எப்போதுமே பிடிவாதக்காரியாக தான் இருந்திருக்கிறாள்.
அவள் விருப்பப்படி தான் செய்திருக்கிறாள்.
ஜோனதன் மரணம் அடைந்தபோது, நேன்சி இடிந்து போய்விட்டாள்.
அவள் மனம் சிறிய, இருண்ட இடமாகச் சுருங்கிப் போனதுடன்,
அவள் மகனின் மறைவைப் பற்றி மட்டுமே அவளால் எண்ண முடிந்தது.
அவன் மரணம் அடைந்து கிட்டத்தட்ட இரு மாதங்களுக்குப் பின்
அவளை ஒருவழியாக நடந்துவிட்டு வருவதற்கு, அவளை சம்மதிக்க வைத்தேன்.
அவள் ஆடைகளை மாற்றிக்கொள்ள, மேலே சென்றாள்.
நேன்சி!
நேன்சி, நாம் இப்போது போகணும.
என்னை ஏன் தண்ணீரிலிருந்து வெளியே எடுத்தீங்க?
நான் தற்கொலை செய்ய முயற்சி செய்யலை.
நான் வெறுமனே தெரிஞ்சுக்க ஆசைப்பட்டேன்.
அவனுக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்னு நான் தெரிஞ்சுக்க ஆசைப்பட்டேன்.
அவனுக்கு வலி தெரிந்திருக்காதுன்னு சொன்னாங்க.
அவன் இறந்து போறதுக்கு முன்னாடி மயக்கமாகியிருப்பான்னு சொன்னாங்க.
ஆனால் அவங்களால அதை எப்படி உறுதியா சொல்ல முடியும்?
எப்படி?
அவனுக்கு வலி இல்லன்னு அவங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? வலி இல்லைன்னு எப்படித் தெரியும்.
அவங்களுக்கு அது எப்படித் தெரியும்?
நேன்சி, இந்த குளிர்ந்த தண்ணீரிலிருந்து முதல்ல வெளியே வா.
- அவங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? வெறுக்குறேன்! - வா, வா.
பாரு.
உட்காரும்மா, கண்ணு. அப்படித்தான்.
நேன்சி.
அந்த கடல் எவ்வளவு பரந்து இருந்ததுன்னு உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கா?
இதோ ஆயிடுச்சுப் பாரு.
- என்னால அதை இந்த தொட்டில செய்ய முடியலை. - வேண்டாம்.
என்னால முடியலை.
அவனுக்கு ரொம்ப பயமா இருந்திருக்கும்.
ஆம்.
ரொம்ப தனிமையா இருந்திருக்கும்.
ஆமாம்.
அம்மா, என்னால சான்டியை கண்டுபிடிக்க முடியலை!
எனக்கு சான்டி கிடைச்சிடுச்சு! எனக்கு சான்டி கிடைச்சிடுச்சு!
ஹை, ஏஞ்சல்.
அய்யே. அதுலேர்ந்து அசிங்கமான மணம் வருது.
ஆமாம், எனக்கு வயிற்று வலி. பீஸ்ஸா சாப்பிட்டதாலன்னு நினைக்கிறேன்.
எனக்கும்தான். நான் குசு விட்டேன்.
- அப்படியா? - அந்த பீஸ்ஸாவால.
எனக்கும் சான்டிக்கும் ஒரு சின்ன படகு வாங்கித் தரீங்களா?
உனக்கு ஒரு சின்ன படகு வேணுமா?
எனக்கும் சான்டிக்கும்.
அங்கே எல்லோரும் வந்தாச்சு.
அறக்கட்டளை ஆணையைச் சேர்ந்த திருமதி. ஸ்டீஃபன்சன் தகவல் அனுப்பியிருக்காங்க.
அவங்க ரொம்ப கோபமா இருப்பதாக, அவங்க உதவியாளர் சொன்னாங்க.
முட்டிக்கொள்ளட்டும். மீட்டிங் முடிந்த பிறகு அவங்களைக் கூப்பிடறேன்னு சொல்லிடு.
- வயிற்று எரிச்சலை போக்கும் மாத்திரை வேணும். - கொண்டு வரேன்.
மன்னிக்கணும்.
இந்த ஆவணங்கள் எல்லாத்தையும் சரிபார்க்க இரவு ரொம்ப நேரம் கண் விழிச்சு இருந்தேன்.
இப்போ, கருவூலத் தேர்வுக் குழு அறக்கட்டளைக்கு பொறுப்பானவர்களை போட்டுக் குடையறாங்க,
அதனால நம்ம வேலை என்னன்னா,
அரசாங்கத்தின் நிதி உதவி, ஒருக்காலும் ஊழலுடன் சம்பந்தப்படாத வழியில் உள்ள நன்கொடைகளுக்கு
நல்ல வழியில வினியோகமாகியிருக்குன்னு உறுதி செய்வதுதான்.
நினைவு இருக்கட்டும், ரொம்ப மோசமாசமானால், தெளிவில்லாம இருப்பதைவிட திறமையின்மை மேல்.
- புரியுதா? - ஆமாம். சரி, புரிந்தது. ஆம்.
சரி, சார்ல்ஸ், கள நிலவரம் பற்றி எங்களுக்குக் கொஞ்சம் சொல்ல முடியுமா, பிளீஸ்.
- மிக்க நன்றி. - நன்றி, ராபி.
எனவே, கள நிலவரம்,
குழப்பமாதான் இருக்கு.
அந்த நாட்டின் மூலம் நாம் பெறும் நிதிகள்
அரசாங்கத்தின் விதிமுறைக்களுக்கு உட்பட்டதாக இருப்பதுடன்...
இந்த நன்கொடை நிறுவனங்களில் ஒன்று தீவிரமாகக் கண்காணிக்கப்படுகிறது.
...அவை விதிக்கப்பட்டுள்ளன...
நிறுவனத்தின் தவறுகள் பற்றி ராபர்ட் அறிவான்,
ஆனால் சட்டவிரோதமில்லாமல், அதற்கு ஒரு வலுவான கதையை ஜோடிக்க வேண்டும்,
...அரசாங்கத்தின் விதிமுறைக்களுக்கு உட்பட்டதாக இருக்கும் அதே நேரத்தில்...
அவனுக்குக் கீழ் சிலர் அந்த வேலையைச் செய்வதுப் பற்றி அவன் நிம்மதி அடைகிறான்.
அவன் எதுவும் பேசவோ, செய்யவோ தேவையில்லை,
வெறுமனே பார்த்திருந்தால் போதும், அதை அவனால் சமாளித்துவிட முடியும்.
- உங்களுக்கு வேறு ஏதாவது வேண்டுமா? - பரவாயில்லை.
ஒப்புதல் சட்டத்தில் ஏற்கனவே அடங்கியுள்ள சில விதிவிலக்குகள் உள்ளன,
ஆனால் அவற்றை நமக்குச் சாதகமாக்கிக்கொள்வதற்கு நாம் குறிப்பிட்ட சிலவற்றை நிரூபிக்க வேண்டும்...
ஏனெனில் அந்த குரல் எவ்வளவு காலம் நீடித்திருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது.
அது ஒரு வாரம் நிலைக்குமா, என்ன?
அதுதான் பிரச்சினையே.
அந்தப் புகைப்படங்களுடன் ராபர்ட்
உன்னை எதிர்கொண்டதும், அந்த வேதனை மீண்டும் உனக்குள் உன்னை வெட்டிப் போடுகிறது.
நீ தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவன் விரும்புகிறான்.
அது உனக்குத் தேவைதான் என்று அவன் நினைக்கிறான்.
நாம் இப்போது வேலைக்குத் திரும்பிவிட்டு, பிறகு மீண்டும் ஒன்றுகூடுவோம், சரியா?
கேத்தரீன்.
பிரிக்ஸ்டோக் ஓய்வு பெற்று சென்ற பின், ராத்போன் கல்லூரியை விட்டு விலகிச் சென்ற
- அந்தத் தலைமை ஆசிரியரைத் தெரியுமா? - ம்ம்-ஹம்.
வந்து, அவங்க கேம்பிரிட்ஜில் நண்பர்களாம். அவருடைய தொலைபேசி எண் கிடைத்தது.
அந்தக் கதையை விடு. அதுல எழுத எதுவும் இல்லை.
ஆனால் நான் அவரை அழைக்க வேண்டுமா?
வேண்டாம், ஜிஸ்ஸூ, அதுலதான் கதை எதுவும் இல்லைன்னு சொல்லிட்டேனே!
பாரு, என்னை மன்னிச்சிடு.
அதுல எழுதுவதற்கு எதுவும் இல்லை, சரியா?
பாரு, அதை மறந்துடு. ஸ்டீஃபனின் பிரிக்ஸ்டோக்கை மறந்துவிடு.
- உனக்கு ஒரு கோப்பை தேனீர் கொண்டு வரவா? - ஆம், பிளீஸ்.
ராபர்ட்டிடம் உன்னைப் பற்றிய சிலவற்றைச் சொல்லாமல் மறைத்துள்ளாய் என உனக்குத் தெரியும்,
ஆனால் அவனைப் பற்றி உனக்கு எவ்வளவு குறைவாகத் தெரியும் என்பதை இப்போதுதான் உணர்கிறாய்.
அவனைச் சுற்றிலும் அவனுடைய கோபம் பிரதிபலிக்கச் செய்துள்ளான்,
அதனால் நீ சொல்வது எதற்குமே அவன் செவி மடுக்க மாட்டான்.
- எல்லாம் நலமா, கேத்தி? - ஆமாம், ஆமாம்.
எல்லாம் நலம்தான், நன்றி.
- கேள்விப்பட்டிருக்கேன், வீடு மாறுவது... - பால் வேண்டுமா?
...விவாகரத்தைவிட இன்னும் அழுத்தம் தரக்கூடியதுன்னு, இல்லையா?
- நீங்க நலம்தானா? - கண்டிப்பா. எல்லாம் நலம்தான், நன்றி.
- ஓ, இல்லை. நீங்க கொஞ்சம் இருக்கணும். - பார்த்தீங்களா.
- ஆமாம். ஆம், மன்னிக்கணும். - அது பெண்கள் கழிப்பறைக்குப் போகும் வழி. நன்றி.
ராபர்ட் ரேவன்ஸ்க்ரோஃப்ட்டின் அலுவலகம்.
- ஆம், எமிலி. ஹலோ. நான்தான் கேத்தரீன். - கேத்தரீன்.
இப்போ ராபர்ட் அங்கே அலுவலகத்துலதான் இருக்காரான்னு யோசிச்சேன்.
நான் அவரை கூப்பிடணுமா?
வேண்டாம். நான் இப்போ அவருடன் பேச வேண்டாம்.
நான், அவருக்கு ஒண்ணு அனுப்பணும்.
அவர் இங்கே தான் இருக்கார்...
அப்பாடி, நிம்மதி.
- அவரை நான் கூப்பிடவா? - இல்லை, இல்லை, மன்னிக்கணும். சும்மாதான்.
ரொம்ப நன்றி.
பை, கேத்தரீன்.
உன் பல வருட ரகசிய நடவடிக்கை, ராபர்ட் உன் மீதுதான் குற்றம் என தீர்மானிக்க உதவியது.
உனக்கு சொல்லாமல் இருக்க உரிமை இருக்கு என்ற உன் தவறான நம்பிக்கையே உன்னுடைய வீழ்ச்சிக்குக் காரணம்.
கொஞ்சம் கதவைத் திறக்க முடியுமா, பிளீஸ்?
என்னை... அது பூட்டியிருக்கு!
நேன்சி வேலை செய்வதை நிறுத்திவிட்டாள்.
அதற்குப் பிறகு, அவளால் குழந்தைகளுடன் இருப்பதைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
எனவே, எங்கள் இருவருக்கும் சேர்ந்து நான் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தேன், வாழ்க்கைச் சக்கரம் ஓட வேண்டுமே.
நேன்சி?
இதையெல்லாம் பாரு.
இதைப் பாரு.
நான் அவனுக்குக் கொடுத்த புதிய கேமராவை வைத்து அவன் பழகிட்டு இருந்திருக்கான்.
பாரு.
உண்மையில் அவை கிட்டத்துல எடுக்கப்பட்ட இயற்கை காட்சிகள், சூம் செய்து எடுத்திருக்கான்.
அவனுக்கு நல்ல கவனிக்கும் திறன். அமோகமான கவனம்.
அது என்னது?
நான்தான், அதுகூட தெரியலையா.
- அந்த ஓரம். - ஆமாம்.
அட, ஆமாம். ஆமாம். ஆமாம்.
அவன் அப்போ புகைப்படம் எடுக்கறான்னு எனக்குத் தெரியாது.
பார்த்தயா. அம்மாவுக்குத் தெரியாம, ஒளிஞ்சு தோட்டக்கலை புத்தகம் பார்க்கிறாள்.
அம்மா எழுந்திருக்கும்போது.
இதைப் பார்த்தீங்களா!
அம்மா பாத்திரம் தேய்ப்பது.
இன்னும் பாத்திரம் சுத்தம் செய்கிறேன்.
என்னுடைய படங்களே இல்லையே.
- அவனுக்கு உங்களை எடுப்பதுல ஆர்வம் இல்லை. - இல்லை, அதுதான் தெரியுதே.
எனக்கு அது ஞாபகம் இருக்கு.
அதுல நேன்சிக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்,
ஜோனதனின் கவனம் எல்லாம் அவள் மீதுதான்னு அவளுக்கு மகிழ்ச்சி.
அவனுக்கு எப்போதுமே என்னைவிட அவள் மீது பிரியம் அதிகம்.
இங்கே சில பாசிடிவ் ஷீட்டுகள் எல்லாம் இருக்கே.
அந்த சமயத்தில், இத்தாலியில் எடுத்தப் படங்களை அவள் இன்னும் டெவலப் செய்யவில்லை
என்றே நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.
ஆனால் அந்தப் புகைப்படங்கள்தான் அவளை அதைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைத்தனவா என்று யோசனையாக உள்ளது.
தன்னை எடுத்தப் படங்களே இன்னும் அதிகமாக இருக்கும் என்று அவள் நினைத்திருப்பாள்.
இவற்றில் நிஜமாகவே ஒரு அற்புத ஆன்மீகம் இருக்கு.
எனவே, நான் இதைக் கீழே வைக்கப் போறேன்.
நான் நினைக்கிறேன்... எனக்கு ஒரு டைனோசர் கிடைக்கப் போகுது.
அதுக்கு என்னவெல்லாம் இருக்கும்...
அது ஒரு ஓணானை பிடிக்கும்.
அது ஒரு...
அதோ அப்படித்தான்.
நான் உன்னைக் காப்பாத்துறேன்.
இதோ வரேன் பாரு.
என்ன நடக்குது?
மன்னிக்கணும். மன்னிக்கணும், மேடம்.
நான் கழிப்பறைக்கு போயிட்டு வரும் வரைக்கும், கொஞ்சம் என் மகனைப் பார்த்துக்கொள்ள முடியுமா?
- கட்டாயமா. - நன்றி.
- நிக்கோலஸ். நிக்கோலஸ்... - என்ன?
...இந்த அம்மா உன்னைப் பார்த்துப்பாங்க. நான் கழிப்பறைக்குப் போயிட்டு வரேன்.
எனவே நீங்க கழிப்பறைக்குப் போறீங்களா?
- நான் கழிப்பறைக்குத்தான் போறேன். - சரி.
...அரசாங்க நிதியுதவியை நன்கொடை நிறுவனங்களுக்கு தருவதில் தெளிவு தேவை, ஆனால்...
ராபர்ட்டின் தலையில் பயங்கர வேதனை உள்ளது, அதே போல அவன் வயிற்றிலும்.
பல வருடங்களாக அவன் உணராத சில இருண்ட பாறைகள்...
பொறாமை.
அதை தூர தள்ளிவிட்டு, நிகழ்காலத்தில் அவன் கவனத்தைச் செலுத்த முயல்கிறான்,
ஆனால் அவன் கண்ணுக்குத் தெரிவதெல்லாம், கடந்தகாலம்தான்.
மன்னிக்கவும். இந்தக் குறையை நிவர்த்தி செய்வதற்கு.
சார்ல்ஸ், தவறாக எடுத்துக்க வேண்டாம், அதுல எந்த அர்த்தமும் உள்ளது போல தெரியவில்லை...
அந்தப் புகைப்படத்தில் கண்ட காட்சிகள் ராபர்ட்டின் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் வந்தன.
மற்றவர்கள் கண்டு ரசிப்பதற்காக உள்ள தன் மனைவியின் தேகம்.
மற்றவர்கள் தன்னைப் பார்ப்பதை ரசிக்கும் கேத்தரீன்.
அவன் வருவதற்கு முன்பும், அவள் பலருடன் இருந்திருக்கிறாள் என அவன் அறிவான்,
ஆனால் அவனால் மட்டுமே அவளிடம் ஒரு மாற்றம் வந்தது என்ற உறுதியான நம்பிக்கையில் அவன் இருந்து வந்தான்.
அதற்கு முன் இருந்தவர்களிடம் அவள் கண்ட சுகத்தின் நினைவுகளை முற்றிலும் அழித்துவிடும் அளவிற்கு
அவனால் மட்டுமே கேத்தரீனை அவ்வளவு திருப்தி செய்ய முடிந்ததென்ற நம்பிக்கை.
அவள் அவனை ஏமாற்றிவிட்டாள்.
நீ எனக்கு எப்போதும் நல்ல நண்பனாக இருந்துள்ளாய்.
நீ இல்லாமல் நான் என் புத்தகத்தை வெளியிட்டிருக்கவே மாட்டேன்,
அதோட, எனக்குத் தனியா ஒரு புதிய நாவலை எழுத ஆரம்பிக்கும் தைரியமே இருந்திருக்காது.
சிறப்பு ஸ்டீஃபன், எல்லாம் சரி. என்ன வேணும்?
நான் மனசுல ஒரு கதாப்பாத்திரத்தை உருவாக்கியிருக்கேன்.
அவன் எனக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறான். அவன் பேசுவதுகூட கேட்கிறது.
நான் இன்னும் ஆய்வு செய்யும் நிலையில்தான் இருக்கேன்,
அதனால, உன்னால எனக்கு ஒரு உதவி செய்ய முடியுமான்னு யோசிச்சேன்.
ஏற்கனவே நீ எனக்காக நிறைய நேரத்தை ஒதுக்கிட்டன்னு எனக்குத் தெரியும்.
எனவே, எனக்குக் கேட்கப் பிடிக்கலை.
முட்டாள்தனமா பேசாதே. கேளுப்பா, எனக்கு சந்தோஷம்தான்.
அதுல ஒரு கதாப்பாத்திரம், ஒரு பதின்ம வயது பையன்,
அவனுக்காக ஒரு முகநூல் பக்கத்தை உருவாக்க நினைக்கிறேன், ஒரு உண்மையான முகநூல் பக்கம்.
அதாவது, கற்பனை பதின்ம வயதுக்காரனுக்காக உருவாகும் ஒரு போலியான பக்கமா?
ஆம், அப்படித்தான் சொல்லணும்.
அது உண்மையாவே பயமுறுத்துவதா இருக்கு.
இல்ல, இல்ல... இல்லயில்ல, இல்ல.
அது கேட்க கிறுக்குத்தனமாக இருந்தாலும், அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கு.
எப்படியா இருந்தாலும் அவன் என்னுடைய முக்கிய கதாப்பாத்திரம் இல்லை.
அது உண்மையில ஒரு தாத்தாவைப் பற்றியது,
கிட்டத்தட்ட நம்ம வயதுகாரர் ஒருவர், மற்றும் அந்தப் பையனுடனான அவருடைய உறவைப் பற்றியது.
ஆனால், இந்த பசங்க ஆன்லைன் போனதும்
காணாமல் போகும் அந்த உலகத்தைப் பத்தி நான் கொஞ்சம் புரிந்துகொள்ள விரும்புறேன்.
அவங்க எதைப் பத்தி பேசறாங்க. அவங்களுக்கு என்ன பிடிக்கும்.
அதாவது, அவங்களைப் பாரேன்.
அவங்க என்னதான் பார்க்கறாங்க?
நீ சொல்வது எனக்குப் புரிகிறது.
ஒருவேளை இது மோசமான யோசனையாகக் கூட இருக்கலாம்.
ஆனால் நான் ஏதோ வடிகட்டிய முட்டாள் மாதிரி தோணுது, அதெல்லாம் நம்மை சூழ்ந்து இருக்கே.
நீ எனக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக இருப்பன்னு நான் நம்பினேன்.
ஒரு முட்டாளுக்கான முகநூல் வழிகாட்டி
அதோடு இளைஞர்கள் அவர்களுக்குள் தொடர்புகொள்ள எதையெல்லாம் பயன்படுத்தறாங்களோ, அதையும் கற்கணும்.
எனக்கு அது கொஞ்சமும் தெரியாத அந்நிய உலகம்.
இரு, இரு.
நமக்கு அந்த வெப்சைட்டை உருவாக்கிக் கொடுத்தானே, அந்த சின்ன டாமியை உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா?
ஆம், சரிதான், அது மாதிரி ஒரு ஆள்தான் நமக்குத் தேவை,
அவன் உனக்கு வேண்டிய உதவியை செய்வான்.
அது சிறந்தது.
மீண்டும் மிக்க நன்றி, நண்பா.
ஆம். யாஹூ.
யாஹூ!
இப்போ, தெளிவா தெரியுது, இதுக்குக் காரணம்
களத்துல இன்வாயிஸின் பற்றாக்குறைதான்,
ஆனால் இது 48.35 சதவிகிதம் அதிகமா...
அதன் பின், ஒரு கேள்வி ராபர்ட்டின் புத்தியைத் துளைக்கிறது.
அவனுடைய தாயார் சல்லாபம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, நிக்கோலஸ் எங்கே இருந்தான்?
அவன் அடுத்த அறையில் இருந்தானா?
தனியா இருந்தானா?
உறங்கிக்கொண்டிருந்தானா?
அவன் எதையெல்லாம் பார்த்தான்?
எவ்வளவு பார்த்தான்?
அவனுக்கு எவ்வளவு புரிந்தது?
கணக்கில் வராத எல்லாக் கோணங்களுக்கும் அது தீர்வாகி, விலை வித்தியாசத்தையும் சரிகட்டலாம்.
அதாவது, அதுதான் முன்னேற்றப் பாதைன்னு நினைக்கிறேன்.
ராபர்ட், நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
ராபர்ட்?
அவன் நிக்கோலஸை பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என இப்போது நினைக்கிறான்.
அவனை தன்னுடைய பாதுகாப்பு வளையத்தினுள் கொண்டுவர வேண்டும்.
இன்னும் நிறைய யோசிக்க வேண்டியுள்ளது. மிக்க நன்றி, மக்களே.
ராபர்ட், அந்த அறக்கட்டளை ஆணையம்...
- ஹலோ? - நிக். நிக். ஹை, நான் அப்பா பேசறேன்.
பாரு, நேத்து இரவு நாம சந்திச்சது எனக்கு நிஜமாவே சந்தோஷமா இருந்தது.
- அப்படியா. - நீ இன்னைக்கு மாலை வர முடியுமா?
நான் உன்னுடன் ஒன்றைப் பத்தி பேச விரும்புறேன்.
- பார்க்கலாம். - பெர்ஃபெக்ட். அப்புறம் வந்து கூட்டிகிட்டுப் போறேன்.
- சரி, பை. - சரி.
அவன் தன் நினைவில் அந்த நாவலின் பக்கங்களை திருப்பிப் பார்க்கிறான்.
ராபர்ட்டைப் பற்றி அதில் எந்தவித மேற்கோளும் இல்லை.
அவன் பெயர்கூட இல்லாத ஒரு அற்பக் கதாப்பாத்திரமாகவே அதில் அவன் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளான்.
கணவன்.
ஜோனதனின் பொருட்களை அவள் குடைந்து பார்ப்பது, அவள் துக்கத்திலிருந்து
மீண்டு வருவதற்கான அறிகுறி என நான் தவறாக நினைத்துவிட்டேன்.
உண்மையில், அது இன்னும் மோசமானது.
அவள் வெளியே வரவே மறுத்துவிட்டாள்.
பின்னர், அடுத்த ஐந்து வருடங்களுக்கு நாங்கள் அப்படித்தான் வாழ்ந்தோம்.
நேன்சியும் நானும், எங்களுடைய துக்கதைத் தனியாக அனுபவித்தோம்.
ஜோனதனின் மறைவு, ஒவ்வொரு தருணத்தையும், இடத்தையும், பொருளையும் ஆட்கொண்டது.
நான் ஜோனதனின் அறைக்கு மாறப் போகிறேன்.
இன்னொரு முறை சொல்லு.
நான் ஜோனதனின் அறைக்கே மாறிவிடப் போகிறேன்.
நான் தனியாக இருக்க விரும்புகிறேன்.
நான் உன் எண்ணத்தை மதிக்கிறேன்...
ஆனால் நாம் இதை கொஞ்சம் விவாதிக்கலாமா?
முடியாது.
லுடியன்ஸ் & ரூபின்ஸ்டென்
நீ உன் அக்கம்பக்கத்தில் உள்ள புத்தகக்கடையினுள் நுழைகிறாய்.
உன்னை ரசிக்கும் இடத்தில் சற்று நேரத்தை கழிக்க நீ விரும்புகிறாய்.
வீட்டில் என்னவெல்லாம் நடக்கப் போகிறதோ என்ற பயம் உனக்குள்ளது.
- ஹே, கேத்தரீன். ஹே. - ஹை, கிளேர்.
உனக்கு விருது கிடைச்சதுக்கு என் நல்வாழ்த்துகள்.
மிக்க நன்றி.
த பெர்ஃபெக்ட் ஸ்ட்ரேஞ்சர்
நான் ஒரு புத்தகம் கேட்டிருந்தேனே, அந்தப் புத்தகம், வந்துவிட்டதான்னு யோசிச்சேன்.
பெரும்பாலான புத்தகங்கள் வந்துவிட்டன.
அகோடா கிறிஸ்டோஃப்பின் நாவலுக்கு நாம்
- இன்னும் காத்திருக்க வேண்டும் போலும். - ம்ம்-ஹம்.
சொல்ல மறந்துட்டேன், அந்த, ஜேனட் மால்கம் புத்தகப் பரிந்துரைக்கு மிக்க நன்றி.
அது, அற்புதமா இருந்தது.
அது ஒரு புது புத்தகம்.
அந்த எழுத்தாளர், காலையில இங்கே வந்திருந்தார். சொந்த வெளியீடு, ஆனால் ரொம்ப நல்லாயிருக்கு.
உங்களுக்குப் பிடிக்கும்னு நினைக்கிறேன்.
அதுல, இந்த மோசமான, மிக மோசமான பெண் கதாப்பாத்திரம் ஒண்ணு இருக்கு.
இல்ல, எல்லோரும் அப்படி இல்லை.
அதோட, நான் சொல்ல வந்தது, அந்த...
அட. கேடுகெட்டவளே, கவனமா போ.
ஓய்! கேடுகெட்டவளே...
ஆமாம்.
- இல்ல, இல்ல. பொறு. இல்ல. - ஹம்?
- இல்ல, நான் போகணும். - ஏன்?
வெளியே நிக்கோலஸ் இருக்கான். நான் போக வேண்டும்.
நீ வெளியே வரும் முன், ஒரு நிமிடம் பொறு, சரியா?
உன்னுடனேயே வரேன்.
- என்ன? - லண்டனுக்கு.
- நாளைக்கு. உன்னைப் போலவே. - ஏன்? எதுக்கு?
எதுக்குன்னா என்ன அர்த்தம்? கிறுக்கே, உன்னுடன் இருக்கத்தான்.
இல்லை, இல்லை, ரோமுக்குப் போ. ரோமுக்குப் போ. ரோமுக்குப் போ.
- நான் போக... - புதிய காதலர்களைத் தேடு.
- நான் அதை விரும்பலை. - பாருடா.
நான் உன்னுடன் இருக்கத்தான் விரும்புறேன்.
வந்து, அது உன்னால முடியாது.
ஏன்?
அதுக்கு பத்தாயிரம் காரணங்கள் இருக்கு.
எனக்கு ஒரு கணவர் இருக்கிறார்.
எனக்குக் கவலையில்லை.
நீ அவரை உடனடியா விட்டுவிட்டு வரணும்னு அவசியம் இல்லை.
முடியாது.
மாட்டேன்.
பீஸாவிலிருந்து விமானத்துலப் போக முடியும்னு நான் தெரிந்துகொண்டேன்.
- நீ என்னுடன் வர முடியாது. - ஏன் முடியாது?
உனக்காக நான் எதையும் செய்யவேன்னு உனக்குத் தெரியும்தானே.
நாம இதைப் பத்தி அப்புறம் பேசலாமா?
இதுல விவாதிக்க எதுவும் இல்லை. நான் வரேன்.
நான் இதை விரும்பும் அதே அளவுக்கு நீயும் இதை விரும்புறன்னு எனக்குத் தெரியும்.
நான் ஏற்கனவே டிக்கெட் வாங்கிவிட்டேன்.
- நான் உன்னுடன் நாளை விமானத்தில் வரேன். - இல்லை. முடியாது.
நிக்கோலஸ்.
நிக்கோலஸ், உன்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அந்த அம்மா எங்கே?
எனக்குத் தெரியாது.
இங்கே ஒரு டாக்டர் இருக்காறா?
- எதுவும் ஆகலை. - எதுவும் ஆகலைன்னு எப்படிச் சொல்றீங்க?
- அவனுக்கு நிறைய இரத்தம் போகுதே. - பாருங்க, எல்லாம் சரியாயிடுவான்.
- நாளைக்கு கொஞ்சம் குணமாகுறானான்னு பார்ப்போம். - வெட்டுப்பட்டிருக்கு. ஆம்புலன்ஸைக் கூப்பிடுவோம்.
இங்கே ஒரு டாக்டர் இருக்கிறாராரா?
அங்கே இன்னொரு திமிங்கிலம் வந்திருக்கு.
அதோ இன்னொரு பீரங்கி மீன்.
- இன்னொரு திமிங்கிலம் வந்திருக்கு. - நான் தூங்கப் போறேன், சரியா, நிக்கோலஸ்?
எங்கேயும் போயிடாதே.
சரி.
இன்னொரு சுறா மீன் வந்திருக்கு.
இன்னொரு திமிங்கிலம்.
என்ன?
நான்தான், நேன்சி. உனக்காக டின்னர் கொண்டு வந்திருக்கேன்.
அதை வெளியே வச்சுடுங்க.
அந்த அறையிலிருந்து துர்நாற்றம் வருவதை என்னால் உணர முடிந்தது.
அவளுக்குப் புற்று நோய் இருந்தது.
அவளுக்கு வலித்தது, ஆனால் அவள் அதைப் பொறுத்துக் கொண்டாள், அதில் சுகம் கண்டாள் என்று கூட சொல்லலாம்.
ஜோனதன் விட்டுச் சென்ற வெற்றிடத்தை அந்த வலி நிரப்பியது என்று கூறலாம்.
என் பலவீனத்தை நானே நொந்துக்கொண்டேன், நான் வலுக்கட்டாயமாக உள்ளே சென்றிருக்க வேண்டும்.
சில மாதங்களுக்குப் பின், வாடியிருந்த மலர்களுக்கு நடுவே, காலம் சென்ற எங்கள் மகனின்
புகைப்படங்களோடு, அவள் இறந்து போனாள்.
தன் பொருட்களைப் பற்றி அக்கறை கொள்ளும் ஒரு
அமெரிக்க நிறுவனத்தைவிட, அது கொஞ்சம் பரவாயில்லைன்னு நினைக்கிறேன்.
அதாவது, அவங்களுக்கு கால்பந்தாட்டத்தைப் பற்றி என்ன தெரியும்?
சரிதான், உரிமையாளரால் அந்த டீ-ஷர்ட்டை விற்க முடிகிறதா என்பதுதான் கேள்வி, இல்லையா?
- யார் அதன் உரிமையாளர்னு நிஜமாவே கவலையில்லையா? - இல்லை. சரி.
இல்லை, என்னைப் பொறுத்த வரை, இதெல்லாம் சீக்கிரமா முடிந்துவிடணும், அவ்வளவுதான்.
நாங்க சீசன் ஆரம்பிக்கும்போது, நிஜமாவே நல்லா ஆடினோம்,
அதுக்குப் பிறகு, எனக்குத் தெரியலை, இப்போ ஏதோ மாறிப் போச்சு.
- போன வாரம், கிட்டத்தட்ட லூட்டன் அணியிடம் தோற்றோம். - ஆம், சரி, சரி. பாரு, உனக்குத் தெரியும்
நிச்சயமா பிரிட்ஜ் ஸ்டேடியத்துல பிரச்சினைதான்னு தெரியும்,
ஆனால், என்ன தெரியுமா, அதன் உரிமையாளர்கள் நேர்மையா இருப்பது ரொம்ப முக்கியம்தான்.
நீ இல்லாதபோது, நிக், எனக்கு கம்பெனி கொடுக்க வந்தான்.
என்னது?
அது பெரிய கதையாமே, கேள்விப்பட்டேன். நீ நிறைய நாட்கள் இங்கே வரப் போறதில்லை.
கவலைப்பட வேண்டாம்.
எனக்குத் தெரியும், அவசரத்துல இருப்பன்னு, அதனால் உன் பேகை பேக் செய்துட்டேன்.
- ராபர்ட்... - நான் உனக்கு டாக்சியை ஏற்பாடு செய்யறேன்,
உனக்கு விமானத்தைப் பிடிக்க தாமதம் ஆயிடுமே.
என்ன கதை, அம்மா?
உங்க அம்மா எங்கிட்டயே சொல்ல மாட்டா.
பல ஒளித்து வச்ச ரகசியங்களைத் திரட்டிய ஒரு முக்கியமான கதையா இருக்கும்.
ஹை. எனக்கு ஒரு டாக்சியை அனுப்ப முடியுமா...
நான் என்னவெல்லாம் பேக் செய்திருக்கேன்னு நீ மேல போய் பார்க்க விரும்புறயா?
78 கிங்ஸ்கேட் கிரெஸ்சென்ட். நான்கு நிமிடங்களா?
அற்புதம். இல்லை, அது சிறந்தது.
உன் காதலனின் மரணத்துக்கு நீ நிக்கோலஸ் மீது பழி சுமத்துறயோன்னு ராபர்ட் யோசிக்கிறான்.
அதனாலதான் உனக்கும் உன் மகனுக்கும் இடையே உள்ள உறவு சுமுகமாக இல்லயோன்னு யோசிக்கிறான்.
நீ அவங்க நிஜமாவே சொன்னதாக நம்புறயா...
ராபர்ட் எப்போதுமே உன்னை விட்டுக்கொடுத்ததில்லை,
விஷயங்களை சரிசெய்து, உனக்கு எப்போதும் ஆதரவாகவே இருந்திருக்கிறான்,
உனக்கு குற்ற உணர்வு வராமல் பார்த்துக்கொண்டு, உன்னிடம் குறையோ குற்றமோ காணாமல்...
இருந்துள்ளான், இப்போது வரை.
நிக்கோலஸ்!
அம்மா! அம்மா!
காப்பாத்துங்க! உதவி செய்யுங்க! காப்பாத்துங்க!
காப்பாத்துங்க!
நிக்கோலஸ்.
இல்லை! நிறுத்து! காப்பாத்துங்க!
இல்ல! அதை நிறுத்து!
காப்பாத்துங்க!
இந்தா! அதை பிடி. அதை பிடி
நிக்கோலஸ்! அவனுக்கு நீந்தத் தெரியாது!
இந்தா, குடியோ. அதை பிடி.
- பிடிச்சுட்டேன், பிடிச்சுட்டேன். - போ, போ, போ.
நீ நலமா இருக்கயா?
- அம்மா! - சரி. கவலைப்படாதே.
மிக்க நன்றி, திரு. ஜோன்ஸ்.
மிக்க நன்றி. அற்புதமான பிரார்த்தனை. மிகவும் அற்புதமான பிரார்த்தனை நேரம்.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன், நாங்கள் கென்சல் கிரீனில் இடம் வாங்கியிருந்தோம்.
ஜோனதன் பிரிக்ஸ்டோக்கின் அன்பான நினைவு அஞ்சலி
ஆனால் ஜோனதன் எங்களுக்கு முன்னாடியே இறந்துவிட்டான்,
நான் புதைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய குழியில் அவனை மண்ணிட்டு மூடினோம்.
அவனுக்குப் பக்கத்திலேயே நேன்சி புதைக்கப்பட்டாள்.
அதுதான் அவளுடைய விருப்பம்.
நான் தனியாகவே புதைக்கப்படுவேன்.
பிரிட்டிஷ் பாஸ்போர்ட்
உனக்கு டாக்சி வந்துடுச்சு.
ராபர்ட்.
உங்க அம்மாவிடம் குட்பை சொல்லப் போறேன்.
நிக் அந்தப் புத்தகத்தை படிச்சிருக்கான். நீங்க அவங்கிட்ட சொல்ல முடியாது...
அதாவது அவனுடைய தாயார் ஒரு கபட நாடகம் ஆடுபவள் மற்றும் பொய் பேசுகிறவள்னு சொல்ல முடியாதா?
நான் அப்படியில்ல.
எல்லாம் நலம்தானே?
ஆம், எல்லாம் நலம்தான்.
உங்க அம்மாவின் அலுவலகத்துல நடந்த ஏதோ ஒண்ணு, அவளை ரொம்ப கோபப்படுத்திடுச்சு.
அவள் எப்படின்னுதான் உனக்குத் தெரியுமே.
நீ காயப்பட்டிருக்க. எனக்குப் புரியுது.
இல்ல. இல்ல, நான் காயப்படலை. இது உண்மையா இருப்பது பற்றியதுதான், இல்லையா?
உனக்கு அந்த குணம் கொஞ்சமும் கிடையாதுன்னு என் பெற்றோர்கள் சொன்னாங்க,
ஆனால் அவர்களைப் புறக்கணிச்சு நான் உன்னைத் தேர்ந்தேன்
ஏன்னா முட்டாள்தனமா, உலகத்திலேயே நான் சந்திச்ச உத்தமின்னு நீதான்னு நம்பினேன்.
- நான் அப்படித்தான். அப்படித்தான். - அப்படியா?
நீ நேர்மையானவள்தான், இல்லையா?
ஆனால் 20 வருடங்களா நம்ம மகன் கிட்டத்தட்ட தண்ணீர்ல மூழ்கினான்னு சொல்லக்கூட இல்லை, சரிதானே?
ஒரு அற்புதமான விடுமுறை புணர்ச்சிக்குப் பிறகு நீ நல்லா தூங்கிட்டதால, அவன் உயிரே போயிருக்கலாம்.
- நான் தூங்கிட்டேன்... - இல்லை, இல்லை! அவன் உயிர் போயிருக்கலாம்.
நான் தப்பு செய்துட்டேன்னு தெரியும்.
ஆம், ஆனால் அந்தக் காதல் விஷயம் வெளியே தெரியாம இருக்கணும்னு நீ விரும்பின.
- அது காதல் எல்லாம் இல்லை. - உன் காதலன் இறந்தால் உனக்குப் பரவாயில்லை.
நான் அவன் இறக்கணும்னு விரும்பினேன்.
எங்களைப் பெற உனக்கு தகுதியே கிடையாது. இப்போ வெளியே போ.
நிக், உங்க அம்மாவுக்கு வந்து விடை கொடு. அவங்க இப்போ கிளம்புறாங்க.
பை, அம்மா.
- பை, கண்ணா. - கிளம்பு. விமானத்துக்கு நேரம் ஆகுது.
நிக்கோலஸ்!
என்னை விடு!
நிக்கோலஸ்!
அம்மா இங்கே இருக்காங்க.
நிக்கோலஸ்! நிக்கோலஸ், உனக்கு எதுவும் இல்லையே? நிக்கோலஸ்! நிக்கோலஸ்!
அமைதி. அமைதி. நீ பயந்துபோயிட்ட. உனக்குக் குளிருதா?
நீ நடுங்குறயே. நீ நடுங்குற, ஹே?
இப்போ அம்மா உன்னுடன் இருக்காங்க, சரியா? வா, வா. இங்கே வா.
பரவாயில்லை. பாரு, வா.
இந்தா, துண்டு.
நல்லது, அப்படித்தான்.
- உங்க இருவருக்கும் ஒண்ணும் ஆகலயே? - இல்ல. நன்றி.
தள்ளிப் போங்க, தள்ளிப் போங்க.
இப்போ உன்னை முழுவுதுமா மூடிட்டோம்.
காப்பாத்துங்க!
காப்... காப்பாத்துங்க!
காப்பாத்துங்க!
அந்தப் பக்கம். அதோ, பாருங்க. கடல்ல ஒரு கை மட்டும் தெரியுது.
எஸ்ஓஎஸ்
காப்பாத்துங்க!
காப்...
அதோ, அங்கே இருக்கான்!
- அவன் அங்கே இருக்கிறது மாதிரி எனக்குத் தெரியல. - அவன் அங்கே இருக்கான். அங்கே இருக்கான்.
- எங்கே? - இங்க இருக்கான். போ. போ!
அதைப் படி, ஆகூ!
ஹே!
ஆகூ!
அந்தப் பாதுகாப்பு வளையம்!
ஹே, வா, போகலாம்!
118-ட்டை கூப்பிடுங்க!
வாங்க! வாங்க!
ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு, நாலு, அஞ்சு, ஆறு, ஏழு, எட்டு, ஒன்பது, பத்து.
ஒண்ணு...
ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு, நாலு...
ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு, நாலு, அஞ்சு,
- ஆறு, ஏழு, எட்டு, ஒன்பது, பத்து. - ஆகூ, ஆகூ, ஆகூ.
- ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு... - அது போதும், ஆகூ.
ஹே. நம்மால எதுவும் செய்ய முடியாது.
பார்க்காதே. பார்க்காதே. ஒரு குழந்தை பார்க்கக் கூடிய காட்சி இல்ல, அது.
வா போகலாம். நாம போகலாம்.
ரெனீ நைட் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
சாந்தி சாந்தி சாந்தி
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்