(องก์ที่สี่)
ดีจ้ะ
ดี ตรงนั้นเลย
ปากเธอรสเหมือนฉันเลย
- เหรอ - ใช่
มะรืนนี้ฉันต้องกลับลอนดอนแล้ว
- หือ - เธอต้องไปโรมจริงๆ เหรอ
ทําไม
- อยากให้ผมอยู่เหรอ - ถ้าเธออยู่จะดีมาก
พรุ่งนี้ฉันอยากเอากับเธอทั้งคืน
งั้นก็คงต้องอยู่สินะ
โอ๊ย ให้ตาย
เดี๋ยวนะ
- อะไร - รอตรงนั้นแหละ
ทําอะไรน่ะ
รอตรงนี้ รอก่อน
ไม่ได้
- ไม่ได้ - ต้องได้สิ
- ไม่ได้ - ใส่ไปเลย
- ล้อเล่นใช่ไหม - ไม่เอาน่ะ ผมอุตส่าห์เลื่อนทริป
ขอแค่นี้เองไม่ตายหรอก
อย่าให้รูปหลุดไปไหนเชียว
- จะมีดวงตาใสๆ ของผมดูคู่เดียว - อือฮึ
กับหนังสือพิมพ์รูปโป๊หน้าสาม
โจนาธาน ไม่ได้ นี่พูดจริง
พรุ่งนี้ระหว่างวันเราต้องทําเป็นไม่รู้จักกัน
จะได้เร้าใจทั้งวัน
ถ้าผมเห็นคุณใส่บิกินี่ ห้ามใจไม่อยู่แน่
ก็ต้องเอาให้อยู่
แล้วจากนั้นตอนกลางคืน เราค่อยมาระเบิดกันในห้อง
แล้วอย่าได้ไปตีสนิทกับนิโคลัส
ฉันไม่อยากให้ลูกไปฟ้องพ่อว่าแม่มีเพื่อนใหม่
ได้ๆ มองผมสิ
ฟังอยู่รึเปล่า นี่เรื่องใหญ่นะ
เราต้องทําเป็นไม่รู้จักกัน
ถ้าผมทําไม่ได้ล่ะ
ฉันก็จะต้องฆ่าเธอ
เซ็กซี่เป็นบ้า
นั่งลง
โอเค จับนม
ดี
- ทีนี้เอาบราออก - เพิ่งใส่เอง
ช่วยเอาออกหน่อย
ต้องอย่างนั้น ขยํานมตัวเอง
- อะไรนะ - ขยํา เหมือน...
ดี
โอเค อ้าขา เอนหลัง อ้ากว้างๆ
โอเค ล้วงมือเข้าไปในกางเกงใน
ดี แตะไปหนึ่งนิ้ว
เล่นกับตัวเองไป
มานี่เลย
ทําไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้
แซ่บเว่อร์
จริงเหรอ
เชี่ย
โรเบิร์ตต้องหยุดอ่านตรงนั้น
เพราะขยะแขยงกับ ความรู้สึกปั่นป่วนที่รบกวนจิตใจ
ความวิตกกังวลและเดือดดาลร้อนรุ่มนั้น เดินทางลงต่ําไปยังท่อนล่าง
ซึ่งแผลใจนั้นกลับบวมขึ้นมาที่ระหว่างขา
- หนังสือสนุกไหม - ไม่
- เอากาแฟอีกไหมคะ - เอาครับ ขอบคุณ
ไม่ใช่ คือจะบอกว่า พอแล้ว ขอบคุณ
คิดเงินมาเลยนะ
- ได้ค่ะ สักครู่ - ขอบคุณ
เขาเชื่อได้แต่คําที่พิมพ์ไว้ในหน้ากระดาษเท่านั้น
และในหนังสือนั้นก็บรรยายลักษณะภรรยา ละเอียดพอที่เขาจะรู้แน่ว่าเป็นเธอ
แล้วมันยังทําให้เห็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
เธอเป็นสตรีที่มักจะได้ตามที่ใจต้องการ
ทําทุกอย่างตามใจเสมอ
เมื่อโจนาธานตายไป แนนซี่ก็แหลกสลาย
จิตของเธอหดลงกลายเป็นใจที่แคบและดําทะมึน
ในหัวคิดแต่เรื่องที่ลูกชายหายไปจากชีวิต
หลังจากที่ลูกตายไปถึงสองเดือน
กว่าผมจะโน้มน้าวให้เธอออกไปเดินเล่นได้
เธอขึ้นไปเปลี่ยนชุดข้างบน
แนนซี่!
แนนซี่ ควรออกกันได้แล้วนะ
ดึงฉันขึ้นมาทําไม
ฉันไม่ได้พยายามจะฆ่าตัวตาย
ฉันแค่อยากรู้
ฉันแค่ต้องรู้... ว่าลูกรู้สึกยังไง
เขาบอกว่าตายสบายไม่เจ็บปวด
บอกว่าลูกคงสลบก่อนที่จะตาย
แต่พวกนั้นจะรู้ได้ยังไง
รู้ได้ไง
จะรู้ได้ยังไงว่าลูกไม่เจ็บปวด ว่าการจมน้ําไม่ทําให้เขาเจ็บ
พวกนั้นจะมารู้ได้ยังไง
แนนซี่ ผมจะอุ้มออกจากน้ําเย็นๆ นี่ก่อนนะ
- เขาจะรู้ได้ยังไง ฉันเกลียดคุณ! - มาน่ะ มาก่อน
มาเร็ว
นั่งก่อนนะ ที่รัก อย่างนั้น
โถ แนนซี่
จําได้ไหมว่าทะเลนั่นกว้างแค่ไหน
ใจเย็นๆ นะ
- ฉันเลียนแบบคลื่นในอ่างอาบน้ําไม่ได้ - ไม่ได้
ทําไม่ได้
ลูกคงต้องกลัวมากๆ เลย
ใช่
แล้วก็เหงามากด้วย
ใช่
แม่ฮะ ผมหาแซนดี้ไม่เจอ!
เจอแซนดี้แล้ว! เจอแซนดี้แล้ว!
ไงจ๊ะ เทวดาน้อย
อี๋ ในนี้เหม็นมากเลย
จ้ะ แม่ว่า แม่ปวดท้อง น่าจะเป็นเพราะพิซซ่า
ผมก็เหมือนกัน ตดด้วยล่ะ
- เหรอจ๊ะ - จากพิซซ่าน่ะ
ซื้อเรือยางให้ผมกับแซนดี้ได้มั้ยฮะ
อยากได้เรือยางเหรอ
ให้ทั้งผมกับแซนดี้
ทุกคนอยู่ในห้องประชุมแล้ว
คุณนายสตีเฟนสันจาก คณะกรรมการการกุศลฝากข้อความไว้
ฉันแอบถามจากผู้ช่วยของเธอได้ว่า เธอกําลังไม่พอใจอย่างหนัก
บ้าชะมัด บอกไปว่าประชุมเสร็จแล้วผมจะโทรกลับ
- ขอยาอัลกา-เซลท์เซอร์หน่อย - ได้ค่ะ
ขอโทษทุกคน
เมื่อคืนผมนั่งตรวจเอกสารอยู่จนดึกมาก
ตอนนี้คณะกรรมการการกุศล กําลังถูกคณะกรรมาธิการการคลังตรวจสอบ
หน้าที่เราคือ
ต้องจัดการให้ เงินช่วยเหลือจากรัฐบาลที่ไหลเข้า
โครงการต่างๆ ของมูลนิธินั้น ไม่ถูกมองว่าเป็นเงินทุนที่ไม่น่าไว้วางใจ
อย่าลืมนะ ถ้าถึงที่สุดแล้ว ทํางานไม่มีประสิทธิภาพยังดีกว่าไม่น่าไว้ใจ
- นะ เข้าใจใช่ไหม - ครับ เข้าใจแล้ว
โอเค ชาร์ลส์ ขออัพเดทจากหน้างานหน่อย
- ขอบคุณ - ขอบคุณครับ ร็อบบี้
ก็สถานการณ์หน้างานมัน...
ก็ชวนสับสนอยู่
งบประมาณที่เราได้รับจากประเทศนั้น
ไม่เพียงแต่ต้องตรงตามคุณสมบัติจากรัฐบาล...
หนึ่งในการกุศลที่เขาบริหาร กําลังถูกตรวจสอบอย่างหนัก
ที่ถูกบังคับใช้...
โรเบิร์ตรู้ดีว่ามูลนิธิทําทุจริตอะไรบ้าง
แต่เขาต้องแต่งเรื่องในแบบที่กฎหมายจะเข้าข้าง
ขึ้นกับคุณสมบัติจากรัฐบาลแต่...
เขาโล่งใจที่มีคนทํางานแทนเขา
เขาไม่จําเป็นต้องมีผลงานหรือพูดในที่ประชุม
เพียงแต่นั่งสังเกตการณ์ ซึ่งตอนนี้เขาก็ทําได้แค่นั้น
- เอาอะไรอีกไหมคะ - ไม่ต้องแล้ว
ข้อยกเว้นที่มีอยู่ในกฎหมายคว่ําบาตร
จะใช้กับเราได้ต่อเมื่อถ้าพิสูจน์ได้ชัด...
เพราะเราไม่รู้ว่า เสียงจะดังแค่นั้นอีกนานแค่ไหน
อาจจะดังไปทั้งอาทิตย์ก็ได้นะ
นั่นแหละปัญหา
ความรู้สึกช็อกเมื่อโรเบิร์ตถามจี้
พร้อมกับใช้ภาพถ่ายเหล่านั้นเป็นหลักฐาน ย้อนกลับมากรีดใจเธออีกครั้ง
เขาอยากให้เธอถูกลงโทษ
เขาคิดว่าเธอสมควรรับกรรม
ทุกคนต้องกลับไปทํางาน แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่ โอเคนะ
แคเธอรีน
เรื่องอาจารย์ใหญ่ที่ลาออกจากโรงเรียนราธบอน
- หลังจากที่บริกสตอคเกษียณเลยน่ะ - อ่าฮะ
ปรากฏว่าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ที่เคมบริดจ์ ฉันได้เบอร์เขามาแล้ว
ตรงนั้นไม่มีเรื่องอะไร ไม่ต้องตาม
ก็ควรโทรไปหน่อยไม่ใช่เหรอ
ไม่ต้อง จีซู บอกแล้วไงว่าไม่มีเรื่อง!
ฉันขอโทษนะ
แต่ตรงนั้นมันไม่มีเรื่องอะไรให้ตาม โอเคมั้ย
นี่ ลืมไปเสีย ลืมเรื่องของสตีเฟน บริกสตอคไปเลย
- เอาชาสักถ้วยไหม - เอาครับ
เธอรู้ว่าปิดบัง ตัวตนบางส่วนไว้ไม่ให้โรเบิร์ตเห็น
แต่เธอเพิ่งได้เข้าใจตอนนี้ว่า เขามีส่วนเสี้ยวมากมายที่เธอไม่เคยรู้จัก
เขาปล่อยให้ความโกรธเข้าเติมเต็มทุกพื้นที่
ทําให้หูหนวกตาบอดกับทุกอย่างที่เธอจะพูดได้
- ทุกอย่างโอเครึเปล่า แคธี่ - ค่ะ
เรียบร้อยดี ขอบคุณ
- เขาว่าการย้ายบ้านมัน... - ใส่นมไหม
เครียดยิ่งกว่าการหย่าอีกใช่มะ
- คุณไหวรึเปล่า - ไหวสิ เรียบร้อยดี ขอบคุณ
- เอ่อ ไม่ได้ ต้องแช่ไว้ก่อน - เอาไป
- ฮื่อ ขอโทษนะ - ขวางทางไปห้องน้ํา ขอบคุณ
สํานักงานโรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์ค่ะ
- จ้ะ เอมิลี่ ฮัลโหล นี่แคเธอรีนนะ - อ้าว แคเธอรีน
แค่อยากรู้ว่าโรเบิร์ตอยู่ที่ทํางานรึเปล่า
ให้ไปเรียกไหมคะ
ไม่ๆ ไม่ต้องคุยกับเขาหรอก
แค่อยากส่งของอะไรไปให้
เขาอยู่ค่ะ...
โล่งใจไป
- ให้ไปเรียกไหมคะ - ไม่ต้องๆ ค่ะ แค่เรื่องไร้สาระ
ขอบคุณมากนะ
บายค่ะ แคเธอรีน
ความลับที่เก็บมาหลายปี ทําให้โรเบิร์ตตัดสินความผิดทันที
ความหลงผิดคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์จะเงียบ กลับกลายเป็นหลักฐานปรักปรํา
เปิดล็อกประตูได้ไหม
อ้าว ขอโทษนะ ล็อกเหรอ
แนนซี่เลิกไปทํางาน
เธอทนอยู่กับเด็กๆ อีกไม่ได้
ผมเลยต้องทํางานเผื่อเราทั้งคู่ เพื่อให้ชีวิตดําเนินต่อไป
แนนซี่
มาดูนี่สิ
ดูรูปพวกนี้สิ
เขาเอากล้องใหม่ที่ฉันซื้อให้ไปทดลองถ่าย
ดูสิ
นี่เป็นรูปโคลสอัพแบบแอ็บสแตรคที่ซูมเข้าไป
ตาถึงมาก ตาถึงมากจริงๆ
นั่นอะไรน่ะ
ก็... ฉันไง ตาบื้อ
- ส่วนตรงนั้น - อ๋อ ใช่
ใช่ๆ จริงด้วย
ไม่รู้เลยว่าลูกถ่ายเอาไว้
ดูสิ แอบถ่ายคุณแม่... อ่านหนังสือทําสวนอยู่ในบ้าน
คุณแม่กําลังลุก
ดูเข้าสิ!
คุณแม่ล้างจาน
อ้าว รูปฉันล้างจานอีกละ
ไม่เห็นมีรูปฉันเลยสักใบ
- แหม เขาไม่สนใจเธอหรอก - ก็เห็นๆ อยู่นะ
อ้าว อันนี้ฉันนึกออก
แนนซี่พอใจมาก
ที่ค้นพบว่าโจนาธานสนใจเธออย่างที่สุด
เขารักแม่มากกว่าพ่อมาตลอด
อ้าว มีคอนแทคชีทด้วยนะ
ผมมั่นใจว่าตอนนั้นเธอยังไม่ได้
นําฟิล์มจากอิตาลีไปล้างมาดู
แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะภาพพวกนี้หรือเปล่า เธอจึงคิดถึงฟิล์มเหล่านั้น
เธอคงต้องคิดว่าจะเจอพบภาพตัวเองเพิ่มอีก
ภาพพวกนี้มีจิตวิญญาณเลยนะ
งั้น ผมจะเหยียบนี่
ผมว่า... จะทําไดโนเสาร์
นั่นจะต้องมี...
ส่วนอันนั้นจะใส่กิ้งก่า
อันนี้จะมี...
นั่นไง
ฉันจะช่วยนายเอง
นั่นไง
เกิดอะไรขึ้น
ขอโทษค่ะ ขอโทษนะคะคุณ
รบกวนช่วยดูลูกชาย ตอนที่ฉันไปเข้าห้องน้ําแป๊บเดียวได้ไหม
- ได้เลย - ขอบคุณค่ะ
- นิโคลัสจ๊ะ นิโคลัส... - ฮะ
คุณพี่คนนั้นจะช่วยดูลูกแป๊บนะ แม่จะไปเข้าห้องน้ํา
แม่จะไปส้วมเหรอ
- แม่แค่จะไปห้องน้ํา - โอเค
พื้นที่สีเทาที่การกุศล จะสามารถรับทุนจากรัฐได้ แต่...
มีก้อนวุ่นวายขมวดมุ่น ก้อนหนึ่งในหัวโรเบิร์ต อีกก้อนปั่นป่วนในท้อง
หลุมมืดมิดของสิ่งที่เขาไม่ได้รู้สึกมาหลายปี...
ความหึงหวง
เขาพยายามกดกักมันไว้ ตั้งสติอยู่กับปัจจุบัน
แต่เขากลับมองเห็นแต่อดีต
ขอโทษค่ะ การ... การที่จะชดเชยส่วนที่ขาดไป
ด้วยความเคารพนะ ชาร์ลส์ แต่ดูเหมือนจะไม่มี...
ภาพของรูปถ่ายเหล่านั้น ยังย้อนกลับมาหลอนใจโรเบิร์ต
ร่างของภรรยาที่เปิดเปลือยให้ผู้อื่นได้ชื่นชม
แคเธอรีนชอบให้คนมอง
เขารู้อยู่แล้วว่า ก่อนหน้าเขาก็มีคนอื่น
แต่เขาอยู่ด้วยความมั่นใจว่า เขาคือคนที่สร้างความเปลี่ยนแปลงได้
เขาคือคนที่นําความสุขสมเช่นนั้นมาให้แคเธอรีน
จนกระทั่งความทรงจําของคนอื่นๆ ถูกลบเลือนไปทั้งหมด
เธอหลอกเขาเสียสนิทใจ
นายเป็นเพื่อนที่ดีของฉันมาตลอด
ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันคงไม่ได้พิมพ์หนังสือ
แล้วก็คงไม่มีความกล้า ที่จะเริ่มเขียนหนังสือเล่มใหม่
สตีเฟน เยี่ยมเลย เรื่องเกี่ยวกับอะไร
ฉันมีตัวละครอยู่ในหัว
ตอนนี้นึกภาพออก ได้ยินเสียงแล้ว
ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงหาข้อมูล
เลยอยากรู้ว่านายพอจะช่วยฉันหน่อยได้ไหม
ฉันรู้ว่าแค่นี้นายก็อุทิศเวลาให้เยอะแล้ว
ก็ไม่ได้อยากจะขอให้ช่วย
โอ๊ย อย่าพูดบ้าๆ เอาอะไรว่ามา
ตัวละครตัวหนึ่งเป็นเด็กวัยรุ่น
ฉันเลยอยากสร้างเพจในเฟชบุ๊คให้เขา ที่เป็นเพจจริงๆ
หมายถึงทําเพจปลอมเป็นตัวละครวัยรุ่นแบบนี้
ใช่ พูดงั้นก็ได้
เรื่องแบบนั้นน่าขนลุกมาก
ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น
มัน... ในความบ้าของฉันมันมีระเบียบวิธีการอยู่
แล้วเขาก็ไม่ใช่ตัวละครหลัก
มัน... จริงๆ แล้วเป็นเรื่องของคุณปู่คนหนึ่ง
คนวัยเรา กับความสัมพันธ์ของเขากับเด็กคนนั้น
แต่ฉันต้องทําความเข้าใจโลก
ที่เด็กพวกนี้หายเข้าไปเวลาไปอยู่ออนไลน์
ต้องรู้ว่าพวกนั้นคุยอะไรกัน ชอบอะไร
คือ ดูพวกนั้นสิ
พวกนั้นดูอะไรกันอยู่
ฉันเข้าใจนายแล้ว
มันอาจเป็นไอเดียที่ไม่ดี
แต่... ฉันโง่งี่เง่ามากเวลาเป็นเรื่องพวกนั้น
นึกว่านายจะพอให้คําแนะนําได้
เหมือนคู่มือเฟซบุ๊คสําหรับคนโง่
หรืออะไรก็ตามที่เด็กสมัยนี้ใช้สื่อสารกัน
มันเป็นโลกที่แปลกประหลาดสําหรับฉัน
เดี๋ยวนะ
จําทอมมี่ หนุ่มที่เปิดเว็บไซต์ให้เราได้ใช่ไหม
ฉันคิดว่าเขานั่นแหละคือคนที่เราต้องการ
เขาจะมาช่วยนายได้
นั่น... เยี่ยมเลย
ขอบใจจริงๆ นะเพื่อน
อู้หู เยี่ยม ไชโย อุ๊ย
ไชโย!
คือเรื่องเหล่านี้ก็เป็นผลมาจาก
การที่ไม่อาจออกใบเรียกเก็บเงินได้หน้างาน
แต่มันก็สูงขึ้น 48.35%
และแล้วก็มีคําถามหนึ่งผุดขึ้นในใจโรเบิร์ต
นิโคลัสอยู่ที่ไหนตอนที่แม่กําลังนอกใจเขา
ลูกอยู่ในห้องติดๆ กันหรือเปล่า
อยู่ตามลําพังเหรอ
หรือว่าเขาหลับ
เขาได้เป็นพยานถึงเรื่องอะไรบ้าง
เขาเห็นอะไรแค่ไหน
เขาเข้าใจอะไรแค่ไหน
อาจจะช่วยแก้ไขปัญหาทั้งหมดในตอนนี้ แถมยังช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายได้ด้วย
ผมว่านั่นเป็นทางที่เราต้องทํา
โรเบิร์ต คุณคิดยังไง
โรเบิร์ต
ตอนนี้เขาจึงคิดว่าต้องดูแลนิโคลัส
เขาต้องกางปีกปกป้องลูก
มีเรื่องต้องคิดอีกเยอะ ขอบคุณมากทุกคน
โรเบิร์ตคะ คณะกรรมการมูลนิธิ...
- ฮัลโหล - นิค นิค ไง นี่พ่อเอง
คืองี้ เมื่อคืนดีใจมากที่ได้เจอ
- ฮะ - เย็นนี้ว่างรึเปล่า
มีเรื่องที่พ่ออยากจะปรึกษา
- ก็อาจจะว่าง - เพอร์เฟกต์ งั้นอีกเดี๋ยวไปรับนะ
- โอเคฮะ บาย - โอเค
เขาพลิกหน้ากระดาษ นวนิยายเล่มนั้นที่ประทับอยู่ในใจ
แทบไม่มีการพูดถึงโรเบิร์ตสักนิด
ภาพของเขาเป็นเพียงตัวละครสมทบ ที่ไม่มีค่าพอแม้แต่จะต้องตั้งชื่อให้
ตัวสามี
ผมคิดผิดที่นึกว่า การจัดเก็บข้าวของของโจนาธาน
เป็นสัญญาณว่าแนนซี่กําลังจะดีขึ้น
เพราะอันที่จริง หลังจากนั้นอาการยิ่งทรุดลง
เธอไม่ยอมออกไปไหน
และเราต้องอยู่อย่างนั้นกันอีกห้าปี
แนนซี่กับผม ต่างคนต่างอยู่ลําพังกับความโศกเศร้า
ช่องว่างที่โจนาธานทิ้งไว้กลับอยู่ในทุกจังหวะ อยู่ในที่ทุกแห่งและของทุกชิ้น
ฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ในห้องโจนาธาน
อะไรนะ
ฉันจะย้ายเข้าไปอยู่ในห้องโจนาธาน
ฉันต้องการเวลาที่จะอยู่คนเดียว
ผมก็เข้าใจ...
แต่เราคุยกันก่อนได้ไหม
ไม่ได้
(ลัทเช่นส์และรูบินสไตน์)
เธอแวะร้านหนังสือแถวบ้าน
เธออยากฆ่าเวลาในที่ซึ่งชื่นชมตัวเธอ
เธอกลัวการกลับไปเจอสิ่งที่รออยู่ที่บ้าน
- ไงคะ แคเธอรีน สวัสดี - หวัดดีค่ะ แคลร์
ยินดีด้วยที่ได้รางวัล
หือ อ๋อ ขอบคุณค่ะ
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ)
อยากรู้ว่าหนังสือที่ฉันสั่งไว้มาหรือยัง
ส่วนใหญ่มาแล้วค่ะ
คิดว่าเรากําลังรอ
- นวนิยายของอาโกทา คริสตอฟ - อ่าฮะ
ว่าแต่ ขอบคุณนะที่แนะนําให้อ่าน หนังสือของเจเน็ต มัลคอล์ม
มันสุดยอดไปเลย
นั่นหนังสือใหม่ค่ะ
เมื่อเช้านักเขียนเพิ่งแวะมา เขียนเองพิมพ์เอง แต่ก็ใช้ได้เลยนะ
คุณน่าจะชอบ
มันมีตัวละครหญิงที่เลวร้ายมากๆ
ยัง ยังไม่ครบ
แล้วฉันก็อยากบอกคุณเรื่อง...
ตายจริง ระวังหน่อยสิแม่คุณ
โอ๊ย! อีเวรนี่...
ดี
- อย่าเพิ่ง เดี๋ยว อย่า - หือ
- อย่า ต้องไปแล้ว - ทําไมล่ะ
นิโคลัสอยู่ข้างนอก ฉันต้องไปก่อน
รอสักแป๊บแล้วค่อยออกไป โอเคนะ
ผมจะไปด้วย
- อะไรนะ - กลับลอนดอน
- พรุ่งนี้ พร้อมกับคุณ - ทําไมล่ะ ทําไม
ถามอะไรน่ะ ก็จะได้ไปอยู่กับคุณไง
อย่านะ อย่า ไปโรมเลยๆ ไปโรมเถอะ
- ผมไม่... - หาคนรักใหม่
- ผมไม่อยากหา - ไม่เอาน่ะ
ผมอยากอยู่กับคุณ
เอ่อ ไม่ได้
ทําไมล่ะ
เพราะว่า... เพราะมีเหตุผลเป็นล้าน
ฉันมีสามีแล้ว
ผมไม่แคร์
คุณไม่ต้องทิ้งเขาทันทีก็ได้
ไม่
เมื่อเช้าผมหาข้อมูลแล้วว่าบินจากปิซ่าก็ได้
- เธอไปกับฉันไม่ได้ - ทําไมไม่ได้
คุณรู้ว่าผมยอมทําทุกอย่างเพื่อคุณ
เอาไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังได้ไหม
ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว ผมจะไป
ผมรู้ว่าคุณก็ต้องการสิ่งนี้มากพอๆ กับผม
ผมซื้อตั๋วแล้วด้วยนะ
- พรุ่งนี้ผมจะบินกลับพร้อมคุณ - ไม่เอา
นิโคลัส คุณพี่ที่ช่วยดูแลหนูหายไปไหน
ไม่รู้ฮะ
มีหมอไหม
- เรื่องเล็กมาก - เรียกว่าเรื่องเล็กได้ไง
- เขาเลือดออกตั้งเยอะ - ไม่หรอก เดี๋ยวก็หาย
- รอดูก่อนว่าพรุ่งนี้ดีขึ้นไหม - เขาเป็นแผล เรียกรถพยาบาลดีกว่า
มีหมอไหม
ปลาวาฬมาอีกตัวแล้ว
ปลาหมึกก็มา
- ปลาวาฬมา... - แม่จะงีบหน่อย โอเคนะจ๊ะ นิโคลัส
อย่าไปไหนล่ะ
โอเคฮะ
ปลาฉลามมาอีกตัว
ปลาวาฬมาอีกตัวแล้ว
อะไร
ผมเอง แนนซี่ เอามื้อค่ํามาให้
วางไว้ข้างนอกนั่นแหละ
ผมได้กลิ่นเหม็นโฉ่ โชยออกมาจากในห้องนั้น
เธอเป็นมะเร็ง
เธอเจ็บปวดแต่ก็ยอมทน หรืออาจยิ่งพอใจที่เจ็บเสียด้วย
ความเจ็บปวดเข้ามาแทนช่องว่าง ซึ่งโจนาธานทิ้งเอาไว้
ผมก่นด่าตัวเองที่อ่อนแอเกินไป ด่าที่ไม่ยอมเบียดตัวเองเข้าไป
อีกไม่กี่เดือนต่อมาเธอก็ตาย โดยรอบตัวรายล้อมด้วยดอกไม้เหี่ยวเน่า
กับภาพถ่ายของลูกชายที่จากไป
ผมว่านั่นยังดีกว่าพวกบริษัทยักษ์จากอเมริกา
ที่สนใจแต่จะขายสินค้า
พวกนั้นจะมารู้เรื่องฟุตบอลตรงไหน
จริง พวกนั้นมองแค่ว่า เจ้าของทีมจะขายเสื้อยืดได้กี่ตัวเนอะ
- ลูกไม่สนว่าใครจะเป็นเจ้าของ - ไม่สน โอเค
ไม่ ผมแค่อยากให้มันจบๆ ไปเสียทีแค่นั้น
ตอนต้นฤดูกาลทีมเราเล่นได้ดีมาก
แต่ไม่รู้สิ ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิม
- เมื่ออาทิตย์ก่อนเกือบแพ้ให้ลูตัน - อ้อ ใช่ คืองี้ แบบว่า
เราหืดขึ้นคอตอนเล่นที่บริดจ์
แต่ว่าเราก็จําเป็นต้องมีเจ้าของทีมที่มีหลักการ
นิคจะมาอยู่เป็นเพื่อนผมช่วงที่คุณจะไม่อยู่
อะไรนะ
ได้ยินมาว่าเป็นข่าวสําคัญมาก คุณจะต้องไม่อยู่สักพัก
แต่ไม่ต้องห่วง
ผมรู้ว่าคุณรีบ ผมเก็บกระเป๋าให้แล้ว
- โรเบิร์ต... - ที่จริงผมเรียกรถให้คุณเลยดีกว่า
จะได้ไปขึ้นเครื่องบินทัน
รอบนี้ข่าวอะไรฮะ แม่
แม่เขาไม่ยอมบอกพ่อด้วยซ้ํา
ต้องเป็นการเปิดโปงความลับฉาวโฉ่มากแน่ๆ
สวัสดีครับ ขอเรียกรถ...
ขึ้นข้างบนไปดูไหมว่าผมเก็บของให้ครบหรือยัง
เลขที่ 78 คิงส์เกทเครสเซนต์ สี่นาทีเหรอ
เยี่ยมเลย ไม่ ดีแล้ว
โรเบิร์ตอยากรู้ว่า เธอโทษเรื่องที่คนรักตายเป็นความผิดนิโคลัสไหม
และนั่นจึงทําให้สัมพันธ์ระหว่างเธอกับลูกชาย ลุ่มๆ ดอนๆ มาโดยตลอด
คือลูกคิดว่าพวกนั้นแค่จะบอก...
โรเบิร์ตคอยหาข้ออ้างแทนเธอเสมอ
ช่วยไกล่เกลี่ย คอยเป็นกําลังใจให้เธอ
พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ทําให้รู้สึกผิด ไม่วิจารณ์หรือตัดสินเธอเลย...
จนกระทั่งตอนนี้
นิโคลัส!
แม่ฮะ! แม่ฮะ!
ช่วยด้วย! ใครช่วยที! ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
นิโคลัส
อย่านะ หยุด ช่วยด้วย!
หยุด อย่าสิ!
ช่วยด้วย!
เอ้าพวกเรา จับไว้ จับให้ได้!
นิโคลัส! ลูกว่ายน้ําไม่เป็น!
เร็วเข้า กุยโด จับไว้
- จับแล้ว จับไว้แล้ว - ไปเลยๆ
นายโอเคไหม
- แม่ฮะ! - โอเค ไม่ต้องห่วง
ขอบคุณครับ คุณโจนส์
ขอบคุณ พิธีดีมาก เป็นพิธีที่ดี
หลายปีก่อนหน้านี้ เราซื้อที่ในสุสานเคนซัลกรีนสองที่
(ด้วยรักและระลึกถึง) (โจนาธาน บริกสตอค)
แต่โจนาธานตายก่อนเรา
จึงถูกฝังในที่ซึ่งควรเป็นหลุมศพของผม
แล้วแนนซี่ก็ถูกฝังอยู่ข้างๆ เขา
นั่นเป็นสิ่งที่เธอต้องการ
ผมจะต้องถูกฝังอย่างเดียวดาย
(หนังสือเดินทางอังกฤษ)
แท็กซี่มาแล้ว
โรเบิร์ต
จะไปลาแม่เขานิดนึง
นิคอ่านหนังสือเล่มนั้นแล้ว คุณอย่าได้บอก...
ว่าแม่ของเขา ทั้งตอแหลและหน้าไหว้หลังหลอกน่ะเหรอ
ฉันไม่ใช่อย่างนั้น
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
ใช่ ทุกอย่างโอเคดี
แม่แค่หงุดหงิดกับเรื่องที่ทํางาน
ลูกก็รู้ว่าแม่เป็นยังไง
คุณกําลังเสียใจ ฉันเข้าใจ
ไม่ ผมไม่ได้เสียใจ แต่นี่เป็นเรื่องของหลักการเนอะ
พ่อแม่ผมบอกว่าคุณไม่มีหลักการเลยแม้แต่น้อย
แต่ผมก็เลือกคุณ ไม่ได้เลือกพ่อแม่
เพราะผมดันโง่เชื่อว่า คุณเป็นคนซื่อตรงที่สุดเท่าที่เคยเจอมา
- ฉันเป็นอย่างนั้นนะ - อ้าวเหรอ เหรอ
คุณซื่อมากเลยสินะ
ไม่ได้บอกผมมาเกือบ 20 ปี ว่าลูกชายเราเกือบจมน้ําตาย
เขาเกือบตายเพราะคุณเผลอหลับ หลังจากไปแอบแซ่บกับหนุ่มช่วงเที่ยว
- ฉันเผลอหลับ... - ไม่ ไม่ต้อง! ลูกเกือบตาย
ฉันรู้ว่าฉันผิด
เออ แต่คุณก็ไม่อยากให้ใครรู้ว่านอกใจผม
- ไม่ได้นอกใจ - คุณอยากให้คนรักตายไปดีกว่า
ใช่สิฉันอยากให้เขาตาย
คุณไม่คู่ควรกับเรา ไสหัวไปได้แล้ว
นิค บอกลาแม่เขาหน่อย แม่จะไปแล้ว
บายฮะ แม่
- บายจ้ะ ลูก - ไปเร็ว เดี๋ยวตกเครื่องบิน
นิโคลัส!
ปล่อยฉันสิ
นิโคลัส!
แม่อยู่นี่จ้ะ
นิโคลัส! นิโคลัส โอเคไหมลูก นิโคลัส! นิโคลัส!
ใจเย็นๆ หนูแค่กลัว หนาวรึเปล่า
ตัวสั่นไปหมดเลย นี่
อยู่กับแม่แล้วมา มาเร็ว มานี่
ไม่เป็นไรนะ มาเร็ว
เอาผ้ามาหน่อย
เก่งมากๆ
- คุณสองคนไหวไหม - โอเคค่ะ ขอบคุณ
ถอยไป อย่ามามุงๆ
คลุมเสียจะได้อุ่น
ช่วยด้วย!
ช่วย... ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
ตรงนั้น นั่น ดูสิ มีคนโบกมือในทะเล
(ฉุกเฉิน)
ช่วยด้วย!
ช่วย...
นั่นไง!
- ไม่เห็นเลย - อยู่ตรงนั้น อยู่แหละ อยู่
- ตรงไหน - ตรงนี้แหละ ลงไปเลย!
พาขึ้นมา อาวกู
เฮ้ย!
อาวกู!
ขอทุ่นหน่อย!
เอ้า เข้าฝั่งเลย เร็วเข้า
โทรเรียกฉุกเฉิน 118!
เร็วเลย เร็ว!
หนี่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
หนึ่ง...
หนี่ง สอง สาม สี่...
หนี่ง สอง สาม สี่ ห้า...
- หก เจ็ด แปด เก้า สิบ - อาวกู
- หนี่ง สอง สาม... - พอแล้ว อาวกู
เฮ้ย เราช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
อย่ามองเลยจ้ะ เด็กไม่ควรต้องเห็นภาพแบบนี้
มาลูก ไปกันเถอะ
(สร้างจากนวนิยายโดยเรเน่ ไนท์)
(สันติ สันติ สันติ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์