Evet.
Evet, tam orası.
Tadın benimki gibi.
- Öyle mi? - Evet.
Yarından sonraki gün Londra'ya dönmem gerek.
Roma'ya gitmeye mecbur musun?
- Neden? - Bir gün daha kalsana.
- İstiyor musun? - Kalırsan çok sevinirim.
Yarın bütün gece seninle sikişmek isterim.
O zaman kalmam lazım galiba.
Tanrım.
Dur.
- Ne? - Bekle.
Ne yapıyorsun?
Bekle işte. Bekle.
Hayır.
- Hayır. - Evet.
- Hayır. - Giy şunları.
- Şaka yapıyorsun. - Hadi. Yolculuk planımı değiştiriyorum.
- En azından bunu yap. - Resimleri kendine saklasan iyi olur.
Sadece benim masum gözlerim görecek.
Bir de Üçüncü Sayfa.
Jonathan. Hayır, ciddiyim.
Yarın gün boyunca birbirimizi görmezden geleceğiz.
Seksi olacak.
Seni bikinili görürsem karşı koyamayabilirim.
Koymalısın
ve sonra gece buluşup patlayacağız.
Nicholas'la da yakınlaşma.
Annesinin yeni dostunu babasına anlatsın istemem.
Peki. Bana bak.
Dinliyor musun? Bu iş ciddi. Tanışmıyor gibi yapmalıyız.
Ya yapamazsam?
O zaman seni öldürmem gerekir.
Seksi.
Otur.
Tamam ve göğüslerine dokun.
Evet.
- Şimdi de sütyeni çıkar. - Şimdi giydim.
Çıkar. Lütfen.
Tamam. Peki, memelerini sıkıştır.
- Ne? - Sıkıştır, şey gibi...
Evet.
Tamam. Bacaklarını aç. Arkana yaslan. Bacaklarını aç.
Peki. Ellerini donuna koy.
Evet. Bir parmağını sok.
Kendine dokun.
Buraya gel.
Bu hissettiğim de ne?
Çok çekicisin.
Evet.
Siktir.
Robert okumayı kesmek zorunda,
kendisini rahatsız eden yoğun bir histen midesi bulanıyor.
Karnını delen kaygı ve kızgınlık aşağılara ilerlemiş,
yarasını şişirip apış arasındaki ereksiyona dönüştürmüştü.
- Güzel kitap mı? - Hayır.
- Bir kahve daha? - Evet, sağ olun.
Hayır, yani istemem, sağ olun. Hesabı alabilir miyim lütfen?
- Evet, tabii. Hemen geliyorum. - Sağ olun.
Sadece bu basılı kelimelere güvenebilir
ve içinde, karısı hakkında onu tanıyabileceği kadar çok şey var.
Ayrıca daha önce göremediği şeyleri de gösterdi.
Her zaman istediğini elde eden bir kadın olmuştu.
Hep canının istediğini yapmıştı.
Jonathan ölünce Nancy mahvoldu.
Zihni küçük, karanlık bir şeye dönüştü
ve tek düşünebildiği, oğlumuzun yokluğuydu.
Ölümünden iki ay kadar sonra
nihayet onu yürüyüşe çıkmaya ikna edebildim.
Giyinmek için üst kata çıktı.
Nancy!
Nancy, çıkmalıyız artık.
Beni neden çıkardın?
İntihar etmeye çalışmıyordum.
Sadece bilmek istedim.
Ne hissettiğini bilmem gerekiyordu.
Acı çekmedi dediler.
Ölmeden önce bayılmıştı dediler
ama nereden biliyorlar?
Nasıl?
Acı çekmediğini nasıl bilebilirler? Canının yanmadığını.
- Bunu nasıl bilebilirler? - Nancy, seni şu soğuk sudan çıkaralım.
- Nasıl bilirler? Senden nefret ediyorum! - Gel.
Hadi.
Otur canım. İşte oldu.
Nancy.
Deniz ne kadar genişti, hatırlıyor musun?
İşte oldu.
- Küvette aynısını yapamadım. - Hayır.
Yapamadım.
- Ne de çok korkmuştur... - Evet.
- ...ve çok yalnız kalmıştır. - Evet.
Anne, Sandy'yi bulamıyorum!
Sandy'yi buldum!
Selam meleğim.
İğrenç kokuyor.
Evet, sanırım... Karnım ağrıyor. Pizzadan galiba.
Benim de. Osurdum.
- Öyle mi? - Pizzadan.
- Sandy’yle bana bot alabilir miyiz? - Bot mu istiyorsun?
Sandy’yle bana.
Herkes geldi bile.
Yardım Kurumları Komisyonu'nundan Bayan Stephenson mesaj bıraktı.
Asistanından anladığım kadarıyla çok kızgın.
Hadi ama. Toplantıdan sonra arayacağımı söyle.
- Bir Alka-Seltzer lazım. - Getiririm.
Üzgünüm.
Gece geç saatlere kadar bu belgeleri inceledim.
Hazine Seçilmiş Komitesi, kurumun mütevellilerinin başını ağrıtıyor,
bizim işimiz de devlet yardımlarının, kurumun projelerinde
kullanım şeklinin asla şüpheli görülmemesini sağlamak.
Unutmayın, en kötü ihtimalle, beceriksizlik, şüpheden iyidir.
- Anlaşıldı mı? - Evet, anladık.
Peki, Charles, saha hakkında bize bilgi verir misin lütfen?
- Sağ ol. - Sağ ol, Robbie.
Peki, sahadaki durum, şöyle...
Kafa karıştırıcı.
O ülkeden bize gelen fonlar
devletin şartlarına uymanın dışında...
Bu kurumlardan biri yoğun şekilde inceleniyor.
...dayatılan...
Robert, kurumun suistimallerinden haberdar
ama kanunun destekleyebileceği bir öykü yaratmak zorunda.
...devletin şartlarına tabi ama...
Ona bilgi veren insanlar olmasından memnun.
Bir şey yapması ya da konuşması gerekmiyor,
sadece gözlemliyor ve bunu bile zor başarıyor.
- Başka bir şey? - Tamam.
Yaptırım mevzuatında yer alan istisnaların
bize uygulanabilmesi için belirli...
Çünkü o ses ne kadar dayanır bilmiyoruz.
Belki bir hafta dayanır, anlıyor musun? Sorun bu.
Robert, fotoğraflarla seninle yüzleştiğinde
yaşadığın şok seni yeniden yarıp geçiyor.
Cezalandırılmanı istiyor. Hak ettiğini düşünüyor.
İşe dönüp sonra yeniden toplanmamız gerekiyor, olur mu?
Catherine.
Brigstocke emekli olduktan hemen sonra
Rathbone Koleji'nden ayrılan müdür vardı ya?
Cambridge'ten arkadaşlarmış. Numarasını buldum.
- Hikâye yok. Boş ver. - Arayayım mı peki?
Geri bas Jisoo, hikâye yok dedim!
Bak, üzgünüm. Sadece oradan hikâye çıkmaz, tamam mı?
Bak, unut gitsin. Stephen Brigstocke'u unut.
- Çay ister misin? - Evet, lütfen.
Robert'tan bazı yönlerini sakladığını biliyorsun
ama onun hakkında ne az şey bildiğini şimdiye dek fark etmemiştin.
Kızgınlığının her yeri doldurmasına izin verdi
ve söyleyebileceğin her şeye sağırlaştı.
- Her şey yolunda mı Cathy? - Evet.
Yolunda, iyi, sağ ol.
- Derler ki taşınmak... - Süt?
...boşanmaktan daha stresliymiş, değil mi?
- İyi misin? - Kesinlikle. İyiyim, sağ ol.
- Hayır. Beklemelisin. - Al bakalım.
- Tamam. Evet, pardon. - Tuvalet yolunu kapattın. Sağ ol.
Robert Ravenscroft'un ofisi.
- Emily. Selam. Ben Catherine. - Catherine.
Robert şu anda ofiste mi, merak ediyordum.
Çağırmamı ister misin?
Yok. Konuşmama gerek yok.
Sadece bir şey bırakacaktım.
Buralarda...
Çok rahatladım.
- Çağırayım mı? - Yok, pardon. Ne şapşalım.
Çok sağ ol.
Hoşça kal.
Sırrını yıllardır saklaman Robert'ın seni suçlu bulmasını sağladı.
Yanlış şekilde sessiz kalma hakkına sahip olduğuna inanman seni mahkûm etti.
- Kapıyı açabilir misin? - Ben... Kilitli!
Nancy işten ayrıldı. Artık çocuklarla olamıyordu.
Ben de hayatı devam ettirmek için ikimiz adına da çalıştım.
Nancy?
- Nancy? - Şunlara bak.
Şunlara bak.
Ona verdiğim yeni kamerayla deneyler yapıyormuş.
Bak.
Zumla çekilmiş, çok soyut, yakın çekimler.
Gözü iyiymiş. Çok iyiymiş.
O ne?
Benim. Seni şapşal.
- Şurası. - Evet.
Tabii. Tabii.
Bunu çektiğini fark etmedim.
Bak. Bahçıvanlık dergisi okuyan annesine gizlice yaklaşmış.
Anne kalkıyor.
Şuna bak!
Anne bulaşık yıkıyor.
Yine bulaşık yıkıyorum.
Benim hiç resmim yok.
- Seninle ilgilenmiyordu. - Hayır, çok belli.
Bunu hatırladım.
Jonathan'ın kendisine bu kadar odaklanması Nancy'yi memnun etti.
Onu her zaman benden çok sevmişti.
Burada birkaç kontak baskı var.
İtalya'da bulduğu filmi o zamana dek bastırmadığına eminim
ama filmi aklına getiren bu fotoğraflar mıydı merak ediyorum.
Yine kendi fotoğrafları olduğunu varsaymıştır.
Bunların spiritüel bir yanı var.
Bunu bırakacağım.
Sanırım bir dinozor alacağım.
Şunda da...
Şunda da bir kertenkele olacak.
Şunda da...
İşte oldu.
Seni kurtaracağım.
İşte oldu.
Ne oluyor?
Affedersiniz hanımefendi.
Ben duşa giderken oğluma göz kulak olabilir misiniz?
- Elbette. - Sağ olun.
- Nicholas. Nicholas... - Evet?
...şu hanım sana bakacak. Ben duşa gidiyorum.
Tuvalete mi gidiyorsun?
- Sadece duşa gidiyorum. - Tamam.
...kurumun devletten fon alması hakkında gri alanlar var ama...
Robert'ın kafasında ve midesinde zonklayan birer kitle var.
Yıllardır hissetmediği bir şeyden oluşan karanlık kütleler...
Kıskançlık.
İtip bu ana odaklanmaya çalışıyor
ama tek görebildiği, geçmiş.
Pardon. Açığı kapatmak için.
Affına sığınarak Charles, görünen o ki hiç...
Robert'ın aklına durmadan fotoğraflar geliyor.
Karısının, başkalarının zevk alması için sergilenen vücudu.
Catherine'in kendine bakılmasından zevk alması.
Kendisinden önce başkalarının olduğunu hep biliyordu
ama hep fark yaratanın kendisi olduğu kesinliğiyle yaşamıştı.
Catherine'e diğer herkesin hatırasını silecek kadar
büyük zevk veren kendisi olmuştu.
Catherine onu kandırmıştı.
Hep iyi bir dostum oldun.
Sen olmasan kitabımı bastırmamış olurdum
ve kesinlikle yeni romanıma başlayacak cesaretim olmazdı.
Stephen, bu harika. Konusu ne?
Aklımda bir karakter var.
Onu görebiliyorum. Duyabiliyorum.
Hâlâ araştırma safhasındayım
ve bir konuda yardım edebilir misin, merak ediyorum.
Zaten çok vakit ayırıyorsun ve istemek hoşuma gitmiyor.
Aptallık etme. Hadi, sor.
Karakterlerden biri ergen bir oğlan
ve onun için bir Bir Facebook sayfası yaratmak istiyorum, gerçeğini.
Kurgusal bir ergen için gerçek bir sayfa mı?
Evet, sanırım.
Cidden çok tuhaf bir şey.
Yok, yok... Yok, yok, yok.
Bir bildiğim var.
Aslında hiçbir şekilde ana karakter değil.
Konusu aslında bir dede,
bizim yaşımızda biri ve çocukla olan ilişkisi.
Ama internete girdiklerinde
bu çocukların daldığı dünyayı anlamam lazım.
Bahsettikleri şeyler. Hoşlandıkları şeyler.
Baksana şunlara.
- Neye bakıyorlar? - Ne demek istediğini anlıyorum.
Belki kötü bir fikir
ama böyle şeylerin karşısında kendimi aptal gibi hissediyorum.
Bana rehberlik edeceğini umuyordum.
Bir aptalın Facebook
ve gençler iletişim için başka ne kullanıyorsa onların rehberi.
Bana çok yabancı bir dünya.
Dur.
İnternet sitemizi kuran genç Tommy'yi hatırlar mısın?
Evet, bence bize onun gibi biri lazım
ve sana yardım edebilir.
Bu harika.
Tekrar sağ ol dostum.
Evet.
Şimdi, bunun bir nedeni de elbette sahada fatura kesemememiz
ama %48,35 daha yüksek...
Ve sonra bir soru Robert'ın zihnini deler.
Annesi bu ilişkiyi yaşarken Nicholas neredeydi?
Yan odada mıydı?
Yalnız mıydı?
Uyuyor muydu?
Şahit oldu mu?
Ne kadarını gördü?
Ne kadarını anladı?
Yarım kalan işleri halledip masraf anlamında açığı kapatabilir.
Yani bence böyle ilerlemeliyiz.
Robert, ne dersin?
Robert?
Şimdi Nicholas'ı koruması gerektiğini düşünüyor.
Onu kanatları altına almalı.
Düşünecek çok şey var. Herkese teşekkür ederim.
Robert, Yardım Kurumları Komisyonu...
- Alo? - Nick. Selam, ben baban.
Dinle, dün gece seni görmek çok keyifliydi.
- Evet. - Bu akşam boş musun?
Konuşmamız lazım.
- Belki. - Mükemmel. Sonra seni alırım.
- Tamam, hoşça kal. - Tamam.
Aklından romandaki sayfaları geçiriyor.
Robert'tan neredeyse hiç bahsedilmiyor.
Bir ismi bile hak etmeyen, küçük bir karakter olarak anlatılıyor.
Koca.
Jonathan'ın eşyalarını toparlamasının, Nancy'nin toparlandığı
anlamına geldiğini varsaymam hataydı. Hatta ardından daha da kötüleşti.
Dışarı çıkmayı reddediyordu ve beş yıl böyle yaşadık.
Nancy ve ben, acımızla baş başa.
Jonathan'ın yokluğu her anı, alanı ve nesneyi dolduruyordu.
Ben Jonathan'ın odasına geçiyorum.
Anlamadım.
Ben Jonathan'ın odasına geçiyorum.
Yalnız kalmaya ihtiyacım var.
Buna saygı duyarım...
...ama bunu konuşabilir miyiz lütfen?
Hayır.
Mahalledeki kitapçıya uğruyorsun.
Takdir edildiğin yerde biraz vakit öldürmek istiyorsun.
Seni evde bekleyebilecek olan şeyden çok korkuyorsun.
- Catherine. Selam. - Selam Claire.
- Ödülünü tebrik ederim. - Sağ ol.
KUSURSUZ YABANCI
Sipariş ettiğim kitap geldi mi merak ettim de.
Çoğu geldi.
Agota Kristóf'un romanı gelmedi sanırım.
Bu arada Janet Malcolm tavsiyesi için sağ ol.
Kitap muhteşemdi.
O, yeni bir kitap.
Yazarı sabah buradaydı. Kendi bastırmış ama oldukça iyi.
Bence beğenirsin.
İçinde korkunç mu korkunç bir kadın karakter var.
Hayır, hepsi değil
ve sana şeyden bahsetmek istiyordum...
Aman. Dikkat et seni sarsak orospu.
Siktiğimin...
Evet.
Hayır. Dur. Hayır.
- Hayır, gitmeliyim. - Neden?
Nicholas dışarıda. Gitmeliyim.
Çıkmadan önce bir dakika bekle, olur mu?
Seninle geliyorum.
- Ne? - Londra'ya.
- Yarın. Senin gibi. - Neden?
Ne demek neden? Seninle olmak için şapşal.
Yok. Roma'ya git. Roma'ya git.
- Ben... - Yeni âşıklar bul.
- İstemiyorum. - Hadi ama.
Seninle olmak istiyorum.
Olmaz.
Neden?
Çünkü milyon tane nedeni var.
- Kocam var. - Umurumda değil.
Ondan hemen ayrılman şart değil.
Hayır.
Sabah Pisa'dan uçabileceğimi öğrendim.
- Benimle gelemezsin. - Neden?
Senin için her şeyi yaparım biliyorsun.
Bunu daha sonra konuşabilir miyiz lütfen?
Konuşacak bir şey yok. Geliyorum. Benim kadar çok istediğini biliyorum.
Biletimi aldım bile.
- Yarın seninle dönüyorum. - Hayır.
Nicholas.
- Nicholas, sana bakan hanım nereye gitti? - Bilmem.
Doktor var mı?
- Bir şey yok. - Bunun nesi yok?
- Ama çok kan kaybediyor. - Hadi ama. Toparlar.
- Yarın toparlar mı görürüz. - Yaralandı. Ambulans çağıralım.
Doktor var mı?
Bir balina daha.
Bir mürekkep balığı daha var.
- Bir... - Ben kestireceğim, olur mu Nicholas?
Hiçbir yere gitme.
Peki.
Bir köpek balığı daha var.
Bir balina daha var.
Ne?
Benim Nancy. Sana yemek getirdim.
Kapıya bırak.
Odanın içinden gelen kötü kokuyu duyabiliyordum.
Kanser olmuştu.
Acı çekiyordu ama dayandı, hatta keyif aldı.
Acı, Jonathan'ın boşalttığı alanı doldurmuştu.
Bu kadar zayıf olduğum, zorla girmediğim için kendime lanet ettim.
Birkaç ay sonra çürüyen çiçekler ve ölü oğlumuzun
resimleriyle sarılı hâlde öldü.
Bence sadece ürüne önem veren bir Amerikan şirketinden daha iyi.
Futboldan ne anlarlar?
Doğru, tek dertleri kulüp sahibi tişört satıyor mu, öyle değil mi?
- Kimin olduğu umurunda değil mi? - Hayır. Tamam.
Hayır, sadece olsun bitsin artık istiyorum açıkçası.
Sezon başında çok iyiydik ve ne bileyim, bir şeyler değişti artık.
- Geçen hafta Luton'a yeniliyorduk. - Evet. Dinle,
Bridge'de başımız derde girdi
ama kulüp sahiplerinin dürüstlüğü çok önemli.
Nick, sen yokken bana eşlik etmeye geldi.
Ne?
Çok büyük hikâyeymiş. Uzun süre yokmuşsun.
Endişelenme.
Acelen olacağını anladım. Sana bir bavul hazırladım.
- Robert... - Hatta sana taksi çağırayım da
- uçuşa geç kalma. - Hikâye ne anne?
Bana bile söylemiyor.
Gizli sırları ifşa edecek olmalı. Selam. Bir araç istiyorum...
Yukarı çıkıp gerekenleri koymuş muyum bakmak ister misin?
Kingsgate Crescent 78 numara. Dört dakika mı?
Muhteşem. Hayır, harika.
Robert, âşığının ölümü yüzünden Nicholas'ı suçluyor musun
ve bu yüzden mi oğlunla aran hep kötüydü merak ediyor.
Demelilerdi ki...
Robert seni hep idare etti,
sizi barıştırdı, hep sana destek oldu,
suçluluk duymaman için çabaladı, seni asla eleştirmedi, yargılamadı...
Şu ana dek.
Nicholas!
Anne!
İmdat! Yardım edin! İmdat!
İmdat!
Nicholas.
Hayır! Dur! İmdat!
Hayır! Durdur!
İmdat!
Hadi! Tut!
Nicholas! Yüzme bilmiyor!
Hadi, Guido. Tut.
- Tuttum. - Hadi.
İyi misin?
- Anne! - Evet. Endişelenme.
Sağ olun Bay Jones.
Sağ olun. Güzel bir törendi. Harika bir törendi.
Yıllar önce Kensal Green'de iki mezar almıştık...
JONATHAN BRIGSTOCKE'UN ANISINA
...ama Jonathan bizden önce öldü
ve benim olması gereken mezara gömüldü...
...ardından Nancy de onun yanına gömüldü.
İstediği buydu.
Ben yalnız gömüleceğim.
İNGİLİZ PASAPORTU
Taksin geldi.
Robert.
Annenle vedalaşacağım.
- Nick kitabı okudu. Ona söyleyemezsin... - Annesi yalancı ve ikiyüzlü diye mi?
Değilim.
- Her şey yolunda mı? - Evet, yolunda.
Annen işteki bir şeye çok üzülmüş. Nasıldır bilirsin.
Yaralandın. Anlıyorum.
Hayır, yaralanmadım. Önemli olan dürüstlük, tamam mı?
Annemle babam sende hiç olmadığını söyledi ama ben onların yerine seni seçtim
çünkü aptal gibi tanıştığım en dürüst insan olduğuna inandım.
- Öyleyim. - Öyle mi?
Dürüstsün demek?
Oğlumuzun az kalsın boğulacağını bana 20 yıl söylemedin.
Muhteşem bir tatil sikişmesinden sonra uyuyakaldığın için az kalsın ölüyordu.
- Uyuyakaldım... - Hayır! Ölüyordu.
Hatalıyım, biliyorum.
Evet ama ilişkin duyulsun istemedin.
- İlişki değildi. - Âşığının ölmesini tercih ettin.
Ölmesini istedim.
Bizi hak etmiyorsun. Defol şimdi.
- Nick, annenle vedalaş. Çıkıyor. - Güle güle anne.
- Hoşça kal canım. - Hadi. Uçağını kaçıracaksın.
Nicholas!
Bırak beni!
Nicholas!
Annen burada.
Nicholas! Nicholas, iyi misin? Nicholas!
Sakin. Korktun. Üşüdün mü?
Titriyorsun. Titriyorsun, hey?
Artık annenin yanındasın, tamam mı? Hadi. Gel.
Geçti. Hadi.
Hadi. Havlu.
Güzel.
- İkiniz iyi misiniz? - Evet. Sağ olun.
Çekilin, çekilin.
Hadi, üstünü örtelim.
İmdat!
Şurada. İşte, bakın. Denizde bir el var.
İmdat!
İmdat...
Şurada!
- Göremiyorum. - Şurada.
- Nerede? - Burada. Hadi!
Yakala Augù!
Augù!
Can simidi!
Hadi! Gel.
Ambulans çağırın!
Hadi!
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, on.
Bir...
Bir, iki, üç, dört...
Bir, iki, üç, dört, beş,
- altı, yedi, sekiz, dokuz, on. - Augù.
- Bir, iki, üç... - Yeter Augù.
Yapabileceğimiz bir şey yok.
Bakma. Çocuklara göre bir manzara değil.
Hadi. Gidelim.
RENÉE KNIGHT'IN ROMANINDAN ESİNLENİLMİŞTİR
BARIŞ BARIŞ BARIŞ
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü