Ik was uit mijn doen de dag dat Robert terugging naar Londen.
Ik wilde niet dat hij ging.
We hadden maar weinig tijd samen sinds Nick er was...
...maar ik wilde hem niet laten kiezen tussen z'n gezin en z'n werk.
De zee lag voor ons, de zon scheen fel...
...maar ik wilde daar gewoon niet in m'n eentje zijn.
Wegwezen.
Snel.
- Gaat het? - Kom snel.
- Bedankt. - U ook.
Nicholas?
O, god.
Robert? Word wakker.
Robert, word wakker.
Word wakker.
Kolere.
Word wakker.
Waar is Nick?
- Wat doe je, verdomme? - Waar is Nick?
Zeker bij een vriend.
- Maar waar dan? We moeten hem vinden. - Hij zou gisteren thuis komen eten...
- ...maar hij is 25. - Hij belde me...
...om 4.00 uur en nu krijg ik 'm niet te pakken.
- En hij neemt niet op. - Vast een broekzakgesprek.
- Nee, hij was er vreselijk aan toe. - O, echt?
- Hij huilde. - O, ja, joh?
Hij zei helemaal niets.
- Hij huilde alleen maar. - O, echt?
Hoi, Nick.
Ja, vent. Met je vader.
Bel me even en laat weten dat je nog leeft. Hou van je.
- Hij weet 't. - Wat?
Wat heb je hem verteld?
- Over mij? - Helemaal niets...
- ...maar dat komt nog. - Daar is het te laat voor.
- Iemand is je voor geweest. - Wat? Wie?
Die krankzinnige klootzak.
Wat? De vader van de jongen die verdronken is voor Nick?
Van de jongeman die jij neukte en toen zogenaamd niet kende...
...nadat hij stierf omdat hij ons kind had gered.
Bedoel je die krankzinnige klootzak?
- Wat ben jij erg. - Snap 't dan.
Onze zoon is in gevaar, Robert. Zo heb ik hem nooit gehoord.
- Ik ben bang. - Bang dat je slecht overkomt, zeker.
Natuurlijk kwam hij erachter. Maar ik had het liever zelf verteld.
Dit is jouw schuld. Dit komt door jou.
- Dat doet er niet toe. - Wat dacht je dan?
Hoe dacht je dat hij zou reageren?
Jij bent zijn moeder. Dit komt allemaal door jou.
- Je gaf niks om hem. - Weet je z'n wachtwoord?
Jij was bezig met je toyboy...
- ...en liet hem alleen... - Zijn wachtwoord?
- ...en hij kon niet eens zwemmen. - Nou?
Echt, hoor.
- Geef z'n wachtwoord nou. - Dat weet ik niet...
...omdat dat privé is. Ik geef op een fatsoenlijke manier om hem.
Maar wat moet hij van jou denken? Jij was zijn moeder.
Jij had hem moeten beschermen. Maar dat deed je niet. Je was...
Hij rookt weer. Wist je dat?
Hoe durf je me te zeggen hoe ik hem moet opvoeden terwijl jij al 20 jaar niks doet?
Wat denk je dat ik doe?
- Hij is z'n baan kwijt. - Wat? Niet waar.
Waar zat hij de hele dag terwijl jij dacht dat hij op z'n werk was?
Heb je enig idee bij wie hij kan zijn?
Vrienden? Ik weet niet of hij die heeft. Jij wel?
Hij zei dat hij een vriendin had. Maar meer weet ik niet van haar.
Ik weet niet eens zeker of ze bestaat.
Schat?
Is 't Nick?
Nancy beschreef alles wat er gebeurde...
...tussen Jonathan en Catherine Ravenscroft ongelooflijk gedetailleerd...
...maar sommige feiten had ze verdraaid.
Dat doen schrijvers.
Zoals dat Jonathan met z'n vriendin naar Europa was gegaan.
Dat veranderde Nancy niet.
Maar wel waarom Sasha eerder terugging.
Die zonsverduistering, hè? We krijgen iedere eeuw een volledige in Engeland...
...en toen was het bewolkt.
Wat zonde.
Heel Brits. Laat maar.
Dat was mijn laatste kans om er een te zien.
We kunnen de volgende proberen te zien.
- We reizen erheen. - Naar Madagaskar?
- Waarom niet? - Onzin. Echt belachelijk.
Doe nou eens iets aan de ijskast. Ik word er knettergek van.
Hallo, Emma. Wat leuk om van je te horen.
Juist.
Nee, dat wist ik niet.
Nou, dat moeten ze zelf uitzoeken.
Maak nou van een mug geen olifant. We weten niet wat er is gebeurd.
Je dochter overdrijft duidelijk, want...
Dat is onzin.
Nee, dat is echt heel extreem.
Nee, dat is echt niet nodig.
Fijn je gesproken te hebben. Bedankt hoor.
Wat?
- Wat is er? - Dat was de moeder van Sasha.
- Sasha is terug in Londen. - Wanneer is...
Ze had ruzie met Jonathan en is gewoon weggegaan.
Echt iets voor haar.
Laat dat rotgeluid nou 's ophouden.
Sasha's tante was niet dood. Daarom was ze niet terug.
Het boek was fictie, maar het verloste de waarheid van z'n ballast...
...waardoor hij naar boven kon komen.
Hij heeft een beroerte gehad door een infectieuze endo...
- Een beroerte? - Die kans is groot...
- ...als je drugs spuit. - Komt het goed?
Hij is stabiel, maar we kunnen de schade pas vaststellen...
- ...als hij bij is. - Schade?
- Wat bedoelt u? - Neurologische schade.
- Wat voor neurologische schade? - Motoriek, cognitief, spraak.
Maar dat weten we niet. Hij is nu stabiel en daar moeten we ons op richten.
Dokter?
- Sorry, ik moet... - Wanneer wilt u hem wakker maken?
We doen straks een paar tests en als die er goed uitzien...
...maken we hem morgen wakker.
- Maar hij herstelt volledig, toch? - Dat kan.
Hoe groot is die kans? Gezien uw ervaring met andere gevallen?
Elk geval is anders en het spijt me echt maar we moeten wachten.
Ze weten heel goed dat hun vragen geen zin hebben...
...maar ze blijven hopen op een ander antwoord.
- Dat ze willen horen. - Dokter.
- Sorry, maar ik moet... - Dank u.
Ga jij maar eerst bij hem zitten.
Je vraagt je af of Nicholas altijd al kans liep vroeg dood te gaan.
Hij was al een keer gered...
...maar je bent bang dat hij dit keer minder geluk zal hebben.
Robert is vreselijk in de war.
Hij voelt zich vreselijk schuldig dat Nicholas in het ziekenhuis ligt.
Maar toch blijft hij jaloers...
...op de jongeman die met z'n vrouw naar bed is geweest...
...en toen zijn eigen kind redde.
Een martelaar die hem voor altijd had ontmand.
Hij denkt ook aan zijn gesprek met Stephen Brigstocke, de avond ervoor.
De nederigheid en eenvoud van die man en zijn enorme begrip en compassie.
En dat Stephen en zijn vrouw alleen hadden gevraagd...
...of ze de jongen konden zien die hun zoon gered had.
- Gevonden? Lukt het? - Ja. Ik bedoel...
Naam en wachtwoord staat er al.
Klik op 'hoe verwijder ik m'n account' en dan 'account permanent verwijderen'.
Goed. Nu vraagt hij waarom. Wat zet ik daar?
Wat u wilt.
Goed, dan kies ik bezorgdheid om m'n privacy.
Nu staat er dat hij voorgoed verwijderd wordt.
Ja. Wel jammer, hoor. Ik had hem heel mooi gemaakt.
Wachtwoord weer invoeren.
'Bevestigen.'
'Weet u zeker dat u uw account...'
PAGINA NIET GEVONDEN
Ik was er verdrietig door.
Maar ik moest alles opruimen. En m'n sporen wissen.
Hij is weg.
Klaar. Eitje.
- Voor jou. - Bedankt.
Koop er nieuwe vrienden voor.
- Hallo? - Mr Brigstocke. Met Robert.
- Ja. - Robert Ravenscroft.
- Hebt u even? - Natuurlijk, Mr Ravenscroft.
Ik heb helaas nogal slecht nieuws.
- Nicholas ligt in het ziekenhuis. - Wat vreselijk. Wat vind ik dat erg.
Is hij in orde?
Weten ze nog niet, maar hij lijkt stabiel.
Mag ik vragen wat er aan de hand is?
Nicholas worstelt al een tijdje met een verslaving.
Wat spijt me dat. Ik kan me niet voorstellen hoe u zich moet voelen.
Ja, het is erg zwaar.
Mag ik u vragen...
Zou ik Nicholas kunnen bezoeken in het ziekenhuis?
- Als u vindt dat dat kan, tenminste. - Ja, natuurlijk.
Hij ligt in het East Acton Hospital op de intensive care.
O, dank u. Zou het...
Zou het mogelijk zijn om vanavond nog te gaan?
Natuurlijk. Ik zie u ook graag weer.
Dank u, Mr Ravenscroft. Ik bid voor Nicholas.
- Dag. Pas goed op uzelf. - Dank u.
Grappig hoe alles zo mooi op zijn plek viel.
Dat joch is een junkie. Maar natuurlijk.
En de vader, die irrelevante domoor...
...had me net het eten op een dienblad aangereikt.
Ik moest het alleen lekker gaan opeten.
Van die dag op het strand...
...weet ik nog dat het licht heel fel was en dat het heel warm was.
Jij.
En ik weet nog dat ik me eenzaam voelde.
Ik vond dat ik een heel geduldige moeder was en voelde me daar schuldig over.
En toen zag ik hem voor het eerst.
En ik vroeg me af hoelang hij daar al lag te staren naar ons.
Ik was me heel erg van mezelf bewust. Ik voelde me blootgesteld.
Die camera leek me heel duur voor zo'n jonge knul.
Hij had toen vast al foto's genomen, maar ik had het hem niet zien doen.
Robert wil je niet om zich heen.
Dus zit je om de beurt bij Nicholas.
Je bent opgelucht dat je hem niet ziet.
Je hebt geen tijd om aan hem te denken.
Je wilt alleen bij je zoon zijn...
...en elk moment is waardevol.
- Hallo? - Hallo, Catherine?
Met Sarah Fincham van human resources.
Hallo, Sarah. Zeg het maar.
Ik bel even over gisteren. Simon wil geen formele klacht indienen.
Maar we moeten wel registreren dat je hem hebt geslagen.
Het moet je dossier in.
- Juist. - En het spijt me...
...maar niemand staat boven onze disciplinaire procedure.
Dus we moeten de ernstige beschuldigingen van Mr Stephen Brigstocke natrekken.
- O, ja? - Dat snap je zeker wel?
Wil je daar iets over zeggen?
Nee.
Blijf eerst maar een week thuis voor het moment.
- Kijk of hij ademt. - Catherine? Ben je er nog?
Ja. Ik ben er nog.
- Je hebt te veel stress op je werk. - Nee, dat komt niet door mijn werk.
Dat is mooi.
Wil je ziekteverlof?
Ja, graag.
Misschien heeft het zin om hulp te zoeken voor woedebeheersing.
Dat kunnen we dan wel voor je betalen. Bij iemand onafhankelijk en vertrouwelijk.
Wat vind je daarvan?
Ik kan nu niet praten. Ik ben in het ziekenhuis.
Neem me niet kwalijk. Is iedereen in orde?
Nee. Helemaal niet.
- O, sorry. Ik... - Ja. Oké. Bedankt hoor.
Je reputatie waar je zoveel aan hecht, is al beschadigd.
Het wordt nooit meer hetzelfde.
En het zal je wat.
Ik deed Jonathans deodorant op.
Ik had Nancy's vest al aan.
We zouden met ons drieën samen het evenwicht herstellen.
Ik kom voor Nicholas Ravenscroft.
Brave hond.
Springen. Springen.
Flirtte ik met hem toen ik zag dat hij keek?
Deed ik iets dat hij verkeerd had kunnen opvatten? Ik vind van niet.
We gaan eten.
Heb je honger?
Maar ik moet toegeven dat dat glimlachje...
...dat beetje contact, dat dat me goeddeed.
En toen ik wegliep van het strand, voelde ik dat hij me van achteren bekeek.
Je hele kantoor heeft 't boek nu gelezen, maar 't doet er niet meer toe.
Sorry van Nicholas. Gaat het?
Wat er ook gebeurt, dat is voorbij.
Als Nicholas het overleeft, zullen er geen geheimen meer zijn.
Dan komt hij alles te weten.
Ik kijk het even voor u na.
Oké. Prima. Momentje.
Alsjeblieft. Bedankt.
- Zegt u het maar. - Nicholas Ravenscroft.
Sorry, ik versta u niet.
Ik kom voor Nicholas Ravenscroft.
Mr Ravenscroft zei al dat u kwam. Loopt u maar even met me mee.
Ik moet u wel waarschuwen...
...dat Nicholas momenteel aan nogal wat apparaten ligt...
...dus daar schrikt u misschien even van.
Oké? Maar hij is nu wel stabiel.
Hallo. Dit is de opa van Nicholas. Bedankt.
- Hij ligt in het laatste bed links. - Dank u.
Ik stond op het punt om Catherine Ravenscroft alles af te nemen.
Mijn hart ging tekeer, m'n oren bonkten nu ik zo dicht bij m'n doel was.
En Nicholas was toch al bijna meer dood dan levend.
Dat kwam door mij, al had ik hem niet eens aangeraakt.
Hij zou er niks van voelen.
Best wel een fijne dood, eigenlijk.
Beter dan verdrinken.
Hij had alleen een duwtje nodig.
De gevolgen konden me niet schelen.
Het enige wat ertoe deed...
...was dat Catherine Ravenscroft zou lijden zoals Nancy en ik hadden geleden.
- Hier zijn de sleutels. - Bedankt. Uw vader is er.
Uw vader is bij Nicholas.
Wat doe je? Hij mag hier niet zijn.
Wat doe je? Weg bij m'n zoon.
Weg bij m'n zoon.
Gaat het? Blijf daar.
- Uw vader... - Dat is hij niet.
- ...kwam bij uw zoon kijken. - Hoe durf je hier te komen?
Ik heb je elke kans gegeven. Ik kwam bij je langs om te praten.
- Ik kwam voor Nicholas. - Je deed niet eens open.
Ze moet weg.
- Je hebt me niet teruggebeld. - Haal hulp.
- Komt u mee. - Nee, meekomen.
- Rustig. - Hij wil m'n zoon iets aandoen.
We moeten mensen bellen. En het vertellen.
Eerst Sasha maar.
Dat is wel zo billijk.
Dan hoort ze het niet van iemand anders.
GROETEN UIT PISA
Hallo, Emma.
Met Nancy Brigstocke. Kan ik Sasha even spreken?
Wanneer is ze terug?
Dat begrijp ik, maar dit is belangrijk.
Kun je gewoon even naar me luisteren? We hebben heel erg slecht nieuws.
Jonathan is dood.
Dat...
Jonathan is dood. Dát bedoel ik.
Verdronken in Italië, toen hij een kind redde.
Ja, goed.
Bedankt.
Wat zei ze?
Sasha was er niet, maar ze zou het zeggen.
- En verder? - Ze condoleerde ons.
Verder niks.
Ze moest ophangen.
We zijn nooit te weten gekomen of ze het Sasha heeft verteld...
...want we hoorden nooit meer van ze.
Jonathans vriendin, Sasha...
...had hem om een of andere reden laten zitten in Italië.
Iets waardoor haar moeder ons zo boos had gebeld.
Nicholas kon best alleen slapen als ik de deur maar openliet...
...zodat hij me kon zien als hij wakker werd.
Als z'n ogen eenmaal dicht waren, bleef hij altijd, altijd doorslapen.
Ik weet nog heel goed hoe gelukkig ik me voelde die avond.
Ik merkte dat ik echt ontspannen was dat alles toch gewoon in orde was.
Ik genoot ervan om even alleen met Nicholas en ook in m'n eentje te zijn.
En ik besloot de avond af te sluiten...
...met een lekker glas wijn op mijn terras.
Kijk recht voor u uit.
Al jaren was een vrouw niet bezorgd om me geweest.
Het was fijn om haar handen te voelen die me geen pijn wilden doen...
- ...en zacht waren. - Pupil is drie mm. Bedankt.
En haar stem was ook zacht.
Ze was echt bezorgd, en ik was dankbaar dat ze zo aardig was.
Oké. Klaar.
- Hoe voelt u zich? - Wel goed, geloof ik.
Ik ben nogal geschrokken.
Dat zal best. Dat was een flinke smak. Die vrouw is net mijn man.
Dus ik weet hoe u zich voelt.
Alle vitale functies zijn normaal. Roep als je me nodig hebt.
- Dag, Mr Stephen. - Bedankt.
Klaar.
Gaat het?
Het blijft nog een paar dagen pijn doen. Ik geef u tabletten tegen de pijn mee.
Hebt u iets om me te laten slapen? Voor het geval dat.
Hallo? Er is iemand voor u.
Het spijt me zo. Ik hoorde wat er is gebeurd. Ik ben meteen gekomen.
Ik weet wat m'n vrouw deed, en ik vind het afschuwelijk.
- Het spijt me zo erg. - Het is uw schuld niet, Mr Ravenscroft.
Ik neem aan dat ze geschokt was om me daar te zien.
- Had u het haar niet verteld? - We praten niet met elkaar.
Dat is misschien vreemd nu Nick er zo erg aan toe is...
...maar ik snap maar niet hoe ze dat heeft kunnen doen...
...en me niets verteld heeft.
Ik heb een lange busreis gemaakt...
...omdat ik Nicholas echt wilde zien.
Ik weet dat Nancy, m'n vrouw, dat had gewild.
Ze had zo graag de jongen leren kennen...
...voor wie mijn zoon z'n leven heeft gegeven.
Waarom komt u dan niet nog een keer?
- Meent u dat? - Ja, natuurlijk.
Nicholas zou dat willen.
U hoeft zich helemaal niet zenuwachtig te voelen.
Hij zou dat een mooi geschenk vinden.
Wat aardig van u. Ja. Dat zou ik heel fijn vinden.
- Dank u. - De tabletten tegen de pijn.
Neem er twee in.
Deze krijgt u stiekem ook mee om te slapen. Maar niet meer dan één.
Uitstekend. Dank u.
U bent echt heel aardig. Dank u wel.
- Geen punt. Wel thuis. - Bedankt.
- Nee, ik moet echt weg. Ik ben erg moe. - Natuurlijk.
Alles was gecompliceerder geworden...
...en heel even dacht ik dat ik het maar aan het lot moest overlaten.
Nicholas Ravenscroft kon ook vanzelf doodgaan...
...zonder dat ik hem daarbij hielp.
Hij had een beroerte gehad, zei de zuster.
Hij kon 't overleven, maar kon er ook ernstig blijvend letsel aan overhouden.
Dat was aanlokkelijk, maar niet genoeg.
Ik wilde Catherine Ravenscroft niet de kans geven...
...om de toegewijde moeder te spelen...
...die onvermoeibaar voor haar invalide zoon zorgt.
Nee, ik wilde dat ze leed onder zijn afwezigheid.
Alleen de dood is onherroepelijk.
Alleen dan pas kon ik haar doden.
Ik dacht dat mijn kans was verkeken.
Maar toen maakte zijn vader, dat zwakke wezentje, het mogelijk.
Ik moest alleen die arme Nicholas nog een bezoek brengen.
Scusi. Mag ik een glas mee naar boven nemen?
Certo.
Ik glimlachte, ja.
Ik voelde me in verlegenheid gebracht en wilde niet onvriendelijk overkomen...
...en vond 't ongemakkelijk dat hij wist dat ik alleen was.
Ik was het alleen-zijn ontwend.
En ik was het zeker ontwend dat er zo naar me gekeken werd.
Zijn camera, zijn intense aandacht.
Ik werd er zenuwachtig van, al wond het me ook op.
Misschien fantaseer ik later nog wel over dit moment.
Misschien.
Misschien ook niet.
Hier stond je toen de politie kwam vertellen dat je zoon dood was.
Ga zitten.
Ik zet eerst even thee.
Je moet dat maken.
Zwarte thee?
Maakt me niet uit.
Je boek is uitermate gedetailleerd.
Ik heb het niet geschreven, maar Nancy.
Ze schreef heel goed.
Nou, ze heeft de plekken bijzonder nauwkeurig beschreven.
We zijn er geweest.
Naar de plek waar het is gebeurd.
Maar het wel is ongelooflijk...
...hoeveel ze heeft weten te reconstrueren aan de hand van een paar foto's.
Dat doen goede schrijvers.
Ze verweven kleine stukjes realiteit dusdanig met elkaar...
...dat ze een grotere waarheid onthullen.
Ga zitten.
Het is echt ongelooflijk dat je vrouw in staat was...
...zo overtuigend over zoveel dingen te schrijven zonder dat ze erbij was.
Ze was geweldig.
Goed.
Nu kan ik beginnen.
Het wordt tijd voor mijn verhaal.
NAAR DE ROMAN VAN RENÉE KNIGHT
Vertaling: Marc de Jongh