(องก์ที่หก)
ความจริงคือฉันไม่สบายใจเลย
ในวันที่โรเบิร์ตทิ้งเราไว้ แล้วกลับไปทํางานที่ลอนดอน
ฉันไม่อยากให้เขาไป
เราแทบไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกัน ตั้งแต่นิคเกิดมา
แต่ฉันก็ไม่อยากบีบให้เขาต้องเลือก ระหว่างงานหรือครอบครัว
ถึงจะมีทะเลกับแสงแดดสดใส
แต่... ฉันก็แค่ไม่อยากอยู่คนเดียว
(แผนกฉุกเฉินและอุบัติเหตุ)
ไปเร็ว
ออกรถเลย
- คุณ คุณครับ โอเคไหม - มานี่เลยเร็ว
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
นิโคลัส
พระเจ้า
โรเบิร์ต ตื่นเร็ว
โรเบิร์ต
โรเบิร์ต ตื่นสิ
ตื่นเร็ว
โอ๊ย ให้ตายสิ
ตื่นได้แล้ว
นิคอยู่ไหน
- ทําห่าอะไรของคุณ - นิคอยู่ไหน
ไม่รู้ อาจจะไปค้างกับเพื่อนรึเปล่า
โอเค งั้นอยู่ไหน เราต้องหาลูกให้เจอ
เมื่อวานเขาไปทํางาน เห็นว่าจะกลับมากินมื้อค่ําที่บ้าน
- แต่แล้วไง เขาอายุตั้ง 25 แล้ว - ไม่ ไม่ได้
เขาโทรหาฉันตอนตีสี่เมื่อเช้า แต่ตอนนี้ติดต่อไม่ได้เลย
- เขาไม่ยอมรับ ไม่รับสายฉัน - แค่เผลอกดโทรออกรึเปล่า
- ไม่ใช่ คุณ เสียงเขาสภาพแย่มาก - จริงสิ
- เขาร้องไห้สะอึกสะอื้น - อ้าวเหรอ
แต่ไม่ได้พูด ไม่พูดอะไรเลย
- โทรมาร้องไห้สะอื้นอย่างเดียว - จริงเหรอ
ไง นิค
ลูก นี่พ่อเองนะ
ตื่นแล้วโทรมาหาพ่อหน่อย แค่อยากให้แน่ใจว่ายังไม่ตาย
โอเค พ่อรักลูกนะ บาย
- ลูกรู้แล้ว - รู้อะไร
- คุณบอกอะไรลูก - หือ
- คุณเอาเรื่องอะไรของฉันไปบอกลูก - ผมไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น
แต่ตั้งใจจะบอก
ตอนนี้สายไปแล้วไหมล่ะ
- มีคนแย่งบอกไปก่อนแล้ว - หมายความว่าไง ใครบอก
ไอ้แก่โรคจิตคนนั้นหาทางเข้าหาลูกได้
อะไร อ๋อ หมายถึงคุณพ่อของ เด็กหนุ่มที่จมน้ําตายเพราะช่วยชีวิตนิคเหรอ
- หมายถึงคุณพ่อของเด็กหนุ่ม... - ไม่นะ
ที่คุณเย่อกับเขาเอามันส์ แล้วปฏิเสธว่าไม่เคยพบกันเลย
หลังจากที่เขาตายเพราะช่วยชีวิตลูกเรา
ไอ้แก่โรคจิตคนนั้นสินะ
- คุณนี่เห็นแก่ตัวไม่น่าเชื่อ - ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
ชีวิตลูกเราตกอยู่ในอันตราย โรเบิร์ต
ฉันไม่เคยได้ยินลูกร้องไห้แบบนั้น
ฉันกลัว
อ๋อ กลัวที่จะเสียภาพลักษณ์สินะ
ไม่ช้าก็เร็วลูกก็ต้องรู้อยู่แล้ว
ผมก็แค่อยากให้ตัวเองเป็นคนบอกมากกว่า
นี่มันความผิดคุณทั้งหมด โอเคนะ คุณต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
- มันไม่สําคัญว่าความผิดใคร - คุณคิดว่าจะเป็นยังไงล่ะ
คุณคิดว่าอย่างลูกจะมีปฏิกิริยายังไงกัน
คุณเป็นแม่ของเขาแท้ๆ คุณต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด
- คุณไม่เคยสนใจลูกเลยสักนิด - มีพาสเวิร์ดลูกไหม
คุณมัวแต่หมกมุ่นเล่นรักกับไอ้หนุ่มน้อย
- จนปล่อยให้ลูกอยู่คนเดียวริมหาด... - รู้พาสเวิร์ดลูกรึเปล่า
- ทั้งที่ลูกว่ายน้ําไม่เป็น - พาสเวิร์ดลูกคืออะไร
ลูกว่ายน้ําไม่เป็น
- บอกพาสเวิร์ดเขามาก่อนได้มั้ย - คือผมก็ไม่รู้พาสเวิร์ดลูก
เพราะเคารพความเป็นส่วนตัวของเขา ผมเป็นห่วงแบบห่างๆ พอดีๆ
แต่จะให้เขามองว่าคุณเป็นคนยังไงล่ะ แคทเธอรีน
คือคุณเป็นแม่ของเขาแท้ๆ
คุณคือคนที่ควรจะปกป้องเขา
แต่คุณไม่ปกป้องเขา คุณมัวแต่สนใจ...
เขากลับมาสูบบุหรี่ รู้รึเปล่า
ไม่ต้องมาสอนวิธีเป็นพ่อคนให้ผม ทั้งที่คุณหายหัวไปตลอด 20 ปี
กล้าดียังไง
คิดว่าช่วงนี้ผมทําอะไรกันแน่
ตายละ ลูกตกงาน
อะไรนะ ไม่ได้ตกงานเสียหน่อย
งั้นลูกไปอยู่ที่ไหนทั้งวัน ตอนที่คุณคิดว่าเขาไปทํางาน
พอจะรู้ไหมว่าลูกจะไปอยู่กับใคร
รู้จักเพื่อนเขาบ้างไหม
ฉันไม่รู้เลยว่าลูกมีเพื่อนบ้างไหม
คุณล่ะรู้มั้ย
เขาพูดถึง... บอกว่ามีแฟน
แต่ผมยังไม่เคยเจอ ผมไม่รู้ชื่อด้วยซ้ํา
ผม...
ไม่แน่ใจด้วยซ้ําว่าเธอมีตัวตนจริง แคเธอรีน
ไม่นะ ไม่ๆ
ลูกจ๊ะ
ใช่นิคไหม
ค่ะ
แม้แนนซี่จะบรรยาย ถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ระหว่างโจนาธานกับแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์ ด้วยความละเอียดถี่ถ้วนถูกต้องทุกอย่าง
แต่เธอก็บิดข้อเท็จจริงไปบ้างเล็กน้อย
นั่นมันเรื่องปกติของนักเขียน
ตัวอย่างเช่น โจนาธานออกเดินทางไปยุโรป พร้อมกับแฟนสาวของเขา
นั่นคือข้อเท็จจริงที่แนนซี่คงเอาไว้
แต่แนนซี่เปลี่ยนเหตุผลที่ซาช่ากลับมาก่อนกําหนด
จําตอนสุริยุปราคาได้ไหม
ที่อังกฤษนี่จะได้เห็นแบบเต็มดวง ศตวรรษละครั้งเดียว
แล้วดันมาในวันที่เมฆครึ้ม
ไร้ประโยชน์ที่สุด
สมเป็นชาวเกาะ
ไม่สนไม่แคร์
แต่นั่นเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้เห็น
ที่จริงเราพยายามออกไปดูครั้งหน้าก็ได้นะ
- เดินทางหน่อย - ไปมาดากัสการ์เหรอ
- ทําไมจะไปไม่ได้ - ไร้สาระ
ไม่มีเหตุผลใดๆ เลย
เลิกพูดจาไร้สาระ แล้วจัดการไอ้ตู้เย็นเสียงดังนั่นเสียที
สั่นจนฉันจะบ้าแล้ว
- ฮัลโหล - สวัสดีค่ะ แนนซี่
สวัสดีค่ะ เอ็มม่า ดีใจที่โทรมา
เข้าใจแล้ว
มะ... ไม่เลย ฉันไม่ได้รู้เรื่อง ไม่
ก็ ฉันว่าเป็นเรื่องของเด็กๆ จะต้องปรับตัวปรับความเข้าใจกันเอง
อย่าเพิ่งทําเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เอ็มม่า
คือ เราไม่รู้ว่าเรื่องจริงเกิดอะไรขึ้น
ไม่นะ ลูกสาวคุณพูดเกินจริงชัดๆ เพราะว่า...
นั่นไร้สาระแล้วค่ะ
นั่นถือว่ากล่าวหารุนแรงเกินไปมาก เอ็มม่า
ไม่... ไม่จําเป็นต้องพูดแบบนั้นเลย เอ็มม่า
พอแล้ว เอ็มม่า ดีใจที่ได้คุย ขอบคุณที่โทรมา
ลาก่อน
มีอะไร
อะไร
- เกิดอะไรขึ้น - นั่นเอ็มม่า แม่ของซาช่า
ซาช่ากลับมาลอนดอนแล้ว
เมื่อไหร่...
เด็กนั่นกับโจนาธานทะเลาะกัน เธอเลยปึงปังเก็บข้าวของกลับมา
แม่เด็กนั่นไม่ไหวเลยนะ
จะช่วยทําให้เสียงตู้เย็นหยุดเสียทีได้ไหม
น้าของซาช่าไม่ได้ตาย
นั่นไม่ใช่สาเหตุที่เธอกลับมาก่อน
หนังสือเล่มนั้นเป็นนิยาย
แต่ก็ช่วยปลดปล่อยความจริงที่ถูกถ่วงไว้ใต้น้ํา
ให้ลอยโผล่ขึ้นมาจนได้
สแกนแล้วพบว่าเขาเส้นเลือดแตก นอกจากติดเชื้อที่เยื่อบุ...
อะไรนะ เขาเส้นเลือดแตกเหรอ
- เขาเส้นเลือดแตกเหรอ - เป็นอาการที่พบได้บ่อย
- จากคนที่เสพยาทางเส้นเลือด - ตายละ
แล้วเขาจะโอเคไหม
ตอนนี้อาการคงที่
แต่ยังไม่สามารถประเมินได้ว่า เสียหายบอบช้ําจริงๆ แค่ไหน
- จนกว่าเราจะปลุกให้ฟื้น - บอบช้ําเหรอ อะไร...
- คําว่าบอบช้ําหมายความว่าไง - ความเสียหายทางระบบประสาทค่ะ
มันเสียหายทางระบบประสาทแบบไหน
เสียการเคลื่อนไหว ความคิด การพูด
แต่ยังไม่ควรคาดการณ์ไปก่อน
ตอนนี้อาการของเขายังคงที่ เราสนใจแค่เรื่องนั้นก่อนดีกว่า
คุณหมอคะ
- ขอโทษนะคะ ฉันจะต้อง... - งั้น เมื่อไหร่...
คุณคิดจะปลุกเขาเมื่อไหร่
หลังจากนี้เราจะตรวจอะไรเพิ่มนิดหน่อย ถ้าผลออกมาโอเค
เราจะพยายามปลุกเขาจากโคม่าพรุ่งนี้
- แต่เขาจะต้องหายใช่ไหม หายดี - ใช่ค่ะ อาจหายได้
คุณบอกว่าอาจหายได้ แต่มีเปอร์เซ็นต์แค่ไหน
ถ้าเทียบจากประสบการณ์ของคุณในเคสอื่นๆ น่ะ
แต่ละเคสไม่เหมือนกันค่ะ ขอโทษจริงๆ
แต่ตอนนี้เราทําได้แค่รอ
แคเธอรีนกับโรเบิร์ต เฝ้าถามคําถามต่อไป
ทั้งที่รู้ว่าถามไปก็ไร้ประโยชน์
แต่ทั้งสองก็ยังถาม ด้วยหวังจะได้คําตอบใหม่
- แบบที่อยากได้ฟัง - คุณหมอคะ
- ขอโทษจริงๆ นะคะ ฉันจะต้อง... - ค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
คุณจะนั่งเฝ้าลูกก่อนก็ได้
เธอเฝ้าสงสัยไม่หายว่า นิโคลัสมีความเสี่ยง
จะต้องตายเร็วมาแต่ต้นรึเปล่า
เขารอดชีวิตมาได้แล้วหนึ่งครั้ง
แต่เธอก็กลัวว่าครั้งนี้ลูกจะไม่โชคดีเหมือนเดิม
ความคิดของโรเบิร์ตวุ่นวายสับสนไปหมด
การที่นิโคลัสต้องเข้าโรงพยาบาล ทําให้เขารู้สึกผิดและกระวนกระวายอย่างที่สุด
แต่ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยังไม่อาจกลบความริษยา
ที่เขามีต่อชายหนุ่มที่ได้มีสัมพันธ์รักกับภรรยา
และช่วยชีวิตลูกแท้ๆ ของเขาเอาไว้
ผู้สละชีวิตซึ่งสั่นคลอนความเป็นชายของเขา ไปแล้วตลอดกาล
เขายังคิดถึงบทสนทนาที่คุยกับสตีเฟน บริกสตอค
เมื่อคืนก่อน
ความถ่อมตนเรียบง่ายของชายผู้นั้น
แถมยังมีความเข้าอกเข้าใจ และเมตตาผู้อื่นอย่างที่สุด
สิ่งเดียวที่สตีเฟนกับภรรยาต้องการ
คือการได้พบเด็กคนที่ ลูกชายของทั้งสองสละชีวิตช่วยไว้
- เจอนะ - เจอแล้ว
- โอเคนะ - คือว่า...
ผมใส่ชื่อผู้ใช้กับรหัสผ่านไว้แล้ว
กดศูนย์ให้ความช่วยเหลือ จะลบบัญชีผู้ใช้อย่างไร
แล้วก็สามารถลบบัญชีไปได้ถาวร
ตกลง มันขึ้นมาถามว่า ทําไมจึงจะอยากลบบัญชี
ควรตอบว่าอะไร
เขียนอะไรก็ได้ ไม่สําคัญหรอก
ตกลง งั้นเลือก "กังวลเรื่องความเป็นส่วนตัว"
มันขึ้นเตือนว่าลบแล้วจะลบถาวร
ใช่ ก็น่าเสียดายนะ
บางส่วนเป็นงานที่ดีสุดของผม
ใส่รหัสผ่านใหม่อีกรอบ
"โปรดยืนยัน"
"แน่ใจหรือว่าอยากจะลบ..."
(ขออภัย ไม่พบหน้านี้แล้ว)
ผมก็เสียดาย ที่จะต้องลบบัญชีอินสตาแกรมของโจนาธาน
แต่ถึงเวลาที่จะต้องเก็บงาน เช็ดร่องรอยนิ้วมือจากเรื่องทุกอย่าง
ไปแล้ว
ฮื่อ
เรียบร้อย
ง่ายๆ
(สายจากโรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์)
- ให้นาย ทอมมี่ - ขอบคุณ
เผื่อไปซื้อเพื่อนใหม่
- ฮัลโหล - คุณบริกสตอค
นี่โรเบิร์ตนะครับ
- ครับ - โรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์
สะดวกคุยไหมครับ
ได้สิครับ คุณเรเวนสครอฟท์
เกรงว่าจะโทรมาแจ้งข่าวเศร้า
นิโคลัสเข้าโรงพยาบาล
แหม แย่มากเลย เสียใจด้วยจริงๆ
เขาเป็นอะไรมากไหม
ยังให้คําตอบแน่นอนไม่ได้ แต่ตอนนี้อาการเหมือนจะคงที่
แต่ขอถามได้ไหมว่าเขาเป็นอะไร
ถามได้
นิโคลัสมีปัญหาเรื่องยาเสพติด...
- บาย - มาสักพักหนึ่งแล้ว
แหม เสียใจด้วย
จินตนาการไม่ออกเลยว่าคุณจะรู้สึกยังไง
ครับ มัน... เป็นช่วงที่ลําบากอยู่
ขอได้ไหม...
คุณพอจะอนุญาตให้ผม ไปเยี่ยมนิโคลัสที่โรงพยาบาลได้ไหม
- คือถ้าคุณคิดว่ามันไม่ได้ล้ําเส้นอะไร - ได้สิ คุณมาได้แน่
เขาอยู่โรงพยาบาลอีสต์แอคตัน ห้องไอซียู
ขอบคุณครับ
แล้วมันจะ...
จะสะดวกไหมถ้าผมไปตอนค่ํานี้เลย
เชิญเลยครับ ผมเองก็จะดีใจที่ได้เจอคุณ
ขอบคุณครับ คุณเรเวนสครอฟท์ ขอบคุณ
ผมจะสวดมนต์ให้นิโคลัส
- บายๆ ดูแลตัวเองด้วย - ขอบคุณครับ
ประหลาดใจจริงที่ทุกสิ่ง เข้าร่องเข้ารอยได้เองแบบนี้
เด็กนั่นเป็นขี้ยา
แน่สินะ ต้องเป็นอยู่แล้ว
และไอ้คนพ่อ เจ้าหน้าโง่สําคัญตัวผิด
เพิ่งจัดโอกาสอย่างงามใส่พานมาให้ผม
ผมเพิ่งแต่ต้องรับมาเคี้ยว
เรื่องจากวันนั้นที่หาด
ฉันจําได้ว่าแดดจ้ามาก ร้อนมากด้วย
นิโค...
แม่น่ะ! แม่!
และจําได้ว่ารู้สึกเหงา
จําได้ด้วยว่าตอนนั้น คิดว่าฉันช่างเป็นแม่ที่มีความอดทนสูง
แล้วก็รู้สึกผิดตามทันทีที่คิดแบบนั้น
นั่นคือครั้งแรกที่ฉันเห็นเขา
แล้วก็สงสัยว่าเขาอยู่ตรงนั้น จ้องเรามานานแค่ไหน
แล้วฉันก็รู้สึกอึดอัดมาก รู้สึกเหมือนตกเป็นเป้าสายตาอย่างไรไม่รู้
ยังคิดอยู่เลยว่ากล้องนั้นราคาแพงมาก ในมือคนที่อายุน้อยแบบนั้น
คือป่านนั้นเขาคงถ่ายรูปของเราแม่ลูกไปบ้างแล้ว
แต่ฉันจําไม่ได้ว่าเห็นเขาถ่ายจริงๆ
โรเบิร์ตไม่อนุญาตให้เธอเข้าใกล้เขา
เธอสองคนจึงต้องผลัดกันเฝ้านิโคลัส
จะว่าไปนั่นก็ทําให้เธอโล่งใจที่ไม่ต้องเจอเขา
ตอนนี้เธอยังไม่มีเวลาจะคิดเรื่องเขา
เธอเพียงแต่อยากอยู่กับลูกชายเท่านั้น
และทุกจังหวะก็มีค่า
ไง พวก
- ฮัลโหล - สวัสดีค่ะ แคเธอรีนใช่ไหม
นี่ซาราห์ ฟินแชมจากฝ่ายบุคคลนะคะ
สวัสดีค่ะ ซาราห์ มีอะไรเหรอคะ
เข้าใจว่าเมื่อวานที่ออฟฟิศเกิดเรื่อง
ไซม่อนบอกว่า ไม่อยากร้องเรียนอย่างเป็นทางการ
แต่ถึงอย่างนั้น เราก็จําเป็นต้องลงบันทึก ว่าคุณมีการทําร้ายร่างกายเขา
ต้องลงไว้ในประวัติค่ะ
เข้าใจแล้ว
ฉันเสียใจด้วยนะ แคเธอรีน
แต่เราจะให้ข้อยกเว้นในกระบวนการทางวินัย กับใครไม่ได้ทั้งนั้น
ดังนั้นเราจะต้องสืบสวนข้อกล่าวหา
ที่มาจากคุณสตีเฟน บริกสตอค เพราะนั่นเป็นข้อกล่าวหาร้ายแรง
- เหรอคะ - หวังว่าคุณจะเข้าใจ
ค่ะๆ
ณ จุดนี้มีอะไรที่อยากจะพูดไหม
ไม่มี
งั้นฉันจะให้คุณพักงานหนึ่งสัปดาห์ก่อน
แค่ตอนนี้
- หยุดรถเข็นก่อน ดูค่าหายใจสิ - แคเธอรีน ยังอยู่ไหม
อยู่ค่ะ อยู่ตรงนี้
ฉันเข้าใจว่างานของคุณมีความกดดันสูง
ไม่ใช่เรื่องงาน ฉันไม่ได้ถูกกดดันเรื่องที่ทํางาน
ดีที่ได้ยินอย่างนั้น
ถ้าอย่างนั้น ให้เขียนเป็นลาป่วยดีไหม
ได้ค่ะ
คือฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าจะช่วยไหม
ถ้าให้คุณได้ไปคุยกับมืออาชีพ เรื่องการจัดการอารมณ์โกรธ
เรื่องนั้นเราช่วยได้ จ่ายค่าปรึกษาให้ได้
แน่นอน เราจะเลือกคนที่เป็นกลาง และเป็นความลับที่สุด
ฟังแล้วเป็นอย่างไรคะ
- นั่นจะช่วย... - ขอโทษนะ ตอนนี้ยังคุยไม่ได้
ฉันอยู่โรงพยาบาล
ตายแล้ว ขอโทษค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ไม่ค่ะ ไม่เลย ทุกอย่างไม่เรียบร้อย
ฉันเสียใจจริงๆ ฉัน...
ค่ะ โอเค ขอบคุณมาก
บาย
เธอรู้ตัวว่าชื่อเสียงที่สั่งสมมาเป็นอย่างดี
ถูกขยี้จนไม่เหลือแล้ว
ชีวิตเธอจะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีก
แต่เธอกลับไม่สนใจ
ผมตัดสินใจใช้สเปรย์ดับกลิ่นตัวของโจนาธาน
ไหนๆ ก็สวมเสื้อคาร์ดิแกนของแนนซี่แล้ว
เราสามคนจะไปเรียกสมดุลคืนด้วยกัน
สวัสดี
ผมมาเยี่ยมนิโคลัส เรเวนสครอฟท์
สวัสดี
ลุงมาเยี่ยมนิโคลัส เรเวนสครอฟท์
สวัสดี
(น้ํายาล้างท่อซิงค์แอนด์เดรน)
ลุงอยากจะขอเจอนิโคลัส เรเวนสครอฟท์
สวัสดี
มาขอเยี่ยมนิโคลัส เรเวนสครอฟท์
เด็กดี
โดด โดด!
ฉันให้ท่าเขาเหรอ ตอนที่เห็นเขามองอยู่
ฉันทําอะไรที่ชวนเข้าใจผิด เขาเลยนึกว่าฉันให้สัญญาณเหรอ
ฉันไม่คิดว่ามีสักนิด
ไปกินมื้อค่ํากันดีกว่า
หิวไหมจ๊ะ
แต่ก็ต้องยอมรับว่ารอยยิ้มน้อยๆ นั่น
การส่งใจให้กันนิดๆ นั่นก็ทําให้ฉันปลื้ม
และตอนที่เดินกลับจากหาด ฉันก็สัมผัสได้ว่าเขามองตามมา
ป่านนี้คนทั้งออฟฟิศคงอ่านหนังสือกันแล้ว
แต่นั่นก็ไม่สําคัญอะไร
(จีซู คิม)
(เสียใจมากที่ได้ข่าวเรื่องนิโคลัส หวังว่าคุณจะโอเคนะ)
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น อย่างน้อยเรื่องส่วนนั้นก็จบไปแล้ว
เธอรู้ว่าถ้านิโคลัสรอดมาได้ ต่อไปจะต้องไม่มีความลับใดๆ อีก
ลูกจะต้องรู้ทุกอย่าง
ขอฉันดูให้อีกทีแล้วจะแจ้งกลับไป
โอเค ได้ค่ะ เดี๋ยวนะคะ
นี่เลย ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วย - นิโคลัส เรเวนสครอฟท์
อะไรนะคะ ไม่ค่อยได้ยิน
ผมมาเยี่ยมนิโคลัส เรเวนสครอฟท์
อ๋อ ค่ะ คุณเรเวนสครอฟท์ บอกไว้แล้วว่าคุณจะมา
ตามฉันมาเลย ฉันจะพาไปค่ะ
แต่ต้องเตือนก่อน
ตอนนี้นิโคลัสต้องใช้เครื่องช่วยชีวิตหลายส่วน
ตอนเห็นเขาครั้งแรกอาจจะน่ากลัวหน่อย
โอเคนะคะ แต่ตอนนี้อาการคงที่แล้ว
สวัสดีค่ะ พาคุณปู่ของนิโคลัสมา
ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
ขอบคุณ
เตียงในสุดซ้ายมือค่ะ
ขอบคุณครับ
ผมกําลังจะพรากทุกอย่าง ไปจากชีวิตแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์
ใจผมเต้นรัว
หูอื้ออึงด้วยความตื่นเต้นเมื่อใกล้ถึงจุดหมาย
แล้วนิโคลัสก็ตายไปแล้วครึ่งค่อนตัว
ผมทําให้เขาเป็นเช่นนี้ โดยไม่ได้แตะต้องเขาแม้แต่ปลายนิ้ว
เขาจะไม่รู้สึกอะไรเลย
ที่จริงก็เรียกว่าไปสบายทีเดียว
ดีกว่าจมน้ําตายเยอะ
แค่ช่วยผลักเขาอีกนิดหน่อย
ผมไม่สนใจผลลัพธ์ที่จะตามมา
เรื่องเดียวที่สําคัญ
ขอให้แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์ต้องทรมาน อย่างที่ผมกับแนนซี่เคยทนมา
คืนกุญแจนะคะ
- ขอบคุณค่ะ คุณพ่อมาแล้วนะคะ - อะไรนะ
- คุณพ่อค่ะ อยู่กับนิโคลัสแล้ว - ไม่นะ พ่อฉัน...
ทําอะไรน่ะ เขาเข้ามาไม่ได้
คิดจะทําอะไร
อย่ามายุ่งกับลูกฉันนะ
ออกไปไกลๆ จากลูกฉัน!
โอเคหรือเปล่าคะ อย่าขยับ ใจเย็นๆ
- คุณพ่อแค่อยากจะ... - นั่นไม่ใช่พ่อฉัน
- มาเยี่ยมลูกชายคุณ - คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาที่นี่ได้
ฉันเปิดโอกาสให้คุณทุกอย่าง
ฉันพยายามไปคุยกับคุณที่บ้าน
- แค่อยากมาเยี่ยมว่านิโคลัสเป็นยังไง - คุณไม่เปิดประตูรับฉันด้วยซ้ํา!
พาเธอออกไป
- คุณไม่โทรกลับสายที่ฉันติดต่อไปเลย - มาช่วยกันหน่อย
- คุณต้องมากับเรา - คุณต้องออกมากับเราก่อน
- คุณต้องใจเย็นๆ - เขาพยายามทําร้ายลูกฉัน
เราต้องเริ่มโทรแจ้งคนอื่น
บอกคนว่าเกิดอะไรขึ้น
ต้องโทรบอกซาช่าก่อน
เธอสมควรจะเป็นคนแรกที่เราโทรหา
ไม่อยากให้เธอได้ข่าวจากคนอื่น
(สวัสดีจากเมืองปิซา)
สวัสดีค่ะ เอ็มม่า
นี่แนนซี่ บริกสตอค ขอคุยกับซาช่าหน่อยได้ไหม
รู้ไหมว่าจะกลับเมื่อไหร่
ฉันเข้าใจ แต่นี่เรื่องสําคัญนะ เอ็มม่า
ช่วยฟังฉันก่อนสักนิดเถอะ
เรามีข่าวร้ายมากมาแจ้ง
โจนาธานตายแล้ว
นั่น...
จะบอกว่าโจนาธานตายไปแล้ว ที่ว่าข่าวร้าย
เขาจมน้ําตายในทะเลที่อิตาลี ระหว่างที่ช่วยเด็กคนหนึ่ง
ทําตามนั้น
ขอบคุณ
เขาว่ายังไง
ซาช่าไม่อยู่บ้าน แต่เขาจะบอกให้
ว่าอะไรอีกไหม
เขาเสียใจกับการสูญเสียของเรา
แค่นั้น
แล้วก็บอกว่าต้องวางสาย
เราไม่เคยได้รู้ว่า แม่ของซาช่าได้บอกข่าว
เรื่องที่เกิดขึ้นให้ลูกรับรู้ไหม
เพราะทั้งคู่ไม่ติดต่อมาหาเราอีกเลย
ต้องมีเรื่องอะไรสักอย่าง ที่ทําให้ซาช่า แฟนของโจนาธาน
วิ่งแจ้นกลับบ้านมาหาพ่อแม่ ทิ้งโจนาธานไว้ที่อิตาลี
ต้องเกิดเรื่องอะไรสักอย่างที่ทําให้ คุณแม่ของเธอโมโหจนโทรมาต่อว่าแบบนั้น
นิโคลัสนอนคนเดียวได้
ตราบใดที่ฉันเปิดประตูห้องติดกันเอาไว้
ถ้าตื่นมากลางดึกจะได้เห็นฉัน
แล้วถ้าหลับตาลงไปเมื่อไหร่ เขาจะหลับสนิทไปยาวๆ เสมอ
ฉันจําได้แม่นว่าคืนนั้นรู้สึกมีความสุขมาก
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าฉันผ่อนคลายสบายใจจริงๆ
เพราะวันนั้นทุกอย่างดีไปหมด
ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ตามลําพังกับนิโคลัส และได้อยู่กับตัวเอง
จนตัดสินใจจะจบคืนนั้น
ด้วยการไปดื่มไวน์สักแก้วที่ระเบียงห้อง
รบกวนมองตรงๆ มาหน่อยค่ะ
ไม่มีผู้หญิงสนใจใยดีอะไรผมมานานมาก
ผมชอบที่มือของเธอสัมผัสตัว พยายามระวังไม่ให้เจ็บ
- ระมัดระวังกับแผลของผม - ม่านตากว้างสามมิล
ขอบคุณค่ะ
เสียงของเธอก็อ่อนโยนด้วย
เธอเป็นห่วงเป็นใยจริงๆ ผมดีใจที่เธอใจดีขนาดนี้
โอเค เรียบร้อยค่ะ
- รู้สึกยังไงบ้าง - ก็ไม่เป็นอะไรล่ะมั้ง
แค่ตกใจนิดหน่อย
นึกออกเลยนะคะ คุณโดนผลักล้มแรงไม่ใช่เล่น
แม่คนนั้นเหมือนสามีฉันเลย
เข้าใจเลยเวลาถูกเล่นงานแบบนั้น
สัญญาณชีพทุกอย่างปกติ
- ถ้าต้องการอะไรบอกได้เลย - ขอบใจจ้ะ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ คุณสตีเฟน
ขอบคุณครับ
เรียบร้อยค่ะ
คุณไม่เป็นไรแล้ว
อาจจะเจ็บไปอีกสองสามวัน
ฉันจะสั่งยาแก้ปวดให้
ผมขอยาที่จะช่วยให้นอนหลับด้วยได้ไหม
- แค่เผื่อไว้ก่อน - ได้สิ
สวัสดีค่ะ มีคนมาเยี่ยม
ผมขอโทษจริงๆ
ผมเพิ่งได้ข่าวแล้วก็รีบมาทันทีที่มาได้
ผมรู้แล้วว่าภรรยาทําอะไรลงไป ผมไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
ผมขอโทษจริงๆ นะครับ
ไม่ใช่ความผิดคุณ คุณเรเวนสครอฟท์
เธอคงจะตกใจมากที่เห็นผมไปอยู่ตรงนั้น
คุณไม่ได้บอกเหรอว่าเชิญผมมา
เดี๋ยวนี้เราไม่คุยกัน
ผมรู้ว่านั่นมันประหลาด ยิ่งเมื่อนิโคลัสป่วยขนาดนี้
แต่ผม...
คิดยังไงก็ไม่เข้าใจว่าทําไมเธอทําแบบนั้น
หรือทําไมจึงไม่ได้บอกผม
ผมขึ้นรถเมล์มาไกลมาก
เพราะผมอยากมาเจอนิโคลัสจริงๆ
ผมรู้ว่านั่นเป็นสิ่งที่แนนซี่ ภรรยาของผมคงต้องการ
เธอคงอยากมีโอกาสได้ทําความรู้จักเด็กคนนั้น
คนที่ลูกชายเราสละชีวิตช่วยเอาไว้
ถ้าอย่างนั้น ไว้กลับมาใหม่ดีไหมครับ
- พูดจริงๆ เหรอ - แน่นอนสิ
นิโคลัสก็น่าจะต้องการแบบนั้น
แล้วถ้าคุณรู้สึกไม่สบายใจ อย่าคิดมากครับ
นั่นจะเป็นของขวัญชั้นดีสําหรับลูก
ช่างมีน้ําใจ ผมยินดีมาก
- ขอบคุณครับ - นี่ยาแก้ปวดนะคะ
กินสองเม็ด
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ควรทํานะคะ แต่ยานี้จะช่วยให้หลับได้ง่ายขึ้น
แต่กินแค่เม็ดเดียวพอ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
คุณใจดีกับผมมาก ขอบคุณมาก
ยินดีค่ะ กลับบ้านดีๆ นะ
ขอบคุณ
ไม่ ผมต้องกลับแล้วจริงๆ
- ผมเหนื่อยมาก และ... - ได้เลย
ทุกอย่างมันซับซ้อนขึ้น
จังหวะหนึ่งผมนึกว่าต้องปล่อย ให้ชะตาเป็นผู้ลงทัณฑ์
ก็ยังมีสิทธิ์ที่นิโคลัส เรเวนสครอฟท์จะตายไปเอง
โดยที่ผมไม่ต้องเข้าไปยุ่ง
เขาเส้นเลือดแตก พยาบาลคนหนึ่งบอก
แต่เธอก็บอกด้วยว่าเขาอาจรอด
แต่อาจจะพิการหนักไปตลอดชีวิต
ทางเลือกนั้นก็น่าสนใจ แต่ยังไม่เพียงพอ
ผมไม่อยากให้แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์มีโอกาส
ได้บทใหม่เป็นแม่ที่ทุ่มเทจิตใจ
คอยดูแลลูกชายที่พิการ
ไม่ได้ ผมอยากให้หล่อนต้องทรมาน กับร่องรอยของสิ่งที่สูญหายไป
มีแต่ความตายที่ไม่อาจย้อนคืนได้
เมื่อนั้น ผมถึงจะฆ่าหล่อนได้
นึกว่าจะเสียโอกาสนั้นไปแล้ว
แต่แล้ว พ่อของเจ้าเด็กนั่น ช่างปั่นหัวง่ายนัก
- มันส่งโอกาสทองให้ผมเองกับมือ - ประตูกําลังเปิด
ผมก็แค่ต้องมาเยี่ยมนิโคลัสที่น่าสงสารอีกครั้ง
ประตูกําลังปิด
ขอโทษค่ะ ขอไวน์ขาวสักแก้วเอาขึ้นไปบนห้อง
ได้เลยครับ
ฉันยิ้ม ใช่
เพราะฉันอาย และไม่อยากดูเป็นคนไม่เป็นมิตร
แล้วฉันก็ไม่สบายใจ เพราะรู้ว่าเขารู้ฉันพักอยู่คนเดียว
ฉันไม่ชินกับการอยู่คนเดียวแล้ว
และยิ่งไม่ชินเลยที่ถูกมองแบบนั้น
ทั้งกล้อง ทั้งความสนใจที่พุ่งมาอย่างแรง
นั่นทําให้ฉันหวั่นใจ แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องยอมรับว่าฉันตื่นเต้น
ฉันอาจจะเก็บจังหวะนี้ไปฝันเพ้อสักนิด ทีหลัง
อาจจะนะ
หรืออาจจะไม่คิด
คุณยืนตรงนี้ตอนตํารวจมา
มาแจ้งข่าวการตายของลูกชายคุณ
นั่งลง
ขอไปชงชาก่อน
คุณควรซ่อมซะ
(โซลปิเดม ทาร์เทรต)
เอาชาเข้มๆ เนอะ
ฉันไม่สน
หนังสือของคุณบรรยายไว้ละเอียดมาก
ผมไม่ได้เขียน แนนซี่เป็นคนเขียน
เธอเป็นนักเขียนที่เก่งมาก
เธอบรรยายสถานที่ตรงนั้นได้ถูกหมด
พวกเราไปที่นั่นกันจริงๆ ลืมเหรอ
เราไปดูสถานที่ซึ่งเกิดเหตุ
แต่นั่นก็ยังถือว่าน่าทึ่ง
ว่าเธอปะติดปะต่อเรื่องได้มากแค่ไหน จากภาพถ่ายแค่ไม่กี่ภาพ
นักเขียนเก่งๆ ก็ทําแบบนั้นกันทั้งนั้น
นําเศษเสี้ยวของความจริง มาถักทอเป็นเรื่องราว
ในแบบที่จะขยายเรื่องจริงที่ซ่อนอยู่
นั่งลง
ใช่สินะ
น่าทึ่งมากจริงๆ ว่าภรรยาคุณสามารถเขียน
หลายฉากหลายตอนได้จนน่าเชื่อตาม
ทั้งที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเลย
เธอเป็นคนน่าทึ่ง
เอาละ
ทีนี้ฉันเริ่มได้แล้ว
คนต้องฟังเรื่องจากมุมฉันบ้างเสียที
(สร้างจากนวนิยายโดยเรเน่ ไนท์)
(สันติ สันติ สันติ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์