Eenmaal in m'n kamer was die jongen meteen uit m'n gedachten.
Ik had zo'n bijzondere dag met m'n zoon gehad.
M'n man was er niet, maar ik had hem niet zo erg gemist.
En de tegenzin die ik voelde aan het begin...
...omdat ik Nicholas de hele dag bezig moest houden, was helemaal weg...
...en het ging zo vanzelf om de dag met hem door te brengen.
En ik was diep tevreden over die dag vol leuke dingen met mijn zoon.
Ik was blij.
Ik vraag me echt af of dat de laatste keer was dat ik echt gelukkig was.
En of ik daarna alleen maar heb gedaan alsof ik gelukkig was.
Je vrouw schreef heel nauwkeurig over mijn hotelkamer en wat ik aanhad...
...maar ze kon niet weten wat ik voelde.
Ik was gelukkig.
- Nancy... - Kop dicht, ik praat.
Ik heb jou genoeg gehoord.
Ja, je vrouw had een heleboel dingen goed...
...ook over hoe je zoon stierf.
Mama. Mama.
Ik had die nacht niet geslapen.
Kopen we een opblaasboot?
- M'n hele lijf deed pijn. - Opblaasboot.
Nicholas wilde dolgraag naar het strand.
Opblaasboot, opblaasboot.
- Ik kon me amper bewegen. - Opblaasboot.
Maar we gingen naar het strand.
Opblaasboot.
En onderweg gaf ik toe en kocht ik een opblaasboot.
Het was een...
...heel goed idee, dacht ik toen, omdat hij dan kon spelen in het zand...
...tot ik genoeg energie had om met hem de zee in te gaan...
...omdat ik zo moe was.
Ik was uitgeput door de avond ervoor.
Ik wilde niet in slaap vallen...
...maar dat deed ik wel.
Ik was kapot.
Ik deed m'n ogen dicht en viel in slaap.
Ik werd alleen wakker omdat het was gaan waaien en 't zand in m'n huid prikte.
En ik wist meteen dat er iets niet klopte.
En de zee was zo wild. En Nicholas was gewoon...
Hij glimlachte. Hij zat in z'n eigen wereldje.
Nicholas?
En de golven...
...werden groter en smeten het bootje rond. Hij dreef steeds verder weg.
En toen het water tot m'n middel kwam, durfde ik niet verder.
Ik was altijd al bang geweest voor de zee.
Ik wist zeker dat als ik naar hem toe zwom, dat we allebei zouden verdrinken.
Het schijnen altijd mannen te zijn die verdrinken terwijl ze kinderen redden.
Geen moeders, maar vaders.
Er zijn vast ook vrouwen bij geweest...
...maar ik geloof niet dat ik daar ooit iets over gelezen heb.
Ik ben vast niet de enige die de moed niet had...
...om achter m'n zoon aan te gaan.
Ik vraag me altijd af of het met een gebouw in brand...
...of iemand met een pistool dan anders was geweest.
Had ik dan wel de moed gehad?
Had ik door het vuur gerend? Of had ik een kogel opgevangen voor Nick?
Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat de zee me tegenhield.
Ik heb m'n leven niet gewaagd voor m'n kind en daar moet ik mee leven.
En toen...
...zag ik hem.
En hij rende over het strand naar me toe...
...en zodra hij in zee was, dook hij de golven in.
Nee, nee.
- En voor ik het wist, riep ik het. - Nee, nee.
Híj mocht hem niet redden.
Absoluut niet.
En ik stond daar maar en deed niets.
En ik keek naar hem en zag dat hij met één arm zwom...
...en de boot door de golven trok, de grote held.
Maar de zee werkte hem tegen.
En, toen waren er twee mannen die de zee in renden en naar ze toe zwommen.
En toen was Nick eindelijk in veiligheid.
En iedereen keek alleen naar Nicky en die twee mannen.
Niemand keek naar je zoon.
Hij was een held. Ze dachten dat hij in orde was.
Ja, nou, je vrouw had gelijk.
Ik zag je zoon worstelen met de golven...
...en ik deed er niets aan.
Zijn geschreeuw ging verloren in de wind...
...en ik deed helemaal niets om hem te helpen.
Ze trokken hem de boot in en roeiden terug naar de kust...
...en iedereen kwam in actie.
En het enige wat Nicholas zei, was dat hij het zo koud had.
Hij had niet door dat hij had kunnen verdrinken.
Hij zei geen één keer dat hij bang was.
Ik was het wel.
Nu ook nog.
Hij had het alleen koud en wilde terug naar het strand...
...en toen kwam een vreemde hem redden. En dat was het wel.
En hij heeft het er nooit meer over gehad.
Het strand, het opblaasbootje, je zoon. Nooit.
Het kan me niet schelen of Nicholas het koud had. Mijn zoon was dood.
Ja. Ja, hij was dood.
Hij was verdronken. Jij keek toe. En je deed niets.
- Je stond... - Ik was nog niet klaar.
Zitten, jij.
Je moet weten wat er die avond ervoor gebeurd was.
Je vrouw heeft dit boek op een paar foto's gebaseerd...
...maar de werkelijkheid ligt anders. Foto's zijn een fragment, zoals je zelf al zei.
De avond voor je zoon stierf...
...ging ik naar m'n kamer om te douchen. En ik wilde al lezend in slaap vallen.
Zoals ik net al zei, ik was gelukkig. Nee.
Meer dan gelukkig.
Ik was zielsblij.
Ik had zeker de sleutel in de deur gelaten om geen wijn te morsen.
Ik rook hem voordat ik hem zag.
Z'n aftershave was...
Stil. Stil.
En ik kon z'n zweet proeven.
Nog steeds.
Ik weet niet waar het naar smaakte. Zeker naar opwinding.
En ik was verbaasd toen ik hem hoorde praten...
...want eerder die dag, toen ik merkte dat hij naar me keek...
...toen hij naar me glimlachte, had ik me z'n stem anders voorgesteld.
Een vriendelijke stem.
Maar dat was hij niet.
Hij was vol haat.
- Maar de foto's... - Ja, ik vertel zo over de foto's.
Lik het.
Ik was nooit eerder geslagen, dus ik was verdoofd.
Mn tanden knarsten. M'n oren suisden.
- Ik... - Niet doen.
- ... kon niet geloven wat er gebeurde. - Als je dat weer doet of als je gilt...
...snij ik jou en je zoon open.
Dan vermink ik jullie gezichten voor altijd. Begrepen?
Dus doe je wat ik zeg?
...en doe verdomme die jurk uit.
Mama. Mama.
Toe, alsjeblieft.
- Doe wat. - Doe hem geen pijn.
- Zorg dat hij inslaapt. - Stil, schat.
- Lekker slapen. Ik ben hier. - Je zou de deur openlaten.
Laat hem z'n smoel houden.
Hij moet stil zijn.
Wat ruik ik?
Ziezo.
Ga maar slapen.
Was Nick opgebleven...
...dan weet ik niet wat je zoon had gedaan.
Ik was opgelucht toen ik de kamer uitliep en ik voelde dat hij me volgde.
Toen pakte hij...
...pakte hij de camera en ik dacht: o, hij wil me chanteren.
En...
...ik dacht: ik bewerk hem. Ik wilde Nick beschermen.
Maar ik wist niet wat ik moest doen. Moest ik poseren?
Ik vond het walgelijk dat hij het ondergoed koos...
...dat mijn man me had gegeven voor de vakantie.
Doe aan.
Sneller.
Omdraaien.
Veeg ze weg en glimlachen. Begrepen?
Glimlachen.
Ja, goed zo. Zitten.
Hou op, hou op.
Kom op.
...beha. Snel. Doe uit.
Ik deed m'n ogen dicht.
Ik voelde me een vies en verschrompeld ding.
En ik hoorde de klik van de camera en het gezoem van de lens...
...terwijl hij steeds dichterbij kwam.
En...
...ik deed precies wat hij zei.
Ik beet op m'n bovenlip. Ik kreunde en steunde. Ik hapte naar adem.
In de hoop dat hij dan tevreden weg zou gaan.
Toen hoorde ik hem zuchten en kreunen...
...en ik wachtte stil.
En ik dacht dat dat alles was wat hij wilde.
- Dus ik zei: 'Ga nu weg, toe.' - Ga nu weg, toe.
Maar dat was een vergissing.
Dat had ik niet moeten zeggen. Ik had moeten doen alsof ik 't ook wilde.
Nee. Nee, niet doen.
En toen wist ik dat 't niet voorbij was.
En ik was doodsbang.
- Hij had een mes. - Glimlach, verdomme.
En ik bleef maar denken: hoe krijg ik hem weg?
Weg van Nick?
En ik hoopte maar dat hij medelijden met ons kreeg.
En toen hoorde ik dat geluid.
Het klonk als een gewond dier. En ik begreep...
...dat ik dat was.
En m'n hele lichaam deed pijn. Overal.
En toen draaide hij me om en...
...hij kuste me en ik...
Ik proefde z'n tanden en z'n spuug...
...en z'n aftershave was gewoon walgelijk. Ik kon...
Ik werd er misselijk van.
Het was dezelfde aftershave die jij op had in het ziekenhuis.
En toen...
...drukte hij heel hard met z'n knie op m'n dij...
...en drong hij weer bij me binnen.
En ik...
Hij kwam boven op me liggen en ik...
Hij lag op me en ik kon me niet bewegen. Ik dacht: god, laat het voorbij zijn.
Maar toen begon hij weer.
Heb ik me verzet?
Nee.
Heb ik geschreeuwd? Nee, dat kon ik niet.
Het enige wat jij moet weten is dat...
...je zoon me keer op keer verkrachtte...
...drieënhalf uur lang.
Je zoon heeft me drieënhalf uur misbruikt.
En toen hield hij op. Hij had genoeg gehad.
Draai je om.
Glimlach.
En toen zei hij:
- 'Bedankt. Dat was fijn.' - 'Bedankt. Dat was fijn.'
En toen hij dat zei...
...wilde ik dat hij doodging.
Ja, die avond had ik er alles voor over gehad om hem te zien sterven.
Dus, toen hij verdronk...
...liep ik weg.
Dat is de waarheid.
En ik kan niet zeggen dat het me spijt.
Ik geloof je niet. Je liegt.
- Wat geloof je niet precies? - Niets. Je...
Je had het Nancy verteld als het waar was.
Wat? Moest ik je doodzieke vrouw...
...vertellen dat ik was verkracht door haar dode zoon?
Waar had dat toe gediend?
Ik vertel het nu alleen aan jou omdat ik wil dat je ophoudt.
Je moet mij en mijn zoon met rust laten.
Je hebt geen bewijs.
Wat? Ik kan je forensisch bewijs geven. Wil je dat? Heb je dat nodig?
Goed. Toen hij wegging...
...leegde ik een potje gezichtscrème en drukte dat in mezelf...
...en ik perste zijn walgelijke klodder m'n lichaam uit en deed het deksel erop...
...en ik nam foto's van m'n verwondingen...
...de blauwe plekken, de beten in m'n nek, als bewijs voor later, want...
...ik wist nog niet wat ik wilde doen.
Ik had de kracht niet om naar de politie te gaan en ik wou Nicky dat niet aandoen.
Dus ik dacht: ik moet eerst bijkomen en dan doe ik het later.
Morgen. Of de dag erna. Maar toen ging hij dood.
Begrijp je dat? Hij ging dood. En ik dacht:
godzijdank, hij is dood.
Ik hoef niemand m'n onschuld te bewijzen.
Ik hoef er niet over te praten als ik dat niet wil. Of het te herbeleven.
Ik hoef niet in een rechtszaal te horen dat ik lieg.
Dat ik een man naar m'n kamer had gelokt.
Die ik al kende en die me een drankje had aangeboden...
...en met wie ik had geflirt zoals in dat gore boek van jou.
Dus ik gooide dat potje weg.
En toen ik mijn foto's van mijn vakantie ontwikkelde...
...vernietigde ik al het bewijs van m'n verwondingen...
...en hield ik alleen de leuke kiekjes van Nicholas en Robert en mij.
En toen, als je het per se moet weten...
...eenmaal terug in Londen...
...bleek ik zwanger te zijn.
Het had van Robert kunnen zijn...
...en we hadden zo graag nog een kind gewild...
...maar omdat ik niet wist of de vader de verkrachter was...
...liet ik het weghalen.
Wat heb je in mijn thee gedaan?
Wat heb je in mijn thee gedaan, idioot?
Vecht er niet tegen.
Je valt nu in slaap, maar het komt goed.
- Ik ga nu terug naar het ziekenhuis. - Nee.
Om het af te maken.
Hallo. Kunt u een taxi sturen? Harrington Road 87.
O, kut.
Nicholas. Hoi, ik ben dr. Keith. Kun je je ogen opendoen?
Goed zo. Kun je in m'n hand knijpen?
Kun je knijpen? Harder, harder. Goed zo.
Er zit een slang in je mond. Die halen we er nu uit. Is dat goed?
Laat zien. Steek je duim omhoog. Dank je.
- Zuster, we halen de slang eruit. - De ventilator is uit.
Nicholas, ik tel tot drie en dan moet je kuchen, goed?
Eén, twee, drie. Kuch maar. Kuch maar.
Goed zo, Nicholas.
- Ademhalen. Ademen. - Ontspan je.
Goed zo, ja.
Je krijgt zuurstof door je neus.
Gaat 't?
Waar ben ik? Wat is er gebeurd?
Je ligt in het ziekenhuis.
Wij zorgen goed voor je. We leggen later uit wat er is gebeurd.
Nou. Goedemorgen, knappe vent.
WAARHEEN?
KIEZEN
GERESERVEERD
KOFFIE
Zag u dat? Hij sneed me gewoon af alsof ik er niet was.
De mensen kunnen niet autorijden.
HIJ IS ER OVER 1 MIN
Hallo. Komt u even met me mee?
Emma, de notities van dr. Junta, graag.
Is hij oké?
Hij is bij en aanspreekbaar. Dus dat is mooi.
- En praat hij? - Ja. Hij is nog een beetje verdoofd.
Maar we behandelen hem nog voor endocarditis...
...die terug kan komen als hij drugs blijft spuiten.
Dat begrijp ik, maar kan hij er helemaal bovenop komen?
- Uw koffie. - Hij is bij... Dank je, Emma.
...wat heel positief is.
Morgen doen we nieuwe bloedtesten, maar nu moet hij nog rusten.
- Kan ik naar hem toe? - Jawel, maar vermoeit u hem niet.
Ik moet gaan.
- Natuurlijk. Dank u. - Graag gedaan.
Dank je, Emma. Zeg tegen cardiologie dat ik eraan kom.
Spreek een bericht in na de toon.
Druk op het hekje om uw bericht opnieuw op te nemen.
Robert. Luister goed.
Stephen Brigstocke is op weg naar het ziekenhuis.
Laat hem niet bij Nicholas komen.
Oké? Absoluut niet. Echt, Robert.
Dit is heel belangrijk. Hij is gevaarlijk.
Wat?
Ik was zo vreselijk bang. Ik ben zo blij dat je er weer bent.
We komen hierdoorheen. Oké?
Dat is goed.
Ik merk het wel.
U moet gaan slapen.
- Nee, hoor. - Hij moet rusten. Het komt goed met hem.
Ga even naar buiten.
Ik kom zo terug.
Goed, vent?
Stephen Brigstocke komt eraan.
Laat hem niet bij Nicholas komen.
Ik ben even buiten.
Stephen Brigstocke komt eraan. Laat hem niet bij Nicholas komen.
Kunt u niet harder rijden?
- Er hangen overal camera's. - Dit is een noodgeval.
Ik kan geen strafpunten op m'n rijbewijs riskeren. Ik heb 'n gezin.
- Hoelang duurt dit nog? - U bent er bijna.
Wat nu? Deur dicht.
- Daar bent u weer. - Is Mr Ravenscroft er nog?
- Hij is net even weg. - Dank u.
Het is nog geen bezoekuur.
Robert vroeg of ik even bij Nicholas ging zitten. Heel eventjes maar.
Goed, heel even dan. Maar vraag het eerst aan de zusters daar.
Ja. Natuurlijk. Dank u.
U moet weg.
U moet uitrusten.
Ik kon niet slapen. Ik was zo bezorgd om Nicholas.
- Ik zou het niet kunnen verdragen als... - Nicholas is weer bij.
- Dat is heel mooi. - Zeker.
U kunt maar heel even blijven. Hij moet rusten.
Natuurlijk. Dank u.
U bent een fijne vrouw.
Mama?
Mama.
Ik wil weg.
Mama. Toe.
Ik wil weg.
Ik wil weg, toe.
Meneer, gaat het?
Laat mij maar.
Mr Brigstocke, gaat het?
- Ik ben het, Robert. - Het spijt me.
- Het spijt me zo. - Waarvoor?
Ik had het fout.
- Hoezo, fout? - Ik had het helemaal fout.
U mag hier niet rennen.
Nee.
Wat heb je mijn zoon aangedaan?
Het spijt me.
Cath. Cath, het spijt me zo.
- Mijn zoon. - Het spijt me. Kijk me aan.
- Mijn zoon. - Ik had moeten luisteren. Het spijt me.
- Nicky. - Dit is mijn schuld. Nicky is in orde.
- Nicky. - Hij is in orde. Het spijt me.
Nee. Luister. Nick is in orde. Hij is bij.
Hij is veilig. Hij is in orde, stil maar.
Wat? Hij is bij?
Hij is bij.
- Nicky. - Pardon.
- O, mijn god. Het spijt me zo. - Het geeft niet.
Wacht, waarom hebt u 't niet eerder gezegd?
Waarom hebt u nooit eerder wat gezegd?
Ik had uw vrouw nooit eerder ontmoet.
- Ik weet vandaag pas wat er gebeurd is. - Maar u wist best wel wat uw zoon was.
Niemand wil geloven dat zijn zoon daartoe in staat is.
Maar u stuurde dat boek naar m'n gezin.
U gaf me die foto's en ik had medelijden met u.
Ik was die kutzoon van u dankbaar.
Hoe kon u dat niet weten?
Waarom trok u het niet in twijfel?
Nee, Mr Ravenscroft, waarom trok u het niet in twijfel?
Je hebt altijd geweten dat Nancy Jonathan mooier maakte dan hij was...
...en daar ging je in mee...
...en je negeerde alles wat je een onaangenaam gevoel gaf over hem.
Je loog jezelf net zo hard voor als zij.
Je kunt hooguit zeggen dat je het deed uit liefde...
...maar dat stelt niet zoveel voor.
Je was zwak.
Je hebt alleen een spoor van pijn achter je gelaten.
Je zult nooit vergiffenis vinden.
Niets kan een verspeeld leven goedmaken.
Niets kan je louteren.
Niets kan je absolutie geven.
Er ligt niets vóór je.
Alleen vergetelheid.
Het spijt me zo.
Het moet toen echt verschrikkelijk geweest zijn.
En nu.
Ik ben zo stom geweest.
Ik vergeef mezelf nooit meer.
Ik wist het niet.
Waarom...
Waarom heb je het nooit verteld?
Ik denk...
Ik wilde het ons leven niet binnenlaten.
Nee, ik wilde jou en Nick ertegen beschermen.
En tegen de woede die ik voelde, en ik...
Ik denk dat ik...
Ik wilde niet dat je me anders zag.
Ik wilde niet dat je, elke keer dat je naar me keek, eraan moest denken.
Want ik wilde niet naar mezelf kijken.
Ik was gewoon zo vernederd.
Toen het boek...
...en die foto's er opeens waren...
...waarom heb je toen niets gezegd?
Dat probeerde ik wel.
Echt. Maar ik denk dat als je...
...het er nooit over hebt gehad, dat... Ik wist niet waar ik moest beginnen.
Ik had hulp nodig om het allemaal te analyseren...
...om er wijs uit te worden. Dat kon ik niet alleen.
En jij was gewoon zo boos en je voelde je zo verraden...
...en je walgde van me. Alles waar ik juist zo bang voor was, en...
Je luisterde niet. Ik kon niet nadenken.
Door erover te praten met je voelde ik me weer schuldig.
- Dus... - Het spijt me zo.
Dat komt omdat ik bedrogen ben, Cath.
Nee, dat begrijp ik.
En dat de foto's een ander beeld schetsten.
Alsjeblieft.
Cath, vergeef me, toe.
Dat zou ik wel moeten.
Maar dat kan ik niet.
Omdat je het idee dat ik verkracht ben door iemand...
...veel beter verdraagt dan 't idee dat iemand me heeft bevredigd.
Het lijkt wel dat je opgelucht bent dat ik ben verkracht.
En ik... Sorry, ik...
Dat kan ik niet vergeven.
Catherine en Robert rondden hun echtscheiding af.
Catherines toekomst is onzeker...
...maar dat vindt ze niet erg.
Ze heeft helemaal geen haast om iets te beslissen.
Ze wil zich alleen concentreren op Nicholas en het heden.
Catherine is ontzettend dankbaar voor de kans die haar zoon haar geeft...
...om zijn liefde volledig toe te laten.
Ik weet het niet meer.
Weet ik.
Het spijt me zo, Nick.
- Ik kan me niets herinneren. - Het spijt me zo.
Het spijt me.
- O, nee. - Het spijt me.
Ik hou van je.
Weet ik. Ik ook van jou.
TER NAGEDACHTENIS AAN STEVE GOLIN LYNN FAINCHTEIN
NAAR DE ROMAN VAN RENÉE KNIGHT
Vertaling: Marc de Jongh