ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
Μόλις γύρισα στο δωμάτιό μου,
ο άγνωστος αμέσως εξαφανίστηκε απ' το μυαλό μου.
Είχα περάσει μια τόσο ξεχωριστή ημέρα με τον γιο μου.
Ο άντρας μου δεν ήταν εκεί, αλλά δεν μου 'χε λείψει και τόσο.
Κι εκείνος ο ανεπαίσθητος φόβος που ένιωθα για την ατελείωτη ημέρα
και που έπρεπε να απασχολήσω τον Νίκολας είχε περάσει τόσο εύκολα
κι είχα καταλήξει απλώς να είμαι μαζί του.
Κι ένιωθα ολοκληρωμένη και ικανοποιημένη
από μια ημέρα γεμάτη απλές χαρές με τον γιο μου.
Ήμουν ευτυχισμένη.
ΧΑΠΙΑ
Αναρωτιέμαι αν ήταν η τελευταία φορά που ήμουν αληθινά ευτυχισμένη.
Αν όλη η ευτυχία μετά απ' αυτό ήταν απλώς προσποιητή.
Γιατί η γυναίκα σου έγραψε με μεγάλη ακρίβεια
για το δωμάτιό μου και τι φορούσα,
μα δεν μπορούσε να διανοηθεί τι ένιωθα.
Ήμουν ευτυχισμένη.
- Η Νάνσι... - Σκάσε. Μιλάω εγώ.
Αρκετά σ' άκουσα.
Ναι, η γυναίκα σου είχε δίκιο για πολλά πράγματα...
συμπεριλαμβανομένου του τρόπου που πέθανε ο γιος σας.
Μανούλα.
Δεν κοιμήθηκα καθόλου εκείνο το βράδυ.
Να πάρουμε ένα βαρκάκι;
- Όλο μου το σώμα πονούσε. - Βαρκάκι!
Ο Νίκολας ήθελε διακαώς να πάμε στην παραλία.
Βαρκάκι!
- Μετά βίας μπορούσα να κουνηθώ. - Βαρκάκι!
Αλλά όντως πήγαμε στην παραλία.
Βαρκάκι!
Και πηγαίνοντας, υπέκυψα και του αγόρασα ένα βαρκάκι.
Ήταν...
σωτήριο, έτσι το έβλεπα τότε, για να απασχοληθεί στην άμμο
ώσπου να έχω αρκετή ενέργεια για να βουτήξουμε μαζί,
γιατί πραγματικά ήμουν εξαντλημένη.
Το προηγούμενο βράδυ με είχε αδειάσει.
Δεν ήθελα να με πάρει ο ύπνος,
αλλά με πήρε.
Κατέβασα διακόπτη.
Απλώς έκλεισα τα μάτια μου και... αποκοιμήθηκα.
Ξύπνησα μόνο επειδή είχε σηκώσει αέρα κι η άμμος τρυπούσε το δέρμα μου.
Κι αμέσως κατάλαβα πως κάτι δεν πήγαινε καλά.
Κι η θάλασσα ήταν τόσο ανταριασμένη κι ο Νίκολας...
Χαμογελούσε. Ήταν χαμένος στον μικρόκοσμό του.
Νίκολας;
- Και τα κύματα... - Νίκολας!
θέριευαν και το βαρκάκι αναπηδούσε.
Κι εκείνος ξεμάκραινε ολοένα και περισσότερο.
Κι όταν το νερό έφτασε στη μέση μου, απλώς πάγωσα.
Πάντα φοβόμουν τη θάλασσα, αλλά...
Κι ήμουν σίγουρη ότι αν κολυμπούσα προς το μέρος του,
θα πνιγόμασταν κι οι δύο.
Μου φαίνεται πως πάντα πνίγονται άντρες σώζοντας παιδιά.
Όχι οι μητέρες. Οι πατεράδες.
Δεν ξέρω, θα το 'χουν κάνει και γυναίκες,
αλλά δεν θυμάμαι να διαβάζω κάτι τέτοιο.
Σίγουρα δεν είμαι η μόνη που δεν είχε το θάρρος
να κολυμπήσει προς τον γιο της.
Αναρωτιέμαι διαρκώς αν ήταν ένα φλεγόμενο κτίριο
ή αν κάποιος τον απειλούσε με όπλο, θα ήταν διαφορετικά;
Θα είχα βρει το θάρρος τότε;
Θα είχα τρέξει να πέσω μέσα στη φωτιά;
Ή θα είχα φάει μια σφαίρα για τον Νικ;
Δεν ξέρω. Ξέρω μόνο ότι η θάλασσα με ανέκοψε.
Δεν ρίσκαρα τη ζωή μου για το παιδί μου κι αυτό το έχω βάρος στη συνείδησή μου.
Και τότε...
είδα εκείνον.
Κι έτρεχε στην παραλία προς το μέρος μου
και μόλις έφτασε στο νερό, βούτηξε στα κύματα.
Όχι!
Κι οι λέξεις βγήκαν απ' το στόμα μου...
- Όχι! - πριν τις εμποδίσω.
Δεν ήθελα να είναι εκείνος. Όχι εκείνος. Οποιοσδήποτε άλλος.
Και στάθηκα εκεί, παγωμένη.
Και τον παρακολουθούσα να κολυμπάει με το ένα χέρι,
να τραβάει το βαρκάκι μες στα κύματα, σωστός ήρωας.
Μα η θάλασσα του αντιστεκόταν.
Και μετά, εκείνοι οι δύο άντρες
έπεσαν στο νερό και κολύμπησαν προς το μέρος τους.
Και, επιτέλους, ο Νικ βγήκε ασφαλής στην ακτή.
Κι όλοι είχαν την προσοχή τους στον Νίκι και στους δύο άντρες.
Κανείς δεν κοιτούσε τον γιο σου.
Ήταν ήρωας. Υπέθεσαν ότι ήταν εντάξει.
Ναι, η γυναίκα σου είχε δίκιο.
Πράγματι είδα τον γιο σου να παλεύει με τα κύματα.
Και δεν έκανα τίποτα γι' αυτό.
Τα ουρλιαχτά του χάνονταν στον άνεμο
κι εγώ δεν έκανα το παραμικρό για να τον βοηθήσω.
Τον έβαλαν στη βάρκα, λοιπόν, και τον έβγαλαν στην παραλία
κι όλοι έδρασαν αστραπιαία.
Και το μόνο που είπε ο Νίκολας για το συμβάν ήταν ότι είχε ξεπαγιάσει.
Έμοιαζε να μην καταλαβαίνει ότι παραλίγο να πνιγεί.
Ούτε μια φορά δεν είπε ότι φοβόταν.
Μα εγώ φοβόμουν.
Ακόμη φοβάμαι.
Εκείνος απλώς κρύωνε, ήθελε να βγει στην παραλία
κι ένας άγνωστος ήρθε και τον έσωσε.
Τόσο απλά.
Και δεν ανέφερε ποτέ ξανά το συμβάν.
Την παραλία, το βαρκάκι, τον γιο σου. Ποτέ.
Δεν μ' ενδιαφέρει αν ο Νίκολας κρύωνε. Ο γιος μου ήταν νεκρός.
Ναι, ήταν νεκρός.
Πνίγηκε!
Τον παρακολουθούσες! Δεν έκανες τίποτα!
- Καθόσουν εκεί... - Δεν τελείωσα!
Κάτσε κάτω!
Θέλω να καταλάβεις τι έγινε το προηγούμενο βράδυ.
Η γυναίκα σου βάσισε το βιβλίο σε μερικές φωτογραφίες,
μα οι φωτογραφίες δεν είναι πραγματικότητα.
Μόνος σου είπες ότι είναι ψήγματα πραγματικότητας.
Το βράδυ πριν πεθάνει ο γιος σου,
γύρισα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου κι ετοιμαζόμουν να κάνω ντους.
Να κοιμηθώ διαβάζοντας.
Όπως είπα και πριν, ήμουν χαρούμενη.
Όχι.
Και κάτι παραπάνω.
Ήμουν πανευτυχής.
Πρέπει να άφησα το κλειδί πάνω στην πόρτα όταν γύρισα,
προσπαθώντας να μη χύσω το κρασί μου.
Τον μύρισα προτού τον δω.
Το αφτερσέιβ του ήταν...
Ήσυχα.
Και μπορούσα να γευτώ τον ιδρώτα του.
Ακόμη γεύομαι τον ιδρώτα του.
Δεν ξέρω τι γεύση είχε. Έξαψης πιθανώς.
Κι εξεπλάγην όταν τον άκουσα να μιλάει,
γιατί νωρίτερα εκείνη τη μέρα, όταν τον αντιλήφθηκα να με κοιτάζει,
όταν μου χαμογέλασε, το είχα φανταστεί διαφορετικά.
Νόμιζα πως θα ήταν ήπιο.
Μα δεν ήταν ήπιο.
Ήταν γεμάτο μίσος.
- Μα οι φωτογραφίες... - Ναι.
Ναι, θα φτάσω και στις φωτογραφίες.
Γλείψ' το.
Δεν με είχαν χτυπήσει ποτέ ξανά, οπότε μούδιασα.
Τα δόντια μου κροτάλιζαν, τ' αφτιά μου κουδούνιζαν.
- Απλώς... - Σε παρακαλώ!
- δεν μπορούσα να πιστέψω τι συνέβαινε. - Αν το ξανακάνεις, αν φωνάξεις ξανά,
θα χαρακώσω κι εσένα και τον γιο σου.
Θα σημαδέψω τα μούτρα σας για πάντα. Κατάλαβες;
Θα κάνεις ό,τι λέω;
...και βγάλε το γαμωφόρεμά σου.
Μανούλα.
Σε παρακαλώ!
- Βάλ' τον για ύπνο. - Μην τον πειράξεις.
- Βάλ' τον για ύπνο, γαμώτο. - Αγάπη μου...
- Αγάπη μου, ξανακοιμήσου. Εδώ είμαι. - Μα υποσχέθηκες ν' αφήσεις
- ανοιχτή την πόρτα. - Σε παρακαλώ.
Κάν' τον να το βουλώσει.
Τι μυρίζει έτσι;
Έτσι μπράβο.
Κοιμήσου τώρα.
Αν είχε ξυπνήσει ο Νικ...
δεν ξέρω τι θα είχε κάνει ο γιος σου.
Ανακουφίστηκα, λοιπόν, όταν βγήκα απ' το δωμάτιο κι εκείνος μ' ακολουθούσε.
Και μετά...
πήρε τη φωτογραφική μηχανή και σκέφτηκα
"Θέλει να με εκβιάσει".
Και...
Οπότε σκέφτηκα ότι θα τον καταφέρω. Δεν ήθελα να πειράξει τον Νικ.
Μα δεν ήξερα τι να κάνω. Τι έπρεπε να κάνω; Να ποζάρω;
Κι είχα σοκαριστεί, γιατί διάλεξε τα εσώρουχα
που μου είχε χαρίσει ο άντρας μου για το ταξίδι.
Τελείωνε.
Πιο σβέλτα.
Γύρνα.
Σκουπίσου και χαμογέλα. Κατάλαβες;
Τώρα χαμογέλα.
Πολύ καλύτερα. Κάτσε κάτω.
Σταμάτα.
Τελείωνε.
...σουτιέν. Τελείωνε. Βγάλ' το.
Έκλεισα τα μάτια μου.
Ένιωθα σαν ένα βρόμικο, ζαρωμένο πράγμα.
Κι άκουγα το κλικ της μηχανής και το βουητό του ζουμ
καθώς πλησίαζε ολοένα και περισσότερο.
Και...
έκανα ακριβώς ό,τι έλεγε.
Δάγκωσα το επάνω χείλος μου. Βογκούσα. Μούγκριζα. Έβγαζα κοφτές ανάσες.
Με την ελπίδα ότι θα ικανοποιηθεί και θα φύγει.
Και μετά τον άκουσα να ξεφυσά και να βογκά...
και περίμενα. Φοβόμουν να κουνηθώ.
Και νόμιζα ότι μόνο αυτό ήθελε.
- Είπα, λοιπόν, "Φύγε τώρα, σε παρακαλώ". - Φύγε τώρα, σε παρακαλώ.
Μα είχα κάνει ένα λάθος.
Κακώς το είπα αυτό.
Έπρεπε να προσποιηθώ ότι κι εγώ το ήθελα.
Όχι! Όχι, μη!
Τότε κατάλαβα ότι δεν είχε τελειώσει.
Κι είχα τρομοκρατηθεί.
- Κρατούσε μαχαίρι. - Χαμογέλα, γαμώτο.
Και καθ' όλη τη διάρκεια, σκεφτόμουν διαρκώς
πώς θα τον κάνω να φύγει.
Πώς θα τον απομακρύνω απ' τον Νικ;
Και σκέφτηκα... Ήλπιζα ότι κάπου θα μας λυπόταν.
Και τότε άκουσα εκείνο τον ήχο.
Ακουγόταν σαν ένα χτυπημένο ζώο.
Και συνειδητοποίησα...
ότι ήμουν εγώ.
Κι ολόκληρο το σώμα μου πονούσε. Παντού.
Και μετά με γύρισε μπρούμυτα και...
με φίλησε κι εγώ...
γευόμουν τα δόντια του και το σάλιο του
και το αφτερσέιβ του ήταν απλώς εμετικό.
Με...
Με ανακάτευε.
Ήταν το ίδιο αφτερσέιβ που μύριζες κι εσύ στο νοσοκομείο.
Και μετά...
με το γόνατό του πίεσε πολύ δυνατά τον μηρό μου
και ξαναμπήκε βίαια μέσα μου.
Κι εγώ...
Κατέρρευσε επάνω μου κι εγώ...
Έμεινε εκεί κι ήμουν παγιδευμένη. Δεν μπορούσα να κουνηθώ.
Σκέφτηκα "Σε παρακαλώ, Θεέ μου, ας τελειώσει".
Μα ξεκίνησε πάλι.
Ναι.
Αν αντιστάθηκα;
Όχι.
Αν ούρλιαξα; Όχι, δεν μπορούσα.
Μα το μόνο που χρειάζεται να ξέρεις είναι ότι...
ο γιος σου με βίαζε ξανά και ξανά
επί τρεισήμισι ώρες.
Ο γιος σου με κακοποιούσε επί τρεισήμισι ώρες.
Και μετά, σταμάτησε. Είχε χορτάσει.
Γύρνα.
Χαμογέλα.
Και τότε μου είπε...
- "Σ' ευχαριστώ. Ωραία ήταν". - "Σ' ευχαριστώ. Ωραία ήταν".
Κι όταν το είπε αυτό...
ήθελα να πεθάνει!
Ναι, εκείνο το βράδυ
θα έδινα τα πάντα για να τον δω να πεθαίνει.
Έτσι, όταν πνίγηκε...
σηκώθηκα κι έφυγα.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Και δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι λυπάμαι.
Δεν σε πιστεύω. Λες ψέματα.
- Τι ακριβώς δεν πιστεύεις; - Ούτε το παραμικρό. Θα...
Θα το είχες πει στη Νάνσι όταν τη συνάντησες, αν ίσχυε.
Τι; Θα έλεγα στην ετοιμοθάνατη γυναίκα σου ότι με είχε βιάσει ο γιος που είχε χάσει;
Τι νόημα θα είχε;
Ο μόνος λόγος που τα λέω σ' εσένα είναι επειδή θέλω να σταματήσεις!
Θέλω ν' αφήσεις εμένα και τον γιο μου ήσυχους.
Δεν έχεις αποδείξεις!
Τι; Να σου δώσω τα εγκληματολογικά τεκμήρια.
Αυτό θες; Αυτό χρειάζεσαι;
Εντάξει. Αφού έφυγε, λοιπόν,
άδειασα ένα βαζάκι από κρέμα προσώπου και το πίεσα πάνω μου,
αποβάλλοντας τα αηδιαστικά του υγρά έξω απ' το σώμα μου
και έκλεισα το καπάκι,
και μετά τράβηξα φωτογραφίες τα τραύματά μου, τα...
Μώλωπες στους μηρούς, δαγκωνιές στον λαιμό,
σε περίπτωση που τα χρειαζόμουν ως τεκμήρια αργότερα, διότι...
δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω ακόμη.
Δεν είχα τη δύναμη να πάω στην αστυνομία
και δεν ήθελα να υποβάλω τον Νίκι σ' όλο αυτό.
Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι θα συνέλθω και θα το κάνω αργότερα.
Αύριο. Την επόμενη μέρα.
Μα μετά πέθανε.
Καταλαβαίνεις; Πέθανε.
Και σκέφτηκα...
"Δόξα τω Θεώ, είναι νεκρός".
Δεν χρειάζεται να αποδείξω την αθωότητά μου σε κανέναν.
Δεν χρειάζεται να το συζητήσω αν δεν θέλω.
Δεν χρειάζεται να το ξαναζήσω αν δεν θέλω!
Δεν χρειάζεται να πάω στο δικαστήριο και να με αποκαλέσουν ψεύτρα.
Να πουν ότι παρέσυρα έναν άντρα στο δωμάτιό μου.
Ότι τον γνώριζα και με κέρασε ένα ποτό στο μπαρ
και τον φλέρταρα, όπως υπαινίσσεται το αηδιαστικό βιβλίο σου!
Έτσι, πέταξα το βαζάκι.
Κι όταν εμφάνισα τις φωτογραφίες απ' τις διακοπές μου,
διέγραψα όλα τα τεκμήρια από τα τραύματά μου.
Κράτησα μόνο τις χαρούμενες φωτογραφίες με τον Νίκολας και τον Ρόμπερτ κι εμένα.
Και μετά, αν θες να ξέρεις...
όταν γύρισα στο Λονδίνο, ανακάλυ...
Συνειδητοποίησα ότι ήμουν έγκυος.
Θα μπορούσε να ήταν του Ρόμπερτ και...
θέλαμε τόσο πολύ άλλο ένα παιδί...
μα επειδή δεν ήξερα αν ο πατέρας του ήταν ο βιαστής μου,
την τερμάτισα.
Τι έριξες στο τσάι μου;
Τι έριξες στο τσάι μου, παλαβιάρη;
Μην αντιστέκεσαι.
Θα αποκοιμηθείς, αλλά δεν θα πάθεις τίποτα.
Εγώ θα ξαναπάω στο νοσοκομείο τώρα.
Όχι.
Θα βάλω ένα τέλος.
Γεια σας. Στέλνετε ένα ταξί, παρακαλώ;
Στη Χάρινγκτον 87.
Γαμώτο.
Νίκολας. Γεια σου, είμαι η δρ Κιθ. Μπορείς ν' ανοίξεις τα μάτια σου;
Μπράβο, Νίκολας. Μπορείς να μου σφίξεις το χέρι;
Μπορείς να σφίξεις; Σφίξε. Μπράβο.
Έχεις ένα σωληνάκι στο στόμα.
Θα προσπαθήσουμε να το αφαιρέσουμε, εντάξει;
Για να δω. Κάνε μου τον αντίχειρα. Ευχαριστώ.
Αδελφή, να αποσωληνώσουμε;
Έκλεισα τον αναπνευστήρα.
Νίκολας, θα μετρήσω απ' το ένα ως το τρία και θέλω να βήξεις, εντάξει;
Ένα, δύο, τρία. Βήξε μου. Βήξε.
Μπράβο, Νίκολας. Μπράβο.
- Ανάσανέ μου, Νίκολας. Ανάσανε. - Ηρέμησε.
Τα πας πολύ καλά.
Θα σου δώσω οξυγόνο από τη μύτη.
Είσαι καλά, Νίκολας;
Πού είμαι;
Τι έπαθα;
Είσαι στο νοσοκομείο.
Είσαι σε καλά χέρια. Θα σου εξηγήσουμε αργότερα τι συνέβη, εντάξει;
Καλημέρα, κούκλε.
ΠΟΥ ΠΑΤΕ; ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΣΤ ΑΚΤΟΝ
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΚΡΑΤΗΣΗΣ
ΚΑΦΕΣ
Το είδατε αυτό; Μ' έκοψε σαν να μην υπάρχω.
Ο κόσμος δεν ξέρει να οδηγεί.
ΑΦΙΞΗ ΣΕ 1 ΛΕΠΤΟ
Γεια σας, κύριε. Έρχεστε μαζί μου;
Έμα, μου φέρνεις τις σημειώσεις του καρδιολόγου;
Εντάξει.
Είναι καλά;
Ξύπνησε. Έχει μια σχετική αντίληψη, οπότε αυτό είναι καλό.
Μιλάει;
Ναι. Είναι ελαφρώς ναρκωμένος.
Ωστόσο, λαμβάνει ακόμη αγωγή για την ενδοκαρδίτιδα,
που θα υποτροπιάσει αν συνεχίσει την ενδοφλέβια χρήση.
Καταλαβαίνω. Υπάρχει περίπτωση να αναρρώσει πλήρως όμως;
- Θέλετε καφέ; - Ξύπνησε κι αντιλαμβάνεται...
Ευχαριστώ πολύ, Έμα. Κι αυτό είναι θετικό.
Αύριο θα κάνουμε πάλι εξετάσεις αίματος, αλλά τώρα πρέπει να ξεκουραστεί.
Μπορώ να του μιλήσω;
Να τον δείτε, αλλά μην τον κουράσετε.
Πρέπει να φύγω.
- Σας ευχαριστώ, γιατρέ. - Παρακαλώ. Εγώ ευχαριστώ.
Έμα, λες στο Καρδιολογικό ότι πηγαίνω; Ευχαριστώ.
ΚΑΘΡΙΝ
ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Αφήστε μήνυμα μετά τον ήχο.
Για να αφήσετε νέο μήνυμα, πατήστε δίεση.
Ρόμπερτ. Είναι σοβαρό.
Ο Στίβεν Μπρίγκστοκ έρχεται στο νοσοκομείο.
Μην τον αφήσεις να πλησιάσει τον Νίκολας.
Εντάξει; Σε καμία περίπτωση. Σε παρακαλώ, Ρόμπερτ.
Είναι πολύ σημαντικό. Είναι επικίνδυνος.
Τι;
Τρόμαξα τόσο πολύ, Νικ.
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που ξύπνησες.
Θα το ξεπεράσουμε.
Εντάξει;
Δεν πειράζει, Νικ.
Πάρε τον χρόνο σου.
Πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο.
- Καλά είμαι εδώ. - Χρειάζεται ανάπαυση. Θα γίνει καλά.
Πηγαίνετε να πάρετε αέρα.
Έρχομαι αμέσως.
Εντάξει, μεγάλε;
Ο ΣΤΙΒΕΝ ΜΠΡΙΓΚΣΤΟΚ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΚΕΙ.
ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.
- Θα είμαι έξω. - Καλώς.
Ο ΣΤΙΒΕΝ ΜΠΡΙΓΚΣΤΟΚ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΚΕΙ. ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ...
ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ & ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ
Δεν μπορείτε να πάτε πιο γρήγορα;
- Έχει κάμερες παντού. - Ναι. Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο.
Λυπάμαι, δεν μπορώ να κάνω άλλη παράβαση.
Έχω οικογένεια να ταΐσω.
Ναι, ναι.
Οι πόρτες κλείνουν.
- Πόσο θα κάνουμε; - Σχεδόν φτάσατε.
Πού πας; Κλείσ' την πόρτα!
Οι πόρτες ανοίγουν.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ
Ήρθατε πάλι;
Είναι ακόμη εδώ ο κος Ρέιβενσκροφτ;
Μόλις βγήκε έξω.
Σας ευχαριστώ.
Το επισκεπτήριο είναι 08:00 με 20:00.
Ο Ρόμπερτ μού ζήτησε να μείνω λίγο με τον Νίκολας.
Μόνο για ένα λεπτό.
Εντάξει, μόνο ένα λεπτό. Ρωτήστε τις συναδέλφους της ΜΕΘ, εντάξει;
Ναι, φυσικά. Σας ευχαριστώ.
Κακώς είσαι εδώ.
Πρέπει να αναπαυτείς, καλέ μου.
Δεν είχα ύπνο. Ανησυχούσα πολύ για τον Νίκολας.
Δεν νομίζω ότι θα το άντεχα αν...
Ο Νίκολας ξύπνησε.
Πολύ ευχάριστο νέο.
Πράγματι.
Μείνε μόνο για λίγο, εντάξει; Χρειάζεται ανάπαυση.
Φυσικά.
Ναι, σας ευχαριστώ.
Είσαι καλή γυναίκα.
Μαμά;
Μαμά...
Θέλω να φύγω.
Μαμά. Σε παρακαλώ.
Θέλω να φύγω.
Θέλω να φύγω, σε παρακαλώ.
Κύριε, είστε καλά;
Πάω εγώ.
Κύριε Μπρίγκστοκ, είστε καλά;
- Ο Ρόμπερτ είμαι. - Συγγνώμη.
- Λυπάμαι πολύ. - Για...
Για τι πράγμα λυπάστε;
Έκανα λάθος.
- Από ποια άποψη; - Έκανα λάθος για όλα.
Μην τρέχετε εδώ μέσα.
Όχι.
Τι έκανες στον γιο μου;
Λυπάμαι.
Καθ!
Καθ, λυπάμαι πολύ!
- Ο γιος μου! - Λυπάμαι πολύ! Καθ, κοίτα με.
- Ο όμορφος γιος μου! - Έπρεπε να σ' ακούσω. Χίλια συγγνώμη!
- Νίκι! - Εγώ φταίω. Όχι. Ο Νίκι είναι καλά.
- Νίκι! - Είναι καλά. Λυπάμαι πολύ, Κάθριν.
Όχι, ο Νικ... Καθ, άκου. Ο Νικ είναι καλά. Ξύπνησε.
Είναι ασφαλής.
Είναι ασφαλής, μην ανησυχείς.
Τι; Ξύπνησε;
Ξύπνησε!
- Νίκι. - Συγγνώμη.
Θεέ μου! Συγχώρεσέ με!
Δεν πειράζει. Σε παρακαλώ, δεν πειράζει.
Στάσου. Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;
Γιατί δεν είπες τίποτα νωρίτερα;
Δεν είχα συναντήσει ποτέ ξανά τη γυναίκα σου.
Δεν ήξερα την αλήθεια μέχρι σήμερα.
Μα σίγουρα ήξερες τι ήταν ο γιος σου.
Κανείς δεν θέλει να πιστέψει ότι ο γιος του είναι ικανός για κάτι τέτοιο.
Μα έστειλες εκείνο το βιβλίο στην οικογένειά μου.
Μου έστειλες τις φωτογραφίες κι εγώ σε λυπήθηκα.
Ένιωθα ευγνώμων στον γαμημένο τον γιο σου.
Πώς γίνεται να μην ήξερες;
Γιατί δεν το αμφισβήτησες;
Όχι, κύριε Ρέιβενσκροφτ. Εσύ γιατί δεν το έκανες;
Οι πόρτες κλείνουν.
Ο ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ Ε. ΤΖ. ΠΡΕΣΤΟΝ
Ο ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ 18η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011
Πάντα ήξερες ότι η Νάνσι παρουσίαζε τον Τζόναθαν ως κάτι που δεν ήταν.
Κι εσύ συνεργούσες μαζί της,
αγνοώντας όλα τα στοιχεία που θα έπρεπε να σε κάνουν να ανησυχείς για εκείνον.
Ήσουν εξίσου ένοχος για τις αυταπάτες όσο κι εκείνη.
Η μόνη σου υπεράσπιση είναι ότι το έκανες από αγάπη,
μα δεν είναι και καμιά σπουδαία υπεράσπιση.
Ήσουν αδύναμος.
Δεν έχεις αφήσει τίποτα, παρά μόνο ένα μονοπάτι πόνου πίσω σου.
Ξέρεις πως ποτέ δεν θα βρεις συγχώρεση.
Τίποτα δεν μπορεί να εξιλεώσει μια χαραμισμένη ζωή.
Τίποτα δεν μπορεί να σε εξαγνίσει.
Τίποτα δεν μπορεί να σε απαλλάξει.
Μπροστά σου δεν υπάρχει τίποτα.
Μόνο το κενό περιμένει.
Λυπάμαι πολύ.
Ούτε μπορώ να διανοηθώ τη φρίκη που βίωσες τότε.
Και τώρα.
Φέρθηκα τόσο ανόητα.
Ποτέ δεν θα συγχωρέσω τον εαυτό μου, Καθ.
Δεν ήξερα.
Γιατί δεν...
Γιατί δεν μου το είπες ποτέ;
Εγώ...
Υποθέτω...
Δεν ήθελα να μπει στις ζωές μας.
Όχι, ήθελα να προστατέψω εσένα και τον Νικ από αυτό.
Κι απ' το πόσο θυμωμένη ένιωθα και...
υποθέτω πως...
δεν ήθελα να με βλέπεις διαφορετικά.
Δεν ήθελα να πρέπει να σκέφτεσαι αυτό κάθε φορά που με κοιτούσες.
Γιατί δεν ήθελα να βλέπω τον εαυτό μου.
Ήμουν τόσο ταπεινωμένη.
Όταν το βιβλίο...
κι εκείνες οι φωτογραφίες μπήκαν στη ζωή μας,
γιατί δεν μου το έλεγες τότε, Καθ;
Προσπάθησα, Ρόμπερτ.
Έτσι; Αλλά υποθέτω πως όταν
δεν έχεις μιλήσει ποτέ για κάτι τέτοιο, δεν ήξερα από πού ν' αρχίσω.
Χρειαζόμουν βοήθεια για να το αναλύσω.
Να το εκλογικεύσω. Δεν μπορούσα μόνη μου.
Κι εσύ ήσουν τόσο θυμωμένος και προδομένος και αηδιασμένος.
Όλα εκείνα που φοβόμουν ότι θα ήσουν και...
Δεν με άκουσες. Δεν μπορούσα να σκεφτώ. Απλώς...
Η συζήτηση μαζί σου μ' έκανε να ξανανιώθω πάλι ένοχη.
Οπότε...
- Λυπάμαι πολύ. - Ναι.
Σε παρακαλώ, κατάλαβε ότι εγώ... Εξαπατήθηκα, Καθ.
Όχι, μα το καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω ότι οι φωτογραφίες σε μπέρδεψαν.
Σε παρακαλώ.
Καθ, συγχώρεσέ με.
Ξέρω ότι θα 'πρεπε να το κάνω.
Μα η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ.
Γιατί διαχειρίζεσαι την ιδέα ότι κακοποιήθηκα από κάποιον
πολύ ευκολότερα απ' την ιδέα ότι κάποιος μου πρόσφερε ικανοποίηση.
Είναι σχεδόν λες κι ανακουφίστηκες που με βίασε.
Κι απλώς... Συγγνώμη, εγώ...
Δεν ξέρω πώς να το συγχωρέσω αυτό.
Η Κάθριν κι ο Ρόμπερτ οριστικοποίησαν τη συμφωνία για το διαζύγιό τους.
Η Κάθριν ξέρει ότι το μέλλον της είναι αβέβαιο,
μα δεν την πειράζει.
Δεν βιάζεται να αποφασίσει τίποτα τώρα.
Θέλει να αφοσιωθεί στον Νίκολας και στο παρόν.
Είναι πλημμυρισμένη με ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία που της δίνει ο γιος της
να αποδεχτεί πλήρως την αγάπη του.
Δεν θυμάμαι.
Το ξέρω.
Λυπάμαι πολύ, Νικ.
Δεν θυμάμαι τίποτα.
Λυπάμαι πολύ.
Συγγνώμη.
Όχι.
Συγγνώμη.
Σ' αγαπώ.
Ναι.
Το ξέρω. Κι εγώ σ' αγαπώ.
ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΣΤΙΒ ΓΚΟΛΙΝ - ΛΙΝ ΦΑΪΝΣΤΕΪΝ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΡΕΝΕ ΝΑΪΤ
ΣΑΝΤΙ ΣΑΝΤΙ ΣΑΝΤΙ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου