என் அறைக்குத் திரும்பிய உடனே,
அந்த அந்நியன் என் நினைவிலிருந்து மறைந்துவிட்டான்.
அன்றைய தினம் என் மகனுடன் நான் மிகவும் மகிழ்ந்திருந்தேன்.
என் கணவர் எங்களுடன் அங்கே இல்லை, இருப்பினும் நான் அவர் பிரிவை அவ்வளவாக உணரவில்லை.
நாள் முழுவதும் நான் நிக்கோலஸை தனியாக சமாளிக்க வேண்டும்,
என்ற என் பயமெல்லாம் அர்த்தமற்றதாகி, அன்றைய தினம் இனிதாக கழிந்தது,
எனவே, நான் அவனுடன் இருப்பதிலேயே... என்னை மறந்தேன்.
என் மகனுடன் அந்த நாளை இன்பமாக கழித்த எளிய சந்தோஷம்
எனக்குப் புத்துணர்வையும், திருப்தியும், அளித்ததை உணர்ந்தேன்.
நான் ஆனந்தமாக இருந்தேன்.
மாத்திரைகள்
நான் உண்மையான சந்தோஷத்தை அனுபவித்தது அதுதான் கடைசி முறையோ எனத் தோன்றுகிறது.
அதாவது, பின்னர் நான் சந்தோஷமாக இருந்ததெல்லாம் வெறும் நடிப்போ.
ஏன்னா, உங்க மனைவி ரொம்ப சரியாக,
என் ஹோட்டல் அறையைப் பற்றியும், நான் அணிந்திருந்ததைப் பற்றியெல்லாம் எழுதியிருந்தார்,
ஆனால் அவரால், என் உணர்ச்சிகளை அடையாளம் காண முடியவில்லை.
நான் சந்தோஷமாக இருந்தேன்.
- நேன்சி ஏற்... - வாயை மூடுங்கள், நான் பேசிகிட்டு இருக்கேன்.
உங்களிடமிருந்து போதுமான அளவு கேட்டாச்சு.
ஆம், உங்கள் மனைவி, பல விஷயங்களைச் சரியாகவே எழுதியிருந்தார்...
உங்கள் மகனின் மரணத்தையும் சேர்த்து.
அம்மா. அம்மா. அம்மா.
அன்னைக்கு இரவு நான் உறங்கவேயில்லை.
நாம ஒரு குட்டி காற்றுப் படகை வாங்கலாமா?
- என் உடம்பு முழுவதும் வலித்தது. - படகு! படகு! படகு!
நிக்கோலஸ் கடற்கரைக்குப் போக வேண்டும் என ரொம்ப ஆவலுடன் இருந்தான்.
படகு! படகு! படகு!
- என்னால அசையக்கூட முடியலை... - படகு! படகு! படகு!
...ஆனாலும் கடைசியில கடற்கரைக்கு, போனோம்.
படகு!
அப்போது, போகும் வழியில், சரின்னு அவனுக்கு ஒரு படகை வாங்கினேன்.
அதுதான்...
அன்னைக்கு என்னைக் காப்பற்றியது என அப்போது நினைத்தேன், அதாவது நாங்க கடலுக்குள்ள போக
எனக்குத் தெம்பு வரும் வரை, அவன் அதை வைத்து மண்ணில் விளையாடிக்கொண்டு இருப்பான் என்று
எண்ணினேன், ஏன்னா எனக்கு அவ்வளவு களைப்பு.
அதுக்கு முந்தைய இரவு நடந்தது, என் தெம்பை உறிஞ்சிவிட்டது.
நான் தூங்கணும்னு நினைச்சு தூங்கலை,
ஆனால் என்னையும் அறியாமல் தூங்கிட்டேன்.
ஆழ்ந்து தூங்கிட்டேன்.
வெறுமனே கண்ணை மூடிய உடனே, உறங்கிப் போனேன்.
காற்று பலமாக அடிக்க ஆரம்பிச்சு, மண் என் சருமத்தை மோத ஆரம்பித்தபோதுதான் விழித்தேன்.
விழித்த உடனே, என்னவோ சரியாயில்லைன்னு எனக்குத் தெரிந்தது.
கடல் அலை ரொம்ப பெரிசா இருந்தது. அதோட நிக்கோலஸ் வந்து...
அவன் சிரிச்சுட்டு இருந்தான். அவன் ஏதோ ஒரு உலகத்துல தன்னை மறந்திருந்தான்.
நிக்கோலஸ்?
- அப்போது அலைகள்... - நிக்கோலஸ்!
...இன்னும் பெரிசாக வந்து மோதின, அதோடு அந்த குட்டிப் படகு வேகமாக ஆடியது.
அதோடு, அவன் கடலுக்குள் வெகு தூரம் இழுத்துச் செல்லப்பட்டான்.
கடல் அலை என் இடுப்பு வரை வந்தபோது, நான்... அப்படியே திகைத்துப் போனேன்.
அதாவது, எனக்கு எப்போதுமே, கடலைப் பார்த்தால் பயமுண்டு, ஆனால்...
அன்னைக்கு கடலுக்குள் நீந்தி அவனை... அவனைப் பிடிக்கப் போனால்,
நாங்க இருவருமே மூழ்கிடுவோம்னு நான் உறுதியா நம்பினேன்.
எப்போதுமே குழந்தைகள் மூழ்கும்போது காப்பாற்றுவது ஆண்கள்தான்னு தோணுது.
அம்மாக்கள் இல்லை, அது அப்பாக்களாகத்தான் இருக்கும்.
எனக்குத் தெரியலை, சில பெண்கள் அப்படிக் காப்பாற்றி இருக்கலாம்,
ஆனால் நான் அதைப் படித்ததாக நினைவில்லை.
நான் சொல்ல வருவது, அதற்கான தைரியம் எனக்கில்லை என்பதால் என் மகனை நான்
காப்பாற்ற முனையவில்லை என்பதில் நான் தனித்தில்லை.
அதே ஒரு எரியும் கட்டடமாக இருந்திருந்தாலோ, இல்லை யாராவது துப்பாக்கியை காட்டியிருந்தாலோ,
நான் வித்தியாசமா நடந்துட்டு இருந்திருப்பேனா, என என்னை நானே அடிக்கடி கேட்பதுண்டு, தெரியுமா?
நான்... அப்போது எனக்கு அந்த தைரியம் வந்திருக்குமா?
அதாவது, நான்... அந்த நெருப்பில் குதித்திருப்பேனா?
இல்லை... நிக்கிற்காக நான் துப்பக்கிச் சூட்டை தாங்கியிருப்பேனா?
எனக்குத் தெரியலை. எனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம்... அந்த கடல் எனக்கு பயத்தைக் கொடுத்தது.
என் குழந்தையைக் காப்பாத்த நான் என் உயிரை பணயம் வைக்கவில்லை, என்ற முள் என்னை குத்தத்தான் செய்கிறது.
அதன் பின்...
நான் அவனைப் பார்த்தேன்.
அவன் கடற்கரையின் திசையில் என்னை நோக்கி ஓடி வந்துகொண்டிருந்தான்
பிறகு, அவன் கடலை அடைந்ததும், அப்படியே அலைகளுக்குள் பாய்ந்தான்.
இல்லை, இல்லை, வேண்டாம்!
அந்த வார்த்தைகள் என் வாயிலிருந்து வந்தது...
- வேண்டாம்! வேண்டாம்! - ...நான் அவற்றை நிறுத்தும் முன்னரே கூறினேன்.
அவன் அதைச் செய்வதை விரும்பவில்லை. அவன் வேண்டாம்.
அவனைத் தவிர யார் வேண்டுமானாலும் பரவாயில்லை.
ஆனால் நான் திகைத்துப் போய், அப்படியே நின்றுவிட்டேன்.
அவன் ஒற்றை கையால் நீந்துவதைப் பார்த்துக் கொண்டே நின்றேன்,
அந்தக் குட்டிப்படகை, பெரிய ஹீரோவைப் போல அலைகளுக்கு நடுவே அவன் இழுப்பதைப் பார்த்தேன்.
ஆனால் கடல் அவனுக்கு எதிரியாக இருந்தது.
அப்போது, அந்த இரு ஆடவர்கள்,
அவர்கள் கடலுக்குள் பாய்ந்து சென்று, அவர்களை கூட்டிவர நீந்திச் சென்றனர்.
அதன் பிறகு, ஒருவழியாக, நிக் பாதுகாப்பாக கடற்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தான்.
அப்போது அனைவரின் கவனமும், நிக்கியின் மீதும் அந்த இரு ஆடவர்களின் மீதும்தான் இருந்தது.
யாரும் உங்கள் மகனை கவனிக்கவேயில்லை.
அவன் ஒரு ஹீரோ. அதனால் அவர்கள் அவன் நலமாக இருப்பதாக நினைத்தனர்.
ஆம், சரி, உங்கள் மனைவி சரியாகத்தான் சொன்னார்.
உங்கள் மகன் கடல் அலைகளில் தத்தளிப்பதை நான் பார்த்தேன்...
ஆனால் அதைப் பற்றி நான் எதுவும் செய்யவில்லை.
அவனுடைய அலறல்கள் எல்லாம் காற்றில் தொலைந்துப் போயின,
ஆனாலும் நான் அவனைக் காப்பாற்ற எந்த ஒரு முயற்சியையும் எடுக்கவிவ்லை.
சால்.போ எஸ்ஓஎஸ்
எனவே அவர்கள் அவனை படகில் ஏத்தி, அவனை திரும்பவும் கூட்டிக்கொண்டு வந்தார்கள்,
அப்போது அனைவரும் செயலில் இறங்கினார்கள்.
அவனக்கு குளிர்கிறது என்பதை மட்டும்தான் அந்த சம்பவம் மொத்ததையும் பற்றி நிக்கோலஸ் சொன்னான்.
அவன் மூழ்கிப் போயிருக்கக்கூடும் என்பது அவனுக்கு புரியவேயில்லை என்றே தோன்றியது.
அவன் கொஞ்சமும் பயந்ததாகக் கூறவேயில்லை.
ஆனால் நான் பயந்திருந்தேன்.
இப்போதும் கூட அந்த பயம் உள்ளது.
அவன் உடல் சில் என்று இருந்தது, திரும்பவும் கடற்கரைக்கு போக விரும்பினான்,
அப்போது ஒரு அந்நியர் வந்து அவனைக் காப்பாற்றினார்.
அவனைப் பொறுத்த வரை, அவ்வளவுதான்.
அதற்கு பிறகு அவன் அந்த சம்பவத்தைப் பற்றி பேசவேயில்லை.
அதாவது, அந்த கடற்கரை, அந்த படகு, அல்லது உங்கள் மகனைப் பற்றி. பேசவேயில்லை.
நிக்கோலஸுக்கு குளிர் அடித்ததைப் பற்றி எனக்கு அக்கறையில்லை. என் மகன் இறந்துவிட்டான்.
ஆம். ஆமாம், அவன் இறந்துவிட்டான்.
அவன் மூழ்கிவிட்டான்.
நீ அவன் மூழ்குவதைப் பார்த்தாய். நீ அவனைக் காப்பாற்ற எதுவும் செய்யவில்லை.
- நீ வெறுமனே அங்கே... - நான் இன்னும் சொல்லி முடிக்கவில்லை!
நீங்கள் உட்காருங்கள்!
இப்போது, அதற்கு முந்தைய இரவு என்ன நடந்தது என்பதை நீங்கள் புரிந்துக்கொள்ள வேண்டும் என விரும்புகிறேன்.
உங்கள் மனைவி, சில புகைப்படங்களை வைத்துப் புத்தகத்தை எழுதினார்,
ஆனால் அந்தப் புகைப்படங்கள் மட்டுமே நிஜமாகாது.
நீங்களே சொன்னதுபோல, அவை நிஜத்தின் ஒரு சிறிய பகுதி.
இப்போது, உங்கள் மகன் இறப்பதற்கு முந்தைய இரவு,
நான் என் ஹோட்டல் அறைக்குத் திரும்பியதும், குளிப்பதற்கு தயாராக இருந்தேன்.
அதன் பின் புத்தகத்தைப் படித்தவாறே உறங்கத் தயாரானேன்.
நான் முன்பே சொன்னது போல, மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தேன்.
இல்லை.
நான் அதற்கும் ஒரு படி மேலே இருந்தேன்.
நான் மிகவும் இன்புற்று இருந்தேன்.
நான் கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்தபோது, கையில் இருந்த ஒயின் சிந்திவிடக்கூடாது என்பதற்காக,
கதவிலேயே சாவியை விட்டிருக்க வேண்டும்.
என்ன தெரியுமா, அவனை காண்பதற்கு முன்னரே, அவனுடைய வாசம் என்னைத் தாக்கியது.
அவனுடைய ஆஃப்டர்ஷேவ், வந்து...
அமைதி. அமைதி.
என்னால் அவனுடைய வியர்வையை வாயில் உணர முடிகிறது.
இன்னும்கூட என்னால் அவனுடைய வியர்வையை வாயில் உணர முடிகிறது.
அது எப்படி இருந்தது என்று சொல்ல முடியவில்லை. ஊக்கமாக இருந்திருக்கலாம்.
அதோடு அவன் பேசுவதைக் கேட்டபோது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது
ஏனெனில் அன்றைக்கு, அதற்கு முன்,
அவன் என்னை பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை அறிந்தேன்,
அதனால், அவன் என்னைப் பார்த்து புன்னகைத்தப் போது, நான் அதை வித்தியாசமாக நினைத்துக் கொண்டேன்.
நான் மிகவும் நளினமானதாக இருக்கும் என நினைத்தேன்.
அது நளினமானதாக இருக்கவில்லை.
அது வெறுக்கத்தக்கதாக இருந்தது.
- ஆனால் அந்தப் புகைப்படங்கள்... - ஆம்.
ஆம், அந்தப் புகைப்படங்களைப் பற்றிதான் சொல்ல வருகிறேன்.
அதை நக்கு.
நான் இதற்கு முன் பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளானதே இல்லை, அதனால் நான் அதிர்ந்து போனேன்.
என் பற்கள் நொறுங்கின. என் காதுகள் அடைத்தன.
- நான் வந்து... - பிளீஸ்.
- ...நடப்பதை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. - நீ மீண்டும் அப்படி செய்தாலோ, இல்ல, கத்தினால்,
போய் உன் மகனை குத்திவிடுவேன்.
உங்களுடைய கண்றாவி முகங்களை அலங்கோலமாகிடுவேன். உனக்குப் புரியுதா?
நான் சொல்வதை செய்யப் போறயா இல்லையா?
...அதோடு உன் கண்றாவி உடையை தூக்கிப் போடு.
அம்மா. அம்மா.
பிளீஸ், பிளீஸ், பிளீஸ்.
- அவனை மீண்டும் தூங்கச் சொல்லு. - பிளீஸ். அவனை ஒண்ணும் செய்யாதே.
- அவனை தூங்கச் சொல்லுன்னு சொல்றேன் இல்ல. - பரவாயில்லை. கண்ணு...
- கண்ணு, தூங்கு கண்ணா. நான் இங்கேதான் இருக்கேன். - ஆனால் நீங்க கதவை திறந்து வைப்பதாக
- வாக்குக் கொடுத்தீங்களே, அம்மா. - பிளீஸ்.
வாயை மூடச் சொல்லு.
அவன் வாயை மூடச் சொல்லு.
அது என்ன வாடை?
இதோ பார்த்தாயா, வந்துட்டேன்.
எங்கே தூங்கு பார்க்கலாம்.
நிக் மட்டும் விழிச்சிருந்தால்...
உங்கள் மகன் அவனை என்ன செய்திருப்பானோ தெரியாது.
எனவே அந்த அறையைவிட்டு வெளியே வந்தவுடன் எனக்கு நிம்மதியாக இருந்தது, உங்கள் மகனும் பின் வந்தான்.
அதுக்குப் பிறகு அவன்...
அவன் கேமராவை எடுத்துகிட்டான், அப்போது நான் நினைத்தேன்,
"இவன் என்னை பிளாக்மெய்ல் செய்யத் திட்டமிட்டிருக்கிறான் போலும்."
அப்போது...
எனவே, "அவனிடம் இனிமையாகப் பேசி தப்பலாம்," என நான் நினைத்தேன்.
அவன் எங்கேயாவது நிக்கை காயப்படுத்திடுவானோ என்கிற பயம்.
ஆனால் எனக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? போஸ் கொடுக்கணுமா?
அந்த விடுமுறைக்கு என் கணவர் எனக்கு வாங்கிய உள்ளாடையை
அவன் எடுத்துக்கொடுத்தபோது, எனக்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
சீக்கிரம் போடு.
இன்னும் வேகமா.
இந்த பக்கம் திரும்பு.
உன் கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டு, புன்னகை செய். உனக்கு நான் சொல்வது புரியுதா?
இப்போது புன்னகை செய்.
ஆம், அப்படித்தான். உட்காரு.
நிறுத்து, நிறுத்து, நிறுத்து, நிறுத்து.
இப்போ வா. வா.
...பிரா. சீக்கிரம். அதை எடு.
நான் என் கண்களை மூடிக்கொண்டேன்.
நான் ஒரு மோசமான சாக்கடையைப் போல உணர்ந்தேன்.
அவன் என்னை நெருங்கி வர, வர, எனக்கு கேமராவின் கிளிக் ஒலிகளும்,
சூம் செய்யும்போது சுழலும் ஒலிகளும் கேட்டன.
அதோடு...
அவன் சொன்னதை எல்லாம் செய்தேன்.
என் மேலுதட்டை கடித்தேன். நான் முனகினேன், உறுமினேன், பெருமூச்சு விட்டேன்.
அப்போதெல்லாம், போதும் என்று அதோடு விட்டுவிடுவான் என நம்பினேன்.
அதன் பின் அவன் பெருமூச்சுவிடுவதும், முனகுவதும் கேட்டது...
எனவே காத்திருந்தேன். நகரவும் பயந்தேன்.
அதோடு விட்டுவிடுவான் என நினைத்தேன்.
- எனவே நான், "தயவுசெய்து இப்போ போயிடு" என்றேன். - தயவுசெய்து இப்போ போயிடு.
ஆனால் நான் தவறு செய்துவிட்டேன்.
நான் அதைச் சொல்லியிருக்கக் கூடாது.
அதுதான் எனக்கும் வேண்டியிருந்தது என்பது போல பாசாங்கு செய்திருக்க வேண்டும்.
வேண்டாம்! இல்லை, வேண்டாம்!
இது இன்னும் முடியவில்லை என புரிந்தது...
எனவே நான் கதிகலங்கிப் போனேன்.
- அவனிடம் கத்தி இருந்தது. - நீ இப்போ புன்னைகை செய்.
இதெல்லாம் நடந்தகொண்டிருந்த போதே, என் மனதில் ஓடிய ஒரே எண்ணம்
அவனை எப்படி வெளியே தள்ளுவது?
அவனை எப்படி நிக்கை நெருங்கவிடாமல் செய்வது?
அப்போதும் எண்ணினேன்... அவனுக்கு எங்களைப் பார்த்தால் பரிதாபம் வராதா என.
அதன் பிறகு எனக்கு ஒரு சத்தம் கேட்டது.
ஒரு அடிப்பட்ட விலங்கு கத்துவதைப் போலிருந்தது.
அப்போதுதான் எனக்கு உதித்தது...
நான்தான் அதை எழுப்பினேன் என்று.
என் உடல் முழுவதும் வலியால் துடித்தது. மொத்தமும்.
அதன் பிறகு என்னை திருப்பி...
அவன், என்னை முத்தமிட்டான், நான்...
அவனுடைய பற்களும், அவனுடைய எச்சிலையும் என்னால் உணர முடிந்தது,
அதோடு அவனுடைய ஆஃப்டர்ஷேவ்வும்... அதை வெறுத்தேன்.
எனக்கு அது...
அது எனக்கு அருவருப்பைத் தந்தது.
அதே ஆஃப்டர்ஷேவைத்தான் அன்று நீங்கள் மருத்துவமனைக்கு வந்தபோது... உங்களிடமிருந்து வந்தது.
பின்னர் அவன்...
முட்டியை என் மீது அழுத்தி... கொடூரமாக என் தொடைகளுக்கிடையே,
என் மீது மீண்டும் தன்னை உள்ளே புகுத்தினான்.
நான்...
என் மீது அப்படியே விழுந்தான், என்னால்...
அவன் அப்படியே விழுந்து கிடந்தான், நான் அகப்பட்டிருந்தேன். என்னால் நகரவும் முடியவில்லை.
"அடக் கடவுளே, இதற்கு ஒரு முடிவு கட்டு," என்று நான் வேண்டினேன்.
ஆனால் அவன் மீண்டும் ஆரம்பித்தான்.
ஆமாம்.
நான் போராடினேனா?
இல்லை.
நான் கூச்சலிட்டேனா? இல்லை, என்னால் முடியவில்லை.
ஆனால் நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது...
உங்கள் மகன், மூன்றரை மணிநேரத்திற்கு மீண்டும் மீண்டும், என் மீது தொடர்ந்து
பாலியல் வன்முறை செய்துள்ளான்.
மூன்றரை மணிநேரத்திற்கு உங்கள் மகன் என்னை சீர்குலைத்து, சிதைத்துள்ளான்.
பிறகு, அது நின்றது. அவனுக்கு போதும் என்றாகிவிட்டது.
திரும்பு.
புன்னகை செய்.
இத்தனையும் செய்த பின், அவன் என்னிடம்,
- "ரொம்ப நன்றி. அது நல்லாயிருந்தது." - ரொம்ப நன்றி. அது நல்லாயிருந்தது.
அவன் என்னிடம் அப்படிச் சொன்னபோது,
அவன் இறந்தால்தான் என்ன என்று எனக்குத் தோன்றியது.
ஆம், அன்றைய மாலைப்பொழுதில்,
அவன் இறப்பதைக் காண நான் எதுவும் செய்திருப்பேன்.
எனவே, அவன் கடலில் மூழ்கியபோது...
நான் எதுவும் செய்யாமல் போய்விட்டேன்.
இதுதான் உண்மை.
அதற்கு வருத்தப்படுவதாக என்னால் பாசாங்கு செய்ய முடியாது.
நீ சொல்றதை நான் நம்பலை. நீ பொய் சொல்ற.
- சரி, நான் சொன்ன எதை நம்பலை? - எதையுமே. நீ... நீ...
இதெல்லாம் உண்மையா இருந்தால், நீ நேன்சிகிட்ட இதை... சொல்லியிருப்பயே.
என்னது? இறக்கப்போற உங்க மனைவிகிட்ட
அவங்க இழந்த மகன் என்னை பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளாக்கியிருக்கான்னு சொல்லணுமா?
அப்படி சொல்லி என்ன பயன்?
நான் உங்ககிட்ட சொல்றதுக்கே ஒரே காரணம், நீங்க நிறுத்தணும் என்பதாலத்தான்.
நீங்க என்னையும் என் மகனையும் விட்டுவிடணும் என்பதற்காகத்தான்.
உங்கிட்ட எந்த ஆதாரமும் கிடையாது!
என்னது? என்னால உங்களுக்கு குற்றவியல் ஆதரங்களைத் தர முடியும்.
நீங்க அதைத்தான் எதிர்ப்பாக்குறீங்களா? அதுவா உங்களுக்கு வேணும்?
சரிதான். வந்து, அவன் போன பின்,
நான் ஒரு சட்டி நிறைய, முகப்பூச்சை எடுத்து எனக்குள்ளே அழுத்தி எடுத்தேன்,
அப்படிச் செய்தாலாவது அவனுடைய அருவருப்பான விந்துப் பீச்சை என் உடலிலிருந்து வெளியே தள்ளி,
அதை மூடி போட்டு மூடிவிட்டேன்,
பிறகு, என் காயங்களை எல்லாம் புகைப்படங்கள் எடுத்தேன், தெரியுமா, என்...
என் தொடைகளில் பட்ட காயங்கள், அதோடு என் கழுத்தில் இருந்த கடித்ததற்கான தடையங்கள்,
எல்லாத்தையும் ஒருவேளை பிற்காலத்துல ஆதாரமா தேவைப்பட்டால்னு எடுத்தேன், ஏன்னா...
அந்த கட்டத்துல நான் என் செய்யப் போறேன்னே எனக்குத் தெரியலை.
போலீஸிடம் போய் புகார் செய்ய என்னிடம் வலுவில்லை,
மேலும் நான்... நான் நிக்கி இதையெல்லாம் பார்ப்பதை விரும்பலை.
எனவே, நான் என்ன நினைச்சேன் தெரியுமா,
என்னை நானே தேற்றிக்கொண்டு, பின்னர் அதையெல்லாம் செய்யலாம் என நினைத்தேன், சரியா?
நாளை. அதுக்கு அடுத்த நாள்.
ஆனால் அவன் எதிர்பாராத வகையில் இறந்துவிட்டான்.
உங்களுக்குப் புரியுதா? அவன் இறந்துவிட்டான்.
அப்போது எனக்குத் தோன்றியது...
"நல்ல வேளை, அவன் இறந்துவிட்டான்."
நான் நிரபராதி என்று நான் யாருக்கும் நிரூபிக்கத் தேவையில்லையே.
எனக்கு விருப்பமில்லைன்னா நான் அதைப் பத்தி பேச வேண்டிய அவசியமில்லையே.
தேவையில்லாம, அந்தத் தருணங்களை நான் மீண்டும் நினைக்க வேண்டாமே.
நான் நீதி மன்றத்துல நின்று, பொய்க்காரி என்ற பெயரை வாங்கும் அவசியமில்லையே.
அதாவது, நான் ஒருவனை மயக்கி, என் அறைக்கு அவனை அழைச்சேன்னு.
எனக்கு அவனைத் தெரியும் என்றும், அவன் எனக்கு பார்ல ஒரு டிரிங்க் வாங்கித் தந்தான்னும்
நான் அவனுடன் சல்லாபம் செய்தேன்னும், உங்க கேவலமான புத்தகத்துல எழுதியிருப்பதைப் போல இல்லை.
தூக்கி எறிந்துவிட்டேன்.
அந்த விடுமுறை நாட்களின் புகைப்படங்களை நான் டெவலப் செய்போது,
நான் எனக்குப் பட்ட காயங்களின் ஆதாரங்கள், எல்லாத்தையும் அழிச்சுட்டு,
வெறுமனே, நாங்க சந்தோஷமா இருந்த படங்களை
அதாவது, நிக்கோலஸ், ராபர்ட் மற்றும் நான், இருந்த படங்களை மட்டும் வச்சுகிட்டேன்.
பிறகு, நீங்க தெரிந்துகொள்வதற்கு...
நான் லண்டனுக்குத் திரும்பி வந்தவுடன், நான் கண்டு...
நான் கர்ப்பமாக இருக்கேன்னு எனக்குத் தெரிய வந்தது.
இப்போ, அது ராபர்ட்டுடையதாகவும் இருந்திருக்கலாம், அதோட...
நாங்க இன்னொரு குழந்தைக்கு ரொம்ப ஆசைப்பட்டோம்...
ஆனால் என்னை பாலியல் கொடுமை செய்தவனுடைய குழந்தையாக இருக்க வாய்ப்பு உண்டுன்னு பயந்து,
நான் அதை கலைச்சுட்டேன்.
நான் குடிச்ச தேனீரில் எதைக் கலந்தீங்க?
என் தேனீரில் எதைக் கலந்தாய், கேடுகெட்ட கிறுக்கனே?
அதை எதிர்த்துப் போராடாதே.
நீ இப்போது தூங்கப் போற, ஆனால் எல்லாம் சரியாயிடும்.
நான் இப்போ மீண்டும் மருத்துவமனைக்குப் போறேன்.
இல்ல.
நான் இதெல்லாத்துக்கும் ஒரு முடிவு கட்டப் போறேன்.
ஹலோ. ஆம். எனக்கு ஒரு டாக்சி அனுப்ப முடியுமா, பிளீஸ்?
முகவரி, 87 ஹேரிங்டன் ரோடு.
அடச் சே.
நிக்கோலஸ். ஹே, நான்தான் டாக்டர் கீய்த். உன் கண்ணைத் திறக்க முடியுமா, பிளீஸ்?
நன்றாக செய்தாய், நிக்கோலஸ். என் கையை அழுத்த முடியுமா, பிளீஸ்?
என் கையை அழுத்திக் கசக்க முடியுமா, அழுத்து? நல்லா செய்த.
நிக்கோலஸ், உன் வாயில ஒரு டியூப் இருக்கு.
நாங்க அதை எடுக்க முயற்சிக்கப் போறோம், சரியா? உனக்கு பரவாயில்லையா?
எங்கே எனக்குக் காட்டு. உன் விரலால் டம்ப்ஸ் அப் கொடு. நன்றி.
நர்ஸ். நாம இந்த டியூபுகளை எடுக்கலாமா?
நான் அந்த வென்டிலேட்டரை எடுத்துட்டேன்.
நிக்கோலஸ், நான் ஒண்ணிலிருந்து மூணு வரை எண்ணப் போகிறேன்,
அதுக்குப் பிறகு நீ இருமணும், சரியா?
ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு. இருமு. இருமு.
ரொம்ப நல்லது, நிக்கோலஸ். அப்படித்தான், சபாஷ்.
- எங்கே மூச்சு விடு, நிக்கோலஸ். மூச்சு விடு. - இளைப்பாறு.
உனக்கு நல்லா குணமாகியிருக்கு.
உன் மூக்கு வழியாக உனக்கு ஆக்சிஜென் செலுத்தப் போறோம்.
நீ நல்லா இருக்கயா, நிக்கோலஸ்?
நான் எங்கே இருக்கேன்?
எனக்கு என்ன ஆச்சு?
நிக்கோலஸ், நீ மருத்துவமனையில இருக்க.
நீ பத்திரமான இடத்துலதான் இருக்க.
என்ன நடந்ததுன்னு நாங்க உனக்கு அப்புறமா விளக்கிச் சொல்றோம், சரியா?
சரி. காலை வணக்கம், அழகனே.
போல்ட்
எங்கே போக வேண்டும்? ஈஸ்ட் ஆக்டன் மருத்துவமனை
போல்ட்டை தேர்வு செய்யுங்கள்
முன்பதிவு உறுதி செய்யப்பட்டது
காபி
பார்த்தீங்களா? நான் இங்கே இல்லாதது போல, வந்து பாயறான்.
மக்களுக்கு கார் எப்படி ஓட்டுவதுன்னே தெரியலை.
இன்னும் 1 நிமிடத்தில் வந்தடையும்
ஹலோ, சார். என்னுடன் கொஞ்சம் வர முடியுமா, பிளீஸ்? நன்றி.
எம்மா, டாக்டர் ஜுன்டாவின் கார்டியாலஜி குறிப்புகளை கொஞ்சம் எடுத்துட்டு வர முடியுமா, பிளீஸ்?
- நன்றி. - சரி.
அவனுக்கு ஒண்ணுமில்லையே?
அவர் விழிச்சுட்டார். பரவாயில்லை, கொஞ்சம் புரியுது. அதுவே நற்செய்திதான்.
அவன்... அவன் பேசுறானா?
ஆம். ஆனால் இன்னும் கொஞ்சம் மயக்கத்துலதான் இருக்கார்.
இருந்தாலும் நாங்க இன்னும் அவருடைய என்கார்டைட்டிஸுக்கு சிகிச்சை செய்கிறோம்,
அவர் மீண்டும் போதைப் பொருட்களை குத்திக்கொண்டார் எனில், அது மீண்டும் வரும்.
எனக்குப் புரியுது. எனக்குப் புரியுது, ஆனால் அவன் முழுவதுமா குணமாவானா?
- காபி சாப்பிடுறீங்களா, டாக்டர்? - அவர் விழிச்சிருக்கார், தெளிவு இருக்கு...
ரொம்ப நன்றி, எம்மா.
...இதெல்லாமே நல்ல செய்திதான்.
நாளைக்கு, இன்னும் சில இரத்தப் பரிசோதனை எல்லாம் செய்வோம், ஆனால் அவர் இப்போ ஓய்வு எடுத்துக்கணும்.
நான்... நான் அவனுடன் பேசலாமா, பிளீஸ்?
நீங்க அவரைப் பார்க்கலாம், ஆனால் அவருக்கு, பிளீஸ், சோர்வை கொடுக்காதீங்க.
நான் இப்போ போகணும். என் பீப்பர் கூப்பிடுது.
- புரியுது. நன்றி, டாக்டர். - நல்லது. நன்றி.
மிக்க நன்றி, எம்மா. பிளீஸ், நான் வந்துகிட்டே இருக்கேன்னு,
நீங்க கார்டியாலஜியில சொல்லிடறீங்களா? நன்றி.
கேத்தரீன்
மறுத்துவிடு
இந்த டோனுக்குப் பின் உங்கள் மெஸ்ஸெஜை தயவுசெய்து பதிவு செய்யவும்.
மெஸ்ஸெஜை பதிவு செய்ய, ஹேஷை அழுத்தவும்.
ராபர்ட். இது சீரியஸான விஷயம்.
ஸ்டீஃபன் பிரிக்ஸ்டோக் இப்போ மருத்துவமனைக்கு வந்துட்டு இருக்கார்.
நீங்க அவரை நிக்கோலஸுக்குப் பக்கத்துல விடாதீங்க.
சரியா? எந்த நேரமும். பிளீஸ், ராபர்ட்.
இது ரொம்ப முக்கியம்.
அவர் ஆபத்தானவர்.
என்ன?
நான் ரொம்ப, ரொம்ப பயந்தேன், நிக்.
நீ இப்போ குணமாகிட்டன்னா எனக்கு எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்குத் தெரியுமா.
நாம இதைக் கடந்து போவோம்.
சரியா?
பரவாயில்லை, நிக்.
நிதானமாகட்டும்.
இப்போ உனக்கு ஓய்வு தேவை.
- எனக்குப் பிரச்சினையில்லை. - அவருக்கு ஓய்வு தேவை.
அவர் குணமாகிடுவார்.
நீங்க போய் காத்தாடிட்டு வாங்க.
நான் கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவேன், நண்பா.
சரி, நண்பா.
ஸ்டீஃபன் பிரிக்ஸ்டோக் இப்போ மருத்துவமனைக்கு வந்துட்டு இருக்கார்.
எந்தக் காரணத்துக்காகவும் நீங்க அவரை நிக்கோலஸுக்குப் பக்கத்துல விடாதீங்க.
- நீங்க கூப்பிடணும்னா, நான் வெளியே இருக்கேன். - சரி.
ஸ்டீஃபன் பிரிக்ஸ்டோக் இப்போ மருத்துவமனைக்கு வந்துட்டு இருக்கார்.
எந்தக் காரணத்துக்காகவும் நீங்க அவரை நிக்கோலஸுக்குப் பக்கத்துல விடாதீங்க.
விபத்துகள் & எமர்ஜென்சி
எமர்ஜென்சி டிபார்ட்மெண்ட் (ஏ&ஈ)
மன்னிக்கணும், இதுக்கு மேல வேகமா போக முடியாதா?
- எல்லா இடத்திலும் கேமராக்கள் உள்ளன. - ஆம். இது ஒரு மருத்துவ எமர்ஜென்சி.
மன்னிக்கணும், என் லைசென்ஸ இதுக்கு மேல கரும்புள்ளிகளை சேர்க்க முடியாது.
என் குடும்பம் என்னை நம்பிதான் இருக்கு.
ஆமாம். ஆமாம். சரி. சரி.
கதவுகள் மூடுகின்றன.
- இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும்? - கிட்டத்தட்ட வந்தாச்சு.
ஹே! எங்கே போறீங்க? கதவை மூடுங்க.
கதவுகள் திறக்கின்றன.
நர்ஸுகளின் நிலையம்
நீங்க திரும்பவும் வந்திருக்கீங்களே.
திரு. ரேவன்ஸ்க்ரோஃப்ட் இன்னும் இருக்காரா?
உண்மையில் அவர் இப்போதுதான் வெளியே போனார்.
மிக்க நன்றி.
மன்னிக்கணும். காணும் நேரம் 8:00-லிருந்து 8:00 வரைதான்.
கொஞ்சம் நேரம் நிக்கோலஸுடன் உட்காரும்படி ராபர்ட் என்னை கேட்டுக்கொண்டார்.
ஒரே ஒரு நிமிடம்தான்.
சரிதான், ஒரு நிமிடம் மட்டும். ஆனால் முதலில் ஐசியூ நர்ஸுகளிடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்க, சரியா?
சரி. நிச்சயமா. நன்றி.
நீங்க இங்கே இருக்க அனுமதி இல்லை.
நீங்க ஓய்வு எடுக்கணும், அன்பரே.
என்னால தூங்க முடியலை. எனக்கு நிக்கோலஸைப் பத்தி ரொம்ப கவலையா இருந்தது.
ஏதாவது ஒண்ணுன்னால், என்னால தாங்க முடியுமான்னு தெரியலை...
நிக்கோலஸ் விழித்துக்கொண்டான்.
அது ரொம்ப நல்ல செய்திதான்.
ஆமாம்.
ஒரு நிமிடம் தான் இருக்கலாம், சரியா?
அவருக்கு ஓய்வு தேவை.
நிச்சயமா.
சரி. நன்றி.
நீங்க நல்ல பெண்மணி.
அம்மா?
அம்மா.
எனக்குப் போகணும்.
அம்மா. பிளீஸ்.
எனக்குப் போகணும்.
எனக்குப் போகணும், பிளீஸ்.
சார், உங்களுக்கு ஒண்ணும் இல்லையே?
நான் அவரைப் பார்த்துக்கறேன்.
திரு. பிரிக்ஸ்டோக், உங்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சினையா?
- நான்தான் ராபர்ட். - என்னை மன்னிச்சிடுங்க.
- எனவே... என...
எதுக்காக மன்னிக்கணும்?
நான் தவறு செய்துட்டேன்.
- எந்த விதத்துல தவறு செய்தீங்க? - எல்லாத்துலயுமே தவறு செய்துட்டேன்.
மன்னிக்கணும், நீங்க இங்கே ஓடக் கூடாது.
இல்லை.
என் மகனை என்ன செய்த?
என்னை மன்னிச்சிடு.
கேத்! கேத்!
கேத், என்னை மன்னிச்சிடு. கேத், என்னை மன்னிச்சிடு.
- ஓ, என் மகன்! என் மகன்! - என்னை மன்னிச்சிடு, கேத், என்னை பாரு.
- என் அழகான மகனே. - நீ சொல்றதை நான் கேட்டிருக்கணும், கேத்.
என்னை மன்னிச்சிடு.
- நிக்கி! நிக்கி! நிக்கி! - இது என் தப்புதான். இல்லை, இல்ல, நிக்கி நலம்தான்.
- நிக்கி! - அவன் நலம் தான். என்னை மன்னிச்சிடு, கேத்தரீன்.
இல்லை, இல்லை. நிக்... கேத், பாரு. நிக் நல்லாயிருக்கான். அவன் விழிச்சுட்டான்.
அவன் பத்திரமா இருக்கான். அவன் பத்திரமா இருக்கான்.
அவனுக்கு எதுவும் இல்லை, கவலைப்படாதே.
என்ன? அவன்... அவன் விழிச்சுட்டானா?
அவன் கண் விழிச்சுட்டான்.
- நிக்கி. - மன்னிக்கணும்.
அடக் கடவுளே. எனக்கு வருத்தமா இருக்கு.
பரவாயில்லை. பிளீஸ். பரவாயில்லை.
பொறுங்க, நீங்க ஏன் எங்கிட்ட முன்னாடியே சொல்லலை?
நீங்க ஏன் எதையுமே... என்னிடம் முன்னாடி சொல்லலை?
ஏன்னா நான் உங்க மனைவியை இதுக்கு முன்னாடி சந்திச்சதேயில்லை.
இன்னைக்கு வரை எனக்கு உண்மை தெரியாது.
ஆனால் கண்டிப்பாக உங்க மகனைப் பத்தி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்குமே.
யாருக்குமே தன் மகன் இப்படி செய்திருப்பான்னு நம்புறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்.
ஆனால் நீங்கள் என் குடும்பத்தினருக்கெல்லாம் அந்த புத்தகத்தை அனுப்பினீங்களே.
நீங்க அந்த புகைப்படங்களை எல்லாம் எங்கிட்ட கொடுத்தீங்களே, உங்க மேலே இறக்கம் வந்தது.
- உங்க மகனுக்கு நன்றிக்கடன் பட்டதாக உணர்ந்தேன். - கதவுகள் திறக்கின்றன.
உங்களுக்கு எப்படி தெரியாம இருக்கும்?
நீங்க ஏன் அதைத் தட்டிக் கேட்கலை?
இல்ல, திரு. ரேவன்ஸ்க்ரோஃப்ட், நீங்க ஏன் கேட்கலை?
கதவுகள் மூடுகின்றன.
த பெர்ஃபெக்ட் ஸ்ட்ரேஞ்சர் ஈ. ஜே. பிரெஸ்டன்
த பெர்ஃபெக்ட் ஸ்ட்ரேஞ்சர் செப்டம்பர் 18-ஆம் தேதி 2011
இன்னொருவரின் வேஷ உடைகளை எப்போதுமே ஜோனதனுக்கு நேன்சிதான்
உடுத்துவாள் என உனக்குத் தெரியும்,
அவனைப் பற்றி உனக்குள் சந்தேகத்தை
எழுப்பி இருக்க வேண்டிய எல்லா துப்புகளையும் புறக்கணித்து, நீயும் அவளுடன் கூட்டு சேர்ந்தாய்.
அவளுடைய கெட்ட கற்பனைக்கு நீயும் துணை போனதால், உன் கற்பனையும் தவறுதான்.
உன் பக்கத்தை நியாயப்படுத்த, நீ அதை அன்பினால் செய்தாய் என்பது ஒன்றுதான்,
ஆனால் அதெல்லாம் ஒரு நியாயப்படுத்தும் வாதமே இல்லை.
நீதான் பலவீனமானவன்.
நீ விட்டுச் சென்றதில் வேதனையைத் தவிர வேறு எதுவுமேயில்லை.
உனக்கு மன்னிப்பே கிடைக்காது என உனக்குத் தெரியும்.
வீணான ஒரு வாழ்க்கைக்கு பாவமன்னிப்பாக எதுவுமே அமையாது.
எதுவுமே உன்னை புனிதமாக்க முடியாது.
உன் பாவத்தைத் தீர்க்க எந்த வழியும் இல்லை.
நீ எதிர்பார்ப்பதற்கு, எதுவுமே இல்லை.
வெற்றிடம்தான் உனக்காகக் காத்திருக்கிறது.
என்னை மன்னிச்சிடுங்க.
நீ அப்போது அனுபவிச்ச பயங்கரத்தை என்னால் கற்பனைகூட செய்ய முடியலை.
இப்பவும் அப்படித்தான்.
நான்... ரொம்ப முட்டாள்தனமாக நடந்துகிட்டேன்.
அதுக்கு... அதுக்கு எனக்கு மன்னிப்பே கிடையாது. கேத்.
எனக்குத் தெரியலை.
நீ ஏன்...
நீ ஏன் எங்கிட்ட சொல்லவேயில்லை?
நான்...
ஒரு வேளை...
அது நம்ம வாழ்க்கையில குறுக்கிடுவதை நான் விரும்பாம இருக்கலாம்.
இல்லை, உங்களையும் நிக்கையும், அதிலிருந்து நான் காப்பாத்த நினைச்சேன், அதுதான்.
ஆனால் நான் எவ்வளவு கோபமா நடந்துகிட்டேன், வந்து, எனக்கு அவ்வளவு கோபம், நான்...
ஒரு வேளை நான்...
நீங்க வேற ஒரு கண்ணோட்டத்துடன் என்னை பார்ப்பதை நான் விரும்பலை, தெரியுமா?
ஆதாவது, நீங்க ஒவ்வொரு முறை என்னைப் பார்க்கும்போதும், அதைப் பத்தி நினைப்பதையே
நான் விரும்பலை, அதுதான்.
ஏன்னா, நானே என்னை... எனக்கு என்னையே பார்க்க விருப்பமில்லை, தெரியுமா?
எனக்கு... எனக்கு அவமானம் தாங்கலை.
அந்த... அந்தப் புத்தகமும்...
அதோட அந்த புகைப்படங்களும் நம்ம வாழ்க்கையில் குறுக்கிட்டபோது,
நீ ஏன்... நீ அப்போதாவது என்னிடம் சொல்லியிருக்கலாமே, இல்லையா, கேத்?
நான் சொல்லத்தான் முயற்சி செய்தேன், ராபர்ட்.
தெரியுமா? ஆனால் நான்... என்னன்னா, நீங்க...
அந்த மாதிரியான விஷயங்களைப் பத்தியெல்லாம் நீங்க எங்கிட்ட பேசியதே இல்லையா, அதனால, நான்...
எனக்கு எப்படி அதை சொல்றதுன்னு புரியலை.
எனக்கு, அதைக் கோர்வையாக சொல்ல, கொஞ்சம் உதவி தேவைப்பட்டது.
நடந்ததை புரிந்துகொள்ள முடியலை. தனியா ஏத்துக்கமுடியலை.
ஆனால் நீங்க பயங்கர கோபத்துல இருந்தீங்க, நான் துரோகம் செய்துட்டேங்கற வெறியில இருந்தீங்க
அதை உங்களால பொறுத்தக்கவே முடியலை.
அதாவது, இப்படி எல்லாம்தான் நடக்கும்னு நான் பயந்தேன், அதோட...
நான் சொல்றதைக் கேட்கவும் நீங்க தயாராக இல்லை. அதனால... எனக்கும் அதுக்கு மேல யோசிக்க முடியலை.
எனக்கு...
உங்களுடன் பேசும்போதே, குற்ற உணர்ச்சி வந்து மறுபடியும் என்னைத் தாக்கும்.
அதனால...
- என்னை மன்னிச்சிடு. - சரி.
நீ தயவுசெய்து ஒன்றை புரிஞ்சுக்கணும், கேத்... நான் வஞ்சிக்கப்பட்டவன்.
இல்லை, எனக்கு அது புரியுது,
அந்தப் புகைப்படங்கள் ரொம்ப குழப்பத்தை உண்டாக்குதுன்னு எனக்குப் புரியுது.
பிளீஸ்.
கேத், பிளீஸ், என்னை மன்னிச்சிடு.
உங்க மேல தவறில்லைன்னு எனக்குத் தெரியுது.
ஆனால் உண்மையில், என்னால உங்களை மன்னிக்கதான் முடியலை.
ஏன்னா... எனக்கு ஒருவனால இன்பம் ஏற்படலாம் என்ற நினைப்பைவிட, ஒருவன் என்னை அத்துமீறி பலாத்காரம்
செய்திருக்கான் என்ற நினைப்பு உங்களுக்கு அதிக ஏற்புடையதாக இருக்கு.
கிட்டத்தட்ட... எனக்கு பாலியல் பலாத்காரம் நடந்தது, உங்களுக்கு நிம்மதியை தருவது போலிருக்கு.
மன்னிக்கணும், எனக்கு... அதை...
எனக்கு அதை எப்படி மன்னிக்க முடியும்னு தெரியலை.
கேத்தரீனும் ராபர்ட்டும் அவர்களுடைய விவாகரத்து ஆவணங்களை முடிவு செய்தனர்.
தன்னுடைய எதிர்காலம் நிலையற்ற ஒன்றாக இருக்கக்கூடும் என்று கேத்தரீன் அறிவாள்.
ஆனால் அவளுக்கு அது ஒரு பிரச்சினை இல்லை.
அவள் இப்போது அவசரப்பட்டு எந்த ஒரு தீர்மானத்தையும் எடுக்க மாட்டாள்.
இந்த நிகழ் காலத்திலும், நிக்கோலஸ் மீதிலும்தான் அவள் தன் கவனத்தை செலுத்த விரும்புகிறாள்.
தன் மகனின் அன்பை முழுவதுமாக பெறும் வாய்ப்பை தன் மகன் தனக்குக் கொடுத்ததற்கு
நன்றிக்கடனில் மூழ்கிப் போயிருக்கிறாள் கேத்தரீன்.
எனக்கு நினைவில்லை.
தெரியும்.
என்னை மன்னிச்சிடு நிக்.
எனக்கு எதுவுமே நினைவில்லை.
ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.
என்னை மன்னிச்சிடு.
அட, இல்லை.
என்னை மன்னிச்சிடுங்க.
நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.
சரி.
தெரியும். நானும் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
ஸ்டீவ் கோலின், லின் ஃபைஞ்ச்டீன் ஆகியோருக்கான அன்பான நினைவு அஞ்சலி
ரெனீ நைட் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
சாந்தி சாந்தி சாந்தி
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்