(องก์ที่เจ็ด)
ทันทีที่ฉันกลับมาถึงห้อง
คนแปลกหน้าคนนั้นก็หายวับไปจากใจ
ฉันเพิ่งมีวันพิเศษกับลูกชาย
คือสามีไม่อยู่ด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้คิดถึงเขาขนาดนั้น
แล้วความหวั่นเล็กๆ ในใจ ที่จะต้องใช้เวลาทั้งวันตามลําพัง
โดยที่ต้องคอยเล่นกับนิโคลัสตลอดเวลา ก็ผ่านไปได้โดยง่ายดาย
ฉันกลับเป็นแค่... แค่ได้อยู่กับลูก
ฉันรู้สึกอิ่มเอมพออกพอใจ
จากช่วงเวลาหนึ่งวัน ที่ได้มีความสุขง่ายๆ กับลูกชาย
ฉันมีความสุข
(ยาเม็ด)
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันมีความสุขจริงๆ รึเปล่า
หรือความสุขทั้งหมดหลังจากนั้น เป็นแค่การสร้างภาพ
เพราะภรรยาคุณเขียนไว้ถูกต้องหมด
ทั้งเรื่องห้องโรงแรม เรื่องชุดที่ฉันใส่
แต่เธอไม่มีทางรับรู้ความรู้สึกของฉันได้
จังหวะนั้นฉันสุขใจ
- แนนซี่มักจะ... - หุบปาก ฉันยังพูดไม่จบ
คุณขยันสอดปากมากเรื่องมาพอแล้ว
ใช่ ภรรยาคุณเขียนตรงความจริงหลายอย่าง
รวมถึงเรื่องตอนที่ลูกชายคุณตาย
แม่ฮะ แม่ฮะ แม่ฮะ
คืนนั้นฉันไม่ได้นอนเลยสักนิด
ซื้อเรือยางได้มั้ยฮะ
- ฉันเจ็บปวดรวดร้าวทั้งร่าง - เรือยาง! เรือยาง! เรือยาง!
นิโคลัสอยากไปเล่นที่หาดมาก
เรือยาง! เรือยาง! เรือยาง!
- แต่ฉันแทบขยับตัวไม่ไหว... - เรือยาง! เรือยาง! เรือยาง!
แต่เราก็ไปนะ เอ่อ ไปที่หาด
เรือยาง!
แล้วระหว่างทาง... ฉันก็ใจอ่อน ยอมซื้อเรือยางให้ลูก
มันจะช่วย...
ตอนนั้นฉันคิดว่ามันจะช่วยชีวิตฉัน ให้ลูกได้มีอะไรเล่นตอนอยู่บนหาด
จนกว่าฉันจะมีแรงลงไปเล่นน้ํากับลูก
เพราะฉันเหนื่อยเหลือเกิน
คืนก่อนหน้านั้น... ทําจนฉันไร้เรี่ยวแรงใดๆ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเผลอหลับ
แต่ก็หลับ
เหมือนปิดจิต
ฉันหลับตา แล้วก็หลับไป
ฉันตื่นมาอีกทีเพราะลมแรง จนกระทั่งพัดทรายมาเสียดสีผิวจนแสบ
ทันใดนั้นฉันก็รู้เลยว่า เกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลขึ้นแล้ว
คลื่นลมในทะเลแรงมาก แล้วนิโคลัสก็...
เขายิ้ม หลุดอยู่ในโลกเล็กๆ ของตัวเอง
นิโคลัส
- แล้วคลื่นก็... - นิโคลัส!
คลื่นใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เรือโผโคลงมากขึ้นเรื่อยๆ
ลูกถูกซัดไกลออกจากฝั่งไปทุกที
แต่วิ่งไปจนน้ําขึ้นมาถึงเอว ฉันก็... ตัวแข็งไปหมด
คือว่า ฉันกลัวทะเลมาตลอด แต่...
แล้วฉันก็แน่ใจเลยว่า ถ้าฉันออกไป... ว่ายออกไปหาลูก
เราจะต้องจมน้ําตายด้วยกันทั้งคู่
ดูเหมือนจะมีแต่ผู้ชายนะ ที่จมน้ําตายจากการช่วยเด็ก
ไม่ใช่พวกแม่ๆ แต่เป็นพ่อๆ
ก็คงมีผู้หญิงที่ทําบ้างแหละ
แต่ฉันไม่เคยอ่านเจอเลย
ฉันคงไม่ใช่คนเดียวที่ไม่กล้าพอ
ที่จะว่ายตามลูกชายออกไป
ฉันถามตัวเองมาตลอด ถ้าหากนั่นเป็นตึกที่ไฟไหม้
หรือเป็นคนที่จ่อปืนที่หัวลูก มันจะแตกต่างจากเหตุครั้งนั้นไหม
ถ้าเป็นเรื่องนั้น... ฉันจะมีความกล้าขึ้นมาหรือเปล่า
คือฉันจะวิ่งลุยไฟเพื่อลูกไหม
หรือ... รับกระสุนแทนนิคไหม
ฉันไม่รู้ ฉันรู้แค่ว่า... ทะเลทําให้ฉันไม่กล้า
ฉันไม่ได้เสี่ยงชีวิตออกไปช่วยลูก นั่นเป็นสิ่งที่ฉันต้องรู้สึกผิดไปทั้งชีวิต
และแล้ว...
ฉันก็เห็นเขา
เขาวิ่งลงหาดมาทางฉัน
ทันทีที่เขาลงมาถึงทะเล เขาก็พุ่งตัวลงว่ายทะลุคลื่น
ไม่นะ อย่า!
คํานั้นหลุดออกมาจากปากฉันเอง...
- ไม่! ไม่เอา - ก่อนจะห้ามใจได้ทัน
ขอแค่ไม่ใช่เขา ไม่เอาคนนั้น
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คนนั้น
ฉันได้แต่ยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น
ได้แต่มองตอนที่เขาว่ายด้วยมือเดียว
ลากเรือฝ่าคลื่น ทําตัวเหมือนเป็นพระเอก
แต่ทะเลก็ต้านเขาเหมือนกัน
แล้วมีผู้ชายอีกสองคน
ที่พุ่งลงน้ํา ว่ายออกไปหาพวกนั้น
จนกระทั่งในที่สุดนิคก็ขึ้นมาบนฝั่งได้ปลอดภัย
ทุกคนสนใจแต่นิคกี้กับผู้ชายสองคนนั้น
ไม่มีใครมองลูกชายคุณเลย
เขาเป็นพระเอกนี่ ทุกคนก็คิดว่าเขาโอเค
ใช่ เรื่องนั้นภรรยาคุณคิดถูก
ฉันเห็นลูกชายคุณ ว่ายกระเสือกกระสนในทะเลจริงๆ
แล้วฉันก็ไม่คิดจะขยับทําอะไรสักนิด
เสียงกรีดร้องของเขาโดนเสียงลมกลบหมด
ฉันก็ไม่คิดจะทําอะไรเพื่อช่วยเขา
(เรือกู้ภัย)
พวกนั้นกู้ร่างขึ้นมาบนเรือ พายกลับมาขึ้นฝั่ง
ทุกคนก็กรูเข้าไปช่วย
ตลอดช่วงที่เกิดเรื่องนั้น นิโคลัสพูดแค่คําเดียวว่าหนาวจะแย่
เหมือนเขาไม่รู้ตัวเลยว่าเกือบจมน้ําตาย
เขาไม่เคยพูด... ว่าเขากลัวเลยสักนิด
แต่ฉันกลัว
ตอนนี้ก็ยังกลัว
ลูกแค่หนาว อยากกลับขึ้นไปที่ฝั่ง
แล้วคนแปลกหน้าก็มาช่วยเขา
ง่ายๆ แบบนั้น
แล้วลูกก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องวันนั้นอีกเลย
ทั้งเรื่องหาด เรือยาง ลูกชายคุณ ไม่ได้พูดเลย
ผมไม่สนว่านิโคลัสจะหนาวไหม ลูกชายผมตาย
ใช่ ใช่ เขาตาย
เขาจมน้ําตาย
คุณยืนดู คุณไม่ทําอะไรทั้งนั้น
- คุณยืนนิ่ง... - ฉันยังพูดไม่จบ
นั่งลงไปเลย!
ทีนี้คุณต้องเข้าใจว่า คืนก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้น
เมียคุณแต่งหนังสือทั้งเล่ม จากรูปถ่ายแค่ไม่กี่ใบ
แต่รูปถ่ายไม่ใช่ความจริง
คุณพูดเองด้วยซ้ํา มันเป็นแค่เศษเสี้ยวของความจริง
คืนก่อนที่ลูกชายคุณจะตาย
ฉันเดินกลับห้องโรงแรมตัวเองพร้อมจะอาบน้ํา
และอ่านหนังสือจนหลับไป
อย่างที่เล่าไว้ก่อนหน้านี้ ฉันพอใจแล้ว
ไม่สิ
ยิ่งกว่าพอใจเสียอีก
ฉันมีความสุขมาก
ฉันคงเผลอคากุญแจไว้ที่ประตูตอนเปิด
เพราะไม่อยากให้ไวน์หก
แล้วฉันก็ได้กลิ่นตัวเขาก่อนจะเห็น
กลิ่นอาฟเตอร์เชฟเขา...
เงียบเลยๆ
แล้วฉันก็... ลิ้มรสเหงื่อเขาได้
ตอนนี้รสเหงื่อเขายังติดในใจอยู่
ไม่รู้เหมือนกันว่ามันรสอะไร ความตื่นเต้นล่ะมั้ง
แล้วฉันก็ประหลาดใจตอนได้ยินเสียงพูด
เพราะก่อนหน้านั้นตอนที่ เอ่อ...
ตอนที่รู้ตัวว่าเขามองฉันอยู่
ตอนที่เขายิ้มให้ฉันน่ะ ฉันจินตนาการเสียงเขาเป็นอีกอย่าง
ฉันนึกว่าเสียงเขาจะอ่อนโยน
แต่ที่จริงมันไม่อ่อนโยนเลย
เต็มไปด้วยอารมณ์เกลียดชัง
- แต่ภาพถ่าย... - ใช่
ใช่ เดี๋ยวจะเล่าถึงเรื่องภาพถ่ายด้วย
เลียไป
ฉันไม่เคยโดนตบมาก่อนในชีวิต ก็อึ้งทําอะไรไม่ถูก
ฟันสะท้าน หูอื้ออึงไปหมด
- ฉันได้แต่... - ขอละ
- ไม่อยากเชื่อว่าเกิดอะไรขึ้น - ถ้าคิดจะทําอีกหรือคิดจะกรี๊ด
กูจะเชือดทั้งมึงและลูก
กูจะกรีดให้หน้ามึงเป็นแผลไปตลอดชีวิต เข้าใจไหม
ตกลงว่ากูพูดอะไรมึงต้องยอมหมดนะ
ถอดเสื้อผ้าออกเลย
แม่ฮะ แม่ฮะ
ขอร้อง อย่านะ ขอเลย
- บอกให้มันกลับไปนอน - ขอร้อง อย่าทําลูก
- สั่งให้มันกลับไปนอน - ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ลูก...
- ลูกจ๊ะ กลับไปนอนเถอะ แม่อยู่นี่ - แม่สัญญาแล้วนี่
- แม่บอกจะเปิดประตูไว้ - ขอร้อง
ทําให้แม่งหุบปาก
ทําให้ไอ้เด็กเวรนั่นหุบปาก
กลิ่นอะไรน่ะแม่
นี่นะจ๊ะ
นอนเสียเถอะ
ถ้านิคตื่นขึ้นมาจริงๆ...
ฉันไม่รู้ว่าลูกคุณจะทําอะไร
ฉันเลยโล่งใจมากตอนเดินออกจากห้องลูก แล้วรู้ว่าเขาตามฉันมา
แล้วเขาก็ เอ่อ...
หยิบกล้องขึ้นมา แล้วฉันก็นึกว่า
"อ้อ สงสัยจะถ่ายรูปไปแบล็กเมล์"
แล้ว...
ฉันเลยคิดว่า "งั้นลองเกลี้ยกล่อมดีกว่า"
ฉันไม่อยากให้เขาทําร้ายนิค
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทํายังไง จะให้ฉันทําอะไร โพสท่าเหรอ
แล้วฉันก็สยองมาก เพราะเขาเลือกชั้นใน
ที่สามีเพิ่งซื้อให้เพื่อ... เพื่อวันหยุดรอบนี้
เร็วเข้า
เร็วอีก
หันกลับมา
เช็ดน้ําตาเลยแล้วยิ้ม เข้าใจมั้ย
ยิ้มสิ
เออ ดีมาก นั่งลง
หยุดเลย หยุดๆ
ไม่เอาสิ
บรา เร็ว ถอด
ฉันหลับตา
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นก้อนโสมมไร้ประโยชน์
แต่ก็ยังได้ยินเสียงชัตเตอร์ และเสียงเลนส์ซูมเข้าออก
ตอนที่เขาเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
และ...
ฉันทําทุกอย่างตามที่เขาสั่ง
ฉันขบริมฝีปากบน ฉันคราง ร้องระส่ํา อุทานหวิว
ทําเพราะหวังว่าเขาจะพอใจแล้วจะไปเสียที
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงเขาถอนใจคราง...
ฉันรอนิ่ง กลัวเกินจะขยับ
ฉันนึกว่าเขาจะต้องการแค่นั้น
- ฉันเลยพูดว่า "ช่วยออกไปเสียที" - ช่วยออกไปเสียที
แต่ฉัน... นั่นคือจุดที่ฉันพลาด
ไม่น่าจะพูดออกไปเลย
น่าจะทําเป็นเหมือน นั่นเป็นสิ่งที่ฉันต้องการเหมือนกัน
อย่านะ! อย่า
ตอนนั้นฉันรู้เลยว่า เรื่องนั้นยังไม่จบ...
ฉันกลัวสุดชีวิต
- เขาถือมีด - มึงต้องยิ้มไปด้วย
ตลอดช่วงนั้น ฉันได้แต่คิดว่า
จะทํายังไงให้เขาออกไปจากห้อง
จะทํายังไงให้เขาอยู่ห่างๆ จากนิค
ฉันเลยคิดแต่ว่า... หวังว่าสักพักเขาจะนึกสงสารพวกเรา
แล้วตอนนั้น ฉันก็ได้ยินเสียง
เสียงที่เหมือนกับสัตว์บาดเจ็บโหยหวน
ฉันเพิ่งรู้ตอนนั้นเองว่า...
เสียงฉันเอง
ร่างทั้งร่างเจ็บปวดรวดร้าวไปหมด ทุกส่วน
เขาจับฉันพลิกตัวแล้วก็...
จูบฉัน แล้วฉันก็...
ฉันได้ทั้งรสฟันและน้ําลายเขา
แต่กลิ่นอาฟเตอร์เชฟมันช่าง... ชวนให้คลื่นไส้มาก
ฉันสามารถ...
ทําให้รู้สึกจะอ้วก
อาฟเตอร์เชฟกลิ่นเดียวกับที่ได้จากตัวคุณ ตอนที่... อยู่ที่โรงพยาบาล
แล้วเขาก็...
ไสเข่าเข้ามาแล้วก็... ดันเข้ามาที่ต้นขาฉันแรงมาก
ก่อนจะสอดร่างเข้ามาอีกรอบ
ฉันก็...
เขาหมดแรงทับตัวฉัน ฉันก็แค่...
เขานอนทับอย่างนั้น ฉันไปไหนไม่ได้ ขยับไปไหนไม่ได้
ฉันคิดเลย "พระเจ้า ช่วยให้เรื่องนี้จบเสียที"
แต่แล้วเขาก็เริ่มใหม่อีก
ฮื่อ
ฉันต่อสู้ไหม
ไม่สู้
ฉันกรีดร้องไหม ไม่ ฉัน... กรี๊ดไม่ได้
จุดสําคัญที่คุณต้องเข้าใจคือ...
ลูกชายคุณข่มขืนฉันซ้ําแล้วซ้ําอีก
ตลอดเวลาสามชั่วโมงครึ่ง
ลูกชายคุณทารุณกรรมฉันอยู่ สามชั่วโมงครึ่งเต็มๆ
แล้วจากนั้น เอ่อ เขาก็หยุด เขาพอแล้ว
พลิกตัว
ยิ้ม
แล้วเขาก็ยังพูดกับฉันอีกว่า
- "ขอบคุณนะ ใช้ได้เลย" - ขอบคุณนะ ใช้ได้เลย
พอเขาพูดแบบนั้น
ฉันอยากให้เขาตายไปเสียตรงนั้น
ใช่ คืนนั้น
ฉันยอมแลกทุกอย่างในชีวิต ถ้าเขาจะตายไปได้
ดังนั้นตอนที่เขาจมน้ําตาย...
ฉันจึงเดินจากมาเฉยๆ
นั่นคือความจริง
ฉัน... แกล้งทําเป็นเสียใจเรื่องนั้นไม่ได้
ผมไม่เชื่อ คุณโกหก
- คุณไม่เชื่อเรื่องส่วนไหนล่ะ - ทั้งหมดนั่นแหละ คุณ... คุณ...
ถ้านั่นเป็นเรื่องจริง ตอนเจอแนนซี่คุณก็ต้องเล่าให้เธอฟังแล้ว
อะไรนะ คุณจะให้ฉันบอกเมียที่ใกล้ตาย...
ว่าฉันโดนลูกชายที่เสียไปแล้วของเขาข่มขืนน่ะนะ
บอกไปแล้วได้อะไรขึ้นมา
สาเหตุเดียวที่ฉันบอกคุณอยู่ตอนนี้ เพราะฉันอยากให้คุณหยุดเสียที
ฉันอยากให้คุณปล่อยฉันกับลูกไป อย่ามายุ่ง
คุณไม่มีหลักฐาน!
ไงนะ จะให้ฉันเอาหลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ให้ก็ได้
ต้องการแบบนั้นใช่ไหม ต้องเห็นใช่ไหมถึงจะพอใจ
ก็ได้ หลังจากเขากลับไป
ฉันควักครีมทาหน้าทิ้งทั้งกระปุกทิ้ง แล้วเอามาจ่อกับตัวเอง
ฉันเบ่งเอาเมือกอสุจิน่าขยะแขยงจากเขา ออกจากร่างตัวเอง
ปิดฝา
แล้วฉันก็ถ่ายภาพ เอ่อ... แผลทุกอย่าง รวมทั้ง...
แผลช้ําที่ต้นขา รอยกัดที่คอ
เผื่อจะต้องใช้เป็นหลักฐานทีหลัง เพราะว่า...
ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจะอยากทําอะไร
ฉันยังไม่มีแรงพอที่จะไปหาตํารวจ
แล้วฉันก็... ไม่อยากให้นิคกี้ต้องเจอเรื่องแบบนั้น
ฉันเลยคิดว่า โอเค
ขอฉันรวบรวมสติก่อน แล้วจะค่อยจัดการทีหลัง นึกออกไหม
พรุ่งนี้หรือวันถัดไป
แต่เขาก็ตายไปก่อน
เข้าใจไหมเนี่ย เขาตาย
ฉันเลยคิดว่า...
"ขอบคุณพระเจ้า มันตายไปแล้ว"
ฉันไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใครแล้ว ว่าฉันไม่มีความผิด
ถ้าไม่สบายใจ ฉันไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั้นเลยได้
ฉันไม่ต้องย้อนกลับไปคิดถึงมันถ้าไม่อยากคิด
ฉันไม่ต้องไปยืนเป็นพยาน แล้วถูกหาว่าโกหกในศาล
โดนคนพูดว่าฉัน... ยั่วผู้ชายให้เข้ามาหาถึงในห้อง
หรือโดนหาว่าฉันรู้จักเขาก่อน หรือเขาเลี้ยงเหล้าฉันที่บาร์
หรือฉันให้ท่าเขา เหมือนที่หนังสืออุบาทว์ของคุณเขียน
ดังนั้น ฉันก็เลยทิ้งหลักฐาน
แล้วตอนฉันล้างรูปของตัวเอง จากวันหยุดรอบนั้นของฉัน
ฉันก็ลบ... หลักฐานการบาดเจ็บทั้งหมดออกไป
ฉันเก็บแต่ภาพถ่ายความสุขของ...
นิโคลัสกับโรเบิร์ตและตัวฉันเอง
หลังจากนั้น ไหนๆ ก็เล่าแล้ว...
ตอนกลับมาถึงลอนดอน ฉันพบว่า...
ฉันพบว่าฉันตั้งครรภ์
นั่นอาจเป็นลูกของโรเบิร์ตก็ได้ และ...
เราอยากได้ลูกคนที่สองมาก
แต่พอไม่รู้ว่า... เด็กในท้องเกิดจากไอ้ผู้ชายที่ข่มขืนฉันรึเปล่า
ฉันจึงทําแท้ง
ใส่อะไรในชาฉัน
แกใส่อะไรในชาของฉัน ไอ้แก่คลั่ง
อย่าพยายาม
เธอจะต้องหลับไป แต่ไม่เป็นอะไรหรอก
ฉันจะกลับไปที่โรงพยาบาล
ไม่นะ
ฉันจะจบเรื่องทั้งหมดนี่
สวัสดีครับ ส่งแท็กซี่มาหน่อย
บ้านเลขที่ 87 ถนนแฮร์ริงตัน
แม่งเอ๊ย
นิโคลัส ฉันหมอคีธนะคะ ลืมตามองหมอหน่อยได้ไหม
เก่งมากค่ะ นิโคลัส บีบมือหมอหน่อยได้ไหม
บีบเลย บีบหนักๆ เก่งมาก
นิโคลัส ตอนนี้มีท่อสอดอยู่ในปาก
เราจะพยายามถอดออกให้นะ ได้รึเปล่า
ขอดูหน่อย ยกนิ้วโป้งไหวไหม
พยาบาลคะ เอาท่อออกได้เลย
ฉันปิดเครื่องช่วยหายใจแล้ว
นิโคลัส ฉันจะนับจากหนึ่งถึงสาม
สามแล้วไอแรงๆ เลย โอเคนะ
หนึ่ง สอง สาม ไอมาหน่อย ไอ
เก่งมากค่ะ นิโคลัส เก่ง
- หายใจเลย นิโคลัส หายใจลึกๆ - ไม่ต้องเกร็ง
คุณทําได้ดีมาก
ฉันจะให้ออกซิเจนทางจมูกแทน
โอเคไหมคะ นิโคลัส
ผมอยู่ที่ไหน
เกิดอะไรขึ้น
นิโคลัส คุณอยู่โรงพยาบาล
ตอนนี้มีคนดูแลอย่างดี
แล้วเราจะมาอธิบายให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นนะคะ
แหม อรุณสวัสดิ์ค่ะ สุดหล่อ
(โบลท์)
(จะไปไหน - โรงพยาบาลอีสต์แอคตัน)
(เลือกโบลท์)
(ยืนยันจองรถแล้ว)
(กาแฟ)
เห็นรึเปล่า มันตัดหน้ามาเหมือนผมไม่มีตัวตน
คนแถวนี้ขับรถไม่เป็นจริงๆ
(รถจะมาถึงในอีก 1 นาที)
สวัสดีค่ะ มากับฉันหน่อยนะคะ
เอ็มม่า ขอโน้ตทางหัวใจของหมอจันทาหน่อย
- ขอบคุณค่ะ - ได้ค่ะ
เขาเป็นอะไรหรือเปล่า
เขาฟื้นแล้ว รู้ตัวดีพอประมาณ นั่นถือว่าเป็นข่าวดีมาก
แล้วเขา... พูดได้ไหม
ได้ค่ะ น่าจะยังมึนยาอยู่เล็กน้อย
แต่เรายังต้องรักษาอาการติดเชื้อที่เยื่อบุหัวใจ
ซึ่งอาจเกิดซ้ําได้ถ้าเขาเสพยาเข้าเส้นเลือดต่อ
ผมเข้าใจๆ แต่เขาจะหายดีได้ใช่ไหม
- เอากาแฟไหมคะ คุณหมอ - เขาฟื้นแล้วและมีสติรู้ตัว
ขอบใจมากจ้ะ เอ็มม่า
ซึ่งนั่นถือเป็นข่าวดีมากแล้ว
พรุ่งนี้เราจะลองตรวจเลือดอีกครั้ง แต่ตอนนี้เขาก็ยังต้องพักก่อน
ผมขอ... เข้าไปคุยกับเขาได้ไหม
เข้าไปพบได้ แต่อย่าทําให้เขาเหนื่อยนะคะ
ต้องไปแล้ว โดนตามไม่หยุด
- เข้าใจครับ ขอบคุณมากครับ คุณหมอ - ยินดีค่ะ ขอบคุณ
ขอบใจจ้ะ เอ็มม่า บอกทางภาคหทัยที
ว่าฉันกําลังขึ้นไปนะ ขอบคุณ
(แคเธอรีน)
(ไม่รับ)
กรุณาฝากข้อความเมื่อได้ยินสัญญาณ
ถ้าอยากฝากข้อความใหม่ กดปุ่มสี่เหลี่ยมได้ทุกเมื่อ
โรเบิร์ต เรื่องนี้ซีเรียสมากนะ
สตีเฟน บริกสตอคกําลังไปที่โรงพยาบาล
คุณจะปล่อยให้เขาเข้าใกล้นิโคลัสไม่ได้
โอเคนะ ห้ามเด็ดขาด ขอละ โรเบิร์ต
นี่เรื่องสําคัญมากจริงๆ
เขาเป็นคนอันตราย
อะไรอีก
พ่อกลัวมากๆ เลยนะ นิค
บอกไม่ถูกเลยว่าดีใจแค่ไหนที่ลูกฟื้น
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปกันได้
โอเคนะ
ไม่เป็นไรนะ นิค
สบายใจแล้วค่อยว่ากัน
คุณควรไปพักบ้าง
- อยู่ตรงนี้ก็ไม่เป็นไร - คนไข้ต้องพักค่ะ
เขาไม่เป็นไรหรอก
ออกไปหายใจหายคอบ้าง
เดี๋ยวพ่อกลับมานะ
โอเคนะลูก
(สตีเฟน บริกสตอคกําลังไปที่นั่น)
(ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าให้เขาเข้าใกล้นิโคลัสเด็ดขาด)
- ผมอยู่หน้าโรงพยาบาลนะ - โอเคค่ะ
(สตีเฟน บริกสตอคกําลังไปที่นั่น)
(ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าให้เขาเข้าใกล้นิโคลัสเด็ดขาด)
(แผนกฉุกเฉินและอุบัติเหตุ)
(แผนกฉุกเฉิน)
ขอโทษนะคะ ขับเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม
- มีกล้องจับความเร็วครับ - แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉินทางการแพทย์
ขอโทษจริงๆ แต่โดนตัดแต้มเพิ่มไม่ได้แล้ว
ยังต้องหาเลี้ยงครอบครัว
เข้าใจ ได้
ประตูกําลังปิด
- จะติดอีกนานแค่ไหน - เกือบถึงแล้ว
นี่! จะไปไหนน่ะ ปิดประตูเลย
ประตูกําลังเปิด
(โต๊ะพยาบาล)
กลับมาแล้วเหรอคะ
คุณเรเวนสครอฟท์ยังอยู่ไหม
ที่จริงเขาเพิ่งออกไปข้างนอกค่ะ
อ้อ ขอบคุณครับ
ขอโทษนะคะ คนนอกเยี่ยมได้แปดโมงเช้าถึงสองทุ่ม
โรเบิร์ตขอให้ผมนั่งเป็นเพื่อนนิโคลัสหน่อย
แค่แป๊บเดียว
ก็ได้ แป๊บเดียวนะคะ แต่เข้าไปคุยกับพยาบาลไอซียูก่อน โอเคไหมคะ
แน่นอนครับ ขอบคุณ
คุณไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
ควรไปพักมากกว่านะคะ
ผมนอนไม่หลับ เป็นห่วงนิโคลัสมากเกินไป
ผมคงจะทนไม่ได้ถ้า...
นิโคลัสฟื้นแล้วค่ะ
นั่นข่าวดีมาก
ดีจริงๆ
อย่าอยู่นานแล้วกันนะคะ
เขาจําเป็นต้องพัก
แน่นอน
ได้ ขอบคุณมาก
คุณเป็นคนดีมาก
แม่ฮะ
แม่
ผมอยากไป
แม่ ขอร้อง
ผมอยากไป
ผมอยากไป ขอเถอะ
คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่า
ผมคุยเอง
คุณบริกสตอค เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
- นี่โรเบิร์ต - ผมขอโทษ
- ผมขอโทษจริงๆ - ขอ... ขอ...
ขอโทษเรื่องอะไร
ผมผิดไปแล้ว
- ผิดแบบไหน - ผมผิดไปแล้วทุกเรื่อง
ขอโทษนะคะ อย่าวิ่งในนี้
ไม่นะ
แกทําอะไรลูกฉัน
เสียใจด้วย
แคธ! แคธ!
แคธ ผมขอโทษจริงๆ แคธ ผมขอโทษ
- โอ๊ย ลูกฉัน ลูกเอ๊ย - ขอโทษนะ แคธ มองผมสิ
- ลูกคนดีของฉัน - ผมน่าจะฟังคุณก่อน แคธ
ผมขอโทษจริงๆ
- นิคกี้! นิคกี้! นิคกี้! - นี่ความผิดผมเอง ไม่ๆ นิคกี้ไม่เป็นอะไร
- นิคกี้! - ลูกไม่เป็นไร ผมขอโทษ แคเธอรีน
ไม่ๆ นิค... แคธ ฟังก่อน นิคไม่เป็นไรแล้ว เขาฟื้นแล้ว
เขาปลอดภัย ปลอดภัยแล้ว
ลูกปลอดภัย ไม่ต้องห่วง
อะไรนะ เขา... ฟื้นแล้วเหรอ
เขาฟื้นแล้ว
- นิคกี้ - ขอโทษนะคะ
ให้ตาย แม่ขอโทษจ้ะ
ไม่เป็นไร อย่าร้อง ไม่เป็นไร
เดี๋ยว ทําไมก่อนหน้านี้ไม่บอกผม
ทําไมก่อนหน้านี้ไม่บอกเรื่องนั้น
ผมไม่เคยได้เจอภรรยาคุณมาก่อน
ผมไม่รู้ความจริงจนวันนี้
แต่คุณต้องรู้สิว่าลูกชายตัวเองเป็นคนยังไง
ไม่มีใครอยากเชื่อว่าลูกชายตัวเอง สามารถทําเรื่องแบบนั้นได้หรอก
แต่คุณส่งหนังสือเล่มนั้นมาให้ครอบครัวผม
คุณส่งภาพถ่ายนั้นมาให้ผม ผมยังเห็นใจคุณ
- ผมรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณไอ้ลูกชายคุณด้วยซ้ํา - ประตูกําลังเปิด
คุณจะไม่รู้ได้ยังไง
ทําไมถึงไม่คิดถามก่อนเลย
ไม่ใช่สิ คุณเรเวนสครอฟท์ ทําไมคุณนั่นแหละไม่คิดถาม
ประตูกําลังปิด
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ อี.เจ. เพรสตัน)
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ 18 กันยายน 2011)
คุณรู้แก่ใจมาตลอดว่า ภาพโจนาธานในหัวของแนนซี่
เป็นคนดีกว่าตัวจริง
แล้วคุณก็สมรู้ร่วมคิดกับเธอ
เพิกเฉยเบาะแสทุกจุด ที่อาจทําให้ไม่สบายใจเรื่องลูก
คุณเองก็มีความผิดมหันต์ที่หลอกตัวเอง ไม่ต่างจากเธอ
ข้อแก้ตัวเดียวที่อ้างได้คือคุณทําไปด้วยรัก
แต่นั่นก็ช่วยแก้ต่างอะไรไม่ค่อยได้
คุณอ่อนแอ
สิ่งที่คุณทําลงไปนั้น สร้างแต่ความเจ็บปวดและฝากบาดแผลมากมาย
คุณรู้ว่าชีวิตนี้คงไม่มีทางได้รับการอภัย
ไม่มีอะไรไถ่ถอนชีวิตที่สูญเปล่าไร้ค่าได้
ไม่มีอะไรช่วยให้กลับมาบริสุทธิ์
ไม่มีอะไรไถ่บาปให้คุณได้
ชีวิตข้างหน้าไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
มีแต่ความว่างเปล่าเท่านั้น
ผมขอโทษจริงๆ
ผมจินตนาการไม่ออกด้วยซ้ํา ว่าตอนนั้นคุณเจอเรื่องน่าสยดสยองแค่ไหน
และเรื่องตอนนี้ด้วย
ผมช่าง... โง่เง่าเหลือเกิน
ผมจะไม่... ไม่มีทางอภัยให้ตัวเอง แคธ
แต่ผมไม่รู้
ทําไมคุณไม่...
ทําไมคุณไม่บอกผม
ฉัน...
คงเป็นเพราะ...
ฉันไม่อยากให้เรื่องนั้นเข้ามาในชีวิตเรา
ไม่เลย ฉันอยากปกป้องคุณกับนิคจากเรื่องนั้น
และจากความรู้สึกโมโหเกลียดโกรธ ของฉันในตอนนั้น และฉัน...
คิดว่าฉัน...
ฉันไม่อยากให้คุณมองฉันเปลี่ยนไปน่ะ
ฉันไม่อยากให้คุณต้องคิดถึงเรื่องนั้น
ทุกครั้งที่มองฉัน
เพราะไม่ได้แค่... ฉันเองยังไม่อยากมองตัวเองเลย
ฉันรู้สึก... อับอายขายขี้หน้า
ตอนที่... ตอนหนังสือ...
กับภาพพวกนั้นเข้ามาในชีวิตเรา
ทําไมคุณถึง... ทําไมตอนนั้นไม่บอกผมล่ะ แคธ
ฉันพยายามแล้ว โรเบิร์ต
นึกออกไหม แต่ว่า... เวลาที่...
เวลาเราไม่เคยพูดถึงอะไรแบบนั้นเลย คือฉัน...
ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหน
ต้องหาคนช่วย... ถึงจะค่อยๆ วิเคราะห์ความคิดตัวเองได้
กว่าจะทําความเข้าใจได้ ก็ไม่อาจทําได้ด้วยตัวเองลําพัง
แล้วตอนนั้นคุณก็... เอาแต่โกรธและรู้สึกโดนหักหลัง
แล้วก็รังเกียจขยะแขยงฉัน
เป็นทุกอย่างที่ฉันกลัวว่าคุณจะเป็น
คุณไม่ยอมฟังฉันเลย จนฉันคิดไม่ออก
ฉันแค่...
ยิ่งคุยกับคุณฉันยิ่งกลับมารู้สึกผิดอีก
ดังนั้น...
- ผมขอโทษจริงๆ - ฮื่อ
อยากให้คุณเข้าใจว่าผมแค่... ผมถูกหลอก แคธ
ฉันเข้าใจอยู่แล้วนะ
ฉันเข้าใจว่าภาพถ่ายเหล่านั้นมันชวนสับสน
ได้โปรด
แคธ ให้อภัยผมด้วย
ฉันรู้ว่าควรให้อภัยคุณ
แต่ความจริงคือฉันอภัยให้ไม่ได้
เพราะคุณ... คุณทําใจรับ การที่ฉันถูกคนล่วงละเมิดอย่างรุนแรงได้
ทําใจง่ายกว่ามาก เทียบกับตอนที่หลงคิดว่า คนคนเดียวกันนั้นทําให้ฉันสุขสม
มันแทบจะเหมือนกับ... คุณโล่งใจที่ความจริงแล้วฉันถูกข่มขืน
และฉันก็... เสียใจนะ แต่ฉัน...
ไม่รู้จะอภัยให้เรื่องนั้นยังไง
แคเธอรีนกับโรเบิร์ต เซ็นข้อตกลงหย่าร้างขั้นสุดท้ายเรียบร้อย
แคเธอรีนรู้ว่าอนาคตยังไม่แน่นอน
แต่เธอก็ไม่หนักใจ
เธอไม่คิดจะรีบเร่งตัดสินใจอะไรตอนนี้
เธอแค่อยากใส่ใจกับนิโคลัส และเวลาปัจจุบันเท่านั้น
แคเธอรีนซาบซึ้งสุดหัวใจ ที่ลูกชายให้โอกาสเธออีกครั้ง
ยอมให้เธอโอบรับความรักของเขาเต็มที่
ผมจําไม่ได้ฮะ
แม่รู้จ้ะ
แม่ขอโทษจริงๆ นิค
ผมจําอะไรไม่ได้เลย
แม่ขอโทษจริงๆ
ผมขอโทษ
ไม่ต้องจ้ะ
ผมขอโทษ
ผมรักแม่นะ
จ้ะ
แม่รู้ แม่ก็รักลูกเหมือนกัน
(ด้วยรักและระลึกถึง สตีฟ โกลินและลินน์ ไฟน์ชไทน์)
(สร้างจากนวนิยายโดยเรเน่ ไนท์)
(สันติ สันติ สันติ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์