LULU X CHARLY TOP SECRET
VALLËZIMI I PARË, DASHURI E PARË, MË TË MIRAT E JETËS
Do të niseshim në orën 10:00 dhe është ora 10:21.
Je mirë, Lulu?
Unë jam shumë mirë.
- A pi duhan? - Jo.
A po pini duhan?
Lulu, nëse të shoh duke pirë duhan, do të ndëshkohesh...
Kush do të jetë?
Është ora 10:22. Me këtë ritëm, nuk do të shkojmë askund.
Unë jam?
Jo, Enrique. Ta kam thënë shumë herë.
Fotot me shkëlqim kushtojnë dy peseta më shumë për t'i vrarë.
Jo! Këto janë 10x15.
Harroje, do të shkoj atje.
Shkoj në dyqan. Enriquito më bezdis!
Çfarë po bën? Aerobikë?
Pili, të lutem, është tashmë ora 10:23!
Tashmë? Dhe po humb kohë duke paketuar për të gjithë.
Mos harroni sanduiçët.
Pepe, nuk mund t'i bëj të gjitha.
Mund të hamë në një bar.
Shpenzuam mjaftueshëm me pushime. Nuk mund të hamë jashtë!
Aspak. Rodri mund të të ndihmojë.
Rodri! mos u sill më dembel dhe ndihmo nënën tënde!
Çfarë po bën?
Babi, nuk është ashtu siç duket.
Po fërkoja një pomadë dhe...
Një pomadë? Çfarë pomade?
Gati sa nuk më spërkate. Ndihmo nënën tënde me sanduiçët.
- Dhe laj duart më parë, o çuk! - Po ikën akoma?
Ka punime në autostradë. Merrni daljen Valverde.
Mos shpejto në Sagrilla. Guardia Civil është atje.
E hollë, Zoti e ruajt kokën tënde të privilegjuar.
Është ora 10:24.
Mos u shqetëso për dyqanin tënd, është në duar të sigurta.
- Po. - Enriquito do ta mbajë dyqanin të sigurt.
Ai vdes. Vdes!
Pastaj?
Çfarë është? Më duhej gjysmë ore për ta ngarkuar.
- Nuk i sheh klientët? - U thashë të prisnin!
- Po e thyeja rekordin tim. - Nga budallallëku?
Ti je në krye vetëm një orë e 27 minuta më parë.
Të lutem Enrique. Të lutem.
Na vjen keq, do të të kontaktojmë menjëherë.
A na përgjigjet dikush?
- Së shpejti. - Thotë së shpejti.
Rodri! Lopatë.
Unë i kam gjërat e tua.
Shko dhe sill turistët. Ata duan më shumë sesa thjesht paella.
Për sa kohë që i prek gjinjtë.
Idiot, kjo skadoi dy vjet më parë.
Është gomë. Goma nuk skadon.
Vajzë, të thashë të mos e veshësh pallton time!
Më bën më mirë.
I pasuruar, ju lutem.
Si mund të shkoj në plazh për t'u çlodhur?
Ky budalla do të më shkatërrojë biznesin 15-vjeçar brenda 15 ditësh.
Mund të rri dhe të të ndihmoj, babi.
Do t'i japësh një dorë Çarlit.
Mund të qëndrosh në shtëpinë time. Kam një krevat të palosshëm.
Enrique, për hir të Zotit! Shko në dyqan!
Mut!
Mund të më duhet të rri disa ditë derisa ai ta kuptojë
dhe pastaj të shkosh me autobus.
- Pra, a mund të qëndrosh? - E bëj për dyqanin që na ushqen.
Çarli e ushqen edhe Lulun.
Mos e thuaj këtë për të!
Le të bëjë çfarë të dojë!
Do të bësh siç të them unë.
E kupton? Është diktaturë.
Ndalojeni. Jam i ngopur me të gjithë ju.
Nëse je i mërzitur, pse duhet të shkojmë me pushime bashkë?
Shiko. Është e lehtë.
Në djall të shkojnë festat. Le të rrimë.
Dhjetë vjet, Pepe.
Kalova dhjetë vjet duke të parë duke printuar fotot e pushimeve të të tjerëve.
Fqinjët tanë hanë sardele në La Malagueta.
Pozon me Kullën e Pjerrët të Pizës. Blejnë peshqirë në Lisbonë.
Ndërsa unë dhe fëmijët qëndruam në shtëpi vetëm me një ventilator.
Tani, a do të na shkosh me pushime?
Do të hyni me një buzëqeshje
dhe nuk do të ndalosh së qeshuri derisa të arrijmë në plazhin e mallkuar
dhe të futemi në Mesdheun e mallkuar!
A e kupton?
Do të nisemi në orën 10:31.
Është një kohë e mirë, apo jo?
Le të shkojmë në plazh Le të shkojmë në plazh
Rruga GENERAL YAGUE
Le të shkojmë në plazh
Le të shkojmë në plazh. Bomba shpërtheu.
Rrezatime nxirje
Dhe ata e lyejnë gjithçka me blu
Le të shkojmë në plazh Le të shkojmë në plazh
Le të shkojmë në plazh
Atëherë? Mrekullueshme, apo jo?
Dy blloqe larg plazhit. Ne marrim frymë nga jeta dhe deti.
Por, Pepe, ky nuk është hotel.
Pikërisht, është një apartament.
Do të kemi liri, do të jemi më rehat.
Sigurisht, mjeshtër.
Pse do të doje një hotel? Më ke mua.
Për të përgatitur shtratin, drekën, mëngjesin.
Hajde, Pili.
Hotelet nuk i kushtojnë dashuri asaj që i kushton ti gjërave.
Komenti seksist i ditës.
Kjo përsëri?
Nëse do të isha seksist, a do ta trajtoje nënën tënde në këtë mënyrë?
Ajo ka televizor me ngjyra, një lavatriçe të re dhe një makinë për prodhimin e kosit.
Zot i madh! Ku e takove babanë? Në një shpellë?
- Do ta bëjmë. - Po. Babai yt...
Bir, këshillë. Mos u nxito të gjesh një të dashur.
E dashura? Jam i lumtur të bëj seks!
Shko.
Unë mendoj se po.
Pepe! Cili është?
Është në katin e parë.
Sigurohuni që ta merrni porosinë. Zakonisht mbërrin në orën 12:00.
Dhe nënshkruani faturën e dorëzimit.
Jo, nuk ke pse ta kopjosh firmën time, Enriquito!
Përdore tënden, shoku. Mirupafshim.
Është tashmë ora 11:23. Hajde familje, nuk do të gjejmë një vend të mirë.
Po zotëri.
Pepe, ne shikojmë transportuesit e Tarzanit.
Pili, dëgjo.
Kam një surprizë për ditëlindje për vajzën. Ajo nuk do të ankohet.
Do ta kalojmë mëngjesin në plazh deri në orën 12:45.
Porosita një paella.
Do të largohemi nga restoranti në orën 16:50 dhe do të shkojmë në qytet.
Ajo mund të blejë çfarë të dojë deri në orën 18:00.
Në orën 6:20 pasdite, dashuri.
Ne nuk jemi skllevër të kohës.
Sigurisht.
Pastaj këndojmë "Gëzuar ditëlindjen" dhe...
Surprizë! Ne ju japim dhuratën e ditëlindjes.
Zemër!
Është e bukur!
"Lulu. Nga prindërit e tu." E adhuroj.
- A bleve një kartolinë? - Qartë.
Më lejoni të shoh.
"Nesër është sot. Duam të të urojmë një ditëlindje të lumtur."
- Shkëlqyeshëm. - Do ta bëjmë.
- Do ta bëjmë. - Merre këtë.
Ujë... Birrë...
E ke parë, Lulu? Princi po bëhet gjithnjë e më i pashëm!
Lulu!
Ti izolohesh me muzikën dhe ditarin tënd.
Pas 30 vitesh, do t'i kujtoni këto pushime të tmerrshme.
Nuk do të kesh nevojë për një ditar pas 30 vitesh.
Do të kemi implante kiborgësh në tru.
- Po. - Njeriu i së ardhmes do të jetë bionik.
Kjo është jeta, familja.
Hajde, do të bëj një foto.
Po!
Qëndro aty.
Hajde. Eja këtu zemër.
Ashtu është. Në rregull, buzëqesh.
Shkëlqyeshëm! Shkëlqyeshëm!
Do ta zmadhoj dhe do ta shfaq, që klientët të shohin jetën tonë.
Edhe një.
Shumë mirë. Një natyrisht. Shkëlqyeshëm.
Po i dashuri yt?
Përshëndetje familje!
Çfarë rastësie! Po bëja shaka me...
- Me nipërit e mi, po. - Ma jep mua!
Djalë i mallkuar.
- Janë horra. - Çarli, hajde.
Babi, meqenëse kam ditëlindjen,
Mendova se ishte një ide e mirë të festonim së bashku.
Çfarë? Asnjë mënyrë! Do ta kalosh me familjen tënde.
Ne do të...
Le të hipim në ato varka.
Çarli, më vjen keq që ke udhëtuar deri këtu. Ne do të udhëtojmë.
Baba, unë vendos me kë do ta kaloj ditëlindjen time.
Unë mbush 18 vjeç, jo gjashtë.
Çfarë të ardhmeje do të kesh me këtë parazit?
- Si më thirri? - Parazit.
Je një parazit! Një i padobishëm!
Babi, ti po ma prish të tashmen, mos ma prish të ardhmen!
Dashuri.
- Lulu! - Çarli, hajde.
Peper, ndalo.
Të gjithë po shikojnë.
Çfarë kemi bërë që ajo të dalë me atë ngacmues?
Babai im tha të njëjtën gjë për ty. Dhe tani na shikon.
Dy fëmijë dhe një kredi hipotekare.
Lulu!
Çfarë ishte?
Mos harroni se rezervimi është në orën 15:00!
Në orën 14:45!
- Thuaji Çarlit të vijë me ty. - Po.
Ishte pikërisht ajo që më duhej për të paguar vaktin e atij paraziti.
- Paella është për katër persona, Pili. - O Zot!
Më pëlqen ta përsëris paellën.
Hajde, lësho flokët.
Shumë mirë. Bukur e dashur. Shkëlqyeshëm.
Më mungojnë vetëm gërshetat për t'u dukur si Bo Derek.
Je kaq budalla.
A nuk jemi shumë larg, Pepe?
Jo.
Ka pulëbardha këtu, prandaj jemi afër plazhit.
Ku e mësove këtë, Kusto?
Në varkat e Parkut Retiro?
Çfarë...
- Si ndryshoi moti kaq shpejt! - Rodri!
- Rodri, eja këtu! - Le të shkojmë në plazh.
- Kujdes, Pili. - Më laget.
- Kujdes! - Bie shi me kova! O Zot!
Foshnja ime!
Rodri!
Hajde, Rodri! Shpejt! Përdor këmbët!
Ne do ta bëjmë!
- Hajde, Rodri! - Babi!
Nuk mundem!
Ai po mbytet!
Ne do ta bëjmë!
Babi, nuk mundem!
- Nuk mundem! - Rodri! Pili, do të më bësh të rrëzohem!
Ne do ta bëjmë!
- Babi! - Hajde, bir!
Më shpejt!
Rodri!
- Pepe, të lutem bëj diçka. - Nuk mundem!
- Pepe! - Do ta bëjmë!
Ne do ta bëjmë!
- Kap babanë tënd! - Kap dorën time!
Mos e lësho!
- Hajde! - Kape!
- Do të më bëjmë! - Do të më bësh të rrëzohem!
- Ngjitu këtu lart! Të kapa! - Pikërisht.
- Më kap. - Ngjitu këtu lart!
- Ngjitu këtu lart! - Pepe!
I dashur!
- Qiell! Pepe! - Zoti im!
Hajde! Le të kthehemi në plazh.
Ne do ta bëjmë!
Pepe, mos lëviz!
Nuk lëviz!
Çfarë po ndodh?
- Më shpejt! - Nuk mundem!
Syzet e mia!
Hajde, Pili!
Po lëviz!
Rodri! Rodri!
Rodri, bir! Je mirë?
Bast! (Vërej bast!)
- Pili, je mirë? - Çfarë ndodhi, Pepe?
Nuk e di.
Hajde pra.
Ne do ta bëjmë.
- Shko gjej Lulun. - Ai është mirë.
Do ta kthej këtë.
Ne jemi tashmë këtu.
Por çfarë stuhie! Gati sa nuk ia dolëm.
Çfarë stuhie?
Ka diçka në hundë.
Po bën shaka me mua?
Foshnjë?
Ku i lamë gjërat tona?
- Nuk mund ta gjej vajzën. - Do ta gjejmë.
- Dreq. - Dhe nuk është? Ata janë të verbër. Dua të them...
- A ishim këtu? - Ishim pranë...
Kujdes!
- Çfarë dreqin është kjo? - Nuk e di.
Lulu!
Luçia!
- Atëherë? - As unë nuk po e gjej dot.
Plazhi duket i çuditshëm, Pepe.
Hajdeni djema!
Ku shkoi ajo?
- Nuk e di. Do të telefonoj në apartament. - Ai është mirë.
Ku është kasollja? Telefonova këtë mëngjes.
Më falni. A nuk kishte ndonjë kabinë këtu?
Po. Dhe ajo ishte një dyqan videosh.
Kjo ndodhi 30 vjet më parë. Nuk kam qenë këtu për një kohë.
A ka ndonjë tjetër afër? Nuk e gjetëm dot vajzën tonë.
Këtu.
Mbaje portofolin e saj, kam para në dorë.
Është një telefon.
Një telefon?
Ku është rrota e numrave?
- Uau, o Zot! - Më lër të shoh.
Ngarko këtu.
- Këtu. - Ku?
- Këtu. - Këtu?
Këtu!
Atje?
- Ngarkoje. - Po e ngarkoj!
Ngarko më fort. Jo kështu.
Ndalo!
Shko në një bar!
- Pepe! - Po.
- Më fal. - Çfarë ke?
- Nuk e di, zemër. - Vajza jonë?
Po sikur dikush ta merrte atë?
Mami, qetësohu. Lucia është mirë. Ajo është në Madrid.
Në Madrid?
Çarli erdhi ta ftonte që të kalonin ditëlindjen së bashku.
E dinit dhe nuk na e thatë?
- Idiot! Nëna e saj ishte e shqetësuar! - Jo në kokë, Pepe.
- Ai studion. -Është bosh!
- Çfarë po bën? - Mos u shqetëso, ai është djali im.
Kush janë?
- Policia e qarkut. - Policia?
Seriozisht?
Je mirë, fëmijë?
- Do të ankohesh për të? - Çfarë? A mund të ankohem për këtë?
- Si mund të ankohesh për mua? - Ai mbërrin!
Çfarë ishte? Unë thjesht e qëllova djalin tim me shuplakë.
Babai im më dha një rrip.
Por në vitin 2022, kjo është një krim.
Në vitin 2022?
Mjaft! Eja këtu i veshur
te skauti, në një karrocë,
duke u shtirur si policë. Ikni!
Pepe! Eja këtu.
Shiko.
Është Princi Philip.
Dhe vazhdoni! Çfarë të ndodhi?
Shih datën.
Korrik 2022.
Prit, prit. Le të mendojmë.
Duhet të ketë një shpjegim logjik. Si mund të jemi në vitin 2022?
Një shpjegim logjik?
Ne udhëtuam 30 vjet në të ardhmen!
- A mund ta bësh këtë në Spanjë? - Qartë!
Si është e mundur kjo? Komiku e bëri budalla!
Unë jam? Si e shpjegoni këtë?
Para se të hynim në pulëbardhë, ai djali ishte 20 vjeç, apo jo?
- Pepe. - Kjo duhet të jetë një makth, Pili.
- Le të shkojmë në shtëpi me vajzën tonë. - Dëgjo!
Kjo revistë kushton 2.20 euro.
- Euro? Çfarë dreqin është kjo? - Nuk e di.
Le të shkojmë në plazh
Bomba shpërtheu
Ngjyros retë blu
Djegiet nga rrezatimi
Le të shkojmë në plazh
Çfarë po reklamoni tani?
Maska është e detyrueshme. Mbroni mirë fytyrën tuaj.
Ajri është radioaktiv
Çfarë i ndodhi lagjes?
Klubi i videove u mbyll!
Rruga RAFAEL NADAL
Kush është Rafael Nadali?
Ku është bari i Pepes? Tani është kinez!
Jo jo!
- Çfarë është? - Nuk mund të jetë!
Çfarë është kjo?
Dyqani im!
Çfarë dreqin është një dyqan telefonash celularë?
Mos e hap.
Çfarë po bën?
Mendimi im i saktë.
Çfarë po bën në shtëpinë time? Lulu!
Luçia! Ku është vajza ime?
Pse janë këta njerëz këtu?
Festivali OTI është në shtëpinë tonë.
Shtëpia juaj?
Ne jetojmë këtu për dhjetë vjet tani. Largohu!
- Dil nga këtu! - Atëherë?
- Lëre! - Ku është vajza ime?
- Dil jashtë! - Vajza ime!
Zotëri, ku është ajo?
Me reggaeton dhe britmat, jam i ngopur deri në...
Quique, je ti?
Kjo është e pamundur.
Është e pamundur.
Je i njëjti. Pikërisht i njëjti.
Jo ti, Enriquito...
- Dukesh i vjetër. - Unë nuk jam.
- Jam normal. - Jo tamam...
U ktheve nga plazhi?
Më në fund! Nuk u nisëm dje...
Enriquito, sapo të mbarojë Ushtarët e Fatit,
- fillon detyrat. - Në rregull, mami.
- Shkëlqyeshëm. - Ai është mirë.
Mami im humbi mendjen pak kohë më parë.
Ajo nuk e di se çfarë viti është.
Por ajo kishte një tru të mirë, çfarë ndodhi?
Tridhjetë vjet, José Luis. Kanë kaluar 30 vjet.
Por jo për ty.
- Ku ke qenë? - Shiko.
A ju kujtohet kur keni parë filmin "Kthim në të Ardhmen"?
Nëse më kujtohet?
E pamë në shekullin e kaluar. Ferr, në mijëvjeçarin e fundit!
Kaq ishte.
Ngjarja na ndodhi neve. Udhëtojmë pas në kohë!
Në vend të një DeLorean, ishte një pulëbardhë deti.
Si mund të jem 80 vjeç? Sot më erdhën cikli menstrual.
- Pili, të lutem. - Mund të jetë...
Lucia tha kush u fut në një pulëbardhë...
dhe u zhduk.
- Prit. - Lucia.
A është kthyer Lucia?
Ajo u kthye.
Vajza jonë është këtu!
A është ajo po aq e vjetër sa ti?
Jo, jo pikërisht.
A është e martuar?
- Mund të jemi gjyshër. - Unë mund të jem xhaxha.
Çfarë ndodhi, Enriquito? Pse ai vështrim?
Enrikuito, ku është Luçia?
Gjithashtu i mbajta gjërat e saj gjatë gjithë kësaj kohe.
Ishte fotografia e saj e fundit.
FESTIVALI BUENAVENTURA KRIMIT PASIONAL
Ata vranë...
- Vajza jonë u vra? - Çfarë?
"I vetmi person i arrestuar ishte Carlos JP,
"i cili kishte një marrëdhënie me viktimën."
- Çarli? - Ai djali i Çarlit.
Kjo do t'i sjellë vetëm telashe vajzës suaj.
Ajo do të ishte më mirë me Enrikiton. Ai të do.
Mami, kjo nuk është e rëndësishme tani për tani. Ajo i vendos qiqrat në tigan.
- Ai është mirë. - A e vrau Çarli atë?
Ne shkuam të shihnim Heronjtë për ta gëzuar. Ajo shkoi te rrota e panoramës me Çarlin.
Ku është kjo bishë?
E liruan për mungesë provash dhe ai u zhduk.
"Ndërsa tingëllonte kënga Entre Dos Tierras,
"LC vdiq."
Ajo vdiq dhe u varros e vetmuar.
Ajo ishte gati të vinte me ne në varkë.
Dhe unë i bërtita atij. Unë të bërtita ty!
E gjitha për shkak të temperamentit tim të keq!
E lashë vetëm me Çarlin.
Vetëm, kur më duhej më shumë.
Nuk mund të jetoj me këtë.
Nuk mundem.
Dreq! Bie shi, o çuna të vegjël!
Zemër!
Je i çmendur? Mund të kishe vdekur!
Nuk e kuptoj, Pili. Ku është vajza jonë?
Pse jemi në një vit tjetër? Çfarë dreqin po ndodh?
Çfarë ishte?
UNË KAM PËRGJIGJET QË JU NEVOJITEN. ANA CLARA, PSIKSIKE DHE MEDIUM
- Kushëri! - Ngrihu lart.
Zgjohu, kemi klientë.
Ferr! Je aq i dehur, gjë që nuk është aspak normale.
Është paranormale. E kupton?
I dhe Morticias një cigare? Mushkëritë e saj janë si mermerë!
Dhi!
- Ajo tha 10:00 dhe është 10:05. - Ku jemi, Pepe?
Pili, kur jam i sëmurë, shkoj te mjeku.
Kur udhëtoj nëpër kohë, arrij në një vend ezoterik.
Namaste.
Ana Clara, mjeshtre e kthjelltësisë,
pasardhës i shamanëve dhe medium midis mediumëve,
do të jetë me ty së shpejti. Ajo është...
për të rreshtuar çakrat.
Le të fillojmë.
Ajo ka nevojë për një objekt për të kontaktuar.
- Ke ndonjë fotografi? - Po.
Mallkuar qoftë, çfarë pamjeje! Sa mirë që vitet '90 nuk do të kthehen më.
- Më mirë të kthehesh ose... - Budallenjtë për budallenjtë.
Koha është para në botën e përtejme dhe tani.
Mësues.
Po, pati kontakt.
Masteri përdor kryqëzimin midis dimensioneve
për të hyrë në një trans dhe për të bërë kontakt.
Mësues!
- Ke shkuar shumë larg në një gjendje transi. - Pepe, kjo është zbavitëse.
Prit. Pashë diçka.
A iku ajo pa thënë lamtumirë?
- Po. - Po.
Po, ishte faji im.
Ishte ditëlindja e saj, diskutuam...
- Ajo është kokëfortë. - Ato kanë të njëjtin personalitet.
Gjithsesi, ne morëm me qira një varkë me pedale dhe pati një stuhi.
Tmerr, gati sa nuk vdiqëm!
Kur mbërritëm në plazh, nuk ishte më viti 1991, por viti 2022.
Më fal?
Po thua se ata udhëtuan nëpër kohë?
Po, mbërritëm këtu dje pasdite.
Ata janë gazetarë, apo jo? Ku është kamera?
Jo, dëgjo!
- Çfarë është kjo? - Qoftë më në djall nënën tënde budallaqe.
Duke mashtruar njerëzit...
Shikoni Kush Po Flet.
Pepe, hajde. Ai po vjen!
Lulu nuk e meriton këtë.
Prit! A e quajtën vajzën tënde Lulu?
Po, emri i saj ishte Lucia, por ne e thërrisnim Lulu.
A pa ajo ndonjë gjë?
Hajde, Jose Luis. Turp të kesh.
Ta thashë! Si mund t’i lësh të luajnë me dhimbjen tonë?
A e kupton çfarë po ndodh?
Nuk e di.
Po sikur të jemi të vdekur dhe të jemi engjëj?
Si një Engjëll në Tokë.
- Po sikur të jetë ëndërr? - Nga kush? Tënden apo të mien?
Dhe pse nuk është Lulu aty?
"Lulu. Nga prindërit e tu."
Ti e vodhe. Je një hajdut xhepash i mirë, kushëri.
Forcë, vajzë.
Jo. Ai burrë më dha atë byzylyk 30 vjet më parë.
NESËR ËSHTË SOT
Je mirë?
Po, faleminderit.
Ajo është vajza ime.
Ajo është pak e kohëve të fundit, kështu që...
Kohët e fundit? Këtu thuhet se ajo vdiq më shumë se 30 vjet më parë.
Më duket se ajo shkoi dje.
E kuptoj. Edhe unë humba një vajzë.
Por ne nuk mund të jetojmë në të kaluarën.
Jam i sigurt që as vajzës sime nuk do t'i kishte pëlqyer.
Uau, një qen robot!
Përshëndetje, qen robot, je shumë i bukur.
Po e përkëdhel fshesën me korrent.
fshesa automatike me korrent, robotë kuzhine, televizorë inteligjentë...
Nuk e di nëse mund t'i mbaj në punë pajisjet më të zgjuara se unë.
Do të duhet.
Jose Luis. Nuk mund të jemi të trishtuar çdo ditë.
Duhet të shikojmë drejt së ardhmes.
Nesër është sot.
Kështu thoshte gjithmonë Lulu. A do ajo që ne të jemi kështu?
I bllokuar në të kaluarën, i hidhëruar, pa bërë asgjë.
Po, ne ju kemi mbështetur për një muaj.
Mami, po e kalojnë shumë vështirë.
Asnjë vepër e mirë nuk mbetet pa u ndëshkuar.
José Luis, kemi një djalë tjetër. Duhet të shohim drejt së ardhmes.
- Jemi në të ardhmen, mami. - Po.
Je shumë i përgatitur. Do të duhet të kthehesh në shkollë.
Shkollë? Aspak.
Mendon se nuk do ta përfundosh BUP-in, pse udhëtove në kohë?
BUP, thotë ajo. Kjo nuk ekziston më.
Çfarëdo që të jetë tani.
Po ti? Kur do të shkosh në punë?
- Pili, duhet të kem qenë në pension që nga viti 2009. - Jose Luis, le të shkojmë!
Ai mbërrin.
Hajde të dalim jashtë, të gjejmë një punë
dhe ne bëhemi një familje e së ardhmes!
Pikë!
THIRRJE METROPOLITANE
HARROJE BENZINËN NË MAKINËN TËNDE ELEKTRIKE
Enriquito, le të shkruajmë CV-në time. Sill Olivettin.
Olivetti, thotë ai.
Kjo nuk ekziston më. Tani, ne e përdorim këtë.
Ku e vendosni letrën?
Shikoje atë.
Përshëndetje.
Kaq ishte! Me foton e tij dhe gjithçka tjetër. Atij i pëlqen?
Kjo është e mrekullueshme.
Është shumë praktike, Enriquito.
Me këtë kurrikul, do të luftoj për mua te Kodak.
Tek Kodak, thotë ai. Nuk ekziston më, Jose Luis.
Si mund të mos ekzistojë?
Ne nënshkruam një kontratë katër-ditore dhe pastaj do të shohim.
Teknologjia juaj mund të jetë nga shekulli i 21-të,
por kontratat janë nga koha e skllavërisë.
KËRKOHET ASISTENT/E NË DYQAN
Kjo është e ardhmja, gjithçka është virtuale.
Shikoji ato lloj syzesh. Është si të luash futboll të vërtetë.
A nuk do të ishte më real një top në park?
Eva.
Kjo zonjë erdhi në punë. Në çfarë ore ishte takimi?
Duke gjykuar nga veshja, është 30 vjet vonë.
Pse është familja juaj në vitin 2022?
Nuk mund të parashikosh kur është e padëshirueshme?
Prit, nuk do të iki derisa të më tregosh çfarë ka ndodhur.
Kush më lajmëroi.
E kalova gjithë jetën time i fiksuar pas saktësisë,
duke u përpjekur të fitoj kohë
dhe humba 30 vjet të jetës sime kështu.
- Nuk ka kthim prapa. - Ndoshta ka.
Po pi përsëri?
Ku e morët këtë?
- Ma dhe ti. - Unë?
Për më shumë se 30 vjet.
Nuk e njihja fare.
Dreq, është e qartë! Ekziston një vrimë krimbi që lidh të kaluarën me të tashmen.
Dhe tani e ardhmja juaj është e kaluara juaj.
Në të ardhmen e afërt, do të kthehesh në të kaluarën tënde
t'ia jap këtë byzylyk kushëririt tim që të rregullojë dhuratën tënde.
Mos më shiko ashtu,
Është po aq logjike sa udhëtimi në kohë me një pulëbardhë deti.
Hesht.
Doni të ktheheni në kohën tuaj apo jo?
Kuzhiniere, grua, dado, rrobaqepëse.
Pilar, nëna ime bëri të njëjtën gjë, por e quante të qenit shtëpiake.
E di që nuk është shumë.
- U martova i ri. - E kuptoj.
Për pak sa nuk u bashkova me SEPU-në.
- SEPU? - Po.
Sa vjeç është?
Jam i vjetër, por jo i modës së vjetër.
Isha një nga të parat që vesha një minifund.
Seriozisht?
- Ajo është vërtet një vajzë e modës. - Nuk e di çfarë do të thotë kjo.
Unë nuk flas gjuhë të huaja, nuk kam mbaruar shkollën.
Pra, pa studime, pa përvojë pune.
Ky dyqan mund të jetë shumë i vogël për ty.
Jam ende i/e gjelbër, por mund të filloj si praktikant.
Pastaj si rrobaqepëse.
Pastaj si menaxher.
Dhe pastaj si shef.
Qartë.
Meqenëse janë dy budallenj që nuk u kushtojnë vëmendje njerëzve,
Do të të pushoja nga puna, dreqi ta marrë!
E di që nuk do të më punësosh, askush nuk do të më punësojë.
Të paktën mund të pretendosh se je i interesuar.
Je kaq i fiksuar pas kësaj, që i ke humbur të gjitha aftësitë shoqërore.
NUK JAM I VJETER, JAM I VJETER
A ke nënë? Shpresoj të mos e kalojë këtë.
Dhe se, në vend që të ndihmojë, ajo merr përbuzje, tallje dhe poshtërim.
Gur themeli!
- Gur themeli! Gur themeli! - Jo.
- Ja ku është CV-ja ime! - Ju lutem prisni!
Pilar, të lutem prit! Më fal!
Të lutem, ke të drejtë. Nëse nëna ime do të më shihte, do të më godiste me shuplakë.
Gjithashtu, a e dini çfarë tha ajo?
"Eva, beso më shumë dikujt me përvojë sesa dikujt me entuziazëm."
Ti nuk po më dëgjon, unë nuk kam përvojë.
Pilar, mos e bëj më të vështirë. Po përpiqem ta punësoj.
Shko atje.
Gati. Hajde, po bie shi me kova.
Ndalo së filmuari gjithçka. Lëre mënjanë celularin.
- Është në shitje. - Jam i habitur.
Kamera është më e vogël se një kasetë VHS.
- Shikoje. - Çfarë?
Është vajza që më pëlqen.
- Ai i bandës. - Ai?
Vazhdo, shko atje.
Hajde, Rodri, thuaj diçka.
Shko.
Përshëndetje, a je mirë, vajzë?
Më fal?
Dua të them...
- Çfarë po bën këtu? - Çdo gjë.
- Do ta ndërroj celularin, është i vjetër. - I vjetër?
Ky?
Po, mos u tronditni.
Nuk ke celular?
Seriozisht?
Nuk ke Instagram, TikTok, WhatsApp?
Jo, por unë kam një Spektrum.
Je djali më i çuditshëm që njoh. Nga ke ardhur?
Nga një galaktikë e largët.
Forca qoftë me ty, Skywalker.
Shihemi më vonë.
Më duhet një kostum për festën e Halloween-it.
Pse nuk vjen?
Atmosfera jote prej nerd-i më entuziazmon.
Ajo i pëlqen çfarë imja?
- Harroje, Rodri, ke një takim! - Seriozisht?
- Bukur! - Po.
Mund të shkojmë në një festë si në kohët e vjetra.
Rodrigo, kohërat nuk janë të vjetra, unë jam e vjetra.
A më ke parë? Si mund të integrohem në festën e saj të Halloween-it?
Do të argëtohemi. Do të ketë vajza, ndoshta do të zgjedhësh një!
Dhe përfundoj në burg. Jam 50 vjeç, Rodrigo. Do të ishte krim.
- Të lutem. - Jo.
Ju lutem ju lutem!
Mallkuar qoftë, Rodrigo.
Çfarë, Larousse nuk ekziston më?
Larousse mund të më puthë në prapanicë.
Interneti ka të gjitha njohuritë.
Ja ku është. E vetmja gjë që mund të riprodhojë energjinë e rrufesë.
TERMOCENTRI I MÓSTOLES MBUSH AUTOBUSË NË MË PAK SE KATËR ORË
Ja ku është makina juaj e kohës.
Pra, ky është plani yt i madh që unë të udhëtoj prapa në kohë?
- Po. - Shkëlqyeshëm.
Më skuq si një kroketë!
Mos u shqetëso, nuk jemi të çmendur. Do ta testojmë më parë.
Rusët kishin Laikën dhe ne kemi...
Çinçilla Morticia.
Më fal, është një gjë ta hipnotizosh, por ta elektrizosh?
Ngrite tensionin me 20,000 volt lart në vaginën tënde sipër!
A nuk e sheh që ajo do të hyjë në histori?
Brezat e ardhshëm do ta studiojnë atë si krononautin e parë në histori.
- Si Laika? - Si Laika.
Ashtu si Koha.
Eva, kjo ka ardhur për ty.
Andrea! Porosia sapo ka mbërritur.
A është një mikser elektrik?
Është një stimulues i klitorit.
- Nuk vesh një? - Unë?
Vetëm kur them "klitoris" më skuqet. Nuk mund ta përdor këtë.
Tani, është në modë. Gjë që i lë burrat në një situatë të keqe.
A nuk masturbon?
Ai është mirë.
Ndonjëherë, kur nuk kam nevojë të gatuaj darkën,
Më pëlqen dushi.
Unë e bëj këtë!
Nëse ju pëlqen dushi, kjo do t'ju ndryshojë jetën.
- Merr. Ke më shumë nevojë për të. - Po sikur të të shohë im shoq?
Thuaji të mësojë rreth orgazmave të shumëfishta.
Jo! Nuk mund të përballoj kaq shumë gjëra të reja.
Vajza, mbaroi. Mirupafshim.
Argëtohuni!
- Edhe ti. - Faleminderit.
Mirupafshim!
Më pëlqejnë shumë kostumet e tua! Janë Rick dhe Morty, apo jo?
Jo, ne jemi Marty McFly dhe Doc.
OBSH?
- E solle babanë tënd? - Jo, ai është miku im, Quique.
- A ke miq 60 vjeç? - Unë jam 50 vjeç.
Është ende e turpshme. Mirë që nuk u vesh si prift.
Kërcej. Bëhu krahu im i djathtë me atë vajzë, në rregull?
Cilin? Çfarë mendon se jam pedofil?
- Mund të presësh për José Luisin, Fina. - Jo.
Nuk pres askënd, kisha uri gjatë luftës.
Hajde! Do të bie!
- Po bie. - Shko atje!
- Hajde, kushëri! - Kam marramendje! Do të vdes!
- Unë jam? - Ku je ti?
Ti gjithmonë thua se darka është në orën 10:00.
Mos u fiksoni pas kohës.
- Kujt thua ti. - Unë jam...
Po punoj. Moti këtu është...
Pastaj?
Çfarë dreqin?
Ti derr.
Çfarë gruaje e pahijshme dhe gojëngur.
Gojë të mbushur? Nëna jote e mallkuar është kaq e drejtpërdrejtë.
- Kush është ky? - Është...
Ajo është menaxherja e magazinës, është një bezdi në bythë.
Çfarë po bën?
Hidhe telefonin ose fute në prapanicë! Do të vdes!
Qifsha!
- Ngjitu! - Shko! - Shko!
Ngjitu!
- Po lëviz. - Kërce!
Së pari, hidhu!
Më duhet ta mbyll telefonin, ka shumë tension këtu.
Dil jashtë, kushëri! Dera po lëviz!
- Dera po lëviz! - Miu im po digjet!
- Mos bërtit! - Hidhu! - Hidhu!
- Do të vdes. - Kërce! Ja ku po vjen dikush!
- Të lutem! - Do të bie!
Hidhu!
Do ta bëjmë! Do ta bëjmë!
Mashkullorë!
- Do ta bëjmë. - Hajde, kushëri!
Kush ka nevojë për shoqëri. Kur do të të kem ty, Fina?
Ai është mirë.
Alexa, luaj trap. muzikë.
A të prek ajo? A funksionon për gjithçka?
Alexa, më bëj një pije.
Ti luajte me mua gjithë natën.
Sigurisht, dhe nuk kam mbaruar ende.
Ku po shkon? Kjo është argëtuese!
Po, unë transmetoj drejtpërdrejt në Instagram.
Prit, vajzë!
Mos më shqetëso. Dua të flas me shokun tim.
Lërini rehat. Ata po argëtohen. Dhe edhe ne mund të argëtohemi.
A e di sa vjeç jam?
Jo jo.
Kur them argëtim, dua të them që mund të kalojmë mirë.
Unë jam një djalë argëtues dhe i këndshëm.
Do të ta kaloj zinxhirin. Shiko.
Në rregull, bumer.
Shko, bëje!
Mirupafshim, i Vdekur.
Udhëtim të mbarë!
Duhet të them... "Nuk është shaka."
"Çfarë problemi ke?"
"Gjithçka në rregull?"
"Do të të jap froskë."
Është si të dëgjosh babanë tim. Nga je?
Dhe nëse të them se erdha nga viti 1991 vetëm për të të takuar?
Je djali më i çuditshëm me të cilin kam pasur lidhje.
Dreq, vëlla! Nuk mund të jem më i qartë.
Ne do ta bëjmë!
Shko, bëje!
- Zgjat krahun! - Hajde!
Shko atje!
Prill, do të ketë ndërprerje të energjisë elektrike!
Ne jemi ende këtu, zemër.
Duke luftuar.
Duke u mësuar me mungesën e të qenit ty.
A është tashmë?
Dhe të gjitha?
Unë mendoj se po.
Nuk do t'i tregosh çfarë bëre?
Po, sigurisht.
Por ajo e di tashmë. Apo jo, Lulu?
- Sapo u përpoqa... - Të varrosem me vajzën tënde.
Kjo është ajo që bëri ai.
- Po sillesh në mënyrë dramatike! - Dramatike?
udhëtim në kohë i kapur pas një kablloje me tension të lartë.
Ai udhëtoi.
- Ke udhëtuar dhjetë metra. - Je budalla?
Të paktën përpiqem ta zgjidh atë që na ndodhi.
Dhe unë jo?
- Prindërit nuk mund ta kalojnë më të keqen. - Çfarë duhet të bëj?
- Të rrish ulur dhe të mos bësh asgjë? - Këtë ke bërë.
- Dhe çfarë ke bërë? - Punë!
Çfarëdo që të duhet për të ecur përpara.
Edhe ti duhet.
Ne jemi ende një familje, Pepe.
Çfarë po bën? Po e filmon varrin e saj?
Përndryshe, askush nuk do ta besonte.
Je budalla?
- Shko. Ma jep atë. - Jo!
Ma jep atë! Nëse të kap përsëri, do të të vras.
Më falni.
LOTARIA E KRISHTLINDJEVE
"Ne e vlerësojmë interesin tuaj, z. Gaspar,
"por me keqardhje ju njoftojmë se profili i tij nuk i përshtatet punës."
Mos e humb shpresën.
Si mund të mos humbas, Enriquito?
Pati tre javë refuzim.
Nëse jo mësimdhënie, është përvojë ose mosha ime.
Sikur ta dinin moshën time të vërtetë...
Si mund ta rindërtosh jetën tënde 30 vjet më vonë?
Më vjen shumë keq, Jose Luis.
Po iki. Dyqani duhet të jetë i zënë. Mirupafshim.
- Mund të më përgjigjesh kur të të telefonoj. - Shumë mirë!
- Dëgjo, kam bërë disa kërkime. - Nuk më intereson.
Nëse nuk është punë, nuk më intereson.
Dëgjo, nuk mund të dorëzohesh tani.
- Për të luajtur futboll, duhet ta shkelmosh topin. - Po më shkelmon topat!
- Por... - Jo shumë! Ka mbaruar.
Gati sa nuk humba familjen time sepse iu përkushtova një të kaluare që nuk kthehet më.
Më jep një dyfish!
Çarli?
Sa kohë.
Për më shumë se 30 vjet. A mund ta lë këtë fletushkë?
- Po e shes apartamentin e prindërve të mi. - Po!
APARTAMENT PËR SHITJE TELEFONONI CARLOSIN
Unë e dua Krishtlindjen.
Shtëpia ime duket si një reklamë. Të gjithë kthehen në shtëpi...
Për.
- Më fal, harrova... - Mos u shqetëso. Gjithçka është në rregull.
Nuk e kisha menduar kurrë që vajza ime do të shkonte para meje.
Përpara.
- Po iki. Kalofsh një natë të mirë. - Nuk mund të dalësh kështu.
Ne duhet të festojmë.
Është nata e Krishtlindjeve, kam gjëra për të bërë. Do të shkoj për pazar, do të gatuaj darkën...
Ejani me ne. Shefi do të na blejë pije.
Kam një rezervim për tre.
Mos na lër duarkryq.
Në rregull, vetëm një.
Një! Së shpejti do të jem i lumtur dhe është nata e Krishtlindjeve.
Dukem si xhaxhai im hipi.
Ndalo së piri!
Më lër rehat! Sigurohu që të rrëfehet.
Nëse nuk e dimë se si e vrau, nuk mund ta ndryshojmë.
- Çfarë është? - Do ta regjistroj rrëfimin.
Do të përdorim celularin.
- Mund ta bësh? - Qartë.
Më lejoni të shoh.
Regjistrues, telefon, kamera.
Çfarë shpikjeje! Është thika zvicerane e shekullit të 21-të.
Përshëndetje. Do të donim ta shihnim apartamentin.
Hyr brenda.
- Kjo jo. - Kërce.
- Këtë! Shijoje! - Po?
Shijojeni!
Është një ndeshje!
Po kaloj një Krishtlindje të gëzuar.
A është tashmë? A është si të flirtosh tani?
Ferri, më duhet më shumë kohë për të zgjedhur këpucët.
Është e njëjta gjë, ti zgjedh, ti e provon
dhe nëse nuk jeni të kënaqur, kthejeni atë.
- Kush të nxeh? - Mua? Askush.
Shko atje!
- Kush të nxeh? - Askush!
- Në rregull, në rregull. - Ai është mirë.
E vërteta është se disa të shtunave, kur e bëj me Pepen,
Më vjen ndërmend Robert Redfordi.
OBSH?
Çfarë bën me të? A ia ndërron pelenat?
Dhe tani, Pili!
- Zot i madh. - Pilar, është radha jote.
- Jo, jo. - Po, është radha jote.
- Po, po. - Bjonden!
Djali ynë i madh u martua në qershor.
Dhe studimet më të reja në Salamanca, është truri.
Kjo është arsyeja pse apartamenti është shumë i madh për ne, apo jo?
- Pse ky theks? - Për t’u dukur i përulur dhe i besueshëm.
Është e bukur dhe shumë e ndritshme.
A thatë se jetonit këtu me familjen tuaj?
Nuk thashë asgjë. Por po. Edhe pse ai iku kur ishte i ri.
Mos më thuaj, për shkak të një vajze?
E drejtë. Jo.
Përfundoi shumë keq.
Shumë keq?
Sa keq? Aq sa për të të humbur mendjen?
Të intereson apartamenti apo unë?
Në apartament.
Më falni, sapo pyetëm.
Të gjithë kemi sekrete në jetë.
E drejtë?
Dhomat janë këtu.
Kjo është një nga dhomat e gjumit. Dollapi. Unë ende po bëj gati valixhet.
A ka ndonjë problem?
Jo jo.
Ishte e dashura e tij?
A do që tigri të më hajë mua?
I gjithë mishi im i nxirë
A do që tigri të më hajë mua?
Mishi im është i shijshëm
A do që tigri të më hajë mua?
Mishi im është i shijshëm
A do që tigri të më hajë mua?
Mishi im i nxirë
Do të shkoj të urinoj.
Ajo nuk di të këndojë ose të kërcejë, por mos e humbisni!
Dhe tani, Xhoni dhe Keri.
Më falni, edhe një tjetër, ju lutem.
Çfarë dëshiron?
Gur themeli?
Urinova me getat e mia të shtrenjta.
Çfarë po ndodh?
Kjo këngë... Ishte e preferuara e vajzës sime.
Më duhet të shkoj.
Gëzuar festat.
Shfryj.
Çfarë ndodhi?
Më falni, nuk e kam parë më këtë foto për një kohë të gjatë.
- Sa e sikletshme. - Na trego.
Sillni disa pije dhe na tregoni.
Ajo ka 30 vjet që nuk është më.
- Ndihesha kaq... - Fajtor?
Jo, thjesht.
Vetëm ajo dinte si të më kuptonte. Dhe unë e kuptova.
Gjithsesi... besoj se prindërit e kuptuan më mirë.
Prindërit e saj e depresionuan.
Sidomos babai i saj, një njeri i modës së vjetër
që nuk u përpoq kurrë ta kuptonte Lulun, atë bir kurve.
Më vjen keq.
Djali ynë më i madh është shumë i paturpshëm dhe zemërohet.
Ai mërzitet.
Më fal, por nuk duhet të flas për njerëz që ai nuk i njeh.
Nuk e di? e shkroi ajo në ditarin e saj. E lexova 300 herë.
Ditari i saj?
Nuk duhet ta kesh këtë, parazit.
Çfarë më thirri mua?
Hidhe. Hidhe.
Hidhe! Hidhe!
Zoti im!
- Lëre! - Do të vrasin njëri-tjetrin!
Hiqi duart e ndyra nga ditari i vajzës sime!
Nuk mund të jetë.
Nuk është e vdekur.
Dhe është e njëjta gjë.
Ma jep mua.
Ai po ikën! Ne do t'ia dalim!
- Çarli, duam vetëm të flasim. - Unë nuk flas me fantazma.
Çarli!
Shko atje!
Çarli!
Më jep ditarin!
Ma jep mua! Më jep ditarin!
Çarli!
Ma jep mua! Është e vetmja gjë që ka mbetur nga Lulu.
- Ma jep mua! - Më lër rehat!
Ikni.
Ik, dreqi ta marrë! Ik!
Zoti im!
Dëshironi më shumë? Apo keni ngrënë ndonjëherë mish të ftohtë aq sa mjafton për sot?
Jo faleminderit. E di që më rrit nivelet e acidit urik.
- Atëherë shkëlqyeshëm. - Prit.
Ne nuk duam aksidente.
- Jo në prag të Krishtlindjeve. - Zoti na ruajt!
Pra, Pepe, çfarë bëre sot?
Unë?
Çdo gjë.
- Unë qëndrova në shtëpi me Finën. - Çfarë?
E kalova pasditen në kuzhinë. Vetëm.
Sa keq për këtë zonjë dhe kokën e saj. Çdo ditë e më keq po bëhet.
Je më i keqi, babi. Unë kam qenë këtu gjithë ditën, ti jo.
- Më quan gënjeshtar? - Dua të them...
- Jo, po telefonon... - Lëre të flasë, Pepe.
Mos vrapo sipër tij.
Ke gjak në kokë. Ja ku je.
- Ku? - Atje. Atje.
Nga je, Pepe?
Ndoshta është nga qengji, është i gjallë.
E dini çfarë tjetër është e papërpunuar?
Ti...
- Pufkat? - Jo.
Çarli.
Ai djali i Çarlit. Nuk më pëlqen për vajzën tënde.
Do të përfundojë keq.
Të pashë, Pepe! Ty dhe atë vajzën e çmendur!
Ti e vrave Çarlin!
Jo, ishte një aksident, nuk isha unë!
- Ai u pengua. - Seriozisht?
Pse po e justifikoj veten?
- Nuk do të qajmë për një vrasës! - A të dëgjon çfarë thua?
- Vreve një burrë, Pepe! - Po pastaj?
- Ai vrau vajzën tonë, çfarë lehtësimi! - Kush je ti tani?
- Nuk mund ta besoj që do ta thuash këtë. - Nuk e mendova kurrë se do të humbisja një vajzë.
- Edhe unë e humba. - Por nuk e kam harruar.
Një diskutim tjetër në shtëpi. Për ndryshim.
Ndonjëherë mendoj se të debatosh është sporti i preferuar i familjes sime.
Sidomos nga babai.
Si mund të jetë dikush kaq kokëfortë dhe i pamëshirshëm?
Mendoj se të pëlqen shumë fotografia
sepse do të doja që koha të ndalej si në një foto.
Kështu që unë të jem gjithmonë vajza juaj.
Është ironike
që dikush kaq i fiksuar pas orës të vonohet për gjithçka.
A nuk e kuptove se jeta është ajo që kalon, ndërsa ai numëron minutat.
Gëzuar vitin 2023!
E bukur!
Ata ndaluan së kërkuari familjen time.
Supozohet i vdekur.
Policia thotë se nuk kishte pasur një stuhi të tillë 30 vjet më parë.
Është jetë.
Një ditë në plazh dhe mund të largohemi nga të paturit familje
të jesh vetëm në jetë.
Çarli thotë se duhet të iki dhe të të sqaroj mendjen.
Në festival do të ketë një koncert të Héroes.
A mund të më bësh një masazh, Pepe?
Ti e kalon gjithë ditën duke e lexuar këtë.
Jo tani, Fina. Shiko meteorologun.
Ai është mirë.
Shihni motin në lindje. Një tjetër front i ftohtë.
Priten stuhi me ngarkesë të madhe elektrike.
Një fenomen që nuk ka ndodhur që nga viti 1991.
Kini kujdes gjatë rrugës për atje.
Ka punime në autostradë. Merrni daljen Valverde.
Mos përshpejto në Sagrilla.
Garda Civile do të jetë atje.
Kujdes, dreqi ta marrë!
Babai yt është një turp.
Edhe ne kështu bëjmë.
- E di çfarë do të ishte mirë? - Çfarë?
Blej birrë dhe dehu.
Do ta vlerësoja shumë!
Por nuk mundem. Kolesteroli im është shumë i lartë.
Nivele të larta të transaminazave dhe një ulçerë këtu që po më vret.
Dhe pastaj?
Vesh i mirë.
Dilni para kamerës.
Çfarë bën? Kamerën e celularit! Si në Star Trek.
Çfarë? Je bllokuar në MySpace?
Ku?
Çdo gjë. Dëgjo, ndoshta me të gjitha gjërat e prindërve të tu,
Duhet të vish në shtëpinë time për të studiuar dhe për t'u gëzuar.
Bukur! Shumë mirë!
Gjëja e fundit që më duhet është të studioj. Aspak.
E them këtë sepse do të jemi vetëm.
Kjo është edhe më keq. A do të më bësh çaj dhe ëmbëlsira?
Shiko, fitues i Çmimit Nobel,
A mendon se të jesh vetëm në shtëpi dhe të ftosh të studiosh?
Nëse jo, për çfarë?
Do ta bëj!
Do të bëj aksion sonte!
Mund të të shoh.
Dua të them...
- Veprim apo çfarëdo qoftë. - Qartë.
Master përdor kryqëzimin midis dimensioneve
për të hyrë në një trans dhe për të bërë kontakt.
Për 100 euro.
A është kjo një shaka?
Më falni, ne jemi pjesë e Shoqatës Parapsikologjike
që nga viti 1998.
Le të fillojmë. Sot, pritja është e shkëlqyer.
A sollën ndonjë objekt prej tyre?
Shkëlqyeshëm.
E kuptoj, Ana Clara! E kuptova tashmë.
Është stuhia. Ajo përsërit veten.
Qifsh më shumë nënën tënde budallaqe!
- Dil që këtej. Jemi në seancë! - Hesht!
Më fal që nuk dëgjova. Ke të drejtë. Mund ta shpëtoj.
Nuk mund të kem të drejtë. Unë shpik gjithçka.
- Të pëlqen kjo? - Jo, jo.
Vetëm për atë burrë.
Të krijosh kontakt me shpirtin e nënës sate është shkencërisht e provuar.
Nëse shpik gjithçka,
-Pse u përpoq të më ndihmonte? -Doja para. Kjo është ajo që bëj.
Unë mashtroj njerëz të dëshpëruar.
- Po diploma? - E bëri kunati im!
- Ia dhashë byzylykun. - Është e pamundur.
Nuk ka forca apo fuqi magjike dhe unë as nuk jam pjesë e kësaj historie.
Jo? Atëherë, si mund ta shpjegosh se kush e takoi vajzën time në vitin 1991?
Çfarë do? Dil jashtë!
Shko q*u veten!
Më trego ku e çoi burri i saj kushërirën time.
A e mori ai atë?
Ai bërtiti mbi një plazh, një stuhi dhe shpëto vajzën tënde.
Duhet të shkoj!
Shihemi, artist. Do të mësoj një gjuhë të re.
- Dhe Anatomi, nëse jam me fat. - Nuk do të shkosh askund.
- Eja me mua. - Kam plane! Kam një natë premiere!
Gur themeli!
Dhe tani?
PËR NË FARMACI SË PARI
Mami, le të kthehemi dhe ta rregullojmë me anë të celularit.
Nuk mund ta rregullosh babanë tënd me anë të celularit. Shpejto!
Së pari, morëm varkën me pedale dhe pastaj diskutuam. Jo, jo!
Së pari, diskutuam dhe pastaj morëm varkën me pedale.
Ngjashëm me atë.
- Ku hynë në ujë? - Pepe!
Je i çmendur? Çfarë po bën këtu? Me këtë grua!
Ne ikim me vrap.
- Për dashurinë tonë. - Zonjë, ju lutem!
Çfarë? Nëse i thua të vërtetën, ajo nuk do të të besojë.
Dëgjo, Pilar.
Po ndodh përsëri. I pe lajmet?
- Stuhia erdhi përsëri. - Të lutem, Pepe.
- Lëre të qetë. - Dëgjoje nënën dhe le të shkojmë në shtëpi.
Jo.
- Ka të drejtë. Këtë herë mund të funksionojë. - Ai mbërrin! Të lutem!
Seriozisht? Gati sa nuk e goditi me rrymë.
Do të kishte qenë më mirë.
Rashë mbi çinçillën time dhe tani është bërë qilim.
Çfarë muhabeti është ky për një çinçillë?
Po e çmend burrin tim.
Misioni u krye. Shikojeni.
Zemër!
- Ku po shkon? - Shpëto vajzën tonë!
Po futesh në ujë me atë gjë?
Pili, shiko!
- Do ta bëjmë! - Rodri!
Do ta bëjmë! Nxitoni!
KUR VJEN? KAM FTOHTË
- Dreq! - Le të kthehemi!
Abril nuk do të presë 30 vjet.
- Hajde, Pili! - Po iki edhe unë!
Ne do ta bëjmë!
- Hyr këtu, bir! - Çfarë po bën?
Tregoj veten time të kaluar
mos i besoni budallallëqeve të LaserDisc.
Do të jetë plotësisht e padobishme!
Çfarë bëjnë ata të çmendur?
Kthehuni në vitin 1991.
Ik, Pili! Para se të kalojë stuhia.
Kjo është çmenduri, Pepe.
Dhe tani?
Si funksionon kjo? A duhet të bëjmë diçka?
Nuk e di, Pili. Çfarë bëmë herën e fundit?
Po sikur të jetë plazhi i gabuar? Apo ishte biletë vajtje? Po sikur...
Po, është e njëjta plazh.
Gjithçka do të funksionojë.
Jam vetëm unë, apo kjo stuhi është më e keqe se të tjerat?
- Mbahu fort! - Mbahu fort, Pili!
Qiell! Ky është fundi!
Të them çfarë, Pepe! Është hera e fundit që udhëtojmë prapa në kohë!
Si mund ta dimë nëse është viti 1991?
Shpresoj të mos jemi në një vit tjetër.
Kemi qenë në më shumë dekada sesa La Década Prodigiosa.
Është koha! E tejkalova limitin.
Në cilin vit jemi?
Nuk zgjati aq shumë.
QIRA PULËBASHKËSH
Nuk e gjej.
Unë nuk e shoh atë.
Nënë baba!
- Lulu! - Isha e shqetësuar për ty!
Je këtu, i dashuri im!
Sigurisht, doja të kthehesha në Madrid, por nuk doja të largohesha i zemëruar.
Të gjithë duken ndryshe.
- Po rrobat? - Nuk do ta besosh.
- Hipëm në varkë dhe përfunduam... - Në qytetin tjetër!
Kështu që bëmë pazar atje.
Ata nuk më blenë asgjë, sepse më harruan.
Si mund të të harrojmë, zemër? Nuk do të të harrojmë kurrë.
Babi, ndalo.
A nuk ishte paella në orën 14:45? Është pothuajse ora 3:00 e pasdites.
Le të presin. Duhet të jetojmë momentin, zemër.
Çfarë po thua?
A pësoi goditje nga nxehtësia?
Më mungove shumë.
A të thashë tashmë se të dua?
Çfarë ke? Ndalo. Më duket sikur nuk më kanë parë prej kohësh.
Duket sikur kanë parë një fantazmë.
Mos e thuaj këtë, zemër.
Thjesht ha. Dukesh më i dobët.
Më i dobët se kur? Këtë mëngjes?
Të gjithë sillen çuditshëm.
Çfarë është e çuditshme tek ne?
- Le të bëjmë një selfie. - Ai është mirë.
- Po. - Dhe çfarë?
- Po e ke gabim kamerën. - Thuaj djathë!
Babi, hajde, dukesh si një arush pelushi.
Zemër, duhet të tregosh dashuri.
Pikërisht.
Ti nuk i vlerëson gjërat...
Derisa t'i humbasësh, dashuri.
Qiell i madh, baba. Unë nuk do të vdes nesër.
Jo, ke edhe një javë kohë.
- Rodri! - Je budalla?
Mos e dëgjo atë.
Jepi dhuratën! Po vonojmë shumë.
- Shko atje. - Lulu.
E di që nuk jam
babai i përsosur.
E di që e urreni të trajtoheni si fëmijë,
por edhe nëse kalojnë 30 vjet, ti do të jesh gjithmonë
gjithmonë, gjithmonë vajza ime.
- Është e bukur! - Si?
Babi, unë e dua atë!
- Shko. - Si?
Shumë.
Vajza ime.
Jam këtu, familje!
- Çarli! - Ç'kemi, kukull?
Pse je këtu?
- Më the të vija. - Tani, të them të zhdukesh.
Babi, qetësohu.
- Asgjë nuk ka ndodhur ende. - Nuk do të ndodhë.
Ky ngacmues do të të shkatërrojë jetën.
Unë vendos. Jam mjaftueshëm i rritur!
- Nuk do të dalësh me këtë kriminel! - Kriminel? Sikur të ketë vrarë dikë.
- I mallkuar! - Pepe.
- Të lutem! - Lëshoje! - Lëshoje!
Çfarë dreqin?
- Kriminel! - Për! Lëre!
- Kriminel! - Lëshoje, baba!
Nuk je një prind i përsosur. Nuk duhet të jesh baba!
Për sa kohë që jeton me mua, do të bësh siç të them unë!
- Pepe, të lutem. - Seriozisht?
Mund ta zgjidh këtë lehtësisht.
- Nuk do të kthehem në shtëpi! - Lulu, e dashur!
Çarli, hajde.
Mund ta vras ​​tani.
Nëse nuk bëjmë asgjë ne, ai do ta bëjë. Një javë më vonë. Ti e shtyve drejt tij!
Përshëndetje fqinjë. Ata u kthyen herët.
- A ishte mot i keq? - As i mirë as i keq, thjesht i tepruar.
Çfarë do të thotë ajo, Pepe? Koka e saj nuk është në vendin e duhur.
Do ta shohim nëse do të thuash të njëjtën gjë pas 30 vitesh.
Mendova se nuk do të flinim më kurrë në shtratin tonë, zemër.
Ku po shkon?
- Për të fjetur. - U ndamë.
Je i hutuar me të gjitha udhëtimet në kohë.
Do të ndahemi pas 30 vitesh, Pili. Tani, jemi bashkë, si gjithmonë...
Natën e mirë.
Përsëri, bir?
E vetmja vajzë që do që unë të mos kem lindur ende.
Zemër!
A është koha për të bërë një festë?
- Pili, është festa e Lulusë. - Çfarë?
Do ta shmang funeralin e saj sot.
Nëse Lulu vjen këtu, ajo nuk do të shkojë në koncert.
Nëse jo...
Ai nuk e vret atë.
- Pra, a mund ta shpëtojmë vajzën tonë? - Qartë!
Çfarë po planifikon? Sa herë që janë bashkë, bëhet rrëmujë.
Jo, asaj do t'i pëlqejë!
Do të jetë sikur ta ketë planifikuar vetë.
Shkova në festën e ditëlindjes së Palomës.
Unë hëngra tortë dhe ishte fantastike!
- E shijshme! Cila është? - Kafe.
Aspak, kjo nuk është një "C", është një "T".
- E shijshme! Cila është? - Karamel.
Jo, është qartësisht një "C".
- E shijshme! Cila është? - Kafe.
Mos shiko! Është një "T".
Nuk ka rëndësi, do t'i bëjmë të dyja.
E dua Walkman-in e ri. Por do të vazhdoj të ëndërroj.
Babai im, z. "Duhet ta kishe mbijetuar luftën",
Nuk do të shpenzosh 5000 pesetë për këtë.
Ngjyra juaj e preferuar.
Unë i dua Heronjtë.
Kur jam në shkurre me Çarlin, më entuziazmon t'i dëgjoj.
Më humbet mendja dhe dua të bëj çfarë të dua.
Nuk na duhen detajet.
Surprizë!
Çfarë? Faleminderit!
- Walkman-i që doja! - Është shumë i mirë për çmimin.
Kjo nuk është gjithçka.
Ne përgatitëm tortën tuaj të preferuar për ju.
Ai me...
- Kafe? - Kafe!
Çfarë?
Torta ime e preferuar! Dhurata që doja! Duket se më kanë lexuar mendjen.
Ne nuk lexojmë asgjë.
Isha gati për një tjetër sfilatë.
Faleminderit. Gjithçka është perfekte.
Përshëndetje Lucia...
Përshëndetje Lucia, e di çfarë?
Dëgjova që natën
Është plot magji
Dhe një elf të fton të ëndërrosh
- Lulu e shkreta. - Të lutem...
Shiko?
Ai duket si këngëtari që ju adhuroni.
A kam të drejtë që njerëzit i ngatërrojnë?
Nuk është çudi që ai është ende i virgjër në moshën 50 vjeç.
Po kalojmë shumë mirë.
Do të ishte më mirë nëse i dashuri im do të ishte këtu. Të telefonuan?
Ai duhet të jetë në rrugën e tij.
Por ka më shumë djem këtu.
I imi.
Kështu, nuk do ta pushtosh. Afrohu, është e lehtë.
- Mos fol kështu për motrën tënde! -Është më mirë të jetë e ngacmuar sesa e vdekur!
Enriquito. Rri sipër saj, unë kujdesem për muzikën.
Ata bëjnë një çift të bukur!
- Pepe, hajde. Bëju një foto! - Qartë.
Të dy janë të mrekullueshëm, shumë fotozhenikë!
Ai po më prek!
Është në rregull, është normale në moshën e tij.
Çfarë po thua? Unë kam një të dashur. Çarli nuk ishte rrugës?
Po.
Është e çuditshme që nuk jam ende këtu.
Nuk e di pse jam këtu.
Argëtohuni. Unë po iki.
Prit, do ta telefonoj.
- Çarli, çfarë ke, vëlla? - Si?
- Kë po thërret? - Ma jep mua, e pyes unë.
Unë jam Rodrigo. Motra ime të do këtu.
Luçia? O Zot!
Ajo as nuk më përshëndet kur më sheh.
Mjaft luaj, ti je shpirti i festës.
Ke të drejtë. Unë gjithmonë dilja i fundit nga festat.
A të ndërroj rrobat dhe të iki?
Nxito!
Je budalla? Ma jep mua!
Fol me të!
Ai është i dashuri im!
Zemër, unë jam Lucia.
Luçia, me dashuri! Faleminderit për ftesën.
A duhet të sjell një liker?
Dhe nëna e tij.
Dëgjo, a duhet të shkoj në festë apo jo?
Çfarë po bën? Cili është problemi yt?
- Duke u dridhur. - Mjaltë.
- Prit. - Lulu!
Lulu, e dashur, prit!
- Prit të lutem! - Lulu!
- Lulu! - Më lër rehat! U mashtrova!
Dëgjo, dashuri.
Ishte thjesht një gënjeshtër e devotshme. Nuk do ta kuptosh të vërtetën.
- Sepse? Pse jam budalla? - Jo!
- Lulu, të lutem. - Ai mbërrin!
Më lajmëro kur do të më tregosh të vërtetën.
Ai është mirë.
Ne udhëtuam nëpër kohë.
- Kjo është arsyeja pse u sollën kaq çuditshëm. - Po.
- Sepse i humbën mendjen! - Jo!
Ishte ajo pulëbardha që kishim marrë me qira!
- Na goditi vetëtima. -Dhe na dërgoi në vitin 2022.
Sigurisht, në rregull.
- A e ke parë të ardhmen? - Po.
- Robotë, makina fluturuese... - Ato nuk fluturojnë.
Por ata flasin dhe na udhëzojnë.
- Si në "Ndëshkuesi"? - Po!
- A dëgjon çfarë thua? - Duhet të na besosh.
Telefonat janë të vegjël dhe pa tela.
- Njerëzit i fusin në xhepa. - Në xhep?
Po, ato janë si televizorë të vegjël. Madje bëjnë edhe fotografi!
Është e vërtetë, betohem. E kaluam natën e Vitit të Ri në vitin 2023.
Nëse gjithçka ishte kaq e mrekullueshme dhe moderne, pse u kthyen ata?
- Për ty. - Qartë!
- Sepse e çova jetën kot. - Jo!
Sepse ishe i vdekur!
Betohem.
Ne lamë lule mbi varrin tuaj.
Është gjëja më e keqe që mund t’u ndodhë prindërve.
Është kundër natyrës.
Kjo shaka nuk është më qesharake.
Do të shkoj me të përpara se të më shkatërrojnë jetën.
- Çarli! - Të lutem, mos u shoqëro me atë parazit!
Ndalo së ofenduari të dashurin tim.
Ai është ai që do të të vrasë!
Është e pabesueshme. Kjo është e pabesueshme.
Ata i shpikën të gjitha këto, pse nuk e pëlqejnë atë?
Lulu, betohem se nuk është kështu.
Më lër të shkoj.
Do të preferoja të isha i vdekur sesa këtu me ty. I vdekur!
Çarli!
A ka ndonjë plan B?
FESTIVALI I HEROES OF SILENCIO
Janë të gjithë këtu. Le të fillojmë!
Më duket sikur po kërcej si e çmendur!
Pse janë të zemëruar prindërit e tu? A ia more përsëri pallton vëllait tënd?
Nuk e di. Thjesht dua t'i harroj.
Çfarë ke, djema? Si je?
Dhe pastaj?
Si je?
- Janë nga lagjja. - Përshëndetje.
Përshëndetje. Unë jam Ana Clara. Do të të tregoj të ardhmen tënde.
Sonte, le të argëtohemi shumë!
Po! Ky është qëndrimi!
Unë jam Elvirita, kushërira e saj.
Rrezja e metrosë zgjati shumë.
Dhe radha e mallkuar për të hyrë. Jam i ngopur me jetën!
Unë jam Lucia. Më quajnë Lulu.
Prit, a jemi takuar?
A njihemi me njëri-tjetrin?
Mendoj se jo. Je një vajzë tërheqëse, do të të mbaja mend.
- Faleminderit. - Hajde, le të bëjmë një foto.
- Ai është mirë. - Ai është mirë.
- Duhet ta bësh këtë shumë shpejt. - Mos u tund shumë.
E mrekullueshme. Do ta bëjmë.
Hajde, Lulu, po fillon!
Po shkoj!
Lulu! Më vjen keq.
- Nuk do t'i gjejmë. Ka shumë njerëz. - Do të fillojmë.
- Ku po shkon? - Do të përpiqem të të ngadalësoj!
- Le të shohim radhën. - Po.
Ku po shkon?
Bunbury është këtu.
Ose djali që e hëngri.
Shko në ferr!
Lulu, hajde, të gjithë po presim!
Gëzuar vitin 2023!
E bukur.
Duhet të gjejmë një vend.
- Po e filmon varrin e motrës sate? - Përndryshe, askush nuk do ta besonte këtë.
Je budalla? Vazhdo.
Po më ngacmon?
Ne do ta bëjmë!
Çfarë ishte?
Ku po shkon, Luçia?
Luçia! Lulu! Pepe, nuk e shoh.
Lulu!
Pastaj? ai plaku më derdhi pijen!
Në djall të jesh, por je krijesë e nënës!
Elvirite. Ana Clara.
Nuk mund të jetë. Ata janë kaq të rinj.
Dhe e bukur. Jemi në kulmin e jetës.
- Sidoqoftë, ta takosh, kushëri? - Jo.
- Ne të njohim. - Ata nuk e mbajnë mend pse...
Do të takohemi në vitin 2022.
Në zyrën tënde duke lexuar karta tarot.
Ata do të na ndihmojnë të udhëtojmë prapa në kohë. përmes një vrime krimbi që lidh vitin 2023.
deri në vitin 1991.
Qartë.
janë shumë të vjetër për të pirë duhan gjëra të çuditshme.
Jo, prit, të lutem.
Është e vetmja gjë që mund ta ndalojë vdekjen e vajzës sime.
Pas 30 vitesh, ajo do të thotë se ia dhashë byzylykun e Lulusë.
Lulu? Nuk është vajza që sapo takuam?
- Çfarë? - Je budalla?
Mos na bëj atë fytyrë budallaqe dhe shko të mashtrosh dikë tjetër.
Ju lutem prisni!
Bunbury! Unë jam fansi yt më i madh.
I di të gjitha këngët e tua. Dos Tierras, Xhuxhi i mallkuar...
Është "Elf". Më falni.
Jo. Nëse luajnë Entre Dos Tierras, motra ime do të vdesë.
Erdha nga e ardhmja për të ndryshuar të kaluarën
për të parandaluar vdekjen e motrës sime tani.
Ata thonë se jam i çuditshëm.
Lulu!
Lulu, dil jashtë! Nuk më pëlqen të më ngacmojnë! Gjethe!
Si!
- Luçia. - Më frikësove!
Je mirë?
- Po dridhesh. Çfarë ke? - Lulu!
- Lulu! - Do të vdes.
Ata nuk janë të çmendur. Unë pashë varrin tim.
- Ku je? - Për çfarë po flet?
- Të gjithë do të vdesim. - Jo, Quique, unë do të vdes sot!
Çarli do të më vrasë.
- Çarli? - Po.
Lulu!
- Kërce, ik me vrap! Ik me vrap! - Do ta bëjmë!
Kërcim?
Kërce, lëre vajzën time të shkojë, ato nuk mund të fshihen prej meje!
- Kujdes! - Më falni!
Kërce!
Shko atje!
Ku po shkon? Rreze!
- Dreq! - Qetësohu, të lutem.
Largohu!
Do të të kap!
Qetësohu. Ai nuk mund të të lëndojë këtu.
Lucia, kur të zbresësh, do të flasim!
Quique, mos më lër vetëm.
Mos u shqetëso.
Chrome është këtu për t'ju ndihmuar.
Faleminderit, Quique.
Dëgjo...
Nuk mendova kurrë se ishe një geek.
Quique, e ke keqkuptuar! Kërce!
Çfarë ke, djema?
Kush dëshiron të bëjë rock and roll?
Zonja dhe zotërinj, Heronj të Heshtjes!
Një moment!
Më falni.
Kam diçka të rëndësishme për të thënë.
Gjethe! Gjethe!
A e dini pse kanë "heshtje" në emër?
Sepse janë më të mirë në heshtje.
- Të lutem. - Nuk e di pse,
por duhet të ta jap këtë. Përndryshe nuk do ta gjej kurrë Çarlin.
Shikoni televizor. Engjëjt e Çarlit të hënën.
- Ti bërtet, kushëri. - Jo!
Ai do të ketë më shumë alkool sesa gjak.
- Kush mendon se je? - Koncerti nuk mund të fillojë!
- Një jetë është në rrezik! - Duhet ta bësh.
- Diçka do të ndodhë. Ja. - Do ta marr, dreqi ta marrë! E sheh? E kam tashmë.
Shko shqetëso dikë tjetër!
Dreq! Çfarë ke, kushëri?
Pashë...
E pashë vajzën që sapo takuam. Në rrotën e panoramës.
-Ajo po ngacmohej. - Për Çarlin?
Jo.
- Për Bunbury-n. - Natën e mirë, Madrid!
Kjo është midis dy tokave.
- Po e tepron. - Dhe një puthje.
Nuk dua! Po më lëndon!
Më lëndove më shumë, Lucia.
Të shkruaj poezi, të bëj detyrat e shtëpisë, madje do të të paguaj edhe biletën e autobusit.
Dhe ti thjesht qesh me mua. E di sa poshtëruese është kjo?
Më shiko mua.
Më shiko mua!
U vesha kështu për ty!
Për ty! Jam i ngopur! Më ka ardhur në majë të hundës refuzimi yt!
Jo. Jo!
- Luçia, është vetëm një puthje! - Jo!
- Për! Për! - Atje!
Më lër të shkoj!
Ndihmë!
As mos e mendo fare.
Bëra një gabim në të ardhmen. Nuk do ta bëj tani.
- Më ndihmo! - Çfarë?
Largohu!
- Pepe! - Ku po shkon? Manolo!
Çfarë është ajo?
Zemër!
Ai do të bjerë!
Ndalo rrotën!
Ndaloje!
Jo jo!
Jo!
Manolo, te timoni.
Si!
- Më kap krahun! - Hajde!
Për!
Sepse! Më lër të shkoj!
Si!
Ndihmë!
Dikush të më ndihmojë!
Ndihmë!
- Më ndihmo të lutem! - Hesht! Po nxjerr më të keqen tek unë!
- Hesht, Luçia! - Më lër të shkoj!
Mos lëviz!
Për!
Ndihmë! Më ndihmo!
- Hesht! - Jo!
Mos më prek!
- Ndihmë! - Ai mbërrin!
- Dikush të më ndihmojë! - A mund të heshtësh?
- Nuk do ta vrasësh më vajzën time. - Përsëri?
Më lër të shkoj!
Babi!
Jo!
Zemër!
Babi!
Po bën shaka me mua, gjyshe?
Lulu, nuk është asgjë e veçantë. Të gjitha familjet kanë sekretet e tyre.
Sigurisht, por në lidhje me trashëgiminë, fëmijët e paligjshëm...
- Asnjë udhëtim në kohë. - Dy udhëtime, mbesë. Udhëtim vajtje-ardhje.
- Kur do të më shtypin? - Kjo nuk do të ndodhë.
Kjo ndodhi në një të ardhme alternative. Falë José Luis, gjithçka ndryshoi.
Një e ardhme ku do të isha i pandershëm. A mund ta besosh këtë mut?
Si e dini se kjo është e ardhmja e mirë?
Dashuria është ajo që ka një fund të lumtur.
Jo ende. Por do të jetë.
Kam pritur çdo minutë të këtyre 30 viteve për të të parë përsëri.
Më munguan shuplakat e tij.
Më mungonin gërvishtjet e tij.
Është për të ardhur keq që nuk arrita ta njoh kurrë.
Do ta bësh. Ai do të jetë i lumtur që do të ketë një mbesë.
Familje, ja ku jemi përsëri.
I premtova babait tënd se nuk do të udhëtonte më kurrë prapa në kohë.
NESËR ËSHTË SOT