To rzeczywiście bardzo rzadki i niezwykły Ogir,
który zdecyduje się opuścić swój dom w Stedding.
W latach po Pęknięciu, podczas Długiego Wygnania,
my, Ogiry, wędrowaliśmy zagubieni w poszukiwaniu naszego Stedding.
To wtedy Ogir zaczął ulegać Tęsknocie...
mogącej prowadzić do śmierci.
Nawet po ponownym odnalezieniu naszych Stedding
my, Ogiry, nadal jesteśmy związani z naszymi domami.
Nie ma piękniejszego miejsca niż Gaj Ogirów.
Pełen wielkich drzew,
niektórych górujących tu od czasów Wieku Legend.
Żaden pomiot Czarnego tu nie wejdzie.
Nie można tu przenosić Jedynej mocy.
W Stedding się odpoczywa.
Ludzkość od dawna ceniła kamieniarstwo Ogirów,
od Illian, Tear do wielkiego Tar Valon,
nie jest to jednak prawda.
Dla nas zawsze najważniejszy był las.
Nie można ożywić kamienia.
Gdy śpiewamy dla lasu,
to tak, jakby sama ziemia nam śpiewała.
Jako młody Ogir
miałem niewiele cennych rzeczy
poza moimi książkami.
I choć nie ma nic lepszego niż być w domu w Stedding,
otoczeni wygodami, które oferują mądrość i spokój,
z naszymi ukochanymi gajami w zasięgu wzroku...
wzywa nas prawdziwa przygoda.
Przygoda, której nie można znaleźć w książce.
Przygoda, która może grozić Tęsknotą.
KOŁO CZASU POCZĄTEK