తమ ఆశ్రయాలను వదిలి వెళ్ళాలని అనుకునే వాడు
నిజంగా చాలా అరుదైన ఇంకా అసాధారణమైన ఓగియర్.
విచ్ఛిన్నం తరువాతి సంవత్సరాలలో, సూదీర్ఘ ప్రవాస సమయంలో,
మేము ఓగియర్ ఆశ్రయాల కోసం వెతుకుంటూ తిరిగుతూ దారి తప్పాము.
ఆ సమయంలో ఓగియర్‌లో గాఢ వాంఛ మొదలయింది...
మరణం వరకు.
మళ్ళీ మేము మా ఆశ్రయాలను కనుగొన్నాగానీ,
మేము ఓగియర్ మా ఇళ్ళకే కట్టుబడి కొనసాగుతాము.
ఒక ఓగియర్ వనం కంటే అందమైన ప్రదేశం ఇంకేది ఉండదు.
అందులో ఉండే పెద్ద చెట్లు,
రెండో యుగం అప్పటి నుండీ ఎత్తుగా నిలబడి ఉన్నాయి.
ఏ కాల ఖుంజులు ప్రవేశించవు.
ఆది శక్తిని ప్రయోగించే అవకాశమే లేదు.
ఆశ్రయాలలో, విశ్రాంతి ఉంటుంది.
మానవజాతికి ఓగియర్ నిర్మాణ పని గొప్పదని,
ఇలియన్ నుండి, టియర్ నుండి గొప్ప టార్ వాలోన్ వరకు అన్నా,
అది నిజమైన విషయం కాదు.
మా మటుకు, ఇది ఎప్పుడూ అడవే.
రాతికి ప్రాణం పోయలేరు.
మేము అడవి కోసం పాట పాడితే,
భూమి స్వయంగా మాకోసం పాడినట్టు ఉంటుంది.
ఒక యువ ఓగియర్‌గా,
నా దగ్గర కొన్ని విలువైన ఆస్తులు ఉన్నాయి,
అందులో, నా పుస్తకాలకు మించి, ఎక్కువగా ఏమీ లేవు.
ఇంటి దగ్గర ఆశ్రయాలలో ఉండటానికి మించి ఏదీ ఉత్తమం కాదు,
వాటి చుట్టూ ఉండే సౌకర్యాలు, జ్ఞానాన్ని ఇంకా ప్రశాంతతను ప్రసాదిస్తాయి,
కనుచూపు మేరలో ప్రీతికరమైన తోటలు...
అసలైన సాహసానికి పిలుపునిస్తాయి.
అది పుస్తకాలలో దొరకని సాహసం.
సాహసం, నిజానికి, గాఢమైన వాంఛకు ప్రమాదకరమైనది కావచ్చు.
వీల్ ఆఫ్ టైమ్ మూలాలు