Ogierlerin yurtlarından ayrılmaya karar vermesi
gerçekten çok nadir ve sıra dışıdır.
Kırılış'ı takip eden yıllarda, Uzun Sürgün sırasında,
biz Ogierler yurt aramak için dolandık durduk.
İşte o zaman Ogierler, Özlem'e yenik düşmeye başladılar,
hem de ölesiye.
Yurtlarımızı tekrar bulduktan sonra bile,
biz Ogierler evlerimize bağlı kalmaya devam ederiz.
Ogier Korusu'ndan daha güzel bir yer yoktur.
Devasa ağaçları vardır.
Kimi Efsaneler Çağı'ndan beri ayaktadır.
Hiçbir Gölgedölü girmez.
Tek Gücü yönlendirmenin bir yolu yoktur.
Yurtta dinlenilir.
İnsanlar, Illian'dan, Tear'dan büyük Tar Valon'a kadar
Ogier taş işçiliğini uzun süredir el üstünde tutsa da
esas olan bu değildir.
Bizim için daima orman önceliklidir.
Taşlara hayat veremezsin.
Ormana şarkı söylediğimizde ise
sanki yeryüzünün kendisi bize şarkı söyler.
Genç bir Ogier olarak
çok az değerli eşyam vardı.
Kitaplarım dışında bir şeyim pek olmadı.
Gözümüzün önünde sevgili korularımızla birlikte
bilgelik, huzur ve rahatlık sunan yurttaki evimizde olmaktan
daha iyi bir şey yokken
gerçek macera çağırıverir.
Kitaplarda bulunamayacak türden bir macera.
Hatta Özlem'i riske atabilecek bir macera.
ZAMAN ÇARKI BAŞLANGIÇLAR