Jam jest Knull.
Bóg otchłani.
Niszczyciel światów.
Dawno temu,
kiedy światło wtargnęło do mojego królestwa,
moje dzieci, symbioty, zdradziły mnie
i uwięziły tutaj.
Aż w końcu powstał Kodeks.
Klucz do mojej wolności.
Otworzy to więzienie.
Przeszukajcie najdalsze zakątki wszechświata
i znajdźcie ten klucz.
Znajdźcie mi Kodeks.
A kiedy się uwolnię i unicestwię wszystkie żywe planety
oraz zniszczę swoje symbiotowe potomstwo,
to wynagrodzę was...
pozwalając wam żyć.
Mówisz, że w tym wszechświecie żyją ludzie-superbohaterowie.
Dobra.
Powiedz mi jeszcze o tym twoim fioletowym kosmicie,
który tak kocha kamienie.
Bo wiesz co, stary?
Obcy nie kochają kamieni.
- Eddie, nie zaczynaj. - Nie. Oni nie kochają kamieni.
A wiesz, co je kręci?
Uwielbiają jeść mózgi!
Bo to właśnie robią.
Señor, on sprawił, że moja rodzina zniknęła.
Na pięć lat.
Pięć lat, co?
Sí.
To długo.
No dobra.
Eddie!
Jesteśmy pijani!
Jesteśmy w domu!
Mam dość tego cholernego multiwersum.
I wolę naszą wersję barmana.
Jak mnie boli głowa.
Czuję się, jakbym był pijany i jednocześnie miał kaca.
Eddie! Pomoże ci Krwawa Mary.
O tak!
Nie.
Nie chcę drinka.
Boże jedyny!
Przestań! Niszczysz mu bar!
Tequila!
Świetnie się bawię, Eddie!
Wolałbym wodę.
Bądź mężczyzną, Eddie.
Powinniśmy zostać barmanem!
Tequila!
Udało się.
- Mnie się udało. - ¿Señor?
Skąd się wzięły te cholerne macki?
Urodziłem się z nimi.
Pieprzony bar! Mam dość tego cholerstwa!
Tu Kelly Roulet. Jestem w San Francisco.
Policja poszukuje byłego reportera Eddiego Brocka, by go przesłuchać...
O nie.
...w związku ze śmiercią policjanta Patricka Mulligana.
Nie.
Policjanta znaleziono nabitego na pal
po serii dziwnych wydarzeń w miejskiej katedrze.
Myślą, że to ja go zabiłem.
Jak długo uda mu się ukrywać? Czas pokaże.
Jeśli tu jesteśmy w wiadomościach,
jesteśmy w nich wszędzie.
Nie możemy wrócić do San Francisco.
A ja nie chcę do końca życia ukrywać się w Meksyku.
- To gdzie się schronimy? - Nie wiem.
To może się udać.
- Sędzia wywalił mnie z Nowego Jorku. - Co za dupek!
Tak, ale znam tonę spraw, które go obciążą.
Zawsze chciałem zobaczyć Statuę Wolności.
Moglibyśmy go zaszantażować.
By oczyścił mnie z zarzutów.
No to już!
- W drogę! - Zmywamy się stąd.
Reszta dla ciebie!
BAR PORTALE
Nie wychylamy się i jesteśmy w ruchu.
Jesteśmy zbiegami!
Jesteśmy na gigancie!
Tak, jesteśmy niewinni.
Ale zjem każdego drania, który stanie nam na drodze.
Muszę wziąć paracetamol.
Słyszysz to?
Ktoś tu ma kłopoty. A ja potrzebuję energii na drogę.
Dobra.
Tędy.
Źli ludzie, Eddie.
Jesteśmy Zabójczymi Obrońcami czy nie?
- Rób swoje. - Bułka z masłem.
Jezu.
Słodziak!
Obiecuję, że go nie zjem.
To psy do walki.
Nie toleruję walk psów, koleś.
Oye, vato, źle trafiłeś.
O, cześć.
To nasz teren.
Sądząc po waszych groźnych minach,
chyba powinienem się bać?
Zabłądziłeś, hermano.
Nie możemy cię wypuścić.
Boli mnie głowa.
To przez to, że sporo wypiłem. Będę szczery.
Mam w sobie ciemną i nieprzewidywalną stronę.
Każdy z nas ma w sobie potwora.
Nie takiego.
Mój jest tak mroczny, że pewnie
urwie ci głowę i wsadzi ci ją...
w dupę.
Albo ją zje! Nakarm mnie!
Albo go nią nakarmię.
Dobra, słuchajcie. Mam propozycję.
Nie. Dość gadania.
Nie mogę. Robię to dla ciebie. Dla twojego dobra, jasne?
Nie muszę tego robić. Więc słuchaj.
Znajdziemy dla psów kochające domy.
Bo to, co robicie, jest odrażające.
Co na to twoja matka, stary?
- Moja matka nie żyje, culero. - Źle to wyszło.
Przykro mi.
Daję ci szansę.
Słonko, naprawdę daję ci szansę. Powinieneś ją wykorzystać.
¿Sí?
Sí.
- Powiedz kiedy. - Kiedy.
Hola, dziady.
Kto jest niegrzeczny?
To są dopiero porządne buty!
A ty dokąd?
Do domu.
Nie.
Czym ty...
jesteś?
My jesteśmy...
Jesteśmy Venom!
- My jesteśmy... - Venom!
Nie!
- Och! - Tak.
My...
jesteśmy Venom.
Co?
Musimy nad tym popracować.
Pyszne było!
Na zdrowie.
Dzięki.
Zabierasz mnie w najlepsze miejsca!
Spadajmy stąd.
Gdzie mój but?
O, cześć, kolego!
To mój but!
Oddaj mi but.
Te będą dobre.
Teraz uciekamy, bo faktycznie narozrabialiśmy.
A ja jestem zdany na superbohatera, który nie lata.
Założysz się?
ZIDENTYFIKOWANO SALANIMO, MEKSYK
Tu jesteś.
Zawiadom generała Stricklanda.
Co jest, do...?
Wirus się namnaża.
One chcą żyć.
Hola.
Proszę opowiedzieć o człowieku, który tu był.
Zachowywał się jak wariat. Mówił do siebie.
Co mówił?
Miał takie wielkie, ogromne, rozbiegane ramiona.
Tak się ruszały.
Bierz go.
PUSTYNIA W STANIE NEVADA
Myślisz, że na jednej z gwiazd też jakaś siostra z bratem...
patrzą właśnie na to samo niebo?
Kiedyś ci na to odpowiem.
Mój brat bliźniak...
przyszły naukowiec NASA.
Pewnego dnia.
Na grzmotu dźwięk do domu pędź.
Nie!
Strickland: Mulligan jest w drodze
Jest pod respiratorem.
Zabrać go na symbiozę ratunkową.
To powinieneś być ty.
Właśnie otrzymaliśmy ważną wiadomość:
To smutny dzień dla wszystkich miłośników kosmitów.
Waszyngton w końcu ogłosił zamknięcie Strefy 51.
Kontrowersyjne miejsce słynie z rzekomych testów na kosmitach.
Z innych wiadomości...
BAZA WOJSKOWA STREFA 51, NEVADA
3 DNI DO ZAMKNIĘCIA
Tędy proszę. Dalej.
ROZPUSZCZALNIK NADKWASOWY
Strickland.
- Autoryzacja. - ROZPOCZĘCIE KĄPIELI KWASOWEJ
ZAGROŻENIE BIOLOGICZNE
- W końcu się stało. - Tak.
Tak, pani doktor. Zostaną tylko kamienie i kurz.
I karaluchy. Największy wybuch by ich nie zabił.
Są tu od 280 milionów lat. I tu zostaną.
Nie wiedziałem, pani doktor.
- Może pani jechać. - Miłego dnia, Gus.
SEKTOR 55, PROGRAM IMPERIUM BADANIA NAD SYMBIOTAMI
Dziękuję.
Tak jest.
Dzień dobry, pani doktor. Przechowamy je.
- Kogo skusiłby taki stary grat? - Nie oceniaj książki po okładce.
Wczesna pobudka, generale.
Chyba spełniły się pani marzenia.
Wiem, że to pana złości.
Dotarł tuż przed panią.
- Nasz nowy przyjaciel sprawiał kłopoty? - Właśnie w tym problem.
- W czym? - W założeniu, że to przyjaciele.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Scalenie się powiodło. - Tak słyszałam.
Zawsze masz taką minę, jakby miało się stać coś strasznego.
Bo w mojej pracy zawsze może się stać coś strasznego.
My je łapiemy, ty je badasz.
Tak to działa.
Spójrzmy na to.
Dzień dobry, pani doktor.
Poprzedni symbiot uznał go za martwego.
PODMIOT: PATRICK MULLIGAN
Uratowaliśmy go.
Umarłby.
SCALENIE ZAKOŃCZONE
Spróbuj obniżyć te wartości.
Dzień dobry, Sadie.
- Wezmę to. - Przywieźliśmy to z Meksyku.
Cześć. Witaj.
Wiadomo, gdzie jest reszta?
- Jesteśmy na tropie. - Proszę mnie informować.
- Nie rozumiem tej obsesji. - Mówiłam. Mama zrobiła mi tę broszkę.
Jest lipiec.
Do zobaczenia na miejscu.
Wszyscy w tej strefie
są dziwni.
Daj jej spokój, Rex.
Nie daj Boże, żeby ktoś naprawdę polubił swoją pracę.
Strefa 51 zostanie całkowicie zamknięta do końca tygodnia.
I tak nic już tu nie działa. I mają dość turystów.
A nas tutaj nie ma.
Trzydzieści metrów pod ziemią, niewykrywalni dla ludzi
i nieludzi.
E.T. nie dzwoni stąd do domu.
Marzeniem mojego brata
było pracować w Strefie 51 i robić to, co ja dziś robię.
Szkoda, że nie może zobaczyć, co tu stworzyliśmy.
Wszystko w porządku. Po prostu...
proszę spróbować oddychać. Dobrze?
Kiedyś utrzymywano, że UFO to balony meteorologiczne, kosmiczne śmieci.
Kubrick nakręcił lądowanie na Księżycu w studio w Hollywood.
Fajnie.
- Dokąd? Najpierw to. - Zwiększyło się ryzyko ekspozycji?
Nie o nas się martwię. Nosimy różne wirusy i bakterie
szkodliwe dla wrażliwej formy życia. Nie wiemy, z czym mamy tu do czynienia.
Byle tylko goście byli bezpieczni.
Pierwszy raz mamy żywiciela kompatybilnego z symbiotem.
Teraz możemy z nim porozmawiać.
Potwory.
Od chwili scalenia ma napady paniki.
Zaśpiewasz „Jingle Bells”? To taka kojąca melodia.
O, czemu sama na to nie wpadłam?
Uwolnij go.
Potwory.
Jestem doktor Paine. Teddy.
Jesteś tu bezpieczny.
Pomożemy ci.
Wam obydwu.
Transfer się powiódł.
Nie mieliśmy wyboru.
Musieliśmy cię ratować.
Potwory.
Ty też jesteś uszkodzona.
Mogę...?
Mogę zadać ci kilka pytań?
Czy symbiot się z tobą komunikuje?
Słyszysz go?
Dźwięk je niepokoi.
W porządku.
- Dlaczego tu są? - Czego chcą?
- Bezpiecznej przystani. - Bezpiecznej przystani?
Uciekaliśmy.
- Mówi o innych symbiotach? - Chyba tak.
Jego stwory przeszukują wszechświat, by nas znaleźć.
I nas znajdą.
A kiedy się to stanie, on zabije nas wszystkich.
Kto?
Nic nie zostanie.
Tutaj? Na Ziemi?
Dlaczego uciekali?
Bo istnieje ciemne,
zimne morze.
Otacza ten wszechświat.
Czym ono jest?
Nie chcesz wiedzieć.
ANALIZA TĘTNA
Widziałem przyszłość.
Ten mrok
ma zęby.
Mówi kapitan.
Lecimy na komfortowej wysokości 9500 metrów.
Po lewej zobaczą państwo Wielki Kanion.
- Mówiłem, że umiemy latać. - O Boże!
- Prosto do Nowego Jorku. - Mam strasznie sucho w ustach!
- Oczyścimy twoje imię. - Jest nieprzyjemnie zimno!
Jak Tom Cruise to robi?
Nie jęczy jak baba!
Co to było?!
Co to jest?!
O cholera!
Przepraszam, Eddie, ale muszę znikać.
- Teraz?! - Wpadliśmy w szambo!
Dlaczego to zrobiłeś?!
Wyjaśnię.
Nie! Nie!
Mówię ci, to najgorszy kac w historii.
Rozejrzyj się, Eddie.
Czyż nie jest cudownie?
Zamknij się.
Czuję, że mógłbym tu zostać na zawsze.
Stanęliśmy twarzą w twarz z machiną śmierci.
„Na zawsze” brzmi dość optymistycznie.
Czy po zamknięciu Strefy 51 Pentagon...
PRAWDA JEST GDZIEŚ TU
...przyzna, że trzymał w niej UFO?
Czyli „niezidentyfikowane obiekty latające”.
Tato, wiemy.
Oddałbym wszystko, żeby zobaczyć, kto je zbudował.
Dlatego zebraliśmy oszczędności i jedziemy, kochanie.
- Żebyś w końcu mógł zobaczyć... - Że to ściema?
A jeśli mam rację?
Obyśmy wtedy nie skończyli w laboratorium kosmitów z sondą w dupie.
- Lub martwi. - „W dupie”.
Wjechałem na jakiś żwir.
- Trzymajcie się mocno. - Wszystko OK?
Ale jazda!
- Pies zwymiotował? - Tak.
Dobra!
Damy radę.
Miękkie lądowanie. Ugnij kolana.
Napręż mięśnie brzucha!
Tak, udało się! Tak. Jesteśmy!
Dobra robota.
To było straszne.
To nie jest Nowy Jork. To jest pustkowie.
Wyczuwam pasywną agresję.
- Naprawdę? - Tak.
Och, przepraszam. Może wolisz aktywną agresję?
Zepchnąłeś mnie z Boeinga 757,
nie zwracając uwagi na mój chroniczny lęk wysokości.
To był Airbus A320.
Serio? Przepraszam.
I co to było? To coś, co nas walnęło?
Nie spodoba ci się to.
Mogę ci zagwarantować, że mi się nie spodoba.
Co robisz? Dziwnie się zachowujesz... Niepokoisz mnie.
To był ksenofag.
Co?
Ksenofag.
- Łowca symbiotów. - Jasne.
Problem w tym, że jeśli ona tu trafiła, wkrótce przybędą inne.
„Inne”?
Twórca ksenofaga stworzył także nas, symbioty.
A więc to twoja siostra.
Symbioty zwróciły się przeciw niemu i zamknęły go na Klyntarze.
- Na twojej planecie. - Nie!
- To nie planeta. - Nie twoja.
Więzienie, które zbudowaliśmy, by w nim...
- No jasne. - ...zasnął na wieki!
Jak on się nazywa?
- Nie usłyszałem, co powiedziałeś. - Knull.
- Nie!
Sza, sza, sza.
To poważna sprawa, Eddie.
Więc nie rozmawiajmy.
Cicho.
Czego ten ksyl... ksal... czy jak mu tam, ten łowca symbiotów, chce od ciebie?
Chce nas. Mamy coś, czego potrzebuje.
Mamy tylko gównianą koszulkę, jeden but i poparzenia słoneczne.
I Kodeks.
- Co proszę? - Pokażę ci.
Co robisz, do jasnej cholery?
Załóżmy, że umarłeś. Mógłbym cię przywrócić do życia.
Podoba mi się.
Ale gdybym to zrobił, nasze oddzielne siły życiowe
połączyłyby się w jedną, w tak zwany Kodeks.
Czym jest ten Kodeks, do cholery?
To klucz. Klucz, który otwiera klatkę.
Więzienie na Klyntarze.
Uwolniłby naszego stwórcę.
Dzięki Bogu nie umarliśmy.
Z jednym wyjątkiem.
O nie. Nie.
Mówisz, że mamy to coś?
Dlatego ksenofag nas ściga.
Co teraz zrobimy?
Widzi Kodeks tylko wtedy, gdy symbiot przybierze swą pełną postać.
Aha.
Czyli nie możesz wyjść?
Mogę zrobić tak. Albo tak.
Ale jeśli w pełni się przemienię, Kodeks wyśle mu sygnał.
Znajdzie nas, wyrwie nam Kodeks z kręgosłupa i uwolni Knulla z Klyntaru.
Jak się pozbyć tego Kodeksu?
Dopóki obydwaj żyjemy, Kodeks istnieje.
Jeśli któryś z nas umrze, Kodeks przestanie działać.
- W moim przypadku odpada. - W moim też!
Szybkie są te ksenofagi.
Wkrótce gliny powiążą nas z tymi czterema bezgłowymi ciałami w Meksyku.
- Musimy stąd spadać. - Chodźmy.
- Cztery nogi lepsze niż jedna. - Powiedz mi szczerze, brachu,
jaką szybkość możesz mu nadać?
- Nie zabijając go przy tym. - Jest jeden sposób, żeby to ustalić.
Nie strasz go. Nie strasz konika.
Dobry konik.
Hej.
Dobry konik.
Niespodzianka, koniku!
Uwielbiam koniki!
Jedź.
Juhu!
Jedź, kowboju!
Jesteś dupkiem!
Przysięgam na Boga, jak zsiądę, skopię ci tyłek, sukin...
To się nazywa przyspieszenie!
Bezpieczna przystań?
Nie chodzi im o bezpieczną przystań.
Raczej o nowy dom. Po eksmisji obecnych mieszkańców.
Obejrzałeś za dużo filmów o inwazji kosmitów.
Czyżby?
Uciekali. Tak powiedział.
Nie oszukuj się. Migrują od zawsze.
Meteor niosący symbioty uderzył w Ziemię. Wszystkie przetrwały.
Zbieg okoliczności? Nie sądzę.
Dobra.
Złapmy je.
Dalej uparcie wierzysz, że są tu z altruistycznych powodów?
Jesteś zagrożeniem.
Przechwyciliśmy alarm z airbusa lecącego z Meksyku.
Człowiek wyskoczył z samolotu nad Sequoia.
Weźmiemy ospreya.
Bądź czujna, Paine.
Nie czuję jaj.
To było straszne.
Widać podejrzanego.
Zlikwidować go.
- Zabrać symbiota. - Drużyna Szósta w akcji.
WYKRYTO CZŁOWIEKA WYKRYTO SYMBIOTA
Naprzód.
- Nie! Kodeks! - Nie możesz umrzeć.
A to skąd się wzięło?
- Transformuj! - Przyjąłem.
- Czas uciekać! - Jasne!
- Co się stało? - Tu jest coś jeszcze.
- Coś jeszcze? - Mówił, że tak będzie.
Straciłem trzech ludzi.
Możesz zebrać próbki?
Próbki?
To nie byli federalni. To była jakaś jednostka specjalna.
- Próbowali nas zabić. - Właśnie.
Genialnie. Teraz mamy na karku policję,
armię USA i jakiegoś potwora z piekła rodem, który nas ściga.
Właśnie widziałem smugę krwi, tryskającej z twarzy obcego.
Zabiłem człowieka.
Nie dali ci wyboru.
- Ty mi nie dałeś wyboru. - Nie mogłem do ciebie dotrzeć.
Dałeś radę na kaskadach. Rok temu, gdy ukradłeś mi życie.
Jesteśmy razem już rok?
O rok za długo. Nie wyłaź, dopóki nie dotrzemy do Nowego Jorku.
Pokaż się.
To, o czym mówiłeś, to stworzenie...
Jest tu.
Zabiło kilku ludzi.
Jaki on piękny.
Wyczuwam...
Wyczuwam obecność swoich.
Jednak
tego, którego szuka Knull, tu nie ma.
Czego on szuka?
Czarnego.
Symbiota Brocka?
Tylko on jedyny ma Kodeks.
Knull oznacza koniec.
Załóż kombinezon.
Wciąż się boisz, żeby się nie zaziębił?
Venom ma klucz, który uwolni Knulla.
- Knull nie może go dostać. - Bo wasza rasa zginie.
Ty.
I ty.
I...
ty.
Wszyscy i wszystko.
Jak to zatrzymać, żeby tu nie dotarło?
Nie zatrzymacie go.
On jest starszy od wszechświata.
Potrzebuje tego klucza.
A wtedy wszystko się skończy.
Co zrobić, żeby nie zdobył klucza?
Jeśli symbiot i gospodarz żyją,
to Kodeks żyje.
A jeśli jeden z nich zginie?
Kodeks zamiera.
- Rex, nie mówisz poważnie. - Jestem gotowy.
Zniszczenie Kodeksu to jedyny sposób, tak?
Pytam cię, kolego.
Zniszczenie go?
Ledwie zaczęliśmy go poznawać.
Moi ludzie nie żyją.
Nadchodzi coś, czego nie da się pokonać.
- Skończę z tą bzdurą w tej chwili. - Kosztem nauki.
Teddy.
To poważna sprawa.
Posłuchaj jej.
Rozmawiałaś ostatnio z rodziną?
Wszystko w porządku?
Tak.
Czuję zapach mokrego psa. I kiełby!
Hej, kolego. Wszystko w porządku?
Niezupełnie.
Dziko tu jakoś.
Wiem. Jesteś głodny?
Tak.
Dołącz do nas.
Dziękuję.
Moja żona, Nova Moon.
Cześć.
A to moje dzieci: Echo i Leaf.
- Czeka je długa psychoterapia. - Przestań.
Co?
No weź przestań! Ach, jakie masz piękne dzieci.
A to jest Blue.
- Który jest... - Psem.
A ja jestem Martin.
- Cześć, Martin. - Hej.
Eddie.
- Miło poznać, Eddie. - Miło mi.
- Chodź, siadaj, proszę. - Dziękuję.
Jezu Chryste.
Więc, tak.
Nie ma tu nic, co kiedyś żyło. Namaste.
Dziękuję.
Za nic!
O rany.
- Dokąd zmierzasz? - Do Nowego Jorku.
- Tak. - Dobra.
Czeka cię długa droga z tymi gołymi kopytami.
Tak.
Możemy cię podrzucić do Vegas.
Tak.
Ci ludzie są dziwni, mówię ci.
- Byłoby miło. Dziękuję. - Nie ma za co.
Życie to przygoda. Kto nie lubi nawiązywać znajomości?
- Prawda? - Prawda?
To na bank autostopowicz-seryjny morderca z mojego podcastu kryminalnego.
Skarbie, nie teraz.
Jak to możliwe, że nie zabrała nas opieka społeczna?
Ona... żartuje.
- Nie żartuję. - Proszę, skarbie.
- Jedziemy Autostradą Kosmitów. - Tak.
- Że niby czym? - To droga prowadząca do Strefy 51.
Może uda się nam zobaczyć kosmitę, zanim zamkną to miejsce na zawsze.
To moje marzenie z dzieciństwa.
Możemy mu zaraz pokazać!
Nie wierzysz w kosmitów?
Właściwie, Martinie...
Jakby to powiedzieć?
Wierzę.
Jestem wielkim, wielkim fanem kosmitów.
- Taki wielki to nie jesteś. - Robisz w kabarecie?
Nie. Byłem informatykiem.
Tak?
- Świetna sprawa. - Dzięki.
Mam nadzieję, że się nie rozczarujesz.
I że jeśli jakiegoś spotkasz, to będzie to...
dobry kosmita, a nie...
a nie zły...
kosmita.
Tak.
Cóż...
rozpoznam złą moc, gdy ją zobaczę, Eddie.
Trochę tu gorąco.
Przyzwyczaisz się.
Klimatyzacja szkodzi zdrowiu.
Dobra. Rodzina gotowa?
Tak.
Gość gotowy?
Zakołyszmy tym kamperem.
Kontrola lotów do majora Toma.
Uwielbiam śpiewać w grupie!
Kontrola lotów do majora Toma.
Zabij mnie.
Łyknij proteinowe tabletki i załóż hełm.
- O tak! Świetny kawałek! - Dziesięć...
dziewięć...
osiem, siedem, sześć...
- Już odliczamy, silniki włączone. - ...pięć, cztery...
trzy, dwa, jeden...
Sprawdź zapłon i niech Bóg ma cię w opiece.
Start!
- Eddie, śpiewaj z nami! - Nie, dzięki.
Znasz słowa!
Wyobraź sobie, że jesteśmy zespołem w trasie, a ty jesteś fanem.
- Dawaj! Nie bądź sztywniakiem. - Nie prowokuj mnie.
Tu major Tom do kontroli lotów.
Robię krok na zewnątrz.
I unoszę się w bardzo dziwny sposób.
Rozchmurz się!
A gwiazdy wyglądają dziś zupełnie inaczej.
Dlaczego?
- Jestem tutaj, - Dlaczego to się dzieje?
- ...siedzę w blaszanej puszce. - Blaszana puszka!
Daleko ponad światem.
Jak w wannie, Eddie.
Ziemia stąd smutno wygląda,
A ja nie mogę temu zaradzić.
Tu kontrola lotów do majora Toma.
Czasem myślę, że bylibyśmy szczęśliwsi, żyjąc w ten sposób.
Gazety chcą wiedzieć, jakie nosisz koszule.
Wiesz?
Tak.
Czas opuścić kapsułę,
- Wiem. - ...jeśli masz odwagę.
Tu major Tom do kontroli lotów.
Robię krok na zewnątrz
i unoszę się w bardzo dziwny sposób.
A gwiazdy wyglądają dziś zupełnie inaczej.
Bo jestem tutaj, siedzę w blaszanej puszce.
Daleko ponad światem.
WITAMY W LAS VEGAS
Lubisz czekoladę?
Nie pozwalają nam jeść cukru.
Nie pozwalają?
Mam kolegę, który uwielbia czekoladę. Dziękuję.
Jesteś bardzo miły.
Nie chcę zobaczyć kosmity.
Nie chcesz?
Są straszni.
OK.
Masz prawo się bać.
Ja na przykład się boję
cały czas.
Obiecasz, że nie spotkam kosmity?
Chłopie.
Kosmici nie istnieją.
Jasne?
Słowo.
OK?
Dobrze mu powiedziałeś.
Byłbyś dobrym tatą.
Wiele razem przeszliśmy, ty i ja.
- Jeszcze wiele przed nami, brachu. - Byłoby miło, prawda?
Coś mówiłeś?
Nie. Coś mi się musiało śnić.
CHCĘ ZOBACZYĆ KOSMOS
To Nierika.
„Nierika”?
Tak.
W naszym umyśle są drzwi,
które zwykle pozostają ukryte przed nami aż do chwili śmierci.
Na tym świecie są niesamowite rzeczy, Eddie.
Możesz je zobaczyć, jeśli jesteś otwarty.
Już je widziałem.
Cieszę się, że nie zjedliśmy tej miłej rodziny.
Witaj w mieście drugiej szansy.
Dziękuję.
Trzymaj się. Dziękuję.
Zostań, Blue. Zostań.
Cześć, Blue.
Vegas.
ZIDENTYFIKOWANO BROCK, EDWARD
LAS VEGAS, NEVADA
Chcę, żebyś to wziął.
- Proszę. I... - Martin, to zbyt...
- Dziękuję. - Dobrej jakości, z amortyzacją.
I wkładką antybakteryjną.
Nie bierz. Są gorsze od crocsów.
Dziękuję.
Och, skarbie, świat jest szalony.
Ale ja zapamiętam cię na zawsze.
Żegnaj, Martin.
Żegnamy się tylko na razie. Tak wolę o tym myśleć.
Pa.
Martin.
Te drzwi...
Ta Nierika?
Tak. One są otwarte.
Wiesz? I po prostu...
Uważaj na siebie.
Dobra.
Dzięki.
O Jezu.
Niżej w życiu nie upadłem.
Masz czekoladę!
Mniam!
Chciałbym ją zobaczyć, kiedy dojedziemy do Nowego Jorku.
Wiesz, że zbudowano ją, by witała przybywających do Ameryki?
Więc i ciebie.
Tak myślisz, Eddie?
Tak. Jestem tego pewien.
Kiedy to się skończy, pójdziemy ją zobaczyć. „Cześć, Statuo Wolności”.
I pójdziemy na musical na Broadwayu!
Jasne.
Wiem, jak nie znosisz musicali.
Będzie świetnie.
Co teraz, Thelmo?
Cóż, Louise,
nie sądzę, żeby 20 dolców wystarczyło na transport.
I nigdy więcej nie wsiądę na konia z kosmicznym napędem.
Więc wygląda na to, że musimy ukraść samochód.
Nie. Oglądałem „Rain Mana”,
a dzięki mojej nieskończonej mądrości kosmicznej
w mig rozpracuję system.
Zaczniemy od jednorękich bandytów, potem blackjack, a potem ruletka!
Bingo-bango!
Luksusowa fura, system dźwiękowy na Bluetooth, klima,
otwierany dach.
Bo taki mamy styl.
Kasyno Paris ma surowy dress code.
Wiesz co? To hotel. To moje wakacyjne ubrania.
Proszę kupić lepsze.
On ma rację. Spójrz na siebie.
Nie przeginaj, kolego.
- Mam ci pomóc? - Tak.
Nie chciałem go nokautować. Co ty wyprawiasz?
- Zachował się jak dupek. - Ale...
Och! Patrz.
Potrzebujemy przebrania.
Co robimy?
- Hej. - Hej, kolego.
Cześć.
O Boże.
Ciepłe.
Dlaczego wciąż nokautujesz ludzi? Co z tobą?
Jezu, dlaczego?
Przepraszam, kolego.
Naprawdę, bardzo przepraszam.
Eddie! Tak jest, skarbie.
Teraz nikt nas nie rozpozna.
Serio.
Mógłbyś być Najseksowniejszym Mężczyzną Roku według People,
gdyby jeszcze ktoś pamiętał, kim jesteś.
- Przyznano mi parę takich nagród. - Jasna sprawa.
Hej. Gość, który to zrobił...
Widziałem go. Jest tam w bramie.
- Zalany w trąbę. - Dobrze.
- Jesteśmy złymi ludźmi. - Pewnie, że jesteśmy!
A, i zatrzymujemy te buty.
Jesteśmy fantastyczni i o tym wiemy!
Witamy w Paris.
- Dziękuję. - Ja dziękuję.
- Siedź, nie wstawaj. - Co się stało?
O tak!
Pozwól mi pomnożyć te 20 dolców. Chcę to poczworzyć.
Co robisz?
Nie. To wszystkie nasze pieniądze.
Fortuno, zechciej mi dziś sprzyjać.
Nie.
Ma fajną marynarkę! Zjedzmy go i ukradnijmy je!
Pani Fortuna jest dziś dla nas łaskawa.
Pani Fortuna zdecydowanie nie jest dziś dla nas łaskawa.
Wręcz posunąłbym się do stwierdzenia, że babka cię nienawidzi.
- Nie mogę przestać. - Oczywiście, że nie możesz.
- Ach, co to za uczucie! - Uczucie?
Jakby wszystkie moje problemy zniknęły!
Zawsze tak robię!
Eddie.
Potrzebuję więcej pieniędzy.
Ale nie mamy więcej pieniędzy, brachu.
A niech to!
Nie umiesz przegrywać.
To ty nie umiesz przegrywać!
Chyba złamałeś mi stopę.
Pani Fortuna to kapryśna jędza!
Trzeba było zagrać na tamtym automacie!
Nie do wiary!
Eddie Brock?!
Pani Chen! To nie twoje.
- Przepraszam. - Eddie! To pani Chen!
Och, pani Chen!
- Eddie, skarbie! - Pani Chen! Pani Chen! Pani Chen!
- Zaraz się rozpłaczę. - Ja też.
No proszę, jaka odmiana!
- Wyglądasz seksownie! - Pani też.
- Bardzo. - Ja zawsze tak wyglądam. - Tak.
- Duży kolega obecny? - Tak.
Ładna sukienka? Wygrałam tak dużo, że dali mi kredyt w sklepie.
I penthouse!
Super. A ja ukradłem ten garnitur gościowi, który mnie obsikał.
Powaliłem go. I zostawiłem w krzakach.
To stąd ten smród.
Ogarnij się w moim pokoju, a potem imprezujemy.
- Byłoby cudownie. - Można zamawiać jedzenie do pokoju.
Tak!
Zidentyfikowano Brocka.
Kamera monitoringu nagrała go w hotelu Paris w Vegas.
- Szóstka zdolna do akcji? - Tak jest.
Wyślij ich.
ŁĄCZENIE
POŁĄCZONO
Szóstka jest w drodze.
Sprowadzą go.
Tym razem proszę o kontrolę nad Programem Imperium.
Ma pan moją zgodę.
Na grzmotu dźwięk do domu pędź.
Zatańczmy, skarbie.
- Nie. Nie. - Tak! Kocham tańczyć!
Oszalałeś? To coś nas znajdzie.
- Nie psuj zabawy. - Nie! Proszę go nie zachęcać.
Jesteśmy zbiegami. Na gigancie.
Dziękujemy za gościnę, ale musimy iść.
Przynudzasz!
Jeden taniec, zanim pójdziecie.
Nigdy nie robimy tego, co ja chcę.
Tylko jeden taniec.
I oddałeś moje kurczaki.
Tak!
Zakręćmy kopytkiem, pani Chen.
Poddaję się.
O nie! Tego nie da się odzobaczyć.
Możesz tańczyć.
Możesz tańczyć...
To najlepsze chwile naszego życia.
Kiedy to przećwiczyliście?
Niech to szlag!
Mówiłem, że tak będzie!
Nie panikuj. Ona nie widzi Kodeksu.
Co to za cholerstwo?
Jakie to brzydkie!
Zachowaj spokój.
Ona nie widzi tego, czego szuka.
Ruszajcie!
Cel schwytany.
- Zostawcie Eddiego! - Cisza!
- Moje buty. - Ruszajcie!
AUTOSTRADA KOSMITÓW
Czad.
Strefa 51.
Tak.
Dojechaliśmy.
W końcu to zobaczyłeś, tato.
Całkiem fajne...
Tak sądzę.
Tak.
Leaf.
Dokąd idziesz, kochanie?
Poszukajmy czegoś jeszcze fajniejszego. Chodźcie.
Chodźcie.
Skarbie. Spełniłeś marzenie życia.
Dobra. Szybciej!
Czuję zapach kosmity.
Bez żywiciela jego stan się pogarsza.
Biedak.
Przenieś go na dół, do reszty.
Tam jest bezpieczniej.
Chodźcie tędy. Szybko.
Dobra. Hej, hej, hej.
Myślę, że stamtąd będzie lepszy widok.
Chodźcie za mną.
To takie ekscytujące.
Nie do wiary, że tu jesteśmy.
Co to jest?
Wszystko zniszczone.
Jakie to smutne.
Brachu?
Hej, brachu?
O nie.
Nie.
O Boże, ile można mieć kaców w ciągu jednego dnia?
Eddie?
Ktoś tam jest?
Oni mi to zrobili.
Mulligan?
- Dlaczego? - Żyjesz?
Co tu robisz?
Jesteśmy ścigani, Eddie.
Masz to, czego on potrzebuje.
Chroń Kodeks przed mackami mroku.
Tutaj czeka armia symbiotów.
Uwolnij ich.
Chroń go, Eddie.
Knull...
musi pozostać w zamknięciu.
Eddie, jestem dr Paine.
- Gdzie mój przyjaciel? - Jest bezpieczny.
- Świetna wiadomość! - O cholera.
Koniec zabawy. Już się tym nie zajmujesz.
- To moje laboratorium. - Nie twoje. Ty tu tylko pracujesz.
A raczej pracowałaś. Ty, Choinka, idziesz do domu.
A co z nimi?
Kodeks istnieje tylko, kiedy obydwaj żyją.
Tak, dobra. W porządku.
Zabiłeś mojego człowieka. Zrewanżuję się osobiście.
- Wyprowadzić dr Paine. - Nie.
Choinka! Czas iść.
Hej!
Duży błąd.
- Ognia! - Uciekajcie!
- O Boże! - Wycofać się!
Jazda!
Venom, uciekaj. Już!
Szybko! Z drogi! Uciekać!
Uwolnijcie symbioty!
Uciekajcie!
Szybciej.
Jim!
Chodźmy.
Zabić ją.
No dalej!
Zabierz stąd Kodeks.
To nasze wyjście.
Wyprowadź nas stąd!
Nie ma tu kosmitów, dzieciaki.
Najlepsze buty na świecie!
Co to było?
- Dobra. - Wiejemy! Ruchy!
Wychodzimy!
Jazda!
Szybko!
- Tato. - Spokojnie, dzieci.
Kosmici! Inwazja obcych!
Obcy atakują!
O ja pierdolę!
- Wy dwaj, lećcie! - Się robi!
Za mną!
Szybko, lecicie! Jazda! Do wozów!
Musimy zabrać Kodeks jak najdalej stąd.
- To Eddie? - To Eddie.
- Eddie! Hej! - Eddie!
- O nie. - Eddie!
To ja, Martin z rodziną.
- Tu nie jest bezpiecznie. - To złe moce, stary.
Eddie, pomożesz nam?
Kłamałem. Kosmici istnieją.
Mój przyjaciel jest jednym z nich. Wyciągnie was stąd.
OK.
Nie bój się.
Cześć.
Miło cię poznać.
Dzięki za czekoladkę.
Proszę.
Nie!
Mamo, tato!
Tato!
Trzymajcie się, dzieciaki!
Trzymajcie się!
Eddie!
On próbował was chronić.
Nie jesteśmy tymi złymi.
Echo! Leaf!
- Skarbie. - Mamo!
- Dziękuję, Eddie. - Nie ma za co.
Nie do wiary!
Wsiadajcie!
Biegiem.
Szybko!
Eddie!
Przynieście mi ten Kodeks.
Co to za hałas?
Zadzwoniła do domu.
Cholera.
- Jezu. - Na ziemię! Kryć się!
Kryć się! Będzie OK.
Uratowała nas.
Tylko jedno może ich odciągnąć.
Przyjąłem.
- Zabierz ich do ich vana! - Co?
Chodźcie! Szybko!
Ściągnę ich. Niech helikopter leci za mną.
Ruszaj!
Jazda!
Prowadzi ich w pole rażenia. Macie ich namierzyć i unicestwić!
Jesteśmy. Udało się. Spokojnie.
- Biegiem! - Dzieci, szybko!
Szybciej.
Dziękuję!
Kosmici są do bani!
- Rozwalić je! - Przyjąłem.
Cel zlikwidowany.
Nie! Nie!
Thompson dostał!
Spada. Uciekać!
Zjeżdżamy!
Uciekaj!
Skończmy z tym.
Z przyjemnością.
Śmigła helikoptera!
Przeniosę was.
Zabierz go w bezpieczne miejsce.
O Boże.
Bardzo przepraszam! Przepraszam!
Spokojnie.
Nie.
Będzie dobrze.
Nadal chcesz spełnić marzenie brata?
O Boże.
- Biegnę! - Tato, szybko!
Tato! Szybciej!
Jestem z ciebie dumny, Eddie.
Zrobiłeś to sam.
No, prawie.
Naprawdę chciałbym ją zobaczyć.
Kogo?
Statuę Wolności.
A, tak.
Tak. Pojedziemy tam.
Tylko musimy się stąd...
wydostać.
Będzie ich więcej.
Nigdy stąd nie uciekniemy, przyjacielu.
Dobra, ale...
myślałem, że mamy być Zabójczym Obrońcą.
Jesteśmy.
Właśnie to robimy.
Tak.
Dobra.
Chodźcie tutaj.
Idźcie stąd.
Uciekajcie.
No już.
O Boże.
Co ty robisz?
Nigdy cię nie zapomnę.
Ty też mnie nie zapomnij, Eddie.
Nie.
Czas ruszać.
- Strickland. - Autoryzacja.
Nie.
- Strickland. - Autoryzacja.
Żegnam się tylko na razie.
Nie.
Nie!
Nie! Nie!
Uciekaj!
Nie, Eddie!
Eddie!
O Boże.
Nierika.
Hej, brachu.
Ale miałem zwariowany sen.
Brachu?
On nie wróci.
Ale ja go potrzebuję.
To miejsce nie jest jego przeznaczeniem. Nie mogłeś go zatrzymać...
ani on ciebie.
Swoją odwagą obydwaj
zasłużyliście na podziękowania od wdzięcznego narodu.
Eddie, możesz zacząć życie od nowa.
Wydarzenia z San Francisco i ostatnich dni
uznaj za niebyłe.
I żeby było jasne,
jeśli kiedykolwiek komuś o tym powiesz,
resztę życia spędzisz
w najzimniejszej i najciemniejszej norze, jaka istnieje.
Powodzenia, Eddie.
Nie zapomnę cię, brachu.
VENOM 3 OSTATNI TANIEC
Wasz mistrz upadł.
Wszystkie planety będą moje.
Król w Czerni się przebudził.
Zniszczę wasz świat.
Wszyscy spłoną.
A wy...
będziecie na to patrzeć.
Tłumaczenie napisów: Agata Deka
Jest tu kto?
¿Hola? Hej?