Miejcie na uwadze, że jesteśmy w kiepskim położeniu.
Nie mamy jak oświetlić terenu.
Jimmy, jesteśmy po zachodniej stronie, po lewej stronie doliny.
Zbliżamy się teraz.
Ruszajcie!
Uważaj.
Hej, Duff! Ford oberwał.
Musimy po niego wrócić.
Idziemy.
- Duff, idziemy! - Jazda!
Chodź!
Wymiana ognia!
Idziemy. Szybko.
Daj mi spojrzeć.
Nic ci nie jest. Spójrz na mnie. Nic ci nie jest.
Masz oddychać. Oddychaj.
Hej, my nie umieramy. Nie umieramy.
DZISIAJ
Dzięki, bracie.
Co mogę podać, papi?
Cokolwiek, byle było zimne.
Tak, zgadza się.
No dobra, rozdawaj.
Sukinsyn.
Ja pierdolę.
Masz jakiś problem, szefie?
Nie, żadnych problemów.
Zastanawiałem się, czy przyjęlibyście jeszcze jednego gracza.
Jeśli masz pieniądze, chętnie pomożemy ci ich się pozbyć.
- Jakie jest wkupne? - Dwieście dolarów.
A może być to?
Zróbcie miejsce dla przybysza. Właśnie zapłacił za krzesło.
Dwieście dolarów. Nie wydaj wszystkiego od razu.
Sprawdzam i stawiam wszystko.
Niezła twarz pokerzysty, szefie.
Tylko taką mam.
Właśnie wszystko ci pokazałem. Co teraz zrobisz?
Trochę mi brakuje.
Zgadza się.
Co ty, kurwa, robisz?
Wygrywam.
Pieprzony skurwiel. Jesteś pieprzonym oszustem.
Oddaj mi zegarek.
Spróbuj go wziąć, palancie.
Niech moi chłopcy zdecydują.
Hej!
Kurde! Jezu Chryste!
Niezły z ciebie skurczybyk.
Nie skopię ci tyłka.
Ale powinienem cię zastrzelić tam, gdzie stoisz.
Stoję tu.
Nie dostaniesz mojego motoru.
Zachowaj sobie pieprzony motor.
Zabieram pieniądze i zegarek.
Jesteście żałośni. Jezu Chryste!
Jak leci?
Fosco.
Zgadza się. Tu Max.
Znów jestem w mieście.
Hej, mogę ci zadać pytanie? Robicie jutro tę imprezę?
Tak, przyjdę.
I przyprowadzę ze sobą kumpla.
- Hej. - Hej.
Znam cię?
Nie, chciałem tylko...
No dobra, użyjemy silniejszej perswazji.
Dobra, posłuchaj.
Nazywam się Max.
Byłem wczoraj w barze. Widziałem cię w akcji.
Masz niesamowite umiejętności, przyjacielu.
Co powiesz na to?
Postawię ci śniadanie, a ty mnie wysłuchasz?
No wiesz, jajka, bekon, może trochę chorizo...
Posłuchaj...
Jeśli ci się nie spodoba to, co powiem, jeśli cię to nie zainteresuje,
to po prostu każdy pójdzie w swoją stronę.
Jak gdyby nigdy nic.
Poza tym śniadanie jest najtańszym posiłkiem dnia.
Wiem, że mnie nie znasz, ale ja potrafię rozpoznać wojownika.
A te twoje umiejętności to pieprzona kopalnia złota...
Gdyby ją eksploatował właściwy czło...
Świetna przemowa, chłopie.
Nie mam ochoty być eksploatowany.
- Ale... - Mój kraj już to zrobił.
Dobra, posłuchaj. Powiedz mi tylko...
ile zarobiłeś wczoraj?
Wystarczająco dużo.
Wystarczająco na co?
Na jedną, może dwie noce w jakimś gównianym motelu?
A gdybyś mógł zarobić tyle, żeby mieszkać w porządnym miejscu
na przykład przez miesiąc? A może dłużej.
Powiedziałbym ci, że nie jestem z tych, co zapuszczają korzenie.
Musi być coś, czego pragniesz.
Coś, czego potrzebujesz. Każdy czegoś potrzebuje.
Wszystko, czego mi trzeba, jest w tym plecaku.
Mogę ci powiedzieć, czego nie znajdziesz w tym plecaku.
Oświeć mnie.
Ujścia dla emocji.
Tak.
Widziałem cię wczoraj.
A co ważniejsze, widziałem twój wyraz twarzy.
Twoje spojrzenie.
Tobie nie chodziło tylko o to, żeby załatwić tego klauna.
Chciałeś mieć pewność, że on zrozumie,
że jest coś, co chcesz udowodnić przed światem...
Niech ci się nie wydaje, że mnie znasz.
- Nie mówiłem tego. - Nie rób tego.
Nie powiedziałem, że cię znam.
Ale znam to pieprzone spojrzenie.
Mój brat miał takie samo spojrzenie, kiedy wrócił z Afganistanu.
Pewnie miał to samo spojrzenie,
kiedy włożył tego cholernego glocka do ust i nacisnął spust.
Wczoraj zrobiłem to, co musiałem zrobić. I tyle.
Tak. Rozumiem to.
Masz w sobie dużo gniewu...
i jeśli nie znajdziesz dla niego ujścia,
pożre cię żywcem.
Gadasz bzdury.
I jeśli nie przestaniesz, te bzdury pożrą cię żywcem.
Cholernie trudno do ciebie dotrzeć, przyjacielu.
Nawet nie wiem, co chcesz mi wcisnąć.
Pozwól, że ci pokażę.
Obstawiajcie, pieprzone skurwiele.
Zdegenerowane palanty.
Powiesz mi, co tu się dzieje?
To jest twoje ujście dla gniewu.
Moje ujście?
- Czy to jest to, co myślę? - Co mam ci powiedzieć?
Znasz pierwszą zasadę klubu walki. Poczekaj tu.
- Hej, ziom. - Hej, Maxie, jak leci?
Co tam, bracie. Jak żyjesz?
Posłuchaj. Muszę z tobą pogadać.
Jest dobry, mówię ci.
Okej? Wyświadcz mi przysługę.
- Dobra. - Spoko, bracie.
Koniec zakładów, palanty.
Koniec zakładów, pendejos. Koniec.
Koniec pieprzonych zakładów.
Dobra, chodźcie.
Cofnij się, do cholery!
Teraz ja mówię.
Wszyscy znacie zasady.
Wygrywa ten, który wyląduje w szpitalu.
Przegrany kończy w kostnicy.
W prawdziwej walce nie ma zasad.
Jesteście gotowi?
Jesteście gotowi? No to, kurde, walczcie!
Dawaj, łazjo.
Dawaj.
Tak jest! Za wolno, gnoju. Dawaj.
Tak?
Tak!
Zabierzcie to gówno. Zabierzcie go.
Jesteś do dupy. Jaja sobie robisz? Spieprzaj stąd.
Dobra, a teraz dla tych, którzy nie są jeszcze spłukani,
mamy coś specjalnego.
Znacie Karloffa.
Karloff!
Zaraz! Chwila! Hej! Zamknijcie się.
Wiem, że niektórzy z was chcą postawić na tego gościa,
tego olbrzyma, zwanego też potworem Frankensteina.
Ale wiecie co?
Mam dla was niewiadomą. Możecie zaryzykować waszą kasę stawiając na niego.
Przedstawiam wam dziś...
Maxie, jak się nazywa twój chłopak?
Cholera. Jak ty się właściwie nazywasz?
- No wypluj to. - Nie ma, kurde, mowy.
- Co? - Nie ma, kurde, mowy.
Nie zrobisz mi tego. Postawiłem ci śniadanie.
- Postawiłeś mi śniadanie? - Tak.
Najtańszy posiłek dnia. Nic się nie stało.
Nie ma, kurde, mowy.
Wygląda na to, że mamy do czynienia z pieprzoną cipą.
To wszystko? Jesteś pieprzoną cipą? Ty pieprzony tchórzu!
Słyszałeś mnie. Jesteś pieprzonym tchórzem!
Wiecie co? Jeśli zostanie, dam wam dziesięć do jednego na tę mokrą cipę.
Zrób swoje.
Wy zdegenerowane palanty.
Załatw go.
Łatwe pieniądze, Max. Musisz przebadać sobie głowę.
Tak.
Tak!
- Sukinsyn. - Tak!
Łatwe pieniądze, co? Płać.
Dawaj. Dziękuję.
Cholera.
- Hej, uwaga. - Gliny!
Cholera jasna!
W samą porę, koleś.
Obym tego nie pożałował.
Czego masz żałować? Po prostu skopałeś komuś tyłek.
Prawie zapomniałem...
Proszę.
Co to jest?
- Twoja wygrana. - Jaka wygrana?
No tak. Za tę walkę.
Niczego nie obstawiałem.
Ale ja to zrobiłem. W twoim imieniu.
Użyłeś moich pieniędzy?
Dałeś mi swój plecak. Zobaczyłem w środku pieniądze, okej?
Fosco dawał dziesięć do jednego.
Widziałem, co potrafisz. Wiedziałem, że wygrasz.
Co potrafię...
To dlaczego nie użyłeś swoich pieniędzy?
Zrobiłbym to, ale wydałem wszystko na twoje śniadanie.
I żeby była pełna przejrzystość, wziąłem od tego małą prowizję.
No wiesz, koszty administracyjne.
Koszty administracyjne?
Słuchaj...
- Masz już jakiś nocleg w Los Angeles? - Nie, jeszcze nie.
No to się nie martw. Zajmę się tobą.
No wiesz, jeśli ty się mną zajmiesz...
od razu lepiej się czuję.
Cieszę się.
Co jest grane? Czego szukasz?
- Kochanie, czego szukasz? - Niczego!
Niczego nie szukam. Tylko uważaj.
- Wszystko w porządku, kochanie. - Mamo?
- Wzięłaś moje rzeczy? - Co?
- Wzięłaś moje rzeczy? - Uspokój się.
- Mamo! - Och, kochanie.
- Ty dupku! - Nie dotykaj mnie.
- Wynoś się! Wypieprzaj! - Nie! Przestań.
Mamo?
- Spieprzaj! Wynoś się! - Kochanie!
- Spieprzaj! - Hej!
- Nie! - Stan, wynoś się z mojego domu.
- Hej! Co tu się dzieje? - Nie rób tego.
Kim ty jesteś, człowieku?
Spieprzaj stąd.
- Nic ci nie jest? - Nic.
- Na pewno? - Tak.
- Hej. - Kiedy wyszedłeś?
W samą porę.
Kto tam, do cholery?
Cholera.
- Jak leci, Stan? - Nie. Kurde, nie.
- Dokąd się wybierasz, Stan? - Pakuję się i idę do Sage'a.
Jest dobrze.
No to chodź. Sage czeka.
Wszystko okej.
Idź, będę za tobą.
Gówno mnie to obchodzi.
- Gówno mnie to obchodzi. Idziemy. - Daj spokój. Nie chcę...
Musimy tam iść? Wiem, co...
Idziemy.
Stan.
Stan, chłopie. Jak leci, stary?
Sage.
Dobrze cię widzieć.
Tak, dobrze cię widzieć, Stan.
- Mamy problem. - Naprawdę mamy?
Mamy problem? Tak.
Problem w tym, że w twoich księgach są niedobory.
Zniknęła fura pieniędzy i nikt mi nic o tym nie mówi.
Więc co jest grane?
Gdzie moje pieniądze?
Mówimy o moich pieniądzach?
No i widzisz. Przez ciebie źle wypadłem przed firmą.
Oboje się mylicie.
Dobrze. To znaczy, że nie ma problemu.
Mam wasze pieniądze. Tylko...
Hej, ty durna suko!
Sage, daj spokój. Znasz mnie.
Jezu Chryste.
Po prostu...
Już dobrze, kochanie.
Masz dziś farta.
Hej.
Chodź.
Jeśli powiesz mi prawdę, nie będę zła.
Dalej, Stan. Myśl, pierdoło.
Wiem, gdzie one są.
Są w domu mojej dziewczyny. Możemy tam zaraz pojechać.
Weźmiemy mój samochód i jedziemy.
Wiesz, o czym on mówi?
Proszę.
Dobrze. No to posprzątaj ten pieprzony bałagan.
Kurwa! Daj spokój. On generował przychody.
Jeśli nie odzyskasz moich pieniędzy,
przyjdą ludzie, przy których ja jestem Królewną Śnieżką.
Jak mam teraz od niego odzyskać pieniądze?
Zajmij się pieprzonym trupem.
- Wszystko gra? - Nie.
- Pieniądze? - Nie chcę o tym mówić.
Kincaid.
Cholera. Daj nam 20 minut.
Strzelanina między gangami. Sześć trupów.
Jestem w szoku.
No proszę. Budujesz i naprawiasz.
Max powiedział, że muszę zarobić na swoje utrzymanie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Zreperowałem ci też zlew. Nie było ciśnienia.
- Co? To niesamowite. Dziękuję. - Nie ma za co.
Miło jest mieć kogoś do pomocy.
Tobie naprawiłem światło w łazience.
Nie ma za co.
- Dziękuję. - Tak.
Idź do domu.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Sage.
Max Bomer. Słyszałem, że wyszedłeś.
Zwolnili mnie warunkowo dwa tygodnie temu.
Dwa tygodnie temu?
To kupa czasu.
Myślałem, że jesteśmy przyjaciółmi.
Nie odezwałeś się ani razu. Nie zadzwoniłeś. Nie wysłałeś SMS-a.
Byłem w trasie, okej?
Ale już tu jestem.
Tak, jesteś.
Gdzie moje pieprzone pieniądze?
To nie jest oczywiście całość.
Ale to jest... no wiesz, gest dobrej woli.
- Aha, to tyle? - Tak.
To miło. Doceniam to.
Ale to chyba nie wystarczy, bo brakuje 39.
Trzydziestu dziewięciu?
Nie. Jak mnie zamykali, to było 20.
Uważasz, że odsetki nie leciały, kiedy siedziałeś?
Wiesz, że chcieli cię załatwić, jak byłeś w pace,
ale im nie pozwoliłem. Wiesz, dlaczego?
Jesteś zwyrodnialcem, ale masz złote serce.
Kochasz swoją rodzinę i nie chciałbyś, żeby się im coś stało.
Nawet się do nich nie zbliżaj.
Nie mieszaj ich w to.
Kupiłeś sobie tym jeden tydzień.
Pozwól, że zarobię tę kasę.
- Na ringu. - Nie, Max, tamte czasy już minęły.
Nie mówię o sobie. Mam człowieka.
Jest dobry. Naprawdę dobry.
Wystarczy jedna walka, żebym to udowodnił.
Tak.
- Hej, Carter. - Tak, szefie?
Co ty na to?
Na co?
Powinniśmy dać staremu przyjacielowi szansę?
Jak mi pozwolisz, mogę skopać mu tyłek i wrzucić do rzeki.
Tak. Ten gość jest hardcorowy.
Posłuchaj. Może...
Nie wiem. Daj mi trzy do jednego.
Mój człowiek przeciwko dowolnemu z twoich.
Na pewno chcesz zawrzeć taki zakład przeciw mnie?
Co mam do stracenia?
- Zawsze umiałeś wybierać zawodników. - Dziękuję.
Nie zawrzesz zakładu za darmo. Nie byłoby nas tu, gdyby się dało.
No dobra.
Ustawię ci jedną walkę. Trzy do jednego.
- Mamy zakład. - Dobra.
Kim jest ten twój zawodnik?
Nie znasz go.
To worek mojego taty.
Jego lewy sierpowy był lepszy.
- Co wiesz na temat boksu? - Troszkę mnie nauczył.
- Tak? Nauczył cię troszkę? - Tak.
- Dobrze, że to zrobił. - Tak. No cóż, ale nie żyje.
Przykro mi. Musiało być ci ciężko.
Hannah, poproszę cię o wyrzucenie śmieci, jak wejdziesz do domu.
- Tak, proszę pani. - Dziękuję.
- Jesteś głodny? - Zawsze jestem głodny.
Dobrze. Kolacja będzie zaraz gotowa.
Masz słodkiego dzieciaka.
Tak, wiem.
Hej.
- Pysznie pachnie. - Dzięki.
Zostawiłam ci świeże ręczniki.
Dzięki.
Proszę.
Naprawdę dziękuję.
Za co?
Że mnie przyjęłaś. Jestem jak bezpański pies.
Zawsze lubiłam bezpańskie psy.
Od dziecka.
Pamiętam takiego słodkiego szczeniaczka,
który biegał po okolicy.
Chciałam go zatrzymać, ale ojciec nie pozwolił.
Ukryłam go i karmiłam przez dwa tygodnie.
Zmienił zdanie?
Nie. Zabrał go do schroniska i kazał uśpić.
- Nie... - To miała być dla mnie nauczka.
- To okrutne. - Tak.
- Zrobił to? - Nie.
Nadal kocham bezpańskie psy.
Hej.
Spójrzcie, kto postanowił nas zaszczycić.
Przegapiłem to.
- Przegapiłeś. Była kolacja. - Przegapiłeś.
Przepraszam.
Kiedy cię nie było, Duffy naprawił jakiś dziesięć rzeczy.
Co najmniej.
Szkoda, że go nie widziałeś. Był jak Bob Budowniczy.
Dzięki za pomoc.
Ten sam, stary Max.
Hannah, pomożesz mi pozmywać?
- Proszę? - Tak.
- Dziękuję. - Pysznie pachnie.
Dziękuję.
- Było dobre. - Było świetne.
- To świetna rodzina, stary. - Tak.
Gdzie byłeś?
Chcesz wiedzieć, gdzie byłem?
- Tak. - Na pewno?
Tak.
- Ustawiałem kolejne sprawy. - Kolejne sprawy?
Nawet nie było pierwszej sprawy.
Słuchaj. Rozmawiałem z moim człowiekiem.
Powiedział, że nas ustawi na kolejne walki.
Większe hale, większa kasa.
- Z twoim człowiekiem? - Tak.
Kolejne walki. Znowu to samo gówno na parkingach dla TIR-ów?
- Nie. - Nie wchodzę w to.
Posłuchaj mnie przez chwilę, dobrze?
To nie tak. Mówimy o prawdziwej kasie.
O prawdziwej kasie.
A jak już mówiłem, znam się na zawodnikach.
Tamte dupki nie są nawet w twojej lidze.
Możemy to zrobić.
My?
No tak. Wiesz, to praca zespołowa.
Jasne. To logiczne. Ja dostaję po mordzie, a ty bierzesz kasę.
- Każdy robi to, co musi robić. - Tak. Zdrówko!
Bierz ją!
To jedna z moich najlepszych zawodniczek.
Zebrałem dla ciebie 20.
Trochę za mało.
Pracuję nad tym.
Myślę, że dzisiaj z łatwością dostarczymy 150.
Dziękuję.
Jestem ci wdzięczny za to, że to robisz.
Spoko.
Jeśli wygrasz, pozbędę się długów wobec tego palanta.
Byłbym wolny po raz pierwszy od bardzo dawna.
Pozostań wolny.
- To twój człowiek? - Tak.
Wyglądasz na twardą sztukę. Waga średnia?
Masz w sobie to, co trzeba?
- Zobaczymy. - Zobaczymy.
- Chyba mówiliśmy trzy do jednego, Max? - Tak.
Zróbmy z tego pięć do jednego.
Umowa była na trzy.
Albo będzie pięć do jednego, albo się wycofuję.
Ten gość... ma jaja, co?
Ma też umiejętności.
Masz umiejętności, więc będziesz miał za co zrobić płatności?
Postaw zakład i się przekonaj.
Pięć do jednego?
Dobra, zgadzam się.
Idziemy.
Tak, okej. W porządku. Dobrze.
Mamy dziś dla was nowe twarze. Nie. Możecie mi ufać.
Widziałem ich obu. To naprawdę zajebiści zawodnicy.
Czeka was prawdziwa uczta. Serio.
Znacie reguły.
Walczycie, póki jeden z was nie padnie. Nie ma pieprzonego odliczania.
Jasne?
Rozumiecie?
No to walczymy!
Nie!
Dawaj!
Tak! Dawaj!
Tak!
Właśnie o czymś takim mówiłem.
Tak! Właśnie to miałem na myśli.
Gratulacje.
Mówiłem ci, Sage. Kurde, mówiłem.
- Zdejmij tę wygraną z mojego długu. - Jasne.
Odszczekuję wszystko, co powiedziałem.
Ale daj mi jeszcze jedną szansę.
- Szansę na co? - Na odzyskanie moich pieniędzy.
Ty i Carter.
Nie.
Co ty na to, kowboju?
On nie jest pieprzonym kowbojem.
Jaka stawka?
Hej, Duffy, posłuchaj. Nie musisz tego robić.
- Podwójna albo nic. - Potrójna.
Potrójna albo nic. A on zatrzymuje całą kasę i odchodzi.
Jesteś bestią. Prawie czuję motylki w brzuchu.
- Wchodzisz w to? - Tak.
Umowa stoi.
Gdzie i kiedy?
Tu i teraz.
No to do roboty.
Dawaj!
Dość! Przestań! Hej!
Przestań! Załatwiłeś go. Okej?
Załatwiłeś go.
Muszę ci powiedzieć, że niezły z ciebie skurczybyk.
Ale muszę ci coś powiedzieć. Zauważyłem,
że jesteś trochę platfusem, kiedy walisz pięścią.
Musisz stanąć na kłębie palucha. Generujesz wtedy więcej mocy.
- Tak mówisz? - Tak mówię.
Proszę, to dla ciebie.
Lwia część.
Muszę cię zapytać o coś, tak na serio.
Czemu jesteś w Los Angeles?
- Czemu jestem w Los Angeles? - Tak.
To sprawa rodzinna.
Moja matka...
Umarła nagle parę lat temu.
Nie było mnie tu. Nikogo nie było przy niej.
Przykro mi to słyszeć.
Położyli ją gdzieś w jakimś grobie.
Samą.
W każdym razie, chcę jej zrobić nagrobek.
Kupię kawałek ziemi, żeby mogła spoczywać w spokoju.
Dlatego jestem w Los Angeles.
Wygląda na to, że robisz dla niej to, co trzeba.
Gdzieś tam w głębi jesteś dobrym facetem, Duffy.
Może dlatego spotkałeś mnie.
- Może. - Może.
Odpocznij trochę.
- Halo? - Mam adres dziewczyny Stana.
- Rachel Bomer? - Tak?
Szukamy Stanleya Lazare'a.
Nie ma go tu.
Musimy przeszukać pani dom.
Nie zrobicie tego bez nakazu.
Kurwa.
- Wchodźcie. - Co? Co robicie? Nie dotykaj mnie!
Proszę zejść z drogi.
Nie możecie tak po prostu wejść. Nie dotykaj jej. Hannah, chodź do mnie.
Siadajcie obie!
Idziemy. Sprawdźcie wszystko.
Dalej. Rozbierzcie tę budę. Pokój dzieciaka. Wszystko. Cholera.
Niech ktoś tam wyjdzie.
Przejrzeć ten szajs.
- Sprawdźcie pokój dzieciaka. - Ja pójdę.
Dobra, ruszać się.
Szukajcie.
Co to jest? Sprawdźcie to gówno.
Dom jest czysty.
Cholera.
Jesteś inteligentną kobietą, Rachel.
I jesteś mamą.
Chcesz dla niej tego, co najlepsze?
Hej, spójrz na mnie.
Twój chłopak, Stan...
to cholerny gnojek.
W twoim interesie jest, żeby forsa się znalazła.
Boże, tak trudno być matką.
Nigdy nie ma dość czasu.
Już dobrze, kochanie.
Spokojnie.
Gdzie moje pieniądze, Rufus?
Potrzebuję trochę więcej czasu.
- Zła odpowiedź - Jezu.
Cholera, zobacz, jak tu nabrudziłeś, Rufus.
Dobra! Spokojnie.
Dobra.
- Dawaj! Szybko. - Dobra.
Weź to. Tylko tyle mam w tej chwili.
- Co to jest? - Resztę będę miał za tydzień.
- Za tydzień? - Nie!
Jutro. Albo będziesz to wspominał jako delikatny masaż.
Przegapiłeś jedną plamę.
Cholera.
Przyjaciele z miasta są zatroskani.
Miło z ich strony. Ich zatroskanie nam jednak nie pomoże.
Jestem tylko posłańcem, koleś.
Twoja partnerka wymknęła się spod kontroli.
Jej osąd sytuacji jest popaprany.
Słyszałem, że mieliście problemy z informatorem.
- Pamiętasz Stana Lazare'a? - Tak. Kawał gnoja.
Podobno pierze pieniądze dla Sage'a Parkera.
Prał.
Zanim powierzyliśmy mu transfer pieniędzy naszego wspólnika.
Zniknęła wtedy sześciocyfrowa suma.
Co to za wspólnik?
Przyjaciele z południa.
Ile jesteście im winni?
Hola, Ridgway. Trudno cię było odnaleźć.
Pięćset tysięcy.
Mamy mniej, niż tydzień, żeby to oddać.
Pięćset tysięcy? Przyjaciele z południa?
- Mógłbyś to ściągnąć ze swoich klientów? - Nie taką sumę i nie tak szybko.
- Co ma do tego wszystkiego Sage? - Też jest dłużnikiem.
Pracuję nad paroma sprawami, żeby zdobyć tę kasę.
Okej.
Kończy mi się cierpliwość.
- Sprawa jest załatwiona. - To dobrze.
Nie chciałbym usłyszeć o was w wiadomościach.
Jak mówiłam, sprawa jest załatwiona.
Mam ekipę. Sześciu ludzi.
Prawdziwi zabójcy z odznakami.
Możesz im zaufać.
Jeśli kasa będzie odpowiednia, możesz spać spokojnie.
Załatw to.
Tik-tak.
O cholera.
Wszystko w porządku?
- Nie. Spójrzcie na to. - Cholera jasna.
- Zniszczyli wszystko. - Dlaczego? Co mówili?
- Szukali Stana. - Stana?
W co się ten facet wplątał?
Wisiał kasę pralni chemicznej. Tyle wiem.
- Tylko tyle? - Tak.
- Co jeszcze mówili? - Szukali pieniędzy.
I pytali o jakiegoś Sage'a.
- Znasz kogoś takiego? - Sage.
Max, czy on tu wróci?
Czy on tu wróci? Co mam robić, Max?
Słuchaj, po prostu...
Siedź i nie ruszaj się, dobrze? Słuchaj mnie.
Nigdzie się nie ruszaj. Zamknij drzwi. Zaraz wrócimy, dobrze?
- Zamknij drzwi. Zadzwonię do ciebie. - Żadnych glin. Nikogo nie wpuszczaj.
Dobrze?
Hej!
Gdzie jest Sage?
Nie robiłbym tego.
Jest w biurze.
Chodź, stary.
- Hej! Co jest grane? - Co jest grane?
Nasłałeś gliny na mój dom i sponiewierałeś mi rodzinę?
- Nic takiego nie zrobiłem. - Gówno prawda.
Rozpieprzyli mi dom. Sponiewierali moją siostrę!
- Co? - Grozili jej!
Nie, to nie ja.
Ale wiem, że Stan ciągle wisi sporą kasę
ludziom dużo bardziej niebezpiecznym, niż ja.
Jeśli chcesz z nimi zadzierać, droga wolna.
Ale pieniądze zginęły z domu twojej siostry.
Jeśli ty nie jesteś za to odpowiedzialny, to kto będzie?
Słuchaj. Trzymaj swoich ludzi z daleka od mojej rodziny.
Dobra, odwołam ludzi, jeśli spłacisz dług,
- a ty będziesz dla mnie walczył. - Nie ma mowy.
Dobra, macie 48 godzin na podjęcie decyzji.
Po tym czasie, nie będę już miał wpływu na dalszy przebieg wydarzeń.
Wiesz co, Sage? Pieprzyć to.
Daj spokój, Max.
Jesteśmy przyjaciółmi. Kocham cię.
Chcesz jeszcze raz zawalczyć o tytuł, twardzielu?
Miałeś farta.
Cześć.
Czy ja cię znam?
Ja znam ciebie.
Zadzwoń, jakbyś chciał podnieść poziom.
Podnieść poziom?
Co jest? Co to za gliny tutaj macie?
Cholera.
Co tu się dzieje?
Nie wiem, stary, ale to są bardzo źli gliniarze.
Twoja siostra jest w tarapatach.
Hej, doceniam wszystko, ale nie musisz tego robić, rozumiesz?
To moja walka.
To nasza walka.
To jest teraz nasza walka.
Jedziemy.
- Co ty, do cholery, tu robisz? - Potrzebna mi walka, jak najszybciej.
- No to szukaj dalej. - Fosco. Co dla mnie masz?
Przebywanie w twoim towarzystwie nie jest teraz dobrze widziane.
Sage wypatroszy mi tyłek za to tylko, że z tobą gadam.
- Chce dostać kasę. - Próbuję tę kasę dla niego zdobyć.
Co go boli, żeby postawić zawodników na ringu?
Posłuchaj, stary.
Obaj wiemy, że nie jest jedynym gościem
organizującym walki w tym mieście.
A ta kobitka?
Naprawdę chcesz iść w tę stronę?
Okej.
Zobaczę, co da się zrobić.
- Jestem twoim dłużnikiem. - Będę pamiętał, że to powiedziałeś.
- Hej, spójrz na mnie. - Możesz oddychać?
Włóż to do rany.
- Oddychaj. - Dobrze.
Wyjdziesz stąd żywy. Spójrz na mnie. Wyjdziesz stąd.
Duffy, uciskaj. Ja go podniosę.
Będzie bolało. Jesteś gotów?
- Trzy, dwa, jeden, teraz. - Cholera!
Okej.
- Zachowaj spokój. Wyluzuj. - Już dobrze.
- To nic. Wyjdziemy stąd. - Będzie dobrze.
- Wyprowadzimy go stąd. - Tak. Wydostaniemy cię stąd.
Tak.
Ford?
Mamy cię, stary.
- Mamy cię, chłopie. - Hej.
Cholera.
- Musimy iść. - Cholera.
Musimy dowieźć go z powrotem do rodziny.
Musi wrócić do rodziny, okej?
- Dawaj. - Do góry!
Hej.
- Też nie możesz spać? - Nie.
- Obudziłem cię? - Nie.
Nie śpię całą noc.
Hannah... Tej dziewczyny nie obudzi nawet trzęsięnie ziemi.
- Jest w porządku. - Dobrze.
Dziękuję. Za wszystko.
Za naprawy w domu.
Doceniam, że jesteś tu.
Nie ma za co.
Opowiedz mi o sobie.
Jak było w wojsku?
Na początku było dobrze.
Byłem bardzo młody, kiedy wstąpiłem. Chciałem zmienić świat.
- Naprawdę? - Tak. Ale to świat zmienił mnie.
Jak to?
Widziałem różne straszne rzeczy.
Nie da się raz po raz patrzeć na najgorsze strony ludzkości
i pozostać obojętnym. I nie dać się okaleczyć psychicznie.
Współczuję ci.
Tak. Straciłem wielu przyjaciół i wielu braci.
Każdej nocy, gdy zamykam oczy, widzę ich twarze.
Każdej nocy.
Nie potrafię od tego uciec.
Dlatego ciągle jestem w drodze.
Tak więc...
to moja smutna historia.
Nie jest wcale taka smutna.
Wejdź.
W czym mogę pomóc, Fosco?
Pytanie brzmi raczej, w czym ja mogę pomóc tobie?
Jestem poważnie zaintrygowany.
- Duffy. - Co z nim?
Chcesz się o nim czegoś dowiedzieć?
Ludzie gadają, że poważnie nadwyrężył twoje dochody
i zrobił z ciebie głupka.
Wyglądam ci na głupka, Fosco?
Czy siedziałbym tu, gdyby tak było?
- Racja. - Max desperacko chce kolejnej walki.
Chce wyższych stawek.
Dobra. Pieprzyć to. Dajmy mu to, czego chce.
Zobaczymy, czy potrafi walczyć z dużymi graczami.
Teraz będzie na poważnie. Jesteś gotów?
- Fosco! - Hej.
Co jest grane?
Naprawdę wisisz mi za to, Max.
Musiałem uruchomić sporo znajomości, żeby to dla ciebie załatwić.
Nie martw się. Dostaniesz swoją działkę.
- Tak? - Sage swoją też dostanie.
Twój chłopak musi najpierw wygrać.
Wkupne jest tu.
Dorzuciłem trochę dla Santiago, bo cię lubię.
Co wiesz o tym facecie?
Wolniejszy od ciebie, to nie ulega wątpliwości.
Ale będzie próbował wykorzystać swoją wagę. Będzie chciał cię związać.
Pamiętaj, żeby być w ruchu. Bądź czujny.
Hej.
Facet, z którym masz walczyć, to pieprzony gliniarz.
Co?
Jest nieuczciwy jak diabli, więc bądź przygotowany na wszystko, okej?
Walka to walka.
Powinnam cię przykuć kajdankami do tego słupa za mną.
Podoba mi się ten pomysł,
ale jeśli chodzi ci o Stana, to był kawał gnojka.
Kradł. Zapłacił za to. Nie ma go.
Chyba nie zrozumiałeś. W domu niczego nie było.
Teraz to twój dług.
O, nie. To na nasz wspólny rachunek, pani detektyw.
Jeśli chcesz mi dać popalić,
ja ci się odwdzięczę w dwójnasób.
Ellen Ridgway, odznaczona detektyw policji Los Angeles z dwudziestoletnim stażem...
W tle narkotyki, brudne pieniądze, gangi, kartele.
To materiał na pierwsze strony gazet.
Mam zdjęcia.
Wysoka rozdzielczość i cała reszta.
Jesteście gotowi?
Jesteście gotowi dziś na walkę?
Zawodnicy.
Dawaj, Duff.
Zasady są takie, że nie ma zasad.
Dzisiaj ci gladiatorzy będą walczyć o krew.
Będą walczyć o szacunek.
Będą walczyć dla was.
Zaczynajcie!
Dawaj, Duff.
Dalej!
Uważaj! Dawaj!
Dalej, wal.
Tak!
Pieprzenie!
Cholera.
- Dawaj. - Dawaj!
Tak!
Jest dobrze. Tak!
Tak!
- Tak! - Mamy zwycięzcę!
Oto zwycięzca!
- Cholera. Co się stało? - Co się, kurwa, stało?
Twój chłopak zabił glinę. Właśnie to się stało.
Policja Los Angeles!
Wszyscy wynocha!
Wynoście się!
Spierniczam stąd, zanim Ridgway mnie znajdzie,
bo będzie chciała dostać twoje serce na pieprzonej tacy.
Idziemy.
Wynosimy się stąd.
Santiago był tajniakiem.
Zginął w ramach porachunków gangów. Tak napisz w raporcie.
Był dobrym gliniarzem.
Był jednym z nas.
Sage nas szantażuje.
Mówi, że ma nasze zdjęcia, jak wychodzimy ze sprawy O'Sullivana.
No to pieprzyć go też.
Tylko zrób to tak, żeby się za nami nie ciągnęło.
Dobra.
Cholera, mamo, mogłabyś pukać.
Jak zaczniesz płacić czynsz, ja zacznę pukać.
- Wyjaśnisz mi, co to jest? - Cholera.
Cholera?
Hannah, co to robi w naszym domu?
Zapytaj tego gnoja, z którym się spotykasz.
Słucham?
Wiesz, że to prawda.
To znaczy, że jest gnojem.
Spójrz, jak on cię traktuje.
Trzymał tę kasę w domu, wiedząc, że jej potrzebujemy,
że zawsze zalegamy, ciągle się szarpiemy.
A on zapomniał, że kasa tu jest, bo zawsze jest na haju.
Nienawidzę go!
Nienawidzę tego, że z nim jesteś. Sposobu, w jaki cię traktuje.
Nienawidzę, że się wobec ciebie tak zachowuje.
- Nie zasługujesz na to. - Dobrze, kochanie.
- Chciałam tylko pomóc. - Wiem. Już dobrze.
Przepraszam.
Nie chciałam, żeby ci gliniarze zrujnowali nam dom.
- Spójrz na mnie. - Nie chciałam, żeby się komuś coś stało.
- To nie twoja wina. - Przepraszam.
To moja wina.
- Kocham cię. - Kocham cię.
Już dobrze.
- Max? - Posłuchaj mnie.
Spakuj trochę rzeczy.
Bądź gotowa za 15 minut. Zaraz będziemy.
- O czym ty mówisz? - Wyjaśnię, jak dojedziemy.
Czekaj, Max. Posłuchaj.
Znalazłyśmy pieniądze.
Możesz je sobie teraz zachować. Przydadzą ci się.
Bądź gotowa do wyjazdu, jak tylko tam dotrzemy.
Dobra, pa. Pakuj się. Musimy jechać.
- Co? - Pakuj się. Szybko, idziemy.
Mamo!
Tu Kincaid. Padły strzały. Na rogu Wabash i Czwartej.
Podejrzany jest w obiekcie. Jest uzbrojony. Przyślijcie wsparcie.
Szybko, szybko.
- Co się dzieje? - Wsiadajcie do wozu.
- Hannah, idziemy. - Chodźcie, szybko.
Rachel, chodź! Wsiadaj do samochodu. Musimy jechać!
Co się dzieje, Max?
Padnijcie!
Na glebę!
- Mamo! - Dzwoń na pogotowie!
Dobra. Dzwoń na pogotowie!
- Dobrze. Spójrz na mnie. - Cholera.
Spójrz na mnie, Hannah. Wszystko będzie dobrze.
- Postrzelono moją siostrzenicę. - Spokojnie.
Przyślijcie kogoś jak najszybciej.
- B-O-M-E-R. Tak. Hannah Bomer. - Spójrz na mnie. Już dobrze.
Jestem jej wujkiem. Pośpieszcie się, do cholery.
Oddychaj.
- Jak daleko? - Trzymaj się.
Będą za dwie minuty, Okej? Karetka jest już niedaleko.
- Nie chcę umierać. - Nie umrzesz, kochanie.
Nie umrzesz.
Gdzie oni są, do cholery?
Musimy to dziś zakończyć.
Zróbmy to.
Daj mi swój telefon.
Po co?
Zadzwonię do kogoś, kto nam pomoże.
Duff!
Hej.
Nigdy więcej się tak nie zakradaj.
- Jak się masz, Duff? - Jak się masz?
Dobrze wyglądasz, stary. W ogóle się nie zmieniłeś.
- Jak leci, stary? - Hej.
- To Max. To o nim ci mówiłem. - Jestem Don. Miło cię poznać.
Siadajcie. Napijecie się piwa?
- Jasne. - Tak.
- Ja pierniczę. - Co u ciebie, stary?
No wiesz, jakoś leci.
Dobrze wyglądasz.
Ty też, stary. Ja pierniczę.
- Ile to już czasu? - Jakieś siedem lat.
- Nie żartuj. - Tak.
Nie liczyłem, ale tak...
Próbowałem się z tobą skontaktować.
- Naprawdę? - Tak.
Przechodziłem taki okres, no wiesz...
Jasne.
Jest dobrze, stary.
Dziękuję.
Powiedział ci wszystko o swoich dokonaniach
i o legendzie, jaką jest Duffy?
- Nic nie wiem. - Pieprzona legenda.
Uratował mi tyłek co najmniej dwa razy.
- Pewnie więcej. - Pewnie tak.
Tak. Raz w Kenii.
- Pamiętasz to? A potem... - Mogadiszu.
Pieprzone Mogadiszu. Tak.
Mieliśmy szczęście, że się wydostaliśmy w jednym kawałku.
Może.
Powiesz mi, co się dzieje?
Jedno wielkie gówno, stary.
Jego siostra... Jego siostrzenica wpadła w tarapaty.
Mamy do czynienia ze skorumpowanymi glinami.
- Najgorszy sort. - Jest źle.
Potrzebna nam broń i sprzęt. I to jeszcze dzisiaj.
No więc...
coś tam mam w samochodzie.
- W samochodzie? - Tak, w samochodzie.
Nie wiedziałem, czego naprawdę potrzebujecie, więc jest kilka opcji.
- Tak, to prawda. - Jesteśmy wdzięczni.
Nie ma sprawy. Dla tego gościa załatwię wszystko.
- Kurde. - Jestem twoim dłużnikiem.
Nie jesteś, stary.
- Kiedy ruszamy? - My?
- Nie masz z tym nic wspólnego. - Teraz już mam.
To nie twoja walka.
Od kiedy to, co tam robiliśmy, było naszą walką?
To nigdy nie była nasza walka.
A tu mam kumpla, który potrzebuje mojej pomocy.
Czy ci się podoba, czy nie, idę z tobą.
A poza tym, śmiertelnie mi się nudzi.
Są.
Na zielone ruszamy.
Miley, wchodzisz od frontu. Riggs, wchodzisz od tyłu.
Pamiętajcie, żadnych aresztowań, żadnych raportów. Czarne worki dla wszystkich.
- Gdzie on jest? - Hej!
- Gdzie on jest? - Pieprz się.
- Gdzie on jest? - Gdzie Sage? Sage!
Była umowa. Ja walczę, ty zostawiasz jego rodzinę w spokoju.
- I zostawiłem. O czym mówisz? - O strzelaninie z samochodu.
O strzelaninie pod moim domem, ty pieprzony dupku.
Postrzelili moją siostrzenicę!
Uważasz, że to jest zabawne?
To Ridgway.
Gdzie ona jest?
- Ridgway jest gliną. - Gówno mnie to obchodzi.
Santiago był gliną. Ridgway sprząta teraz ten bałagan.
Wszyscy mamy przechlapane.
Rozwalcie ich!
Max?
Skarbie!
Szlag.
- Nic ci nie jest? - Za tobą, Lynx.
Kochanie, nic ci nie jest?
Nic nie zrobiłem.
Wiem, że nic nie zrobiłeś.
Max!
Jesteś cały?
- Max! - Rzuć broń.
Albo strzelę mu w głowę.
- Cholera. - Rzuć tę pieprzoną broń!
Dobrze.
Jak się z tego wywiniesz?
Zawsze mi się udaje, Duffy.
Szkoda, że Sage spieprzył sprawę.
Mogliśmy się nieźle zabawić.
Odwal się.
- Jesteś cały? - Tak.
Cholera!
Czy ja umieram?
Nie mogę...
- Dawaj. - Pomóż mi wstać.
- Pokaż mi to. - Cholera.
To naprawdę działa.
Nie ma za co.
O cholera.
Nic ci nie jest, stary.
Przepraszam, bracie.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Już dobrze. Spójrz na mnie. Wyprowadzę cię stąd.
- Duff? - Tak?
Wyprowadzę cię stąd.
- Duff? - Tak?
Brakowało mi ciebie.
Mnie też ciebie brakowało.
Przykro mi, stary.
Nic ci nie jest?
- Tak. Wszystko w porządku. - To dobrze.
Hej, Duff. Chodź, stary. Musimy iść.
- Idź, stary. Zmywaj się. - Nie.
Posłuchaj mnie. Idziemy razem.
Tak jest. Razem.
Okej.
Dobrze.
Dzień dobry, John.
Nadajemy na żywo z centrum miasta, gdzie wczoraj według policji
doszło do ogromnej strzelaniny
pomiędzy siłami policji, a gangiem handlarzy narkotykami.
Co najmniej dziesięć osób nie żyje,
w tym detektywi weterani, Ray Kincaid i Ellen Ridgway,
którzy zginęli w trakcie pełnienia obowiązków.
Ridgway była wielokrotnie odznaczaną policjantką, która, według wydziału,
służyła swojej dzielnicy z pasją i honorem.
Jej śmierć na długie lata
pozostawi pustkę w społeczności, której służyła.
Hej, Rachel, tu Duff.
Chciałem tylko podziękować…
że zaopiekowałaś się nieznajomym. Doceniam to.
Wybacz, że nie będę przy Hannah, gdy się obudzi.
Jest twarda, tak jak jej mama.
Poradzi sobie.
Muszę na chwilę zniknąć, aż ta sprawa przycichnie.
Szukają gliniarzy.
Dobrych i złych.
Jeśli chodzi o kasę…
Wziąłem tyle, by wystarczyło na porządny nagrobek dla mamy.
MATKA, PRZYJACIÓŁKA ELINOR DUFFIELD
Gdzieś, gdzie będzie szczęśliwa.
Zatrzymajcie resztę.
Niech Max nie szaleje.
To dobry człowiek.
Miej gotowy wolny pokój, dobra?
Nigdy nie wiadomo, kiedy wpadnę was odwiedzić.
Do zobaczenia.
Duff.
DLA NANCY
PAMIĘCI CHRISA HUVANE I JUANA ROSALESA
Tłumaczenie napisów: Jacek Barczyński