Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
DOOR CMYLMZ
Zet maar aan.
We moeten dit doen. Dit is een regel van de gemeente.
Wat er ook op de poster staat… Anders gaan mensen klagen.
'Het staat zo op de poster, maar hij kwam in een T-shirt op.'
Ik heb dit niet achterwege gelaten vanwege de pandemie.
Welkom.
Omdat ik nooit in 'n speciaal kostuum heb opgetreden…
…wilde ik nu iets doen met een cape.
Best cool, hè?
Toch? Want in het gewone leven draag je geen cape.
Ik vind het eigenlijk jammer dat die niet meer in is.
Kijk eens. Stel je je hiermee eens in Zincirlikuyu voor. Toch?
Wie zou het lef hebben om voor te dringen in de rij voor de metrobus?
Wie zou je om je coronapas vragen? Moet je zien.
Je staat daar als de hertog van Bağcılar.
Cool, hè? Ik leg mijn cape hier neer.
Even voor de duidelijkheid.
Ik wil hiermee niet de fakkel doorgeven.
Ik heb nooit een mooi kostuum gehad. Mijn tournee begon in Londen.
Ik wilde mijn cape en stok meenemen.
Die mochten niet mee in het vliegtuig.
Ze zeiden: 'U mag die niet meenemen.'
Alsof ik 'm in het vliegtuig wilde steken.
'Die mag niet mee.'
Ze vroegen: 'Wat gaat u ermee in Engeland doen?'
Het is duidelijk een stok, toch?
Ik weet niet wat je hierbij denkt, maar…
Ik zou het begrijpen als er een lotion bij zat.
Dit mag niet in het vliegtuig, dat mag niet mee…
Ik ben het echt zat.
Weet je waarom onze show zo heet? 'Diamond Elite Platinum Plus'?
Ik ging eens praten op de faculteit theologie in Bursa.
Iemand zei op social media:
'Cem, pas op. Dit is theologie.'
God. Alsof het Vaticaan me naar Bursa had gestuurd.
Wierook in mijn hand.
'Het groene Bursa zal van ons zijn.'
Wat kan er daar nou gebeuren? God heeft mij ook geschapen.
Ik kletste met de jonge studenten en eentje vroeg:
'Waarom heet uw show "Diamond Elite Platinum Plus"?'
Ik zei: 'Jongen, het vertegenwoordigt jou, niet mij.
Jij bent de diamant, de elite, het platina.
Je verdient geen gewone behandeling. Je verdient meer. Daarom.'
'Waar gaat u over praten?' 'Over wat ik weet.'
Ik zei: 'Zoveel mensen hebben baat gehad bij de dingen die ik bespreek…
…dat ik dat wil blijven doen.' Ik had al een tijd niet opgetreden.
Ik heb gezien dat jullie zelf komedie maken. Jullie zijn creatief.
Zoals jullie video's op TikTok, op Instagram…
Jullie grappen tijdens het autorijden…
Zelfs met een theepot toen ik er niet was.
Nietwaar? 'Alala mamama, naai je oma…'
Maar ik bleef geduldig.
Ik besloot een show te geven voordat Ata Demirer nog een film maakt.
Hij heeft die films met een klarinet. 'Fuck, wat is er?'
Ik was het zat.
Nu ga ik praten.
Maar niemand heeft de rechten op komedie. Natuurlijk maak je die zelf.
Dat niet alleen, maar… Ik ben iemand…
Ik vertel de grappen waar ik om lach. Mijn rivalen zaten blijkbaar dichtbij.
De vijand zit binnenin.
Ik nam mijn zoon mee naar een show, zodat hij kon zien wat ik doe.
Hij bleef diamanten verzamelen voor zijn iPad-spelletjes.
Ik wilde dat hij zag hoe zijn pa 100 lira kreeg, een voor een.
Zo krijgen we onze diamanten.
Het is vermoeiend voor een beroemdheid om een kind te hebben.
Jullie zijn vrijer met jullie kinderen. Jullie gaan op elkaars Instagram.
Mensen schrijven leuk commentaar, met 'Namaste' of hartjes. 'Wat een engel.'
Bij een video van ons dansende kind…
…zouden ze zeggen: 'Hij is vast idioot.'
Het maakt niet uit of het kind het IQ heeft van de hele familie samen.
Ik zoek geen ruwe diamant, maar het is een briljant kind.
Hij zegt heel slimme dingen.
Jongeren vragen: 'Moeten we kinderen krijgen?'
Als je een tablet of een iPad hebt, doe het dan.
Zo niet, overweeg het niet eens.
Echt waar.
Experts klagen: 'Ze geven het kind meteen een tablet.'
Probeer het eens niet.
En de pandemie dan? Het gaat alleen over…
Kun je dat kind zijn tablet afnemen?
Zijn hele schoolleven zou eindigen.
Wat de experts betreft…
…moet je je kind van elke trend weghouden.
Toen ik jong was, zeiden ze: 'Laat ze niet te veel tv-kijken.'
Man, ze deden de tv pas om 19,00 uur aan.
Er was maar één zender. Mijn broer en ik…
…speelden voor een tv die uitstond…
…om ons spiegelbeeld erop te zien.
Arme wij. De kinderen uit de jaren 70.
Op zetmeel, gebroken tarwe en tarhanasoep konden we niet veel.
We hebben dit bereikt met aardappelen. Onze generatie is pas taai.
Ze zeggen: 'O, de nieuwe generatie…
Ze zijn zo slim.'
Als je mij zoveel foliumzuur zou geven…
Folium… 'Heb je je foliumzuur al ingenomen?'
'Neem ijzer in. Foliumzuur.'
De baby krijgt al dat foliumzuur…
Als hij eruit komt, vraagt hij: 'Wat is het wachtwoord van de iPad?'
Ja…
Ik zag zelfs eens een baby die al voor school was aangemeld…
…toen hij uit de verloskamer kwam.
Hij kwam eruit, helemaal nat…
'Ik wil naar het Robert College.'
De generatie voor ons, arme zielen, dachten dat er mensen in de radio zaten.
De idioten.
Wat kregen jullie te eten? 'Wij dachten dat er een man in de radio zat.'
Gestoorde generatie.
De nieuwe generatie is zo slim… Voor hun eigen ouders.
Men zegt: 'Je kunt je ouders niet terugbetalen.'
Je schuld kan wel uitgerekend worden.
Eerlijkheid is belangrijk.
Onze ouders die ons grootbrachten, waren rolmodellen.
Dat waren ze. Mijn vader en moeder waren…
Ik kan voorbeelden van mannen geven.
Mijn ooms van moederskant…
Dat waren belangrijke figuren. We leerden veel. Mijn oom…
…is een belangrijke alcoholist.
Weet je wie mijn oom is? Mijn oom… Ken je AMATEM?
Een afkickcentrum. Mijn oom studeerde er twee keer af.
Mijn oom is de grote baas geworden in AMATEM.
Je moet heroïne verslaan om mijn oom aan te kunnen.
Hij drinkt al 15, 16 jaar niet meer.
Hij was een belangrijke alcoholist.
En zijn tragedie heeft onze levens gered.
Omdat mijn oom tijdens de jaren 60, 70, 80, 90 en het begin van de 21e eeuw…
…altijd aan het drinken was, kwamen mijn broer, neven en ik…
…nooit in aanraking met alcoholisme.
Omdat mijn oom alles opdronk.
Hij dronk alles op, dus hadden wij niets te drinken.
Hij dronk echt enorm veel.
Niet te geloven.
Niemand kon zoveel drinken als hij.
In '87 had hij een auto-ongeluk.
In Yedikule rolt zijn auto vijf keer om.
Mijn oom vliegt door de voorruit.
Hij ligt zo op het asfalt, 300 meter van zijn auto.
Hij ligt zo op de grond.
Een half uur lang.
Een half uur later gebeurt er dit.
Hij ziet iets verderop een auto-ongeluk.
Hij besluit ze te gaan helpen.
Hij vraagt de politieagent wat er aan de hand is.
Terwijl hij zijn jas dichtknoopt.
De agent zegt: 'Er is een ongeluk gebeurd, maar we kunnen de bestuurder niet vinden.'
Mijn oom zegt: 'De mensheid is niet dood', dus begint hij ook te zoeken.
Echt waar.
Hij is een heel belangrijke man.
Hij drinkt al 16 jaar niet meer. Mijn advies aan jongeren is…
…dat ik je dat niet zou aanbevelen. Ik drink bijvoorbeeld niet veel.
Ik drink, maar met mate.
Soms, alleen omdat ik op Instagram sta met een glas raki…
…zegt men: 'Goddeloze…'
Man, ik drink normaal.
Dat is alles wat ik drink. Wees niet geschokt als je me ziet…
'Hij heeft raki op Instagram gezet.' Ja.
Omdat ik normaal drink. Daarom.
Had ik dit moeten posten?
Pikante dipsaus met amandelen, meloen, ijs…
…maar geen raki?
Zoals: 'Allah volgt me toch niet op Instagram.
Ik heb niet op zijn verzoek gereageerd.'
Wat schandelijk. Als ik drink, drink ik.
Dan ga ik maar naar de hel. Wat kan ik doen?
Natuurlijk is het niet iets wat ik zou aanraden.
Het antwoord op waar ik het echt over heb, is het volgende.
Ontdoe je van de dingen die het geluk uit je leven halen.
Serieus.
We hebben ernstige problemen met plezier.
Dat is overal op de wereld zo…
…maar onze mensen hebben extra problemen met plezier.
Dit heet genetische armoede.
De 'armoede van geluk'.
Ik zit ook in die groep, maar…
…als we die uit ons leven bannen…
Dat is de 'plus' waar ik het op de poster over heb.
Let op de man die lachend het volgende zegt:
'We hebben zo'n lol. Hadden we dit maar eerder gezien.'
Luister eens.
'Heel grappig. Echt.
Nietwaar?'
'Ik neem het op en lach later weer.'
Dat zijn belangrijke signalen.
Een moment… Mensen hebben dit tijdens de pandemie geleerd.
'Ik heb geleerd in het moment te leven.'
Rot op. We weten niets over het moment.
'Moment' was belangrijk in de jaren 70 of 60.
Nu bestaat dat niet meer.
Je ziet het aan de foto's.
Kijk eens naar verjaardagsfoto's van mijn generatie.
Eén foto. Taart en vrienden.
Onze vakantie, één foto.
De ruïnes van Efeze en wij.
Toen leefde je pas in het moment.
Op een verjaardag van nu of een andere speciale gelegenheid…
Je hebt een zogenaamde 'burstmode' op de camera.
Net voor ze de taart aansnijden…
Hij maakt er 278 foto's van.
Welke ervan is 'het moment'?
Niet één.
Hoeveel tijd kost het om vanaf hier op de eilanden te komen?
De Prinseneilanden. Heybeliada, Büyükada…
Een uur? Zwemmend?
Woon je aan de Anatolische kant? Oké. Dan is het maar 30 of 45 minuten.
Zijn hier eilandbewoners?
Wat zou dat mooi zijn. Even wat frisse lucht.
Ik ben geboren en getogen in Istanboel.
We gingen naar de eilanden voor frisse lucht.
Je zei dan: 'O, heerlijk.
Ik ruik de linde.' En nog iets.
Is het negen koolstof en zes waterstof of zes koolstof en negen waterstof?
Snap je? Paardenpoep.
Die lucht is zo vreemd. Hij komt van de paardenkoetsen.
Door die lucht krijg je zin om er een huis te kopen.
Omdat 't je terugbrengt naar de nomadische tijden.
Je zegt dus: 'Ik moet hier een huis kopen.'
Maar als de lucht weggaat, zeg je: 'Wat zou ik in Burgazada doen?'
Nu hebben ze de koetsen veranderd.
De paarden werden wreed behandeld. Arme zielen. Ik vond het erg.
Er zijn overal ter wereld paardenkoetsen.
Ook in Zwitserland, maar je zou het paard moeten zien.
Je zou denken dat de koetsier voor het paard werkt.
Het paard liep zo. 'Hebben we je verzekering geregeld?'
'Eet nu. Dan gaan we verder.'
In New York in Central Park enzovoort.
Hier niet één.
Ik ben pas op de eilanden geweest.
Drie of vier jaar geleden.
Naar het eiland voor wat frisse lucht. Prachtig.
Er waren genetisch armen in de groep. Ongelukkige mensen…
Ze gingen mompelen…
…en je manipuleren, maar eerst met positieve opmerkingen.
Zoals: 'Ik ben blij dat we hier zijn.'
Let goed op. Zo begint het altijd.
'Ik ben blij dat we hier zijn. Dit eiland is een paradijs.
Waren we maar eerder gekomen.'
'Nuran, we zijn er nu. Laten we ervan genieten.'
'Nee, we komen hier nooit. We missen veel in Istanboel.'
'Nuran, we zijn er nu.'
'Nee, we zijn hopeloze gevallen.'
'Het eiland is zo dichtbij.' 'Maar we komen nooit.'
Man, die twee of drie uur van plezier…
De hele tijd klagend…
'Nee, we missen echt veel…'
Een fijne strandwandeling… 'We wandelen nooit, man.'
'Man, we wandelen nu.'
'Nee. We wandelen nooit.'
Hoe vaak ook, je ging toch naar het eiland.
Dat maakt het zo leuk.
'We moeten komen. We moeten het doen.'
Zoals een zondagse barbecue. Het gaat altijd zo.
'We doen dit nooit. Echt nooit, man.'
'Maar we doen het nu, Sadettin. We eten nu.'
'Nee, man. Echt.'
'Kijk eens. Wat lekker.'
'Verdomme.'
'We doen dit nooit.'
Altijd uitstellen.
Over het verleden klagen.
Ik heb trouwens een zomerhuis in Bodrum.
Een klein huis. Kom eens langs.
Maar in Bodrum. Ik heb geen stenen huis in Alaçatı.
Zo rijk ben ik niet.
En ik ben ook niet zo stom.
Ze verkopen altijd stenen huizen in Çeşme.
Ze pronken ermee. Hun huis was vroeger een kerk.
'We hebben een huis in Alaçatı gekocht. Het was vroeger een kerk.'
Nou en?
Alsof ze bezoek hebben uit het Vaticaan.
'We hebben een huis gekocht met een kleine kapel erin.
Echt waar.'
'Wij leven in een omheinde gemeenschap. Het was een kerk.
We waren vergeten te betalen, dus hebben ze mijn man gekruisigd.'
Ik bedoel…
Laat me met rust.
Ik heb een zomerhuis in Bodrum.
Ik sta met een vriend in het zwembad, in zulk diep water.
We hebben champagneglazen vast. Naast elkaar, twee mannen.
Weet je wat hij zegt?
'Man, als we de kans hadden…'
Zouden we deze in onze reet steken als we de kans kregen?
Wanneer zullen we eindelijk in het moment leven?
Met alle negatieve en positieve dingen, van het kleinste…
…tot het grootste, is er altijd die veiligheidsklep…
…die alles afremt.
Het gevoel dat iets eerder moest gebeuren of altijd moet gebeuren.
Wat een onzin.
Hoezo in het moment leven? We moeten van die houding af.
En als je ernaar vraagt, kom je altijd in de problemen.
Mijn zoon had iets op school… Hoe noem je het?
Een opvoering.
Ze hadden een paar dingen geleerd. Hij zat in groep drie.
Ze leerden een beetje Engels.
Ze wilden dat de ouders het zagen.
We gingen dus.
Maar zijn moeder en ik gingen afzonderlijk.
Toen begreep ik dat we de enige gescheiden ouders ter wereld waren.
Sinds de Soemeriërs waren wij de eersten…
Want andere ouders deden zo:
'Ze zijn gescheiden.'
'Gescheiden.'
Nou en?
Ze hadden met hem te doen. 'Arm kind. Gescheiden.'
Waar heb je het over? Hij heeft twee iPads.
Heb medelijden met jezelf.
Er zijn geen kinderen meer met wie je te doen moet hebben behalve prins Kemal.
Al die blondines met een flinke uitgroei…
…de ouders die meer studeren dan hun kinderen, waren er allemaal.
Je kent die enthousiaste vrouwen wel.
'We hebben appels geteld.'
Dame, je bent allang afgestudeerd. Nu de kinderen.
Maar goed, we gingen naar de opvoering.
Ik pakte mijn telefoon niet eens om mijn kind op te nemen.
Want de opvoering ging zo.
In een rij. De arme kinderen hadden wat uit hun hoofd geleerd. Foto's.
Eén kind had een foto van sushi. 'Ik ben Sushi.
Ik heet Sushi. Ik kom uit Tokio.' Dat is een voorbeeld.
Of Japan of zoiets.
'Ik kom uit Italië. Ik heet Spaghetti.'
Ze hadden allemaal een naam van voedsel en een foto.
Meer zeiden ze niet. 'Ik kom uit…' Dat was het.
Man, ik zag een familie met een statief en een camera.
Moeder was erbij, vader en zelfs de oma.
Oma had zo'n permanent…
Ze leek op een teslaspoel.
Het was net of ze alle permanenten van alle dames had gekregen…
…uit de Republikeinse partij in Istanboel.
Zo was het.
Als je per ongeluk je creditcard tevoorschijn haalde…
…zou haar haar er als een magneet naartoe worden getrokken.
Mijn zoon kwam dus het podium op.
'Ik kom uit Amerika…' Hij had de hamburger gekregen.
'Ik kom uit Amerika. Ik heet Hamburger…'
Toen zei hij: 'Hoi, pap.'
Die teslaspoel zei tegen me:
'Cem, hij lijkt precies op u.'
Precies op mij?
Man, ik heb 15 films gemaakt.
Ik ben op tournee geweest in Anatolië, Europa, Amerika…
Vijfduizend optredens.
'Ik kom uit Amerika. Ik heet Hamburger.'
Is dat hetzelfde?
Ik zei: 'Tesla, je vervuilt minder…
…maar je praat te veel.'
God kwam me te hulp. Hun kind kwam op en zei:
'Ik kom uit Italië. Ik heet Sgabetti.' Helemaal fout.
Het staat op band.
Geloof je dat nou?
In het moment leven…
Tijdens een van hun optredens…
…vertelt mijn broer een grap over mijn oom.
Een betweter uit het publiek zegt:
'Cem heeft al over je alcoholistische oom verteld.
M'n broer zegt: 'Hij is ook mijn oom.'
Fuck…
Waarom zou je zoiets boven de vijftig nog proberen?
'Ook mijn oom.'
Vergeet je oom.
Over zichzelf praten zou veel grappiger zijn.
Ik zou erbij in het niet vallen, maar niet iedereen heeft dat karakter.
Ik praat over hoe dom ik ben. Hij niet.
Maar ik kan nu een van zijn verhalen vertellen.
De kinderen van mijn broer zijn nu volwassen.
Vijftien jaar geleden wilde hij de opvoering van zijn dochter filmen.
Oké? Mijn god.
Ik bedoel…
Ze deed allerlei verschillende dingen.
Ze zong een popsong, toen een volkslied, ze danste…
Ze deed dit en dat…
De opvoering duurde anderhalf uur.
En mijn broer nam de hele opvoering als brave vader op.
Thuis bekeken ze de video. Het is een ander kind.
Hij had de verkeerde gefilmd.
Zijn dochter zegt: 'Pap, dat ben ik niet.'
En hij zegt: 'Ze was goed. Wat kan ik doen?'
Hij is dus heel eerlijk.
Gek. Hij is echt gek.
Echt gek.
In het moment leven was als kind mogelijk.
Ik ben een kind uit de jaren 70.
Maar toen was ik… Mensen zeggen dit altijd met nostalgie.
Sinds de Soemeriërs… 'Onze generatie was gek.'
'We waren gek op school.'
Dat zal best.
Elke generatie heeft iets, maar die tijd had iets speciaals.
Zo stond ik bekend als een ongehoorzame, slimme man…
…maar ik was heel romantisch. Nooit onbeleefd tegen ouderen.
Ik was nooit een betweter.
'Alala mamama, naai je oma…'
'Mijn oma kookt stroop…'
Zoiets deed ik niet.
Ik had die vaardigheden als kind niet.
Ik was een beetje een versierder.
Tot vorige week.
Ik probeer het te verminderen.
Verminderen.
Toen ik vijf was, deed ik een aanzoek aan het buurmeisje van twintig.
Waarom doe je een aanzoek? Je bent vijf.
Om op haar schoot met haar borsten te spelen.
Waarom neem je jezelf zo serieus?
Dat is de mentaliteit van de jaren 70. Ik was braaf.
Ik zou trouwen of me verloven. Als in Turkse films.
Ik had mijn pak nog van mijn besnijdenisceremonie.
Ik maakte er een trouwpak van.
Omdat het van donkerblauw fluweel was met een overhemd met ruches.
Schoenen als die van mijn vader.
De mashallah-band eraf…
…en de prinsenhoed, met die veren. Je bent Erol Evgin. Klaar.
Ik werd gebeld door mijn moeder. Ik belde bij hen aan.
Ik zei: 'Ik ben hier om me te verloven.' Maar dit is de reden…
Denk er eens aan terug.
Ik bedoel vrouwen van mijn leeftijd. Ik weet niet of ze dat nog doen.
Ze noemen de jongere knullen 'mijn verloofde, vriend, minnaar'.
Meisjes, doe dat niet.
Het is niet vergeten.
Dit is een verhaal van 44 jaar geleden. Geloof je dat nou?
Ik nam het serieus. Alleen Turks fruit ontbrak eraan.
Ik had de ring, een strikje…
En haar ouders zeiden: 'Welkom.'
Ik kwam binnen en ging op de bank zitten. Mijn voeten boven de grond.
Ze gaven me crackers en thee.
Ik doopte mijn crackers in de thee.
'Hou je van mijn dochter?'
'Ja.'
Goede god.
Even dacht ik: mag ik wel uit huis voor school?
Ik was bang dat ik echt ging trouwen.
Ik verzon dus een smoesje. Dat zal ik nooit vergeten.
De tv stond aan.
Mijn favoriete tekenfilm begon. Sinbad.
Ik zei: 'Sinbad begint.' En ik vertrok.
De eerste keer dat ik van een huwelijk wegrende.
Stel je voor. Mijn kind zou nu 44 zijn.
Wat een zelfvertrouwen.
Een versierder zijn is lastig als kind.
Onze benedenburen waren pas getrouwd.
De man werkte de hele dag, dus de nieuwe bruid was alleen thuis.
Hun appartement stond bij ons bekend als 'het huis van de nieuwe bruid'.
Het meisje keek uit het raam. We woonden toen in Samatya.
Ze keek uit het raam.
Ik was vijf en ik vroeg me af: zou ze iets nodig hebben?
Ze verveelt zich de hele dag. Haar man is er niet.
Ik zag mezelf toen als een kleine man.
Ik tekende een snor met een pen.
Ik zeg dit alsof het normaal is. Vergeef me.
Uckers, bordspellen… Ik had spellen uit Duitsland.
Met de spellen onder m'n arm klopte ik bij haar aan en zei:
'Als je je verveelt, kunnen we samen Uckers spelen.'
'Heel graag.'
Ik begon er elke dag heen te gaan. Elke dag.
Ik dacht: je man verdient je niet.
Maar ik wel.
We speelden op de grond.
Je kent het wel. Je gooit de dobbelsteen. Jij groen, zij rood.
Je hebt een team, je gaat vooruit…
We kijken elkaar aan… Zij is 21, 22. Ik ben vijf. Zo.
'Je bent van mij of je bent dood.'
We spelen en kijken elkaar aan.
'Zes, jij bent.' 'Vier.'
Op een doodstil moment gebeurde dit.
'Nu ben jij. Speel.'
'Twee.'
Ze liet een scheet.
Jullie denken vast dat ik het was, omdat ik een kind was. Nee.
Zij liet een scheet. Ik was er kapot van.
Zo'n duidelijk teken dat ze me niet serieus nam…
Ik ben dan wel een kind, maar moest je een scheet laten?
Ik heb je niet gevraagd om te scheiden en met mij te trouwen.
Maar we speelden Uckers. Dat is serieus.
Ik had net een zes gegooid. Ik zou winnen.
Snap je?
'Jij bent', zei ze. Ik zei: 'Ik kom nooit meer.'
Misschien ben ik door dat trauma nog single.
Heel vreemd. Als ze geniesd had, had ik 'gezondheid' gezegd.
Als ze gegaapt had, had ik gezegd: 'Laten we naar bed gaan.'
Eén op de drie lichaamsfuncties…
…heeft de situatie zo drastisch veranderd.
Scheten laten is iets vreemds.
Jullie weten dat niet. Jullie doen het niet.
Het wordt alleen gedaan door mensen zoals wij.
Wat een vreemd iets.
Vroeger zei men: 'In Duitsland mag je scheten laten in het openbaar.'
Alsof het zo'n enorm, sociaal gegeven is.
'Scheten laten mag in Duitsland.'
Nou en? 'Daarom hebben ze een geavanceerde auto-industrie.'
Scheten laten in het openbaar mag daar trouwens niet.
In veel maatschappijen wordt een scheet vreemd gevonden.
Heb je je ooit afgevraagd waarom?
Waarom het schandelijk is of grappig?
Altijd als een komiek over scheten praat, zeggen mensen meteen:
'Wie om scheetgrappen lacht, heeft een scheet als brein.'
Is dat wetenschappelijk bewezen?
Zoals: 'De wereld is in handen van vier families.'
'Waar ga je heen?' 'Naar het koffiehuis.'
Verandert de realiteit als je zegt: 'Wie om scheetgrappen lacht…
…heeft een scheet als brein'?
Waarom is scheten laten zo schandelijk?
Waarom?
Laat me het wetenschappelijk uitleggen. In tijden van jagers en verzamelaars…
…verblijven vrouwen en kinderen in holen, omdat ze kwetsbaar zijn, nietwaar?
En mannen gaan jagen, als groep.
Voor het eerst wordt er een dier gevangen. Eindelijk vlees.
'Heren.'
Ze willen de schetenlater niet meer meenemen.
Wetenschappelijke feiten.
Ik kan ook mijn klarinet pakken en als een Egeër zeggen:
'Wat is dit?'
Alleen omdat een scheet de eerste jacht heeft verpest, is het nu schandelijk.
Zoek het maar op. Je spant de boog…
Eén, twee, drie keer… Toen stuurden ze de schetenlaters weg.
En uiteindelijk werd het dit.
Wetenschappelijk.
Je kunt het geloven…
…of ermee spotten.
Jij, zevenenhalve maand… Het zit er nog, hè?
Zijn wens is niet uitgekomen.
Ik hoop dat je het netjes aflevert.
Ik hoop dat het beter is dan het eerste.
Een lastig karwei.
Maar ik weet zeker dat wat ik zeg, sommige mensen inzicht heeft gegeven.
Dat wil ik. Inzicht geven.
Ik ging een keer naar huis van de filmset.
Ik begon een hoop e-mails van Apple te krijgen.
Zoals: 'Bedankt. We zijn blij met je medewerking.'
Ze rekenden me constant 49,90 lira aan.
Ik begon me te ergeren. 'Bedankt, je hebt Bunny een hoed gegeven voor 149,90.'
Bunny's jas, Bunny's bril…
Mijn zoon zat thuis… Er was een personage in zijn spel.
Hij zat steeds diamanten te downloaden.
Mijn portemonnee werd steeds lichter.
Een hoed voor 49,90, een bril voor 149,90…
Ik had zelf niet eens een winterjas. Bunny kreeg alles.
Op de achtergrond ruïneerde Bunny ons.
Ik ergerde me rot.
Zoals ik al zei, was onze generatie onschuldiger.
Als we één lira kregen…
…kochten we chocola met de ene helft en ijs met de andere.
'Ik zou de helft moeten bewaren.' 'Ik heb gespaard en heb nu vijf lira.'
We voelden het. Het was iets tastbaars.
Nu het virtueel is, tikt en tikt hij…
Een kind krijgen is als een gratis app. Het is gratis om een baby te maken.
Maar er zijn 'in-app-aankopen'. De aankopen worden later gedaan.
Maar het downloaden is gratis.
Vraag het hun maar.
In 20 minuten was ik 6000 lira kwijt. Ik werd echt boos.
Het geld groeit me niet op de rug.
Ik zeg niet: 'Ik heb geld genoeg. Laat het regenen.' Dat is belachelijk.
En ik wil niet dat mijn kind onverstandig is.
Ik besloot hem thuis te straffen, maar tot dan bleef Bunny me naaien.
Dus…
Ik kwam thuis.
De schuldige zit voor me, nog steeds aan het tikken.
Ik kwam boos binnen en nam de iPad af.
Ik zei: 'Doe normaal. Ik ben Acun niet.'
Hij zou dat moeten weten.
Acun is nu blut, maar toch.
Hij draagt nu teenslippers. Is dat je opgevallen?
Zijn stijl. 'Uit de Dominicaanse Republiek.'
Je bent gewoon blut.
Maar Acun is in orde. Hij is echt onsterfelijk.
Ik zweer het. Er overkomt hem nooit iets slechts.
Hij is een geweldige overreder. En ik ben een zogenaamd slimme man.
Ik heb geen duivelse geest. Een zuivere geest.
Hij overtuigt mensen. Hij kan het goed. Hij heeft zelfs mij overtuigd.
Ik heb live op tv donaties voor Ali Koç verzameld.
Ik. Ik heb gen rooie cent.
We zeiden: 'Maak je geen zorgen, Ali.'
Hij is een geweldige manipulator.
Maar hij raakte blut.
Een man heeft drie wensen. Ooit gescheiden?
O, mooi zo.
Drie wensen. Ik geloof dat Acun ze heeft waargemaakt.
Jazeker. Dat noem ik nou een scheiding.
Niets kan hem verwoesten.
Ik hoop dat we allemaal lang zullen leven…
…maar als ik nu stierf, zou ik ondervraagd worden…
…over de raki-foto's op Instagram en bekennen.
Je lachte erom… 'Maar, God. Je weet het.
Ik heb het gedaan omdat jij dat had gezegd.'
Omdat Hij ons heeft geschapen. Ik ben geen bijproduct.
Maar Acun zou zelfs Hem kunnen overtuigen.
'We verdelen ons in twee groepen.
Zondaars en vrijwilligers. Goed?'
Luister.
Als hij je geen stemmen laat sturen, verander ik mijn naam.
'Typ "Sübhaneke", dan een spatie…
…voor wie je verloren hebt.'
Echt waar. Hij is onaantastbaar.
Hij laat je zelfs herhalingsclips in het weekend bekijken.
'Zielen die van de hemeltrap vallen, verlaten het eiland.'
Zou hij dat niet doen? Jawel.
Maar hij heeft nu geen geld. Nusret wel.
Nusret… Is er Nusr-Et in Japan?
Wel op beschaafde plaatsen. Arabische landen en Amerika.
Niet in Europa. Echt niet.
Een zaak waarin een koe gevingerd wordt…
…past niet in Stockholm.
God vergeve hen.
Wat is er tussen dat kind en de koe gebeurd?
Dit is het tijdperk van showbizz. Iedereen is gek geworden.
Er zijn geen eettentjes meer na het zien van…
Met zo iemand die zichzelf snijdt…
Niemand is meer normaal.
Ik kan in mijn buurt geen normale tent vinden voor kikkererwten en pilav.
Eerst komen ze met een brandblusapparaat.
Ze schrijven je naam op pitabrood.
Met zwarte sesamzaadjes.
Ze schrijven 'CMYLMZ Fundamentals' en jij houdt het zo omhoog.
Wat is dat nou?
Je bestelt mosselen.
'Ga aan de overkant staan. Onze kok gooit ze in je mond.'
Wij mochten nooit met ons eten spelen.
En die met een snor. 'Wat zullen we vandaag eten?' Shit.
Wat?
Verteerde pilav.
Belachelijk.
Was het vroeger niet zo? Ik klink als een nostalgische, oude vent.
Men zei altijd: 'Niet met je eten spelen.'
Niets religieus. Folkloristisch, maar toch.
Ik raapte het gevallen brood zo op.
Je legde het brood op een hoge plek neer.
De koe slaan… Waarom zou je je vinger in de kont van een dood lam steken?
Hij doopt het daarna in goud. Hij zal lijden in het hiernamaals.
Hij krijgt het moeilijk.
Die Nusret. En hij kan zich er heel goed uiten.
'Cappuccino.'
Die hebben ze in Amerika. Ik ben er niet geweest.
Ja, er was er één in Miami.
Ik trad op in Miami. Ik kan niet overal heen, zoals Nevşehir.
Ik ging bijna het podium op.
Ik keek stiekem naar het publiek.
Wie was er? Wie? Wat? Ik ben nieuwsgierig.
Niet: 'Zit iedereen? Dan kom ik op.'
Zo ben ik niet.
Een groep mensen had zich verzameld rond iemand op de eerste rij.
Ze maakten selfies en foto's samen.
Ik heb veel verhalen over foto's…
…dus ik vroeg me af of ze een grap wilden uithalen.
Soms maken mensen deze grap.
'U wordt boos, maar mogen we een foto?'
Jarenlang… Waarom zou ik boos worden?
Vanwege die oude stand-ups blijf ik dat nu nog horen.
'U wordt boos, maar…'
Oftewel: 'U wordt boos, maar dat kan ons niks schelen.'
Dat betekent het.
Ik word niet boos om foto's.
Alleen als het ze niet lukt.
Ze kunnen 'm maar niet maken. Je zou niet geloven wat ik allemaal zie.
Ze vragen me een foto te maken en dan:
'Mag İsmail erbij?'
Dat weet ik niet.
Hoe moet ik dat weten? Je kijkt van veraf naar İsmail.
Hij zegt: 'Nee.'
İsmail wil dat ze hem erom smeken.
'Kom, İsmail.'
'Nee, ik doe het niet.' En je probeert İsmail over te halen.
Ik had er laatst zo één. Kont tegen kont. Zij duwde mij, hij duwde haar…
'Alle vijf.' 'Laten we Burcu en Hasan erbij…'
Ik stond er niet op.
Ik zei niets.
En meisjes hebben van die rare filters. Ze maken een foto met je.
Ze hebben hun eigen filters. Zij zien er als poppetjes uit.
Ze maken 'm. En ik word Murat Boz.
Dat ben ik niet.
Ik overdrijf niet.
Zelfs een keer in een sauna. Maar ik heb erger meegemaakt.
Ik was bij wat evenementen op het Adana Film Festival.
We aten kebab in een restaurant. Ik ging naar het toilet.
Ik stond te plassen in het urinoir van het toilet.
Er kwam een man binnen. 'Je kunt niet vluchten', zei hij.
Waarom zou ik vluchten?
En hij zei: 'Maak jij 'm.'
Ik zei: 'Oké, hou jij deze dan vast.'
Wat kan ik zeggen?
Maar goed, iedereen maakte foto's met een man op de eerste rij.
Ik dacht aan een grap, maar nee. Toen vroeg ik me af wie hij was.
De bel luidde en de mensen gingen zitten.
Toen zag ik hem. Een bekende.
Rahmi Koç.
Uit mijn gezelschap.
Rahmi Koç is een van de belangrijkste zakenmannen van ons land.
'Wauw', zei ik. 'Wat doet u hier?
Wat doet u in Miami?'
Hij zei lachend: 'Beste Cem, we zijn hier voor jou.'
Ik zei: 'Rahmi, dol niet.
U kon geen ticket voor Maslak krijgen, dus de M van Miami maar.'
Ik vroeg: 'Serieus, wat doet u in Miami?'
Hij zit op de eerste rij.
Hij zei: 'Cem, we hebben hier een jachthaven gekocht.'
Hij had een jachthaven gekocht.
Ik snap het als je een jacht koopt.
Waarom zou je een jachthaven kopen?
Hoe doe je dat? Ga je naar Miami en zeg je:
'Heb ik een jachthaven?' Shit.
Tegen vrienden: 'Heb jij een jachthaven?' 'Nee.'
'Echt?' 'Ik heb er één. Voor mij.'
Ze kopen er één voor hem.
Een jachthaven gekocht.
We kunnen de cijfers of levens van grote zakenmensen niet begrijpen.
Zoals ik al zei, begrijp ik het kopen van een jacht.
Maar hij kocht een hele haven. Zo praten zij.
'Hoeveel kost deze investering?' 'Drie tot vijf miljard dollar.'
Is het drie of vijf?
Hoe kun je drie of vijf miljard zeggen?
'Ergens tussen 30 en 40 miljard dollar.' Daar zit 10 miljard dollar tussen.
Rot op.
We begrijpen niet eens hoeveel geld dat is.
We hebben een spel. Dat kon die dag niet.
Het spel gaat over geld. Wat zou je doen…
…als je op een dag wakker werd en 100 miljoen dollar had?
We konden het daar niet spelen met Rahmi Koç erbij.
Wat zou hij kunnen zeggen?
'Wat zou u doen als u 100 miljoen had?'
Hij zou zeggen: 'Ik zou janken.'
Stel je voor. Je bent Rahmi Koç.
Je wordt op een dag wakker en hebt maar 100 miljoen dollar.
Je zou gek worden: 'Ali.
Zoek Acun voor me.
Ja, al het geld is naar Fenerbahçe gegaan.
Cem moet me komen helpen.'
Een speciale avond voor Rahmi Koç.
Dit is een sociale test die laat zien dat we de waarde van geld niet kennen.
'Wat zou je doen als je wakker werd en 100 miljoen dollar had?'
Ik vraag dit nu al een jaar of twee tijdens mijn show.
Zoals je ziet, zitten we door de pandemie maar halfvol.
Stel je voor dat het voller was en ik dit elke dag vroeg.
Ik moet nog een idee horen voor een medicijn of iets briljants. Niets.
Honderd miljoen dollar.
Want mensen weten niet hoeveel geld waard is.
Hoeveel is $100 miljoen?
Hoeveel is het nu? Het is 850 miljoen lira, toch?
Of 860, zoiets. Vertel me aan het eind maar hoeveel het is.
Honderd miljoen dollar.
Als iemand geld heeft, hebben we allemaal ideeën.
Bijvoorbeeld:
'Moet je die eikel zien. Hij heeft geld, maar weet niet wat hij ermee moet.'
Ze komen met heel stomme antwoorden. Moet je dit horen.
'Je wordt wakker met 100 miljoen dollar. Wat doe je?' En hij zei:
'In de ochtend?'
Rond de middag.
Iemand zei dat hij het zou tellen.
Waar heb je het over?
Gisteren zei een meisje: 'Ik zou het investeren.'
Geld uitgeven is een kunst. Het is een ander verhaal.
Wat was de hoofdprijs voor de nieuwjaarsloterij? Honderd miljoen lira.
Ik vraag: 'Wat zou je ermee kopen?'
Ze zeggen meteen: 'Eerst een landhuis aan de Bosporus.'
Oké…
'Een grote tv.'
'En een precisieweegschaal.' 'Waarvoor?'
Om hun ballen te wegen.
Geef je het daaraan uit?
Ze willen eerst een landhuis. Je komt nu al vijf miljoen tekort.
Er waren vroeger straatinterviews.
Er is een lootjesverkoop die geluk zou brengen.
Die van Nimet Abla.
TRT hield daar altijd straatinterviews toen ik een kind was.
'Wat zou je doen als je de hoofdprijs won?'
'Ik zou het aan de armen geven.' 'Jij?'
'Ik zou het met armen delen.'
'Jij?' 'Ik zou het ook met hen delen.'
'Jij?' 'Ik zou het aan de armen geven.'
Vier engelen.
Wie zijn jullie?
Wat een goede harten.
Wat doen jullie dan in de rij voor een lootje?
Het is heel triest.
God willen bedriegen.
'Beste God.'
Hij bedoelt: 'Geef maar. Ik deel het uit.'
Wat absurd.
De grote kracht die het heelal schiep…
…kon dat geld niet uitdelen…
…maar zei: 'İbrahim heeft 'n idee. Laten we hem het geld geven.'
Ik vroeg dit een keer in Duitsland. Maar ik vroeg het anders.
'Wat zou je doen als je 100 miljoen euro had?'
Een beetje anders.
Hij zei: 'Ik zou reizen.'
'Ik zou reizen.'
Leuk idee, maar toen greep zijn vrouw in.
Ze vroeg: 'Waar ga je heen?'
Ik vond het een leuk idee om te reizen.
Eerlijk gezegd werken we allemaal heel hard.
Dit zijn onfortuinlijke tijden.
Niet alleen in ons land. Kijk naar de wereld.
Nog niet door een meteoor geraakt.
Iemand schreef dit op social media.
'Een meteoor nadert ons.'
Dat is het probleem niet. Wat als hij ons treft…
We zitten nu in die fase.
Meteoor. Nou en? Ik ben niet getroffen.
We zitten op dat punt.
Maar is reizen geen zeer betekenisvolle bezigheid?
Ik wilde altijd dat arrogante mensen over de hele wereld reisden.
Ik wilde dat je naar de Galapagos kon en de komodovaraan kon zien.
Zien wat God geschapen heeft.
Sommigen denken dat God alleen hen geschapen heeft.
En ze behandelen ons als bijproduct.
Maar als ze die komodovaraan zien, hoe mooi die geschapen is…
Hij steekt zijn tong uit… Een verfijnder wezen dan jij.
Mensen zoeken wonderen op de verkeerde plekken.
Op social media…
…delen ze de video van een leeuw die 'Allah' zegt.
Hij zegt: 'Allah.'
Ik bedoel…
Schandalig. Serieus.
De leeuw zelf is dus geen wonder.
'Dit is Allah niet. Dat zei hij niet.'
Schandalig.
Je hebt de leeuw, de panter en alle andere dieren.
De pauw en van alles. De eencellige wezens.
De blauwe vinvis, de orka en alle andere…
'Allah.'
Wat schandelijk om daar een wonder in te zoeken.
Schandelijk.
Het is al goed.
Leg het in het hiernamaals uit…
…naast Nusret.
'Hallo, Nusret.
Waarom bent u hier?'
'Hierom.'
'Cappuccino.'
Het is zo leuk om te reizen.
Maar genetische armoede is een ander verhaal.
Bestaat er zoiets als weelde?
Natuurlijk. Er bestaat zoiets als rijk zijn.
Maar hard werken heeft ook zijn voordelen.
Er zijn dingen die je allerlei gevoelens geven.
Ze zijn heel verschillend.
Uitrusten na hard gewerkt te hebben is anders dan altijd liggen.
Je ziet het soms.
Een goed gekleed iemand die duidelijk veel heeft uitgegeven en wat rondloopt.
Het is niet logisch. Dat werkt niet.
Waarom niet? Omdat…
Het komt vanuit de ziel.
Geef ze 100,000 euro.
'Geef het in Rome uit.'
Het zou je twee minuten kosten.
Of een uur.
Salvatore Ferragamo, Gucci, Prada, enzovoort.
Als je genetisch arm bent…
…zal je lichaam je automatisch naar de Mecidiyeköy van Rome brengen.
Ineens ben je aan het winkelen voor schoenzolen…
…telefoonopladers… Ineens.
Zo werkt het.
Je praat ineens met buitenlandse kastanjeverkopers.
'Hoe gaat het? Hoe is Mogadishu?'
Zo gaat het.
Wat zou ik met zoveel geld doen?
Ik zou ook reizen. Op vakantie gaan. Daar krijg ik nooit de kans voor.
Je ziet me wel op vakantie. Ze posten foto's van mij op mijn jacht.
Vorig jaar hadden ze zelfs mijn tepels gecensureerd.
Heb je dat gezien? Er was een zwarte strook over mijn tepels.
En dat zijn de zogenaamd conservatieve kranten.
De kop: 'Niet zoals het was.'
Alsof ik het publiek borstvoeding gaf.
Of na de show hun hoofd zo over me wreef.
Wat schandelijk.
Ik zou rondreizen.
Op vakantie gaan. Dat mis ik zo erg.
Trap er niet in als je me in korte broek ziet.
Ze hebben dezelfde foto dit halfjaar al 20 keer gepost…
…alsof ik altijd op vakantie ben. Niet waar.
In '85 ben ik voor het laatst op vakantie geweest.
'Cheri Cheri Lady' en 'Self Control' waren toen de hits. Ik zweer het.
Het was '84, niet '85.
Of '84 en '85. Dat is de enige vakantie die ik me herinner.
Mijn aangetrouwde oom was in 1985…
Toen was de modernste technologie om een moment vast te leggen…
…de videocamera.
Onze vakantie… We waren langs de Egeïsche kust gereisd.
Hij had alles met video opgenomen. Mijn hemel.
Wat een toewijding. Hoelang is dat geleden? 36 of 37 jaar.
Hij was ook te dik. Hij woog toen rond de 130 kilo.
Hij was een interessante man. Niet geschikt voor dit werk.
Hij vertelde altijd 'n verhaal dat hij in stukken verdeelde.
Net een puzzel van 1000 stukjes.
Hij gooide er details uit die je dan moest combineren.
Je kent dat type wel. Hij vertelde het zo:
'Er is een ding in Yenimahalle bij de paardenrenbaan.
Dat houten ding. Wat is het? Vertel eens.'
En jij dacht dan…
Wat is dat in Yenimahalle, bij de paardenrenbaan?
Oneindig veel mogelijkheden.
'In Yeniköy is er een ding, restaurant. Er is een man, blauwe ogen…
…groot. Met een zoon.' Wat?
'Weet je wat hij tegen me zei?' Nee.
'En wat ik tegen hem zei?' Alsjeblieft.
Is er een verhaal of niet?
Hij geeft je die details…
Paardenrenbaan, ja.
Een man in Yeniköy.
En er is een minibus. Wat doe ik daarmee?
Hij geeft je de anekdote nog in de bouw.
Als je 'm in elkaar kunt zetten, is dat prima.
'Raad wat er toen gebeurde.'
En hij laat je erover piekeren.
Maar hij liet ons deze herinnering na.
Moge hij rusten in Gods licht.
Zijn achternaam betekent 'licht'.
De camera alleen woog in '84 of '85 trouwens 20 kilo.
De camera woog 20 kilo. Er was een recorder voor om je nek.
Dat was nog eens 15 kilo.
De batterij woog ook 15 kilo.
Als je 's nachts wilde filmen, had je een flitser, zo groot.
Hij droeg dus 40 kilo.
Hij woog zelf 130 kilo.
We gingen naar…
Er is een plek in Ayvalık…
Hoe heet hij? Devil's Feast?
Nee, dat is Ata Demirers voetafdruk.
Ja, in Eyyvah Eyvah… Hij zei: 'Het kan me wat.'
O, jee. Mijn beste Ata.
Ik mag hem. Geen grappen over mensen die ik niet mag.
'O, jee.'
'Wat is er gebeurd?'
'Weet ik veel.'
Ik zou zo'n film maken als ik dat kon, maar nee.
'Krijg…'
'O, jee.'
Klarinet…
Devil's Feast dus. Je gaat omlaag en daar zijn Pamucak, Kuşadası en zo.
Als je zuidwaarts gaat, kom je bij 't Huis van de Maagd Maria. Efeze…
Seljuk, de ruïnes van Efeze… Mijn oom klom naar de top…
We waren met drie gezinnen.
Veel kinderen. Elk gezin had er twee of drie.
Hij filmt ons terwijl we komen en gaan.
Hij gaat boven op het amfitheater staan voor een panoramaopname.
Hij komt bezweet omlaag en filmt ons bij de graven.
De hele reis van 45 dagen filmde hij alles.
Zo.
Terug in Istanboel zei pap: 'Ömer, laten we de video bekijken.'
We begonnen 'm te bekijken. Onze reis was net een Poolse pornofilm.
Wij stonden er altijd op, maar…
Hij was een dikke man.
De microfoon was dicht bij hem. Terwijl hij kreunde…
Onze reis was niets dan geschud en gekreun.
Van pap moest hij uit.
Het leek of we genaaid werden toen we in Gönen kwamen.
Leuke herinnering.
Dat was mijn laatste vakantie, in '85.
Maar ik vind het geweldig.
De zomer komt eraan, maar geen vakantie.
De films die je niet mooi vindt…
De films die je volgend jaar niet mooi vindt…
…filmen we dit jaar.
Of die je twee jaar later niet mooi vindt.
Die filmen we twee jaar ervoor.
Ik ga deze zomer niet op vakantie.
Ik kan er niets aan doen.
Ik ben Erşan Kuneri aan het filmen. Pech gehad. Maar…
Geen vakantie dus.
Niet dat ik niet op vakantie ben geweest. Ik heb een klein jacht, 20 meter lang.
Dat kon ik met eerlijk geld krijgen.
Waarom lach je?
Na 25 jaar uitverkochte shows kan ik er alleen één van 20 meter kopen.
Ik ga elke dag het podium op.
Ik kan een jacht van 20 meter kopen. Eentje maar.
En jij lacht erom, klootzak.
In plaats van te huilen lach je erom.
Jouw keus, man. Hashtag.
Ik heb een klein jacht. We besloten op vakantie te gaan.
Mensen klagen over mijn films. 'Altijd met dezelfde mensen.'
Ze zeiden zelfs:
'In zijn films staat hij altijd in de kijker.'
Man, dit is mijn eigen film.
Er zijn mensen die Arif niet in G.O.R.A. willen.
Ik acteer in mijn films alleen met vrienden.
Ze denken dat ik met vrienden uit mijn wijk acteer.
Man, mijn vrienden zijn acteurs.
Dit is mijn gezelschap.
Mensen hebben er een raar idee over. Alsof het slagers of groenteboeren zijn…
…tegen wie ik zeg: 'Kom, het publiek merkt het niet.'
Man, dit is mijn gezelschap.
Dit zijn mijn mensen.
Dit zijn mijn vrienden. Russell Crowe, Şener Şen… Dit zijn mijn mensen.
Ik ben de enige ter wereld…
…die films heeft gemaakt met Russell Crowe en Şener Şen.
Zelfs Russell Crowe heeft geen film met Şener Şen.
Ja.
Ik maak niet alleen films met hen. Ik ga ook met ze op vakantie.
We gingen een keer op een jacht. Maar aangezien we genetisch arm zijn…
…was het net een wervingsbureau voor het leger. Mijn broer zei:
'In muziekclips zijn er altijd meisjes op jachten.'
Ik zei: 'Wij zijn genetisch arm. We horen bij de arbeidersklasse.
In vijf dagen bevaren we de Egeïsche Zee. We gaan naar Kos in Griekenland.
Meer doen we niet.' Maar goed, we vertrokken.
Vakantie betekent zomervakantie voor mij. Dat zit in mijn onderbewustzijn.
Ik ga niet op wintervakantie.
Je trekt een zwembroek aan…
…en doet alles wat je in de winter doet.
Het geeft je het gevoel dat het een vakantie is.
We duiken de zee in, komen er weer uit.
Dat herhalen we. We eten en we duiken weer.
We drinken, duiken, worden weer nuchter.
Ik droomde van die dingen.
Zafer had een playlist gemaakt en cd's meegenomen.
Fazıl Say, Chopins Nocturnes enzovoort.
Hij draaide een cd van de Nocturnes. Man…
Wat betekent de zomer? Naar Tarkan luisteren en zo dansen, toch?
Of zoiets…
ik ben de vader van alle ellende
Of liedjes als 'Cuppa'.
De Nocturne van Chopin begon dus…
…en ineens zaten we in een bekroonde film.
We begonnen naar de horizon te staren.
Ik dacht erover om de fles te breken en Zafers keel door te snijden.
Om het wat spannender te maken.
Of mijn broer in de cabine te wurgen.
Er hing een duistere sfeer. Dat was het gevoel.
Ik zei: 'Zafer, je hebt de sfeer gecreëerd alsof we…
…in een mooie festivalfilm zitten, maar we hebben maar vijf dagen.'
Misschien moeten we naar Kos gaan en een cd van Tarkan kopen.
Om de boel op te vrolijken. Want zomer betekent Tarkan.
We kochten het album van dat jaar. Wat was het?
'Ik krijg geen genoeg van je kussen' of 'Af en toe…' Hoe gaat het?
Is het 'Schrijf je naam in mijn hart'?
'Schrijf mijn naam in je hart en vergeet me niet.' Ja, bedankt.
We hadden het heel leuk. We hadden 's ochtends ons ontbijt.
We zijn allemaal hetzelfde.
We hadden ontbijt, met onze kaviaar.
We gingen door met witte wijn…
In de middag raki, veel lachen… En constant Tarkan.
al is het maar af en toe je moet me bellen
Tarkans teksten en dansjes passen niet goed bij elkaar.
Is dat jullie opgevallen?
Hij zegt bijvoorbeeld: 'Ik ben de vader van de ellende…'
Wat voor ellende is dat?
Zijn je pailletten eraf gevallen?
stuur…
ik ben de vader van de ellende
Zou je Tarkan zo over je problemen vertellen?
'Tarkan.' 'Wat is er?'
'Hongerige kinderen.'
stuur ze
Hij is eigenlijk een gevoelige man. Ik dol maar wat.
Dus…
Al die liedjes van Tarkan, 15, 12 of 14 liedjes…
…bleven maar komen. De middagraki was op.
We dronken 's avonds ook raki. Daarna whisky.
Het enige wat we niet dronken, was onze pis.
We dansten zo met handdoeken.
We zaten ver van de kust.
stuur, stuur mijn lot…
We dansten door.
We gingen voor anker in een baai.
We dansten nog bij zonsondergang.
Een jacht met een Scandinavische vlag, Fins misschien, geen idee…
…naderde ons.
Ze gingen voor anker. Eén man haalde de touwen op…
En wij dansten. De man zei: 'Hallo.'
Mijn broer: 'Het zijn homo's.'
Man…
Wat erg om dat te zeggen.
Wij deden al negen uur zo…
Vijf mannen op een jacht.
Dansend, kleren wassend…
…met ons hoofd swingend, al die bewegingen.
Twee Scandinaviërs zeggen: 'Hallo.'
Mijn broer zegt: 'Pas op.'
Waarom zijn we zo?
Homofobie…
Weet je wat dat betekent? Homofobie betekent dit:
'God, ik hoop dat ik die mannen niet leuk ga vinden.'
Dat betekent homofobie.
Ik vroeg hem: 'Hoe kun je zo denken? Dat is belachelijk.'
Twee mannen zeiden hallo. Wat voor raar idee is dat?
Hij zei: 'Man, laat maar.
Ik weet wat dit is.'
Ik vroeg hem: 'Hoe kom je erbij?'
'Wat zouden twee mannen alleen op een jacht doen?'
Wij waren vijf mannen.
Dan zouden wij de federatie daarvan zijn.
Wij hebben de leiding erover in die baai.
'Trek je legging aan. Hij is niet strak genoeg.
Je ballen komen niet uit.'
Homofobie…
Echt…
Er zijn zoveel gevoelige kwesties…
…maar omdat ik dit verhaal vertel, denken sommigen…
Alleen omdat ik een homofobisch verhaal vertel…
…zegt iemand: 'Je vertelt een homofobisch verhaal.'
Homofobie is iets vreemds, hè?
Waarom zou ik homofobisch zijn?
Ik ben niet homofobisch, maar ik heb het idee dat ik het moet bewijzen.
Dat is belachelijk. Hij wil me op zijn schoot zien springen.
Ik ben niet geïnteresseerd in mannen.
Daarom ben ik nog niet homofobisch. Ik val seksueel niet op mannen.
Ik mag niet zeggen: 'Ik hou niet van mannen die op mannen vallen.'
Dat is verwarrend. Ik zal het bewijzen door een zoen met…
Het is voor mij geen probleem, maar het is soms verwarrend.
Ik ging eens naar een massagesalon in Antalya.
Ik wilde reserveren, niet m'n naam in je hart schrijven.
Ik ging erheen voor een afspraak.
Eén werknemer, één mannelijk staflid…
Ik vind het moeilijk om dit uit te leggen.
De taal is erg veranderd.
Als je het jargon niet kent, faal je zeker.
Je redt jezelf niet met 'wetenschapspersoon' in plaats van 'man'.
Zo begon het. 'We noemen het niet "wetenschapper".
Beter "persoon", neutraal.'
'Zullen we dat doen?' 'Oké.' 'Nu ben je eraan.'
Seksuele voorkeur bijvoorbeeld.
Als je dat zegt, verbeteren ze je meteen:
'Het is niet voorkeur, maar oriëntatie. Rot op, klootzak.'
Rustig nou maar. Waarom ben je boos?
Het jargon hoeft niet bij iedereen bekend te zijn.
Waarom zou je denken dat het negatief wordt bedoeld?
'Zeg niet seksuele voorkeur. Zeg oriëntatie.
Anders sla ik je in elkaar.'
Word nou niet boos, man.
Iedereen komt met een spandoek.
Alle gemeenschappen die hebben geleden, vallen de onschuldigen aan.
Ik wilde een afspraak. De man zei tegen me:
'Ik ga u masseren.'
Ik zei: 'Bedankt, maar ik heb liever een vrouw.'
'Wat bedoelt u?' zei hij. 'Dit is ongepast.'
'Als u…' Hij beschuldigde mij van onbeschaafdheid.
'Als u zo doet, kunnen anderen nog erger doen.' Hij werd boos.
Hij kwam met zijn spandoek. 'L, G, B, T, S, C…'
Ik verstijfde. Ik zei: 'Mag ik ook 'n letter?'
Het ging gewoon om een dienstverlening.
Ik wilde geen massage van een man. Moet dat dan?
Ik heb het gedaan.
Je moet luisteren naar hun verhalen in militaire dienst.
'We waren in Hatay…'
Rot op.
Dit is Çırağan. Wat is Hatay?
'De commandant zette ons zo onder druk…'
Rot op.
Of die vent die agressief tegen me zei: 'Ik ga u masseren.'
Ik zei dat ik het niet wilde.
'Niet te geloven dat u dat zegt.
Mag een man geen andere man masseren?'
Ik zei: 'Jawel, maar u bent er te enthousiast over.'
Heb ik ongelijk? De man valt aan: 'Laat hem aan mij over.'
Als je daar boos om wordt, word je homofobisch genoemd.
Dat is niet terecht.
Elton John. Laat hem op mijn hoofd rijden.
En hij zou het leuk vinden…
…maar als hij de hele tijd piano voor mijn huis zou spelen…
…zou alles veranderen. Stel je voor, je loopt je huis uit…
…en hij speelt constant 'Candle in the Wind'.
'Wanneer komt Cem terug?' Hij is er altijd, zelfs in de regen.
Eén keer, twee keer… Dan zeg je: 'Elton, rot op.'
Als ze je dat horen zeggen, ben je dan homofobisch?
Dat is een absurd probleem. Laten we hierover ophouden.
Ik vind mannenlijven niet mooi.
Daar bedoel ik mijn lichaam niet mee.
Mijn lichaam is prima. Ik hou gewoon te veel vocht vast.
De stad waarin we wonen, is niet geweldig.
Je kunt in je wijk niet naar buiten om te joggen of te wandelen…
…om je hart te laten pompen. De Anatolische kant is beter, hè?
Kadıköy, nietwaar?
De mensen daar weten dat. Ze hebben fietspaden.
Aan deze kant heb je soms niet eens een stoep.
Hoe kan een stoep ineens eindigen in een grote stad?
Je loopt en ineens… 'Fuck.'
Geen stoep meer.
Je kunt niet van de ene wijk naar de andere lopen.
Is dit een wereldstad?
Ik wilde in mijn wijk gaan joggen met mijn oortjes in.
Ik woon al ruim 30 jaar op dezelfde plek. Sinds de middelbare school.
Iemand trok aan mijn arm.
Ik schrok. En ik had mijn oortjes in.
Ik zei: 'Wat is er aan de hand?'
Hij zei: 'Wees niet bang. Ik wil een foto.'
Wees niet bang.
Toen begreep ik het. Het zal zo wel in elke stad zijn.
Keanu Reeves jogt bijvoorbeeld in Central Park.
Je laat hem struikelen…
…en zegt: 'Krijg wat.'
Matrix valt en je maakt een foto.
Of een oudere acteur zoals Al Pacino. 'Vuile klootzak…'
Als je ze neergooit, blijven ze tenminste stil.
Stom, hè?
De sportschool is ook een probleem.
Maar je moet wat beweging hebben.
Dik zijn is niet goed. Laten we eerlijk zijn. Toch?
Je schrijft je in… Ken je dat gevoel?
Je betaalt de eerste termijn.
Je valt ter plekke al wat af.
Je betaalt en zegt: 'Man, ik ben nu al wat kwijt.'
Zoiets. Maar de sportschool is ook moeilijk voor mij.
In de kleedkamer… Op de apparaten…
Iedereen zegt: 'Kom naar de sportschool. Je voelt je er zo thuis.'
Ik ging naar een sportschool. Hoe heet zo'n ding? Een loopband.
Ik ga erop. Om wat te zweten.
Ik vertel dit niet om op te scheppen.
Zoals iedereen. Twintig minuten.
In plaats van die te besteden aan je kind of je werk, ben je daar…
…om te sporten.
Een rare vent komt naast je: 'Hallo.'
'Wat is er met je mond?'
'Ik ben gewoon een eikel.'
Hij vroeg: 'Kom je hier?'
Kom je hier?
Is dit een vraag die je stelt aan iemand op de loopband naast je?
'Kom je hier?'
Ja, klootzak. Ik kom hier. Ik probeer het.
'Je zult je hier thuis voelen', zei hij.
'Ik zal je dit vertellen…
…voor m'n mond weer normaal wordt.
Beyazıt Öztürk komt hier ook.'
Net als 'n leerling aan de privéschool in Avcılar…
…werd ik heel opgewonden.
'Jippie.'
'Oké', zei ik. 'Heel leuk.'
'Dit is een heel leuke club', zei hij. 'Op andere sportscholen…
…vallen ze je lastig.'
Op andere sportscholen steken ze zeker een halter in je reet?
Een sportschool is al een rusteloze plek.
Er zijn delen waar privézaken plaatsvinden.
Plekken waar je naakt bent.
En ik ben niet zo ongedwongen.
Ik ben niet zoals ik eruitzie.
Die mensen zie je in hamams. Van elk geslacht.
Vooral oudere mensen.
Ze zijn heel achteloos…
'Ik heb mijn oefening gedaan…'
Ze lopen naakt rond na een douche.
'Waar is de föhn?' Is dat het enige probleem, klootzak?
Is de föhn het probleem?
Als je je veters strikt om weg te glippen…
…één voet op de bank, komt er 'n naakte man…
…die begint te ouwehoeren.
'Hoe zit het met dat appartement in Levent?'
Wat boeit dat jou? Zoek je een plek voor die kop?
Rotzak, je bent naakt.
Zijn we in de hemel?
We werden uit de hemel verbannen, kwamen op aarde…
De Industriële Revolutie vond plaats…
Er is een ding dat lendendoek heet. Je kunt een stoffen ding voordoen.
Trek iets aan. Om zo naakt rond te lopen… 'Hoe gaat het?'
Aan wie moet ik antwoord geven?
En hij verwacht dat je 't gewoon vindt. 'Hij is echt gegroeid.'
Sportscholen zijn moeilijke plekken, maar aan je lichaam werken is prima.
Dat kamp vol dikke konten…
Men denkt altijd dat dikke mensen het meest gepest worden.
De meerderheid denkt dat.
'Mensen pesten dikke mensen. Ze maken grappen over hen.'
Nee, dat kun je ook omkeren.
Dikke mensen zijn een grote groep.
Ze willen nooit dat jij afvalt.
Probeer het eens met vrienden. Zeg tegen ze…
…dat je geen brood meer eet. Wacht maar af.
'Ik eet geen brood meer.' 'Nee, dat kun je niet doen.'
'Rot op. Je kunt brood niet opgeven, eikel.'
'Klootzak.'
'Je kunt brood wel opgeven. Rot jij maar op.'
Afvallen, naar een sportschool gaan… Of stoppen met roken.
'Ik ben gestopt met roken.' 'Niet waar.'
'Toch wel.' 'Dat kun je niet, man.
Geloof me, je kunt niet stoppen. Echt niet.
Ben je echt gestopt? Man, dat kun je niet.'
'Ik eet geen brood meer.' 'Nee, ik maak je af.'
Die lui bestaan.
Nietwaar?
Dat is een serieus stel.
Ze willen niet dat mensen fit worden, omdat hun konten dik zijn.
Je hoeft niet dik te zijn om gepest te worden.
Een atletisch meisje kan ook gepest worden.
En ze worden ook gepest.
Als zij naar de sportschool gaat, zeggen de dikken:
'Ze is hier niet om te sporten, maar om een man te vinden.'
Hij zegt: 'Dat is waar.'
Nee, het volgende is waar.
Misschien komt ze gewoon sporten. Ben je gek?
Dikke konten… Net de naam van een wijk.
Zoals Vefa.
Precies. District Dikke Kont.
Je hebt toch ook Başıbüyük? Hoofd of kont, dat maakt niet uit.
Heeft deze wijk een uitgang?
Jij schreeuwde: 'Dat is waar.' Wat is waar?
Dat wat je waar noemde, is waar.
Je zou het zo zeggen, maar dit is niet terecht. Ze zeggen altijd:
'Ze gaan erheen om een man te vinden.' Wat is jouw excuus?
Want jij zoekt een man in de bibliotheek van Beyazıt.
Je zit altijd bij NASA voor een astronaut die jouw kont waard is.
'Is er een wetenschapper die deze kont kan waarderen?'
'Geef me de PI-waarde.'
Ja. Waaraan had dat meisje dat verdiend?
Je moet een beetje fit zijn.
De zomer komt eraan. In plaats van het in januari te plannen…
…en in de zomer in vorm te zijn, stellen we het uit.
Het is nu begin juni, nietwaar?
Kijk, het is er nog. Dat hebben we niet gedaan.
Omdat mensen pas een week voor de zomer beseffen dat de zomer eraan komt.
Ze haalt de bikini tevoorschijn en zegt: 'Hoe kan ik deze aan?
Ik hoop dat hij me past.'
Oké, maar in januari was het al bekend dat de zomer zou komen.
Dat wist je.
Ongelofelijk. Echt.
Dat heb je niet voor wintertoerisme. Dat is een vreemder geval.
Weet je iets over wintertoerisme?
Rijke mensen?
Ik hou van hobby's van rijken. Er zitten stomme dingen bij.
De rijken… Zoals golf.
Een enorm veld.
'Laten we gaan.'
Ben je stom?
Geef deze aan een arme. Hij slaat 'm vast in één slag in de hole.
Kijk, zo.
'Ga zitten, verdomme.'
'Leg de vleugels op de barbecue.'
ik draai de kip…
Is het niet stom 'm 19 keer hiermee te slaan? Je moet gek zijn.
Of het wintertoerisme. Skiën en zo.
Het is nu bijna 2022.
Hoe ver kom je op ski's? Hoe stom ben je?
Waarom 900 meter omhooggaan voor een hotdog?
Met min 20 graden…
'We komen hier nooit. Dat moeten we eens doen.'
'Ga maar skiën. Ik kom later wel.'
Eet je worst op.
Doet iemand aan wintertoerisme?
Doe jij aan snowboarden?
Heel stoere dingen. Dat klopt. Ook in het buitenland?
Courchevel, St. Moritz…
Waar?
In Engeland.
Ja.
Hij gaf me een idee over de wereldkaart.
'Hé, kijk. Het is dichter bij die…'
'Stomme, onwetende boer…' Man.
Dat weet ik, man.
Ik doe alsof ik het niet weet, om er grapjes over te maken.
Wintertoerisme is gaaf.
Je trekt je ski-jack aan…
Wat is de zomer? Die maakt mensen gelijk.
Je trekt je zwembroek aan, ook als je een koning bent.
Kijk maar naar Rahmi Koç in Baltalimanı aan het strand.
Als ik 5000 dollar vraag, zegt hij: 'Ik ben in shorts.'
Het is een gelijkmaker.
De zomer maakt mensen gelijk.
Als ik mensen in hun ondergoed zie zwemmen in Baltalimanı…
…ben ik trots op hen. De zee is voor allen en je weet hoe die eraan toe is.
En mensen zeggen:
'Ze zijn in hun ondergoed.' Moeten ze dat dan uittrekken?
Is ondergoed 't enige probleem?
Wintertoerisme, jassen, jacks, skibrillen, alle gadgets.
'Waar ben je geweest?' 'In Oostenrijk.'
'Wat is er met je mond?'
'Je weet wel.'
'Waar zat je?' 'Courchevel.'
'Waar zat jij?'
In Amerika. Op het andere continent heb je Aspen toch?
Ooit in Aspen geweest?
Hebbes.
En het is dichter bij Alaska.
Hij zegt dat het dichter bij Engeland is.
In het begin zei ik dat ik twee shows in het Apollo Theatre had.
Hij zegt dat Engeland…
Mijn god, het publiek is niet zo slim.
'Rot op.'
Man, skiën en zo…
Zo vreemd dat het cool is.
Wintertoerisme geeft je een socio-economisch beeld.
Al die kleding en uitrusting. Het is lastig met al die dingen.
En die mensen hebben nooit te lijden van een vreselijk ongeluk.
Ze gaan er heel cool heen, raken gewond en komen nog cooler terug.
'Wat is er gebeurd?'
'Carpaletunnelsyndroom.
Ze hebben me gespalkt.'
Als een arme man op ijs valt, breekt hij zijn stuitje.
Als jij of ik vallen, springt er een ader.
Als hij valt, zegt hij: 'Mijn achillespees…
We waren in Courchevel…'
Ooit gehoord dat Cem Hakko zijn stuitje brak?
Dat overkomt alleen arme mensen zoals wij. 'Zijn nek is verdraaid.'
Zij krijgen alleen carpaletunnelsyndroom.
Ze krijgen spalken… Allerlei chique dingen.
Maar wat er ook gebeurt, het is altijd iets cools.
Het is nooit iets wat geneest met yoghurtsoep.
Ze komen cooler thuis, ook al zijn ze gewond.
'Ik ben nu cooler.' Zo is het altijd.
'Een ader gesprongen.' Nee, nooit.
'Mijn borst brandt.' Dat zijn problemen van armen.
'Mijn longen staan in brand, dokter.'
Heb je ervan gehoord? Als je rijk bent, heet het 'psychosomatische reflux'.
Dus…
Hij gaat tot een hoogte van 6000 meter.
'Ik was daar. Nu ben ik hier.'
Nou en?
'Zal ik er weer heen gaan?'
'Ga maar.' 'Oké, ik ga.'
Het is idioot.
En ze klagen altijd hierover.
'Waar zaten jullie?'
'In St. Moritz.'
'Hoe was het?'
'Er waren zoveel Turken.'
'Verdomme, wat veel Turken.'
Ik ken geen andere gemeenschap die zich zo ergert aan hun eigen soort.
Ooit een pinguïn gezien die andere pinguïns zat is?
'Kom op, jongens.
Ga weg, verdomme.' Ooit van gehoord?
Is het een probleem om op vakantie een Turk tegen te komen?
'We zijn in Rome geweest, hè, Nuran?
Het stikte er van de Turken. We werden er gek van.
Het gaat wat beter met mijn mond.'
Dus…
Man…
Heb je dit ooit gehoord?
Ze gaan er zelf heen. Hoeveel Turken heb je nodig?
Waarom ergert 't je?
'We zijn in Oostenrijk geweest… Parijs, vol Turken.'
En jullie dan?
'Tel ons niet mee.'
Mensen waren altijd blij als niemand kon zien dat ze Turken waren.
'Soms vertel ik ze dat ik een Turk ben en dan zijn ze verbaasd.'
Misschien zien ze die trekken niet en denken ze: wie is die eikel?
Waarom zou je hier trots op zijn? 'Ze vragen altijd of ik Frans ben of…'
'O, jee.'
'Echt niet. Ze denken nooit dat ik een Turk ben.'
'We zijn in Rome geweest. Vol Turken.'
Als ik de douaneagent was, zou ik ze er niet in laten.
Ze komen terug van de wintervakantie. 'Wat is er gebeurd?'
'We zijn terug…'
'Rot op.'
'Wat is er?' 'Te veel Turken hier.
Ga maar weer.'
Dat is het.
We zouden moeten reizen om ons land te zien.
Zomer of winter, alle seizoenen…
…zeven klimaten. We moeten in ons land rondreizen.
Dat doen we nooit.
Echt niet.
Er is veel te zien in ons land.
Echt waar. Ik maak grappen over Ata…
Ata komt uit Bursa. Ata Demirer.
Wat leuk dat hij de Egeïsche regio en Thracië kent.
Hij heeft veel gereisd in de Egeïsche regio.
Ik heb zo niet gereisd. Ik kan niet veel reizen.
Er is een limiet aan wat ik vanuit huis kan zien.
Je kunt thuis niet veel doen. Maar als ik gereisd had…
Vrienden van me hebben een film gemaakt in de hooglanden van Ordu.
Ik ben geboren en getogen in Istanboel.
Wat is de hoogste heuvel hier? De Çamlıca-heuvel. Hij is 280 meter hoog.
De hoogste heuvel die ik ken, is Devebağırtan.
Ga eerst naar Barbaros en dan beklim je 'm.
'De Bebek-heuvel. Zo steil.'
Man, er waren huizen, steden, dorpen op 1600 meter hoogte.
Ik voelde me net in Avatar. Ik was voor het eerst in hooglanden.
De auto stond verticaal. Zo.
En je vraagt waar we heen gaan en hij zegt:
'Zie je dat dorpje daarboven? Die moskee?'
Dat is zowat de hemel.
God zal je daar kunnen zien, nietwaar?
Man, het was idioot hoog.
Hij zegt dat er na dat dorp nog een dorp is.
We steigerden omhoog.
'Hier stroomt een rivier, daar is nog iets…' Dus…
Hieruit blijkt hoe geografie het karakter van mensen vormt…
…hun verhalen, legendes, fabels, geschreven literatuur. Echt waar.
Waarom gaan volksliedjes aan de Zwarte Zee altijd over moeilijkheden?
Altijd met aanwijzingen? Omdat die regio zo is.
Je stapt in een kabelbaan. Je gaat in een raft de rivier af.
Snelstromende rivieren, het dorp achter de heuvel.
Is dat je opgevallen? Volksliedjes uit Centraal-Anatolië zijn vlak.
ik liep naar de fontein…
Je loopt, alles is vlak. De fontein is hier. De moskee daar.
De grote bergen zijn er. Maar je ziet ze van veraf.
Het reliëf van de Zwarte Zee-regio is…
Het begint altijd met aanwijzingen.
Van hier naar daar.
De rivier af.
Van daar naar hier en dan daarheen.
Zodat je niet verdwaalt…
Zodat je niet in het lied verdwaalt…
Rivieren stromen. Daarvandaan.
Valk, vogels, schot…
Het is allemaal: 'Wauw.
Jij kunt dansen.'
Hoezo is dit een liedje?
'Ordu's rivieren zullen omhoog stromen.'
Kun je de omvang van dat project bevatten?
Heb je ooit van zoiets gehoord in Anatolië of de Egeïsche regio?
Als dit gebeurt, gebeurt daarna dit.
Vreemde regio… 'Man, die rivieren…'
De wet van Lavoisier. Als je daar druk uitoefent…
…gaat dat daarheen. Dat zou idioot zijn.
In Centraal-Anatolië: 'Ik kwam in haar kamer, liep door haar iwan…'
Helemaal vlak, bedoel ik.
ik zou van dak tot dak springen…
Zoals Zuidoost-Anatolië.
Het gaat allemaal over inbraken. In Centraal-Anatolië…
Zoiets heb je in Anatolië niet.
ik liep door haar iwan ging haar kamer binnen…
Waarom ga je de kamer in?
Er is maar één ethisch probleem. En hun probleem is dit…
we zijn verdoemd als anderen ons betrappen, schat
Doe die dingen dan niet.
Is het enige probleem dat anderen het weten?
Observeer dit als een genetische code.
Er zijn daar zoveel vreemde dingen.
Als in zoveel liedjes mensen bang zijn dat ze betrapt worden…
…is er dus een serieus probleem.
Waarom is dit het enige probleem? Als iets slecht is, is het slecht.
als anderen het ontdekken…
En zo niet? 'Dan doen we het.' Wat?
Is dit logisch?
Als mensen het niet ontdekken, ga dan door. O, ja?
Het is al idioot dat zo'n plaat zelfs maar bestaat.
Hoe kan zo'n plaat bestaan?
Zou iemand een studio in gaan en zingen…
we zijn verdoemd als mensen ons betrappen
Ze zullen 't ontdekken. Je maakt verdomme 'n plaat.
Besef je wel dat het opgenomen wordt?
wie weet wat er zou gebeuren als mensen het ontdekken…
Dat merk je als hij uitkomt.
Attention deficit…
Er is toch zoiets? 'Attention deficit syndrome'?
Attention deficiency.
Dat betekent aandachtstekort.
Toch? Engelsman?
Er is dus een stoornis die 'attention deficit' heet.
Betekent 'deficiency' tekort? Ja.
Aandachtstekort. Laten we het zo noemen.
Aandachtstekort. Liedjes uit de Zwarte Zee-regio lijden daaraan.
Is dat je opgevallen?
Het liedje heeft dus een 'attention deficit'.
Ik geef je wat voorbeelden uit de klassiekers.
open de witte doek
laat me je gezicht zien
laat me je…
Wat is er gebeurd?
Ineens viel het in een zwart gat.
Ik vraag me af wat er dan gebeurt.
Denk eens na over het lied.
de touwen van mijn mand…
Nietwaar?
de touwen van mijn mand snijden in mijn schouder
snijden in mijn…
Attention deficit.
'Furkan.' 'Heel even.'
Wat zou er gebeurd zijn? Ik bedoel…
laat me je…
Waar dacht de componist aan?
laat me je gezicht zien
laat me je…
je gezicht…
'Nee, dat zou hetzelfde zijn.'
laat me je…
'Ik zal erover nadenken.'
Vreemd, hè?
Wie denkt er na over zulke onbeduidende dingen? Alleen ik.
Hemel.
Maar we reizen nooit.
We hebben zoveel schatten. Die van Karacaoğlan, Yunus…
Ik wil niet als een bankreclame klinken, maar ze zeggen:
'Mensen van dit land…'
Met Haluk Bilginers stem.
'De beste peper van Turkije…'
En Haluks stem is…
Haluk Bilginer heeft zo'n stem.
Hij heeft een kleine buslijn in zich.
Voor interne reizen.
Haluk Bilginer.
Als je Yunus zegt, pakken jongeren hun ID al…
Rustig maar. Er is geen verkeerscontrole.
Ik bedoel Yunus Emre.
Niemand snapt het.
Om onze waarden groter te laten overkomen…
…worden ze soms in het meervoud gezet.
'Karacaoğlans.'
Wie zijn dat? Alsof er meerdere in 'n politiebus zitten.
'Yunussen.'
Yunus Emre. Karacaoğlan.
Ik had het erover in een andere show, Dadaloğlu.
Dat zijn onze waarden, maar…
Wat is er voor ons nog?
Onze mensen hebben zoiets…
Niets.
Jullie wisten het ook niet.
Onze mensen hebben wel iets.
We hebben iets, maar…
…het is niet zo gewoon. Het is een beetje persoonlijk.
Zo heb je geen Nasreddin Hodja's. Alleen Nasreddin Hodja.
Yunussen, nee. Er is maar één Yunus. Arm ding.
Wat hebben wij nog?
Niemand praat er veel over.
Nasreddin Hodja is de vader van mijn beroep.
Toch? Humor, verdraagzaamheid, een ander oogpunt.
Nasreddin Hodja is de vader van deze kunst.
Hij zou me gelijk geven.
'Maar…' 'Jij hebt ook gelijk.'
'Hoe kan dat?' 'Jij hebt ook gelijk, klootzak.'
Laten we nu gaan.
Hij is de verschijningsvorm…
…van het menselijke dilemma en zijn vreemdheid.
Als oogpunt. En uit de 13e eeuw, man.
De vader van deze kunst.
In mijn eerste opvoering als kind speelde ik Nasreddin Hodja.
Ik begon aan de top. Tweeënveertig jaar geleden…
…begon ik als Nasreddin Hodja en toen daalde ik helemaal hierheen.
Maar ik zeg niet dat ik in zijn voetsporen treed…
…maar vergeleken met mensen die dit zeggen, toch wel.
Iemand die nooit iemand aan het lachen heeft gemaakt, zegt:
'Wij zijn afstammelingen van Nasreddin Hodja.'
Nooit iemand laten lachen.
Nooit andermans grappen gewaardeerd.
Nooit over kritiek nagedacht en gezegd: 'Ja, dat zou waar kunnen zijn.'
Wie ben jij om te zeggen:
'Wij zijn afstammelingen van Nasreddin Hodja'?
En? 'Dan hoeven we niet veel te doen.'
Hoe kun je zeggen dat jij Nasreddin Hodja's afstammeling bent?
Wie zijn de mensen die in zijn anekdotes de domme vragen stellen?
'Je hakt de tak af waar je op zit.'
Wat als we van hem afstammen?
'Waarom laat je het meer gisten?'
Allemaal uit hetzelfde dorp.
Zouden we niet van hen kunnen afstammen? Niemand beweert dat ooit.
Iedereen wil alleen Hodja's tulband opzetten.
Niet zo snel. Is het zo makkelijk?
Is het makkelijk om 800 jaar herdacht te worden?
Zo is het voor Nasreddin Hodja.
Hoelang doe ik dit? 25 jaar.
Hoe kun je 25 met 800 vergelijken? Jullie wachten allemaal tot ik klaar ben.
'Yilmaz, komt er nog een einde aan?'
Kan 800 jaar eindigen?
Maar zijn leven in de 13e eeuw heeft hier ook een effect op.
Het is nu niet zo makkelijk.
Nasreddin Hodja's anekdotes worden al 800 jaar verteld…
…maar dat is de 13e eeuw.
Als zo'n verhaal nu zou plaatsvinden…
…zou de arme man zo afgemaakt worden.
Nietwaar? Hij gaat naar de markt…
…en kinderen vragen hem: 'Koopt u fluiten voor ons?
Meneer, koopt u fluiten voor ons?'
Het is ingesproken. Het kind is vast Mongools.
Hij zegt…
Alle kinderen… Jullie kennen het verhaal.
Ze vragen hem: 'Hodja, koop fluiten voor ons.'
Maar een van hen geeft hem geld en zegt:
'Kunt u met dit geld een fluit voor me kopen?'
Hij gaat naar de markt en geeft alleen een fluit aan het kind dat hem geld gaf.
Hij zegt: 'Hier. Wie geld geeft, mag op de fluit spelen.'
Wat is dit?
Als ik zo'n sociaal experiment had gedaan…
…zou een week later mijn hele familie op Twitter worden uitgescholden.
'Klootzak, je hebt de kinderen laten huilen.'
'Je had iedereen fluiten kunnen geven.'
'Ik hoop dat je failliet gaat.' 'Tarkan, Athena Gökhan, rot op.'
Nietwaar?
Dat is de waarheid.
De ontberingen van onze tijd. Er zijn ook voordelen.
Nasreddin Hodja's vrouw was een beetje vreemd.
Wat dat betreft had ik geluk.
Hodja's vrouw was zo lelijk dat ze hem na de bruiloft vroeg:
'Hodja, aan wie kan ik mijn gezicht laten zien?'
Hij zegt: 'Aan iedereen behalve mij.'
Ik heb dat probleem nooit gehad. Ik heb geluk gehad.
Maar deze eeuw heeft andere problemen.
Ik ben niet zo ambitieus dat ik 800 jaar herdacht wil worden.
Maar jongeren moeten dit leren.
Bij een Nasreddin Hodja-anekdote zeggen ze:
'Wat is er grappig aan?'
Niet alles hoeft grappig te zijn.
Het is het idee. Het idee is belangrijk, dat oogpunt.
'Het gisten van het meer. "Stel dat het werkt."'
Is dat de moraal van het verhaal?
'Hij zegt: "Stel dat het werkt?" Ik snap het niet.
Heeft het gewerkt?'
Een op resultaat gerichte generatie. Stomme generatie. Wat jammer.
'Wat wilde Hodja ons leren?' Hij wilde niets leren.
We hebben het over iets wat in het jaar 1278 is gebeurd.
Jij weet niet eens wat je vorige week gegeten hebt.
Een verhaal van een man aan een meer in 1275 met yoghurt in zijn hand.
Misschien is het zo niet gebeurd. Nou en?
Misschien zat hij te roken.
Yoghurt in zijn hand.
Toen z'n bloeddruk daalde, at hij wat yoghurt.
Er kwamen dorpelingen aan en hij verborg zijn sigaret. Geen idee.
Is dat mogelijk? Ja.
Ze vroegen hem: 'Wat doe je?'
'Ga terug naar het dorp.
Ga naar het dorp.'
'Hodja, wat doe je?
Krijgen wij ook afstammelingen?'
'Ik doe niets.
Ga terug naar het dorp. Ik kom wel achterstevoren op mijn ezel.'
'Hodja, wat doe je met die yoghurt?'
'Ik doe niets.
Zeg maar dat ik het meer laat gisten.
Laten we dat zeggen.'
'Hodja, kan een meer gisten?'
'Stel dat het kan.'
Dat zei hij.
Toen dacht hij: die idioot vertelt dat aan iedereen.
Misschien is dat gebeurd. Geen idee.
Wat Nasreddin Hodja ons geleerd heeft, is niet…
…grappig of vreemd.
Misschien is het zus. Misschien is het zo.
Hij zegt: 'Dit zijn de mogelijkheden.'
Deze show.
Je zult er wel veel over gehoord hebben. Hij is afgelopen.
Ik bedoel: 'Het wordt zus, het wordt zo…
Ontploffen onze konten?'
Dat was mijn bedoeling niet.
Ik wilde iets delen…
…samen met jullie lachen, meer dan ooit tevoren.
Waarover denk je dat men over een week zal praten?
'Ben je bij Cem Yilmaz geweest?'
'Ja, het was een beetje vreemd…
…tijdens de pandemie. Hij werd opgenomen.'
'Waar heeft hij het eigenlijk over?'
'Ik bedoel…
Het is niet zoals vroeger. De gewone dingen…
…maar niet hetzelfde. Hij houdt ook vocht vast.'
'Nou en? Waar praat hij over?'
'Ik weet het niet.
Hij liet scheten als kind.
Ik weet het niet.
Hij heeft een jacht. Zijn tepels zijn niet hetzelfde.
Wat is er met je mond gebeurd?'
'Ik ben gewoon een eikel.'
Ondertiteld door: Brigitta Broeke