Baba!
Baba?
Yaklaşma bana!
Sakin ol baba. Benim, Esa.
Esa?
Evet baba, benim.
Bıçağı bana ver, tamam mı?
Tükendim Esa.
Artık dayanamıyorum.
Anlıyorum baba.
Her yerde. Artık dayanamıyorum.
Anlıyorum baba.
Şimdi bıçağı bana ver, tamam mı?
Baba, sorun ne?
Baba, birlikte bir çıkış yolu bulabiliriz, tamam mı?
Baba!
Lütfen sakin ol.
Benim, Esa.
Belki...
Tek çıkış yolum bu.
Lütfen bıçağı ver baba.
Baba? Lütfen...
Lütfen beni dinle.
Baba...
Lütfen beni dinle.
BLOOD CURSE
PAKET
İKİ GÜN ÖNCE
Kafası zonkluyormuş.
Verdim.
İbuprofen
ve Parasetamol.
Hiçbiri işe yaramadı.
Daha erken gelemez misiniz?
Anladım.
Peki Doktor Bey.
Tamam.
Teşekkür ederim.
Esa?
Efendim baba?
Neden kötüleşti böyle?
Hâlâ ağrıyor mu?
Bir şey görüyor musun?
Bakayım.
-Bu taraf mı? -Evet.
Bir şey yok baba.
Zonkluyor mu?
Tarifi mümkün değil.
Sanki
kafamda bir şey hareket ediyor.
Kolesterol seviyen yükseldiğinde de
böyle olmuştun.
En son ne yedin?
Sıra dışı bir şey yemedim.
Bu sefer farklı sanki.
Ağrıya dayanabiliyor musun?
Çünkü doktor şu an müsait değilmiş.
En kısa zamanda gelecek.
Doktorların bunu tedavi edebileceğini sanmıyorum.
Kim edecek o zaman?
En sevdiğin yahni satıcısı mı?
O zaman kolesterolün yükselir ve daha çok baş ağrısı çekersin.
İnsanların başı genelde
faturalar yüzünden ağrır.
Ama ben seninkileri hallettim.
Bu sefer farklı Esa.
Öyle olsun.
Pekâlâ. Artık dinlenmelisin.
Bir şeye ihtiyacın olursa söyle.
-Tamam. -Dinlen.
Bu da neydi?
-Affedersiniz hanımefendi. -Efendim Asep?
Bu yeni bahçıvanımız.
-Adı Harun. -Merhaba Harun.
Hey, sana diyor.
Ben Wulan.
Ben de Harun.
-Ipah. -Buyurun hanımefendi?
Lütfen onlara kahve ya da kahvaltı ikram edin.
-Tabii hanımefendi. -Tamam.
-Teşekkürler Ipah. -Tabii efendim.
Harun, umarım burada çalışmayı seversin.
-Tabii efendim. -Hadi.
-Affedersiniz. -Hadi.
Asep, benim arabayı ısıtır mısın?
-Tabii efendim. -Teşekkürler.
Üstünden 20 yıl geçti
ancak Banyuwangi'de 1998 yılında yapılan katliam
kurbanların aileleri için
hâlâ derin bir yara.
Dahası,
115 kişi hayatını kaybetmesine rağmen tek bir fail bile
tutuklanıp mahkemeye çıkmadı.
Onlarca kurbanın ailesi bu sabah
parlamento binasının önünde eylem yaptı.
Oğlum kara büyü şamanı değildi
ama tüm bunların kurbanı oldu.
Boğazını kestiler...
Bu ciddi meseleler için saat çok erken.
Böyle çabuk yaşlanırsın.
Sabahın köründe yüksek sesli müzik mi?
Kulakların ağrıyacak.
Ne? Seni duyamıyorum.
-Kahve? -Olur.
Bugün büyük sunumum var baba.
Bana şans dile.
Dün gece ışığın açık olduğunu gördüm.
Çalışıyor muydun?
Evet. Son kez üstünden geçtim.
Kişisel yaklaşımlar kullanmayı unutma.
Hisleri kat.
Yatırımın hislerle ilgisi yok baba.
İşte orada yanılıyorsun.
İş hayatında, başarıyı ya da başarısızlığı belirleyen gizli faktör hislerdir.
Örneğin,
müşterilerini gözünden tanımalısın.
Basit ve net sözleri mi
yoksa gösterişçi sözleri mi tercih ediyorlar?
Bu yüzden hislerini kullanmalısın.
Senin gibi mi yani?
-Neden cevap verdin? -Günaydın!
Yeni Zelanda'dan kuzu pirzola
-sipariş edecek kadar gösterişçi. -Buna gösterişçilik denmez.
Ben sadece kaliteli eti takdir ediyorum.
Bizim için kuzu pirzola sipariş ettim.
Akşam yemeği sen yapıyorsun, tamam mı?
Tamam. Göbeğin büyüsün diye güzel bir şey yapacağım.
Wulan.
Dün gece bir takırtı duydun mu?
Duydum.
-Gördün mü? -Yüksek bir sesti.
Wulan da duymuş canım.
Beni uyandırdı.
Sen de mi duydun?
Ama baban duymamış.
Dünyanın en yüksek sesi bile
onu uykusundan uyandırmıyor.
Araba kazası falandır.
Üst katta mı oldu kaza? Saçmalama.
Günaydın!
-Günaydın! -Ayak sesleri de duydum.
Günaydın!
-Kahvaltı et. -Yine bütün gece ders mi çalıştın Wisnu?
Hayır baba.
Ama bir sese uyandım ve tekrar uyuyamadım.
Gördün mü? Kütük gibi uyuyan tek kişi sensin demek.
-Kütük gibi mi? -Senden başka herkes duymuş!
Kahvaltıda ne istersin?
Kızarmış ekmek lütfen.
-Sağ ol. -Portakal suyu ister misin?
Affedersiniz. Hanımefendiye bir paket var.
Doğru ya.
Lütfen salona koy.
-Tabii efendim. -Sağ ol Ipah.
Wulan!
Ekmeğine bak.
Kurtçuklar. Nereden çıktı bunlar?
Kurtçuklar mı?
Nasıl...
-Nereden geldi ki? -Canım.
Oraya çıkıp kontrol et.
İşte, düzgün koy ki düşme.
Ne varmış?
Yavaş.
Dikkat et Harun.
Ne var orada Harun?
Haşere ilaçlamayı daha geçen gün aramadım mı?
Bir şey buldun mu?
Orada bir şey var mı?
-Buldum efendim. -Neymiş?
Kocaman!
-Ne? -Ne buldun?
-Dikkat et. -O nedir?
Sakin ol canım.
O ne?
Oraya nasıl girmiş?
O ne?
Ölü misk kedisi orada ne arıyor?
-Kurtçukla kaplı. -Bakamayacağım.
-Ben gidiyorum. -At onu.
-At onu Harun. -Emredersiniz.
-Oraya nasıl girmiş? -Bilmiyorum.
-Wulan, haşere ilaçlamayı ara. -Tamam baba.
-Ben işe gidiyorum. -Dikkatli sür.
-Canım? -Hayır!
-Tamam canım. -Gitti mi?
Harun götürdü.
Sadece temizlenmesi gerek.
Şirketlerin geçen yılki yatırım getirilerini dâhil ettin mi?
-Evet. -Pekâlâ.
-Yıllık tahminleri? -Evet.
Pekâlâ.
-Borç sermaye oranını? -O da evet.
Kusura bakma, beni bilirsin.
Burada Bayan Liliana'dan bahsediyoruz. Kendisi büyük bir müşteri.
Onu almayı başarırsak aynı seviyedeki başka yatırımcılar da onu takip edecektir.
Ve senin küçük hissedar olmanın önü açılacaktır.
Sakin ol Otto. Onun kalbini kazanacağım.
Merak etme, tamam mı? Görüşürüz.
Baskı yok.
Bu işletmeler kesinlikle
yatırıma değer hanımefendi.
Ama bizce en büyük yatırımı PT London Borneo'ya
ya da Lonbor'a yapmalısınız.
Onları duymuşsunuzdur, Kalimantan'daki bir palm işleme şirketi.
Değerlendirmemize göre, Lonbor'la
elde edeceğiniz year-on-year yield on average
yüzde beş.
Otto'nun demek istediği şu, PT Lonbor'la
her yıl yüzde beş kâr elde edebileceğinizi hesapladık.
İşte bu!
Açıklama dediğin böyle olur.
Öyle koca koca İngilizce kelimelere gerek yok.
Anlamıyorum.
Adın ne evladım?
Wulan, efendim.
Otto, ekibimde onu istiyorum, tamam mı?
Yoksa kafana bir tane geçiririm.
Evet efendim.
Lütfen detayları yolla.
Peki efendim. Şimdi yolluyorum.
Lütfen e-posta da at.
Atarım efendim.
Bu hafif bir tahriş.
Nedeni...
Olay şu.
Evde kalmak istiyorsanız
yapabileceğim hiçbir şey yok.
Benim önerim hastaneye gitmeniz.
Bunun sebebini bulduğumda
-size... -Hayır, gitmiyorum.
Baba, böyle yapma.
Geldiğiniz için teşekkürler Doktor Bey.
Biraz dinlenin.
-Sizi geçireyim Doktor Bey. -Teşekkürler.
Lütfen ona aldırmayın. Davranışları için üzgünüm.
Sorun değil.
Ama tekrar ağrısı olursa
hastaneye götürün.
Tabii ki.
Ben gideyim o zaman.
Teşekkürler.
Çok acayipti Wulan!
Bu kim, biliyor musun?
Semarang'ın büyük balığı.
Evet.
Yatırım yaptığı her şey kâr etti.
Ve onu kafaladın! Çok iyi iş çıkardın!
-Aferin sana! -Teşekkürler Otto.
Pardon, çok heyecanlandım.
Onu gerçekten katabilirsek harika bir portföyümüz olur.
Bu da büyük rakamlar demek!
Sen işine devam et. Golf sopamla randevum var.
İyi eğlenceler.
Selam Prita.
Yemeğe çıkalım mı?
Senin neyin var?
-Bu akşam mı? -Evet.
Üzgünüm ama sonra yapsak olur mu?
Bitirmem gereken bir rapor var.
Çok gıcıksın. Hep çalışıyorsun.
Konuşana bak.
Söz, bir dahaki sefere seni ekmeyeceğim.
-Peki madem. -Tamam, hoşça kal.
Alo?
Alo? Kimsiniz?
Wulan.
Babam, düğünümüzü iptal ettiğini öğrendi
ve şimdi de hastanede.
Çok bencilsin!
Lütfen.
Tam para iadesi istemiyorum,
sadece bir kısmını.
Evet.
En azından tam fiyat almayın.
Tabii ki kızımın düğününün iptal edilmesini istemezdim.
Değil mi?
Ama oldu.
Yapabileceğimiz bir şey yok.
Evet, biliyorum.
-Hoş geldin. -Eminim bir çözümü vardır.
-Hoş bulduk. -Pişirmeye hazır mısın?
Evet, kuzu pirzolanın buzunu çözüyorum.
Bunu neden yaptın? Annem kızacak.
Onun ve senin iyiliğin için.
Hayatınıza devam edebilmeniz için.
Artık başka şeylere odaklanabilirsiniz.
O kadar kolay değil baba.
Birçok insanın başına dert açtım, özellikle de annemin.
Birçok şeyi iptal etmekte zorlanıyor.
Sorun değil, bu onu meşgul tutar.
Eşine iyi davran.
Şaka yapıyorum.
Bu kadar ciddi olmaya gerek yok.
Wulan.
Seninle konuşmalıyım.
-Dikkat et. -Ne konuda?
Ne konuda?
Böyle suçluluk duymaya devam edemezsin.
Tamam mı?
Bak.
Verdiğin karar beni, anneni ve kardeşini
kesinlikle etkiledi.
Ama kendi durumunu herkesten sen iyi biliyorsun.
Doğru kararı verdiğinden emin olduğun sürece
sıkıntı yok.
Biz, ailen olarak seni destekleyeceğiz.
Tamam mı?
Şimdi benim için gülümse.
İşte benim kızım.
Aferin.
Sağ ol baba.
Daha önceki tavsiyen için de sağ ol.
Kişisel yaklaşım işe yaradı.
Gördün mü? Ben hep haklıyımdır.
Lütfen, sadece bir seferlikti.
-İşte orada yanılıyorsun. -Hiç de bile.
Esa!
Baba? Ne oldu?
Esa, gözlerim çok ağrıyor!
-Sakin ol baba. -Çok fena.
Önce bir oturalım.
Doktorun dediği gibi hastaneye gidelim, tamam mı?
Burada bekle, onu bir arayayım.
Belki hâlâ buralardadır.
Burada bekle!
Alo, Doktor Bey? Neredesiniz?
Yakında mısınız?
Esa!
-Esa! -Ne oldu baba?
-Gözlerim çok kötü! -Baba.
Dayan baba.
-Esa... -Az kaldı baba.
Doktor?
Lütfen dışarıda bekleyin efendim.
-Hemşire? -Evet Doktor.
Affedersiniz efendim.
Bir bakayım efendim.
Acıyor.
Ne zamandır böyle?
Acıyor.
Benden saklamana gerek yok.
Yarın ne sınavın var?
Fizik. Bu sonuncusu.
Ondan sonra özgürüm.
Gerçekten mi?
Sözünü unutma.
Sınavlar bittiğinde ilaçlar da bitecek.
Evet, söz veriyorum.
Bana boş sözler verme sakın.
Söz veriyorum, bu son olacak abla.
Annemle babamın yıl dönümü için mi?
Evet, ben aldım.
Birlikte almış gibi yaparız diye düşündüm.
Olur.
Ama kutlama kartı alman gerek.
Tamam, alırım.
Ayrıca mükemmel şekilde paketlemelisin, tamam mı?
Oldu bil.
Peki ya pasta?
Ne pastası?
-Unuttun mu? -Şaka! Çilekli, değil mi?
Bana bunu yapmaya devam edemezsin.
Ben üstüme düşeni yaptım.
Bitmek bilmeyen borçlarından ben sorumlu değilim.
Bunlar artık benim sorumluluğum değil.
Wulan mı?
Yine mi o cadı?
Kim olacak?
Ben gidiyorum.
Yemekte görüşürüz!
Elinden gelenin en iyisi bu mu baba?
Ukalalık etme. Bir şampiyonun mantalitesi durumu tersine çevirebilir.
Göreceksin.
-Ne mantalitesi? -Wisnu.
Dün Rudi amcayla
-golf oynuyordum. -Ve?
Michael'ın bu dönem de sınıf birincisi olacağını söyledi.
-Ne? -Evet.
-Öyle dedi. -Ona de ki
bu sefer Michael ikinci olacak ve ben de birinci olacağım.
-Emin misin? -Tabii ki!
Geçenki sınavda Michael'ın zorlandığı çok belliydi.
Ya sen?
Zorlandın mı?
Tabii ki hayır. Çok çalışmıştım.
Ayrıca...
Michael'ın kardeşi çok tatlı.
Hayır, diğerini tercih ederim.
-Büyük kızı mı? -Hey, dikkat et!
-Hile yaptın. -Gördün mü?
Gördün mü? İşler tersine dönecek demiştim!
Şimdi bana bir içki getir!
Leziz!
Kuzu pirzola geliyor.
Benimki orta az pişmiş olsun lütfen.
Tabii.
Ama bulaşıkları düzgünce yıkamalısın. Anlaştık mı?
Tamam, çocuk oyuncağı.
Dökme Wisnu!
Acele etmeliyim, babam hile yapıyor!
-İçkim nerede? -Hep çok dikkatsizsin.
Biberiye.
Kuzu pirzola iptal.
-Ne? -Neden?
Baba, duş almalısın.
Tuhaf, kurtçuklar oraya nasıl girdi?
Ne? Kurtçuk mu?
Nereden aldın baba?
Her zamanki yerden değil mi?
Pizza ya da tavuk kanadı söyleyelim.
Düşününce çılgınca geliyor.
Yukarıda da kurtçuklar vardı,
yeni aldığımız etlerde de.
Belki biri "göndermiştir".
-Teslimat gibi mi? -Saçmalık.
Neden bahsediyorsun?
Öyle demek istemedim.
Arkadaşım Rika'ya da olmuş.
Rika yaşça büyük olan mı?
-Kim? -Ona sor.
Evet, büyük olan.
Gördün mü? Yine bildim.
Bir gece evdeki herkes bir gümleme duymuş.
Bebek olan kardeşi uyanmış ve bütün gece ağlamış, uyumamış.
Bebek acıkmış demek ki.
Bunda garip bir şey yok.
Bebek uyanıp ağlarsa acıkmış demektir.
Hayır, öyle demek istemedim.
-Fazla düşünüyorsun. -Katılıyorum.
Ertesi gün Rika'nın babası felç olmuş.
Bacaklarından kötü kokulu, sümük gibi bir şey gelmiş.
Kes şunu Wisnu, yemek yiyoruz.
Anne, ciddiyim!
-Şeker hastalığı olabilir. -Babam haklı.
Ipah, lütfen tüm şişeyi getir.
Onu doktora götürdüklerinde doktor ellerini kaldırmış.
Böyle mi?
Öyle değil baba.
-Hastalığın sebebini bulamamışlar. -Onu dinle.
Dinliyorum zaten ama doktor ellerini kaldırdı dedi!
Lafın gelişi baba.
Bütün hikâyeyi dinleyelim.
Tamam, peki. Özür dilerim, tamam mı?
Doktorlar ne olduğunu anlayamamış.
Rika birinin yaptığı bir tür kara büyü olduğunu söyledi.
-Kara büyü diye bir şey yok. -Evet.
Aynen.
Tabii ki var.
Belli ki bu bir lanet.
Lanet mi?
Yani bu kara büyü müydü diyorsun?
Rika'nın babası kısa süre sonra ölmüş.
Hastalıktan öldü.
Ya da yaşlılıktan.
Huzur içinde yatsın.
Ama hatırlıyorum da
ben küçükken
köyde kurtçuklar hep kara büyüyle ilişkilendirilirdi.
Gördün mü? Annem bana inanıyor.
Öyle demek istemedim.
Sadece bir hikâye anlatıyorum.
Tanrı'ya inanmalısın, büyüye değil.
Kara büyü var mı, yok mu bilmiyorum.
Kendi gözlerimle görmedim
ve umarım asla görmem.
-Konuyu değiştirelim. -Canım.
Bana baksan iyi edersin, değil mi?
İğrenç!
Değil mi canım?
Baba şakası da hiç çekilmiyor.
Anneniz bana böyle bakardı...
-Nasıl? -Böyle.
Hadi, selfie çekelim.
Vay canına, babam havalı olmak istiyor.
Tabii ki babalar da havalı olabilir.
-Sosyal medya için mi? -Tabii ki!
Ben resimde yokum.
Hadi bakalım.
Bir, iki, üç.
Evet.
-Bulanık olabilir. -Nasıl çıkmış?
-Altına ne yazacaksın? -Kara büyü.
Çünkü bunun hakkında konuşup durduk.
Hiç komik değil canım.
-Harika çıkmış. -Gerçekten mi?
Aman tanrım!
Ipah, lütfen bir bak.
Bir yarasa efendim.
Nasıl yani?
Muhtemelen şarap içip sarhoş oldu.
Sonra da cama çarptı.
-Ne kötü bir şaka baba. -Cidden.
Canım.
Mantıklıydı, değil mi? Muhtemelen sarhoştur.
İyi görünüyor.
Bu da. Güzel.
Enfeksiyon iyileşmiş gibi görünüyor.
Antibiyotik almaya devam edin.
Ben gideyim o zaman.
-Lütfen ona göz kulak olun. -Teşekkürler.
Bir şeye ihtiyacınız olursa çağırırsınız.
Tabii hemşire hanım.
Işığı kapatabilir misiniz?
Babam biraz dinlensin.
-Tabii. -Teşekkürler.
Esa?
Efendim baba?
Nasıl oldun?
Şimdi daha iyiyim.
Esa.
Elimden geldiğince
iyi bir hayat yaşamaya çalıştım.
Namuslu bir işte çalıştım.
Seni iyi bir adam olarak yetiştirdim.
Ama ne yaparsam yapayım tüm bunlardan kaçmak için
yeterli olmadı.
Hadi ama baba.
Fazla düşünme.
Tamam mı?
İyice dinlen ki hemen iyileş.
Pekâlâ.
Evden temiz kıyafet getirmem lazım.
Bir şey ister misin?
Hayır, teşekkürler.
Telefonumu getir lütfen.
Sonra görüşürüz baba.
Dikkatli sür.
Dubai'ye indik.
Annenize
"Sanırım transit salonu şu tarafta." dedim.
O da
"Hayır, yanılıyorsun canım! Bu tarafta.
Endonezyalıları
takip edelim." dedi.
Her zamanki gibi inatçıydı.
-Tahmin edebiliyoruz. -Her zamanki hâli.
-Ona boyun eğdim. -Ve?
O Endonezyalıları takip ettik.
Neden transit salonuna gitmiyoruz, diye düşündüm.
İşe bakın ki
transit salonuna değil,
havaalanının çıkışına gidiyorlarmış!
Nasıl olur?
İç hatları kullanan bir işçi grubuymuş meğer!
-İtmesene. -Üzgünüm canım.
İnatçılığı nelere sebep oldu, gördünüz mü?
Aceleyle geri dönüp transit salonunu bulmak zorunda kaldık.
Tekrar koşmaya başladık ve sonra...
-Sonra ne? -Ve?
-Bekleyin. -Hadi.
Tam heyecanlı yerindeydik!
-Kimmiş anne? -Bilmiyorum.
Uçağı mı kaçırdınız anne?
Herhâlde.
Bekle Bondan.
Alo, Ahmad?
Evet, buradayım. Nasılsın Bondan?
Hastayım.
Kara büyü yüzünden olduğuna eminim.
Lütfen dikkatli ol. Dua et, merhamet dile. Tövbe et Ahmad.
-Çok ömrümüz kaldığını sanmıyorum. -Bondan.
Biraz dinlen.
Müsait olunca ziyarete geleceğim, tamam mı?
Beni ziyaret etmene gerek yok.
Sadece seni uyarmak istedim...
Üzgünüm Bondan.
Ailemin yanına dönmeliyim.
-Sonra konuşuruz. -Pekâlâ.
Bugün seni arayan kimdi baba?
Okuldan bir arkadaşım.
Başı hep beladaydı.
Ne zaman arasa
sonunda para istiyor.
Anladım. Ben yatıyorum.
-Tamam. -Seninle kalmamı ister misin?
-Hayır, iyiyim. -Emin misin?
Evet.
Tamam, iyi geceler.
İyi geceler.
Hey.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Baba?
Baba!
Baba?
Yaklaşma bana!
Benim, Esa.
Esa?
Evet baba, benim.
Bıçağı bana ver, tamam mı?
Tükendim Esa.
Artık dayanamıyorum.
Anlıyorum baba.
Her yerde. Artık dayanamıyorum.
Anlıyorum baba.
Şimdi bıçağı bana ver, tamam mı?
Baba, sorun ne?
Baba, birlikte bir çıkış yolu bulabiliriz, tamam mı?
Baba, lütfen sakin ol. Benim, Esa.
Belki...
Tek çıkış yolum bu.
Lütfen bıçağı ver baba.
Baba? Lütfen bıçağı ver.
Baba...
Lütfen beni dinle!
Aman tanrım!
Baba...
Alt yazı çevirmeni: Merve Süzer