Nie możemy siedzieć bezczynnie.
Musimy go znaleźć.
Kaszel, krew. Wypluł też stonogę.
Zaczynam odczuwać atak.
Powiedzieli mi, że twój ojciec był ofiarą czarnej magii.
Co to?
Astuti.
On zabierze wszystko!
Zawołaj pielęgniarkę!
Coś mnie dusi!
On chciał skrzywdzić mamę!
Allah nie istnieje!
Rzucę wyzwanie Allahowi!
Hej!
Hej! Co robisz?
Wszystko dobrze, chłopcze?
Nic ci nie jest?
Jedziemy do szpitala.
- Wisnu! - Wisnu!
Wisnu, to ja!
Wisnu.
Zabierzmy go do szpitala!
Trzymaj się. Już prawie jesteśmy.
Eso, jedź szybciej!
Wisnu, zostań ze mną. Prawie jesteśmy. Jedź, Esa.
Wisnu, obudź się! Esa, jedź szybciej!
- Wisnu! Zaczekaj. - Trzymaj się, już prawie jesteśmy.
- Wisnu! - Szybciej!
Esa, jedź!
KLĄTWA KRWI
PORACHUNEK
Harun…
- Uspokój się, Wisnu. - Musimy znaleźć Haruna.
Spokojnie.
Odleciałeś na dwie godziny, chcesz bardziej sobie zaszkodzić?
Mam to gdzieś. Musimy go znaleźć.
Najpierw się uspokój.
Widzisz? Boli cię.
Musisz odpocząć.
Przepraszam, zaczekam w samochodzie.
Życzę zdrowia.
Przykro mi, Wisnu.
Przepraszam, że nie wierzyłam ci co do Haruna.
Teraz skończyłeś tutaj.
Już nie musisz się martwić.
Odpocznij trochę.
Zajmę się resztą. Dobrze?
Dzień dobry.
Butelkę Mansion poproszę.
Dzięki.
Wulan.
Wisnu miał rację.
Musimy go znaleźć.
Zapłaci za to wszystko.
Moje dziecko!
Co tu się dzieje?
Kolejne ofiary ninja.
Kto wam to zrobił?
Co się stało?
Moje dziecko.
Dobry Boże.
Dlaczego moja córka musiała tak umrzeć?
To jakiś koszmar.
Ngatiyem.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Czego chcecie?
Nie widzicie? Moja córka miała wypadek.
Zostawcie nas samych.
Musimy porozmawiać.
Chodzi o pańskiego sąsiada.
To nie pański naszyjnik?
Mam cię, draniu.
Jest zupełnie inny niż Harun, którego znamy.
Harun?
Nie nazywa się Manto?
Gdy dla mnie pracował, przedstawiał się jako Harun.
Naszyjnik znalazł jej brat Wisnu.
Wparował tam i wdali się w bójkę.
Harun dźgnął Wisnu i uciekł.
To naprawdę mój naszyjnik. Szukałem go wczoraj.
Nie sądziłem, że użyje go do czarnej magii. A to drań!
Przepraszam,
ale co wydarzyło się w przeszłości, że Harun nam to robi?
Ma rację. Jeśli dowiemy się, czemu to zrobił,
może będziemy mogli sobie pomóc.
Tato?
Nie wstawaj!
Pielęgniarka!
- Pielęgniarka? - Tak?
Nie ruszaj się.
- Szybko, lekarza! - Gdzie jesteśmy?
- Doktorze? - Chcę do domu.
Wszystko będzie dobrze.
Tato, chcę do domu.
Powinniście już iść.
Kochanie.
Co oni tu robią?
Nie przejmuj się nimi. Wyzdrowiejesz, kochanie.
Musisz być zmęczona. Odpoczywaj.
Dam radę.
- Możesz mnie puścić, Asepie. - Powoli.
- Na pewno? - Ostrożnie.
Powoli.
O Boże, panie Wisnu…
Tak, Asepie, skopałem tyłek temu draniowi Harunowi.
- Asepie, usiądź na krześle. - Usiądź.
Panie Wisnu…
Panienko.
Proszę, wybaczcie mi.
Chcę poinformować o…
mojej rezygnacji.
Czemu chcesz odejść?
To ja sprowadziłem tu Haruna. Zrobił się bałagan.
Nadszedł chaos.
Przepraszam.
Nie wiedziałeś, że Harun zrobi coś takiego.
Tak mi wstyd.
Asepie, to nie twoja wina.
Asep.
Rozumiem twój wstyd i żal.
Ale tylko ty nam zostałeś.
Nie mamy nikogo innego.
Ona ma rację. Nie zostawiaj nas.
Proszę, zostań tu. Zajmiesz się nami?
Nadal mi ufacie?
Oczywiście.
Absolutnie.
W porządku. Dam z siebie wszystko.
Dobrze.
Proszę, wybaczcie.
- Nie ma czego wybaczać. - Nie martw się.
Dobry Boże.
Wystarczy tylko naśladować ninja.
Te masakry…
Przyjeżdżacie ciężarówką. W czarnych ciuchach i maskach.
Jak ktoś was zobaczy, pomyśli, że jesteście ninja.
Zabijemy go?
Jasne, że nie!
Słuchajcie.
Wystraszycie go na śmierć. To wszystko.
Jasne, szefie.
Dulmatin, Ridho i ja mamy doświadczenie.
Załatwimy to.
O ile dobrze pan płaci.
To tylko połowa.
Wystarczy wam?
Resztę zapłacę po robocie.
Jeśli się spiszecie i mój szef będzie zadowolony, dostaniecie więcej.
Świetnie.
Pójdę już. Mam jeszcze trochę pracy w biurze.
Sytuacja w Banyuwangi jest coraz bardziej wstrząsająca.
Wczoraj znaleziono 102. ofiarę.
Policja w Banyuwangi ogłosiła na konferencji,
że jest zdeterminowana, by aresztować sprawców.
Co z tobą?
Oglądałeś telewizję, zamiast słuchać pana Bondana?
To fart, że się nie wściekł.
Po drodze tutaj
widziałem ciała ofiar ninja.
Jedna z nich miała otwarte oczy i się na mnie gapiła.
Ciągle o niej myślę.
Taki oprych jak ty boi się trupa?
Kiedy przyjdzie czas do pracy, musisz być gotowy.
Prawda?
Tak.
Zapomnij o tym.
Przygotuję jedzenie.
Tato?
W szpitalu byli Esa i jego koleżanka, tak?
Co cię łączy z ich rodzicami?
Czemu mi nie powiedziałeś?
Nie mogę ci powiedzieć.
Musisz zrozumieć.
O pewnych rzeczach nie musisz wiedzieć.
Jestem już dorosła, tato.
Mam prawo wiedzieć o rodzinnych sprawach.
Dość.
Po prostu mi zaufaj.
Wszystko, co robiłem, miało cię chronić.
- Ale muszę wiedzieć, tato. - Dość!
Przestań.
Posłuchaj mnie.
Nie zadawaj więcej pytań.
Smażony ryż jest gotowy.
I pamiętaj o lekach.
Dobrze?
Odpocznij.
Dobrze?
Weź też prysznic.
Zaraz wracam.
Pokój z tobą.
I z tobą.
DYPLOM
ODPIS AKTU URODZENIA
Jasna cholera.
- Pan Gatot? - Kto mówi?
Atik, córka Ridho.
Czego chcesz?
Ja…
Chcę o coś spytać…
Czy wie pan, co zaszło między moim ojcem
a panem Bondanem?
Twój ojciec wciąż żyje?
Dlaczego pan pyta?
Bądź dla niego miła, póki żyje.
Halo?
Wybrany numer jest niedostępny.
Hej.
Tego szukasz?
Tego szukasz? Co to jest?
Ridho, słuchaj.
Ty gnoju!
Łajdaku!
Chodź tu.
Gnoju!
Ty draniu.
Tato?
Co ci się stało w rękę?
Nic.
Jak to nic? Krwawisz.
- Opatrzę cię. - Nie trzeba.
Co się stało? Miałeś wypadek na motocyklu?
Ty…
Grzebałaś w mojej teczce?
Myślałam o tym, co się ostatnio działo.
Nie mogę bezczynnie siedzieć. Szukałam odpowiedzi.
Ciągle kaszlesz.
Najpierw krwią, potem wyplułeś owada.
Nie mogłam nie zareagować.
Dlatego zadzwoniłam…
do Gatota.
Po co do niego dzwoniłaś?
Co ty wyprawiasz?
Tato, to boli!
Co z tobą?
Może i nie wiem, co się dzieje.
Masz rację, nic nie wiem.
Ale nie jesteś tym tatą, którego znałam.
Tak mi przykro, kochanie.
Nigdy
nie pracowałem ani dla Bondana,
ani Ahmada.
Płacili mi, bo ich szantażowałem.
Dlaczego?
Nie mogę ci powiedzieć.
Nie mogę.
Ale wiedz…
że obaj na to zasłużyli!
Wszystko, co robiłem…
robiłem tylko po to, by cię chronić.
Rozumiesz, prawda?
Człowiek, którego uratowałeś. Nazywa się Ridho.
Naszyjnik, którego Harun używał do rytuału, należy do niego.
Harun przez cały czas był sąsiadem Ridho.
Powiedział mu, że nazywa się Manto.
Nie do wiary, jak ktoś tak potulny jak on
może być tak zły.
Tak.
Ludzie z nagrania są ze sobą powiązani.
Harun chowa do nich urazę.
Tylko Ridho wciąż żyje.
Problem w tym, że nie chce nic powiedzieć.
Spróbujemy jeszcze raz skontaktować się z Atik?
Wiem, że dopiero dochodzi do siebie, ale nie zaszkodzi spróbować.
Dobrze.
Zadzwonię do niej.
Ty draniu.
Obudź się!
Kto ci kazał mnie przekląć?
Ty gnojku!
Pytam ostatni raz. Kto ci kazał mnie przekląć?
Drań!
Halo, Esa?
Atik? Przepraszam, że przeszkadzam. Zastałem pana Ridho?
Chcę z nim o czymś porozmawiać.
Wyszedł na chwilę.
Rozumiem. Przepraszam, że znowu pytam,
ale mówił coś kiedyś o tym, co go łączyło z Bondanem?
Tak, przed chwilą.
Nie rozumiesz?
Jak mi nie powiesz, zabiję cię i wrzucę ciało do rzeki!
Odpowiadaj!
Oko…
- Co powiedziałeś? - Oko za oko.
Ty gnoju!
Okazuje się, że ojciec szantażował pana Bondana i pana Ahmada.
Przepraszam Esa. Przysięgam, nie wiedziałam.
Nie szkodzi.
Podał powód?
Nie. Powiedział mi tylko to.
W porządku. Teraz wiemy,
że cokolwiek zrobili nasi ojcowie,
ktoś ma do nich żal i rzuca klątwy.
Dzisiaj dowiedzieliśmy się…
- Atik… - Manto?
- Ta osoba… - Pomocy.
Eso, oddzwonię do ciebie później.
- Manto, co się stało? - Atik. Jesteś tam?
- Manto? - Atik?
Twój ojciec…
Manto?
Przysięgam, nie kłamię.
Twój ojciec powiedział, że chce forsy.
Wiedział, że mam pieniądze z wypadku.
Po co mu te pieniądze?
Zakładam, że dla ciebie.
Ale nie mogłem mu dać, bo nic mi już nie zostało.
Twój ojciec się wściekł i mnie pobił.
Wybacz, Atik. Gdybym miał pieniądze, dałbym ci je.
- Ty draniu! - Tato?
Nie słuchaj go!
- Tato? - Odejdź.
Draniu!
Tato!
Ty mały…
Tato, proszę.
- Tato? - Ty draniu.
- Przestań. - Nie podchodź, Atik!
Draniu!
Dlaczego to robisz?
Przestań kłamać, draniu!
Tato!
On musi umrzeć, bo inaczej my zginiemy!
Tato…
Tato, przecież to pan Manto!
- Tak musi być, Atik. - Tato!
Panie Manto…
Panie Manto!
Tato!
Umierajcie jedno po drugim…
To ciało Ridho.
Umierajcie jedno po drugim.
Ciało Ridho.
Tato?
Tato!
Tato?
Spokojnie.
Tato?
Oko za oko.
Tato?
Tato!
Tato, obudź się!
Tato?
Tato, obudź się!
Tato!
Tato, obudź się.
Tato.
DOCHODZENIE POLICJI ZAKAZ WSTĘPU
Nie zapomnij wymienić butli tlenowej pana Yudiego.
Dobrze.
Czy doktor Alex był u pani Andini?
Dzwoniłam do niego, jest w drodze.
Skończył operację w szpitalu Santo Ambrosius.
Kroplówka wygląda w porządku.
Co się dzieje?
Muszę stąd iść.
Proszę się uspokoić. Jeszcze pan nie wyzdrowiał.
To sprawa życia i śmierci.
Proszę się uspokoić. Zaczekamy na lekarza, dobrze?
Muszę uratować innych.
Muszę ich uratować.
W porządku?
Tak.
Ja…
Myślałem o mamie i tacie.
Ja też.
Mam nadzieję, że są teraz w lepszym miejscu.
To wszystko, co mi zostało.
Chcę, żebyś to wyrzuciła.
Naprawdę?
Dobrze.
Wisnu.
Żartuję.
Co z Wisnu? Czuje się lepiej?
Tak.
Wracam do domu.
Dziękuję,
za to, że cały czas wspierałeś mnie i Wisnu.
Nie wiem, co byśmy bez ciebie zrobili.
Esa?
Wulan?
Co się stało? Miałaś koszmar?
Śpij dalej.
Wybacz, że cię obudziłam.
Nie szkodzi.
- Wisnu. Co się stało? - Wisnu?
- To boli! - Wisnu, co się dzieje?
- Boli! - Spokojnie!
Co się dzieje?
Wisnu?
Cierpliwości, kochanie.
Już niedługo.
Już niedługo wszystko się skończy.
Napisy: Zuzanna Falkowska