- Dzień dobry. - Cześć.
Zamówiłem jagnięcinę.
Zrobisz dziś kolację?
Nie możesz czuć się winna.
Jeśli jesteś pewna, że to właściwa decyzja,
to się jej trzymaj.
Słyszeliście w nocy głuche uderzenie?
Larwy były w suficie
i w świeżo kupionym mięsie.
Myślę, że to sprawka czarnej magii.
Uważaj, Ahmadzie.
Skąd tam martwa cyweta?
Pełno larw.
Larwy zawsze były kojarzone z czarną magią.
Halo? Kto mówi?
To moje jedyne wyjście.
- Zróbmy zdjęcie. - Jasne.
ROK WCZEŚNIEJ
Raz, dwa, trzy.
ROCZNICA ŚLUBU
Nieźle.
- Dobrze wyglądamy? - Tak,
ale będzie lepiej, jak się zamienicie.
- Dobrze. - Tak, dobrze.
-Tylko zrób ładne. -Dobrze.
Zrób dobre zdjęcie, Reno.
Wyglądasz przystojnie.
Zawsze tak wyglądam.
-Popraw krawat. - Dobrze.
- Gotowi? - Tak.
Raz, dwa, uśmiech!
Nieźle!
- Gratulacje, Ahmadzie. - Rafi, Rahmo.
Rafi, Rahmo.
- Miło, że jesteś. - Astuti.
To już ćwierć wieku.
Dziękuję, Rahmo.
- Wielu kolejnych lat. - Amen.
W szczęściu i spokoju.
- Amen. - Amen.
Świętujemy też
- coś jeszcze. - Zgadza się.
Pierwszą pracę Wulan
- w Investaprima. - Tak.
Imponujące!
- Twoje życie jest spełnione. - Tak.
Gratulacje, Wulan.
Dziękuję.
Ja też mam dla was dobre wieści.
Patrzcie.
Wulan Kusumawijayo.
Wyjdziesz za mnie?
- Niesamowite! Tak! - Zgódź się, Wulan!
Tak.
Jestem najszczęśliwszym człowiekiem na świecie.
Prosimy o twoje błogosławieństwo.
Jasne. Tylko o nią dbaj.
Oczywiście.
W końcu się ustatkujesz, co?
- Ustatkuję się? - Tak.
Ty będziesz następny.
Zdrowie!
- Mogę się napić? - Pewnie.
Tylko dzisiaj.
- Nie przesadź. - Zdrowie.
- Życzę smacznego.
Wykorzystujesz sytuację.
Można tak powiedzieć.
Nie martw się, pomogę ci.
Dzięki.
Hej.
Tato.
Co się stało?
Stoję w kolejce do toalety.
Taka mina zwykle znaczy, że coś cię martwi.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie mogę w to uwierzyć, tato.
Dziś rano
w końcu dostałam pracę, o której marzyłam.
A już wieczorem muszę się pogodzić z tym,
że będę kurą domową.
Rozumiem.
Spokojnie. Nie spiesz się.
Wkrótce dowiesz się, czego naprawdę chce twoje serce.
Uśmiechnij się do mnie.
Proszę.
Tato?
Mama cię szuka.
Dobrze.
- Co masz taką minę, Wulan? - Hej.
Zostaw siostrę w spokoju.
Wracaj do środka.
Idziesz z nami, Wulan?
Chodź.
Zaraz przyjdzie.
- Już idziemy. - Będziemy czekać!
Pa!
- Dołącz do nas. - Dobrze.
- Nie smuć się. - Wiem.
Na razie.
KLĄTWA KRWI
KRWAWA ROCZNICA
WYRAZY WSPÓŁCZUCIA Z POWODU ŚMIERCI
BONDANA PRASETYO
Eso,
bardzo nam przykro.
Nasze kondolencje. Niech spoczywa w pokoju.
Eso, przyjmij nasze kondolencje.
Twój ojciec był dobrym człowiekiem. Bardzo mi pomógł.
Mam nadzieję, że jest teraz z Bogiem.
Amen.
Taka nagła śmierć. Wciąż nie mogę w to uwierzyć. Co się stało?
Posłuchaj. Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował.
Wiele zawdzięczam twojemu ojcu. Z przyjemnością ci pomogę.
Dziękuję.
Moje kondolencje, Eso.
To podobno przez czarną magię.
Mój Boże. Był taki dobry i bezinteresowny.
Czarna magia? Kto mógłby go przekląć? Widziałaś jego oczy?
Dość. Nie tutaj.
TEŻ ZACZYNAM DOŚWIADCZAĆ DZIWNYCH RZECZY
W KTÓRYM SZPITALU JESTEŚCIE? POROZMAWIAJMY
AHMAD_KUSUMAWIJAYA_
Pracujesz tu dopiero jeden dzień,
a już masz czelność myszkować w kuchni!
Jak śmiesz?
- Przepraszam, szukałem wazonu. - Co za brak szacunku!
Nonsens.
Jeszcze raz zobaczę, że węszysz, zgłoszę pani.
- Asep. - Zwolnią cię!
Asep?
Tak, panienko?
Harunie, zajmij się trawnikiem przed domem.
Dobrze. Pójdę już.
Nie bądź dla niego taki surowy.
Pracujesz tu dłużej, powinieneś go szkolić,
a nie straszyć.
Przepraszam.
Jeszcze jedno, sprawdź zbiornik na wodę, proszę.
Coś się stało z hydrauliką. Myłam twarz,
a woda była strasznie brudna. Znalazłam też to.
Może to pozostałości po remoncie.
Wulan, jedzmy.
Zrobię śniadanie.
Coś nie tak, Asepie?
Nie, proszę pani. Już sprawdzam.
- Dzięki. - Żaden problem.
Wisnu, pomóż mi z torbą.
Kto to był?
A jak myślisz?
Czemu Rima prosi cię o pieniądze?
Wisnu.
W porządku.
Nie chodzi o to, dlaczego to robi.
Nie podoba mi się, że nigdy nie ma dość.
Nigdy.
Przepraszam państwa.
Harun.
Tak.
Chcę udekorować ogródek na przyjęcie rocznicowe.
Kup mi kwiaty.
Białe chryzantemy, brezylki.
Resztę wybierz sam.
Wierzę, że dobrze je dobierzesz. Jasne?
Tak jest.
Dziękuję.
Pójdę już.
Powodzenia, Harunie.
Czemu mu ufasz? Może wyjść paskudnie.
Musimy wspierać nowego pracownika. Zmotywować go.
Rafi nie żyje.
Niech spoczywa w pokoju.
Trzymaj się, mamo.
RAFI HAKIM, SYN LUTFIEGO HAKIMA
Rahmo, bardzo nam przykro.
Był dobrym człowiekiem.
Przykro wam?
Jak śmiecie tu przychodzić?
Mój mąż nie żyje!
Bardzo nam przykro.
Obyście wszyscy cierpieli!
Uspokój się, mamo.
Mamo, proszę, uspokój się.
Ojciec Reno
zawsze miał problemy z sercem, prawda?
Prawda, Wulan?
Tak, mamo. Miał arytmię, jeśli dobrze pamiętam.
Kochanie, daj spokój.
No dobrze, czyli nie chciałeś już robić z nim interesów.
To rozsądne posunięcie,
skoro Wulan i Reno odwołali ślub.
Czy nie byłoby dziwne dalej z nim współpracować?
Tak, skarbie. Zgadzam się.
Ale to normalne, że w żałobie Rahmę poniosły emocje.
Nie bierz jej słów do siebie.
Jedno jest pewne.
Rafi miał chore serce, zanim Wulan odwołała ślub.
To czemu nas obwiniają?
- Halo? - Czy to pan Ahmad?
Tak, to ja.
Nazywam się Esa Prasetyo. Jestem synem Bondana.
A, tak. Dzień dobry. Mogę w czymś pomóc?
Chciałem poinformować, że…
mój ojciec zmarł zeszłej nocy.
Bardzo mi przykro.
Dziękuję.
Może znajdzie pan chwilę, żeby się ze mną spotkać?
Chciałbym z panem o czymś porozmawiać.
Jasne.
Przepraszam, ale teraz prowadzę.
Porozmawiamy później.
Bardzo pana proszę…
Proszę pana?
Kto to był, tato?
Syn byłego kolegi.
Powinniśmy wejść w fintech, nie sądzisz?
To teraz na czasie.
Ale musimy przeanalizować sytuację,
bo wiele firm nadal nie ma licencji z Banku Indonezyjskiego.
Muszę to sprawdzić.
Przepraszam. Pani krewna czeka na zewnątrz.
Dziękuję.
Przepraszam, Otto.
Rima?
Co cię tu sprowadza?
Możemy porozmawiać?
Wiem, że nie powinnam tu przychodzić,
ale twój ojciec nie dał mi wyboru.
Ignoruje moje telefony.
Powiesz mi dlaczego?
Dlaczego przychodzisz z tym do mnie? To sprawa między tobą a tatą.
To prawda.
Ale przestał przysyłać mi pieniądze, które mi się należą.
Wulan. Pomyślałam, że poproszę ciebie.
Jesteś kobietą sukcesu, pracujesz w takim ładnym biurze.
Potem poprosisz ojca, żeby ci oddał.
Przykro mi,
ale to nie moja sprawa.
Z tego, co wiem, tata spłacił wszystkie zobowiązania wobec ciebie.
- Chcę, żebyś wiedziała… - Rimo…
Żadne pieniądze od twojego ojca
nie wynagrodzą błędu, jaki popełnił, rozwodząc się ze mną.
Rimo.
Przepraszam, że to mówię,
ale jak już wspominałam,
wiem tylko, że tata zapłacił ci to, co powinien.
- Mylisz się! - Rima!
Proszę.
Pracuję tu.
Proszę, nie przeszkadzaj mi już. Mam dużo pracy.
Przepraszam.
Proszę, pomóż mi!
Co robisz?
Dlaczego zawsze spotykamy się tutaj?
Bo jest blisko szkoły.
No i?
Pochwalę się tobą.
- Czyżby? - Oczywiście.
A to czemu?
Dlatego mówiłam, że moja skóra jest bledsza od twojej.
Mówiłeś, że bardziej lubisz opaleniznę.
- Tak? - Tak.
Daj spokój.
- Halo? - Wisnu, jestem tu.
Spójrz za siebie.
Pospiesz się.
Dobrze.
Widzę, że masz podwózkę.
Tak.
Będę leciał.
Pa. Napisz, jak dojedziesz do domu.
Czemu nadal z nią jesteś? Jest w moim wieku.
Jedź, Asepie.
Kiedy Rika wyszła z odwyku?
Jakiś miesiąc temu.
I od razu wróciła do dilowania?
Musi zarabiać.
Ma pracę.
Potrzebuje więcej?
Nie wiem. Może potrzebuje.
Czemu jej nie spytasz?
Po co?
Wulan. Jak było na pogrzebie?
Chaotycznie.
Rahma na nas naskoczyła.
- Serio? - Tak.
Zgadnij, kto przyszedł dziś do mojego biura.
Asepie, przycisz, proszę.
A potem? Dokąd poszła?
Zostawiłam ją tam i wróciłam do pracy.
Co za tupet.
- Wystarczy? - Tak.
Dobrze.
Szczerze mówiąc, mogę jej wysłać więcej pieniędzy.
Niby dlaczego miałabyś to robić?
Posłuchaj.
Co by się nie działo, to była żona twojego ojca.
On chyba nie chce dawać jej więcej, niż było ustalone.
Cóż, jeśli to decyzja taty, poprzemy ją.
Wygląda na to, że ma dużo na głowie.
Też to zauważyłam.
Jak myślisz, o co chodzi?
Czemu go nie spytasz?
I poproś, żeby zszedł na kolację.
Przy tobie zwykle jest bardziej otwarty.
- Dobrze, spróbuję. Jest na górze? - Tak.
Tato?
JEDNA NIEPRZECZYTANA WIADOMOŚĆ OD: ESA BONDAN
KIEDY MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
CHODZI O ŚMIERĆ MOJEGO OJCA
Tato?
Chodź na kolację.
Nie czekajcie na mnie.
Zrobiłam twój ulubiony makaron.
Mama czeka na dole.
Zjem później. Zjedzcie beze mnie.
- Na pewno? - Tak.
Dobrze. Zabiorę to.
Zostawcie mi coś.
Dobrze.
Co z tobą?
Przestraszyłeś mnie. Co robisz?
Obudziłem się głodny. Zszedłem na dół po twój makaron.
Jest pyszny.
Co się dzieje?
Nic.
Znowu…
Co?
Nieważne. Idę spać.
Dobrze.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Wasza propozycja wygląda dobrze. Muszę omówić ją z doradcą.
Jasne. Nie ma pośpiechu.
Proszę się nie spieszyć.
Otto, muszę porozmawiać z Wulan na osobności.
Spoko, czemu nie?
Oczywiście. Proszę wybaczyć.
Wulan.
Nie chcę się wtrącać…
ale…
przechodzisz trudny okres?
Pytam tylko dlatego…
że wyczuwam twoją aurę.
Jest negatywna.
Dobrze ci radzę,
cokolwiek teraz przeżywasz,
po prostu się poddaj.
Poddaj się.
Poddanie się to pierwszy krok
do zmiany czegoś negatywnego w coś pozytywnego.
Nic się nie dzieje, proszę pani. Ale dziękuję za troskę.
W porządku.
Do zobaczenia.
Przepraszam.
Przyniosłem kwiaty.
Piękne!
Masz dobre oko, Harunie. Postaw je na stole.
Dobrze.
Dobra robota, Harunie.
Tam jest idealnie. Dobra robota!
- Pójdę już. - Jasne.
Dziękuję!
- Cześć, mamo. - Cześć.
Jak dotarłeś do domu?
Kumpel mnie podwiózł, bo Wulan została w pracy.
Spójrz tylko.
Co myślisz? Pięknie, prawda?
Harun odegrał ważną rolę w wystroju.
Wygląda dobrze, prawda?
Pójdę wziąć prysznic.
Czemu tak wolno mówisz? Tak się zmęczyłeś w szkole?
- Tak. - Idź się umyć, bo cuchniesz.
Niemożliwe, zawsze ładnie pachnę.
Ubierz się porządnie.
Jasne.
Przepraszam panią.
Fizjoterapeutka już jest.
- Dzień dobry. - Yuli, tak?
Ipah, zaprowadź Yuli do mojego pokoju.
Tak jest.
Zaraz przyjdę, dobrze?
-Chodź, Yuli. -Tak.
Wygląda całkiem nieźle.
Wspaniałe uczucie.
O tak. Właśnie tam.
Wspaniałe uczucie.
Ale mi dobrze.
Osa?
Nie tak mocno, Yuli!
Rób tak jak wcześniej.
Właśnie tak.
Dokładnie tak.
Tak jest dobrze.
Przepraszam panią.
Za chwilę zaczynamy.
Przygotowuję olejki.
Yuli?
Gdzie byłaś?
W łazience, proszę pani.
Zasnęła pani, więc wyszłam.
Nie chciałam pani budzić.
Co się stało?
Nic.
Kontynuujmy.
Dobrze.
Yuli.
Uderzyłam cię?
Co się dzieje?
- Reno! - Zadowolona?
Reno, co ty robisz?
Nie tego chciałaś?
- Zniszczyłaś mi życie! - Reno, przestań!
Mój tata umarł przez ciebie!
Otwórz drzwi!
Otwieraj!
Wyłaź, Wulan!
Wyłaź!
Wulan!
Tak, panie Ibnu.
Zajmę się sprawami służbowymi ojca.
Do zobaczenia rano w biurze.
Dobrze, dziękuję.
Wróciłam.
Czego szukasz?
Widziałeś mój zegarek?
Zegarek?
Który?
Ten, który noszę na co dzień.
Położyłem go w biurze i nie mogę znaleźć.
- Musiał gdzieś wypaść. - Jak?
Asep zbeształ nowego ogrodnika za węszenie.
- No i? - Może on zabrał.
Wisnu, nie oskarżaj tak łatwo.
Nie oskarżam go, ale jestem podejrzliwy.
Wątpię, by Harun znał się na drogich zegarkach.
Dla prostaka drogi zegarek to drogi zegarek.
Prawda, tato?
Nieważne.
Idź pod prysznic.
- Już się myłem. - Nie wyglądasz.
Bo jesteś stary
- i kiepsko widzisz. - Uważaj.
Asep świetnie się spisał.
Wygląda jak w koreańskiej dramie.
To dekoracja, a nie żadna drama.
Nie, mamo.
- Powiedz jej. - Tata miał na myśli to,
że jest jak w koreańskim serialu.
- W dramie. - Jak w dramie.
O to mi chodziło.
- Mama miała nawet masaż. - Naprawdę?
- Tak. - Brzmi świetnie.
- Wisnu, jedz. - Dobrze, mamo.
Weź ten.
Mamo, tato.
To nasz prezent dla was.
Wybaczcie, upuściłem go i zbiła się szybka.
- Jak to? - Wisnu.
To był wypadek.
Z tobą tak zawsze.
To nie było celowe!
- Otwórzmy go, kochanie. - Co mam zrobić?
Dziękujemy wam.
- Otwórz go. - Widzisz? Spokojnie.
- Jak to otworzyć? - Ostrożnie.
To ramka na zdjęcie?
Zobaczmy!
O Boże!
- Spójrz, kochanie. - O rany.
Wulan długo go szukała.
Ja zająłem się ramką.
Kłamczuch, ja ją kupiłam.
- Wszystko ty… - No wiesz…
- Przestańcie już. - Dziękujemy za prezent.
-I tak wam dziękujemy. -Dziękuję.
To urocze.
- Pamiętam, kiedy je zrobiliśmy. - Tak?
To było w dniu…
- Gdy urodziła się Wulan. - Naprawdę?
To było dawno temu.
Przy okazji. Pamiętasz, kochanie?
Zaraz po zrobieniu tego zdjęcia rozpętała się burza.
- I? - Co było potem?
Tak, pamiętam.
Musieliśmy uciekać przez ulewę.
Ukryliśmy się pod drzewem.
Wtedy zacząłem śpiewać.
- Nie umiesz śpiewać. - Serio?
- Naprawdę? - Powstrzymałam go.
Gdyby to zrobił, uciekłabym.
- Mogła zemdleć. - Nie dałbym jej.
- To naprawdę dobre. - Prawda?
Pyszne.
Lukier jest smaczny.
Świetnie wybrałaś tort.
Wiesz, co lubię.
Co się stało, tato?
- Weź wodę. - Proszę.
- Dusi się? - Wypij to.
- Weź. - Co się dzieje?
- Nie wiem. - Pij.
Zakrztusił się, bo jest za dobre.
Smakuje ci, prawda?
- Wiesz, co lubię. - Oczywiście.
Idealna słodycz.
Tato?
Co się dzieje, kochanie?
Co jest, tato?
- Tato! - Tato?
Mamo, skończyła się woda!
Ipah!
- Strasznie boli! - Ipah!
Przynieś wodę!
- Ipah! - Idę, proszę pani!
- O Boże! - Tato?
Tato?
- Tato? - Wisnu, pomóż mu wstać!
- Pomóż mu! - Tato!
Jedziemy do szpitala!
Wulan!
- Idź po samochód! - Tato!
Ostrożnie, Wisnu.
- Wytrzymaj, tato. - Asep!
- Wulan, otwórz drzwi! - Asep!
Szybko!
Napisy: Zuzanna Falkowska