Έλα εδώ!
-Τι έκανες εκεί; -Μοχάμεντ Ρίντο.
Δεν είναι ούτε υπάλληλος ούτε συγγενής.
Αλλά ο μπαμπάς τού μετέφερε χρήματα κάθε μήνα.
Αυτήν τη στιγμή μάς χρειάζεται καθαρό μυαλό, όχι μουδιασμένο!
Τι θέλεις;
Τι άλλο θες για να το πιστέψεις; Να μας καταραστούν κι εμάς;
Μου κάνετε πλάκα, έτσι; Τα λεφτά θα φέρουν πίσω τον πατέρα μου;
-Αστούτι. -Έρχεται να τα πάρει όλα!
Να φροντίσεις την οικογένειά σου.
Γουισνού, φώναξε τη νοσοκόμα!
Τι πήγες να κάνεις; Κάθαρμα!
-Γουισνού... -Ψόφα, κάθαρμα!
-Πήγε να κάνει κακό στη μαμά! -Γουισνού, αρκετά!
ΜΠΑΝΙΟΥΑΝΙ 1998
Έλα.
Το επόμενο πρωί, το πτώμα του κυρίου Ντοκ βρέθηκε στο ποτάμι.
Τι λάθος έκανε;
Ξέρεις, ήταν βαθιά πνευματικός άνθρωπος.
Νήστευε, έκανε διαλογισμό στο ποτάμι.
Ίσως νόμιζαν ότι είχε μαγικές δυνάμεις.
Ησύχασε.
Όλα καλά.
Την πήγες στον γιατρό;
Ναι.
Είναι σοβαρό;
Πνευμονία.
Της έγραψαν φάρμακα;
Ναι.
Αλλά δεν είχα τα λεφτά.
Μούνικ;
Γεια σου, γιαγιά. Πέρασε, σε παρακαλώ.
Γιαγιά Τιεν.
-Γιαγιά. -Χαρούν.
Έμαθα ότι η μικρή είναι άρρωστη.
Ναι, γιαγιά.
Σου έφερα ένα φίλτρο.
Να το βάζεις στο στήθος της κάθε βράδυ πριν τον ύπνο.
-Έγινε. -Περαστικά της.
Αμήν.
-Να προσέχετε. -Ευχαριστώ.
-Φεύγω. -Θα την ξεπροβοδίσω.
Μείνετε σπίτι.
Ευχαριστούμε, γιαγιά.
Έφερες αυτό που σου ζήτησα;
Ναι.
Τι θα την κάνεις;
Μην ανησυχείς. Θα σου την επιστρέψω μόλις τελειώσω.
Για να βγάζεις ξανά φωτογραφίες με τους φίλους σου.
Άντε, τρώγε τώρα.
Ευχαριστούμε για το φαγητό, θείε Μάντο.
Αφού έβγαλα λεφτά από το ατύχημα, πρέπει να τα χαρούμε μαζί.
Έτσι δεν είναι;
Οι καλοί άνθρωποι σαν εσένα είναι σαν μονόκεροι.
Σπανίζουν!
Πήγες στον γιατρό;
Ναι, και μου έδωσαν ένα σωρό φάρμακα.
Να πάρει.
Πάω να πλύνω τα χέρια μου.
-Ατίκ, πάω σπίτι. -Ευχαριστούμε, θείε Μάντο.
Τίποτα.
Ρίντο, εγώ πάω σπίτι.
-Ευχαριστούμε, Μάντο. -Ναι.
-Ειρήνη σε σένα. -Ειρήνη και σε σένα.
Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ
ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι. Πρέπει να τον βρούμε.
Ποιον;
Ποιον άλλον; Τον Χαρούν.
Έχεις πάθει εμμονή με τις παραισθήσεις σου για τον Χαρούν.
Παραισθήσεις;
Είναι προφανές ότι αυτός τα έκανε όλα.
Τι ακριβώς έκανε;
Έχεις αποδείξεις;
Γιατί εδώ δεν είδα τίποτα.
Μόλις γυρίσαμε από την κηδεία της μαμάς.
Πώς θα αναπαυθεί η ψυχή της, αν συνεχίσεις έτσι;
Σύνελθε, Γουισνού. Κόψε τα ναρκωτικά.
Εντάξει. Έχεις δίκιο.
Τώρα καταλαβαίνω ότι η μαμά δεν πέθανε εξαιτίας του Χαρούν.
Αλλά εξαιτίας σου!
Εσύ φταις για όλα.
Γουλάν;
Ατίκ.
Ναι, μπαμπά;
Ατίκ.
Είδες πουθενά το κολιέ μου;
Το κολιέ σου;
Έψαξες στο συρτάρι;
Δεν είναι εκεί.
Πού είναι;
Ίσως το ξέχασες πουθενά.
Αποκλείεται να το ξέχασα.
Μπαμπά, ήρθαν να με πάρουν. Πάω για δουλειά.
Τα λέμε μετά.
-Να προσέχεις. -Εντάξει.
-Ο Θεός μαζί σου. -Και μαζί σου.
Δεν είναι εκεί. Ούτε εκεί.
Αυτά είναι για σένα.
Είμαι καλά, Χασάν.
Έλα τώρα. Πάρ' τα.
Χασάν...
Μου έχουν περισσέψει από αυτά που μου έδωσες τον περασμένο μήνα.
Δεν πειράζει. Για μια έκτακτη ανάγκη.
Εντάξει;
Και κάτι ακόμα.
Κι αυτό εδώ είναι για σένα.
Όποτε χρησιμοποιείς τις χάντρες προσευχής, θέλω να θυμάσαι ένα πράγμα.
-Τι; -Να μελετάς σκληρά.
Θα είσαι ο πρώτος στην οικογένεια που θα γίνει κληρικός.
Θεού θέλοντος.
-Φεύγω. -Εντάξει.
-Σαλάμ αλέκουμ. -Αλέκουμ σαλάμ.
-Να προσέχεις. -Ναι.
Πεινάς; Άσε με να σου μαγειρέψω κάτι.
Έχεις τίποτα στο ψυγείο;
Δεν ξέρω.
Να ανοίξω το συρτάρι;
Κάτσε να σε βοηθήσω.
Θα έλεγα όχι, αλλά είσαι η σπιτονοικοκυρά.
Δεν πειράζει.
Χρειάζομαι καθετί που θα με κάνει να ξεχαστώ.
Τι δουλειά έχεις εδώ;
Άφησα ένα βάζο με λουλούδια, κύριε.
Πώς σου ήρθε να δώσεις αυτά τα άσχημα λουλούδια στη μαμά;
Δεν ξέρω τι να κάνω με τον Γουισνού.
Αυτό που συνέβη στους γονείς μας ήταν πέρα από τον έλεγχό μου.
Αλλά ο Γουισνού παραμένει δική μου ευθύνη.
Έπρεπε να τον έχω πείσει να κόψει τα ναρκωτικά.
Άρχισε να έχει παραισθήσεις και πλάκωσε στο ξύλο τον Χαρούν.
Φοβάμαι πολύ ότι θα τον χάσω.
Με τον μπαμπά μου ήμασταν πάντα οι δυο μας, από τότε που ήμουν μικρός.
Όταν πέθανε, ένιωσα τελείως χαμένος.
Σαν να έχασα ένα κομμάτι του εαυτού μου.
Δεν μπορούσα να ελέγξω τα συναισθήματά μου.
Γι' αυτό καταλαβαίνω.
Αυτά που περνάτε τώρα με τον Γουισνού, τα έχω περάσει κι εγώ.
Ωστόσο, είσαι η μεγάλη του αδερφή.
Αν κάποιος πρέπει να δείξει περισσότερη κατανόηση,
αυτή είσαι εσύ, η μεγάλη του αδερφή.
ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΑΡΟΥΝ ΑΛ ΜΠΑΣΙΡΟΥΝ
Τι ψάχνετε, κύριε;
Τίποτα, το βρήκα.
Μπαμπά;
Μπαμπά, τι συμβαίνει;
Μπαμπά;
Μπαμπά, τι είναι αυτό;
Τι ήταν αυτό;
Μπαμπά;
-Μπαμπά. -Δεν...
Δεν μπορούσα να πάρω ανάσα.
Να σε πάμε στον γιατρό.
-Έλα, μπαμπά, σε παρακαλώ. -Φτάνει, Ατίκ. Δεν πειράζει.
Πίστεψέ με, κανένας γιατρός δεν θα κάνει τίποτα.
Η μόνη λύση είναι να πάμε στο Μπανιουάνι.
Στο Μπανιουάνι;
Δεν θα καταλάβεις και δεν χρειάζεται.
Εντάξει, τότε. Θα έρθω μαζί σου στο Μπανιουάνι.
Όχι, Ατίκ. Θα μείνεις εδώ.
Είναι πιο ασφαλές.
Πιο ασφαλές; Τι συμβαίνει, μπαμπά; Δεν καταλαβαίνω.
Απλώς...
Άκου. Μην ανησυχείς, εντάξει;
Θα είμαι μια χαρά, ναι;
Όλα καλά.
Μπαμπά...
Ατίκ, σε παρακαλώ, είμαι εντάξει.
Μην ανησυχείς.
Καλά είμαι.
Εγώ είμαι.
-Γιατί μου τηλεφωνείς; -Είναι επείγον.
Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι μια επίθεση.
Σίγουρα έχει να κάνει με το παρελθόν.
Το ξέρω.
Πώς το ξέρεις;
Δεν έχει σημασία. Τι θα κάνεις τώρα;
Άκου.
Τι λες γι' αυτό;
Θα έρθω στο σπίτι σου.
Θα ψάξουμε την πηγή
και μόλις τη βρούμε, θα την καταστρέψουμε μαζί.
Δεν είναι καλή ιδέα.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Ή μήπως βαρέθηκες να ζεις;
Με ακούς;
Εντάξει, έλα.
Μ' ακούς;
-Κοίτα τι ωραία μηχανή. -Ναι.
-Συγγνώμη. Να κάνω μια ερώτηση; -Παρακαλώ.
Ξέρετε κάποιον Χαρούν που μένει στην οδό Καρέμ;
-Χαρούν; -Χαρούν;
Δεν νομίζω. Εσύ;
Ούτε εγώ.
Λυπάμαι, αλλά δεν τον ξέρουμε.
-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Γεια χαρά.
Ποιον γυρεύεις;
Με συγχωρείτε.
Εδώ μένει ο Χαρούν;
Μικροκαμωμένος, με ξυρισμένο κεφάλι. Τον ξέρετε;
Νοίκιαζε όντως εδώ, αλλά μετακόμισε τον περασμένο μήνα.
Ξέρετε πού μένει τώρα;
Όχι, δεν μου είπε.
Πώς νιώθεις;
Καλύτερα;
Πολύ καλύτερα.
Αυτό ακριβώς χρειαζόμουν.
Μαγειρική, φαγητό, γλυκό.
Γιατί δεν τρως το γλυκό;
Ίσως αργότερα, χόρτασα τώρα.
-Όχι, φάε. Είναι το κάτι άλλο. -Θα φάω αργότερα.
Τι;
Είναι...
Έχεις...
Τι είναι;
Με συγχωρείς.
Παίρνει η Ατίκ, η κόρη του Ρίντο.
Ναι, Ατίκ;
Έσα;
Η Ατίκ είμαι. Συγγνώμη που ενοχλώ τόσο αργά.
Δεν πειράζει. Τι συμβαίνει;
Δεν ένιωθα άνετα να το συζητήσω,
αλλά δεν ήξερα ποιον άλλον να πάρω.
Σήμερα ο μπαμπάς άρχισε να βήχει και έβγαλε αίμα.
Και μια σαρανταποδαρούσα από το στόμα του.
Ανησυχώ μήπως ο μπαμπάς μου έχει κάποια σχέση με όλο αυτό.
Να τα πούμε αύριο;
Φυσικά.
Ας βρεθούμε στο ίδιο μέρος.
-Εντάξει. Μπορείς αύριο το πρωί; -Ναι.
Τα λέμε αύριο.
Θα έρθω μαζί σου.
Δεν έχει νόημα. Δεν θα παραδεχόταν ποτέ ότι μας χρωστάει.
Αυτός από απέναντι. Πώς τον έλεγαν;
-Ποιον; -Αυτόν από το σπίτι νούμερο επτά.
Κατάλαβα. Δεν θυμάμαι το όνομά του, αλλά κι εμένα μου χρωστάει λεφτά.
-Έχω όμως τη νέα του διεύθυνση. -Με συγχωρείτε.
Ξέρετε τον τύπο που έμενε στο σπίτι επτά;
Τον Χαρούν;
-Σωστά, Χαρούν τον λένε. -Ναι.
Ναι, τον ξέρουμε. Γιατί;
Η θεία μου ψάχνει έναν κηπουρό. Του τηλεφώνησα, αλλά δεν απάντησε.
Πήγα στο σπίτι, αλλά δεν μένει πια εκεί.
Ναι, μετακόμισε.
Μετακόμισε στην...
περιοχή Ράουα Μέρα.
-Μου λέτε τη διεύθυνσή του; -Φυσικά.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Χαρούν...
-Έχει πέσει η δουλειά τελευταία. -Κι εγώ στα ίδια είμαι.
Ευχαριστώ.
-Πάμε, αγάπη μου. -Έλα.
Είχε πολλή κίνηση.
Δεν πειράζει, πρόλαβες να φτάσεις πριν σε πιάσει η βροχή.
Σκοτεινιάζει.
-Έχεις φάει; -Ναι.
Αγάπη μου, μου έλειψες τόσο πολύ.
-Αλήθεια; -Φυσικά.
-Εγώ σου έλειψα; -Ναι.
-Έλα, λοιπόν. -Πάμε.
-Η κίνηση πρέπει να ήταν εξαντλητική. -Ναι, κουράστηκα πολύ.
Θεέ μου.
-Έλα. -Πάμε.
Δεν καταλαβαίνω τι κάνουν όλοι έξω τέτοια ώρα.
Είναι μεγάλη κούραση.
Ναι.
Αλλά θέλω να περνάμε χρόνο μαζί.
Η δουλειά μου σχεδόν τελείωσε, δεν έχω λόγο να μείνω εδώ.
Γουλάν, δεν θέλω να γίνω αδιάκριτη.
Αλλά αφού ένιωσα την αρνητική σου αύρα τις προάλλες,
μίλησα λίγο με το προσωπικό του πατέρα σου.
Και μου είπαν...
ότι ο πατέρας σου έπεσε θύμα μαύρης μαγείας.
Η οικογένειά μου πέρασε τα ίδια.
Υποφέραμε όλοι από τη μαύρη μαγεία
που έκανε ο πρώην συνέταιρος του πατέρα μου.
Τις νύχτες όταν εξαπολυόταν η κατάρα
ακούγαμε δυνατούς γδούπους από την ταράτσα του σπιτιού.
Λίγο αργότερα, αρχίσαμε να έχουμε στομαχόπονο και εμετούς.
Ο πατέρας μου υπέφερε περισσότερο. Έκανε εμετό κι έβγαλε καρφιά.
Επέζησε ο πατέρας σας;
Όχι.
Η μητέρα μου κι εγώ επιζήσαμε.
Εκείνος, όμως, όχι.
Γουλάν, πρέπει να δράσεις άμεσα. Κάθε δευτερόλεπτο μετράει.
Και για να δράσεις, πρέπει πρώτα να πιστέψεις.
Η κοινή λογική μου αρνιόταν να πιστέψει.
Αλλά μετά απ' όσα έγιναν...
Το πιστεύω τώρα.
Ωραία.
Να θυμάσαι.
Πρέπει να φανείς δυνατή.
Το ξέρω ότι μπορείς.
Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το αντιμετωπίσεις.
Φρόντισε όποιος έχει κάποιο άχτι με την οικογένειά σου
να σταματήσει να το έχει.
Εντάξει;
Θα τα καταφέρεις, παιδί μου.
Είσαι δυνατή. Θα τα καταφέρεις.
Το ξέρω.
Γουισνού;
-Πρέπει να φύγεις τώρα; -Ναι, αγάπη μου.
Φεύγω κι εγώ.
-Εμπρός; -Μακάρι να μπορούσα να μείνω!
-Εμπρός; -Έλα. Πού είσαι;
Βρήκα πού μένει ο Χαρούν.
Αμάν πια, Γουισνού.
Θα βρω αποδείξεις ότι αυτός ευθύνεται για όλα.
Να τελειώνουμε με αυτήν την ιστορία.
-Τα 'χεις χάσει; -Εντάξει, γεια.
Γουισνού, μ' ακούς;
Σε τσάκωσα, κάθαρμα.
Πόσο θα λείψεις;
Δεν ξέρω ακόμα.
Και πώς θα μαθαίνω νέα σου;
Όλο ξεχνάς να φορτίσεις το κινητό σου.
Ορίστε.
Αν δεν με βρίσκεις στο κινητό, πάρε με εδώ.
Ποιανού είναι το νούμερο;
Ενός φίλου.
Θα μείνω στο σπίτι του.
Θα σε πάω μέχρι τη στάση.
Ατίκ...
Ή θα σε πάω μέχρι τη στάση ή θα έρθω μαζί σου στο Μπανιουάνι.
Τι απ' τα δύο προτιμάς;
Έλα.
Τι άλλο είπε;
Τίποτα. Έστειλε την τοποθεσία του κι ένα βίντεο.
Σε τσάκωσα, κάθαρμα.
-Έλεγξε τα καλώδια. -Περίμενε, αδερφέ.
Άσε πια το τηλέφωνό σου!
Έλεγξε τα καλώδια!
Δεν ακούς;
-Έλεγξε τα καλώδια! -Καλά, εντάξει.
Τι μπελάς.
Το ταξί σχεδόν έφτασε.
Γιατί μπαίνεις σε τέτοιο κόπο;
Είναι χαλασμένο. Δοκίμασε να κόψεις το ρεύμα.
Μα πού το έβαλα;
Ένας ένας, θα πεθάνετε όλοι.
Γιατί δεν μ' αφήνεις να έρθω μαζί σου;
Βλέπεις; Πάλι βήχεις. Σίγουρα μπορείς να ταξιδέψεις;
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Μπαμπά;
Μπαμπά, τι συμβαίνει;
Μπαμπά!
Κύριε, βοηθήστε τον μπαμπά μου!
-Μπαμπά! -Κύριε, τι συμβαίνει;
Κύριε;
Μπαμπά;
Κάθαρμα!
Τι έγινε, μπαμπά;
Κάτι με πνίγει!
Ένας ένας, θα πεθάνετε όλοι.
Ψόφα, κάθαρμα!
Κύριε; Τι συμβαίνει;
Ατίκ;
Κάθαρμα!
Έλα εδώ! Για να σε δω!
Με βρήκες, δεν το περίμενα αυτό.
Ένας ένας, θα πεθάνετε όλοι.
Ένας ένας...
Τώρα θα δεις!
-Σου είπα να αφήσεις το κινητό! -Συγγνώμη, κύριε.
Τι στο καλό σου συμβαίνει; Γιατί δεν κάνεις σωστά τη δουλειά σου;
Στάσου! Τι κάνεις;
Νεαρέ, τι συνέβη;
Είσαι καλά;
Πρέπει να σε πάμε στο νοσοκομείο.
Βοήθεια, εδώ!
-Γουισνού! -Γουισνού!
-Εγώ είμαι! Εδώ είμαι! -Γουισνού!
Πήγαινέ τον στο νοσοκομείο.
Είναι ο αδερφός μου.
Ήρθε ο αρχηγός.
Χαρούν.
Λυπόμαστε πολύ για την απώλειά σου.
Κουράγιο, Χαρούν.
-Ευχαριστώ. -Χαρούν.
Λυπάμαι πολύ. Ήθελα να καλέσω ασθενοφόρο,
αλλά είχα λεφτά μόνο για φορτηγάκι.
Δεν πειράζει, αρχηγέ.
Είναι υπεραρκετό.
Θεέ μου.
Χασάν...
Άφησέ τον.
Χαρούν.
Πάω να κανονίσω το φορτηγάκι, εντάξει;
Εντάξει, αρχηγέ.
Είναι παράξενο.
Τι πράγμα;
Είμαι καχύποπτος.
Ο Χασάν απλώς δίδασκε το Κοράνι στα παιδιά του χωριού.
Κι αν όλο αυτό ήταν απλώς μια βιτρίνα;
Δεν θα μάθουμε ποτέ, σωστά;
Δηλαδή, υποθέτεις ότι ήταν όντως σαμάνος της μαύρης μαγείας;
Τι είπες;
Για ξαναπές το αυτό.
Ο αδερφός μου δεν ήταν σαμάνος της μαύρης μαγείας! Ήταν καλός άνθρωπος!
Πρόσεχε το στόμα σου! Αλλιώς θα καταλήξεις κι εσύ νεκρός!
Ηρέμησε, Χαρούν!
-Πες το όνομα του Θεού! Θυμήσου τον Αλλάχ. -Ποιον Αλλάχ;
-Χαρούν... -Ο Αλλάχ δεν υπάρχει!
Αν υπήρχε ο Αλλάχ, η οικογένειά μου δεν θα είχε καταλήξει έτσι!
Ηρέμησε, Χαρούν.
Θα τα βάλω με τον ίδιο τον Αλλάχ! Θα τα βάλω με τους δολοφόνους του Χασάν!
Θα εκδικηθώ τον θάνατό του!
Ζήτα συγχώρεση από τον Αλλάχ!
Θα εκδικηθώ τον θάνατό του!
Ζήτα συγχώρεση.
Θα εκδικηθώ τον θάνατό του!
Ζήτα συγχώρεση, μ' ακούς;
Ζήτα συγχώρεση.
Έλα.
Θα εκδικηθώ τον θάνατό του!
Ζητώ συγχώρεση από τον Αλλάχ.
Έλα, Χαρούν.
Άσε τις δικαιολογίες!
Πού είναι το ασθενοφόρο;
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τσαπακίδου