Hej!
- Co robisz? - Pan Ridho.
Ani pracownik, ani krewny,
ale tata co miesiąc przelewał mu pieniądze.
Trzeba to załatwić z czystym umysłem, a nie pod wpływem prochów!
Czego chcesz?
Uwierzysz dopiero, gdy my też będziemy przeklęci?
To żart, prawda? Myślicie, że pieniądze zwrócą mi ojca?
- Astuti. - Zabierze wszystko!
Zajmij się rodziną.
Zawołaj pielęgniarkę!
Co chciałeś zrobić? Ty draniu!
- Wisnu… - Giń, gnoju!
- Chciał skrzywdzić mamę! - Wystarczy!
Chodź.
Następnego ranka znaleziono w rzece ciało pana Ndoka.
Co złego zrobił?
Był bardzo uduchowionym człowiekiem.
Pościł i medytował w rzece.
Może ci ludzie wierzyli, że miał jakieś magiczne moce.
Już dobrze.
Byliście z nią u lekarza?
Tak.
Źle z nią?
Ma zapalenie płuc.
Przepisali jej leki?
Tak.
Ale nie było mnie stać.
Munik?
Cześć, babciu. Wejdź.
Babciu Tien.
- Babciu. - Harun.
Podobno mała jest chora.
Tak, babciu.
Przyniosłam eliksir.
Wmasujcie go przed snem.
- Oczywiście. - Oby jej przeszło.
Amen. Amen.
- Uważajcie na siebie. - Dziękuję.
- Pójdę już. - Odprowadzę ją.
Zostań w środku.
Dziękuję, babciu.
Masz to, o co prosiłem?
Tak.
Po co ci to?
Nie martw się. Oddam ci, jak skończę.
Żebyś mógł znów robić zdjęcia z przyjaciółmi.
Jedz śmiało.
Dziękuję za jedzenie, Manto.
Dostałem pieniądze za wypadek, więc razem cieszmy się jedzeniem.
Racja?
Dobrzy ludzie jak ty są jak nosorożce.
Bardzo rzadcy!
Byłeś u lekarza?
Tak, dostałem mnóstwo leków.
Cholera.
Umyję ręce.
- Atik, idę do domu. - Dziękuję, Manto.
Nie ma sprawy.
Ridho, idę do domu.
- Dobrze, dziękuję, Manto. - Tak.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
KLĄTWA KRWI
PODWÓJNA TOŻSAMOŚĆ
Nie możemy siedzieć bezczynnie. Musimy go znaleźć.
Kogo?
Jak to kogo? Haruna.
Masz obsesję na punkcie Haruna.
Obsesję?
To oczywiste, że to zrobił.
Co dokładnie zrobił?
Masz dowód?
Bo ja nic nie widziałam.
Dopiero pochowaliśmy mamę.
Jak ma odnaleźć spokój, gdy tak się zachowujesz?
Otrząśnij się, Wisnu. Nie ćpaj.
Dobrze. Masz rację.
Mama nie zginęła przez Haruna.
Zginęła przez ciebie!
Wszystko przez ciebie.
Wulan?
Atik.
Tak, tato?
Atik.
Widziałaś mój naszyjnik?
Naszyjnik?
Sprawdzałeś tam, gdzie zwykle?
Nie ma go.
Gdzie jest?
Może go zapomniałeś.
Na pewno nie.
Tato, to po mnie. Idę do pracy.
Na razie.
- Ostrożnie. - Dobrze.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
Tu go nie ma, tu też nie.
To dla ciebie.
Nie trzeba, Hasan.
Daj spokój. Weź to.
Hasan…
Mam jeszcze te, które dałeś mi w zeszłym miesiącu.
Weź. Na wszelki wypadek.
Dobrze?
Jeszcze jedno.
To też dla ciebie.
Korzystając z niego, pamiętaj o jednym.
- O czym? - Ucz się pilnie.
Może zostaniesz pierwszym duchownym w rodzinie.
Jeśli Bóg pozwoli.
- Pójdę już. - Dobrze.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
- Trzymaj się. - Jasne.
Jesteś głodna? Ugotuję ci coś.
Co masz w lodówce?
Nie wiem.
Mogę otworzyć szufladę?
Pomogę ci.
Chciałbym odmówić, ale to w końcu twój dom.
W porządku.
Muszę się czymś zająć.
Co robiłeś u mamy?
Przyniosłem wazon z kwiatami.
Czemu przyniosłeś mamie takie brzydkie kwiaty?
Nadal nie wiem, co z Wisnu.
Nie miałam wpływu na to, co spotkało naszych rodziców.
Ale odpowiadam za Wisnu.
Powinnam była go powstrzymać.
Miał urojenia i pobił Haruna.
Tak się boję, że go stracę.
Od dzieciństwa byłem tylko z tatą.
Gdy zmarł, czułem się zagubiony.
Jakbym stracił część siebie.
Zupełnie straciłem kontrolę nad emocjami.
Dlatego cię rozumiem.
To, co ty i Wisnu teraz czujecie… Przeżyłem to.
Ale jesteś jego starszą siostrą.
Jeśli ktoś ma okazać więcej zrozumienia,
to powinnaś być ty. Jako starsza siostra.
UMOWA O PRACĘ HARUN AL BASIRUN
Czego pan szuka?
Spokojnie, znalazłem.
Tato?
Tato, co się dzieje?
Tato?
Tato, co to jest?
Co to było?
Tato?
- Tato. - Ja…
Dusiłem się.
Chodźmy do lekarza.
- Tato, proszę. - Wystarczy, Atik. Już dobrze.
Żaden lekarz tu nic nie zdziała.
Musimy wrócić do Banyuwangi.
Do Banyuwangi?
I tak nie zrozumiesz. Nie musisz.
To jadę z tobą do Banyuwangi.
Nie, Atik. Zostań tu.
Tak jest bezpieczniej.
Bezpieczniej? Jak to? Nie rozumiem.
Tylko…
Nie musisz się martwić, dobrze?
Nic mi nie będzie.
Już dobrze.
Tato…
Atik, już dobrze.
Już dobrze.
Nic mi nie jest.
To ja.
- Po co dzwonisz? - To pilne.
Zaczynam odczuwać atak.
To na pewno ma coś wspólnego z przeszłością.
Wiem.
Skąd wiesz?
Nieważne. Jaki masz plan?
Proszę.
Co powiesz na to?
Przyjdę do ciebie.
Tam poszukamy źródła,
a gdy je znajdziemy, zniszczymy je razem.
To nie jest dobry pomysł.
To sprawa życia i śmierci.
A może chcesz już umrzeć?
Jesteś tam?
Dobrze, możesz przyjechać.
Jesteś tam?
- Patrz, jaki fajny motor. - Tak.
- Wybaczcie. Mam pytanie. - Jasne.
Znacie Haruna z ulicy Karem?
-Haruna? -Haruna?
Chyba nie znam. A ty?
Ja też nie.
Przykro mi, nie znamy go.
- W porządku. Dziękuję. - Nie ma za co.
Dzięki.
Kogo szukasz?
Przepraszam panią.
Czy to dom Haruna?
Jest drobnej budowy i krótko ostrzyżony. Zna go pani?
Wynajmował ten dom, ale wyprowadził się w zeszłym miesiącu.
Wie pani, gdzie teraz mieszka?
Nie, nie powiedział.
Jak się czujesz?
Lepiej?
Dużo lepiej.
Tego mi było trzeba.
Gotowania, jedzenia, deseru.
Dlaczego nie jesz deseru?
Może później. Już się najadłem.
- Zjedz. Poprawi ci humor. - Tak, zjem później.
Co?
To…
Masz…
O co chodzi?
Przepraszam.
Dzwoni Atik, córka Ridho.
Halo, Atik?
Esa?
Przepraszam, że dzwonię tak późno.
Nie szkodzi. O co chodzi?
Nie chciałam o tym rozmawiać,
ale nie wiedziałam, do kogo zadzwonić.
Tata dziś kaszlał i pluł krwią.
Z ust wypadła mu stonoga.
Boję się, że tata ma z tym coś wspólnego.
Możemy porozmawiać jutro?
Jasne.
Spotkajmy się tam, gdzie wcześniej.
- Dobrze. Pasuje ci jutro rano? - Tak.
Do jutra.
Pójdę z tobą.
To na nic. Nie przyznałby się, że wisi nam kasę.
Ten z naprzeciwka. Jak on się nazywał?
- Który? - Ten z domu numer siedem.
No tak. Zapomniałem, jak się nazywa, ale też jest mi winien pieniądze.
- Ale mam jego nowy adres. - Przepraszam.
Kojarzycie gościa spod siódemki?
Haruna?
- Tak, nazywa się Harun. - Tak.
Znamy go. A co?
Ciocia szuka ogrodnika. Dzwoniłem, ale nie odbiera.
Poszedłem do niego, ale się wyniósł.
Racja, wyprowadził się.
Przeprowadził się…
Koło Rawa Merah.
- Mogę prosić o jego adres? - Jasne.
- Dziękuję. - Proszę.
Harun…
- Interes się nie kręci. - Mój też nie.
Dzięki.
- Chodźmy, kochanie. - Już.
Był duży ruch.
Nie szkodzi. Zdążyłaś przed deszczem.
Robi się ciemno.
- Jadłaś coś? - Tak.
Kochanie, tak bardzo tęskniłam.
- Naprawdę? - Oczywiście.
- A ty? - Ja też.
- Chodź. - Chodźmy.
- Korki musiały być męczące. - Tak, jestem przez nie zmęczona.
O rany.
- Chodź. - Chodźmy.
Czemu o tej porze jest tak tłoczno?
To męczące.
Oczywiście.
Ale chcę być z tobą.
Moja praca jest prawie skończona. Nie mam po co tu zostawać.
Wulan, nie chcę być wścibska,
ale kiedy ostatnio wyczułam twoją negatywną aurę,
popytałam ludzi twojego ojca.
Powiedzieli mi…
że twój ojciec padł ofiarą czarnej magii.
Moja rodzina też przez to przeszła.
Wszyscy cierpieliśmy z powodu klątwy,
którą rzucił były wspólnik mojego ojca.
Nocami, gdy klątwa nas nawiedzała,
słyszeliśmy głośny łomot na dachu.
Niedługo potem zaczęły nas boleć brzuchy i wymiotowaliśmy.
Mój ojciec czuł się najgorzej. Wymiotował gwoździami.
Czy pani ojciec przeżył?
Nie.
Moja matka i ja przeżyłyśmy.
Ale nie ojciec.
Wulan, musisz działać szybko. Liczy się każda sekunda.
Żeby działać, najpierw musisz uwierzyć.
Zdrowy rozsądek mi nie pozwalał.
Ale po tym wszystkim…
Już wierzę.
Dobrze.
Pamiętaj.
Musisz być silna.
Wiem, że potrafisz.
Jest na to tylko jeden sposób.
Dopilnuj, by osoby żywiące urazę do twojej rodziny
zapomniały o niej.
Dobrze?
Dasz radę, dziecko.
Jesteś silna. Dasz radę.
Na pewno.
Wisnu?
- Musisz już iść? - Tak, kochanie.
Ja też wychodzę.
- Halo? - Chcę jeszcze zostać.
- Halo? - Halo? Gdzie jesteś?
Wiem, gdzie mieszka Harun.
Cholera, Wisnu.
Znajdę dowody na to, że on za tym wszystkim stoi.
Zakończę to.
- Co z tobą? - Dobrze, pa.
Wisnu, jesteś tam?
Mam cię, draniu.
Jak długo cię nie będzie?
Jeszcze nie wiem.
A jak będziemy się kontaktować?
Nigdy nie ładujesz telefonu.
Proszę.
Gdybym nie odbierał, dzwoń tu.
Czyj to numer?
Znajomego.
Zatrzymam się u niego.
Odprowadzę cię.
Atik…
Pozwól mi, albo pojadę z tobą aż do Banyuwangi.
Co wybierasz?
Chodź.
Co jeszcze mówił?
Nic. Wysłał lokalizację i nagranie.
Mam cię, gnojku.
- Sprawdź kable. - Czekaj.
Hej! Odłóż ten telefon!
Sprawdź kable!
Hej!
- Sprawdź te cholerne kable! - Dobrze.
Co się pieklisz?
Taksówka już jedzie.
Po co tyle zachodu?
Zepsuty. Wyłącz prąd.
Gdzie ja to mam?
Zginiecie jedno po drugim.
Czemu nie mogę jechać z tobą?
Widzisz? Znowu kaszlesz. Na pewno możesz już jechać?
Tato?
Tato!
Tato?
Co się dzieje?
Tato!
Proszę pomóc mojemu tacie!
- Tato! - Co się dzieje?
Proszę pana?
Tato?
Łajdak!
Co się dzieje, tato?
Coś mnie dusi!
Umrzecie wszyscy po kolei.
Zdychaj, draniu!
Proszę pana? Co się stało?
Atik?
Ty gnoju!
No chodź! Dawaj!
Znalazłeś mnie. Jestem pod wrażeniem.
Zginiecie jedno po drugim.
Jedno po drugim…
A masz!
- Miałeś odłożyć telefon! - Przepraszam.
Co z tobą? Przykładaj się do pracy!
Hej! Co robicie?
Hej! Co robisz?
Młody człowieku, co się stało?
Nic ci nie jest?
Musisz jechać o szpitala.
Pomocy!
- Wisnu! - Wisnu!
- Wisnu, to ja! Jestem tutaj! - Wisnu!
Zabierzcie go do szpitala.
To mój brat.
Szef przyjechał.
Harunie.
Wyrazy współczucia.
Bądź silny, Harunie.
- Dziękuję. - Harunie.
Bardzo mi przykro. Chciałem wezwać karetkę,
ale stać mnie tylko na pick-upa.
W porządku, szefie.
To wystarczy.
O Boże.
Hasan…
Daj mu odejść.
Harun.
Pójdę zająć się ciężarówką, dobrze?
Dobrze, szefie.
To dziwne.
Ale co?
Podejrzane.
Hasan tylko uczył dzieci z wioski Koranu.
A jeśli to tylko przykrywka?
Nigdy się nie dowiemy.
Twierdzisz, że naprawdę był szamanem czarnej magii?
Co powiedziałeś?
Powtórz to!
Mój brat nie był szamanem! Był dobrym człowiekiem!
Uważaj na słowa! Albo też zginiesz!
Uspokój się, Harun!
- Na Boga! Pamiętaj o Allahu. - O Allahu?
- Harun… - Allah nie istnieje!
Gdyby istniał, moja rodzina nie skończyłaby w ten sposób!
Uspokój się, Harunie.
Wyzywam Allaha! I morderców Hasana!
Pomszczę jego śmierć!
Proś Allaha o wybaczenie.
Pomszczę go!
Proś.
Pomszczę go!
Proś o wybaczenie, dobrze?
Szukaj przebaczenia.
Proszę.
Pomszczę jego śmierć!
Proszę Allaha o wybaczenie.
No dalej, Harunie.
Dość tych wymówek!
Gdzie ta karetka?
Napisy: Zuzanna Falkowska