Widziałam coś w twoim pokoju.
- Co takiego? - Larwy.
Wyjdziesz za mnie?
Kiedy przestaniesz udawać?
Uwierzysz dopiero, gdy też będziemy przeklęci?
Jest napisane, że pobraliście się w 1998 roku. Miałam wtedy trzy lata.
Jak to możliwe, że wypluł gwoździe?
To żart, prawda? Myślicie, że pieniądze zwrócą mi ojca?
Co to za choroba, przez którą wymiotujesz owadami?
- Astuti! - On zabierze wszystko!
- Mamo? - Wulan?
Nie twoja sprawa!
Nie stój tak! Idź po pielęgniarkę!
Tata umarł przez ciebie!
Dopadnę ich wszystkich.
O co chodzi, kochanie?
Zastanawiam się…
czy jesteśmy bezpieczni, spotykając się tutaj.
Tu jest bezpieczniej niż w hotelu.
Dobrze?
Zawsze się boję…
że ktoś wejdzie i powie Rimie.
Wcześniej czy później Rima i tak się dowie.
Żałuję tylko, że moim największym inwestorem
jest przyjaciel Rimy.
Zróbmy tak.
Gdy podpisze umowę inwestycyjną, wniosę o rozwód.
Co?
Nie jesteś jeszcze pewna, czy chcesz spędzić ze mną resztę życia?
Nie.
Jestem pewna.
- Chwila… - Przepraszam.
- Już idę. - Kto to?
Proszę.
Tak, Sanie?
Przepraszam. Mogę iść do domu?
Jasne, możesz iść. Zamknę biuro.
Zostaw klucze tutaj.
- Tak jest. - Dobrze.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
- Tak.
Prawie dostałam zawału.
Wiem.
Skoro masz już klucze,
to nadal mamy mnóstwo czasu, prawda?
Co się dzieje?
Mamo?
Co robisz?
Dzięki temu karaluchy się odczepią.
Mamo, co robisz?
- Puść mnie, Wulan! - Czemu używasz acetonu?
To bez sensu!
Mamo, przestań!
Mamo!
Mamo, przestań.
Mamo, przestań!
Mamo, proszę!
KLĄTWA KRWI
NIEPROSZENI GOŚCIE
Mama śpi. Dałem jej cztery tabletki.
A karaluchy?
Sprzątnąłem je i zaraz wyrzucę.
Nie mogę przestać myśleć o tym, co się stało.
To nie ma sensu.
W takiej sprawie nie można kierować się logiką.
To wszystko nie ma sensu.
Ale to się dzieje naprawdę.
Jedyny sposób, by znaleźć wyjście, to uwierzyć.
Zobaczmy jeszcze raz nagranie, które mi wtedy pokazałeś.
- Dobrze. - Może tam znajdziemy więcej poszlak.
AKW Energy sp. z o.o.
Więc moi rodzice i twój tata pracowali w tej samej firmie.
Dobrze.
Gratulacje.
Ale dziwi mnie to,
że mama i tata znali się, gdy był mężem Rimy.
To znaczy, że rodzice mieli romans i wtedy zaszła z tobą w ciążę.
To wystarczający motyw, by Rima chciała zemsty.
Nawet jeśli,
to czemu teraz?
Może zapytamy ją wprost?
Nie ma mowy.
Nie odwiedzę kogoś tylko po to, by oskarżyć go o krzywdzenie rodziny.
Zwłaszcza, że mamy bzdurne dowody.
Nie oskarżymy jej.
Zapytamy tylko, co naprawdę stało się 20 lat temu.
Właśnie.
Ma rację. Potrzebujemy więcej informacji o przeszłości rodziców.
Reno przyjechał.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Panienko. - Dziękuję, Asepie. Do jutra.
Nie chcemy was skrzywdzić.
Przyjechaliśmy, żeby wam pomóc.
Chcę wyjaśnić,
dlaczego robiliśmy to, co robiliśmy.
Wszystko zaczęło się na pogrzebie ojca Reno.
Zobaczyłem mroczną istotę,
która czaiła się obok niego.
Wulan, zaczekaj. Posłuchaj mnie.
Wiem, że moje zachowanie cię przeraża.
Nie powinienem był tego robić.
Ale teraz jestem tu,
bo chcę ci pomóc.
Daj panu Harnie szansę.
Jeśli zawiedzie, to koniec.
Obiecuję, że już nigdy nie będę cię niepokoił.
Posłuchajmy, co mają do powiedzenia.
Nie mamy nic do stracenia.
Proszę.
Dobrze.
Szukam czegoś, co nazywa się węzłem.
To narzędzie czarnej magii stworzone przez ludzi żądnych zemsty.
Aby zaatakować,
trzeba umieścić węzeł blisko celu.
Słyszeliście jakieś hałasy na dachu?
Tak.
To był odgłos zrzucania węzła.
Ale wczoraj widziałem, jak zakopaliście coś przed domem. Czy to był węzeł?
To był amulet ochronny, który miał odeprzeć klątwę.
Weź to.
Co to za piłka?
To zwykła piłka.
Chodzi o to, kto ją podrzuci.
I to będziesz ty.
Dobrze.
Skup się.
Posłuchaj.
Gdy powiem „teraz”,
upuść piłkę.
Tak jest.
Skoncentruj się.
Teraz.
Węzeł jest za obrazem.
- Tutaj? - Tak.
Tutaj.
Dobra, otworzyłem.
Ja go wyjmę.
Co to?
Panie Harna?
Nic panu nie jest?
Cholera!
Co się tu dzieje?
Mama?
Mimo że wygląda lepiej,
wciąż mamy pracę do wykonania.
O czym pan mówi?
Ten, kto przysłał węzeł, wciąż jest na wolności.
Wykorzystam pozostałości węzła, by odnaleźć szamana.
Co ty na to, Wulan?
Wulan?
Tak. Proszę go zabrać.
Dziękuję. Pójdę już.
Pa, Wulan.
- Odprowadzę was. - Dobrze.
Przepraszam za tamto.
Nie ma sprawy. Też bym tak zrobił.
Przepraszam za wczoraj.
Pan Harna szuka źródła klątwy.
- Jest skomplikowana. - Dziękuję.
Muszę już kończyć.
Przepraszamy.
Co z nią?
Ma podwyższone ciśnienie,
ale poza tym nic jej nie jest.
To pewnie kwestia psychiki.
Co z…
ranami na głowie?
Przyjrzałem się im i nie ma się czym martwić.
Zagoją się.
Przepiszę jej leki doustne.
Może przestać je brać, gdy poczuje się lepiej.
- Tak. - Dobrze.
- Oby szybko wyzdrowiała. - Dziękuję.
Dziękuję, siostro.
- Tak, Otto? - Wulan. Pewnie pijesz kawę.
Powinnaś ją odstawić.
- Jesteś już w biurze? - Tak, właśnie przyjechałem.
Zgadnij, z kim się wczoraj spotkaliśmy.
Z kim?
Z Willemem Maksudim.
Z grupy MKS?
Tak.
Rany.
- I jak poszło? - Świetnie.
Co robiłeś w pokoju mamy?
Przyniosłem wazon z kwiatami.
Z kwiatami?
Tak.
Jakimi kwiatami?
Są tutaj.
Czemu przyniosłeś mamie takie brzydkie kwiaty?
Coś się stało?
Nic.
Wyrzuć to.
Dobrze.
Dobra, popracuję nad tą analizą.
Na razie.
Wulan.
Właśnie widziałem…
Wulan?
Ktoś tu ma apetyt.
To…
jest pyszne.
Jak to może być tak pyszne?
Chcesz trochę?
Nie, dziękuję.
- To twoja porcja. - To nic.
- Zamówię ci drugą. - Nie trzeba. Zjedz.
To jest pyszne.
Przysięgam.
BIZNESOWE ZWADY I ZEMSTY
TAJEMNICE I ROMANSE:
GDY PĘKA SERCE, WKRACZA CZARNA MAGIA.
Przepraszam.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Możesz jutro pojechać ze mną do Rimy?
Jutro? Pewnie.
O której?
Może o 10.00?
Dobrze.
Mam parę spraw do załatwienia, ale mogę je przełożyć.
Przyjadę po ciebie jutro o 10.00, dobrze?
Dobrze.
Jak ci się spało?
Dobrze?
W porządku.
A tobie?
Zaraz po twoim telefonie wróciłem do pracy.
Mówiłaś, że nie chcesz iść do Rimy.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Odnośnie do tamtego dnia…
Nie rozumiem, jak to coś znalazło się w ścianie mojego domu.
Ale mam nadzieję…
że Rima powie nam chociaż,
dlaczego moi rodzice kłamali o swoim ślubie.
A teraz opuszczę moje ciało.
Poślę mojego ducha tam, skąd pochodzi węzeł.
Nie obawiaj się, jeśli stracę przytomność.
To znaczy, że mój duch rozpoczął podróż.
Mogę iść z panem?
Lepiej nie.
Dlaczego?
To zbyt niebezpieczne.
Proszę.
Muszę iść z panem. Muszę wiedzieć dokładnie, o co chodzi.
Dla dobra Wulan.
W porządku.
Usiądź tam.
To węzeł z domu Wulan?
- Weź to. - Dobrze.
Zaciśnij pięść.
Zaciśnij mocno.
Nie puszczaj.
Dobrze.
Zamknij oczy.
Odpuść myśli.
Wycisz wszystkie zmysły.
Reno.
Wiem, gdzie jest ten szaman.
Musimy jak najszybciej powiadomić Wulan.
Tak jest.
DŻAKARTA, 1998 R.
Władze Banyuwangi chcą wprowadzić
godzinę policyjną…
- Sytuacja się pogarsza. - …po tym, jak liczba ofiar
wzrosła do 99 osób.
Ja tam się nie boję. Niby czemu?
Jestem biznesmenem, a nie szamanem.
Zapytamy doktora Asrulę?
Nie trzeba, kochanie.
Chemia daje dobre efekty.
Uważa, że nowotwór jest w remisji.
Jeśli za tydzień nie dasz rady ze mną przyjść, nie szkodzi.
Mimo wszystko…
Przez ponad rok ciężko pracowałeś nad swoją firmą.
Będą cię tam potrzebować.
W końcu chodzi o naszą przyszłość.
Pani Rima? Zapraszam.
Dobrze.
- Wchodzę. - Dobrze. Powodzenia.
Dziękuję.
To na pewno ten dom?
Tak. Dom numer 14, na rogu.
Pamiętam, jak odwoziłam tu tatę.
Jeśli numer się zgadza, to ten dom.
Kto to?
Chodźmy tam.
Dzień dobry.
Rima?
Co ona robi?
To boli.
Esa…
Esa?
Esa!
Esa…
Esa!
Rimo, pomocy!
Esa!
Eso!
Darko, przestań!
Rima!
Darko!
Esa, nic ci nie jest?
Chodź, opatrzymy cię.
Przepraszam.
To musi boleć.
Śliczna z was para.
Nie jesteśmy…
Esa to syn pana Bondana. Może go znasz.
Bondana?
Tak, znam go.
Pracował z twoim ojcem.
Co u niego?
Pójdę już, proszę pani.
Proszę, panie Anam.
W przyszłym tygodniu o tej samej porze. Proszę się nie przemęczać.
Jakby czegoś pani potrzebowała, proszę dać znać.
- Dobrze? - Jasne.
Pójdę już. Pokój z wami.
- Pokój z tobą. - Pokój z tobą.
Jak się miewa Bondan?
Nie żyje.
Przykro mi. Nie wiedziałam.
W porządku.
Ostatnie, co pamiętam…
to że wasi ojcowie pracowali razem w firmie w Banyuwangi.
Przepraszam, że o to pytam.
Od jak dawna leczy panią ten mężczyzna?
Pan Anam? Od niedawna. Nie minął nawet miesiąc.
Nie wiem, co bym bez niego zrobiła.
Bo zmarły ojciec Wulan przestał mi pomagać.
Wulan, przepraszam.
Wiem, co powiesz.
To nie była tylko jego wina.
Wysłał mi wszystkie pieniądze, które mi się należały,
a ja użyłam ich do spłaty długów.
Kto wiedział, że mój nowotwór powróci?
Przepraszam, że naszłam cię w pracy.
Nic się nie stało.
Przyjechaliśmy tu, by coś wyjaśnić.
Chcę cię zapytać…
Co się wydarzyło,
zanim moi rodzice się pobrali?
Nie wiem, co ci powiedzieli…
ale jedno jest pewne.
Moje małżeństwo z twoim ojcem zaczęło się rozpadać…
gdy zdiagnozowano u mnie nowotwór…
a twój ojciec musiał przenieść się do Banyuwangi, by pracować tam z Bondanem.
Tam poznał twoją matkę.
Kiedy się rozwodziliśmy, powiedział,
że twoja matka jest jego prawdziwą miłością.
Bardzo mnie to zraniło.
Ale teraz patrzę na ciebie
i wszystko rozumiem.
Twój ojciec miał rację. Ona jednak była jego prawdziwą miłością.
Przykro mi, Wulan.
Nie mogłam przyjść na pogrzeb.
Byłam wtedy chora.
Wiem…
że śmierć twojego ojca była bezsensowna.
Bardzo chciałabym ci pomóc,
ale co mogę zrobić?
Wybaczyłam twojemu ojcu dawno temu.
Nie chcę do końca życia…
żywić do niego urazy.
Chcę tylko żyć w spokoju.
To wszystko.
Szkoda mi jej.
Nie znam jej zbyt dobrze, ale…
Jestem pewna, że mówiła prawdę.
Też tak myślę.
Gdzie jeszcze mamy szukać?
Do kogo mamy się udać?
Jedziemy do szpitala.
Nie trzeba.
Nic mi nie będzie.
Na pewno?
Tak.
Reno dzwonił do mnie parę razy.
O co chodzi?
Chce się z nami widzieć, mówi, że to pilne.
- Proszę pana… - Oni już wiedzą.
Zostawiliśmy ślad.
Ślad?
Co się stało?
Panie Harna?
Panie Harna!
Co jest nie tak?
Panie Harna!
Proszę pana!
Proszę pana?
Panie Harna, nie mogę się ruszyć.
Nie walcz z tym.
Proszę mi pomóc.
Nie bój się. To tylko dodaje klątwie mocy.
Napisy: Zuzanna Falkowska