SERIAL NETFLIX
No dobrze. Skłamałeś.
Dwie osoby wykryły twoje kłamstwo. Jeśli Emily też je wykryła,
pożegnamy się.
Wraca do domu z niczym czy może ma 10 000 dolarów?
Emily, kupiłaś to?
Aha, odpadam.
Masz szczęście. Wybrałam prawdę.
Dziesięć tysięcy dolarów. Kupiła to.
- Kochana! - Nie ma za co.
Brian, zadaliśmy ci dwa pytania
i absolutnie w niczym nie miałeś racji.
Czekajcie, bo kto się nie śmieje ostatni?
Wy wszystkie, bo on ma 10 000 dolarów
za to, że nie wiedział absolutnie nic.
Tracę do ciebie zaufanie. Zawiodłam się.
OK. Dziesięć tysięcy dolarów.
- Możesz użyć blokady. - Aha.
- Albo? - Albo ją zachować.
Następne pytanie jest warte 25 000 dolarów.
Chcesz zagrać jeszcze raz, zanim zablokujesz kwotę?
Nie, blokuję.
Blokujemy 10 000 $, co oznacza,
że nie wygrasz mniej niż 10 000.
Następne pytanie jest za 25 000 dolarów.
„Co roku w londyńskiej dzielnicy Notting Hill
odbywa się drugi największy na świecie festyn z okazji…
A: Oktoberfestu, B: Día de los Muertos,
C: karnawału
czy D: Dnia Świętego Patryka?”.
Ja tam nie widzę u niego żadnej mowy ciała.
Tak, bardzo stoicki.
Czy to kamuflaż? Nie wiem.
Zablokował odpowiedź. Zna ją.
Wie, czy jest prawidłowa.
Możesz nam podać odpowiedź?
Jasne, podam. Chodzi o Oktoberfest.
Notting Hill to maluteńka niemiecka dzielnica.
Tylko to o niej wiem. Dlatego właśnie wybrałem Oktoberfest.
Rozumiem.
Twoim zdaniem Notting Hill to niemiecka dzielnica Londynu.
Dara, co o tym sądzisz?
Niemożliwe, żeby jedynym, co wiesz o Notting Hill,
byli niemieccy mieszkańcy.
I ten film z jąkającym się Anglikiem, ale go nie znam.
To oszustwo.
Niemożliwe, żebyś o Notting Hill wiedział tylko to.
A ty co wiesz o Notting Hill?
Mnóstwo rzeczy.
Może to oszustwo.
Emily, a ty co myślisz?
Wybrałam oszustwo,
bo to niemożliwe, żeby w maluteńkiej dzielnicy Londynu
odbywał się drugi największy Oktoberfest
w całej Europie.
Czyli dla ciebie rozmiar ma znaczenie.
Najwyraźniej.
No dobrze, Brian. Czy to prawidłowa odpowiedź?
Znam Notting Hill.
Wiem, że nakręcili tam film. I tyle. Oszustwo.
Prawidłowa odpowiedź to „C: karnawału”.
Masz szczęście, że zablokowałeś 10 000.
Twoja przyszłość w programie zależy od Cidnee.
No weź, siostro.
- Musiałem. - Nie rób tego.
Cidnee, powiedz mu, co wybrałaś.
Wszystko zależy ode mnie.
Dwa razy wybrałam już oszustwo.
Czyli miałabym świetny poziom trafności, gdybym wybrała oszustwo.
Aha.
Gdybym.
A więc…
grasz dalej, bo ci uwierzyłam.
- Dzięki Cidnee masz 25 000 dolarów! - Cidnee.
Po tym wszystkim w końcu mu uwierzyłaś?
- Boże. - Cidnee…
A już bym tam stała.
Na twoim miejscu.
Najtrafniejsza na podium.
I po trafności.
- Dajesz. - Wielkie dzięki.
A ty, młody człowieku,
masz pierwszy w historii gry wynik idealny.
Passa idealna.
Trzy pytania
i na żadne z nich nie znał odpowiedzi.
25 000 i gra dalej o milion bez ani jednej poprawnej odpowiedzi.
Oglądałyście już taki program?
Szczęście ci się kończy. Wycofaj się.
- Niezwykłe. - Bierz kasę i w nogi.
- Słyszysz je? - Mówią, żebym się wycofał.
- Nie, graj dalej. - Nie ufacie mi.
Jednak ufamy, bo ciągle jesteś w grze.
Nie lubię okłamywać kobiet.
- To kłamstwo. - Nie, na serio.
Nie lubi okłamywać kobiet.
Co nie znaczy, że nie okłamuję.
I okłamałeś.
Trzy kobiety, trzy razy.
Zagrasz o 50 000 dolarów?
No dobra. Całkowicie straciłem ich zaufanie.
Ale chodzi o to, że zalało mi piwnicę i muszę ją wyremontować.
Zrobię to za dziesięć kawałków.
Za 25 dorzucę sobie jeszcze studio.
Ale 50 kawałków…
Brian, jeśli przyłapią cię na kolejnej złej odpowiedzi,
wygrasz najwyżej 10 000 dolarów.
Czyli mniej niż połowę tego, co masz teraz.
- Możesz znać odpowiedź. - Ważne pytanie.
Dwadzieścia pięć tysięcy to ogromna kwota. Co chcesz zrobić?
Wiesz co?
Dajesz, dajesz.
Zrezygnowałbym,
ale fajnie się wciska kit.
O Boże.
Nie rezygnuj.
- Jeszcze jedno. - Jeszcze raz. 50 000 dolarów.
Padły trzy pytania, a trzy odpowiedzi były kłamstwami.
Obyście przyglądały się uważnie.
On cały czas jest taki sam. Ta taka władcza postawa.
- Pewny siebie. - Ale nie było prawdy.
Nie znacie więc…
No dobrze. 50 000 dolarów. Oto pytanie:
„Skąd się wzięła dziecięca ksywka »Buzz«
słynnego astronauty Edwina Aldrina Juniora?
A: hodował pszczoły,
B: siostra nazywała go »Buzzer«,
C: został porażony prądem
czy D: bawił się elektryczną maszynką do golenia?”.
- Gotowy? - Oczywiście.
No to odpowiedz na pytanie.
Studiowałem na Ohio State University w Columbus.
Buzz Aldrin pochodzi z Youngstown w Ohio
i wychował się na farmie pszczelarskiej. A.
Dobra.
Konkurentki, blokujcie odpowiedzi.
OK. Zacznę od ciebie.
Czy wreszcie powiedziałeś prawdę?
Nie, to kit. Nie studiowałem tam.
Cztery na cztery!
Odpowiedź brzmi: „siostra nazywała go »Buzzer«”.
Wiesz, jak to działa.
Jedna z konkurentek musiała kupić to oszustwo,
żebyś mógł zostać w grze.
Chciałeś zagrać jeszcze raz. To była dobra decyzja?
Pewnie nie.
To Cidnee się wahała. Ciągle wybierała oszustwa,
ale kiedy było to najbardziej potrzebne…
- Wiem! - …wybrała prawdę.
Właśnie wtedy. A mogłam tam stać.
A co myślałaś tym razem?
No…
wydajesz się pewny siebie. Wymyśliłeś to na poczekaniu.
Bez żadnego wahania. Ale…
nie wierzę ci.
To oszustwo.
Trzeba było wziąć te 25 kawałków.
Przydałby się wehikuł czasu.
- Cofnęlibyśmy się. - Ale o wiele dalej.
No dobrze. Cidnee wywęszyła oszustwo.
Dara, ty też? Czy może to kupiłaś?
- Kupiłam to. - Tak!
Powiedział o uniwerku. „Dalej, Bucksi!”
Emily też to kupiła.
50 000 dolarów!
Tak szybko to wymyślił, że mu uwierzyłam.
Tak pewnie mówił o tym uniwerku.
Na tym właśnie polega ta gra. To Gra w oszusta.
Miałem opory przed prowadzeniem gry w ciekawostki,
bo za ciekawostkami nie przepadam, ale uwielbiam wciskanie kitu.
Jesteś przy pytaniu numer cztery,
nie odpowiedziałeś poprawnie na ani jedno pytanie, absolutnie nie.
A jednak ma 50 000 dolarów. Gdzie jeszcze jest to możliwe?
- Tylko w Ameryce. - Tylko w Ameryce.
Powiem ci coś jeszcze.
- Cidnee. - Jaka Cidnee?
Nie znam twojego nazwiska, ale to ty jesteś najtrafniejszą osobą.
Myślałem, że nosiła walizeczki w twojej dawnej robocie.
- W Deal or No Deal? - Jak te modelki.
Otwórz ją.
Jak to robią?
Świetnie. Wspominamy sobie.
Ale kontynuujmy.
Tak, Gizmo, dajemy.
No dobra. Poważna decyzja.
Mówiłeś, że za 10 000 dolarów wyremontujesz zalaną piwnicę.
No i że za 25 000 wyremontujesz piwnicę
i zbudujesz sobie studio.
Podwoiłeś tę kwotę i masz 50 000 dolarów.
Ale czy twoja dobra passa dobiega końca?
Musisz podjąć decyzję.
Pięćdziesiąt tysięcy dolarów masz na pewno.
Zupełnie straciłem zaufanie wszystkich obecnych tu kobiet.
Nie macie…
Nie tylko tu. Wiele kobiet oglądających program
ci nie ufa.
- Wstyd. - Właśnie. Więc wiesz co?
- Howie. - Co?
Wycofam się.
- Kończysz grę z kwotą 50 000 dolarów. - I dobrze.
- Tak. - Brawo, Brian!
Gratulacje. Wygrałeś 50 000 dolarów
za to, że nie wiedziałeś nic. Uwielbiam to w tej grze.
Powodzenia ze studiem i z piwnicą.
- Pożegnaj się z paniami. - Pa.
- Brawo. - Super.
Zawahałem się, kiedy wygrałem 25 000,
ale uznałem: „Spróbujmy jeszcze raz”.
Udało się i postanowiłem zrezygnować.
No dobrze. Następną osobą, która zagra o milion dolarów, jest…
Cidnee.
75% TRAFNOŚCI W WYKRYWANIU OSZUSTW
Nie znam ciekawostek.
Zupełnie.
Czy urok i refleks Cidnee pozwolą jej wspiąć się na szczyt?
Będę udawać, że skończyłam studia.
Podkręcę to, że jestem wykształconą kobietą,
a chodziłam tylko do liceum.
Czy może jej konkurenci, w tym dwoje nowych,
przyłapią ją na kłamstwie, zanim zdobędzie milionową nagrodę?
Opowiedz nam o sobie.
Mam na imię Cidnee. Studiowałam na NSU.
Mam magistra z edukacji. Brałam też udział w konkursach piękności.
Stąd znam ciekawostki.
W tych konkursach trzeba się orientować.
Fakt. Kiedy szukam jakichś informacji,
gugluję konkurs piękności, żeby posłuchać odpowiedzi tych pań.
- Dokładnie. - OK. Poznajmy nowych konkurentów.
Tim.
Tim. Jestem adwokatem i mieszkam w San Francisco.
OK. I Blythe.
Blythe z Los Angeles. Jestem aktorką i scenarzystką.
No dobrze. Cidnee, spójrz na ekran.
To twoja drabinka. Zaczyna się od 1000 dolarów,
a kończy aż na milionie.
Co byś zrobiła z milionem dolarów?
Spłaciłabym dom rodzinny.
OK.
Mama na emeryturę, a tacie kupiłabym konia.
Uwielbia je, więc gdyby się udało, rozpłakałabym się.
Odrobina kręcenia może dać dużo rżenia.
Bardzo by go to uszczęśliwiło.
OK. Zagrajmy.
Dla tatusia.
Pierwsze pytanie, za 1000 dolarów, brzmi:
„Do czego uprawnia »przywilej frankowania«,
który ma każdy były prezydent USA?
A: do noszenia ukrytej broni,
B: do darmowych przesyłek pocztowych,
C: do dożywotniego kierowcy
czy D: do pożyczania przebrań od CIA?”.
Zastanawia się.
Wybiera.
Blokuje swoją odpowiedź.
OK. Cidnee wie, czy jej odpowiedź jest prawidłowa.
Chodzi jednak o to, czy wy wiecie, czy ona wie, o czym mówi.
Cidnee, podaj odpowiedź.
Wybrałam odpowiedź C,
bo w konkursach trzeba było wiedzieć wszystko o prezydentach
i o ich różnych „luksusach”, korzyściach.
Pomyślałam, że chciałabym mieć kierowcę. I oni właśnie kierowcę dostają.
Słyszeliście jej odpowiedź.
Myślicie, że kłamała? Czy może znała odpowiedź?
OK. Odpowiedzi zablokowane.
Jesteś jakąś misską?
- Miss hrabstwa Broward 2017. - Brow…
Tak.
- Południe Florydy. - Tak. Wiedziałeś.
- Gratulacje. Aha. - Dziękuję.
No dobrze. Blythe, jesteś na tym etapie nowa.
Co myślisz o tym, co miała do powiedzenia?
Wybrałam oszustwo.
Myślę, że wciskała nam kit i chciała nas nabrać,
powołując się na te konkursy.
Myśli, że mydliłaś nam oczy konkursami.
Dara, co ty na to?
Niemożliwe, żeby na konkursach mówiono o prezydenckich bonusach.
To oszustwo.
OSZUSTWO
Czyli dwie konkurentki twierdzą, że oszukiwałaś.
Znałaś odpowiedź?
A może kłamałaś?
Nie czuję się z tym dobrze, ale C to…
oszustwo.
Prawidłowa odpowiedź to prawo do darmowych przesyłek pocztowych.
- Kłamałaś. - Aha.
Jeśli cię nakrył, zakończysz grę z niczym.
Pamiętaj o jednym:
on jest prawnikiem.
Dochodzenie do prawdy to jego praca.
Tym się zajmuje.
Czy to możliwe, że skończysz, zanim na dobre zaczęłaś?
- To byłoby okropne… - Faktycznie.
Tim, co ty na to?
Nie byłem w życiu na wielu konkursach piękności.
Nie wiem, czy się tam o tym mówi, więc…
uwierzyłem jej.
Tak! Tysiąc dolarów.
- Nie ma za co. - Uwierzył ci. Masz 1000.
O Boże.
- Chcę się przejechać na tym koniu. - Wow.
Aha.
Nie znałaś odpowiedzi.
- Kurczę. - Zła odpowiedź.
- Kurde. - A masz 1000 dolarów.
Przy moim szczęściu powinnam blokować.
Bo już mi nie wierzą. Ona mnie obserwuje.
- Już. - Serio?
No dobrze. Masz 1000 dolarów.
Wspomniałaś o blokowaniu. Następne pytanie warte jest 10 000 $.
Co chcesz zrobić? Użyć blokady czy zaczekać?
Nie chciałabym wracać z niczym, no więc…
- zablokuję ten tysiąc. - Blokujesz.
- Tysiąc dolarów. Gratulacje. - Zawsze coś.
Zablokowałaś 1000 dolarów. Gramy o 10 000.
Oto drugie pytanie:
„Główny opiekun zoo w San Diego Rick Schwartz powiedział kiedyś,
że te zwierzęta puszczają najbardziej śmierdzące bąki. Które?
A: surykatki, B: słonie,
C: pandy wielkie czy D: lwy morskie?”.
Zablokowałaś odpowiedź. Słucham.
Odpowiedź to lwy morskie.
Wiem to, bo w Miami mamy oceanarium,
gdzie lwy morskie puszczają cuchnące bąki.
Pamiętam to z pokazów. Tyle.
Wąchałaś bąki lwów morskich?
Kiedy chodzisz do tego oceanarium często, wąchasz je i potrafisz odróżnić.
Miałaś przepustkę za kulisy.
No dobrze. Blokujecie odpowiedzi.
Blythe.
- Tak. - Co ty na to?
- Znów wybrałam oszustwo. - Dlaczego?
Jesteś z Miami, ale skąd byś wiedziała,
że te bąki śmierdzą najbardziej, jak nie wąchałaś wszystkich?
Wiem, że to obrzydliwa odpowiedź…
Mówisz poważnie czy ci się wymsknęło?
- Jedno i drugie. - OK.
Dara.
Też wybrałam oszustwo. Nawet jeśli tyle czasu spędziłaś
z tymi lwami morskimi, nie wiedziałabyś,
że to ich zapachy są najgorsze.
- Nie przekonałaś mnie, sorry. - Panie ci nie wierzą.
Czy udało im się wywęszyć kit?
Czy może mówiłaś prawdę?
Odpowiedź to „D: lwy morskie”.
Miała rację!
Upsik, żegnamy się z trafnością.
Tim ci uwierzył.
Dziękuję.
Młoda damo, masz 10 000 dolarów.
Możesz odejść z tą kwotą.
Albo zagrać jeszcze raz, o 25 000 dolarów.
O kurde.
Zagram o 25. Chcę, żeby tata dostał tego konia.
- Dobrze. - Bardzo.
W porządku.
Dwadzieścia pięć tysięcy dolarów.
- Trzecie pytanie. - Kocham tatę.
Za 25 000 dolarów.
„Co według Susan B. Anthony
bardziej niż cokolwiek innego przyczyniło się do emancypacji kobiet?
A: poczta amerykańska,
B: kalifornijska gorączka złota,
C: jazda na rowerze czy D: taniec?”.
Cidnee. Posłuchajmy odpowiedzi.
Odpowiedź to „D: taniec”. Zdecydowanie.
Swoja dziewczyna Susan B. Anthony dobrze o tym wie.
Chodzi o taniec.
No dobrze.
Zacznę od Tima.
Co ty na to?
Wybacz, Cidnee. Tym razem w ogóle ci nie uwierzyłem.
Brakowało treści.
Kręciłaś z tym tańcem. Dlaczego niby taniec?
Zupełnie mnie nie przekonałaś.
Przykro mi, ale to oszustwo.
Oszustwo.
A uzasadnił to tak, że w tej odpowiedzi…
Było za mało.
…nie było nic.
Zwięzłość bywa plusem.
- Nic. - Zwięzłość bywa plusem.
OK. Co ty na to, Blythe?
Tak mi przykro. Znowu wybrałam oszustwo.
Dlaczego?
Też miałam wrażenie, że odpowiedzi brakowało treści.
Kiedy podejmowałaś decyzję,
rozglądałaś się, jakby szukając odpowiedzi.
Gdybyś była jej tak pewna, jak mówiłaś,
wyglądałabyś na zdecydowaną.
Czyli chodziło o to, jak wyglądałaś. OK.
- Oszustwo? - Tak.
Oszustwo? A jak było, Cidnee?
- To był kit. - Kit.
Chodziło o jazdę na rowerze.
Myślałam, że ten taniec jakoś przejdzie. Lubię tańczyć.
Uznałam, że jeśli nie przesadzę,
nie będzie się to wydawać na siłę.
Gdy ludzie kłamią, zwykle przesadzają.
Dwoje konkurentów tego nie kupiło.
Jeśli Dara też ci nie uwierzyła, zakończysz grę z 1000 dolarów.
- Nie uwierzyła. - Nie?
- Nie. - Gotowa na koniec gry?
No nic się nie stanie.
Dara, co myślałaś o jej odpowiedzi?
Ja ci uwierzyłam.
- Tak! - O Boże.
Mówiłaś, że taniec to podstawa. Uznałam, że super.
Dwadzieścia pięć tysięcy dolarów jest twoje.
Niesamowite, jak się co do ciebie myliłam.
Masz 25 000 dolarów.
Możesz zabrać 25 000 i zakończyć grę. Możesz też zagrać jeszcze raz.
- Jeśli odpowiesz poprawnie… - Będę mogła zablokować 50 kawałków.
Będziesz mogła… To moja kwestia.
Żartuję. Śmiało. To tobie płacą krocie.
Jestem tu, bo Steve Harvey chciał za dużo kasy.
Chcesz zagrać o 50 000 $?
Jeśli zagrasz, nie będziesz znać odpowiedzi
i cię na tym przyłapią,
wygrasz najwyżej 1000.
Czyli albo 50 000 dolarów, albo 1000 dolarów. A więc…
49 000.
Gra toczy się o 49 000 dolarów.
Jak tam twoja pewność siebie?
Rety. Naprawdę tego nie przemyślałam.
- Mówiłaś o ojcu. - Tak.
- Że jesteś tu dla niego. - To prawda.
Co dla ciebie znaczy?
Nie mogę o nim mówić bez łez. Ojejku.
Opowiedz o tacie.
W zeszłym roku tata ciężko chorował przez COVID i…
zawsze chciał mieć konia. Uwielbia konie.
Gdybym mogła kupić mu konia, tak wiele by to dla mnie znaczyło.
Żeby mu to dać.
Samo to, że w takiej chwili myślisz o ojcu,
jest dla mnie poruszające,
bo musi być z ciebie bardzo dumny.
No dobrze.
Możesz zakończyć grę z kwotą 25 000 dolarów.
Pytanie brzmi, czy chcesz zagrać o 50 000.
Co chcesz zrobić?
Muszę się wycofać.
Wycofuje się. 25 000 dolarów należy do niej.
Powiem ci coś. Mam dwie córki.
Jeśli to ogląda, jest z ciebie bardzo dumny.
Gratulacje. Dwadzieścia pięć tysięcy.
Myślę, że jeszcze usłyszymy o Cidnee.
- Dobranoc. - Dobranoc. Dziękuję.
No dobrze. To była Cidnee.
Po ostatniej grze mamy remis w trafności.
Następna osoba na podium odpowiadała zarówno najtrafniej, jak i najszybciej.
Tim.
Jestem adwokatem, więc potrafię przekonywać innych.
Zmiana.
W pracy oczywiście nie oszukuję, ale umiem być przekonujący.
Dobrze znam się na ciekawostkach, ale jeśli nie będę znał odpowiedzi,
wcisnę im najlepszy kit, jaki słyszeli.
I będzie to w telewizji. Cudownie.
OK. Opowiedz coś więcej o sobie.
Jestem Tim. Mam 42 lata. Mieszkam w San Francisco.
W liceum byłem trochę kujonem. Nie imprezowałem,
nie siedziałem na boisku.
Piłem z kolegami oranżadę i grałem w ciekawostki.
Dlatego znam się na nich.
- Ale nie musisz. - Fakt.
Nie robi to tu wrażenia.
No i moi znajomi potwierdzą, że nigdy nie wiadomo, czy mówię prawdę…
- Adwokat. - Tak.
- A więc umiesz kłamać. - Nie.
- Nie, to nieprawda. - No…
Dobry adwokat potrafi przekonać o słuszności swoich argumentów,
o tym, że mówi coś, w co należy uwierzyć.
I o to tu chodzi. A jak nazwie to laik?
- Kit. - Kit.
No dobrze. Poznajmy twoich konkurentów.
Travis.
Hej, jestem Travis. Mam zadziorną irlandzką żonę.
Dwie mądre córki, Row i Phoebe.
Jestem dyrektorem kreatywnym w świecie reklamy.
Zadziorna żona czyli jaka?
Po prostu Irlandka. Wszystkie stereotypy się sprawdzają.
Nie wciśniesz jej kitu.
- Nie. - OK.
- Alejandra. - Tak.
Opowiedz o sobie.
Genetyczka. Jestem tu, bo odwołano mi wieczór ciekawostek.
- Genetyczka? - Tak.
Rety. Klonujesz teraz kogoś?
- Nie powiem. - OK.
Ja powiem za to, co macie robić.
Nie chodzi o to, żeby go wykopać, a żeby samemu dostać się do gry.
Tim, jeśli skłamiesz i wszyscy cię na tym przyłapią, powiemy „pa, pa”.
- Jasne? - Tak.
OK. Pierwsze pytanie.
„Podobno najsmaczniejszą częścią pieczonego kurczaka
są małe, okrągłe kawałki ciemnego mięsa na grzbiecie. Jak się nazywają?
A: wisienki, B: ostrygi,
C: kasztany czy D: muffiny?”.
Zablokowałeś odpowiedź. Podaj im ją.
Odpowiedź to „C: kasztany”.
Wiem to,
bo babcia miała farmę z końmi, po której biegało dużo kur.
I tak, odcinała im głowy.
Zawsze kiedy ją odwiedzaliśmy,
gotowała pysznego kurczaka, a najlepsze były w nim kasztany.
OK. Zablokowaliście odpowiedzi.
Zanim dowiemy się, co myśleli konkurenci,
zapytam ciebie, Tim.
Czy mówiłeś prawdę?
To…
było oszustwo.
Nie wiedziałeś. Chodziło o ostrygi.
- Ostrygi. - OK.
Nie znałeś odpowiedzi, ale może to nic,
jeśli udało ci się przekonać jedną osobę, że ją znałeś.
Alejandra, zacznę od ciebie.
Uwierzyłaś mu?
Myślę, że historyjka o farmie z końmi to jedna wielka lipa.
OSZUSTWO
- Tak. - Lipa na farmie z końmi.
To nie kurza ferma.
No dobrze. Travis, co ty na to?
Masz taką dziecięcą buźkę
i chyba przywykłeś do tego, że ludzie ci ufają.
Moim pierwszym odruchem jest chyba ci nie ufać.
To oszustwo.
OSZUSTWO
Dwie osoby wybrały oszustwo.
Jeśli Blythe zrobiła to samo, odpadniesz z gry.
Jeśli ci uwierzyła, masz 1000 dolarów i jesteś na drodze
do miliona.
Blythe, wszystko zależy od ciebie.
Kupiłaś to czy nie?
Tim, uwierzyłam ci.
- Tak! Tysiąc dolarów. - Dobra. Dziękuję.
Muszę na ciebie uważać.
Muszę nad tamtymi popracować. Co z nimi?
- Nie wierzą. - Nie wiem. Fakt.
Odwrócę się. Nie ufają mojej twarzy.
- Nie wiem. - Prawnik.
No dobrze. Na tablicy mamy 1000 dolarów.
Możesz użyć blokady. Dam ci ją.
A może chcesz zablokować wyższą kwotę.
Chyba nie zablokuję. Grajmy dalej.
- Zaryzykuję. - Ryzykujemy.
Wiem, że z tą dwójką będzie ciężko, ale spróbuję.
Gra toczy się o 10 000 dolarów.
Masz już 1000, a nie wiedziałeś nic.
- Taka prawda. - Dobrze.
Proszę bardzo. Pytanie numer dwa.
„Które miasto leży na tej samej szerokości geograficznej
co Barcelona i Rzym?
A: Seattle, B: Nowy Orlean,
C: Atlanta czy D: Chicago?”.
Wybierz odpowiedź. Zablokuj ją.
No dobra. Zablokował.
Już wie, czy miał rację.
Tim, podaj nam odpowiedź i uzasadnienie.
Odpowiedź to „A: Seattle”.
Wiem to dlatego, że wydawałoby się,
że europejskie miasta są dalej na południe, ale tak nie jest.
Szerokość geograficzna leci dookoła. To…
Słońce zachodzi wcześniej zimą, a wschodzi później latem.
Odpowiedź to Seattle.
Znacie już jego odpowiedź.
W porządku.
Wszyscy…
Ale masz minę, Travis. Naprawdę…
Jak prawnik drugiej strony.
Co ty na to?
Gdybyś był w sądzie, a ja byłbym ławnikiem,
twój klient byłby winny.
Zdecydowanie wybieram oszustwo.
OSZUSTWO
Semestr studiowałem w Norwegii.
Blythe, co powiesz na sposób, w jaki to wyjaśnił?
Jego odpowiedź zupełnie nie wydawała się szczera.
Oszustwo. Może studiowałeś w Norwegii,
ale nie w Barcelonie czy Rzymie.
Tim, wiesz, o czym mówisz?
Nie.
Jestem stamtąd i nie…
Ale to nie ma znaczenia. Wszystko zależy od tej pani.
Jeśli wykryła oszustwo, jedno z was przeniesie się tutaj
i zagra o milion dolarów.
Alejandra?
Powiedz nam.
W następnym odcinku Gry w oszusta.
Zaraz spadnę z krzesła. Choć go nie mam.
Za trzy sekundy, dwie…
Po prostu włącz to, Netflix.
Napisy: Katarzyna Puścian