SERIAL NETFLIX
Tim, znów jesteś w podobnym położeniu.
Blythe i Travis wykryli twoje oszustwo.
Wszystko zależy od tej pani.
Jeśli przyłapała cię na oszustwie, zakończysz grę
z niczym.
Ale jeśli ci uwierzyła, będziesz miał 10 000 dolarów.
Alejandra.
Powiedz nam.
Czy kupiłaś jego odpowiedź?
Kochasz mnie, bo ci uwierzyłam.
O Boże.
Boże.
Dziesięć tysięcy dolarów jest twoje.
- Tyle miłości. - Dzięki.
I tyle oszustw. Dają rezultaty.
- Będzie lepiej. - 10 000 $.
Nie mów, że będzie lepiej.
- Dlaczego przepraszasz za 10 000 dolarów? - Nie przepraszam.
Gramy tu w oszusta, a ty zrobiłeś to tak zręcznie
i pięknie, że masz teraz 10 000 dolarów.
Miło z twojej strony. Nie widzę tu piękna ani zręczności, ale dzięki.
- To… - Tu mamy piękno i zręczność.
Wciąż mam blokadę. Możesz zablokować 10 000 $.
Chyba to właśnie zrobię.
- Blokujemy. - Dmuchamy na zimne.
Pytanie za 25 000 dolarów. Nie wygrasz mniej niż 10 000.
Ogromna kwota za totalny brak wiedzy.
- Dziękuję. - OK. Proszę.
Gramy. Pytanie za 25 000 dolarów brzmi:
„Rok po tym, jak John Travolta przedstawił Idinę Menzel
jako »Adele Dazeem«,
jakim imieniem i nazwiskiem ona w żartach przedstawiła go na Oscarach?
A: Jason Nevintus, B: Lavon Barbaruni,
C: Jamal Tavina czy D: Glom Gazingo?”.
Super pytanie.
No dobra. Podaj nam odpowiedź.
Odpowiedź to Jamal Tavina, a wiem to dlatego,
że mama uwielbia Travoltę i tak właśnie ją nazywałem.
Po tym zdarzeniu tylko tak na nią mówiłem.
Uwielbiała to. Odpowiedź to Jamal Tavina.
No dobrze. Wszystkie odpowiedzi zablokowane.
Ale najpierw ty.
Naprawdę nazywałeś matkę Jamal Tavina?
Absolutnie nie. Nie.
OK. Czyli to zmyśliłeś.
Prawidłowa odpowiedź to Glom Gazingo.
Zobaczmy, czy konkurenci kupili tę historyjkę.
Alejandra.
Wybrałam oszustwo.
Dlaczego?
Widziałam, że przy tym ekranie jakby wyliczał.
Czyli chodziło o ruch jego ręki?
Tak.
Blythe, co ty na to?
Też oszustwo.
Chodziło o ten ruch dłoni. Zanim odpowiedział…
Na bank wyliczał.
No dobrze. Alejandra i Blythe wybrały oszustwo.
Jest tak: zablokowałeś 10 000 dolarów.
Jeśli Travis ci uwierzył, masz 25 000.
Jeśli ci nie uwierzył,
będą trzy oszustwa i…
odpadniesz z gry.
Gotowy, by to usłyszeć?
No dobra.
Travis, powiedz nam, co myślałeś, kiedy on robił swoje.
Uwielbiam Oscary. Wyglądasz na gościa, który też je lubi.
Uznałem, że możesz to wiedzieć.
Ale coś zauważyłem.
Wcisnąłeś przycisk i odwróciłeś się jakby rozczarowany.
I wybrałem oszustwo.
Trzy oszustwa z rzędu i było to oszustwo. Wygrałeś 10 000 dolarów.
Nie najgorzej.
- Nieźle. - Fantastycznie.
- Dzięki za grę. - Dziękuję.
Powodzenia. Cześć.
Jestem niezły w ciekawostkach, ale tam nie wiedziałem nic.
Prawnik, który nie był za dobry we wciskaniu kitu.
To było bardzo trudne, a tych wspaniałych ludzi
nie przekonałem, no ale trudno.
Nie zawsze się udaje, nie?
Konkurenci,
najtrafniejsza osoba w wykrywaniu prawdy to…
Travis.
Tak!
- Chodź tutaj. - Super.
Rety. Tak się cieszę, że niemal się trzęsę.
Zmiana.
Jestem dyrektorem kreatywnym w świecie reklamy,
a więc non stop wymyślam historyjki, żeby kogoś przekonać.
I to właśnie wykorzystam, żeby odnieść w grze sukces.
Witaj.
Dzięki, Howie.
Dobra, schodzimy. Dzięki.
W skali od jednego do dziesięciu, ciekawostki znam na sześć i pół.
Ale kit umiem chyba wciskać na 9,9.
To będzie właśnie moja mocna strona.
I jak?
- To surrealistyczne. - Tak.
Kiedyś codziennie po szkole oglądałem teleturniej Make Me Laugh.
Rety.
Uczestnicy mieli się nie śmiać z żartów komików.
Jeden szalony gość zainspirował mnie do bycia klasowym pajacem.
I to jest właśnie on. Ty.
Mówisz o nim, jakby go tu nie było.
Dlatego to surrealistyczne.
Wiesz co?
Super, że tu jesteś. A to dlatego,
że byłeś najtrafniejszym konkurentem.
Teraz zagrasz o milion dolarów.
Opowiedz mi coś o sobie.
Dyrektor kreatywny.
Mam zadziorną irlandzką żonę.
Super dzieciaki.
Milion dolarów wiele by dla ciebie znaczył, prawda?
O rety. Tak. Nie wyobrażam sobie nawet, co by zmienił.
A żeby go wygrać, nie musisz wiele wiedzieć.
Być może zastosuję nieco kitowania.
Ale obym po prostu świetnie odpowiadał na pytania.
OK. Chcesz poznać konkurentów?
- Pewnie. - Poznajmy ich.
Zupełnie nowy w naszej grze jest Shank.
Tak jest. Shank. Badacz danych z Waszyngtonu.
- OK. Moji. - Tak.
- Ładne imię. - Dziękuję.
Opowiedz o sobie.
Mam 27 lat i mieszkam w Seattle.
OK. A Alejandrę już znasz.
Najpierw chcę, żebyś zobaczył to.
To nasza drabinka finansowa.
Od 1000 dolarów aż do miliona.
Zagrajmy w oszusta. Do dzieła.
Pierwsze pytanie. Za 1000 dolarów.
„Co muszą założyć zwiedzający
przed wejściem do atelier Jacksona Pollocka na Long Island?
A: kapcie ochronne, B: kaski,
C: ciemne okulary
czy D: ołowiane fartuchy?”
Zablokował odpowiedź.
Tylko ty wiesz, czy miałeś rację.
Podaj im odpowiedź.
Pewnie wielu z was słyszało o Pollocku.
To artysta, który słynie z malowania na tych prześcieradłach.
Takich wielkich.
Rozkładał je na podłodze i rozbryzgiwał farbę.
Pewnie widzieliście jego dzieła w muzeum.
Logiczne wydaje się,
że skoro w jego atelier
są te wszystkie prześcieradła pokryte farbą,
trzeba założyć kapcie ochronne.
Moja odpowiedź to A.
Słyszeliście, co miał do powiedzenia.
Słuchaliście sposobu, w jaki to wyraził.
Może coś było po nim widać.
A może nic.
Musicie zdecydować, czy mu wierzycie, czy nie.
Moji, zacznę od ciebie.
Na początku byłeś przekonujący.
Czuć było, że znasz się na kreatywności,
że znasz tego artystę,
ale ostatecznie ci nie uwierzyłam. Oszustwo.
OSZUSTWO
No dobrze. Travis.
Moji wybrała oszustwo przy twojej pierwszej odpowiedzi.
Powiesz, jak jej poszło?
Powiedziałem prawdę. A.
Tysiąc dolarów.
Nie tylko Moji uznała,
że chciałeś ukryć złą odpowiedź.
Cała trójka wybrała oszustwo.
Ale nie obchodzi cię to, bo poprawna odpowiedź
dała ci 1000 dolarów.
Super.
Jeden krok w kierunku miliona dolarów.
Zostało tylko dziewięć pytań. Możesz zablokować ten 1000.
Chcesz to zrobić czy grać o 10 000?
Jedźmy dalej, Howie.
Jedziemy dalej. Proszę. Pytanie numer dwa.
Za 10 000 dolarów. Oto ono:
„Ze względu na wydajność Jeff Bezos miał słynną zasadę,
że uczestniczy tylko w małych spotkaniach, na których podzielono by się…
A: tuzinem bajgli, B: skrzynką piwa,
C: dwiema pizzami czy D: długą kanapką?”.
Kiwał głową.
Słuchamy.
Odpowiedź to „A: tuzinem bajgli”.
Jestem dyrektorem kreatywnym w reklamie i pracuję z firmami technologicznymi.
Jak tylko zobaczyłem te bajgle, coś zaskoczyło,
bo z taką firmą nie spotkasz się bez nich.
Od razu się ku temu skłoniłem, a potem pomyślałem o Bezosie,
tym znanym gościu. Uznałem,
że nie chodzi tu o długą kanapkę ani o skrzynkę piwa.
On nie pozwala nawet swoim pracownikom się napić.
A dwie pizze wystarczyłyby dla wielu osób.
Nie byłoby to małe spotkanie. Tuzin bajgli to 12 osób.
A więc wybrałem odpowiedź A.
Wysłuchaliście go.
Ostatnio odpowiedział poprawnie,
a wy wszyscy uznaliście, że oszukuje.
Zobaczmy, jak będzie tym razem.
Znów zacznę od ciebie, Moji.
Ciekawe, czy ostatnie pytanie czegoś cię nauczyło.
Tak, zaczynam cię trochę rozgryzać.
Miałeś o tym wszystkim wiele do powiedzenia.
I myślę, że to jeden wielki kit.
Nie tylko kit, a jeden wielki.
Tak.
Aż po paszki.
Aż tam.
- To widziała. - Możliwe.
Zanim dowiemy się, co myśleli inni konkurenci,
powiedz, czy mówiłeś prawdę, czy oszukiwałeś?
Moji, masz rację. Oszukiwałem.
- I proszę. O taką trafność nam chodzi. - Aha.
Wiesz, że jeśli pozostali wykryli oszustwo, odpadasz z gry.
Nie użyłeś blokady. Odpadłbyś z niczym.
Zgadza się.
Ale jeśli ktoś ci uwierzył, zostajesz w grze,
na drodze do miliona dolarów.
Shank, co ty na to?
Sam pracuję w branży technologicznej, więc jak usłyszałem,
że ludzie z tej branży uwielbiają bajgle,
jako jej przedstawiciel i miłośnik bajgli wybrałem prawdę.
Tak!
10 000 dolarów.
Wcisnąłeś ten kit. Dziękuję, Shank.
Tym razem ci się udało.
A co sądziła o tym Alejandra?
Ze mną też ci się udało. Uwierzyłam ci.
- Więcej cię nie zawiodę. - Nie, super.
- Aha, OK. - O to tu właśnie chodzi.
Nie znał odpowiedzi.
Jak się nazywa ta gra?
Nie musisz patrzeć na ścianę. Nie wiesz, gdzie jesteś?
- Gra w oszusta. - No właśnie.
To, że nie znasz odpowiedzi, a możesz wykorzystać tę umiejętność,
żeby wygrać kasę, sprawia, że ta gra jest lepsza
od wszystkich innych gier w telewizji.
Masz 10 000 dolarów.
Możesz zablokować tę kwotę i ją sobie zagwarantować.
Możesz również zablokować wyższą kwotę, co da ci więcej pewności.
Aha. Mamusia nie wpuści tatusia do domu z dziesięcioma kawałkami.
Wstrzymamy się trochę z tą blokadą…
Nie blokuje. Wow.
Czyli 25 000 dolarów albo nic.
Oto pytanie numer trzy:
„Artykuł w magazynie Harper’s Bazaar
pod tytułem »Według naukowców to najważniejsza część twarzy«
to dokładna analiza której części twarzy?
A: brody, B: czoła,
C: nozdrzy czy D: brwi?”.
Zablokowałeś odpowiedź. Wiesz, czy jest poprawna.
Podaj im ją.
Odpowiedź to „D: brwi”.
Pracuję w reklamie, bo w dzieciństwie uwielbiałem rysować.
Narysowałem mnóstwo twarzy, mnóstwo osób. Chciałem zostać animatorem.
I zwłaszcza w rysunkach prawdą jest to,
że brwi mówią wszystko.
Prosta twarz – kreska i oczy z dwóch kropek –
dzięki brwiom stanie się wkurzona
albo podekscytowana.
Smutna, wystraszona. Wszystko zależy od brwi.
Odpowiedź D. Brwi.
Wszyscy konkurenci zablokowali odpowiedź.
Ale ja chcę zacząć od ciebie.
Czy mówiłeś prawdę? Czy było to kłamstwo?
Mówiłem prawdę. „D: brwi”.
A więc to prawda. Masz te pieniądze. 25 000 dolarów.
Tym razem wszyscy konkurenci uwierzyli, że znasz odpowiedź.
Dwadzieścia pięć tysięcy dolarów. Możesz zablokować tę kwotę, jeśli chcesz.
Wtedy nie wygrasz mniej niż 25 000.
Następne pytanie jest za dwa razy tyle. Pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
Jak na razie idzie ci świetnie.
Dwie na trzy odpowiedzi poprawne, no i umiesz wciskać kit.
Jesteś więc w bardzo komfortowym położeniu.
Co chcesz zrobić? Użyć blokady?
Howie, 25 000 to dużo kasy.
Ale 50 000 to więcej.
Masz rację. Znasz się na matematyce.
Widzisz?
Poigram trochę z losem.
Idziemy na całość. Wstrzymajmy się z blokadą.
Wstrzymuje się. A więc…
Moji zdziwiona.
Pięćdziesiąt tysięcy dolarów albo nic.
Pytanie numer cztery:
„Reżyser David Fincher potwierdził, że uważny widz
w każdej scenie filmu Podziemny krąg zauważy…
A: puszkę sprayu marki WD-40,
B: kubek po kawie ze Starbucksa,
C: figurkę z kiwającą się głową czy D: mikrofalówkę?”.
No dobrze, zablokowałeś odpowiedź.
Wiesz… Tylko Travis wie,
czy zablokował poprawną odpowiedź.
No dobrze. Słuchamy.
Odpowiedź to „D: mikrofalówkę”.
To pytanie mnie ucieszyło,
bo jestem wielkim fanem Davida Finchera i tego filmu.
Opowiada on o dystopicznej przyszłości, która dzieje się teraz.
Nie przyszłość, a czasy współczesne.
Czytałem kiedyś w wywiadzie, że wszechobecna mikrofalówka
symbolizuje u Finchera przyszłość, w której najważniejsza jest wygoda,
natychmiastowa satysfakcja,
a w której zapomina się o tym, co w życiu ważne,
o pasji robienia rzeczy na dawne sposoby.
Chodzi o mikrofalówkę.
Od środka. Shank, co ty na to?
Wierzyłem ci.
Na serio. Dopóki nie powiedziałeś, że usłyszałeś coś w wywiadzie.
„Poszperałem”. To słowa krętacza.
Tak robią ludzie, którzy wciskają kit.
OSZUSTWO
Serio? Słowa krętacza? Nie znam tego terminu.
Kiedy ktoś mówi „według badań…”,
„czytałem artykuł”
albo dodaje jakieś takie tło do swojej odpowiedzi.
- Słowa krętacza. - Powiedz mu.
Czy ma rację? To słowa krętacza?
Ciągle czytam artykuły.
Nie wiem, jak to dobrze wyrazić.
Ale masz rację. Oszukiwałem.
- Czyli kręciłeś. - Aha.
Poprawna odpowiedź to „B: kubek po kawie ze Starbucksa”.
OK?
Stoją tu jeszcze dwie osoby.
Nie masz żadnego zabezpieczenia.
- Nie użyłeś blokady. - Fakt.
Jak się z tym czujesz?
To mógł być dobry pomysł.
OK. Żebyś został w grze, jedna osoba musiała kupić tę historyjkę.
Kogo chcesz teraz posłuchać?
Moji to twarda zawodniczka.
Ciężko mi było do niej dotrzeć.
Ale sam nie wiem. Może wytworzyła się więź.
Chcę zobaczyć, co myślała.
Co wybrałaś?
Nabrałeś mnie. Wybrałam prawdę.
Pięćdziesiąt tysięcy dolarów.
Kolego, idziesz jak burza.
- O rety, Moji. - 50 000 dolarów jest twoje.
Nie użyłeś blokady.
Moji ci uwierzyła.
I to wystarczy.
- Racja. - Blokujesz?
Czy chcesz iść za ciosem do miliona?
Tym razem cios był trochę chybiony.
A ja nie lubię takich zachwiań.
Zablokujmy 50 i jedźmy dalej.
- Dobrze. Gratulacje. - Dzięki.
Nie wygrasz mniej niż 50 000 dolarów. Niesamowite.
- Tak. - Co byś zrobił z taką kwotą?
Może wysłał dzieci na studia.
- Może. - Aha.
Możesz je uczyć w domu.
- I zgarnąć 50. - Kiepski pomysł.
No dobrze. 75 000 dolarów. Oto pytanie:
„W japońskim języku potocznym »dzień dobry«
brzmi bardzo podobnie do nazwy którego stanu?
A: Hawajów, B: Ohio,
C: Iowa czy D: Utah?”.
- Szeroki uśmiech. - Aha.
Taki uśmieszek.
Wynika on z tego, że jestem chyba winien 15-letniej córce 25 000 dolarów.
Ogląda anime i mnie też w to wciągnęła.
Słyszę dużo japońskiego i przez to słuchanie dowiedziałem się,
że „ohayo” to po japońsku „dzień dobry”.
A więc „B: Ohio”.
A dlaczego wisisz jej 25 000 $?
Bo nie wygrałbym 75 000, gdybym się tego od niej nie dowiedział.
Pięćdziesiąt wygrałeś sam, a 25, jeśli masz rację…
- Dzięki Row. - Dla niej.
- Dokładnie. - Już rozumiem.
- Partnerstwo. - Tak.
No dobrze. Czy wie, o czym mówi?
Czy było tam jakieś słowo krętacza?
OK. Czy córka doprowadziła cię do 75 000 $ dzięki poprawnej odpowiedzi?
To wszystko prawda, Howie.
„B: Ohio”.
Siedemdziesiąt pięć tysięcy dolarów. Ty masz 50 000, córka ma 25 000.
- Co za wieczór. - Aha.
Jesteś w połowie drogi do miliona dolarów.
- Niesamowite, Howie. - Wiem.
Możesz zabrać 75 000 dolarów i się wycofać.
Ale następny krok to już kwoty sześciocyfrowe.
O kurczę.
Travis, czy chcesz zagrać o 100 000 dolarów?
Trzeba iść na całość. Do dzieła.
Dajemy.
Sto tysięcy dolarów. Proszę bardzo. Następne pytanie:
„Ken Jennings żartował, że Alex Trebek to zagadka
owinięta w tajemnicę zapakowaną w co?
A: wąsy w stylu lat 70.,
B: delikatny kanadyjski akcent…
Jak mój.
…C: garnitur od Perry’ego Ellisa
czy D: uśmieszek światowej klasy?”.
Zablokował odpowiedź.
Wiesz, czy miałeś rację.
Powiedz im.
Powiem, że nie znam tej wypowiedzi Jenningsa,
ale wiem, że to bystry facet.
Zawsze jest dość zabawny.
Zastanawiałem się, co tu jest najśmieszniejsze.
Wszyscy wiemy, że Alex Trebek miał piękne wąsy w stylu lat 70.
Delikatny kanadyjski akcent również, uśmieszek i tak dalej.
Ale ja się zastanawiałem, co by powiedział Jennings.
„A: wąsy w stylu lat 70.” to poprawna odpowiedź.
Odpowiedzi zablokowane.
Moji, co ty na to?
Zacząłeś od tego, że nie znasz tej wypowiedzi,
więc uznałam, że nie wiesz.
I że to oszustwo.
OSZUSTWO
- Przykro mi. - Zgadłem, tak.
Zgadłeś. Czy to dobry kit? Shank, co ty na to?
Travis, spędziliśmy razem dużo czasu.
Mogłem cię posłuchać.
Kiedy zaczynasz eliminować odpowiedzi… Ostatnio tak było przy oszustwie.
Więc uznałem, że to też oszustwo.
OK.
- Powiedział, po czym to poznał. - Tak.
- Widać. - Czy poznał?
Czy to słowa krętacza? Jak było?
Musisz się ze mną podzielić tymi słowami. Nauczyłbym się czegoś. To oszustwo.
- Czyli oszukałeś. - Tak.
Tak, Howie.
Poprawna odpowiedź to garnitur od Perry’ego Ellisa.
Ken, stać cię na więcej.
- Nie napadaj na Kena. - Sorry.
Jesteś w niepewnym położeniu, bo skłamałeś.
Tak.
Moji cię nakryła. Shank też cię nakrył.
Alejandra trzyma twój los
w tej grze w swoich rękach.
Jeśli kupiła twoje oszustwo, kupiła ci 100 000 dolarów.
Ale jeśli go nie kupiła, zakończysz grę z 50 000 dolarów.
OK? Alejandra, powiedz mu, co uznałaś.
Uwielbiam wąsy w stylu lat 70. Uwierzyłam ci.
Sto tysięcy dolarów jest twoje.
Alejandra, po programie je zgolę,
obleję brązem i dam ci w prezencie.
Powiem ci coś. Możesz zakończyć grę.
Zabrać 100 000 dolarów i się wycofać.
Albo grać dalej o ćwierć miliona dolarów.
Powiem ci coś jeszcze. Jest kolejna blokada.
Jeśli zagrasz dalej, będzie dostępna
przy kwocie 250 000 dolarów.
Co chcesz zrobić?
To jedyna taka okazja w życiu.
Nie będę już miał okazji wygrać miliona.
Niezwykle rzadko nadarza się okazja, żeby wygrać milion,
nawet jeśli nie wie się nic.
- Masz rację. - No więc…
Howie, ty o teleturniejach wiesz najwięcej.
Możliwe, że jesteś najlepszym prowadzącym wszech czasów,
może z wyjątkiem Winka Martindale’a, ale…
Też Kanadyjczyk. Dlaczego…
Może z wyjątkiem. Może.
Dobra, dość tego śmiechu ekipy.
Powiem to do tej kamery.
Wiem, że mówię do ludzi na całym świecie,
ale zwracam się do mojej żony.
Jeśli stracę te pieniądze, to wina Howiego, bo gram dalej.
Zagrajmy o 250.
Wow. Gramy.
Ćwierć miliona dolarów.
Pamiętaj, że padło sześć pytań i w połowie się pomyliłeś.
Ale na tym polega piękno tej gry.
Połowa jego odpowiedzi była błędna,
a spójrzcie na tę tablicę.
Gramy o ćwierć miliona dolarów.
Wymień mi teleturniej, w którym kiedyś tak było.
- Nigdy tak nie było. - Nigdy.
- Idzie ci dobrze, choć idzie ci tak źle. - Jestem pionierem.
Tak. Twoje dzieci mogą pójść w świat i mówić:
„Mój tata najlepiej na świecie wciska kit”.
OK. Proszę bardzo. Oto twoje pytanie:
„Hymn jakiego kraju został podobno napisany krwią
na ścianie celi więziennej?
A: Polski, B: Bangladeszu,
C: Brazylii czy D: Algierii?”.
Zablokowałeś odpowiedź.
Wiesz, czy jest poprawna.
Odpowiedz na pytanie.
Odpowiedź to „A: Polski”.
Mam 51 lat i dość dobrze pamiętam zimną wojnę z dzieciństwa.
Baliśmy się.
Pamiętam też wspaniałą historię Lecha Wałęsy,
polskiego hydraulika,
który po upadku komunizmu w Polsce
został przywódcą tego kraju.
W swojej celi więziennej napisał wiersz,
który stał się nowym hymnem Polski. Odpowiedź to „A: Polski”.
No dobrze. Wysłuchaliście go.
Moji, zacznę od ciebie, bo zablokowałaś odpowiedź,
kiedy jeszcze mówił. Zanim skończył.
Miałam wrażenie, że opowiadasz historyjkę,
którą wymyślasz na naszych oczach.
A więc wybrałam oszustwo.
- Zanim skończyłeś. - Tak.
- Na samym początku. - Tak.
Shank?
Kto zna hydraulików z Polski?
- Dokładnie. - Tego się zamierzasz trzymać?
Hydraulik z Polski? Uznałem, że to oszustwo.
Prawdziwa historia. Nie słyszeliście o Lechu Wałęsie?
OK. Moji tego nie kupiła, Shank też tego nie kupił.
Mówiłeś prawdę? Czy to zmyśliłeś? Powiedz im.
Shank, Lech Wałęsa to naprawdę hydraulik,
który został przywódcą Polski, kiedy wyzwoliła się od komunizmu.
Ale to nie jest poprawna odpowiedź. Oszukiwałem.
Chodziło o Algierię.
- Fajnie. - Oszukiwał.
- Powiem, na czym stoimy. - Aha.
Moji cię przejrzała.
Shank, wykryłeś oszustwo.
- Słyszałem je. - Słyszałeś?
A ona na bank je wyczuła.
Czy ten kto wyczuł, wytoczył?
Nie wiem, czy tak można. Ale jeśli Alejandra wykryła kit,
odpadasz.
Zablokowałeś 50 000 dolarów.
Czy wygrasz 250 000 dolarów? Czy przegrałeś 200 000 dolarów?
Ale się denerwuje.
To nie jakaś teoretyczna kwota.
Alejandra…
trzyma los Travisa w swoich rękach.
Czy wszyscy rozumieją wagę tej chwili?
Ja na pewno.
Czy jesteś na drodze
do miliona dolarów?
Czy może zakończysz grę?
Nie mogę się doczekać.
W następnym odcinku Gry w oszusta.
Napisy: Katarzyna Puścian