SERIAL NETFLIX
No dobrze.
Zaraz odkryjemy twoją przyszłość.
Travis.
Moji i Shank wybrali oszustwo.
A ty oszukiwałeś.
Jeśli Alejandra ci nie uwierzyła,
zakończysz grę.
Ale…
jeśli mu uwierzyłaś,
będzie miał 250 000 dolarów.
Jak było?
Travis, tak mi przykro.
- Ze względu na siebie, bo ci uwierzyłam. - Boże!
Dwieście pięćdziesiąt tysięcy dolarów jest twoje.
TRAFNOŚĆ KONKURENTÓW
No dobrze.
Jeśli użyjesz teraz ostatniej blokady,
nie wygrasz mniej niż 250 000 dolarów.
Co byś zrobił z ćwierć miliona dolarów?
Boże. Rzeczy, o których nie sądziłem, że będą możliwe.
Kupię karawan i namaluję na nim purpurowe płomienie.
Sam nie wiem…
Kasa na purpurowy karawan.
Jak mówi prawdę o tym, co by zrobił,
brzmi to jak oszustwo. A to prawda.
Prawda.
Howie, ta blokada to cudowny podarunek i wykazałbym się chyba głupotą…
- Gdybyś jej nie użył? - Tak.
- Zablokujmy… - OK.
…skubane 250 000 dolarów!
Trzy pytania dzielą cię od miliona dolarów.
Powiem, że w tym sezonie Gry w oszusta
po raz pierwszy zadaję pytanie za pół miliona dolarów.
A oto ono:
„Jakiego kształtu jest podobno gigantyczna asteroida Bennu,
która ma niewielki procent szans
na zderzenie z Ziemią w ciągu najbliższych 300 lat?
A: bączka, B: zęba mądrości,
C: łupiny orzecha ziemnego,
D: zegarka kieszonkowego”.
Zablokował odpowiedź.
Widzę uśmieszek.
- Radosny. - Cieszysz się.
To świetny moment. Proszę bardzo. Odpowiedz.
Odpowiedź to „C: łupiny orzecha ziemnego”.
Nie powiem, że uwielbiam astronomię. Słowa krętacza.
Ale naprawdę jestem pasjonatem.
Jedną z rzeczy, których dowiadujemy się z astronomii, jest to…
że grawitacja nadaje materii kształt sferyczny.
Wiele z tych odpowiedzi to kształty,
które nie są kuliste, a łupina orzecha ziemnego
to jakby dwa ciała niebieskie obracające się wokół siebie.
Dlatego to „C: łupiny orzecha ziemnego”.
Dwie kule obracające się wokół siebie.
OK.
Teraz u Alejandry widzę uśmieszek.
To ty doprowadziłaś go do 250 000 dolarów,
bo uwierzyłaś w oszustwo.
Co teraz myślisz, Alejandra?
Nie chcę znów się sparzyć.
Nie wierzę ci.
No weź. Nie zawiódłbym cię. Myślałem, że…
Nie zawiódłby cię.
Jak na kogoś, kto mówi, że jest takim pasjonatem,
był to niesamowity kit.
No nie.
OSZUSTWO
Shank, co ty na to?
Słuchałem. Słuchałem go uważnie. Przeanalizowałem to.
Nie było to coś, czego mnie uczono,
a studiowałem inżynierię rakietową.
No więc uznałem, że to oszustwo.
OSZUSTWO
Inżynieria rakietowa.
- Powinieneś mi powiedzieć. - No i zobacz.
Dwa oszustwa, ale nie dowiem się, co to znaczy, póki mi nie powiesz,
co z twoją odpowiedzią.
Cóż…
Absolutnie zgadzam się z Alejandrą i Shankiem. Oszustwo.
Chodziło o bączka.
Zaprzeczenie wszystkiego, co wiem o astronomii.
Sprawa wygląda tak:
jeśli Moji wykryła oszustwo, zakończysz grę z ćwierć miliona dolarów
i przejedziesz się swoim karawanem.
- Aha. - Czy co tam chcesz.
- Nie najgorzej. - Nie.
Ale jeśli Moji uwierzyła w twoje oszustwo,
zmierzasz w kierunku pół miliona dolarów.
Kto jest najtrudniejszym konkurentem?
Powiem,
że Moji jest bardzo twardą zawodniczką. Chyba jej do siebie nie przekonałem.
Nawet kiedy miewałem rację. Więc tak,
ciężki z ciebie orzech do zgryzienia.
- Nie asteroida-orzech, ale ciężki. - Dobre.
Nikt u nas jeszcze nie nakłamał za pół miliona dolarów.
Pół miliona dolarów.
Moji.
Co ty na to?
Absolutnie dałam się nabrać. Uznałam, że ma rację.
Pół miliona dolarów należy do ciebie.
- Pół miliona, kolego. - Ma ktoś papierową torebkę?
Niedobrze ci? Ale tak na wesoło?
Raczej tak hiperwentylacyjnie.
Pół miliona, kolego.
- Podsumujmy to. - Aha.
Zadano ci osiem pytań.
- Aha. - A jest ich tylko dziesięć.
Tylko na trzy odpowiedziałeś dobrze,
a więc przy pięciu pytaniach
twoje odpowiedzi były totalnym oszustwem.
- Fakt. - Ta gra to jakiś odlot.
Odlot. Wszystko to za absolutny brak wiedzy.
Wierz lub nie, wierzcie lub nie,
ale jestem niezły w ciekawostkach.
- Nieprawda. - No dobra, OK.
- Ale… - Ale w tej grze jesteś fantastyczny.
To było po prostu kiepskie rozdanie. Ale oznacza to, że los się odmieni.
Słucham?
Na to następne pytanie za 750 000 dolarów
będę znał odpowiedź, więc…
grajmy dalej.
O mój Boże.
- Boże. - Dajesz.
Odrzuciłeś właśnie pół miliona dolarów
na rzecz pytania za 750 000.
Nigdy nie byłem tu tak podekscytowany.
A ja możliwe, że nigdy w życiu.
Prawie w niczym nie miałeś racji.
Pytanie za 750 000 dolarów brzmi:
„Które trzyliterowe słowo
ma według OED 645 możliwych znaczeń –
najwięcej w języku angielskim?
A: run, B: get,
C: put czy D: set?”.
Powiedz im, Travis.
- Howie? - Tak.
Odpowiedź to „D: set”.
Jestem dyrektorem kreatywnym, z zawodu copywriterem.
Bardzo dobrze znam OED, czyli The Oxford English Dictionary.
Wciąż coś sprawdzam w tym słowniku. „Set” to takie słowo.
Może to być rzecz albo coś, co się robi.
Rzeczownik i czasownik w wielu zestawach, czyli sets.
„Set” – ustawiać różne rzeczy. Albo plan zdjęciowy.
To słowo, którego można używać na wiele różnych sposobów.
A więc D.
Dobra.
Słyszeliście go.
Odpowiedzi zablokowane.
Pytanie za trzy czwarte miliona dolarów.
Jeden krok dzieli cię od miliona.
Najbardziej ekscytująca gra w oszusta w historii Gry w oszusta.
I nie tylko tej gry.
Również gry w oszusta od zarania dziejów.
Co nie?
- Zacznę od ciebie. - Dobra.
Los miał się odmienić.
Miałeś odpowiedzieć poprawnie.
Czy znałeś odpowiedź?
Czy wciskałeś kit za trzy czwarte miliona dolarów?
Howie…
historia mojej gry mówi sama za siebie.
Tak, wciskałem kit.
No dobra. Poprawna odpowiedź to „A: run”.
Ale oszustwa jak dotąd ci służyły. Czy dalej tak będzie?
Moji, powiedz, co sądziłaś o tej odpowiedzi?
Słuchałam cię. Wiedziałeś, czym jest OED.
Na początku naprawdę ci wierzyłam.
Ale słuchałam dalej i…
ostatecznie mnie nie przekonałeś. Oszustwo.
- Przykro mi. - OK.
Alejandra.
Wybrałam oszustwo.
Nie uwierzyłam w ani jedno słowo poza The Oxford English Dictionary.
No dobrze. Dwa oszustwa.
Byłeś już w takiej sytuacji.
Znajomy teren.
Gra toczy się o 750 000 dolarów.
Jedno maleńkie oszustwo i masz szansę na milion dolarów.
To starcie między tobą i Shankiem.
Jeśli ci uwierzył, masz 750 000 dolarów, czyli trzy czwarte miliona.
Albo cię pożegna.
Tak.
I zakończysz grę z 250 000 dolarów.
Jestem strasznie ciekaw.
No cóż…
Czy ciekawość to pierwszy stopień do piekła?
Słuchałem Travisa uważnie.
I uznałem, że chce nas nabrać.
Wybrałem oszustwo.
OSZUSTWO!
Plus jest taki,
że wracasz do domu z ćwierć miliona dolarów.
Wjedziesz uroczyście swoim karawanem.
Wciskanie kitu jest z tobą bardzo fajne.
- Dzięki. - Naprawdę. Dziękuję.
- Było miło. Powodzenia. - Cześć.
Życzę wszystkim miliona.
Jestem przeszczęśliwy. Zaraz powiem żonie i dzieciom,
że tatuś wraca do domu z ćwierć miliona dolarów.
Można opłacić dzieciom studia.
I to właśnie zrobimy.
No dobrze. Najtrafniejszą osobą,
która znajdzie się na podium i zagra o milion dolarów, jest…
Shank.
78% TRAFNOŚCI
No proszę.
- A jak. - Chodź tutaj.
Zawsze chciałem wystąpić w teleturnieju. Ćwiczę całe życie.
Usiądź sobie, stań, zajmij miejsce.
I już.
Jestem inżynierem rakietowym, analitykiem danych.
I analitykiem oszustw.
W dobrym kłamstwie jest ziarnko prawdy.
Znajdę je. Świetnie się nadaję do tej gry.
Shank zmierzy się z dwojgiem nowych konkurentów,
którzy chętnie zajęliby miejsce na podium.
OK. Najpierw opowiedz mi trochę o sobie.
Pewnie. Mam na imię Shank. Jestem z Waszyngtonu.
Analizuję dane dla organizacji non profit.
Studiowałem na University of Maryland. Dalej, Terpsi!
Studiowałem inżynierię kosmiczną. Inżynier rakietowy.
W tej grze nie trzeba być inżynierem rakietowym.
Trzeba być świetnym we wciskaniu kitu.
Tak jest.
No dobrze. Są z nami nowi konkurenci.
Tom, nic o tobie nie wiem.
Branża konopna. Jestem z Las Vegas.
Ożeniłem się przed pandemią i chcę wygrać kasę.
Branża konopna?
Zgadza się.
- Trzeba się dzielić. - Aha.
- Megan. - Mam dwójkę dzieci.
Jestem z Pittsburgha.
No dobrze. Proszę o drabinkę finansową.
Zaczynamy od 1000 dolarów i gramy aż do miliona.
- A jak. - A jak.
Zagrajmy w oszusta. Proszę bardzo.
Pytanie numer jeden za 1000 dolarów.
„Dlaczego po tym, jak Mojżesz zszedł z góry Synaj
z dziesięcioma przykazaniami, wrócił na tę górę po kolejne tablice?
A: pierwsze skradziono,
B: lud prosił o kopię,
C: nikt nie potrafił ich rozczytać
czy D: pierwsze tablice rozbił w przypływie gniewu?”
Uważnie cię obserwują.
Czyta swoją tablicę.
Wybiera odpowiedź.
On i tylko on wie, czy wie.
Słuchamy.
Praktykuję hinduizm.
Nie jestem więc specjalistą…
Nie mam ogromnej wiedzy o Mojżeszu, ale wiem to,
że Boga łatwo jest rozgniewać.
Czasem ludzie źle to przyjmują i sami się złoszczą.
Rozbił je w przypływie gniewu.
Moji, to na pewno nie jest inżynieria rakietowa.
Nie. Nie jest to twoja specjalność.
Widziałam, jak długo o tym myślałeś, więc…
musiałam wybrać oszustwo. Przykro mi.
- Bo myślał? - Długo myślał.
Powiesz Moji, jak jej idzie?
Po pierwsze, od początku planowałem długo się zastanawiać.
Nie kierujcie się tym, bo mówiłem prawdę.
Poprawna odpowiedź i masz 1000 w kieszeni. Megan i Tom ci uwierzyli.
Wyszli na prowadzenie w trafności.
Masz 1000.
Możesz zablokować tę kwotę,
żebyś bez względu na to, co się tu wydarzy,
nie wygrał mniej niż 1000 dolarów.
- Pewnie. - Co zrobisz?
Nie chcę odejść z pustymi rękami.
Nie zamierzam rezygnować aż do miliona, ale zablokuję ten 1000.
Dobra. Blokuje 1000 dolarów.
Pytanie numer dwa za 10 000 dolarów.
„Który aktor, według sprawozdania z 2020 roku,
ustanowił rekord przekleństw w filmach
wynoszący około 23 przekleństwa na 1000 słów?
A: Seth Rogen, B: Jonah Hill,
C: Samuel L. Jackson czy D: Joe Pesci?”
Znowu to samo.
Obserwuję go.
Jest konsekwentny.
Wybrał odpowiedź. Śmiało.
Nie wiem, gdzie to słyszałem, ale słyszałem. No i oglądałem Moneyball
jako koneser zakładów sportowych.
Wybrałem odpowiedź B. Jonah Hill.
Jonah Hill.
Tak jest.
Tak twierdzi.
Ale czy zna odpowiedź?
Czy może to oszustwo?
Tom, tym razem zacznijmy od ciebie.
Fajna odpowiedź i fajny film.
Wydawało się to logiczne.
Ale myślę, że oszust z ciebie.
OK.
Spokojna reakcja. „Oszust z ciebie”.
To jedyne miejsce, gdzie ktoś może powiedzieć:
„Oszust z ciebie”,
a ty na to: „Dzięki. OK”. No dobra.
Megan, co ty na to?
Wydawałeś się pewny siebie,
ale to chyba podstęp.
To było oszustwo.
OSZUSTWO
Dwa oszustwa, Shank.
Moji?
Też oszustwo.
OSZUSTWO
Trzy oszustwa.
Jeśli chciałeś zamaskować złą odpowiedź,
zakończysz grę.
Powiedz swoim konkurentom i całemu światu,
czy podałeś poprawną odpowiedź.
No weźcie. Jonah Hill. Najbardziej przeklina.
- Poprawna odpowiedź. - Tak!
Dziesięć tysięcy należy do ciebie.
Uważajmy na niego.
OK. Masz 10 000 dolarów.
To zaczynamy.
- Co? - Dobra.
Wierzycie, że jest inżynierem rakietowym? Czy to też podstęp?
- Może i jest. - Myślisz, że odleciałem?
No dobrze. Możesz zakończyć grę i zabrać 10 000 dolarów.
Możesz też grać dalej i zaryzykować tę kwotę dla 25 000.
Grajmy dalej. 25.
Czyli 25. Proszę bardzo.
Pytanie numer trzy.
„Co wyjątkowego jest
w jednym z najrzadziej odwiedzanych parków narodowych w USA,
florydzkim Parku Narodowym Dry Tortugas?
A: jest położony w 99% pod wodą,
B: znajduje się w wielkim leju krasowym,
C: to siedlisko aligatorów
czy D: to dawny obszar przeprowadzania testów nuklearnych?”
Zablokował odpowiedź.
Wie, czy ma rację. Zaraz poda wam odpowiedź.
Pewnie. Nie jestem z Florydy.
Mówiłem, że jestem z Waszyngtonu.
Musiałem pójść drogą eliminacji.
Wiem, że Floryda jest gęsto zaludniona.
Nie sądzę, by przeprowadzano tam testy nuklearne.
Park Narodowy Dry Tortugas – czyli suchy – nie jest w 99% pod wodą.
A to z aligatorami to podpucha.
Nie sądzę, żeby o to chodziło.
Wybrałem B. Jest w leju krasowym.
No dobrze. Wysłuchaliście go.
Obserwowaliście.
To trzecie pytanie. Nie wiem, czy znacie go lepiej.
Zaraz się dowiemy. Moji, co ty na to?
Ciężka sprawa. Patrzyłam na niego
i chyba widziałam, jak kłamie mi prosto w twarz,
ale mogło tam być ziarnko prawdy.
Musiałam jednak znów wybrać oszustwo.
Mimo ziarnka prawdy?
No właśnie. Wciąż mu nie ufam.
No proszę.
OK. Tom, co ty na to?
Podobała mi się twoja analiza. Dobra droga eliminacji.
Ale znowu wybrałem oszustwo.
OSZUSTWO
A to dlaczego?
Chodzi o to, jak o tym mówił.
W wyjaśnieniach dostrzegłem luki.
Nie kupiłeś drogi eliminacji?
- Aha. - Przykrywka niewiedzy?
Przykrywka niewiedzy.
No dobrze. Shank.
Dwoje konkurentów wybrało oszustwo.
Jeśli rzeczywiście oszukiwałeś, obyś przekonał Megan,
że mówiłeś prawdę, choć wiedziałeś, że się mylisz.
Megan.
Nie był pewny swojej odpowiedzi.
Ale w końcu nabrał pewności.
Czyli…
Wybrałam prawdę.
Dwadzieścia pięć tysięcy dolarów w kieszeni.
Czy mówiłeś prawdę?
Oszukiwałem.
Jednak oszukiwał.
Mogłem się znaleźć w niezłym leju krasowym.
Chodziło o to, że park jest położony w 99% pod wodą.
Megan, mogłaś go wyeliminować.
- Gdybyś wybrała oszustwo. Bo oszukiwał. - Sorry.
Dzięki tobie gra dalej.
Dwadzieścia pięć tysięcy. A jak to możliwe?
- Oszukiwałem. - Megan.
Dzięki, Megan.
No dobra.
Możesz zakończyć grę.
I zabrać 25 000 dolarów.
Albo zaryzykować tę kwotę.
Następne pytanie jest warte 50 000 dolarów.
Co zrobisz?
- Wchodzę w to. Dajemy. - Dajemy.
Jeśli się nie uda, zakończysz grę z 1000 dolarów.
Gramy.
Pytanie za 50 000 dolarów brzmi:
„Jaki instrument powszechny na ulicach Pjongjangu
jest znany w Korei Północnej jako „instrument ludowy”?
A: klarnet, B: akordeon,
C: lutnia czy D: ksylofon?”.
Odpowiedział na pytanie.
Dostaje informację, czy wybrał poprawną odpowiedź.
Podaj im ją.
Pewnie. Wiem, że mówimy o instrumencie ludowym,
bo chodzi o Pjongjang w Koreańskiej Republice Ludowej.
Patrzyłem na te opcje i tylko na ksylofonie
może grać wiele osób.
Dlatego wybrałem odpowiedź D. Ksylofon.
Republika Ludowa
grająca na instrumencie ludowym.
Moji, co ty na to?
Wciąż próbuję go rozgryźć. Patrzę na jego twarz.
Patrzę, jak odpowiada. Nie śpieszy się.
Myślę, że znów wcisnął nam kit.
- Oszustwo. - Oszustwo?
- Aha. - Dobra.
Tom?
Ciężko mi sobie wyobrazić plac w Pjongjangu
pełen ludzi grających na ksylofonach.
Może jak zamkniesz oczy?
Teraz to widzę. Dlatego wybrałem oszustwo.
Bo nie puściłeś wodzy fantazji.
- Tak? - Tak.
Niewiele osób widziało Pjongjang. Nie wyobrazisz sobie.
- Tak było ostatnim razem. - Aha.
Dwa oszustwa.
Zanim zapytam Megan, powiedz.
To poprawna odpowiedź?
Nie, to oszustwo.
Czyli oszustwo. Chodziło o akordeon.
To ludowy…
Piękna muzyka.
Z Koreą nie kojarzy się raczej polka.
Przynajmniej mnie.
No dobrze. Mamy dwa oszustwa.
I oszukałeś.
Tak.
Jeśli Megan to wykryła,
zakończysz grę z zablokowanym 1000 dolarów.
Ale jeśli ci uwierzyła, będziesz miał 50 000 dolarów.
- Megan? - Zgadzam się z Moji.
- Ciężko go rozgryźć. - Co nie?
Parę razy miał rację, ale też oszukiwał.
Wszystkiego po trochu.
Ale zakończysz grę z 1000.
Oszustwo.
OSZUSTWO!
Dobrze ci szło.
Nie jest to milion, ale zawsze 1000.
I wiesz co? Tysiąc dolarów to niezła kwota.
- Są zera. - A o to właśnie chodzi.
- Nie o kasę. O zera. - Tak jest.
Do zobaczenia. Dobranoc.
Okazuje się, że ta gra jest trudna nawet dla inżynierów rakietowych.
Może poszczęści się sprzedawcy marihuany.
Tom, byłeś najtrafniejszy.
Chodź tutaj.
Znam ciekawostki. Pracowałem w radiu.
Oszukuję w czterech językach.
Nie wierzę, że zagram o milion.
Czy umiejętności pomogą mu wspiąć się po drabince
w starciu z Megan i dwojgiem nowych konkurentów?
Nie widać, że kłamię, bo są tego różne objawy.
Rozniosę konkurencję.
Opowiedz mi trochę o sobie.
Las Vegas. Byłem kontrolerem ruchu lotniczego.
Pracuję w branży konopnej.
Boże.
Nie powiedziałbym, że to pokrewne profesje.
Jak większość.
Dalej lubisz odlecieć.
- Na bank. - No właśnie.
- Po ślubie? - Tak, tak.
Mam piękną żonę. Od roku. Ślub przed pandemią.
Razem przeszliście lockdown. Jak było?
Całkiem nieźle. Mam szczęście, że ze mną wytrzymuje.
Rety. To dobrze. Chcesz poznać konkurentów?
- A jak. - OK.
Ashley?
Producentka radiowa z Columbus w Ohio.
Uwielbiam ciekawostki, karaoke i podróże.
Billy.
Pracuję w służbie zdrowia. Brooklyn, Nowy Jork.
Super tu być.
No dobrze. Megan.
Byłaś już konkurentką.
Masz jeszcze jedną szansę na podium.
Tom, jesteś gotowy na oszustwa?
Na więcej, niż sobie wyobrażasz.
Dobra.
Pierwsze pytanie za 1000 dolarów.
„Co trzeba zrobić, żeby wygrać
internetową Nagrodę Darwina?
A: wymyślić coś bezużytecznego,
B: zepsuć coś, co wszyscy lubią,
C: urodzić brzydkie dziecko
czy D: umrzeć w bardzo głupi sposób?”
No dobrze.
Podaj konkurentom odpowiedź, a oni zdecydują,
czy to kit, czy prawda. Dawaj.
Nagrody Darwina to jedna z moich ulubionych rzeczy,
zwłaszcza podczas lockdownu.
Można sobie obejrzeć coś zabawnego.
Wybieram odpowiedź D. Umrzeć w bardzo, bardzo głupi sposób.
Ashley, co ty na to? Robisz minę.
Skrzywioną, bo nie brzmiałeś zbyt pewnie.
Mimo że oglądałeś te wszystkie filmiki podczas pandemii,
nie wiedziałeś dokładnie, czym są Nagrody Darwina.
Wybrałam więc oszustwo.
OK. Nie wydawał się pewny siebie?
Nie. Przejrzałam go.
Myśli, że cię przejrzała.
Przyłapała cię na kłamstwie?
Czy może wiedziałeś, o czym mówisz?
Dobrze wiem, o czym mówię.
Nagrody Darwina. Bardzo głupia śmierć.
Czyli nie oszustwo.
Dobra.
Tysiąc dolarów w kieszeni.
Pomyłka. Mów mi Darwin.
Liczy się trafność,
a tu jej zabrakło. Ale nie u Megan i Billy’ego.
Uznali, że wybrałeś poprawną odpowiedź.
- Dzięki niej masz teraz 1000 dolarów. - Tak.
- Wspaniale. - Możesz zablokować tę kwotę.
Następne pytanie jest za 10 000. Jak będzie?
Gram o 10 000.
- Bez blokady? - Bez.
- Grajmy dalej. - Gramy o 10 000 $.
No dobrze. Dziesięć tysięcy albo nic. Pytanie brzmi:
„Kontynent, na którym występuje ponad 3400 gatunków ptaków,
nazywany jest Kontynentem Ptaków. Który?
A: Europa, B: Ameryka Północna,
C: Ameryka Południowa czy D: Afryka?”.
Zastanawia się nad odpowiedzią.
Blokuje ją.
A teraz ją wam poda.
Uważam, że Ameryka Południowa –
ze swoimi wybrzeżami, górami i ogólną geografią –
jest znana jako Kontynent Ptaków.
Jest tam więcej gatunków niż na jakimkolwiek innym kontynencie.
Niektóre rejony nie są też zamieszkałe –
raj dla ptaków.
OK.
Ta odpowiedź to raj dla uszu.
Zablokowaliście odpowiedzi.
Ashley, znów najpierw ty.
Ostatnio uznałaś, że oszukuje.
Co tym razem sądzisz o jego odpowiedzi?
Rzeczywiście raj dla uszu.
Uznałam,
że masz rację.
Dziesięć tysięcy dolarów należy do ciebie.
Dziękuję, Ashley.
Miałeś rację czy oszukiwałeś?
- Mam rację. - OK.
Tym razem Ashley się udało.
Cała trójka ci uwierzyła.
Czy skosztowałeś przed grą produktu, który sprzedajesz?
Jesteś na haju?
Nie dzisiaj. Może w tym tkwi problem.
Problem? Nie ma problemu. Masz 10 000 dolarów.
Jestem przeszczęśliwy.
A nie byłbyś szczęśliwszy,
gdybyś doszedł do końca i wygrał milion?
Po to tu jestem.
- Serio? Grasz o milion? - Tak.
Wciąż mam dla ciebie blokadę.
Możesz zablokować 10 000 albo grać dalej.
Gramy dalej.
- Serio? - Na bank.
To jest Vegas!
- Nie stroiłem się na darmo. - Aha.
Jedziemy. Pytanie za 25 000 dolarów brzmi:
„Który fragment legendarnej przemowy
mówca wymyślił na poczekaniu, a nie przygotował wcześniej?
A: »Lat temu osiemdziesiąt i siedem«,
B: »Mam marzenie«,
C: »Czytajcie mi z ust: żadnych nowych podatków«
czy D: »niech pan zburzy ten mur«?”.
OK. Zablokował odpowiedź.
Pora, abyś podał ją konkurentom i wyjaśnił.
Moja odpowiedź?
Kiedy prezydent Bush powiedział:
„Czytajcie mi z ust: żadnych nowych podatków”, często improwizował.
Miał wtedy wiele kwestii do poruszenia.
Na pewno nie była to przygotowana część przemówienia.
- A więc C. Mówi, że to odpowiedź C. - C.
Tym razem zacznę od Megan.
W jego odpowiedzi brakowało mi pewności siebie.
Trochę improwizował.
Wybieram oszustwo.
OSZUSTWO
OK. Czy chcesz powiedzieć nam coś jeszcze, Tom?
„Czytajcie mi z ust” to absolutne oszustwo.
Chodziło o „Mam marzenie”.
Niesamowite, prawda?
- Aha. - No dobra.
Po raz pierwszy musiałeś oszukać, a Megan od razu to wyczuła.
Jeśli ta dwójka wybrała oszustwo,
zakończysz grę z niczym, bo nie użyłeś blokady.
Ale jeśli przekonałeś Ashley lub Billy’ego,
że niepoprawna odpowiedź jest poprawna, zostaniesz w grze.
Jeśli nikogo nie nabrałeś,
koniec twoich szans na milion dolarów.
Jak będzie?
Dowiemy się w następnym odcinku Gry w oszusta.
Napisy: Katarzyna Puścian