Nie mam fortuny,
ale mam mnóstwo uczuć.
Jesteś nieudacznikiem.
DZIEŃ PO ZAMACHU
Wieści z Marylandu?
Nic nie przyszło.
Co mamy?
Przesłuchaliśmy obsadę Naszego amerykańskiego kuzyna,
personel Teatru Forda, domowników Sewarda,
ale nie wiemy, gdzie może się ukrywać.
Ktoś gdzieś wie, gdzie on jest.
Sekretarzu.
Mamy świadka, który pożyczył Boothowi konia.
- Tego z gwiazdką na czole. - Przyprowadź go.
Ojcze, uważamy, że powinieneś mieć ochronę.
Doprawdy?
Poradzę sobie sam.
PROKLAMACJA EMANCYPACJI
LEE SIĘ PODDAJE!
NARÓD W ŻAŁOBIE.
100 000 $ NAGRODY! MORDERCA
PREZYDENT
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
„MANHUNT: THE TWELVE DAY CHASE FOR LINCOLN’S KILLER”
OBŁAWA
PREZYDENT POSTRZELONY!
Słuchajcie! Zgodnie z rozkazem Stantona
mamy natychmiast złapać morderców prezydenta.
DEPARTAMENT WOJNY USA NOWY JORK
Umów spotkanie z burmistrzem. Patrolujcie pociągi i doki.
I wszyscy, słyszycie? Wszyscy zbierajcie informacje o Boocie.
Cokolwiek ten świr knuł przed 14 kwietnia,
jeśli coś usłyszycie, mówcie.
Poruczniku Baker, pomówmy, nim wyjadę.
Detektywie Baker, w czym mogę pomóc?
Znowu zarzucasz mnie papierami?
Jestem odpowiedzialny
za wybranie śledczych, którzy będą szukać Bootha.
A ty, drogi kuzynie, jesteś moimi oczami i uszami w 16. Pułku Kawalerii.
Czekaj, jestem donosicielem?
Mówię, że wyznaczono nagrodę,
a ja się na nią nie załapię, bo zatrudniam ludzi.
Dlatego wyznaczam ciebie i zatrzymamy pieniądze w rodzinie.
- Wchodzisz w to? - Już ją wydaję.
To były dwa konie.
Twierdzisz, że ktoś pomagał Boothowi?
Zgadza się. David Herold.
Pożycza ode mnie konie na polowania.
Tym razem ich nie zwrócił.
- Sekretarzu? - Tak?
Sąd chce zaprzysiąc Johnsona w Kirkwood.
Dziękuję, że pan przyszedł.
Mój syn spisze zeznania.
Ojcze.
Pamiętaj, że masz się spotkać z Ellen na cmentarzu.
Przeproś ją ode mnie.
Panie sekretarzu?
Problem w tym, że Johnson nie odpowiada.
Sekretarzu?
Co? O co chodzi?
Chyba wiem, kto konspirował z Boothem.
- Kto? - Właścicielka domu, w którym mieszkam.
Mówię prawdę.
PENSJONAT PANI SURRATT
Aktorzy objazdowi potrzebują przyborów kuchennych, więc pożyczyłam je Boothowi.
Władze?
Proszę otworzyć.
Nie wiedziałem, dokąd pójść.
Nie mamy wolnych pokoi. Wyjdź, włóczęgo.
Zgubiłem kapelusz.
Jeśli pani Surratt ma kłopoty, wrócę później.
Jesteśmy z Departamentu Wojny.
Kim pan jest?
Zatrudniła mnie, żebym wykopał rynsztok.
Nie znam tego człowieka. Nigdy w życiu go nie widziałam.
To nie jest błoto na twoim płaszczu.
Pani Surratt, stać.
Ojcze, wysłuchaj naszych modlitw. Zlituj się nad ich duszami.
Otwórz ich serca. Okaż nam miłosierdzie.
Ojcze, wysłuchaj naszych modlitw. Zlituj się nad ich duszami.
- Otwórz... - No proszę.
Wykopaliście razem dół.
Wysłuchaj naszych modlitw. Zlituj się nad ich duszami.
JAMES M. STANTON UKOCHANY SYN 1861-1862
Twój ojciec by tu był...
gdyby mógł.
Znowu jest zajęty ratowaniem Republiki.
Gdy skończy...
wróci do nas.
HOTEL KIRKWOOD
APARTAMENT WICEPREZYDENTA JOHNSONA
Musisz wstać.
Tak.
Wiem, że wszyscy chcą już zaczynać.
Poza tobą, Edwinie.
Proszę.
Co to jest?
Gdybyś się zastanawiał, czemu Booth do mnie wpadł przed zamachem,
nie wiem.
JOHN WILKES BOOTH AKTOR.
A wcześniej cię odwiedzał?
Nigdy.
Jest aresztowany?
Mamy podejrzanego.
Czatował tu na ciebie.
Brał udział w spisku.
Ciekawe, czemu mnie oszczędził.
Nie wiem.
Ty mi powiedz.
Podobno po kilku drinkach stracił odwagę.
Czyli butelka, która zniszczyła moją reputację,
ocaliła mi życie.
To jak to będzie wyglądało?
Moim priorytetem jest gospodarka, nie prawa Murzynów.
Nie będę marnował mojej popularności
u obu partii na twoją moralną krucjatę.
Gdzie jest Booth?
- Myślimy, że pojechał na Południe. - Jeśli tak,
niech szukają go lokalne władze.
Lokalną władzą jest tam Konfederacja.
Przynajmniej wyglądasz przyzwoicie.
Uczyłem się na krawca.
Niech ktoś posprząta pokój na ceremonię.
Możesz być pierwszym człowiekiem, który nazwie mnie prezydentem.
Najpierw dotknij Biblii.
Kiedy dotrzemy do Richmond?
Za kilka dni.
Konie muszą się popaść.
Miejskie konie wolą owies albo siano.
Mudd nie ma zapasów.
A nie chce być widziany w sklepie częściej niż zwykle.
Powinieneś się ogolić.
Mam zgolić wąsy? Oszalałeś?
- To mój znak rozpoznawczy. - Odrosną ci.
- Chcesz je mieć w więzieniu? - Jeśli jeszcze...
Przydaj się na coś. Zejdź mi z oczu.
Nie wracaj bez whisky i paszy dla koni. Rozumiesz?
Szukają mnie, a nie ciebie.
Po prostu...
zrób to dla mnie.
Proszę.
POSZUKIWANA POMOC
UWAGA! UWAGA!
ZAKAZ SPRZEDAŻY PASZY DLA KONI
EDWIN M. STANTON DEPARTAMENT WOJNY USA
ROK PRZED ZAMACHEM
Szukam Davida Herolda.
To ja. W czym mogę pomóc?
Interesują nas twoje talenty.
To znaczy?
Kolega chodził z tobą do szkoły.
Podobno znasz lasy w Marylandzie jak własną kieszeń.
Podobno udzielałeś nam też pomocy medycznej.
Nie usłyszałem nazwiska.
John Junior Surratt.
Z Surrattsville?
Nazwa na cześć ojca, nim się zapił.
Matka zrobiła mu ostatniego drinka.
Chciałbym cię przedstawić przyjacielowi.
To przeznaczenie, bo jest na twojej ścianie.
JUNIUSZ BRUTUS EDWIN I JOHN WILKES BOOTH
JULIUSZ CEZAR JOHN WILKES BOOTH JAKO MAREK ANTONIUSZ
John Wilkes Booth? Jest twoim przyjacielem?
Chcę, by był też twoim.
Ja, Andrew Johnson...
Uroczyście przysięgam...
Urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych wiernie sprawować.
Dziękuję, że przyszłaś.
Oraz ze wszystkich swych sił...
- Nie zapomniałem. - Dochować, strzec i bronić...
- Rozumiem. - Dochować, strzec i bronić...
Nigdy nie opuściłeś jego urodzin.
Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
Ja też za nim tęsknię.
Konstytucji Stanów Zjednoczonych.
- Tak. - Panie prezydencie.
Moje gratulacje.
Zmień minę, kochany.
Musisz dać mu szansę.
Mary!
Muszę zrobić kule.
Co? Nie, mam tylko jedną.
Doktor kazał się śpieszyć. Wyraził się jasno.
Hej!
Mary!
Pacjenta trzeba ogolić.
Ufasz jej?
Mary pracuje dla mnie od dziecka.
Macie zniknąć, nim wrócę.
Nie jestem pewien co do wąsów.
Ty głupia czarna suko!
Nie miałam na myśli nic złego.
Wiesz, kim jestem, małpiatko?
Jeśli kimś ważnym, to nie wiedziałam.
Wyjechałam stąd tylko raz...
Przez ciebie się denerwuję.
A gdy się denerwuję, to załatwiam sprawę!
Po co tak kombinujesz?
Nie masz dobrych kart, Mary.
Już wygrałem tę książkę.
Jesteś jak mały chłopiec.
Henry! Pan G. tu jest z ludźmi szeryfa.
Złapali Wilsona, Johna, Alexa i Sama.
Ratuj się, Bill. Uciekaj!
Weź broń!
Zgaś lampy i nie wychodź.
Słyszysz, Mary?
Zabiorą mnie do Marylandu? Znowu będę niewolnicą dr. Mudda?
Idź! Ukryj się!
Hej, ty! Wychodź.
PENSYLWANIA WOLNY STAN
To nie jest Maryland.
Mam prawo odzyskać własność.
Nawet jeśli jest na północ od linii Masona-Dixona.
Schyl się! Schyl!
Nie widzę.
Mary, wracaj tu!
Wsiadaj do wozu.
Dość tej zabawy w wolnych ludzi.
Czas jechać.
Łowcy głów. Próbują zabrać Sama.
Proszę usiąść.
Panowie, przepraszam,
że moje nieposłuszne czarnuchy narobiły tu tyle zamieszania.
Popieramy abolicję. Wybraliście sobie złe miasto.
Przestańcie i odejdźcie.
Daj spokój.
Ludzie szeryfa wezmą nagrodę za tą twoją siostrzenicę.
Nie wchodź nam w drogę, bo ciebie też zabierzemy.
- Jak ona się czuje? - Nie chce podjąć żadnych decyzji.
Prawie nie mówi.
Dla Lizzie pracuje teraz 20 szwaczek.
Każda kobieta w mieście chce mieć jej suknię.
Będę na liście oczekujących na suknię na pogrzeb.
Na mojej liście zawsze jesteś pierwsza.
Nie mam czasu na nową suknię.
Włożę tę, którą...
miałam na pogrzebie Williego, jeśli ją naprawisz.
Ktoś ją znajdzie.
Musimy wybrać miejsce spoczynku.
Mogę zasugerować Arlington?
Chcesz go pochować na ziemi Lee?
To już nie jest jego ziemia.
Będzie to miejsce pochówku dla naszych poległych bohaterów.
To cmentarz wojskowy. To nie w porządku.
Był naczelnym dowódcą.
To nie w porządku.
Wiesz, w który garnitur chciałabyś go ubrać?
Za życia nie obchodziły go ubrania. Myślisz, że teraz obchodzą?
Ty byłeś jego wojenną żoną. Ty się tym zajmij.
Nie możesz nam dać paszy dla koni?
Nie mogę.
Mój sąsiad, Swann, jest przewodnikiem.
Pomoże wam się przedostać przez bagna do Rich Hill.
Potem spotkacie przyjaciela,
który wam pomoże dotrzeć do Dixie.
- W Rich Hill? - Tak.
Znasz lepszą drogę do Richmond?
Mary!
Gdzie jest ta książka, którą czytasz za moimi plecami?
Słucham?
Daj mi ją, dziewczyno.
Proszę, doktorze Mudd, nie.
Daj mi ją.
Proszę, doktorze Mudd.
- Daj mi książkę. - Proszę...
Tutaj jest ukryta droga do Dixie. Idźcie tędy.
WASZYNGTON I OKOLICE
- Tak. - Jeśli was złapią, połknijcie to.
Tak.
Milo?
Nasi agenci znaleźli to.
Booth odbył cztery spotkania z grubymi rybami z Wall Street.
Chciał, by z nim zainwestowali w platformę wiertniczą w Pittsburghu.
W platformę?
Założę się, że „platforma” to szyfr dla ucieczki po zamachu.
Mogę zobaczyć książeczkę?
Pewnie. Co myślisz?
Pojawia się pytanie.
Booth jest jednym z najsłynniejszych aktorów.
Wyznaczyłeś dużą nagrodę za jego głowę.
Dlaczego nikt go jeszcze nie znalazł?
Jedynym wyjaśnieniem jest to, że jest chroniony
przez tajne służby Konfederacji.
Mów dalej.
Jeśli Bootha ochrania Konfederacja,
to czy przyłożyli do tego rękę?
Z kim się kontaktuje?
Booth to kaskader. Kto zlecił ten wyczyn?
Konfederacja? Wall Street?
Albo, wysłuchaj mnie, Johnson?
Baker.
Kto na tym najwięcej zyskał? Johnson.
Twierdzisz, że Johnson zatrudnił Bootha do zabicia Abe’a,
a potem przypisał sobie nieudany zamach?
Brzmisz jak Mary Lincoln.
Nie wykluczaj Johnsona. Wszyscy tak myślą.
- Sekretarzu. - Tak?
Znalazłem akta syna Mary Surratt, Johna Surratta Juniora.
Składał podanie o pracę.
- W którym departamencie? - Twoim.
Chciał się zbliżyć.
I był poczmistrzem znanym z dostarczania telegramów do Richmond.
Kurier Konfederacji?
Albo agent.
Mógł łatwo szmuglować pieniądze i wiadomości przez pocztę.
Raz go nawet złapaliśmy
ze sporą ilością pieniędzy, ale nie znaleźliśmy nic obciążającego.
- Nie zatrzymaliśmy go? - Nie.
Przepraszam.
Powinienem był od razu zauważyć powiązania z matką.
Tak, powinieneś był.
Gdzie była ta poczta?
W Surrattsville. Matka ma tam tawernę.
Kawaleria ją przeszukała, ale niczego nie znaleźli.
Doprawdy?
Twój dziadek ukrywał niewolników w domu.
Ludzie szeryfa robili naloty i nigdy niczego nie znaleźli.
Wyznacz nagrodę za Johna Surratta Juniora. Połowę tej za Bootha.
Eckert!
Znajdź Weichmanna.
Zabierze nas do Surrattsville.
PENSJONAT PANI SURRATT W MARYLANDZIE
Dobry, panowie.
Patrzcie na mnie, ręce na widoku.
Spokojnie i powoli.
- W porządku? - Tak, nic.
- Nikogo nie ma? - Pusto.
A tu?
Uspokójcie się.
Eckert! Weichmann! Eckert!
Musimy to rozszyfrować.
WYSŁAĆ TĘ WIADOMOŚĆ DO JOHNA SURRATTA JUNIORA
Co to jest?
Telegram, ale zaszyfrowany.
Od Jeffersona Davisa do twojego przyjaciela, Johna Surratta Juniora.
Usiądź.
Syn właścicielki domu był zamieszany.
Dostał wiadomość od Konfederacji w tygodniu przed zamachem.
Kiedy ostatni raz widziałeś Johna Surratta?
John miał...
Wyjechał z miasta przed 14 kwietnia. Mówił, że szuka pracy.
Mógłby zaplanować zamach?
Nie powiem, że nie.
Byłeś zaangażowany w spisek
mający na celu obalić Gabinet?
Nie.
Nie mogłem uwierzyć, że mieszkałem
z ludźmi, którzy planowali zamach...
Surrattowie sympatyzowali z Konfederacją.
Wiedziałeś o tym.
Dlaczego przyjaźniłeś się z Johnem, gdy dla mnie pracujesz?
- Ja nie... - Nie słyszę!
Przyjaźniliśmy się przed wojną,
ale nie zgadzaliśmy się we wszystkim.
Nie zgadzaliśmy się co do Lincolna i niewolnictwa.
Ale czy wszyscy się nie przyjaźniliśmy przed wojną?
Nigdy nie słyszałeś żadnych planów, rozmów?
Znałem Bootha jako przyjaciela Johna.
Potem spotykali się w pensjonacie w Waszyngtonie.
W jakim celu?
Nie wiem.
Nie wiesz?
Nie uważałem się za dość ważnego,
by przyjaźnić się ze znanym aktorem.
Nigdy mnie nie zapraszali.
Weichmann, mieszkałeś tam. Byłeś z nimi blisko.
Mam uwierzyć, że niczego nie widziałeś?
Nie wierzę ci. Okłamujesz mnie?
Pani Surratt.
Widziałem, jak pani Surratt daje im paczki.
- Paczki? Jakie paczki? - Wdowa powiedziała...
...że to przybory kuchenne, ale teraz myślę, że to była broń.
Nigdy nie naraziłem Departamentu. Jestem lojalny Unii.
Wynoś się.
Idź już.
Pani Surratt,
zapewnianie miejsca spotkań.
Może pani za to zawisnąć.
Za dostarczanie broni. Za to też.
Tak jak za spiskowanie w tajemnicy.
- Albo... - Nie.
Powiesz mi, gdzie on jest i wrócisz do domu, Mary.
- Wrócisz do domu. - Nie możesz.
- Chciałabyś? - Spójrz na mnie.
- Nie możesz mi tego robić. - Chciałabyś?
Nie możesz.
- Brawo. - Proszę.
- Nigdy nie zagrasz z Boothem... - Proszę.
...ale będziecie mieć wspólny proces. Gdzie on jest?
Nic o tym nie wiem.
A twój syn? Jest z Boothem?
Nie powiedziałabym wam, nawet gdybym wiedziała.
To mój syn.
Zmniejsz ilość jedzenia.
- Sekretarzu? - Nie!
- Słyszałeś. - Proszę, Boże.
Proszę! Chcę wrócić do domu!
Panowie, wstajemy.
To, że nie zabiliście Johnsona, nie znaczy, że możecie odpoczywać.
Ruszać się.
Panie Powell, jest pan przy zdrowych zmysłach?
Spróbujmy znowu. Gdzie jest Booth?
Udało się?
Używam klucza z pokoju Bootha,
ale to bazgroły.
Używają przynajmniej dwóch słów.
Albo trzech, a może nawet czterech.
Zgaduj. Stany Dixie. Platforma wiertnicza. Przywódcy Konfederacji.
Potrzebowałbym stu ludzi i stu lat, żeby to złamać.
To znajdź stu ludzi.
- Chłopak chce z tobą porozmawiać. - Wprowadź go.
- Peanuts, prawda? - Tak.
Jak twoja głowa?
Dobrze.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Musi pan coś wiedzieć o Boocie.
Co takiego?
Gdy wyszedł z teatru, skakał na jednej nodze.
Doskakiwał do konia. Został poważnie ranny.
Wyglądało, jakby złamał nogę.
Skakał na jednej.
Jesteś pewien?
Tak to wyglądało.
Jeśli złamał nogę, będzie potrzebował lekarza.
Jedyne, co pan zrobił, to nastawił mu nogę?
Mój pacjent był ogolony.
To mógł być ten Booth, ale go nie rozpoznałem.
Wiedział pan, jak się nazywa?
Tylko tędy przejeżdżał, więc nie zakładałem kartoteki.
Kiedy się pan dowiedział o zamachu?
Z porannej gazety.
Przeczytał ją pan przed czy po tym, jak pacjent,
prawdopodobnie Booth, odjechał?
Nie mogę potwierdzić, że to był Booth.
Nie pamiętam, kiedy przeczytałem wiadomości.
Dziwne, żeby tego nie pamiętać.
Pacjent czytał gazetę?
Człowiek ze złamaną nogą
czyta tylko etykietę z butelki z alkoholem.
A teraz muszę odebrać poród bliźniaków.
Jasne.
Proszę nie przesłuchiwać mieszkańców bez mojej obecności.
To proszę zostać.
- Ty! - Tak? Jak mogę pomóc?
To tylko mój stolarz.
Jesteś lojalny doktorowi,
czy powiesz prawdę?
- Ja... - Nie wiem...
Nie wiem, o co chodzi,
ale nie chcemy z bratem kłopotów.
Proszę ich pytać, o co pan chce.
Chłopak nie jest taki bystry jak dziewczyna.
Wiedziałaś, że doktor Mudd leczył Johna Wilkesa Bootha?
Nie znałam nazwiska pacjenta.
Wiedziałaś, że pacjent dr. Mudda, John Wilkes Booth, zamordował prezydenta?
Nie, aż do tej chwili.
Wiesz, dokąd się udał?
Nie zamierzaliśmy wysłać mu pocztówki...
Jasne.
- To straszne wieści. - Tak.
Dziękuję.
Proszę napoić konie, jeśli potrzeba.
To miłe.
Dobra, wracajcie do pracy. To jeszcze nie Wielkanoc.
Wujku Henry?
Nie!
To droga do Rich Hill?
Nie wiem.
Proszę na to spojrzeć.
- Co to jest? - Druga inauguracja.
- Dobrze. - Myślę, że to jest Booth.
Był tam.
„Jedna ósma populacji to kolorowi niewolnicy...
SZEŚĆ TYGODNI PRZED ZAMACHEM
...którzy nie są rozlokowani w całej Unii, a głównie w jej południowej części”.
A co myślisz o tym?
„Jednak jeśli Bóg zechce, aby to trwało, dopóki całe bogactwo
zgromadzone przez 250 lat pracy niewolników nie zostanie zatopione
i póki każda kropla krwi wyciśnięta batem nie zostanie spłacona
kroplą krwi utoczoną mieczem, to, co powiedziano 3000 lat temu,
jeszcze raz trzeba powtórzyć:
»sądy Pana są prawdziwe i sprawiedliwe«”.
Zbyt radykalne?
Nie, powiedz prawdę o tej walce.
Abe, nigdy nie byłeś bardziej kochany.
Jeśli nie masz siły mówić prawdy teraz, to...
Nikt jej nigdy nie powie.
Tak.
Z tego powodu chcę dodać,
jeśli ktoś chciałby kwestionować nasze działania...
„Ci niewolnicy wzbudzali dziwne i potężne zainteresowanie.
Wszyscy wiedzieli, że to zainteresowanie było powodem wojny”.
Ojcze, nie chciałem... To nie twoja wina.
Tak.
W porządku.
BIAŁY DOM
Lekarz z Marylandu, Mudd, nastawił Boothowi złamaną nogę.
Mamy go?
Wyjechał dziś rano.
Był z nim ktoś jeszcze?
Nie wiem.
- Edwin. - Elizabeth.
Dokąd pojedzie rodzina prezydenta?
Do Chicago.
Rozumiem.
Ale mówiąc bez ogródek, pani Lincoln zrujnowała tę rodzinę.
- Abe wiedział? - Nie, i dzięki Bogu się nie dowie.
Możemy sprzedać suknie, biżuterię, ale...
Nie, rozumiem. Jest uparta, wygadana, ekstrawagancka.
Cechy jak u senatora.
Tak.
Mogłaby być senatorką, gdyby dopuszczano kobiety.
Być może.
Obawiam się, że bez pana Lincolna jej sytuacja finansowa jest ciężka.
Czy Kongres może przekazać wdowie fundusze?
Nie. Nie ma teraz posiedzeń Kongresu...
Zobaczę, co da się zrobić.
Dziękuję.
- Dobrze się czujesz? - Prawie go dorwałem.
SEKRETARZ WOJNY DOM EDWINA STANTONA
Słyszałeś to?
To jakieś zwierzę.
Gratuluję, panie prezydencie. Georgia cieszy się na współpracę.
Witamy z powrotem w Unii.
A mieliśmy wybór?
Dziękuję.
Nikt nie chce zdobywać stanowiska jak ja.
Tu nie chodzi o mój awans, ale o nasze leczenie.
Za zjednoczenie, przyjaciele.
Za Stany Zjednoczone.
Niech ten tchórz ucieka w zapomnienie.
Chyba nie ma pan naprawdę tego na myśli, panie prezydencie?
Dorośli przy tym stole chcieliby przejść
do omawiania planów na nasz przyszły dobrobyt.
Jeśli nie wyznaczymy granicy
na zamordowaniu prezydenta,
to przyznajmy, że nie ma granicy.
Za naszego nowego prezydenta, Andrew Johnsona.
- Hip, hip! - Hurra!
Uważaj z kwestionowaniem obławy,
jeśli nie chcesz, by cały kraj pytał, kto najwięcej zyskał na śmierci Abe’a.
- Ojcze, mogę na słówko? - Tak.
Tak.
Ellen się przestraszyła.
Strażnicy znaleźli odcisk buta mężczyzny i ślady błota na werandzie.
Eddie? Kiedy do nas aplikował,
czy w teczce była aplikacja Surratta?
- Tak. A co? - Rozmiar buta.
Mam dla ciebie zadanie.
Jeśli uda cię się dogadać z redaktorem.
Im więcej noszę kapeluszy, tym lepiej w nich wyglądam.
Wszyscy mamy tak samo.
Chodzi o wywiad czy rozgłos?
Potrzebuję wtyczkę w Montrealu. Na wczoraj.
Co chcesz wiedzieć?
Cokolwiek tajna społeczność Konfederacji w Montrealu wie
o zamachu, finansowaniu spisków przeciwko Stanom.
Widziałem tam Bootha i Surratta.
Zapytaj „przyjaciół”, czy widzieli, dokąd pojechali.
Tu jest zaliczka. A jeśli cię złapią, jesteś dziennikarzem.
Nie pracujesz w Departamencie Wojny.
Dam znać, gdy się czegoś dowiem.
Odśwież sobie francuski
i poszukaj mi czegoś obciążającego
na kogokolwiek, kto pomaga Surrattowi i Boothowi.
A jeszcze lepiej...
znajdź ich.
Piękna jak wiosna.
John, miło cię widzieć.
Co możemy dla ciebie zrobić?
Szkoda, że mi jej nie sprzedałeś, ale Lincoln to zepsuł.
- Jakieś objawy? - To co zwykle.
Mary, przygotuj pokój na górze.
Nie uwierzysz, kogo leczyłem.
- Króliczka wielkanocnego. - Lepiej.
- Naszego przyjaciela. - Był tu?
Tak. Nie Jezus.
Wiedziałeś, że plan się zmienił?
Wiedziałeś?
Odpowiedz.
Wiem, co mam wiedzieć i nie zadaję pytań.
Sugeruję ci to samo.
Potrzebujesz zapasów?
Na dzień albo dwa.
Mary, idź rano na rynek
i kup zapasy dla Johna.
Ponoć mnie szukają.
Podobno Departament Wojny nie ma nic na nikogo.
Zawsze doceniam twoją gościnność.
SEKRETARZ STANU DOM WILLIAMA SEWARDA
Wiem, jak byliście blisko...
i wiedziałem, co się stało...
gdy nie przyszedł mnie odwiedzić.
Myślałem, że pomyślałem o wszystkim.
Ale miałeś rację. To ekstremiści.
Bądź ostrożny.
Myślisz, że przyjdą po mnie znowu?
Tak.
To niech przyjdą.
Dzień dobry, ojcze. Mam pomysł.
Może zamiast grzebać ciało Lincolna, zrobimy kampanię objazdową?
Niby jak?
Będziemy transportować jego ciało pociągiem, pokazywać w miastach,
by Amerykanie mogli go opłakiwać.
Im więcej Amerykanów zobaczy stratę z bliska,
tym większe zyskasz poparcie, by wdrożyć jego wizję.
Dobry pomysł.
Gdzie powinien spocząć? Tu? W stolicy?
Nie, Mary Lincoln na to nie pozwoli.
Zabierzmy go do domu.
Ostatni przystanek, Springfield, Illinois.
Miły akcent.
To dobry pomysł, Eddie.
- Rozpocznę przygotowania... - Ja to zrobię.
Abe będzie w wiadomościach.
A że Rekonstrukcja wisi na włosku, to Lincoln musi przyćmić Bootha.
30 000 DOLARÓW NAGRODY ZA JOHNA WILKESA BOOTHA!
Wygląda przyjaźnie.
Hej! Nie waż się.
Idź po swojego właściciela.
Patrzysz na niego.
Tak, to moja posiadłość, więc możecie się zamknąć.
Urodziłem się wolny.
Szukamy Rich Hill.
Pokażę drogę za dwa dolary.
Za tyle to nas tam zabierz.
To kosztuje pięć.
Mogę pokazać wam drogę,
ale za trzy, bo nie przyjęliście dwóch.
A jeśli nie pokaże?
Nie, nic z tego.
Sami znajdziemy drogę.
Zaczekaj. Mapa Mudda niezbyt dobrze pokazuje okolicę.
Potrzebujecie przewodnika? Bo cena wzrasta.
Mogę ci to powierzyć? Pokrycie kosztów podróży dla Mary.
Pilnuj tego.
Mam nadzieję, że nie wyda tego na zbytki.
To bardzo hojne z twojej strony. Dziękuję.
Elizabeth.
Nie możemy się cofnąć.
Aż 29 lat czekałam, by wykupić wolność. Nie będę znowu czyjąś niewolnicą.
Nie.
Dbaj o siebie, Edwinie. On by tego chciał.
Mary, tamtego wieczoru podniosłem głos...
Oboje go kochaliśmy.
Znajdź zabójcę mojego męża.
Robercie.
Wracajcie bezpiecznie.
Nie możemy tędy jechać.
Tam są bagna.
A z drugiej strony żołnierze Unii.
To jest jedyna droga do Rich Hill.
Oddajcie mi pistolety.
Mamy ci oddać broń?
Byście nie zrobili nic głupiego.
Koniec mszy.
Musimy się śpieszyć, póki wszyscy są w kościele.
- Gotowi? - Nie jesteśmy głupi.
Ja też nie.
Nie jadę dalej bez waszej broni.
Strata czasu.
Czekaj.
Ten czarnuch może być naszym zbawieniem.
Napisy: Agnieszka Otawska