สวัสดี จัมซัป
ข้าทำอะไรลงไป
ข้าเปิดเผยที่อยู่ของเจ้า
โธ่ พระเจ้า…
ยกโทษให้ข้าด้วย
เจ้าก็รู้ว่าข้าจะยกโทษให้
ข้ารักเจ้ามาก จัมซัป
ข้ารักเจ้ายิ่งกว่าลูกๆ ของข้า เผ่าพันธุ์ข้า
ยิ่งกว่าชีวิตข้า
ทำไม
เพราะความทุกข์ทรมานบนโลกใบนี้ จัมซัป
ความทุกข์ของการดำรงอยู่
ความเจ็บปวดจากการไม่รู้
"ข้ามาจากไหน ข้าจะไปไหน"
"ทำไมข้าถึงเกิดมา"
คำถามเหล่านี้จะหมดไปก็ต่อเมื่อเรามีความรัก
เมื่อนั้นสิ่งเหล่านั้นจึงมีความหมาย
ความรักทำให้คำถามทั้งมวลหายไป
รักไม่สนใจในคำตอบ
ข้า…
ข้าไม่คู่ควรกับเจ้า
ข้า…
ข้าแค่…
เจ้าหลงระเริงไปเพราะรู้ในสิ่งที่ไม่มีผู้อื่นรู้
ความเป็นอมตะที่ข้ามอบให้เจ้า ไม่ใช่การลงโทษ
ที่จริงมันคือของขวัญ
แต่ข้าจะเอาของขวัญนั้นคืนมา จัมซัป
ตอนนี้เราทั้งคู่คือมรรตัยแล้ว
ในที่สุด
ข้าทำลายวัฏจักรของพี่แล้ว ชาห์มารัน
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก ย้อนกลับไม่ได้อีกแล้ว
ความยุติธรรมมาถึงเสียที
นี่ไงล่ะ ความรัก
นี่ไงล่ะราคาที่ต้องจ่ายให้แก่การรักคนทรยศนี่
ทรมานเหมือนที่ข้าทรมาน
แล้วก็มาหาข้า
เข้ามาเลยสิ
เข้ามา!
ไม่ต้องพูดถึงสัญลักษณ์…
นายไม่ใช่มาร์อีกแล้วด้วยซ้ำ
ไงล่ะ
มา สอนฉันอีกสิ
ว่าไง
"อยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวเถอะ" ทำไมไม่พูดล่ะ หือ
ตอบอะไรบ้าบอมาอีกสิ หือ
พูดสิ!
พูด!
ไม่มีความหวังสำหรับนายแล้ว
จีฮาน
เสียใจด้วยกับการสูญเสียของท่าน
ข้าก็เช่นกัน
วัฏจักร…
ถูกทำลายแล้ว
จัมซัปจากไปแล้ว
ทุกสิ่งจะไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก
มนุษยชาติไม่มีโอกาสทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
ยังมีหนทางอยู่
พาฉันไปหาชาห์มารัน ไปที่สวรรค์ของนาง
ไม่
ถึงฉันจะสาปแช่งลิลิธกับชาห์มารัน แต่ฉันก็ไม่บอกแน่
- แกจะสนไปทำไม - เพราะโลกนี้มีความสมดุลอยู่
บางสิ่งก็ศักดิ์สิทธิ์ เมซุต ไม่ควรไปแตะต้อง
อย่าหวังสูงให้เกินตัวนัก
- ฟังนะ - ทำไม อะไร
ยังจะเอาอะไรอีก
แกได้ไปหมดแล้วนี่ ไม่ใช่เหรอ
แกมีเงิน มีอิทธิพล มีครอบครัว
ยังจะอยากได้อะไรอีก หือ
ฉันอยู่ได้อีกแค่สามเดือน
ฉันรู้เรื่องตำนานนั่น
ยารักษาที่หางของชาห์มารัน
แกจะพาฉันไปหานาง
ท่านเมซุต
ตายซะเถอะ
คุณเมซุต
มาราน เบห์รูโซลู
เราเจอเขาแล้วครับ
บอกทีมยุทธการให้ไปเจอฉันที่นั่น
พวกคุณต้องไปที่ป่า จาฟเกสรออยู่ที่นั่น
พวกคุณอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
ไปที่ป่าซะ
แล้วชาห์มารันล่ะ นางมารึยัง
มาแล้ว
มาเถอะ เร็วเข้า
- ไม่มีอะไรแล้ว เราจะไปกันแล้ว - จบซะที
ไม่มีหนทางอื่นแล้วเหรอ
ลิลิธชนะแล้ว จาฟเกส
นางพรากจัมซัปไปจากข้า
ถ้าอยากให้วัฏจักรดำเนินต่อไป…
ทุกอย่างต้องย้อนกลับ
และต้องเหมือนเดิมทุกประการ
ไม่มีทางอื่นแล้ว
ชาห์ซู
ข้าเสียใจแทนนาง
นางแข็งแกร่งกว่าที่เราคิด
ไม่ต้องห่วง
เพราะแบบนี้ไม่ใช่หรือ นางถึงถูกเลือก
นางถูกเลือกเพราะนางรักเหมือนที่ข้ารัก
ยกโทษให้ข้าด้วย ชาห์ซู
จบแล้วเหรอ
จัมซัปล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับจัมซัป
ลิลิธ
แล้วมารานล่ะ เขาอยู่ไหน
สบายดี ไม่ต้องห่วง
แต่ชาห์มารันมีคำขอร้องถึงคุณ
คำขอที่ท้าทายมาก
ชาห์ซู
ชาห์ซู!
ชามั้ย
เกิดอะไรขึ้น
มันจบแล้ว
หมายความว่าไง
ชาห์มารันล่ะ
นางมาแล้ว
งานของเราจบแล้ว
เราเป็นอิสระแล้ว
ชาห์ซู ผมไม่เข้าใจ
แล้วมาร์ล่ะ
จาฟเกสจะดูแลพวกเขา
เธอกำลังพาพวกเขาไปยังบ้านใหม่
ลิลิธล่ะ
ชาห์มารันจัดการอยู่
บอกแล้วไงว่าตอนนี้เราเป็นอิสระแล้ว
ชาห์ซู มีหลายเรื่องที่คุณควรรู้ไว้
จำที่คุณพูดได้ไหม
คุณอยากได้ยามเช้า ที่เราอยู่กันอย่างเงียบสงบไม่ใช่เหรอ
แค่ผู้หญิงกับผู้ชายคู่นึง
วันปกติ วันธรรมดาวันนึง
ก็ได้แล้วนี่ไง
- ก็ใช่ แต่ทุกอย่างมัน… - มาราน
ไว้ค่อยคุยกันได้ไหม
นะ ตอนนี้เรามาดื่มด่ำกับมันก่อนเถอะ
นะ ฉันขอละ
ไปล้างหน้าซะ
ฉันจะไปรอคุณข้างนอก
- หนูเหนื่อย - เราเกือบถึงแล้ว
เรื่องนี้ต้องมีคนอย่างจัมซัป
พวกคุณรู้ได้ยังไง
มาราน…
ชาห์มารันมั่นใจได้ยังไงว่ามารานจะตามฉันมา
คุณคิดว่าเขาจะไม่ตามงั้นเหรอ
อาจจะ
หนาวเหรอ
นิดหน่อย
เดี๋ยวผมเอาอะไรมาให้สวมนะ
เราไปเตรียมน้ำอาบกันดีไหม
อาบน้ำร้อนกัน
ฉันคิดถึงอ่างอาบน้ำ
ได้เลย
เดี๋ยวผมมานะ
คุณจะไม่รู้สึกเจ็บปวด
คุณจะได้อยู่ในที่ที่คุณรู้สึกสงบที่สุด
มันจะเป็นยังไง
งู…
พวกมันจำศีล
มันจะเป็นแบบนั้น
คุณจะรู้สึก…
ถึงความง่วงงุนอันอบอุ่นแสนสบาย
รู้สึกดีจังเลย
คุณดูซีดๆ ไปนะ
คุณรู้ใช่ไหมว่าฉันรักคุณมาก
พูดสิ
ชาห์ซู คุณตัวร้อน
ฉันอยากให้พูดออกมาดังๆ พูดสิคะ
พูดว่า "ผมรู้ว่าคุณรักผม"
ผมรู้สิ ผมรู้แน่นอน
ฉันอยากให้ได้ยิน
กุหลาบขาว
กุหลาบของแม่ฉัน
มันกำลังเรียกฉัน
ที่ไหน
ใต้ดิน
คุณไปไหนไม่ได้นะ ได้ยินไหม
อยู่ที่นี่นะ
ฉันต้องไป
ได้ งั้นเราไปด้วยกัน
นะ ชาห์ซู
คุณไปไม่ได้
สัญลักษณ์บนตัวคุณหายไปแล้ว
ผมไม่ยอม คุณไปไม่ได้
ชาห์ซู
อยู่กับผมนะ ชาห์ซู
ชาห์ซู
จูบฉันหน่อย
ชาห์ซู
วันนี้เราคนหนึ่งต้องตาย
ไม่
เจ้าคือน้องสาวข้า
สายเลือดเดียวกัน คลานตามกันมา
และเจ้าเป็นที่ต้องการในโลกนี้
ทุกสิ่งอยู่ในดุลยภาพชั่วนิรันดร์ ในวัฏจักรอันไม่สิ้นสุด
เจ้าทำลายสิ่งที่ข้าสร้าง
เพื่อให้ทุกสิ่งจะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
พี่พูดเรื่องอะไร
ข้าทำลายวัฏจักรของพี่ไปแล้ว
ไม่เห็นเหรอ
มนุษย์คือบ่อเกิดของความชั่วร้าย ไม่ใช่ข้า
พวกเขากำลังนำความตายมาสู่ตัวเอง
มันจะเปลี่ยนไป
ตลอดเวลามานี้มันไม่เปลี่ยนไปเลย
ทำไมถึงจะเปลี่ยนตอนนี้ล่ะ
มนุษย์ไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ
รับรู้ซะที
เจ้าพูดถูก
มนุษย์ทำลายดุลยภาพ
แต่ไม่ใช่เพราะพวกเขาชั่วร้าย
จิตวิญญาณมนุษย์มีแต่ความกลัว
ความกังขา
และศรัทธา เพราะเหตุนั้นเอง
เพราะเหตุนั้นมนุษย์ถึงทำผิดพลาด
ไอ้ความเมตตาของพี่นี่ช่าง…
รู้ไหมสิ่งที่มนุษย์ผิดพลาดมากที่สุดคืออะไร
มนุษย์ชอบตัดสิน
ตัดสินตัวเองเป็นส่วนใหญ่
มนุษย์ถึงได้รู้สึกเจ็บปวดแสนสาหัส
ความเจ็บปวดกลายเป็นความเดือดดาล
และมันทำลายทุกอย่าง
แต่ทุกสิ่งในจักรวาล มีความรักอยู่ในแหล่งกำเนิดของมัน
เหมือนกับสิ่งที่เจ้ามีในตัวเจ้า
น้องข้า…
น้องสาวแสนสวยผู้มืดมนของข้า
พวกเขาฆ่าพี่
ขวานเล่มนั้นบั่นเนื้อพี่
ข้าได้ยินเสียง
พวกนั้นสับพี่เป็นท่อนๆ
พวกนั้นพรากพี่ไปจากเรา
แต่พี่ก็ยังพล่ามถึงมนุษย์อยู่อีก
ครั้งแล้วครั้งเล่า
ทำไมพี่ถึงทรยศเรา
ข้าแค่รักมากเหลือเกิน
ข้ารักความรัก
ต่อให้ต้องสังเวยตัวเอง
พี่สังเวยข้า
เพราะเจ้าไม่เรียนรู้สักที
ข้าเกลียดพี่
ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็…
อย่าพูด
ข้ารักเจ้ามาก
พี่จะทำอะไร
จัมซัปจากไปแล้ว
เขาตายแล้ว
วัฏจักรสลายแล้ว
พี่ทำแบบนี้ทำไม
ตราบใดที่ความรักยังมีอยู่…
คนอย่างชาห์มารันและจัมซัป
จะยังคงมีมาเรื่อยๆ ตลอดไป
ไม่
เจ้าต้องไปแล้ว
อย่า
ข้าขอโทษ
ข้าเป็นน้องสาวพี่
ไม่สงสารข้าก็สงสารตัวเองบ้าง
พวกนั้นจะฆ่าพี่
เลือกข้าเถิด
ครั้งนี้ช่วยเลือกข้าที
พี่
พวกมันจะสับพี่เป็นชิ้นๆ
พวกมันจะฆ่าพี่
จะไม่ใช่ครั้งแรก
แต่อาจเป็นครั้งสุดท้าย
เหมือนงูกินหางตัวเอง
อย่า
ชะตากรรมของเราจะเกิดขึ้นซ้ำอีก
ความดีและความชั่ว ชีวิตและความตาย จะต่อสู้กันตลอดกาลและตลอดไป
สำหรับเราทุกผู้ทุกนาม ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว
อย่า
น้องสาวข้า ชีวิต…
ก็คือความตาย
อย่า!
ท้องฟ้า
ภูเขา
ทะเล…
ทั้งหมดนี้ได้เห็นความรักอันเหลือเชื่อ
การทรยศอันเหลือเชื่อมาแล้ว
มนุษย์จะทำให้โลกจบสิ้นลงด้วยโทสะ
จู่โจมใส่ทุกสิ่งด้วยความโลภโมโทสัน
ด้วยความปรารถนาที่ไม่รู้จักพอ
หรือมนุษย์จะได้เรียนรู้เสียที
เรียนรู้ที่จะรัก ที่จะยินยอม
ที่จะเป็นหนึ่งเดียวกับโลก
ส่วนข้าจะรออยู่ มนุษย์เอ๋ย
ต่อให้ข้าต้องตายเป็นพันครั้ง
ข้าก็จะกลับมามีชีวิตทุกครั้ง
และข้าจะรอให้เจ้าเลือกสิ่งที่ถูกต้อง
จงจำข้าไว้ มนุษย์
อย่าได้ลืมข้า
จำไว้…
ว่า ณ ที่ใดที่หนึ่ง ข้าตายเพื่อเจ้า
ข้าฝากความหวังไว้ที่พวกเจ้า
(ชาห์มารัน)
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์