ไม่นะ! ฉันต้องไปสายแน่ๆ!
ฉันจะสอบตกม.ปลายทั้งๆ ที่เพิ่งเข้าเรียนไม่ได้!
ว๊าย!
โอ๊ยๆๆ...
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ขอบใจนะ...
ต้องขอโทษจริงๆ
ฉันกําลังรีบไปน่ะ... อุ๊บ!
เธอนี่วิ่งไม่ดูตาม้าตาเรือเลยจริงๆ
เกือบนึกไปแล้วว่าฮิปโปวิ่งชนฉัน
ระวังหน่อย ไม่งั้นเธอวิ่งชนคนอื่นล้มแน่ๆ
ตาบ้าเอ๊ย!
กูซพูดสายอยู่
ฉันกําลังตามหาเกรฟส์ กีเดี้ยน แล้วกูซนี่ใครกัน
นายคุยอยู่กับผู้ใหญ่ที่เคยชื่อกีเดี้ยน เกรฟส์
ตอนนี้ชื่อกูซแล้ว กอร์ดอน กูซ
เจ๋งอยู่ รู้ไหม ที่จริงฉันไม่ได้ชื่อลูคัส
แต่ชื่อลุค
มันก็ไม่เห็นจะต่างกันมากมายตรงไหน
ช่างเหอะ นายจะให้ฉันช่วยอะไร
คือเรื่องมันเป็นแบบนี้นะ กูซ
ฉันสูญเสียทุกอย่าง นายก็สูญเสียทุกอย่าง
ฉันเลยคิดว่านายอาจมีคําแนะนําอะไรสักอย่าง
ต้องการบางอย่างจากฉันขึ้นมาสินะ
ฉันรู้ว่าฉันทิ้งนายให้ลําบากหลังจากสู้กับแมทธิว
แต่ถ้านายพอจะเมตตาให้อภัยฉัน ฉันก็...
นายต้องการการให้อภัยงั้นเหรอ
ฉันน่ะ... คิดบางอย่างที่แตกต่างสิ้นเชิง เอาไว้ในใจแล้วละ
มิตรภาพ!
โอ้ว!
โอเค พร้อมนะ
(ดูอิตเบสต์ ฮาร์ดแวร์)
เย่!
นายก่อนเลย โว้ว! แจ๋วเป็นบ้า!
ว้าว!
ฉันไม่เป็นไร
ลุค ฉันไม่เป็นไร
เธอพูดถูก รู้ไหม
บางครั้งฉันก็ทําตัวเป็นไอ้เจ้าบ้า...
พวกเขาชอบกันเหรอเนี่ย
เพราะบางครั้งก็รู้สึกว่าพวกเขาเกลียดขี้หน้ากัน
นี่มันซีซัน 12 แล้วนะ
ฉันให้นายยืมดีวีดีได้นะ ถ้านายอยากรู้ปูมหลังตัวละคร
ฉัน...
ฉันไม่อยู่แค่ 90 นาทีเองนะยะ!
พวกนายทําอะไรกับบ้านฉัน
แล้วไอ้หุ่นยนต์นั่นมันอะไร
หุ่นยนต์อะไร
(สก็อตต์ พิลกริมออกสตาร์ท)
(อ้างอิงจากนิยายภาพ "สก็อตต์ พิลกริม")
(ช่วงเช้าก่อนหน้านั้น)
(ตอนที่หก ปริศนาหาคนทํา)
(1 ผู้เล่น 2 ผู้เล่น)
(ใครเอาตัวสก็อตต์ไป? กีเดี้ยน (กูซ) และจูลี่???)
- เธอน่ะเอง - จูลี่ ฉันขอพูดสั้นๆ
เมื่อกี้เสียงรองเท้าสเกตใช่ไหม
บอกราโมน่าให้เข้ามานั่งพักข้างในก่อนสิ เราจะดูทีวีและกินมันฝรั่งทอดกัน
ไม่นะ เราไม่เหลือมันฝรั่งทอดแล้ว! จูลส์ เราต้องการมันฝรั่งทอด!
ตกลงเธอคบกับกีเดี้ยนสินะตอนนี้
ฉันกับกีเดี้ยนเหรอ เปล่าย่ะ
นั่นกอร์ดอน กอร์ดอน กูซ
จะบอกว่าผู้ชายที่กินมันฝรั่งทอด อยู่บนโซฟาเธอไม่ใช่อดีต...
มหาเศรษฐีชั่วร้ายจอมเผด็จการบ้าอํานาจ ที่ฉันเคยเดตด้วยงั้นสินะ
สรรพคุณยาวยืดจนไม่รู้จะเลี่ยงยังไง
เดี๋ยวกลับมานะ ที่รัก!
โอเค บาย จะคิดถึงเธอนะ!
ฉันจะโคตรคิดถึงนายมากกว่า!
ดู ดู่ ดู่ ดู ดู ดู ดู
ดู ดู่ ดู่ ดู ดู่
ขนมปังทําเธอคิด
งั้นเหรอ
ก็ทุกอย่างไม่ใช่รึไง
คลุมเครือไปนะ
ขนมปังทําให้เธออิ่ม
โจ่งแจ้งไป
ดู ดู่ ดู่ ดู ดู่
ขนมปังไม่ใช่ทั้งหมดนั่น
ขนมปังทําเธออ้วน
โอ้แม่เจ้า!
นี่ ไนฟ์ นายเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่เมื่อไหร่
ราวๆ สักสี่ชั่วโมงก่อนได้ปะ
นานกว่านั้นนิดนึง
แล้วเธอทํายังไงให้ซีอีโอของจีแมนมีเดีย เอางบมาทุ่มกับโปรเจกต์เธอ
คือว่า มันเป็นไอเดียฉันน่ะ
มิสเตอร์พาเทลมีเงินทุน แต่เขาก็ยัง...
หลงใหลคลั่งไคล้ละครเวทีบรอดเวย์
ฉันอ่านบทสัมภาษณ์เขาในนิตยสารฟอร์บส แล้ว...
ตอนเขาให้เราบินไปหาที่นิวยอร์กซิตี เพื่อประชุมเสนอไอเดียที่รังซ่อนตัวลับของเขา
ฉันรู้เลยว่าต้องพูดอะไรบ้าง
ละครมิวสิคัลนอกบรอดเวย์
แล้วใครจะเหมาะกับบทนํามากไปกว่าคุณล่ะ
ฉันเหรอ ตัวเอกงั้นเหรอ
ไม่ค่อยมีคนรู้เรื่องนี้นะ แต่ฉันจบเอกละครเวทีสมัยเรียนมหา'ลัย
ที่จริงฉันเคยแสดงนําในโชว์เดี่ยวของฉันเอง
คุณพระ! ไม่รู้เลยนะเนี่ย
มีใครถ่ายวิดีโอไว้ไหมคะ
ว้าว น่าประทับใจอะไรเช่นนี้! นายว่าเขามีพรสวรรค์ไหมล่ะ สตีเว่น
ยิ่งกว่าพรสวรรค์ซะอีก!
เงียบนะ! ฉันตัดสินใจแล้ว
โปรเจกต์สก็อตต์ พิลกริม กับชีวิตกระจิ๊ดริดมหาศาล... ได้รับอนุมัติ!
หวังว่านายจะรู้ว่าเราเห็นค่า ความคิดเห็นของนายมากแค่ไหนนะเพื่อน
เรากําลังดัดแปลงผลงานของนายอยู่นะ
จากใจครีเอทีฟคนหนึ่งถึงอีกคนนะ แค่อยากให้รู้ว่าเราพยายามทุกอย่าง
เพื่อปรับผลงานนายด้วยความเคารพ
ฉันรู้ว่านายผิดหวังที่หนังของนายเจ๊ง แต่นี่ก็สนุกเหมือนกันนะ จริงไหม
ฉันไม่แคร์หรอกเรื่องที่หนังไปไม่รอด
มันไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันเลย
คือฉันคิดถึงการมีรถกอล์ฟเป็นของตัวเอง
มันไม่มีความหมายกับนายเลยเหรอ
จากใจครีเอทีฟคนหนึ่งถึงอีกคนนะ ฉันไม่อยากเชื่อว่านายพูดแบบนี้
ทุกเพลงของฉันเป็นเหมือนลูกๆ ฉัน
ฉันว่าเรื่องของเรื่องคือ ฉันจําไม่ได้ด้วยซ้ําว่าฉันเป็นคนเขียน
นายพอจะอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ เป็นรูปธรรมหน่อยได้ไหม
คือฉันฝันว่าเห็นปีศาจผีอําที่คอมพิวเตอร์ของฉัน
แล้วฉันก็ตื่นนอนตอนเช้า แล้วมันก็อยู่ตรงนั้นแล้ว
สคริปต์สมบูรณ์ที่มีชื่อฉันเขียนอยู่
และนายแน่ใจนะว่าเป็นปีศาจผีอํา
ไม่งั้นจะเป็นตัวอะไรล่ะ
ก็คนที่เขียนสคริปต์ของนายไง
ดูสิ!
เราต้องบอกราโมน่าเรื่องนี้
ยัยนั่นมีเอี่ยวด้วยเหรอ
ราโมน่าออกตามหาสก็อตต์มาตลอด
จริงดิ
พวกนายสองคนใช้ชีวิตต่อไป
แต่ราโมน่าไถสเกตไปทั่วเมือง เฝ้าถามคําถามฉลาดๆ
กับคนโง่ๆ มากหน้าหลายตา
ไม่รู้มาก่อนแฮะ
ไม่เอาน่า ไนฟ์ อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้ผ่านไปไม่ได้เหรอ
ตอนเราเจอราโมน่าที่กองถ่ายหนัง เธอเองก็ดูใจเย็นออกนี่นา
ก็นั่นมันเรื่องงาน แต่นี่มันเรื่องอารมณ์ล้วนๆ
เรื่องอารมณ์ล้วนๆ
ฉันขอพยานหน่อยได้ไหม
พอเลย! เลิกเขียนเพลงซะที ด้วยดึงสติสักแป๊บได้ไหม
ใช่ เราไปหาราโมน่ากัน
(เฟิร์สต์คัป)
กีเดี้ยนกับจูลี่เหรอ ขอทีเหอะ กอร์ดอน กูซไม่มีทางแน่ๆ
เธอช่วยอธิบายเรื่อง "กอร์ดอน กูซ" นี่หน่อยได้ไหม
คือ ตอนที่ฉันเรียนม.ปลาย ในนอร์ธเบย์ ออนแทรีโอ
กอร์ดอน กูซเป็นเด็กที่ประหลาดสุดๆ ในชั้นปี
แว่นเขาใหญ่มโหฬารเกินใบหน้า เสื้อผ้าก็เข้ารูปดูตลก
แม้แต่ทรงผมก็พลาดมหันต์
ทุกคนเรียกเขาว่า "ใจเด็ด"
เพราะเขาใส่เสื้อยืดแปะคําว่า "ไม่กลัว" ทุกวัน
เดาว่าเขาคงปลื้มฉายาที่ว่าจริงจังไปหน่อย
วันหนึ่ง เขาก็เอาแผน 12 ข้อ ไปเสนอสาวสุดฮอตของโรงเรียน
เพื่อโน้มน้าวใจเธอว่า ทําไมเธอถึงต้องเดตกับเขา
(ทําไมเธอควรเดตกับกอร์ดอน)
พวกเขาเรียกฉันว่าใจเด็ด
ฉันไม่กลัวการถูกปฏิเสธแม้สักนิด
ก็เลยไม่มีอะไรจะเสียที่จะพยายามทําแบบนี้
ทั้งโรงเรียนต่างจับตาดู
เขาย้ายออกไปหลังจากนั้น
แต่ฉันไม่เคยลืมเรื่องเขาเลย
ฉันไม่รู้มาก่อนว่ากีเดี้ยน เกรฟส์ คือเจ้าเด็กทึ่มจากอดีตของฉัน
จนกระทั่งเขาโผล่มาที่หน้าประตูบ้านฉัน
แมทธิว พาเทลเอาทุกอย่างที่เขามีไป แล้วเหลืออะไรทิ้งไว้ข้างหลังล่ะ
กอร์ดอน กูซ
กอร์ดอน กูซ แล้วเธอสองคนไปกันได้เหรอ
เราเข้าใจกันและกัน
ตอนฉันอยู่กับเขา กีเดี้ยนน่ะ กอร์ดอนเป็นคนคลั่งแค้น กระวนกระวาย
หุนหันพลันแล่น ชอบทําร้ายจิตใจ จอมบงการ ช่างปั่นและหยิ่งยโสหลงตัวเอง
แต่ถ้าเขาทําให้เธอมีความสุข ก็ดีนะ ฉันว่า
มันไม่ดีหรอก มันโคตรเฮงซวย
โทษที อะไรนะ
ตอนกอร์ดอนโผล่มา เขาหิวกระหายอํานาจ
เขาอยากแก้แค้น
เขายอมทําทุกอย่างเพื่อชิงอาณาจักรเขาคืนมา
ความทะเยอทะยานมันร้อนแรง
แต่พอผ่านไปสองสามวัน มันเหมือนพลังชั่วร้ายเหือดหาย
ตอนนี้เขาเอาแต่นั่งดูอะนิเมะบนโซฟาทั้งวัน
ถ้ามันเป็นการแสดงล่ะ
กีเดี้ยนที่ฉันรู้จักเป็นจอมวางอุบาย
สมาคมแฟนเก่าชั่วร้ายอาจเป็นแค่สิ่งหลอกตา
เพื่อปกปิดแผนลักพาตัวลับสุดยอด
บางทีอาจไม่มีแฟนเก่าคนไหนรู้เห็นด้วย
อาจเป็นฝีมือจีแมนคนเดียว
หรืออาจเป็นพวกเธอสองคนที่รู้เห็นเป็นใจกัน
ฟังนะ ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้น
ฉันก็อยากให้เราวางแผนการจอมวายร้าย น่าตื่นเต้นสักอย่าง
มันคงทําให้บ้านมีชีวิตชีวามากขึ้นกว่านี้
แต่เขาก็แค่ไอ้คนขี้แพ้ เชื่อฉันเหอะ
เธอจะขีดฆ่าชื่อเขา หรือเรา ออกจากลิสต์รายชื่อเธอก็ได้นะ
คืบหน้าหนึ่งก้าว ถอยหลังสองก้าว
เธอน่าจะแวะไปทักทายเขาหน่อยนะ
ฉันว่ากอร์ดอนอยากขอโทษที่ตั้งสมาคมนั่นขึ้นมา
ฉันต้องทําด้วยเหรอ
นี่ ชื่อจริงเขาคือกอร์ดอน กูซ และเขาอาศัยในละแวกนี้แหละ
แถมกําลังเดตกับสาวคนหนึ่งที่ทํางานร้านกาแฟ
เชื่อเรื่องเพ้อเจ้อนี่ไหมล่ะ
ฉันชอบเรื่องเพ้อเจ้อนั่นนะ ฉันคลั่งเรื่องเพ้อเจ้อ
สเตซี่ เมื่อกี้แอบฟังเหรอยะ
เธอไม่น่ามาที่นี่ในวันที่เธอหยุดนะ ไปซะ รีบออกไปจากที่นี่ซะ
หลังคาฉันเป็นรูโหว่เหรอเนี่ย!
ฉันไม่อยู่แค่ 90 นาทีเองนะยะ!
พวกนายทําอะไรกับบ้านฉัน
แล้วไอ้หุ่นยนต์นั่นมันอะไร
หุ่นยนต์อะไร
ฉันเคยเห็นหุ่นยนต์นั่นที่ไหนนะ
ฉันต้องการคําตอบ!
ไม่ใช่ฉัน กูซเป็นคนทํา
อะไรนะ กูซไม่เล่นสเกตซะหน่อย
ฉันจะสร้างลานสเกต กลางบ้านแสนน่ารักของจูลี่ไปทําไม
เธอดูโกรธสุดๆ แปลว่าฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ใช่ไหม
อยู่ที่นี่เหรอ อะไรนะ
ฉันไม่สนว่าพวกนายคนไหนเป็นคนทํา! นายสองคนต้องชดใช้!
เอื้อก!
โอ้ ไม่นะ
จูลี่ พาวเวอร์ส ปะทะ ลูคัส ลีและกอร์ดอน กูซ
สู้เลย
หยุดนะ! นี่งี่เง่าชะมัด
ทําตัวเป็นผู้ใหญ่กันสักครั้งเถอะ โอเคปะ
จูลี่ เธอทําอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ คิดว่าอารมณ์มันพาไปล่ะมั้ง
ลูคัส นายอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันไร้สาระสิ้นดี
หาที่อยู่ของนายเองสิ
ฉันหมดตัวนี่นา
เงินจะซื้อตั๋วเฟิร์สต์คลาสบินกลับแอลเอยังไม่มี
งานเดียวที่พอหาได้คือพากย์เสียงซีรีส์แอนิเมชัน
ลูคัส ลีเกิดมาเพื่อบทไลฟ์แอ็กชันเท่านั้น
นายอาจต้องเปิดใจรับโอกาสอื่นๆ ซะบ้าง
ส่วนนาย!
เลิกทําตัวเป็นไอ้ขี้แพ้ซะที
และดูแลจูลี่ให้ดีกว่าที่เคยดูแลฉัน
เฮ่ หุ่นยนต์นั่น ที่มีที่บังโคมไฟครอบหัวน่ะ
ฉันเคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
ตอนถ่ายหนังไง มันสอดแนมฉันมาถึงในรถเทรลเลอร์
ไม่ใช่ที่นั่น แต่เป็นที่อื่น...
เธอรู้ว่าใครเป็นคนประดิษฐ์มันใช่ไหม เจ้าหุ่นจิ๋วตัวโปรดของพวกมันไง
เจ้าคู่แฝด
ไปก่อนนะ
เดาว่าเธอคงมีเรื่องที่ดีกว่าต้องทํา เอาละ ดีใจที่ได้เจอนะ
ใช่ ว่างๆ ก็แวะมาที่ร้านกาแฟได้นะ
กาแฟฟรีใช่ไหม
ฝันไปเหอะย่ะ!
แต่ถ้านายอยากได้งานทํา เราเปิดรับอยู่นะ
เอาเหอะ กอร์ดอน...
เพื่อนยาก
จูลส์ เธอคิดว่าฉันเป็นไอ้ขี้แพ้เหรอ
ไม่รู้สิ กอร์ดอน บางครั้ง ก็คงงั้น
งั้น ถ้าฉันบอกว่าตอนที่ฉันดูเหมือนไม่ได้ทําอะไร
และมัวแต่จัดงานปาร์ตี้น่าสมเพช...
ที่จริงฉันกําลังวางแผนการครั้งใหญ่
แผนการที่ฉันจะได้แก้แค้น คนที่พรากทุกอย่างไปจากฉัน
แผนการที่จะขยี้แมทธิว พาเทลให้ป่นปี้
เธอจะว่ายังไงถ้าฉันกําลังวางแผนที่ว่าอยู่
ฉันจะว่ายังไงน่ะเหรอ
ฉันจะบอกว่า "มันโคตรเร่าร้อน"
ทีนี้ก็ไปทําความสะอาดบ้านฉันซะ กอร์ดอน!
จัดไป!
พวกเธอมาทําอะไรที่นี่
เรามีข้อมูลเรื่องคดีเธอ คดีสก็อตต์ของเธอ
พวกเราไม่มีเบอร์โทรศัพท์เธอ
ถ้าฉันบอกพวกเธอว่าฉันไขคดีออกแล้วล่ะ
พวกเธอคนไหนอยากฟังไหมว่าฉันเจออะไร
นี่เป็นตอนโปรดของฉันใน "ปริศนาหาคนทํา"
ตอนที่เธอรู้ตัวว่าใครเป็นคนทํา
"ปริศนาหาคนที่ทํา"
ถ้าให้ดี น่าจะเป็น "ใครเป็นคนลงมือทํา" ฉันรู้ดี ฉันเคยเป็นนักเขียน
โอเค อย่างที่ทุกคนรู้
สก็อตต์ถูกพาตัวไปจากจุดเกิดเหตุที่เดอะร็อคคิท
ด้วยฝีมือคนที่จัดฉากการตายของเขา
ฉันพยายามหาว่าใครเป็นคนทํา ทําไปทําไม และทําได้ยังไง
และตอนนี้ฉันรู้คําตอบครบสามข้อแล้ว
เริ่มกันจาก "คนทํา"
ตอนนี้พวกเธอเกือบทุกคนคงรู้อดีตฉันแล้ว
ฉันเคยเดตกับคนมาเยอะซึ่งเป็นผู้ต้องสงสัย...
เป็นคําคล้ายกับคําว่า "ผู้ต้องสงสัยหลายคน"
ว้าว!
ใช่ ว้าว!
แฟนเก่าห้าคนถูกคัดออกจากลิสต์รายชื่อ
แมทธิว พาเทล ร็อกซี่ ริคเตอร์ ลูคัส ลี ท็อด อิงแกรม และกีเดี้ยน เกรฟส์
กอร์ดอน กูซ ก็ไม่สําคัญหรอกนะ
โอเค งั้นแฟนเก่าเจ็ดคน ถูกตัดออกไปห้าคน
ก็เหลือ...
สองคน คู่แฝด
เคนกับไคล์ คาตายานางิ
ทั้งคู่เป็นผู้ช่วยสอนในวิชาวิทยาการหุ่นยนต์ 101
เคนแก่กว่า 30 วินาที ไคล์เป็นคนใจร้อน
และนั่นนําไปสู่คําตอบว่า "ทําไปทําไม"
พวกเขามีแรงจูงใจ
ฉันเพิ่งเรียนมหา'ลัยได้เทอมที่สอง ฉันไม่รู้ว่าฉันทําอะไรอยู่
ฉันยังเด็กอยู่
แต่สําหรับเจ้าคู่แฝด ฉันมาใหม่น่าแอ้ม
เด็กสาวของปีนี้
ทั้งคู่เป็นเสือผู้หญิงและพวกเขาตื๊อฉันไม่เลิก
ฉันคงสะใจอยู่บ้างเหมือนกัน
ตอนพวกเขารู้ว่าฉันก็ปั่นหัวพวกเขาเล่น
นึกออกปะ ฉันเดตกับทั้งคู่พร้อมๆ กัน
ให้ตายสิ ราโมน่า
ฟังดูคุ้นๆ นะ
คุ้นเหรอ คุ้นกับอะไร
ใครสักคนที่คบกับใครสักคน และก็ยังคบกับใครอีกคน
และไม่มีใครคนไหนรู้เลยว่าคบซ้อนกับใครอยู่
สก็อตต์ เราไง
นี่ ช่วยเล่า "ปริศนาหาคนทํา" ต่อได้ไหม
ใช่สินะ
"ทํายังไง" เป็นประตูมิติวีแกน ที่สร้างด้วยพลังวีแกน
แต่ประตูมิตินี้แกร่งเกินระดับพลัง ของแฟนเก่าวีแกนคนเดียวของฉัน
และนั่นทําให้ฉันรู้ว่า...
อะไรทรงพลังอํานาจยิ่งกว่าวีแกนที่เป็นมนุษย์
วีแกนมนุษย์สองคนเหรอ
ไม่ใช่ วีแกนหุ่นยนต์ต่างหาก
หุ่นยนต์ที่ไม่เคยกินเนื้อ
หุ่นยนต์ที่ไม่เคยกินนม
วีแกนที่ไร้ข้อบกพร่องตามธรรมชาติของมนุษย์
วีแกนที่สร้างโดยคู่แฝด
ฉันจําได้ว่าเคยเห็นหุ่นยนต์นั่นที่ไหน
มันอยู่ที่เดอะร็อคคิท ก่อนที่เซ็กส์บ็อบ-บอมบ์จะขึ้นเวที
เห็นไหม ก่อนที่สก็อตต์จะหายตัวไป
ครบสามข้อ ใครเป็นคนทํา ทําไปทําไม และทําได้ยังไง
เคนและไคล์ คาตายานางิ คู่แฝดที่ฉันหยามศักดิ์ศรีสมัยเรียนมหา'ลัย
ลักพาตัวสก็อตต์ พิลกริมไป โดยอาศัยความสามารถโดดเด่นของหุ่นยนต์
ในการสร้างประตูมิติวีแกน ที่ทรงพลังที่สุดตลอดกาล
ง่ายๆ แบบนั้นเลย
ว้าว!
แต่ฉันอาจพลาดบางอย่างไป แล้ว "ที่ไหน" ล่ะ เขาอยู่ที่ไหน
ไม่นานเราก็จะรู้
ตอนฉันเจอตัวคู่แฝด ฉันก็จะเจอสก็อตต์
จะได้กลับไปเจอผู้ชาย ที่เธอเคยเดตด้วยหนนึงแล้วสินะ
ดูจะยังงั้น
ตื่นเต้นไหมล่ะ
คําถามตอบยากแฮะ
เรามีเหตุผลที่มาที่นี่ไม่ใช่เหรอ
โอ้ ใช่ จริงด้วย!
เรามาที่นี่พร้อมข้อมูล
เรื่องคดีสก็อตต์ของเธอ
ที่จริงก็เรื่องยัง นีลน่ะ
ยัง นีลไม่ได้เป็นคนเขียนสคริปต์นั่น
เขาไม่ได้เขียนสคริปต์ สก็อตต์ พิลกริมกับชีวิตกระจิ๊ดริดมหาศาล!
ก็บอกแล้วไง ฉันไม่ได้เขียนบทหนัง
งั้นใครเขียน
เราไม่รู้
เราไม่รู้ว่าใครทํา ทําไปทําไมหรือทําได้ไง
แต่เรารู้ว่า "ทําเมื่อไหร่"
นึกว่าจะมีใครพูดออกมาซะอีก! ฉันไม่ได้หยุดรอดึงดราม่านะยะ
ตามข้อมูลในไฟล์ สคริปต์ถูกเขียนเมื่อ 14 ปีจากตอนนี้
- ไง - สก็อตต์
นายหายไปไหนมา
ฝีมือคู่แฝดใช่ไหม หรือหุ่นยนต์พวกเขา
ประตูมิติวีแกนใช่ไหม นายโอเคไหม
ฉันโอเค
และใช่ เป็นฝีมือคู่แฝดกับหุ่นยนต์พวกเขา และประตูมิติวีแกน
แต่มีคนอื่นอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดด้วย
คนอื่นเหรอ ใคร
ฉันเอง
ฉันเป็นคนทํา
คําบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์