LOGISTYKA CHEONMYEONG
BLACK KNIGHT
Cel nie żyje.
Incydent w Dystrykcie 5-7. Dystrykt 5-7...
Cholera.
Legendarny dostawca 5-8?
Nazywam się Yoon Sa-wol.
- 4-1. - Słucham.
- Mamy problem. Pospiesz się. - Zrozumiałam.
Sierżancie Lee.
Zaczynajmy.
Zgłoś się.
ŚWIATŁA W SALONIE
ZAKOŃCZONO
To ma związek z porwaniami w Dystryktach Ogólnych.
Zbadaj wszystkie możliwości.
Zdaj raport końcowy.
Dopilnuję, by śledztwo było dokładne.
A co z tym pomieszczeniem?
Wezmę to na siebie.
Proszę tak nie mówić.
Jesteśmy po pani stronie.
Seol-ah!
Otworzył oczy.
Seol-ah, uchodźca się obudził!
Jak się nazywasz?q
Sa-wol.
Yoon Sa-wol.
Jesteś cały? Jak głowa?
Yoon Sa-wol!
Gdzie ja jestem?
Seul-ah. Gdzie jest Seul-ah?
Nie ruszaj się.
Co tu robisz?
Puść mnie. Muszę znaleźć Seul-ah.
Puszczaj!
Ona nie żyje.
Nie żyje?
Nic nie możesz zrobić.
Bzdura.
Sam się przekonam.
Puszczaj.
Puszczaj mnie!
Jego czaszka musiała zatrzymać kulę.
- Jeśli dobrze myślę... - Wystarczy na dziś.
- Zachowajmy to między sobą. - Dobrze.
Mam rzucić okiem?
Nie trzeba.
Więc to nie była plotka.
KREMACJA PANI JUNG SEUL-AH ZAKOŃCZONA
Cholera!
Mówiłem, że popsujesz, jak będziesz cisnął.
Mój sprzęt powinien wytrzymać rok,
a ty ciągle coś psujesz. I co teraz?
Weź, Dziadku.
Nie tylko ja korzystam z tej pompy.
Ludzie używają jej z różną siłą i naciskiem.
Dlatego się psuje. No nie?
Masz rację.
Więc?
Jak woda? Strumień jest silny?
Ostatnio nie jest za dobrze. Woda ledwo kapie.
Musimy szukać innego miejsca.
Są dobrzy w znajdywaniu wód gruntowych.
Weź ich na poszukiwania.
Musiała pani mieć kłopoty z powodu Sa-wola.
Miał pana i swoich przyjaciół,
więc mi ulżyło.
Więc o co chodzi? Coś mu się stało?
DYSTRYKT SPECJALNY
Kompleks rządowy, Dystrykt Specjalny.
Pracownicy dystryktu muszą przestrzegać godzin pracy
ustalonych przez rząd, by nie zużywać zbyt dużej ilości tlenu.
Miło cię widzieć.
Nie ma w tym nic miłego.
Chodźmy.
Czy rodzina ofiary może prowadzić śledztwo?
Skąd pan wie?
Ze zdjęć rodzinnych.
Osoba, która była z ofiarą,
siedzi przede mną.
Chcemy spisać zeznania w sprawie Dystryktu 5-7
świadka, kuriera 5-8, który dokonał zgłoszenia.
To sala konferencyjna, a nie pokój przesłuchań.
Zaczynajmy.
Słyszał pan o porwaniach w Dystryktach Ogólnych?
Tak.
Wspólnym mianownikiem porwań
jest zatrzymany obraz na kamerach
i brak kart z danymi osób wchodzących i wychodzących.
Ale sprawa Dystryktu 5-7 jest inna, bo...
To morderstwo.
Zgadza się.
To jedyne morderstwo,
w dodatku zgłoszone przez świadka.
Jeśli ofiary otwierały drzwi bez obaw,
możemy zawęzić listę
winnych
do rodziny, żołnierzy i kurierów.
Miałem być świadkiem, a nie podejrzanym.
Dziennik pracy kuriera jest spisany co do minuty.
Wiem, że ma pan mocne alibi.
Tylko nie wykluczam tej opcji.
Podejrzewam, że mógł pan odegrać rolę w porwaniach,
na przykład otworzyć drzwi.
Pomaganie sprawcom i zgłaszanie ich nie wydaje się rozsądne.
Proszę powiedzieć, co pan widział i słyszał jako pierwszy na miejscu.
Usłyszałem strzał...
ale gdy dotarłem, było po wszystkim.
UKOŃCZONO SYMULACJĘ PIĘCIU ZMARŁYCH
Ilu było sprawców?
A co, ich ciała zniknęły?
Na miejscu było tylko ciało ofiary.
Pamięta pan ich twarze albo znaki szczególne?
Nie jestem pewien. Widok był makabryczny.
Czemu nie został pan na miejscu?
Sama pani to wie.
Kurier musi być punktualny.
Ma mnie pan za głupią?
To pani ma mnie za głupiego.
Symulacja pokazała, ilu ich było i jak się zachowywali.
Nie to cię ciekawi.
Miałem pilną przesyłkę i musiałem stamtąd odejść.
Ciekawi cię, dokąd miałem ją dostarczyć.
Skończmy na dzisiaj.
Mam kupę pracy.
PIĘCIU ZMARŁYCH
Wstępnie stłumiono bunt.
Wejdźcie do budynku i zabijcie pozostałych uchodźców.
CHEONMYEONG MUSI ODEJŚĆ
Jung Seol-ah, ogarnij się.
Przepraszam.
Proszę, pomóż mi.
Yoon Sa-wol.
Nic nie pamiętasz?
Mam przebłyski wspomnień,
ale boli mnie głowa.
Gdy ból mija, nic nie pamiętam.
Przepraszam.
Tylko ja przeżyłem.
Powinienem był ją chronić.
Nie.
Cieszę się, że przeżyłeś.
Naprawdę.
Przez Seul-ah nie mogłeś odejść.
Wariowałeś od siedzenia w domu.
Idź do przyjaciół.
Uznawałem was za swoją rodzinę.
I nie wariowałem tutaj.
Szkoda mi było ciebie i Seul-ah.
To jest...
Po prostu przeżyj.
Będę czasem wpadać.
Dzięki za wszystko.
Dziękuję za ratunek,
wychowywanie mnie...
i opierdzielanie.
Dziękuję za wszystko.
Oczyszczanie powietrza w toku. Poziom zanieczyszczenia trzeci.
Poszukać go
czy zaczekać?
Jestem wykończony.
Ja też.
Nie było go?
Wszędzie szukaliśmy i nic.
Dzieciak na pewno żyje.
Po co jego siostra by tu przyszła, gdyby nie żył?
Kiedy ten idiota tu przyjdzie,
stłukę go na kwaśne jabłko.
Myślisz, że pokonasz Sa-wola?
A co? xMyślisz, że nie dalibyśmy rady?
Dziadku.
Sa-wol pewnie chce umrzeć przez poczucie winy.
Tak musi się czuć.
Co się gapisz?
Pobij mnie.
Co?
Albo mnie zabij.
Odbiło mu!
Brać go!
A nie mówiłem?
Chciał być pobity na śmierć.
Podłe szuje.
Zabiją go!
Złapcie coś.
Hej!
I tak się udusisz. Nie masz dość?
- Przestańcie, gnojki! - Przestańcie!
Oszaleliście.
- Ale... - Cholera.
Dobra, zabiję was wszystkich!
Odsuńcie się!
- Ale... - Nie podchodźcie!
- Sa-wol! - Sa-wol!
Rekrutujemy pracowników budowlanych.
Po wykonaniu kontraktu dostaniecie roczny zapas tlenu i jedzenia.
Rekrutujemy pracowników budowlanych.
Po wykonaniu kontraktu dostaniecie roczny zapas tlenu i jedzenia.
Do Dystryktu A przybyły ostatnio setki uchodźców.
Desperacko chcą dokończyć budowę.
Jak myślisz, kto zajmie się relokacją?
Rząd? Albo Cheonmyeong?
Teraz pewnie Cheonmyeong.
Uchodźcy nie będą mogli żyć w Dystrykcie Ogólnym.
Jak najbardziej opóźniaj prace w Dystrykcie A.
Masz talent do nonszalanckiego żądania niemożliwego.
Słońce nieco jaśniej świeci.
A na moje życie padł cień, bo muszę wsiąść do autobusu.
Nie, robi się pogodniej.
A ja chciałem go pobić.
Co za idiota.
Minęły dwa dni.
Jak to się nazywa? Śpiączka?
Czy to śpiączka?
Chyba tak.
Przy okazji,
chamsko będzie powiedzieć, że jestem głodny?
I tak jesteście chamami, więc jedzcie już.
Ma rację. Musimy jeść.
Po raz pierwszy wciągnąłeś mnie w bójkę.
Mam zero do jednego.
Nadal śpi?
Lepiej już tak spać,
niż być na jawie i się zadręczać.
Sen odbudowuje ciało, serce, a nawet umysł.
Ty idioto! Chciałem ci pomóc żyć jak człowiek.
Weź się w garść.
Pan Ryu Seok, dyrektor generalny Grupy Cheonmyeong.
Co z ciebie za kuzyn? Nie da się z tobą skontaktować.
Jak ja wyglądam przed panem Ryu?
Porwani ludzie.
Dokąd ich wysyłają?
Chodzą plotki o eksperymentach na ludziach.
Ty kretynie. Przestań gadać bzdury!
Nie mogę.
Być kurierem
i kluczem.
To mnie rozdziera.
Panie 5-7,
w czym problem?
Tak trudno jest być kluczem do Dystryktów Ogólnych?
Myśli pan, że ich porywamy i krzywdzimy?
Słyszałem wyraźnie.
Eksperymenty na ludziach
i zabójstwa.
Nie rozumie pan, co robię.
Nie chcę zabijać ludzi. Chcę ich uratować.
Dlatego wybrałem kogoś godnego zaufania. Pana.
Rozumie pan?
Dobrze.
Proszę być naszym kluczem
po raz ostatni,
a dam panu zamieszkać w Dystrykcie Rdzenia.
- Na zawsze. - Słucham?
Oferuje ci łaskę.
Podziękuj.
Zaopiekuję się panem do końca życia.
W zamian...
zaryzykujesz życiem.
Nie zapominaj, co masz w głowie.
Niepokojące, ile dzieci-uchodźców znika.
Znowu miałem wezwanie.
Gdzie?
Songpa. Nastolatkowie.
Świadkowie?
Jechał do dzielnicy Gangnam.
Dwóch w Seocho i jeden w Yeouido.
Zasięg się zawęża.
Pojazd bez blach. Tak jak ostatnio.
Pojazd bez blach jadący do Gangnam...
Wystarczy dorwać jeden.
To lokalizator.
Liczymy na ciebie.
Obiecujemy cię uratować.
Dali się nabrać?
- Potwierdziliśmy lokalizację. - Dziś to zrobimy.
Zabezpieczone.
Zewnętrzne schody czyste.
Centralne schody też.
Sprawdzam korytarz.
A co z 5-7?
Wrócił do pracy.
Co to jest?
Co oni tu robią?
Popaprańcy.
Jak mogli to robić dzieciom?
Rany.
Sa-wol.
Gdy ludzie umierają...
Stają się gwiazdami?
Nie pieprz.
- Dobra. - Chociaż...
Wolałbym, żeby tak było.
Sa-wol!
Nie śpisz!
- Daj mi rękę! - Hej!
Trzymaj się!
No bez jaj!
Moje bokserki. Moje spodnie!
Czemu mnie popchnąłeś?
Nie!
Bezużyteczny!
Dlaczego puściłeś, idioto?
Przepraszam!
To wygląda fajnie, o ile przeżyje.
GRUPA CHEONMYEONG
O czym tak myślisz?
Była u mnie pani prezydent.
Zamieszki w Dystrykcie A i morderstwo w Dystrykcie Ogólnym.
Co tam się dzieje?
Więcej mówi, niż działa. Jej obawy są za daleko posunięte.
Może ty posuwasz się za daleko?
O tym chciałem pomówić.
Zapomnij.
Już wszystko wiem.
Ufasz jej bardziej niż mnie?
Synu.
Tak, ojcze.
Nie ufam nikomu, odkąd tu zszedłem.
A zwłaszcza tobie.
Czemu nie ufasz synowi?
Zbudowałem to miejsce i Rdzeń Powietrzny, żeby ratować ludzi,
żeby ratować ich więcej.
Ale ominęło mnie zbyt wiele,
bo pracowałem przez dekady.
Precyzyjnie przewidziałeś przyszłość
i ryzykowałeś, by to rozsądnie zbudować.
Spójrz na to.
Co ci to przypomina?
Widzę głupców,
którzy żyją w twoim świecie i niczego nie doceniają.
Cheonmyeong jeszcze nie jest moje. To prawda.
Ale kiedyś na to zasłużę.
Nie mogę nawet pojąć,
jak wielki jest smutek w twoim sercu...
ale z czasem się zmniejszy.
Odrobinę.
A potem zmniejszy się
jeszcze trochę.
I tak z dnia na dzień,
gdy będziesz żyć z coraz mniejszym smutkiem,
zmieni się w tęsknotę, tak jak mój.
Wszyscy tak żyjemy,
zamieniając nasz smutek w tęsknotę.
Smutno mi, potem czuję złość...
a potem za nią tęsknię.
Boję się.
Że zapomnę o tych uczuciach.
Sa-wol, ty głuptasie!
Dorastasz. Naprawdę.
Synu.
Nie ufam nikomu, odkąd tu zszedłem.
Ziemia została zniszczona wiele lat temu, a ludzie oszaleli.
A zwłaszcza ty.
Nawet nie wiesz, że twój syn umiera. Nic dziwnego, że wariuję.
WYJŚCIE PIĄTE APGUJEONG
Jak dotąd wszystko w porządku.
Ale z tej strony...
Poprawia im się, a potem jest gorzej.
Może potrzeba więcej czasu.
Może pan na to spojrzeć?
Z Dystryktu A.
DYSTRYKT OGÓLNY 1–1 .
Co? Masz coś do powiedzenia?
Jest tu Yoon Sa-wol?
Sa-wol?
Dostał kulkę w tył głowy i przeżył.
Kula się odbiła?
Szybko zdrowieje.
Wiedział pan,
że jest mutantem?
Jego ojciec pracował w kopalni oksyanionu.
Otaczał go materiał radioaktywny.
Dzieci kopalni.
Zniknęła prawie setka dzieci-uchodźców.
Porwania zdarzają się w Dystryktach Ogólnych.
To nastolatkowie
w wieku Sa-wola.
Czy to ważne, że jest mutantem?
Ma zniszczone ciało, serce i umysł.
Nie możesz go zostawić ze mną?
SPRAWA MORDERSTWA W DYSTRYKCIE 5-7
Miałem być świadkiem, a nie podejrzanym.
Pomaganie sprawcom i zgłaszanie ich nie wydaje się rozsądne.
ODMOWA DOSTĘPU
Sierżancie Lee.
Biuro ministra odebrało nam nadzór nad sprawami w Dystryktach Ogólnych.
- Przeze mnie? - Tak.
W oświadczeniu wspomniano pani związek z ofiarą.
Ale spokojnie. Zyskaliśmy sporo czasu.
Jak to?
Sierżant Lee kazał nam zrobić kopię wszystkich danych.
Mam dane o morderstwie.
Dziesięć przypadków porwań.
I informacje o trasach kurierów.
Dziękuję wszystkim.
Da nam pani długi urlop, gdy sprawa się skończy.
- Urlop? - Tak.
KURIER, CHEONMYEONG
5-7.
CENTRUM LOGISTYCZNE
Nie przyszedł na spotkanie?
Nie.
KONTROLER 5 -7
Nie mam wyjścia.
Wbiję mu do głowy trochę rozsądku.
Proszę dać mu szansę.
Panie Oh.
Wie pan, dlaczego sam to robię?
Bo to ważne.
Tak.
Ale kiedy każę komuś to robić, źle to rozumie.
Że jemu to nie grozi.
Ma pan rację.
Porwania.
- Jesteś kluczem? - Tak.
Kim są ci wytatuowani faceci?
Są z Cheonmyeong?
Nie wiem.
Przepraszam.
Przeze mnie porwano ich i zabito...
Dokąd ich zabrano?
Nieważne.
Nie wiem.
Będzie dobrze, jeśli umrę. Muszę umrzeć.
Powiedz mi wszystko, co wiesz. Dokąd ich zabierają?
Do eksperymentów na ludziach...
Co to było?
ZMARŁY
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Zawsze było z nim coś nie tak. Był ciężarem dla rodziny.
Słyszałem, że ofiarą była siostra majora.
Tak jest.
Ich ojciec był kierownikiem kopalni oksyanionu.
Czy major też jest naszym celem?
Nie.
Urodziła się, zanim jej ojciec podjął pracę w kopalni.
Chciałem o tym powiedzieć...
OH JI-HWAN
Panie Oh.
Ostatnio zaniedbuje pan pracę.
Przepraszam! Już nigdy nie popełnię błędu.
Proszę pana...
Proszę mi wybaczyć...
STOP
Panie Oh.
Tak?
Oby nigdy pan nie zapomniał, jak się teraz czuje.
Nie zapomnę.
I jeszcze jedno.
Potrzebujemy nowego kuriera jako klucza.
Wybrać od razu?
Nie.
Nie należy powtarzać błędów.
Potrzebujemy wydarzenia, które odwróci uwagę ludzi
dla dobra naszego większego planu.
Wydarzenia?
Dawno nie było przedstawienia.
- Jaki ma ranking? - Trzynaście.
Nieźle się trzyma.
Widziałeś ogłoszenie o 5-7?
Jakie?
Umarł z przepracowania.
Myśliwi zabijali już naszych, ale przepracowanie? Bzdura.
Kiedy go zastąpią?
Trochę im zejdzie.
Tym razem mają zrobić to dobrze.
Dobrze?
Nieźle!
4-1 świetnie kopie.
5-8!
5-8, chodź tu!
Ja?
- Tak. - Tak.
Co to?
Proszę.
W końcu masz szansę spełnić swoje marzenie.
4-1.
Tak. Mów.
- Spotkanie wieczorem. - Dobra.
Zgaś papierosa.
Co my tu mamy?
Całkiem niezłe wejście.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz