"ควอนตัมลีปเป็นโครงการทดลอง การเดินทางข้ามเวลา"
"ซึ่งจะถูกทดสอบในอีกหลายปี"
- คุณกระโดดทำไม - ผมจำอะไรไม่ได้เลย
คุณชื่อดอกเตอร์เบน ซอง
"คุณเป็นนักท่องเวลา ที่กระโดดไปยังร่างอื่น ๆ"
"เพื่อพยายามแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด"
คุณจำได้ไหมว่าเคยพบกับชายคนนี้
ฉันหลงลืมช่วงเวลาไป
คุณเคยหยุดคิดบ้างไหม ว่าใครที่อยู่หลังพวงมาลัย
ล้อเล่นใช่ไหม ฉันเอาแต่วาดรูปพวกนี้
นี่คือคนที่คุณเห็นในฝันเหรอ
"นั่นคือคนที่อยู่หลังพวงมาลัย ตอนที่ฉันหลงลืมช่วงเวลาไป"
- พาโกราอยู่ไหน - จะเสร็จแล้ว
- ห้องอาหารพร้อมแล้ว - เกือบ 11 โมงครึ่งแล้ว
เราจะเปิดร้านแล้ว เร็วเข้า
- สุดยอด - กามินี
มัวแต่มองไปมองมา สบายใจเฉิบเชียวนะ
- เอามะเขือเทศมาให้ที - ค่ะ เชฟ
"ค่ะ เชฟ" เหรอ หัวกระแทกมาหรือไง
- เอาเป็น "ค่ะ แม่" ดีไหม - ใช่ ค่ะ แม่
- ไป เอานี่ไปไว้ข้างนอก - กลิ่นหอมจัง
อย่าทำน้ำลายหกใส่ล่ะ เดี๋ยวแม่ต้องทำใหม่
ทางนั้น
พระเจ้า ทำไมต้องมอบ ลูกสาวที่ไม่เอาไหนให้ลูกด้วย ข้าว
- ข้าว - อย่าลืมที่คีบนะ
ฉันไม่บอกแม่หรอก
แต่พี่ต้องเลิกกิน ของที่เอาไว้ขายได้แล้ว
- พี่ผิดเอง - กินไปกี่ชิ้นแล้ว
- เยอะเลย - รู้ตัวแล้วเหรอ
ว่าวันนี้ต้องทำงานน่ะ มานิชา
หนูทดสอบสูตรอาหารอยู่
จำได้ไหม วันนี้เป็นวันที่...
ขายมื้อเย็นเมนูใหม่
อภินันทนาการจากมานิชา ปราสาท
แม่บอกว่าหนูทำได้
- แม่บอกเหรอ - กลับคำตอนนี้ไม่ได้นะคะ
โอเคนะ หนูวางแผนไว้หมดแล้ว
ดัมบิรยานี กุ้งมาซาลา จาฏถั่วลูกไก่
ดัมบิรยานีเหรอ
ของโปรดพ่อของลูก
แต่ลูกแน่ใจเหรอว่า ลูกค้าจะพร้อมสำหรับอาหารแบบนั้น
มันแปลกใหม่สำหรับพวกเขามาก
คนอเมริกันไม่ชอบ สิ่งที่พวกเขาออกเสียงไม่ถูก
แน่ใจค่ะ หนูรู้ว่าแม่กลัว ที่จะเปลี่ยนเมนูของพ่อ แต่ว่า...
หนูว่ามันต้องไปได้สวยแน่
ดีดี้ก็คิดแบบนั้น จริงไหม
อ๋อ พี่คือดีดี้ ค่ะ แน่นอน
ลูกเข้าข้างเธอตลอด
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ
ลองชิมพาโกราสิคะ เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ
อร่อยด้วยค่ะ
ทางนี้เลยค่ะ แค่สามคนเหรอคะ
เธอไม่ได้เข้าข้างหนูตลอดหรอก
ก่อนอื่นเลย ฉันปลื้มมาก
ไม่ยักรู้ว่าคุณมีความเป็นศิลปิน ที่ค่อนข้างน่าเป็นห่วงด้วย
เอียน เราสืบตามชื่อที่แจนิสบอกมา
ชื่อของคนที่บอกให้เบนกระโดด
คนคนนั้นเป็นบาริสต้า ที่ร้านกาแฟในซิลเวอร์เลก
- แล้วเขารู้จักเบนได้ยังไง - ตอนที่เราคุยกับเขา
เขาจำเบนไม่ได้
เพราะมีคนกระโดดเข้าร่างเขา
แต่เขาจำหน้าคนคนนั้นได้ เหมือนที่ผมจำหน้าแซมได้
ฉัน
ฝีมือคุณใช่ไหม คุณกระโดดเหรอ
เปล่านะ เปล่า ฉัน...
อย่างน้อยก็ยังไม่ได้ทำ
หน้าฉันในภาพสเกตช์พวกนี้ ดูแก่ขึ้น จริงไหม
นี่คงเป็นฉัน แต่จากตอนไหนในอนาคตก็ไม่รู้
งั้นฉันก็เป็นคนเริ่ม เรื่องทั้งหมดนี้เหรอ
ฉันคงโดดมาจากอนาคตมาคุยกับเบน
บอกให้เขาเปิด เครื่องเร่งปรากฏการณ์ควอนตัมลีป
ฉันตั้งใจส่งเพื่อนสนิทไป...
กระโดดข้ามปริภูมิเวลา แยกจากคุณ...
ฉันทำให้เขา เรา และคนทั้งโครงการต้องเสี่ยงเหรอ
ก็แค่...
ฉัน...
เป็นฉันนี่เอง
ไม่ใช่คุณในตอนนี้ คุณในอนาคต
ซิกกี้เจอเบนแล้ว
โอเค งั้นฉันต้องไปห้องฉายภาพแล้ว
คุณดีใจแค่ไหนที่ได้เป็นเชฟ
ดีใจสุด ๆ เลย
ผมกินพาโกราไปหลายชิ้น แถมใช้มีดเก่งด้วย
ใช่ ถึงคุณจะชอบบาสเกตบอล
การกินก็เป็นกีฬาโปรดของคุณ
คราวนี้พอผมกลับไป ผมก็รู้วิธีทำอาหารอินเดียให้คุณแล้ว
- พูดแล้วต้องทำด้วยนะ - โอเค
การเจาะจมูกเหมาะกับคุณมากเลย
เราอยู่ช่วงเวลาไหนเนี่ย กลางยุค 2000 เหรอ
ในนั้นคือครอบครัวผมเหรอ
ปี 2009 และคุณโดดมาเข้าร่าง กามินี ปราสาท
ลูกสาวคนโตของครอบครัว ผู้อพยพชาวอินเดีย
ที่พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน
"แม่คุณชื่อโสนารี ส่วนน้องสาวคุณชื่อมานิชา"
"ดูเหมือนครอบครัวคุณ จะเป็นเจ้าของร้านนี้"
"ร้านมาซาลาการ์เดน"
"สองสามปีมานี้ร้านต้องดิ้นรน เพื่อความอยู่รอด"
"เพราะวิกัส พ่อของคุณเสียไปเมื่อปีก่อน"
นั่นคงเป็นผู้ชายในรูปที่ผมเห็น
เบน ฉันรู้ว่าคุณมาที่นี่ทำไม
ร้านอาหารของพวกเขา ถูกไฟไหม้คืนนี้
โสนารีตายเพราะหัวใจวาย ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา
คงเป็นเพราะความเครียด จากธุรกิจครอบครัวที่กำลังจะเจ๊ง
มานิชาออกจากวงการอาหาร แล้วเธอกับกามินีก็ไม่คุยกันอีกเลย
ครอบครัวนี้ต้องแตกแยก ไฟไหม้ครั้งเดียวได้ทำลายทุกอย่าง
ซิกกี้บอกว่าคุณต้องช่วยร้านนี้
โอเค ได้เลย อะไรทำให้เกิดไฟไหม้ได้บ้าง
อาจเป็นอุบัติเหตุในการทำอาหาร
ใช่ เตานั่นดูเหมือน ใกล้จะพังเต็มทีแล้ว
มีสายไฟพันกันรุงรังอยู่ในครัว
- มีปัญหาเรื่องไฟฟ้าหรือเปล่า - เบน
เงินฉันอยู่ไหน
ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่
ไม่ เรื่องผิดพลาดคือ การปล่อยตึกของฉัน
ให้คนที่ติดค่าเช่าฉัน 30,000 ดอลลาร์เช่า
และถ้าเธอขอยืดเวลาอีกครั้งเดียว ฉันสาบานกับพระเจ้าเลย...
แคธี่ แทนเนอร์ เจ้าของตึกที่ตั้งร้านอาหาร
คิดซะว่าแฟรงค์ เพื่อนฉันคนนี้ เป็นหมายไล่ที่ของเธอก็แล้วกัน
ฉันอยากให้เธอกับครอบครัว ไปจากที่นี่ซะ วันนี้เลย
ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง แต่เธอเป็นต้นเหตุ
ที่ไฟไหม้ร้านอาหาร
คุณต้องพูดให้เธอใจเย็นลง
ฟังนะ ฉันเข้าใจดี ว่าคุณอยากได้เงินของคุณ
ฉันก็เพิ่งพูดไปไง
เราจะจ่ายคืนคุณยังไง ถ้าคุณปิดร้านนี้
นี่เป็นรายได้ทางเดียว ของครอบครัวฉัน
ก็นะ...
เรากำลังหาทางอยู่ ที่จริงคืนนี้เรามีลูกค้าเยอะมาก
เพราะเรามีโปรโมชั่นใหม่
- จริงเหรอ - ใช่ ถ้าคุณชะลอการไล่ที่ออกไป
เราจะยกกำไรทั้งหมดของคืนนี้ให้
อย่างน้อยก็ห้าพันดอลลาร์
แล้วเราจะจ่ายที่เหลือให้ ภายในสิ้นเดือน
แวะมาสิ มาดูกับตาเลย
ถ้าคืนนี้มีโต๊ะว่างแม้แต่โต๊ะเดียว คุณไล่เราออกได้เลย
นี่คือโอกาสสุดท้ายของเธอ
ถ้าคืนนี้เธอไม่จ่ายเงินล่ะก็ ออกไปได้เลย
และไม่ว่าด้วยวิธีไหน คุณปราสาท ฉันก็จะเอาเงินของฉันมาให้ได้
ไปกันเถอะ
ขอเดานะ โกงเงินประกัน
ใช่ อีกไม่กี่ปีเธอจะติดคุก
ข้อหาเผาอพาร์ตเมนต์สองแห่ง ที่เธอเป็นเจ้าของ
นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ การกระโดดครั้งนี้ มันใกล้ตัวไปหน่อย แค่นั้นเอง
โสนารีเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดแกร่ง ที่พยายามเลี้ยงลูก ๆ ของเธอ
ในประเทศใหม่ เหมือนกับแม่ของผมเลย
ที่จริงแม่ผมมีความฝัน อยากเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเอง
แต่แม่เลื่อนมันออกไป เพื่อจ่ายค่าเทอมให้ผม
ฉันไม่รู้มาก่อนเลย
ผมอาจจะช่วยครอบครัวตัวเองไม่ได้
แต่ผมจะไม่ยอมให้ครอบครัวนี้ ต้องแตกแยก
ขึ้นเครื่องบินไป...
โอเค 268...
- นี่มันอะไรกัน - อ้าว สวัสดี
โทษที ฉันไม่ได้ยินเสียงคุณเข้ามา
ฉันกำลังทบทวนความเป็นไปได้นับพัน
ที่ฉันให้ซิกกี้ช่วยหาคำตอบ ว่าทำไมฉันถึงโดดมาจากอนาคต
นี่เกี่ยวกับสมุดสเกตช์ภาพสินะ
- คุณอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยเหรอ - ถ้าฉันกระโดดกลับมาตอนนี้
ฉันต้องคิดให้ออกว่า อะไรทำให้ฉันมาถึงจุดนี้
ดังนั้นมันอาจจะมีทางเลือก ในอนาคตอันใกล้
ที่ทำให้ทุกอย่างเริ่มขึ้น
เว้นแต่ว่าตัวฉัน ที่ถูกกระตุ้นให้กระโดด
ถูกกระตุ้นจากเหตุการณ์ ที่เราไม่เคยเจอ...
เอียน เอียน หยุด
ฉันหยุดไม่ได้ โอเคไหม
ไม่ได้ ฉันยอมทิ้งทุกอย่างเพื่องานนี้
และจากสิ่งที่เราเพิ่งได้รู้ จากบาริสต้าคนนั้น
ฉันอาจเป็นภัยต่อทั้งโครงการ
ไม่มีใครที่นี่คิดว่าคุณเป็นตัวอันตราย
แต่การที่คุณสติแตกแบบนี้ ไม่ได้ช่วยคุณหรือเราเลย
ผมอยากให้คุณพักสักวัน คุณต้องกลับไปตั้งหลัก
ไม่... ได้โปรด อย่า
ฉันอยากได้เวลาอยู่กับซิกกี้มากกว่านี้
และเบนก็ยังติด อยู่ในการกระโดดครั้งนี้
ดูเหมือนคุณจะคิดว่านั่นเป็นคำแนะนำ
นั่นเป็นคำสั่ง เจนน์กับผมจะดูแลที่นี่เอง
คุณน่ะไปใช้เวลากับตัวเองเถอะ
แล้วจะไปไหนล่ะ
ผมพบว่าเวลาผมต้องการตั้งสมาธิ
คำตอบมักจะไม่ใช่สถานที่
แต่เป็นคน
สามหมื่นดอลลาร์เหรอ
จะเป็นไปได้ยังไง ไปขอเลื่อนซะ
พ่อของลูกทำแบบนั้นตลอด
แม่คะ ดีดี้บอกว่า เธอจะไม่ยืดเวลาให้เราแล้ว
เธออยากไล่เราออก
คืนนี้เราต้องทำให้ลูกค้าแน่นร้าน
แล้วยกกำไรทั้งหมดให้เธอ
แล้วเราจะเรียกลูกค้ามาได้ยังไง
มานิชาจะโทรเรียกแฟนทุกคน ที่คบโดยไม่บอกแม่เหรอ
เห็นได้ชัดว่าหนูไม่ต้องโทร เพราะดีดี้บอกแม่ทุกอย่าง
โอเค เรื่องนั้นไว้ทีหลัง
หนูได้เคล็ดลับมาจากเพื่อน
เคยได้ยินบริษัทชื่อ "กรุ๊ปปอง" ไหม
มันเป็นเว็บไซต์ใหม่ ที่ธุรกิจต่าง ๆ ให้ส่วนลดกับลูกค้า
ผู้คนชอบข้อเสนอดี ๆ
ไม่รู้สิ แม่ไม่ไว้ใจเว็บไซต์พวกนี้
ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีนะ นี่ปี 2009 แล้ว เราต้องทันสมัย
ถ้าเราเสนอมื้อเย็นแบบหนึ่งแถมหนึ่ง
เราจะเรียกลูกค้าหน้าใหม่ได้เพียบ
โอเค ก็ได้
สมัครเลย กามินี
โอเค เยี่ยม ออฟฟิศอยู่ตรงนี้
โอเค สมัครใช้กรุ๊ปปอง...
"สร้างกรุ๊ปปอง..."
"บัญชีค้างชำระ"
ดูเหมือนช่วงนี้ครอบครัวปราสาท จะเจอศึกหนัก
- อดีตอันแสนหวาน - ใช่
ไม่ง่ายเลยที่จะเดินหน้าต่อ หลังจากสูญเสียใครสักคนไป
"สำนักงาน"
เกิดอะไรขึ้น
แม่บอกว่าฉันทำเมนูของฉันไม่ได้แล้ว
มื้อเย็นครั้งนี้ความกดดันสูง
แม่คิดว่าเราไม่ควรเสี่ยง กับอาหารที่ไม่คุ้นเคย
เสียใจด้วยนะ พี่รู้ว่าเธอตื่นเต้นแค่ไหน
ฉันอยากเป็นเชฟนะ ดีดี้
เชฟระดับโลก
และฉันอยากทำในแบบของเรา
ไม่ใช่บุฟเฟต์ที่ดึงดูดคนหมู่มาก
แต่เป็นอาหารอินเดียท้องถิ่นแท้ ๆ
ทุกคนพร้อมแล้ว ฉันรู้
แต่แม่ไม่ยอมเปลี่ยนอะไร ในร้านนี้แม้แต่นิดเดียวเลย
แม่จะเปลี่ยนใจ แม่อาจแค่ต้องการเวลา
ไม่รู้สิ ตั้งแต่พ่อตาย แม่ก็เปลี่ยนไปเลย
จำได้ไหมว่าแม่เคยเป็นคนสนุก
ชอบผจญภัย
แม่กับพ่ออยากไปเที่ยวรอบโลก
ปีนี้พวกเขาจะไปดูพีระมิดกัน
และตอนนี้แม่กลับเก็บตัว
กลัวการเปลี่ยนแปลง กลัวทุกอย่าง
และแม่กำลังฉุดร้านนี้ล้มไปกับแม่ด้วย
ฉันจะไปซื้อของชำ
- เดี๋ยวฉันมา - โอเค
เอาล่ะ เราได้ลูกค้าแล้ว
เยี่ยม
- "สองคนในราคาหนึ่งคน" - โอเค
ผมพอจะหาทางได้แล้ว แต่การกระโดดครั้งนี้เริ่มเครียดแล้ว
เราให้คุณขึ้นจรวดได้ ไม่มีปัญหา
แต่เรื่องแม่ลูกนี่ คือจุดแตกหักของคุณเหรอ
วิทยาศาสตร์ยังหาคำตอบ เรื่องพ่อแม่ผู้อพยพไม่ได้
พระเจ้า
- พระเจ้า - ขอโทษครับ หัวหน้า
เพราะลูกน่ะครับ เธอกำลังเจอกับ การถดถอยของการนอนหลับ
ผมกับเมียกำลังแย่เลยครับ
โอเค ไปพักผ่อนเถอะ
โอเคนะ ไม่ใช่ที่นี่ พักที่บ้าน
- เขาจะไปไหนน่ะ - นี่ โสนารี...
แม่ฉันขอให้คุณไปไหนหรือเปล่า
เปล่าครับ มีรองเท้าผ้าใบวางขายน่ะ
ยี่ห้อเกรลส์ ผมรอคู่นี้มาทั้งชีวิต
ขอโทษนะ แต่ตอนนี้ เราต้องการให้ทุกคนช่วยกัน
ครับ ผมช่วยแน่นอน
แต่เอาไว้อีกสองชั่วโมงนะ
นี่
พระเจ้า
แม่ เป็นอะไรหรือเปล่า
แม่ไม่เป็นไร แม่รู้ว่าแม่ต้องผ่าตัด
แม่จะผ่าตัด ลูกรัก แม่ลางานสองเดือนแบบนี้ไม่ได้
ใครจะเป็นคนดูแลทุกอย่างล่ะ
เส้นประสาทเสียหายน่ะ
อาจมาจากการใช้งานหนักซ้ำ ๆ จากการทำงานในครัว
เอาน้ำแข็งมาทีสิ
มีของที่ดีกว่านั้นอีก
แม่คะ แม่ควรใส่นี่ไว้บ่อยแค่ไหน
ไม่แปลกใจเลยที่มือแม่เจ็บ
วันนี้ใส่ไปก่อนได้ไหม
ก็ได้ แต่มันทำให้ทำอาหารลำบาก
สวัสดีจ้ะ
โสนารี น้องสะใภ้
ไม่จริงน่า...
แพดดี้
เคารี
โสนารี น้องสะใภ้ ไม่เจอกันนานมากเลย
ปัทมีนีกับเคารี กุมาร ลูกพี่ลูกน้องของวิกัส
ไม่ยักรู้ว่าเรามีครอบครัวคนอื่นด้วย
เดาว่าพวกเขา คงไม่สนิทสนมกันเท่าไร
แล้วก็กามินี เธอดูดีมาก
กินดีอยู่ดีสินะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันนึกว่าพี่ทำที่อยู่เราหายไปแล้ว
เราไม่ได้เจอพวกพี่ตั้งแต่พิธีกริยา
เราพยายามโทรหาเธอแล้ว
ดิมปี้แวะมา บอกว่าเธอยุ่งจนไม่ว่างคุยกับเขา
ตอนนี้ฉันดูแลร้านอาหารคนเดียวแล้ว
ก็เลยไม่ค่อยได้พักน่ะค่ะ
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เราแวะมาหรอก
เรานึกขึ้นได้ว่าอาทิตย์นี้ ครบรอบหนึ่งปีตั้งแต่วิกัสเสียไป
เขาเป็นคนดีมาก น้องสะใภ้ เราทุกคนคิดถึงเขา
ค่ะ
เราก็เหมือนกัน
ดีจังที่พวกพี่แวะมา
- แค่นี้เหรอ - มื้อเย็นกำลังจะมีลูกค้ามาเพียบ
- ให้ช่วยไหม - บ๊ายบาย
- บายค่ะ - ขอบคุณสำหรับขนมนะคะ
ปุบปับมากเลย
ที่จริงพวกเธอไม่ได้อยากมาที่นี่หรอก
พวกเธอเสนอความช่วยเหลือ
แม่คิดว่าพวกเธอจะช่วยจ่ายหนี้ไหม
- ครอบครัวมีไว้เพื่อการนี้นี่คะ - ไม่ ลูกรัก
พวกเธอดูถูกเรามาตลอด
แม่จะไม่ให้โอกาสพวกเธอดูถูกอีก
ดูเหมือนพวกเธอจะขอสงบศึก
ไม่หรอก
แม้แต่ตอนนี้ก็เป็นโอกาสที่พวกเธอ จะได้แสดงความเหนือกว่า
บาร์ฟีนี่มาจากร้านขนมที่แพงที่สุด ในพอร์ตแลนด์
พวกเธอแค่อวดรวย
พ่อของลูกรู้วิธีรับมือกับพวกเธอ
เหมือนที่เขารู้วิธีรับมือกับแคธี่ แต่ว่า...
ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว
เขาเป็นกาวประสาน
ไม่อยากเชื่อว่าเขาจากไปปีหนึ่งแล้ว
รู้สึกเหมือน 50 ปีเลย
ผู้หญิงคนนั้นหยิ่งในศักดิ์ศรีมาก
มันทำให้ผมนึกถึงแม่มากขึ้นเรื่อย ๆ
ผมคิดว่าผมต้องหาทางคุยกับเธอ
ดีเลย เราเหลือเวลาอีกเจ็ดชั่วโมง ก่อนถึงมื้อเย็น
- "ของชำ" - ลูกไปตลาดแพง ๆ มาเหรอ
แม่บอกให้ไปอัพนาบาซาร์
นี่ไม่ใช่วัตถุดิบของเราด้วยซ้ำ ไม่เหมือนเลยสักนิด
นั่นสำหรับเมนูของหนู เมนูที่หนูควรได้ทำในคืนนี้
- ว่าไงนะ - ถ้าเราพยายามดึงดูดลูกค้า
- เราต้องพัฒนาค่ะ แม่ - แม่บอกแล้วไง ไม่
เบน ฉันเพิ่งเช็ก คืนนี้จะมีลูกค้ามา 200 คน
- สองร้อยเหรอ - อะไรนะ
คืนนี้เราจะมีลูกค้า 200 คน
จะมีลูกค้ามา 200 คน
และลูกอยากให้เราทำ เมนูใหม่ทั้งหมด
ถ้าเราต้องทำเงิน 30,000 ดอลลาร์
เราต้องดึงดูดลูกค้า ด้วยสิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็น
ผมรู้จักสีหน้าแบบนั้น หาที่หลบเลย
พวกลูกทำตามที่แม่สั่งสักครั้ง ไม่ได้เลยใช่ไหม
ลูกไม่มีทางทำตัวแบบนี้ต่อหน้าพ่อ
นั่นเพราะพ่อจะฟังเราจริง ๆ ไงคะ
แม่ยังทำเหมือนเราอายุ 15 อยู่เลย
หนูว่าเราต้องพักหายใจกันหน่อย
ให้โอกาสหนูเถอะ ให้หนูลองทำเมนูพวกนี้
ไม่ได้ ไม่ใช่วันนี้
แม่คิดว่าหนูทำไม่ได้ใช่ไหมคะ
แม่คิดว่าหนูเป็นเชฟจริง ๆ ไม่ได้
แม่คิดว่าลูกมีความฝัน
แต่มันอาจเป็นได้แค่ฝัน
เห็นไหม ลูกจะมีปฏิกิริยาแบบนี้ ทำตัวเหมือนเด็ก
มานิชา อย่าทำแบบนี้ เราต้องการเธอ
- แม่ไม่สนหรอกว่าฉันจะอยู่ที่นี่ไหม - อยากไปงั้นเหรอ
- ไปเลย - เยี่ยม
งั้นหนูลาออก
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ
พระเจ้า
เรเชล
- เอียน - สวัสดี
โลกกลมจริง ๆ
ฉันไม่ยักรู้ว่า เขาย้ายออฟฟิศคุณมาที่นี่
บังเอิญจริง ๆ
- มาทำอะไรที่นี่เหรอ - อ๋อ ฉัน...
วันนี้ฉันหยุดงาน
เลยมาสำรวจร้านกาแฟใหม่น่ะ
เคยซื้อร้านนี้ไหม น่ารักมากเลย
ร้านกาแฟที่ตึกฉันน่ะเหรอ
- แน่ล่ะ - อยากลองชิมอีกครั้งไหม
กับฉันน่ะ
มันแปลกไหม แปลกสินะ
อะไร เพราะคุณเป็นแฟนเก่าฉัน
และฉันไม่ได้ข่าวคราวจากคุณ มาหลายปีน่ะเหรอ
ใช่ ๆ ก็ประมาณนั้น
แต่ฉันบังเอิญซื้อนี่มา
ระหว่างทางจากร้านแฟรงกี้ ถ้าคุณสนใจนะ
ขี้โกงนี่นา
โอเค
ฉันมีประชุมในอีก 45 นาที
โอเค เยี่ยมเลย ยอดมาก
มาซาลาถั่วลูกไก่หมดแล้ว
อีก 30 วินาทีฉันจะเติมให้นะ
แม่ไม่รู้จะว่าต้องทำยังไง กับวัตถุดิบบ้าบอพวกนี้
เบน มีลูกค้าจองไว้ 300 ที่แล้ว
แม่คะ หนูว่าหนูควรปิดเว็บไซต์
เราขายตั๋วได้ 300 ใบแล้ว
เราปฏิเสธลูกค้าไม่ได้
ลูกบอกว่าเราต้องหาเงิน สามหมื่นดอลลาร์ไม่ใช่เหรอ
เรามีเวลาหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะถึงมื้อเที่ยง
และห้าชั่วโมง ก่อนถึงช่วงเร่งด่วนตอนเย็น
เราต้องการคนช่วย ให้หนูโทรหามานิชานะ
ไร้สาระ ลูก ดิเอโกกับแม่จัดการได้
ลูกกับแม่จัดการได้
แม่เพิ่งบอกว่า หนูไม่เอาไหนไม่ใช่เหรอ
อย่ายึดติดกับอดีตสิ
บดยี่หร่า หั่นมันฝรั่ง แล้วก็หมักไก่
อะไรนะ
ไม่ใช่แบบนั้น แม่ทำเอง
หยาบไป หยาบไป
ชักช้าจริง ๆ แม่ทำเอง
ฉันไม่รู้ว่ามันจะออกมาดีไหม
โอเค ฟังนะ เวลาไม่คอยท่า
คุณทำอะไรได้อีกเพื่อช่วยร้านอาหาร
นอกจากดึงลูกค้าใหม่เข้าร้าน
จะเกิดอะไรขึ้นกับที่ดิน หลังจากไฟไหม้
ดูเหมือนนักลงทุนร้านอาหาร ที่กำลังมาแรง
ชื่อเควิน ราสมุสเซน มาซื้อมันภายในไม่กี่สัปดาห์
ตอนนี้เขายังไม่เป็นที่รู้จัก แต่ในอีกไม่กี่ปี
เขาจะอยู่แถวหน้า ของวงการอาหารของพอร์ตแลนด์
แน่นอนว่ามีบทความ ใน "นิวยอร์กเกอร์"
"เควิน ราสมุสเซนบอกว่า อาหารเป็นศิลปะรูปแบบเดียว"
"ที่ใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้า" ฟังดูอวดเบ่งไปหน่อย แต่มัน...
นั่นคือทางออกของเรา
อวดอ้างเรื่องอาหารเหรอ
เขาลงทุนกับที่นี่หลังมันถูกไฟไหม้
เห็นได้ชัดว่าเขาสนใจทำเลนี้
ถ้าผมทำให้เขาลงทุนในวันนี้ได้ แทนที่จะเป็นอีกสองสัปดาห์จากนี้
มันจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้
ครอบครัวนี้จะปลดหนี้ได้ และคืนชีพให้ธุรกิจของพวกเขา
- คุณตามหาเขาได้ไหม - ฉันมีเบอร์โทรศัพท์...
- "สวัสดี เควินใช่ไหมคะ" - ครับ นี่ใครครับ
"ฉันชื่อกามินี ปราสาท"
ได้ยินว่าคุณกำลังหาทำเล บนถนนทเวนตี้สตรีตเหรอคะ
- ใช่ครับ - ครอบครัวฉัน...
เปิดร้านอาหารอยู่ที่นั่น ร้านมาซาลาการ์เดน
"คืนนี้เราจะจัดงานเลี้ยงมื้อเย็น ให้ว่าที่นักลงทุน"
เราเจอนักลงทุนหลายคนแล้ว
แต่ฉันอยากให้โอกาสคุณ ได้เข้ามามีส่วนร่วม
ขอบคุณนะ แต่คืนนี้ผมมีนัดแล้ว
"ผมจะไปร้านอาหารบราซิล ร้านใหม่..."
ไว้กินโมเคก้าวันหลังก็ได้
ฉันสัญญาว่ามื้อเย็นครั้งนี้ คือโอกาสครั้งเดียวในชีวิต
"ที่มาซาลาการ์เดน ปรัชญาของเราคือ..."
"อาหารเป็นศิลปะรูปแบบเดียว ที่ใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้า"
รู้ไหม ผมไม่เคยได้ยินใคร พูดแบบนั้นเลย
แต่ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง คืนนี้ผมจะแวะไป
- "แล้วเจอกัน" - แล้วเจอกัน
สุดยอดเลย
โอเค ซิกกี้บอกว่าถ้าเขาลงทุน
งั้นก็มีโอกาสแค่สองเปอร์เซ็นต์ ที่ร้านนี้จะเจ๊ง
ฉันจะกลับไปเช็กกับทีม แต่ทำได้ดีมาก
คุณก็ทำได้ดีมาก เราทั้งคู่
แม่คะ รู้อะไรไหม
แม่ถอดถุงมือออก
แม่บอกแล้วไง มันทำให้ทำอาหารลำบาก
- ดิเอโกล่ะคะ - แม่ไล่กลับบ้านไปแล้ว
ยังไงเขาก็ตื่น แค่ 20 เปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว
- แม่ทำมีดบาดมือเหรอ - แค่แผลเล็ก ๆ น่ะ มือแม่...
แม่คะ ขอหนูดูหน่อย นี่มัน...
แม่ต้องทำไก่ ทอดบัตตูเร ทำรายตา...
ไม่ แม่ เราต้องการคนช่วย เราต้องการมานิชา
ไม่ เราไม่ต้องการ
ฟังนะ หนูเข้าใจว่าตอนนี้ แม่กับน้องระหองระแหงกัน
แต่เชื่อหนูเถอะ น้องทำดีที่สุดแล้ว
เธอพยายามค้นหาตัวเอง ว่าเธอเป็นใคร ต้องการอะไร
มีแค่ในอเมริกาเท่านั้น ที่คนเราต้อง "ค้นหาตัวเอง"
ดูสิ ลูกอยู่นี่ แม่เจอลูกแล้ว
ฟังนะ แม่ต้องพยายาม ประนีประนอมกับเธอ
ถ้านี่เป็นการสนทนา ครั้งสุดท้ายของแม่ล่ะ
ถ้าแม่ไม่มีโอกาสแก้ไขมันล่ะ
อย่าเหลวไหลน่า แม่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น
แม่ มันร้อนนะ แม่
- แม่ไม่เป็นไร - เป็นสิ
- ช่วยแม่ทำความสะอาดก็พอ - มือแม่
มันลึกกว่าที่แม่...
แม่คะ แม่ ไม่นะ
คุณแวะมาที่ออฟฟิศฉัน หลังจากที่เราไม่ได้คุยกันมาหลายปี
บ่ายเบี่ยงทุกคำถาม ที่ฉันถามเกี่ยวกับคุณ
และตอนนี้สีหน้าที่เจ็บปวดของคุณ
ที่ฉันไม่ได้เห็นตั้งแต่ "สวยแสบแอบซ่อนร้าย" ถูกยกเลิก
เกิดอะไรขึ้น
ขอเดานะ
มัน "เป็นความลับ" สินะ
มันเป็นความลับ
ฟังนะ เอียน ฉัน...
ฉันเข้าใจว่างานของคุณ
เป็นงานระดับสูง เป็นความลับสุดยอด แต่ว่า...
นี่คือเหตุผลที่เราเลิกกัน
คุณจะมาหาฉัน ตอนกำลังลำบากกับอะไรสักอย่าง
แล้วปกปิดทุกอย่างไว้ไม่ได้นะ
ฉันอยากอยู่เคียงข้างคุณ แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ถ้า...
ถ้าคุณไม่เปิดใจให้ฉัน
ฉันต้อง...
ฉันต้องไปประชุมแล้ว
"ฟื้นสิ แม่"
"ผมต้องการแม่ ผมอยากให้แม่อยู่ด้วย"
เบน
เกิดอะไรขึ้น
"ฟื้นสิ ฟื้น"
นี่มันเหมือน...
สิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่ผมเลย
แม่คุณเส้นเลือดโป่งพอง
คุณทำอะไรไม่ได้หรอก
นั่นแผลมีดบาด เธอสลบไป
เราต้องการชุดปฐมพยาบาล โอเคไหม
โอเค ชุดปฐมพยาบาล
- ได้แล้ว - เอาล่ะ
คุณต้องใช้ผ้าก๊อซกับผ้าพันแผล
ก่อนอื่น คุณต้องทำความสะอาดแผล
นี่ เธอไม่เป็นไรแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - แม่หมดสติไป
เอาล่ะ หนูจะช่วยแม่เอง
เราต้องล้างแผลนั่น
โอเค
หนูขอโทษ
หนูไม่น่าทำให้แม่เครียด ไปมากกว่านี้เลย
ไม่เป็นไร กามินี เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้
ไม่ใช่ความผิดลูกหรอก
หนูแค่จะบอกว่า...
แม่คาดหวังกับลูก ๆ เยอะมาก
ไม่มากไปกว่าที่แม่คาดหวัง กับตัวเองหรอก
หนูรู้ แต่มันกดดันมาก
หนูรู้ว่ามันเป็นเพราะความรัก
แต่หนูก็คิดว่า มันเป็นเพราะความทะนงตนด้วย
ถ้าลูกของแม่ทำอะไรล้มเหลว มันจะทำให้แม่ดูไม่ดี
ไม่ใช่แค่นั้นหรอก แม่ไม่อยากให้มานิชาเจ็บปวด
เธอไม่เข้าใจว่า โลกไม่ได้เป็นมิตรอย่างที่เธอคิด
หนูรู้ แต่ว่า...
แม่จะผลักไสคนอื่นไปเฉย ๆ ถ้าเขาไม่ทำอย่างที่แม่ต้องการไม่ได้
ลูกพี่ลูกน้องเรา ลูกสาวของแม่ ต่อไปใครล่ะ
ประเด็นคือมันขึ้นอยู่กับแม่
ว่าแม่อยากอยู่เคียงข้างมานิชา ตอนที่เธอทำผิดพลาดหรือเปล่า
แม่อยากให้ความทะนงตน เป็นอุปสรรคกับครอบครัวเหรอคะ
ลูกโตขึ้นเยอะเลยนะ
หนูก็แปลกใจเหมือนกัน
เราจะทำยังไงดี
ลูกค้า 300 คนกำลังมา
คริสกำลังซื้อรองเท้า ส่วนดิเอโกก็นอนหลับอยู่ที่บ้าน
หนูว่าแม่รู้ว่าเราต้องทำยังไง
โอเค ได้
ไปรับน้องสาวลูกกัน
"พอร์ตแลนด์ ออริกอน โอลด์ทาวน์"
"ดีเซลส์พิซซ่า"
มายอมรับผิดเหรอคะ
เปล่า แค่มากินพิซซ่า
- ขอกินได้ไหม - เอาเลย
- ยังแย่อยู่ดีใช่ไหม - ใช่ แต่ในทางที่ดี
ใช่เลย
จำครั้งแรกที่เรามาที่นี่ได้ไหม
ปี 1996
เราเพิ่งออกจากบอมเบย์ ก่อนหน้านั้นไม่กี่สัปดาห์
หลังจากวิกัสได้เงินเดือนเดือนแรก
เขาพาเรามากินมื้อเย็นฉลอง
ที่ร้านที่เจ๋งที่สุดที่เขารู้จัก ดีเซลส์พิซซ่า
หลังจากนั้นมันก็กลายเป็น ธรรมเนียมประจำเดือน
สำหรับเขา นี่คือความฝันอเมริกันชน
หนูก็ว่าอย่างนั้น
พ่อของลูกเป็นคนที่วิเศษมาก
ฉลาด กระตือรือร้น
เขายังคิดด้วยว่าดีเซลส์พิซซ่า เป็นแบบอย่างของอาหารอเมริกัน
เขามีความคิดที่เฉพาะเจาะจงมาก เกี่ยวกับอาหาร
จำตอนที่เขาจะเสิร์ฟอาหารรสอ่อน
ให้ลูกค้าชาวอเมริกันทุกคน ไม่ว่าพวกเขาจะอยากกินเผ็ดแค่ไหน
เพราะเขากลัวว่าจะถูกฟ้องได้ไหม
หรือตอนที่เขาทำตู้เย็นเครื่องแรก ที่เราซื้อมาพัง
เพราะเขายืนกราน ว่าจะขนมันมาเอง
- เขาขี้เหนียวมาตลอด - เขาขี้เหนียวเหรอ
แม่คืนของขวัญทุกชิ้นที่เขาซื้อให้แม่
ของขวัญเป็นของสิ้นเปลือง
- แด่พ่อ - แด่พ่อ
แด่พ่อ
แม่คะ
หนูรู้ว่าร้านนี้คือสิ่งเดียวที่พ่อทิ้งไว้ให้
การเปลี่ยนแปลงมันเลยทำให้รู้สึกผิด
แต่ถ้าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ เป็นการให้เกียรติเขาล่ะ
แม่ยังคุมร้านเหมือนเดิม
แต่ลูกเพิ่มได้หนึ่งเมนู ดัมบิรยานี
โอเคไหม
ตกลงค่ะ
โอเค เยี่ยม งั้นเราจะรออะไรกันอยู่ล่ะ
เราต้องทำอาหารเย็นนะ
ใช่
กันคนออกไป
ถอยไป
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - รอตรงนี้นะ
ไฟเริ่มไหม้จากชั้นสอง
- ถอยไปครับ - นั่นร้านของเราค่ะ
- เกิดอะไรขึ้นคะ - ดูเหมือนมีแก๊สรั่ว
โชคดีที่ไม่มีใครอยู่ในตึก
- ไม่ - แม่คะ
หนูเสียใจ
- ไม่ - หนูเสียใจจริง ๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
- ฉันรีบมาทันทีที่ได้ข่าว - มันไม่ควรเป็นแบบนี้
เราทำทุกอย่างถูกต้องแล้ว
เป็นเพราะพ่อของลูกไม่อยู่ไง
ซิกกี้บอกว่า มีโอกาสแค่สองเปอร์เซ็นต์
ที่ร้านอาหารจะเกิดไฟไหม้
สองเปอร์เซ็นต์ถือว่าต่ำ แต่ก็ไม่ใช่ศูนย์
ฉันล้มเหลว
ฉันจะติดอยู่ที่นี่ตลอดไป
พี่เหรอ พี่เป็นคนเดียว ที่มีทางออกฉุกเฉิน
เรื่องทั้งหมดนี้คือลางบอกเหตุ
เอาปริญญาด้านบัญชีมาใช้ รับงานที่ไนกี้ซะ
จอยเป็นคนขับรถ ที่บริการไปรษณีย์สหรัฐฯ
ฉันมั่นใจว่าเธอหางานที่นั่นให้ฉันได้
แม่จะกลับอินเดีย พอกันที
เวลาเจอคนจากประเทศอื่น คุณจะคิดว่า...
"นี่ ฉันจะให้โอกาสพวกเขา"
- นี่ - แล้วเรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้น
- คอยส่งข่าวฉันด้วยนะ - นี่
นี่ เราตกลงกันแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
อีกอย่าง เงินประกันที่ฉันได้จากเรื่องนี้
ไม่เกี่ยวอะไร กับหนี้ของครอบครัวเธอ
เธอยังติดเงินฉัน 30,000 ดอลลาร์
และฉันจะลากเธอขึ้นศาล เพื่อให้ได้มันมา
คุณเผาร้านอาหารของครอบครัวฉัน
ฉันเปล่า ฉันไม่มีวันทำแน่
และเธอก็พิสูจน์ไม่ได้ด้วย
และต่อให้เธอพยายาม
คิดว่าตำรวจจะเข้าข้างใครล่ะ
เหลือเชื่อเลย แผนของเธอเป็นแบบนี้แล้ว
เธอวางแผนจะรับเงินประกัน
และเงินจากครอบครัวปราสาทด้วย
ฉันว่าซิกกี้คงคาดเดาไม่ได้ ว่าเมื่อไหร่จะมีคน...
เรายังต้องใช้หนี้ให้แคธี่
ยังไงล่ะ ทุกอย่างที่เรามี อยู่ในตึกที่ไฟไหม้
ยังพอมีหวังอยู่
หนูชวนนักลงทุนร้านอาหาร ชื่อเควิน ราสมุสเซน
มากินมื้อเย็นคืนนี้
ถ้าเขาชอบอาหาร เงินลงทุนจากเขาอาจใช้หนี้ได้
พี่ยังหวังให้เราทำมื้อเย็นอีกเหรอ
เราทำไม่ได้ ลูกรัก เราไม่มีร้านอาหารด้วยซ้ำ
แค่เพราะเราไม่มีร้านอาหาร
ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีร้านอาหาร
เธอบ้าไปแล้ว
ในที่สุดก็โดนผลกระทบ จากแรงกดดันของการเป็นพี่สาว
ไม่ ๆ ฉันมีแผน
และจะไม่มีใครไปทำงานไปรษณีย์ หรือไนกี้ หรือไปอินเดีย
กลับบ้านไปเอาอาหารทั้งหมด ในครัว ในช่องแช่แข็ง
- อะไรก็ตามที่หาได้... - มันไม่พอหรอก
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เรามากพอเสมอ
อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกัน หนูจะบอกว่าที่ไหน
โอเค คุณคิดว่ายังไง
จำมื้อเย็นที่เรากิน
ที่ลานจอดรถ หน้าร้านไนน์ตี้ไนน์เซนต์ได้ไหม
คุณจำเรื่องนั้นได้เหรอ
ฉันยังพยายามลืมมันอยู่เลย
มันเป็นร้านอาหารแบบป็อปอัป มันเคยฮิตใช่ไหม
- โดยเฉพาะในยุคนี้ - ใช่
ถ้าเราหาที่ทำอาหาร และหาของมาทำอาหารได้
เราก็ไม่ต้องมีทำเลที่ตั้งเลย
โอเค แต่เราจะหา ร้านอาหารกลางแจ้งได้ที่ไหน
คุณมีทีมอัจฉริยะ ที่ทำงานอยู่อีกฝั่งไม่ใช่เหรอ
- มีสิ - ให้พวกเขาช่วยสิ
ตอนนี้คุณอยู่ในโหมด โรคจิตแอบตามเต็มตัวแล้วนะ
โอเค เป็นนักสืบมือหนึ่ง ทางโซเชียลมีเดียยังกล้าพูดนะ
ฟังนะ ฉัน...
คุณพูดถูก โอเคไหม ฉันเปิดใจให้ใครไม่เก่ง
แต่ถ้าคุณอยากฟัง ฉันก็อยากจะลองดู
โครงการที่ฉันเข้าร่วม...
ฉันสงสัยว่าฉันตัดสินใจผิดหรือเปล่า
คุณรู้ว่าตอนที่ฉันรับงานนี้ ฉันต้องทุ่มเทกับมันเต็มที่
มันกลายเป็นทั้งชีวิตของฉัน
มันคือเหตุผลที่คุณกับฉัน...
แต่ถ้าการเลือกมัน ทำให้ฉันต้องรับผิดชอบ
การตัดสินใจที่ทำร้ายคนที่ฉันรักล่ะ
คุณคิดว่าฉันจะทำได้เหรอ
ทำไมถึงถามแบบนั้น
เพราะฉันทำให้คุณเจ็บ
จริงไหม
ฟังนะ
เท่าที่ฉันรู้จักคุณมา คุณมีเป้าหมายเดียว
ช่วยเหลือผู้คน
กับงานนี้ ถ้ามันหมายถึง คุณต้องตัดสินใจครั้งใหญ่
ฉันเชื่อว่าคุณจะตัดสินใจถูก
คุณทำทุกอย่างด้วยเหตุผลที่ดี
ขอบคุณ
ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม
ตอบข้อความหน่อย
- มากกว่าหนึ่งครั้งในทุกห้าปี - พระเจ้า
- โอเคไหม - ได้ โอเค
เรเชล
เธอบอกว่าที่นี่แหละ
พระเจ้าช่วย
อะไรกัน
มากันแล้ว
ได้ไงเนี่ย
หนูสืบจนรู้ว่า มีงานแต่งงานสองสามงาน
ที่จัดในเมืองบ่ายวันนี้
ครอบครัวนี้ใจดีพอที่จะเลื่อน งานเลี้ยงหลังงานแต่งออกไป
เพื่อแลกกับอาหารมื้อสำคัญในชีวิต
แม่กลับบ้านไปเอาวัตถุดิบไม่ใช่เหรอ
ไม่เจออะไรเลยเหรอคะ
เราอยู่นี่
- ไง - สวัสดี
- แม่ติดต่อพวกเขา - ใช่
หลังจากที่ลูกพูดว่าความทะนงตน เป็นอุปสรรคกับครอบครัว
มันเป็นสิ่งที่แม่ควรทำมานานแล้ว
ไง
น้องสะใภ้ สั่งงานมาได้เลย
ลูกอยากให้เราทำอะไร
- ไหนแม่บอกว่าหนูไม่... - แม่รู้
แต่แม่เปลี่ยนใจแล้ว แม่ทำได้ใช่ไหม
ไม่รู้สิ หนูไม่เคยเห็นมันมาก่อน
สั่งเรามาก็พอ
โอเคไหม เชฟ
ใส่การัมมาซาลา
- ปานีร์ติกกาเป็นยังไงบ้างคะ - ดูดีเลย ลูกรัก
- มาลัยไก่ล่ะ - อีกประมาณห้าเสร็จ
ฉันโกรธมากเลย ที่ตอนนี้ฉันเป็นโฮโลแกรม
มันดูน่าทึ่งมาก
และคนก็เยอะขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
ดูนั่นสิ
เห็นนักลงทุนของพี่หรือยัง
ยัง แต่เดี๋ยวเขาก็มา
ฉันจะไปที่ศูนย์บัญชาการนะ
ให้พวกเขาเข้ามาเลยไหม ดีดี้
ด้วยความยินดีเลย
โอเค ยินดีต้อนรับค่ะ ทุกคน
ขอบคุณที่อดทน กับการเปลี่ยนสถานที่ของเรา
เอาล่ะ หาที่นั่งเลย เราจะเสิร์ฟอาหารสไตล์ครอบครัว
ใช่
นี่ ยังไม่มีวี่แวว ของนักลงทุนคนนั้นเลย
หาได้ไหมว่าทำไมถึงช้านัก
ฉันพยายามใช้ซิกกี้หาเต็มที่แล้ว แต่มันเกินความสามารถฉัน
เรื่องนั้นฉันช่วยได้
- ดีใจที่คุณกลับมา - คุณโอเคนะ
ผมบอกแล้วว่าวันนี้คุณลาได้
ไม่ ฉันรู้ แต่มีคนพูดให้ฉันได้สติ
ถ้าตัวฉันในอนาคตกระโดด ฉันต้องทำเพราะมีเหตุผลแน่
บางอย่างที่สำคัญพอ
ที่จะทำให้ชีวิตของคนที่ฉันรักพลิกผัน
ตอนนี้เราก็แค่ต้องหาคำตอบ ว่าเหตุผลนั้นคืออะไร
ระหว่างนี้มาดูกันว่า เกิดอะไรขึ้นกับนักลงทุนคนนี้
"ตามหาเควิน ราสมุสเซน อาชีพ นักลงทุนร้านอาหาร"
ปานีร์ติกกา กุ้งมาซาลา ดัมบิรยานี
กินของซื้อของขายตลอดเลยนะ
น่าทึ่งมากที่ยังมีของเหลือไว้เสิร์ฟ
ทุกคนชอบอาหารมาก
นักลงทุนของลูกล่ะ
เขาไม่มาค่ะ
ไม่มา เสียใจด้วย ย้อนแย้งดีนะ เขาดันอาหารเป็นพิษ
การคาดหวังให้เขามา มันเป็นเรื่องยากอยู่แล้ว
หวังว่าใครจะมาเหรอ น้องสะใภ้
นักลงทุนน่ะ
เราติดหนี้เจ้าของตึกเยอะมาก
ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ มันคงไม่เยอะขนาดนั้นหรอก
สามหมื่นดอลลาร์ค่ะ
ใช่ นั่นมันเงินก้อนใหญ่เลย
ฉันช่วยออกได้ ปีนี้ฉันได้โบนัส
ไม่ได้หรอก มันมากเกินไป
มันมากสำหรับเราคนเดียว แต่ดูสิ
เรามีกันตั้งหลายคน
เธอก็รู้ว่าคนอินเดียอย่างเรา ชอบการลงทุนที่ดี
บางทีเราอาจหาทุน เปิดร้านใหม่ได้เลย
- กามินี ไม่... - แน่นอน
ฉันจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้าย ที่ได้กินอาหารดี ๆ แบบนี้คือเมื่อไหร่
แน่นอนว่า ยกเว้นที่ร้านของเธอ น้องสะใภ้
ฉันยินดีจะให้ทุนเปิดร้านอาหารใหม่
ฉันด้วย ไม่ว่าเธอต้องการอะไร
ปีนี้ฉันทำได้แย่มาก แต่เธออาจต้องการคนชิมอาหาร
หนูมีสูตรอาหารใหม่ ๆ เยอะเลย
แต่เราจะทำอาหารที่ไหนล่ะ
ชาวอินเดียเพิ่งเจอน้ำบนดาวอังคาร
คิดว่าเราจะหาร้านอาหาร ให้เธอไม่ได้เหรอ
กามะเป็นนายหน้าขายบ้าน เขาต้องช่วยได้แน่
แค่ทำผุจกามาให้เรากิน เป็นครั้งคราวก็พอ
พี่ใจกว้างมาก
ไร้สาระน่า ฉันรู้สึกว่าเราทุกคนจะรวยเละเลย
หนูมีความคิดดี ๆ เยอะเลย
ฉันมีบางอย่างอยากให้เธอดู
เธอพูดถูก ด้วยความช่วยเหลือจากครอบครัว
ครอบครัวปราสาท เลยวางเงินมัดจำร้านใหม่ได้
ธุรกิจเจริญรุ่งเรือง และโสนารีก็ไม่หัวใจวาย
แล้วแคธี่ล่ะ
ปรากฏว่าอาวินาชที่อยู่ตรงนั้น ทำงานให้กรมตำรวจพอร์ตแลนด์
เดือนหน้าแคธี่จะถูกจับ ข้อหาฉ้อโกงประกัน
ดี
นั่นฝีมือคุณนะ
คุณพาคนพวกนั้นมารวมกัน
ฉันภูมิใจในตัวคุณจริง ๆ
ผมเองก็ได้รับสิ่งดี ๆ มา
สิ่งที่ผมพูดกับโสนารี
คือสิ่งที่ผมอยากบอกแม่ของผม
ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ผมไม่เก็บความโกรธนั้นไว้
แบบเดิมอีกแล้ว
"เบน แม่รักลูกนะ"
งั้นคุณก็ควรเตรียมตัวกระโดดได้แล้ว
ผมว่างานของผมยังไม่เสร็จนะ
ทุกคนอยากลงทุนกับร้านเรา
มีอะไรต้องทำเยอะเลย แม่ต้องโทรหาธนาคาร
เราต้องซื้ออุปกรณ์ใหม่ เราต้องสั่งทำเมนูใหม่
- แม่คะ แม่ - ขอกุ้งสอง จาเลบีสอง
นานหมดแล้ว เร็วเข้า ทุกคน ฉันรักพวกคุณนะ
เร่งมือหน่อย
หนูว่าน้องทำได้
ลูกพูดถูก
ลูกสองคนไม่ต้องการแม่แล้ว
แต่แม่ต้องการลูก
ถ้าไม่ได้ทำงานที่ร้านอาหารกับลูก
แม่จะอยู่ไปทำไม
ก่อนอื่นเลยนะ แม่
เราต้องการแม่เสมอ
แต่ลองคิดถึงทุกอย่าง ที่แม่สละเพื่อช่วยลูก ๆ สิ
เพื่อนแม่ การผจญภัย
ทริปไปพีระมิดนั่น...
แม่ใช้เวลาทั้งชีวิต ดูแลร้านอาหารและพวกเรา
การเริ่มใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง มันเป็นยังไงเหรอคะ
ปกติแล้วมันเป็นหน้าที่ของพ่อแม่
ที่จะบอกให้ลูกพึ่งพาตัวเอง
เชิญแม่กลับมาชี้นิ้วสั่งหนูได้ ตั้งแต่พรุ่งนี้เช้าเลย
ไม่ พรุ่งนี้ลูกกับมานิชา ต้องคิดเรื่องการผจญภัยของลูกเอง
ส่วนแม่จะไปอียิปต์
และอาจพาเคารีกับแพดดี้ไปด้วย
ลูก ๆ ของพวกเธอโต และแต่งงานไปแล้ว
ซึ่งพอมาคิดดูแล้ว
มันคือสิ่งต่อไป ที่แม่ต้องคิดให้พวกลูก...
โอเค
หนูรักแม่นะคะ
"จิกซา กองทัพสหรัฐฯ"
"รอสซี่"
ให้ตายสิวะ