- Quantum Leap was een experiment
tijdreisprogramma, jaren voordat het wordt getest.
Uw naam is dokter Ben Song.
Je bent een tijdreiziger die van leven naar leven springt
en probeert recht te zetten wat ooit fout is gegaan.
- Denk je nog steeds dat Ben zijn laatste sprong nadert?
- Ik krijg niets. Hij is verdwenen.
Ben! Nee!
Ben. Je bent vermist
voor drie jaar.
♪
- Heb je een set, Wes?
Is dat wat je wilt dat ik geloof?
- Je zult moeten betalen om erachter te komen.
Hallo.
Het is schildpaddentijd.
- Als je pocket koningen had, zou je pre-flop hebben geraised.
Ik bel.
- Verdorie.
- Betaal me uit en zet het op mijn rekening.
- We zijn net begonnen.
- Hé, nu heb je tenminste een kans om te winnen.
Vertel me dat je niet gaat zeggen wat je gaat zeggen.
- Wat vind je hiervan voor een eenjarig jubileum?
- Hé, baas.
- Hoi.
Ah.
Lange tijd.
Hoe wist je waar...
Je bent hier om me te helpen wat sieraden uit te zoeken.
Nou, diamanten zijn een soort marketingfraude...
- Eerst moeten we praten.
Niet hier.
- Oké. Heeft u een plek in gedachten?
♪
Hoe?
- Nou, toen... toen Ben naar 2018 sprong
en hij ging de machine binnen als... als gastheer,
het verstoorde Ziggy's vermogen om de
zwaartekracht van zijn sprongen te voorspellen,
waardoor elke schijn van controle die we
over het systeem hadden, werd verbroken.
- Niet hoe we hem kwijt zijn geraakt.
Hoe heb je hem gevonden?
We hebben twee jaar gezocht.
- Toen de regering alle hoop verloor om Ben terug te krijgen
en ze hebben ons een jaar geleden gesloten,
Ik sloop hier weer naar binnen
en zette één computerstation aan.
Ik heb het gewoon laten draaien, als een
SETI-programma dat op zoek is naar buitenaardse wezens,
behalve dat ik zocht naar een zachtaardige natuurkundige.
Kijk, het was een kans van één op een biljoen,
maar ik moest het proberen.
- Ik kan niet geloven dat je hem echt gevonden hebt.
- Voor een seconde.
Hij sprong zodra ik kwam opdagen.
Maar hij-hij is daarbuiten.
- Hij is daar al drie jaar.
- Dat is iets anders.
Voor Ben is het nog geen drie jaar geleden.
Het is één enkele sprong geweest.
Het is bijna alsof er helemaal geen tijd is verstreken.
- Dus hij weet het niet.
- Addison. Hoe gaan we het haar vertellen?
Ik weet het niet. Ik kan niet stoppen met erover na te denken.
- Eén ding weet ik wel.
Dit nieuws zou niet van ons moeten komen.
- Dit is surrealistisch.
Aan de ene kant voelt dit allemaal zo vertrouwd.
Maar aan de andere kant...
- Alles is veranderd.
♪
- Drie jaar.
Zeiden ze echt dat het drie jaar geleden was?
- Het voelt alsof ik hier drie jaar heb gewacht.
Ik ben op de klok, dame.
Heb geen tijd voor je dagdromen.
- Eh...
Oh, uh, uh, ja, oh, sorry daarvoor.
Eh, zullen we gewoon opnieuw beginnen?
- Eh, 20, 40, 60, 80, 100.
Oké, eh...
20, 40, 60, 80 en 200.
Daar ga je. Een fijne dag verder.
- Het zal wel.
- Wat dan ook, ja.
Ian, ben je daar?
♪
Hopelijk gaan er nog drie verdomde
jaren voorbij voordat je mij vindt.
Lorena. Hallo, Lorena.
Ah.
♪
- Het aantal keren dat je vandaag naar die foto hebt gekeken.
Hoe voelt het om eindelijk oma te zijn?
- Het is onverwacht.
- Alsof je je dochter niet belde
elke dag van de afgelopen maand.
"Is het vandaag? Is het vandaag?"
Lorena, wat is er aan de hand?
- O, het is gewoon,
Ik heb slecht nieuws.
Niet over mijn kleindochter, over een paar vrienden.
Het is moeilijk uit te leggen... - Lorena, Rebecca.
Altijd veel te veel gekakel in het
kippenhok als jullie samen zijn.
- Hé, kijk, als je ooit ergens over wilt praten,
Ik ben hier.
En ik ben bereid om te luisteren of om...
Oh God.
Het is Sean.
- Sean?
- Mijn kleine broertje, Sean.
Wat doet hij hier?
- Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?
- Niet sinds hij langskwam op mijn verjaardag
om mijn auto te lenen en drie dagen te verdwijnen.
Ik probeer het bij te houden.
vraag vrienden hoe het met hem gaat.
Het is altijd hetzelfde,
stoppen met welke baan hij ook heeft
om te werken aan een plan om snel rijk te worden.
Jij kijkt.
Hij is hier alleen maar om wat geld te vragen.
♪
- Ah!
- Iedereen nu op de grond!
- Eigenlijk is hij hier om al het geld te vragen.
♪
- Ugh!
- Omslag!
- Ugh!
- Set! - Intrekken.
- Set! - Omslag!
- Ugh!
- Set. - Intrekken.
- Tijd!
Oké, cirkel omhoog.
Steek uw hand op als u dood bent.
Oké, jongens, we gaan dit doen tot ik gelukkig
ben, en ik ben nog lang niet gelukkig.
Laten we gaan.
- Maak je geen zorgen, jongens.
Ik ben ook niet geslaagd voor de eerste keer.
- Dat is waar. Tom en ik misschien wel
faalde dit een paar keer in Fort Rucker.
- Behalve dat we op kartonnen uitsnijdingen fotografeerden,
zonder Sims.
- Het was 13 jaar geleden.
De zaken zijn vooruitgegaan.
- Ja, we zijn oud.
Herinner me niet.
- Oké, laten we er tien nemen.
Als je terug bent, beginnen we bovenaan.
- Bedankt. - Bedankt.
Oké. Hoe gaat het?
Er is iets mis.
- Ze hebben hem gevonden.
Addison, ze hebben Ben gevonden.
♪
- Portemonnee.
Horloge.
- Haast je.
Haast je! - Oké.
Laten we gaan. Haast je.
Wauw, wauw, wauw. Hoi hoi.
Wat-wat is dat? - Hm?
- Daar zit een kleurstofpakje in.
Wat, denk je dat ik dom ben?
- Hé, geef haar wat speling.
Ze is ouder.
Het is niet eenvoudig om je werk te
doen met een pistool in je gezicht gericht.
Daar.
Dank je.
Gaat het?
- Omdat we worden beroofd,
Of omdat mijn kleine broertje het doet?
Dit kan toch niet gebeuren?
- We gaan dit uitzoeken.
Ik weet niet wat of hoe, maar we komen er wel uit.
- Wees geen held.
Ga allemaal naar de lobby en doe wat ik zeg.
Op die manier ben je veilig. Sta op.
- Ik begrijp het niet.
Hij leeft.
Hij heeft de hele tijd geleefd.
- Ja, maar voor hem,
het is alsof er helemaal geen tijd is verstreken.
Hij was stomverbaasd toen Ian hem
vertelde dat het drie jaar geleden was.
- Wacht, zijn ze nu allemaal op het hoofdkantoor?
- Ja.
♪
Wachten ze op mij? Ben--
Wat, moet ik gewoon teruggaan?
- Er is op dit moment geen sprake van 'verondersteld'.
Iedereen is nog steeds aan het bijkomen.
- Ja, maar het was niet zijn hologram.
Ze waren niet bij hem, sprong na sprong.
Ze waren niet...
- Ze waren niet verliefd op hem.
- Wat denk jij dat ik moet doen?
- Je moet doen wat je hart je ingeeft.
En wat dat ook is, we komen er wel doorheen...
samen.
- We hebben hem!
Geweldig. Oké, dit betekent
dat ons volgsysteem weer online is, dus ik
ga de beeldkamer weer aan de praat krijgen.
- Waar is hij?
- Tucson, Arizona, 1986.
Hij is een bankbediende, onderdeel van een mislukte overval.
Acht mensen stierven.
Ben.
Ben. - Ian? Wat?
Hè? Ian?
- Ja. - Ben jij dat?
- Ja.
- Waar ben je? - Kun je mij niet zien?
- Nee. - Eh.
De beeldkamer is momenteel beperkt.
Maar Jenn probeert het aan te passen.
Oh. O, daar gaan we.
Oké, ik begrijp het. - Uh nee.
- Hè? - Zet een stap die kant op.
Ja.
- Oké.
Kijk, ik weet dat je momenteel veel vragen hebt,
en ik zal ze zo snel mogelijk beantwoorden.
Maar in de eerste plaats gaat het met ons allemaal goed.
Magie, Jenn... - Addison?
- Ja, ja.
Iedereen is in orde.
- Dat zei je voordat je het programma afsluitte.
Waarom zou je dat doen?
- Oké, we hebben het niet afgesloten.
Het Pentagon deed dat wel.
We hebben twee jaar naar je gezocht.
Twee jaar, niets.
Dus namen ze het besluit
dat je op de een of andere manier was gestorven.
- O mijn God.
Was er een begrafenis? - Ja.
Ik zong 'Amazing Grace'. Het was prachtig.
- Addison moet verpletterd zijn.
Waar is ze? Ik kan haar zien?
- Eh, nou, we denken dat ze onderweg is.
Maar eerlijk gezegd weet ik dat dit niet is wat je wilt
om het nu te horen, maar we moeten...
- Concentreer je op de sprong, ik weet het.
- Dus die bankdirecteur liet een stil alarm afgaan
om de politie hier te bellen.
Zodra ze aankomen, gaat dit allemaal naar het zuiden.
Oke? Ziggy zegt dat de enige manier om iedereen
hier veilig weg te krijgen, is door ervoor te zorgen
dat die slechteriken weg zijn voordat de politie arriveert.
- Oké, ik ben ermee bezig.
- O, ik zou moeten komen. Ik kom, ik kom.
- Achtduizend?
- 8.500.
- Moet tien keer zoveel zijn.
Hoi. Nee.
Hoi. Hallo.
Eh, ik zeg je niet wat je moet
doen, maar dit is wat je moet doen.
Je moet weggaan.
De politie is onderweg.
- De politie?
Wat? - Hoe?
- Het 'hoe' is minder belangrijk
dan het ‘hoe lang’, wat niet erg lang is.
- We moeten nu gaan. - Het is vrijdag betaaldag.
De halve stad krijgt hun cheques.
Het is onmogelijk dat dit al het geld is dat ze in hun bezit hebben.
♪
Het ligt nog steeds in de kluis.
- De kluis?
Dat maakt geen deel uit van het plan.
Je zei vijf minuten, in en uit.
- Ben, ik heb een route die ze kunnen nemen.
Swan naar Broadway naar Interstate 19.
- Als je nu vertrekt, kun je Swan naar Broadway nemen naar de I-19.
De politie zal je nooit zien.
- Dat zou werken. - Ik loop niet weg
met achtduizend tussen ons drieën.
- Ik ben bij je, baas.
- Ben, ik kan dit niet genoeg benadrukken.
Ze moeten weg zijn voordat...
♪
Iedereen bewegen!
Laten we gaan! Ga de put in.
In de put, dame, laten we gaan!
Gezichten naar beneden. Iedereen die na vier
seconden nog wakker is, krijgt een kogel.
Eén...
Twee drie.
♪
- Tucson-politie!
♪
- Diep inademen.
- Vind je het erg als ik dit gebruik?
Hé, hoe gaat het hier?
Gaat het?
Oké, hier, adem daar in.
- Ik blijf proberen oogcontact te maken met Sean.
Zo is hij niet, Lorena.
- Ben.
Ben, we moeten praten.
U kunt nu niet praten omdat u op
de grond ligt, omringd door mensen.
Rechts. Sorry sorry sorry.
Eh, kijk, tijd is hier van essentieel belang.
Door dat telefoontje wil de politie
onderhandelen met de overvallers.
In de oorspronkelijke geschiedenis nam niemand het op.
Dus bestormden ze het kasteel en acht mensen kwamen om.
We moeten een manier vinden om die geschiedenis te veranderen.
Wacht, nee, nee. Nee nee nee nee.
Dat is niet wat ik bedoelde.
♪
- Hé, wat denk je dat je aan het doen bent?
- Ik probeer wat tijd voor je te winnen.
Dit is niet mijn eerste overval.
Ik kan je helpen te krijgen wat je
wilt, maar je moet met ze praten.
- Ik hoef niets te doen.
Nee nee nee. Ze heeft gelijk.
Als we niet met ze praten, bestormen ze gewoon de bank.
- Eerste bank van Tucson. Hoe kan ik u helpen?
- Wie is dit?
- Mijn naam is Lorena...
- Chaves.
Ik ben hier een verteller.
- Mijn naam is rechercheur Reynolds.
Hoeveel aanvallers zijn er, Lorena?
Vertel het me snel.
- Deze drie mannen beschouwen mij als de onderhandelaar.
- Is dat juist?
En wat zijn precies hun eisen?
- Daar komen we wel achter. Maar eerst,
Als blijk van goede trouw, zodat niemand plotselinge
bewegingen maakt, gaan ze twee gijzelaars vrijlaten.
Deze mannen kiezen voor genade, rechercheur Reynolds.
Ik hoop dat jij dat ook zult doen.
- Dame, denkt u echt dat ik gijzelaars vrijlaat?
- Ja, ik wil.
Je hebt een zwangere vrouw die hyperventileert
en een beveiliger met een vervelende hoofdwond.
Ze hebben medische hulp nodig.
- Ze ademt snel, man.
- Als er iets met een van hen gebeurt,
dit gaat van diefstal tot moord.
Dat willen wij niet.
- Prima.
Doe het.
Doe het. - Oké.
- Ik heb er een bij het raam!
Ze komen naar buiten!
- Gaan.
- Oke oke.
- Dus...
sta op, alsjeblieft.
Nu we ons allemaal warm en knuffelig voelen...
kom hier.
Kom op.
Wat zou je ervan vinden als jij mij de code van de kluis geeft?
- Eh, ik, eh...
Ik herinner me het niet meer.
- Oké, adem.
Het is oké, oké?
Neem de tijd.
We hebben de hele dag.
Hé.
- Hoi!
Ga weer zitten, oma.
- Hoe zit het nu?
Komt het bij jou terug?
Ongelooflijk.
Oké. Mevrouw de assistent-bankdirecteur,
u lijkt hier de slimme te zijn.
Omhoog.
♪
Geef mij de code.
- Ik heb het niet.
Hé, Sean?
Waarom kom je niet wat verstandigs tegen je zus praten?
- Je wilt dit niet doen.
- Geef ons de code.
- Ik weet dat het de laatste tijd slecht is gegaan tussen ons.
Maar dit is het soort fout waar je niet van terugkomt...
- Geef ons de code.
Sean, alsjeblieft. Ik houd van je.
O God.
Dat is erg lief. Dit is goed.
Grote zus komt ter redding.
Maar het is grappig, want jij was het niet die
hem zes maanden geleden van de straat trok, toch?
- Wat? - Stop eten in zijn mond, toch?
Of een dak boven zijn hoofd.
- Sean, als ik had geweten dat er iets was gebeurd
zo erg, ik... ik zou niet...
- Wat zou je hebben?
Je zou me met open armen hebben ontvangen?
Of zou je hebben gedaan wat je altijd doet,
dat is: mij beoordelen en aan mij twijfelen
en mij te vertellen op welke manieren ik mijn leven verpest?
Precies.
Bedankt dat je niet doet alsof het je echt iets kan schelen.
En in plaats daarvan, waarom ga je niet gewoon...
Geef ons die verdomde code.
♪
- Sean. Sean, Sean, Sean, Sean, Sean.
Het is oké, het is oké, het is oké.
Hé, kijk, kijk naar mij. Kijk me aan.
Ik ga je niet dwingen je zus neer te schieten.
Oké?
Ik ga het gewoon zelf doen.
Op drie.
Een...
- Ik heb het niet.
- Twee...
- Ik ken de code.
Ik ken de code.
- Je doet?
Dat doe je, dat doe je.
- We hebben die code nodig.
- Ik heb de specificaties van de kluis opgezocht,
de geschiedenis van de bank, en
ik bekijk elke overheidsdatabase.
Maar er is geen verslag van.
Keer om.
- Pardon? - Als je mij niet ziet
dark webbing door de veiligheidsbestanden van de bank,
dan hoef je niet naar de gevangenis als ik gepakt word.
Prima.
Je hebt geluk dat ik geen overheidsfunctionaris meer ben.
- Er was een datalek bij de bank in '92 en...
Ik weet dat je zoekt.
De code van de kluis werd tijdens de hack vrijgegeven.
- Jenn heeft de code. Ze is een genie.
- Nu moet ik het er alleen nog in doen. - Mm-hmm.
Juist, juist, dat ben ik.
Eh, oké, dus... dus de code bestaat uit vijf cijfers.
Het is 7, 2, 9, 4--
Ian?
- Wat is er net gebeurd?
Ben heeft nog steeds het laatste cijfer nodig...
- Je staat onder arrest.
Jullie zullen allemaal met mij mee moeten komen.
- Ian?
Ian?
Wat is er in godsnaam net gebeurd?
♪
Kom op. Heb niet de hele dag.
Eh, juist. Eh...
7, 2, 9, 4...7?
Oh.
Sorry, dat was de oude bankcode.
7, 2, 9, 4...1?
- Hoi.
Ze vergrendelen volledig na drie pogingen.
- Dame, ik vind je leuk.
Oké, dat doe ik. Je hebt lef.
- Bedankt. - Oké,
Dus ik wil dat je heel goed nadenkt voordat
je de volgende vraag beantwoordt, oké?
Ken jij de code of niet?
Ik doe. Het is gewoon, eh,
Weet je, het toetsenbord wordt
erg glad als je in de menopauze zit.
- Oké.
Voer het dan in... nu meteen.
En als je het fout hebt, sterf je.
Addison, ik weet niet of je me kon horen,
maar ik kan nu wel wat goede vibes gebruiken.
7, 2, 9, 4...3?
Oh godzijdank.
Het rugnummer van Allen Iverson, haar favoriet.
- Dit is een beperkt gebied,
en uw inloggegevens zijn 11 maanden geleden verlopen.
Hoe ben je überhaupt voorbij het beveiligingssysteem gekomen?
- Ik heb het beveiligingssysteem ontworpen.
- Wat is hier aan de hand?
Tom Westfall, Ministerie van Defensie.
Dit team valt onder mijn toezicht
en werkt aan een geheime operatie.
Wie heeft hier de leiding?
- Ik ben.
Agent Allen Lee.
- Uh Huh.
Dat zou je moeten nemen.
- Agent Lee.
Ja meneer.
Laat hen gaan.
- Wie sms'te je?
- Directeur van de FBI.
Ik was mij een gunst verschuldigd.
Oké. Indrukwekkend zoals gewoonlijk.
- Ik heb je niet meer gezien sinds de spelletjesavond, oudejaarsavond.
- Ze hadden tijd nodig om hun wonden te likken.
Niet elke soldaat is goed
in Risk, en dat is oké.
- Nou, dat telefoontje werkte voorlopig,
maar het zal de veren van de overheid doen wankelen.
- Het is ok.
Ga ervoor zorgen.
- Weet je het zeker? - Ja.
- Het is goed om je te zien.
En Tom.
- Ja het is.
- Ik ga de beeldkamer weer online krijgen.
- Je kwam.
Het moet moeilijk zijn geweest.
- Nee, ik...
Ik wil Ben zien,
Leg uit wat er is gebeurd sinds hij...
- Ik weet.
Maar het zal niet gemakkelijk zijn.
- Kijk, magie, uh,
Ik weet niet wat je met het programma van plan bent.
Maar met alles wat er is gebeurd, ik...
♪
Ik ga mijn oude baan niet terugnemen.
Ik ga vandaag met Ben praten. Ik zal alles uitleggen.
Maar dan moet ik terug naar mijn leven.
- Natuurlijk.
Wij begrijpen het volkomen.
- Bedankt.
♪
- Gaat het?
- Ik weet niet wat er met Sean en mij is gebeurd.
We waren heel close totdat ik naar de universiteit ging.
Toen ik terugkwam, was het anders.
Op de een of andere manier botsten we gewoon.
- Rebecca, je kunt het jezelf niet kwalijk nemen.
- Nee, maar ik kan mijn deel ervan wel bezitten.
Weet je, hij heeft gelijk.
Zes maanden geleden was ik misschien hardvochtig
geweest en zou hij waarschijnlijk uithaald hebben.
Maar ik weet gewoon niet hoe we hier terecht zijn gekomen.
Het is alsof ik knipperde, en alles veranderde.
- Ik weet wat je bedoelt.
Met mijn kleindochter.
Ze groeien zo snel op.
Elke dag is als--
als een ander leven.
Oké, laten we gaan.
Wauw! - Jij hebt het?
Ja. 120 Gs, precies daar.
- Oké. - Nog meer dan we dachten.
Kom op, glimlach!
Dit is goed. - Nee ik weet.
- Ja. - Ja, ik ben gewoon, eh...
Ik vroeg me alleen af ​​wat een exitstrategie zou zijn.
- Rechts. - We zullen het nodig hebben
om iets te bedenken.
Juist, goed, goed, goed. Oké.
Hoe is dit?
We vragen om een ​​M-85 helikopter.
De FBI heeft er twee in Tucson.
Nu landen ze het in het
kinderpark achter de bank.
Er is geen personeel of politieauto's in zicht.
Ze geven ons een aanlooptijd van vijf minuten.
En terwijl we vertrekken, komt de
politie binnen en pakken de gijzelaars.
Eenvoudig.
Een paar jongens hebben het vorige maand in Yuma gedaan.
Heb je dat allemaal gekregen?
- Ja heb ik gedaan.
- Goed.
Wanneer moet onze vriend ons terugbellen?
- Volgende vijf minuten.
- Oke.
Breng dan vooral onze boodschap over.
- Dat plan,
je had dat op slot en geladen.
Dit zou nooit zo zijn
een klusje van vijf minuten, zoals je zei.
Je zou altijd voor de kluis gaan.
Waarom heb je het mij niet verteld?
- Oh, Sean, ontspan, oké?
Ik wilde niet dat je er te veel over nadacht, dat is alles.
♪
- En we zijn terug.
- Hij is het echt.
♪
Ik kan dit niet geloven.
Hij ziet er hetzelfde uit.
- Gaat het?
- De beeldkamer is weer online.
♪
Wilt u het overnemen?
- Uh, u zit midden in een gijzeling.
Ik ben niet op de hoogte.
♪
- Rechercheur Reynolds?
- Laten we praten, mevrouw Chaves.
- Deze heren willen een helikopter.
- Een helikopter?
- Dat is juist.
- Nou, dat heb ik niet.
Zouden ze een kaviaarservies nemen?
- Volgens hen heeft de FBI er twee.
Ze willen graag dat je er een
landt in het park achter de bank
en maak de ruimte vrij van alle politieauto's en personeel.
Geef ze vijf minuten om de bank te verlaten,
en alle gijzelaars blijven ongedeerd.
- Dit is belachelijk.
- Deze mannen zijn behoorlijk serieus, rechercheur Reynolds.
Blijkbaar zijn soortgelijke concessies gedaan
bij een bankoverval in Yuma vorige maand.
Het is de enige manier om ieders welzijn te garanderen.
- Geef me een uur om het op te lossen met het federale kantoor.
Ik zal het voor elkaar krijgen.
- Een uur.
- We kunnen dat doen.
Eindelijk een overwinning.
- Ben. - Niet beledigend,
maar je hologrammen kunnen wel wat werk gebruiken.
- Ja, vertel me erover. Ik probeerde Addison te pakken te krijgen
om het over te nemen, maar ze heeft geen...
- Is Addison hier?
- Ja-ja.
- Waarom is ze hier niet?
Is er iets mis? - Fout? Nee.
Nee nee.
♪
Kijk, ze wilde niet halverwege de paarden
wisselen, omdat je je moet concentreren.
De zaken staan ​​op het punt een nog ergere wending te nemen.
- Waar heb je het over? Ik heb net gebeld met...
- Met een agent, ja.
Ziggy zegt dat hij tegen je liegt.
Hij krijgt geen helikopter.
Hij beveelt sluipschutters in positie.
♪
- De lijn is dood. - Reynolds heeft het gedaan
als onderdeel van zijn voorbereidingen.
Zodra hij iedereen in positie heeft gebracht,
komen ze met vlammende wapens binnen.
- Ja, en acht mensen sterven.
- Eigenlijk niet.
De geschiedenis is veranderd, oké?
Nu escaleert alles en het
vuurgevecht raakt een gasleiding.
wat een explosie veroorzaakt.
- Wat?
- Dit gaat niet meer over acht mensen.
Ben, je moet een manier bedenken om al deze
gijzelaars hier weg te krijgen in de komende minuten
anders gaat iedereen in deze bank dood.
♪
Oké, we hebben een exitstrategie nodig.
Ik bedoel, het hoofdkantoor werkt eraan, maar het kan even duren.
- Nou, er is meer dan één manier om daar achter te komen.
♪
Zijn er andere manieren om uit deze
bank te komen dan via de voordeur?
- Je weet dat die er niet zijn.
Jij bent hier al langer dan ik.
- Rechts. Dat is wat mij gek maakt.
Ik blijf denken dat er een zwak punt of een uitweg
is, maar ik begrijp niet waarom ik dat denk.
Zwakke punten? - Mm-hmm.
Reparaties, constructie...
- Je denkt aan de uitbreiding.
- Ja dat ben ik.
- Toen ze onze vierkante meters wilden verdubbelen,
maar ze hadden geen geld meer?
Ze begonnen met de uitbreiding, en daarna
schilderden en herstelden ze hun fout.
Dus de achterkant van de voorraadkast in de
vergaderruimte, dat is nu alleen maar gipsplaat.
- En aan de andere kant?
- Een lege winkelpui.
- O, dat is perfect.
Maar hoe krijg je al die
mensen in de vergaderruimte?
- Ik ben niet.
- Ja, geef het allemaal weg.
- Ik hoorde enkele klanten fluisteren.
Ze zeiden dat ze buiten sluipschutters zagen.
♪
- Zoon van een--
Oké, we moeten verhuizen.
Eh, laten we naar de kluis gaan, ja?
- Hoe zit het met de gijzelaars?
Daar passen ze niet meer.
- We moeten ze ergens opsluiten,
koop tijd voor onszelf.
- Heb je kamers zonder ramen?
♪
- Handen omhoog.
Blijf bewegen.
Handen omhoog!
Gezicht vooruit.
- Geen grappige zaken.
Als je iets nodig hebt, klop dan op deze deur.
Pardon. Pardon.
Gipsplaten, precies zoals je zei.
Maar hoe gaan we dit doorbreken?
Het enige dat hier zit, zijn kantoorbenodigdheden.
- Nou, dat is oké
want alles wat we nodig hebben is dit.
Stanleymes. - Uh Huh.
- Genie. - Pak dat vloerkleed.
Plaats deze tegen de deur. Het
dempt het geluid, zodat ze niets horen.
Oké. Oh, oh, dat kan ik ook
doe het muurding ook, als je wilt.
Ik bedoel, het kan een beetje inspannend voor je zijn.
Je bent in de zeventig, en...
- O, ik kan het wel redden.
Ik volg Pilates.
- Koel.
AH oke.
- Oké.
♪
Pilates.
Oké, kom op.
♪
- Hoi.
- Gaat het goed met hem?
- Weet je, hij maakt een sprong, zo stressvol,
maar Ben heeft geen stap verloren.
Het is de rest van ons die probeert de achterstand in te halen.
- Ik heb hem begraven.
- Ik weet.
- Die twee jaar dat we hem niet konden vinden waren dat wel
de donkerste van mijn hele leven.
♪
En toen dit programma werd afgesloten, ik...
Ik dacht eigenlijk niet dat ik verder kon.
En toen hielp Tom me herinneren
wat het was om weer te leven,
blij zijn.
- Ik weet.
Daarom ben jij niet de enige die van Tom houdt.
We doen het allemaal.
- Weet je, ik verwacht steeds jou, Ian of Magic
om me door elkaar te schudden of tegen me te schreeuwen, zeg me dat
ik weer naar binnen moet gaan en op zijn minst met hem moet praten.
Ik weet gewoon niet wat ik met al deze stille acceptatie moet doen.
- Ja, nou, de kans is groot dat je van ons verwacht dat we met je vechten
omdat je dat echt wilt?
- Oké, kom op.
- Hoe zit het met Sean?
Ik kan hem niet zomaar hier achterlaten.
- Oké, verandering van plannen.
Iedereen eruit.
Wat is dit in hemelsnaam?
- Doe niets overhaast.
- Waar is iedereen?
- Ze zijn veilig.
Wij hebben ze beschermd.
- Ja? En wie gaat jou beschermen?
Nee!
- Ugh!
♪
- Sean.
Hij had zijn pistool op haar gericht.
Hij zou haar vermoorden.
♪
Oh nee.
Wat heb ik gedaan?
Wat heb ik gedaan? Wat heb ik gedaan?
- Sean?
Het komt goed.
- Hoe?
♪
- We moeten nu gaan!
Laten we gaan! Laten we gaan!
Gaan! Gaan! Gaan!
- Handen op je hoofd! - Oké!
- Nee, hé, Sean, Sean, doe dit niet.
- Waarom niet?
Het is hoe dan ook hetzelfde resultaat.
Mijn leven is over.
- Ik weet dat het lijkt alsof alles nu verloren is.
Maar ik beloof je,
Ik beloof dat het geen verloren jaren zijn
als er aan de andere kant iemand op je wacht.
Niet iedereen heeft het geluk om dat te hebben.
Je doet.
Gaan. Ga Ga Ga!
- Tucson-politie!
- Geef mij het pistool.
Ik zal zeggen dat ik hem heb neergeschoten.
Verspreiden. Deze kant op.
- Ik zal zeggen dat het zelfverdediging was.
- Zou je dat voor mij willen doen?
- Natuurlijk zou ik dat voor je doen.
Deze is duidelijk.
- Ik heb het zo druk gehad met staren naar de kloof tussen ons
dat ik uit het oog verloor wat er werkelijk toe doet.
En dat is dat ik van je hou.
Alles duidelijk.
♪
- Het spijt me.
Het spijt me heel erg.
- We hebben samen door dit leven gereisd
zonder hulp, en we hebben
nog zoveel verder te gaan.
Ik zal geen stap meer zetten zonder jou.
♪
Het is ok.
- Beweeg niet! - Beweeg niet!
- Man neer. We hebben een ambulance nodig.
- Maak de kamer leeg.
- Ik heb het pistool. Hij is niet gewapend.
- Handen achter je rug.
- Alles komt goed, Sean.
Het komt allemaal goed.
- Oké, dus Sean weigerde Rebecca de aanklacht op zich te laten nemen.
maar ze oordeelden dat de schietpartij zelfverdediging was.
Wat?
- Gelukkige eindes zijn allemaal goed en wel,
Maar op dit moment zijn het alleen jij en ik,
dus kun je de onschuldige daad laten vallen?
Je moet het ze vertellen.
- Jenn, ik... - Magie en Addison,
Je moet ze vertellen wat je hier hebt gedaan,
hoe je Ben daadwerkelijk hebt gevonden.
- Ik vertelde ze dat ik Ziggy op de achtergrond had laten rennen.
Dat is waar.
- Het is waar, maar het is niet de waarheid.
- Ze hoeven de waarheid niet te weten.
- Weet je dat zeker?
Dit is een moeilijke plek om geheimen te bewaren, Ian.
- Ik ga daarheen.
- Oké.
Wat heb je nodig?
- Ik denk dat dat misschien een beetje is
van een bewegend doel dat vooruit gaat.
- Vooruit gaan?
- Ik kan niet zomaar weglopen van de missie,
van het team.
Zijn leven staat bij elke sprong op het spel.
Ik ben hem een ​​keer kwijtgeraakt.
Ik denk niet dat ik met mezelf zou kunnen leven
als er iets met hem zou gebeuren en ik er niet was.
Slaat dat ergens op?
♪
- Natuurlijk doet het.
Jij bent jij.
Jij bent de meest capabele, gewetensvolle persoon die ik ken.
- Ik had niets minder verwacht.
- Echt?
Vind je het goed dat ik hier
blijf en hem elke dag zie?
- Ik houd van je.
Ik vertrouw je.
Ik ben veilig in wat we hebben.
Dus als je vraagt: zal ik jaloers zijn?
Ik weet zeker dat we af en toe rare dagen zullen hebben.
Maar als ik jou was, zou ik hetzelfde doen.
Wij zijn soldaten.
Wij laten geen mensen achter.
- Bedankt.
- Heb je erover nagedacht hoe je het hem gaat vertellen?
over ons?
- Dat is het punt.
Hij is Ben.
Hij gaat één keer naar mij
kijken, en dan weet hij het.
♪
De gijzelaars zijn allemaal veilig.
Addison.
- Zelfs Ganz, ze redden hem in het ziekenhuis.
Sean zit er vijf jaar, maar wordt
herenigd met Rebecca als hij vrijkomt.
En Lorena ziet haar kleindochter
vanmiddag.
- Ian vertelde me dat het drie jaar geleden is.
Ik kan me niet voorstellen hoe het voor jou moet zijn geweest.
Hoi.
Maar ik ben hier, dus...
- Ben.
- Wat is er mis?
- Ben.
- Oh.
Oh.
Je dacht dat ik weg was.
♪