W poprzednim sezonie Śnięty Mikołaj: serial…
Moje dzieci nie mają mocy.
Jesteś pewien?
Poprzedni Mikołajowie mieli rację. Mamy moce.
Sandra rozmawia ze zwierzętami, a ja widzę dziury w niebie.
Klauzula Secessus stanowi,
że możesz odejść po wyborze następcy.
Klauzula Secessus ma podpunkt o następcy.
Biznes zostanie w rodzinie.
Mam swój zespół.
- Mamy lecieć z tobą? - Wszyscy?
Sprawdź, czy w worku są prezenty.
One nadal działają? Pokazują ulubione świąteczne wspomnienia?
- Tak. - Super.
Chcę kilka zabrać.
Które?
Wszystkie.
Co cię bawi?
Nikt nie znajdzie pod choinką tego, o czym marzył.
Co myśmy narobili?
Cal, upewniłeś się, że Riley zapomni? Upewniłeś się?
- Tak. - Co może pójść nie tak?
Mierzy poziom ducha Świąt.
Ale spójrz na środek.
Nie było tak od XIV wieku.
Od czasu wojny i…
Szalonego Mikołaja. Tak.
Wtedy Gwiazdka była zagrożona.
BIEGUN PÓŁNOCNY
1307 R.N.E.
To szaleństwo. Nie wiedzą, kim jestem?
Byłbyś szybszy, gdybyś zostawił udziec indyczy i miód pitny.
Nie można uciekać przed zamachem stanu o pustym żołądku.
To miała być ucieczka?
- Nigdy nie zwolniono Mikołaja siłą. - Tędy.
Jak śmiecie nazywać mnie Szalonym Mikołajem?
Jestem Magnus Antas i zgładzę każdego, kto…
Właśnie usłyszałem, jak to brzmi. Krzyki, groźby.
Imię Magnus Antas pasuje do Szalonego Mikołaja.
Dobra! Mądralo!
Niech Szalony Mikołaj przez stulecia budzi postrach
wśród ludzi.
716 LAT PÓŹNIEJ
Kris, już czas.
A, no tak. Dobra.
Wezmę brodę i jestem gotów.
Wesołych Świąt!
MIKOŁAJOPOLIS
Zróbcie sobie święto-fotkę.
- Napisałem to w nocy. - Dobre.
Patrz, pada śnieg!
O rany. To mieszanka cementu.
Nie bierz tego do buzi.
Musimy wezwać serwisanta.
- Nie mamy. - Bob zrezygnował?
Tak. Nie naprawił nagłośnienia, więc musisz krzyczeć.
To nie problem. Wesołych Świąt!
Chodźcie po churros. Dwa w cenie jednego. Na hasło: churro!
Ostrożnie, to sztuczny lizak!
To też część zabawy.
Polejcie język ciepłą wodą i sam się odklei.
Bez przepychanek. Każdy będzie miał szansę usiąść w saniach Mikołaja.
Jest trzech chętnych.
PRZEJAŻDŻKA SANIAMI
No dobra.
Kto pierwszy?
Profesorek! Błyskawiczny! Kocham tę fuchę.
- Obie ręce na lejcach. - Dobra.
Niesamowite.
Wcześniej tego nie rozumiałem,
ale masz najlepszą pracę na świecie.
Polubiłeś to.
Będąc tutaj, czuję całą radość świata.
- Ale wysoko. - Nie pękaj.
Kto pozwolił dziadkowi prowadzić sanie? Sprawdźmy, jaką mają moc.
„Dziadkowi?”
To brzmi jak wyzwanie.
- Potrzymaj. - Co?
Zastanawialiście się, jak wygląda renifer do góry nogami?
Nie chcemy wiedzieć.
Zróbmy to. No chyba że Cal ma cykora.
- Nie boję się. - Nie?
Zaczynamy. Jazda!
Było super.
- Cal, podobało ci się? - Zemdlał.
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK SIÓDMY KLAUZULA KRIBBLE KRABBLE
MUZEUM ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA W MIKOŁAJOPOLIS
Ładna choinka. Dobrze wyeksponowana.
Ciasto rumowe i czekoladki z bourbonem? Wiesz, co lubi Mikołaj.
Wesołych Świąt.
Wznieśmy toast.
Duch Świąt jest na najwyższym poziomie.
To dzięki kulom śnieżnym
ze świątecznymi wspomnieniami.
Gwiazdka to spędzanie czasu z bliskimi.
Dlatego chcę, by mikołajowanie stało się rodzinnym biznesem.
Tak.
Ale nie zapominajmy, że już prawie po Świętach i to jednorazowa akcja.
Oto mój plan.
Chcę zmienić E.L.F.Y. w szanowane siły bezpieczeństwa.
Zatem musimy zmierzyć się z faktem, że Gary jest niekompetentny
i nielubiany.
Ma rację.
Gary, to prywatne spotkanie.
- Ja zajmę się Garym. - Zabijesz go?
Nie. Wezmę pod opiekę E.L.F.Y.
Chcesz zostać gliną?
Gdy elfy zniknęły, nie mogłam wam pomóc.
Chcę je chronić. To zadanie dla pani Mikołajowej.
Dobra. Gotowi na moje sugestie?
Wal.
Wszechświąt i pozostali Mikołajowie
przypomnieli mi, że jestem ogniwem w łańcuchu.
Muszę znaleźć kolejne ogniwo.
Tak, popełniliśmy błędy.
Nie twoja wina. Pominięto oczywistego kandydata.
To miłe, ale nie spełniam wymogów.
Nie, mówię o Calu.
Ani fizycznie, ani mentalnie,
ani emocjonalnie się do tego nie nadaje.
Gdy wiąże sznurówki, nadal mamrocze:
„Dwie sznurówki mam, zaraz je zawiążę sam”.
- Wiem. - Nie muszę tego mówić.
Po prostu lubię.
Może kontynuujmy urodziny na górze.
No tak. Świętowanie. Stąd te czapeczki.
Nie wierzę, że chcesz bym był Mikołajem.
- A jednak. - Odlot.
Mam tyle pomysłów.
Wspaniale. Ale pewnie nigdy ich nie zrealizujesz.
Cieszę się, że zyskuję moje mikołajowe moce.
Biegun północny masz we krwi, synu.
Muszę powiedzieć Riley.
Najlepiej będzie, jak o niej zapomnisz.
Powiedzmy Sandrze o jej nowej roli.
Właśnie.
Sandra, to biznes rodzinny i chcę, żebyś zajęła się reniferami.
Tak!
To nie koniec.
Zajmiesz się wszystkimi zwierzętami na biegunie.
Wszystkimi?
Nazwiemy ją Zwierzolubką.
Nie potrzebujemy ksywki. Coś wymyślę.
Mam doświadczenie w…
- Zwierzoczyna! - Nie słuchasz mnie.
Sam coś wymyślę.
Może Potężna Dama Północnej Stadniny?
Skąd ten pomysł? Teraz na to wpadłaś?
Nie potrzebuję nazw. Wymyślę coś.
Już mam pomysł. Dzięki.
Nawet zrobiłem ci kubek. Co ty na to?
Kubek?
„Opiekun zwierząt”.
Opiekunka.
- To tylko luźna myśl. - Tak…
- To tylko pomysł. - Czas na tort.
- Dzięki Bogu. - Spójrz.
- Tak. - Chwileczkę.
Gdzie mój widelczyk do tortu?
Nie mogę jeść tortu bez niego.
Mój widelczyk… To katastrofa.
- Dobra. - Nie zapominasz o czymś?
No tak. Mamo, tato, dziękuję, że mnie zrobiliście.
Nie. Pomyśl życzenie.
Tak!
- W porządku. - Tato.
Tak?
- Zadziałało. - Tak.
Chyba nie zapomni o Riley.
Cal chciał, by Riley się tu pojawiła.
Co w tym złego?
To nieodpowiedzialne.
Ja nie sprowadzam tutaj ludzi,
których lubię.
Ale tak postąpiłeś ze mną.
Nie, skarbie. To była magia.
Poza tym Riley nie wyglądała na zaskoczoną.
Więc Cal nie obsypał jej pyłkiem.
Nie szkodzi. Nie sypnie.
No tak. Przecież nastolatki tak świetnie dotrzymują tajemnicy.
Cal musi zacząć się skupiać.
Na zostaniu Mikołajem.
A to wymaga skupienia… Widelczyk.
Cal się do tego nie nadaje. I chyba nie chce tej roli.
Skończył 18 lat.
- Kocha prawdziwy świat. - Co go czeka?
Pójdzie do college’u, by być z Riley,
zostanie księgowym, wezmą ślub, nie zrobi kariery,
dostanie urlop dwa razy w roku i pójdzie na emeryturę w wieku 65 lat.
Łatwiej obwiniać Riley, niż nawet rozważyć,
że twój syn może nie chce pójść w twe ślady?
Uważam, że to jego przeznaczenie.
Jeśli kogoś kochasz, wypuść go.
Lepiej to zrób, bo Betty na to nie pójdzie.
To ja tu rządzę.
Betty po prostu podejmuje decyzje.
Tak.
Kto zdaniem Mikołaja podejmuje tutaj decyzje?
MIKOŁAJ RATUJE ŚWIĘTA! POWRÓT ELFÓW
Cal to kolejny fatalny wybór na Mikołaja.
Ciężka sytuacja.
Jesteś idealna. Mikołaj jest idealny.
Nie wiem, co myśleć.
Jak go przekonam, że to mój pomysł, zmieni zdanie.
Kolacja gotowa.
Lubię jeść ciepły popcorn i żurawinę.
Nie!
OSTATECZNE WEZWANIE
Co to?
Nadszedł czas Kribble Krabble.
To wspaniale, koteczku!
Rok w prawdziwym świecie, by wszystkiego doświadczyć.
Chciałbym pójść z tobą, ale znasz zasady.
Tak się cieszę, kruszyno.
Nie mam czasu na głupstwa.
Nie zmuszą mnie.
Zmuszamy cię do Kribble Krabble.
KLAUZULA ZRÓB TO SAM
„Klauzula Kribble Krabble”.
„Obejmując pozycję kierowniczki elfów,
zgadzasz się na urlop poza biegunem północnym
w celach edukacyjnych i wypoczynkowych niezależnie od tego, czy chcesz, czy nie”.
Masz sporą obsuwę.
Teraz nie mogę.
Chcę to odroczyć.
„Bez wyjątków”.
Wiem, ale w tej sytuacji…
„Bez wyjątków, Betty”.
Te klauzule są bardzo osobiste.
Wiesz, co grozi za niesubordynację.
Dobrze.
Przyprowadziłeś ochronę? Myślisz, że ucieknę?
Nie.
Cel w polu widzenia.
To trwa za długo.
TANCERZ FIRCYK
Ma trochę racji, Pro…
- Ślicznotku. - OK.
Zluzuj z miętówkami,
bo lata za tobą i ma pysk na wysokości twojego tyłka.
Jesteście w zmowie, Zwierzolubko.
Skąd znasz tę ksywę?
Nie wiem.
Niesamowite miejsce.
WŁASNOŚĆ BIEGUNA
Wiem. A kiedyś będzie moje.
Nie mów nikomu, ale będę Mikołajem.
O rany.
- Wiem. - Chodzę z przyszłym Mikołajem.
- Mój tata się ucieszy. - Tak.
Ma dość motocyklistów.
- Co? - Renifer Mikołaja? O rany.
Moja siostra gada ze zwierzętami, a ja mam magiczną moc.
Nie.
W porządku, Mieszadełko?
Wybacz.
- Dziwny odruch. - Nic mi nie jest.
Wiem, że to nie było specjalnie.
Dlatego Sandra zarządza reniferami.
- Zarządza? - Nikt nami nie rządzi.
Dzięki, paplo.
Chwileczkę.
Naprawdę je rozumiesz? Słyszę tylko groźne pomruki.
Jeśli nami zarządzasz, wiedz, że Błyskawiczny zżera moją paszę.
Bo Profesorek zjada moją.
Przez was boli mnie głowa.
Nie chcielibyście ich rozumieć. Od kiedy wróciliśmy jest gorzej.
- Teraz słyszę je wszystkie. - Renifery?
I ich pchły!
- Zakładają związek zawodowy. - Też mamy prawa!
Zwierzęta marudzą bardziej niż ludzie. Myślałam, że to niemożliwe.
- Prosto w serce. - Okrutna.
- Niemiła. - Tak.
Powiedz to pchłom!
Tato, dostałeś kulę śnieżną?
Byłem ciekaw, jakie wspomnienie zobaczyłeś.
Może niewierzący w Mikołaja ich nie dostali.
Nie pomyślałem o tym.
Ale teraz ciężko zaprzeczyć jego istnieniu.
Kto wie? Może Mikołajopolis odżyje.
Śnieżne kule są super.
Nadal o nich głośno?
Magia zniknie po tygodniu,
ale liczę na to, że będą ją nosić w sercu.
To takie seksowne.
Mam nadzieję, że wycieczka się podobała. I tak tego nie zapamiętasz.
Możemy sobie darować pyłek?
Przepraszam. Jaki pyłek?
Wymazuje pamięć.
To durna pradawna zasada.
Kiedyś zmienię dużo zasad.
Zaktualizowali instrukcję 200 lat temu.
Wiesz co?
A gdyby zamiast latać, Mikołaj jeździłby pociągiem?
- Gdzie… Ale nie… Nie. - Ale super.
A zamiast worka miałby odlotową listonoszkę.
Czapkę też zmienię.
Jeden z tych pomysłów jest super.
Wiesz, czemu zazdroszczę Sandrze?
Musi gadać tylko ze zwierzętami. Prawda?
Jak się mają renifery?
Przestańcie do mnie wszyscy mówić! Rany, tato!
Na biegunie się nie krzyczy.
- Carol! - Czemu krzyczysz?
Bo ktoś, nieważne kto, powiedział coś, co nie spodobało się Sandrze.
Mamo, tata chce wymazać Riley pamięć,
ale to jak wymazywanie czyjegoś życia.
- Nie. - Zapomni o pierwszym pocałunku.
Jeśli będziemy nadal się całować, nie zapomnę.
To nie jest konieczne…
- Nie musicie… - OK.
Dobra!
Nie użyję pyłku. Ale sam na to wpadłem.
- Jestem z ciebie dumna. - Zajmie się tym dział manipulacji.
Będą ją obserwować i zmienią wspomnienia, jak zacznie sypać.
- Zrobiłem tak z Simonem. - Duma uleciała.
Riley musi natychmiast wracać do domu.
Ale może wrócić, prawda?
Może to mnie ktoś posypie pyłkiem.
Na dachach w Tokio W zaśnieżonym Londynie
Z blachą ciastek
MIKOŁAJ
I śnieżnymi kulami Tańczę z elfem
Gdy zabawek już nie ma A Gwiazdka się kończy
Tak długo czekałem Na radości chwile
Tańczę z elfem
Z moimi elfem
Tańczę z elfem Gdy światła…
Ktoś to zostawił pod drzwiami.
To dla nas.
Dla: Biegun północny
Koniec imprezy. Przejmujemy biegun.
O nie. I co teraz?
Jesteśmy tacy mali.
A to co?
Dla wrogów
„Dla wrogów”.
To dla nas.
Zaraz wam pokażemy, huncwoty.
Zostaliście przyłapani.
Zabrać ich.
Jestem Gareth Wspaniały z Oddziału Efektywnego Wyzwolenia.
Dołącz do nas.
Ile filmików rekrutacyjnych nagrali?
Mamy ich dziesiątki.
Ten był nominowany do Elfie.
Czemu je oglądasz w moim gabinecie?
Usiądź, proszę.
To był ciężki tydzień.
Myślałem, że łatwo stworzę rodzinny biznes,
bo chciałem, żeby rodzina była razem.
Ale Sandra jest niezadowolona.
A Carol zmienia rolę pani Mikołajowej.
Chcę, żeby Cal mnie zastąpił.
A zamiast tego łazi za swoją dziewczyną
jak posłuszny niedźwiadek.
- Rozumiesz? - Nie.
Myślałem, że za dużo obciąłem, ale jest OK.
Tak.
Ciężko będzie przekonać Betty do Cala.
Nie będzie łatwo.
Mam potworne wieści. Lepiej, żeby pan wstał.
Skończyliśmy, Maurice?
Już dawno. Myślałem, że to kumpelska rozmowa.
Taka była.
Proszę.
O co chodzi?
Zgodnie z elfickimi klauzulami muszę pójść na Kribble Krabble.
Co? Rany, Kribble Krabble.
Długo cię nie będzie. To okropne. Mów dalej.
Mam jechać natychmiast, ale wywinę się, jeśli podpisze pan, że to zły moment.
Chcesz usprawiedliwienie?
Takie są zasady.
Nienawidzi pan zasad.
Sytuacja na biegunie nigdy nie była lepsza.
Kiedyś musisz wyjechać.
To może być najlepsza pora.
- Jestem ofiarą własnego geniuszu. - Tak.
Wszystko tutaj śmiga.
Ale muszę znaleźć zastępstwo.
- Kogoś równie stanowczego. - Noel.
Noel? Kocham go na zabój.
Jest dla mnie wszystkim, ale nie nadaje się na kierownika.
Będzie robił wszystko, co mu karzesz.
Więc postanowione.
Zrobiłem listę miejsc i rzeczy, które musisz zobaczyć.
Dziękuję.
A to dla ciebie.
Dzięki temu będę blisko ciebie.
Możesz robić zdjęcia.
Ja też coś dla ciebie mam.
Jako pierwsze powiem jej,
że popełniła błąd, mianując mnie kierownikiem.
Krzyczę, gdy coś idzie nie tak. Kierownicy nie mogą krzyczeć.
Dlatego zrobiłam to.
Poduszka do krzyków.
Dobrze mnie znasz.
Wiem, że sobie poradzisz.
- Wierzę w ciebie. - Dziękuję.
Czas na Kribble Krabble.
Zobaczysz cudowne miejsca. Nowy Jork, Paryż, Strefę 51.
- Ile kakao wypiłeś? - Tylko siedem.
- Co się dzieje? Co jest? - Nic. Przyszliśmy cię pożegnać.
Wszyscy się cieszą, że wyjeżdżasz na Kribble Krabble.
Baw się dobrze.
Zrób wszystko, ale wróć do nas.
- Ale nie za szybko. - Scott.
To powiedziałem w myślach.
Nie zachowujcie się jak dzieci.
Od razu lepiej.
Betty.
Nie zostawiaj nas z Noelem.
Tak naprawdę ty rządzisz. Miej go na oku.
- Jeszcze jedno. - Wiem, że za mną zatęsknisz najbardziej.
Nie. Nie wprowadzajcie dużych zmian.
- Dobra. - Mówię poważnie.
Jak zawsze.
OK, bez dużych zmian.
Pa, koteczku.
Pierwsza duża zmiana: Cal będzie kolejnym Mikołajem.
Betty!
To wbrew protokołowi.
Wracaj.
Betty na mnie liczy, że wszystko będzie śmigać.
Nie śmigało nawet sekundę!
Staram się skupić na pozytywach.
- Czyli? - Nie jestem tobą.
Niech będzie.
Cal jest super, nie?
Świetnie sobie poradzi.
Betty byłaby zła, ale nie zawsze ma rację.
Co ja gadam? Ona jest idealna.
Magnus Antas też podejmował takie szalone decyzje.
Magnus Antas?
Taśmociąg znów piszczy?
Kim jest Magnus Antas?
Były… Były Mikołaj.
I?
Tysiąc lat temu Gwiazdka była w Europie,
ale ludzie zaczęli kraść magię,
więc Magnus Antas przeniósł wszystko na biegun północny.
Poznałem wszystkich Mikołajów we Wszechświęcie.
Żaden nie miał takiego super imienia.
Magnus Antas. Prawie jak superbohater.
W skrócie Mega Mikołaj.
Spójrzcie na moją moc! Jestem Mega Mikołajem.
Nie przynoszę prezentów. Rzucam nimi w dzieci.
Właśnie taki był.
Za mało wiem o Mikołajach.
W ramach szkolenia Cal pozna historię bieguna.
- To dobra decyzja. - Tak.
- Do zobaczenia. - Damy radę.
Niedobrze.
Jeśli Mikołaj pozna prawdę o Magnusie Antasie,
straci zaufanie do elfów.
Może nawet się nas pozbędzie. Została nam tylko…
panika.
Noel, nie wolno niszczyć urzędowych dokumentów.
Wiem. To nie jest praca dla mnie.
Musimy ukryć dowody z ostatnich lat panowania Magnusa.
Gdy został…
Szalonym Mikołajem.
Co złego wam zrobiłem?
1307 R.N.E.
Chodzi o tortury? Zamieszanie?
O groźby, że zamienię dzieci w dziadków do orzechów?
Tak, przyznaję. Czasem… posuwam się za daleko.
Zmienny nastrój jest przestępstwem?
Mówiliście, że jestem najlepszym Mikołajem wszech czasów.
Wasze słowa. Wypowiedziane dawno temu, ale jednak.
Dobrze.
Zróbcie to. Byle celnie.
Oby to było na wieczność… dla waszego dobra.
Dziadek do orzechów zniknął.
Dziadek do orzechów?
O czym ty mówisz?
To stara pamiątka. Zastanawiające.
Betty zrobiła raport o zaginionych artefaktach.
To może być nasza pierwsza sprawa.
Raczej nie do rozwiązania.
- Chodźmy. - Nie wiem, dokąd idzie.
To był dziadek do orzechów z Szalonym Mikołajem.
Nie może wpaść w niepowołane ręce.
Zadziała tylko dzięki magii bieguna.
Czego tak się obawiasz?
- Nie używaj go do… - Łupania orzechów?
Do tego służy.
Tak, ale ma z 200 lat.
Kupiłem go w Norwegii.
Kolejna ryzykowna transakcja.
Czas zamknąć biznes.
Daj spokój. Posłuchaj.
Wiem, że to twoja kasa, ale to mój park.
Pomyśl o śnieżnych kulach.
One wszystko zmienią. Czuję to.
Czekaj. Widziałem coś. Wspomnienie.
To rupieć. Jak wszystko w tym muzeum.
Czas dorosnąć, synu.
Tato, poczekaj.
Poczekaj.
Tato.
Gdzie są dzieci? Już prawie północ.
Przegapią sztuczne ognie i pokaz ognia.
Elfy nie są dobrymi pirotechnikami.
Sandra chce być sama, a Cal tęskni za Riley.
Jego zainteresowanie Riley
przeszkadza w jego szkoleniu.
Mam radę odnośnie Cala i Riley.
Odpuść.
Wiesz, jaki jest najgorszy prezent dla dziecka?
- Przeterminowany pudding? - Nie jest taki zły.
Ma dziwny posmak, ale nawet interesujący.
Nie. Balonik.
Dzieci chcą zobaczyć, jak lata.
Więc go wypuszczają, a on nie wraca.
W efekcie dziecko krzyczy, a rodzic się denerwuje,
bo dziecko wypuściło balonik.
Nie wiem, kim jesteś w tej historii,
ale Cal to balonik.
Nie chcę go stracić.
Ja też nie.
Trzy, dwa, jeden. Szczęśliwego Nowego Roku!
Zwierzolubko, więcej karmy poproszę.
Jestem głodna!
Masz problem z Zimonetem?
Nie mam kontaktu z Riley.
To miejsce mnie wkurza.
Wkurza?
Hałas jest nie do zniesienia.
- Więcej karmy! - Może.
Chciałbym być z Riley w normalnym związku…
Tęsknię za nią. Nie zrozumiesz.
No już, Zwierzolubko.
Nie ignoruj mnie! Chciałbym…
Nie teraz!
Co?
Nie wierzę. Mikołaj w moim muzeum.
- Wyszedłeś ze śnieżnej kuli? - Kuli?
Gdy byłem dzieckiem, wyglądałeś inaczej, ale podoba mi się zielone wdzianko.
Mam dziadka do orzechów, który wygląda tak jak ty.
Gdzie on jest?
Dziadek do orzechów!
A niech mnie! Jeszcze pożałują.
Cieszę się, że tu jesteś. Mogę się przytulić?
Nie. Głównie dlatego, że nie mogę ruszyć rękoma.
- Ale nie, nawet gdybym mógł. - Wiesz co?
Chciałbym ci podziękować w imieniu całego świata.
Dziękuję za magię w śnieżnych kulach.
Magię? Nigdy nie dałbym ludziom magii.
Nie można im ufać.
Nie jesteś prawdziwy?
Jestem prawowitym Mikołajem!
Obecny Mikołaj jest oszustem!
Na podstawie postaci z filmu „ŚNIĘTY MIKOŁAJ”
Napisy: Małgorzata Banaszak