- Proszę powstać. - Bez przesady.
Tego wymaga protokół. Mam listę.
To Betty lubi protokoły.
To pan wpadł na pomysł, by mówić: „Proszę powstać”.
Pamiętam to.
Wyglądał pan znacznie młodziej.
Edie, może dzisiaj usiądź obok Noela.
Dobra.
W porządku. Siadajcie.
To wyjątkowy dzień,
bo mikołajowanie stanie się rodzinnym biznesem.
Moja rodzina będzie brała udział w ważnych spotkaniach.
Znacie Cala i panią Mikołajową.
- Sandra… - Robi swoje.
Sandra robi swoje, ale mamy dla was ważne informacje.
Zaczniemy od pani Mikołajowej.
Jak wiecie, przejęłam opiekę nad oddziałem E.L.F.Y.
Szukamy zaginionego dziadka do orzechów.
Komu potrzebny jest dziadek do orzechów?
Pełna zgoda, Edie. Po co?
Do łupania orzechów wystarczy but.
Ważniejszą kwestią
są zaginione strony z Księgi Mikołajowych Dziejów.
I tajemniczy Mikołaj o imieniu „Magnus Atlas”.
- Nie. To… - Magnus Antas.
Lubię mieć rację.
- Zaginione strony. - Tak.
Może coś łączy te sprawy.
- Strony i dziadka? - Tak.
Może. Posłuchajcie.
Co ważniejsze, dziś Cal rozpoczyna szkolenie na kolejnego Mikołaja.
Brawo, Cal!
Wygląd to podstawa, więc razem z elfami przygotowaliśmy strój treningowy.
MIKOŁAJOWE SZKOLENIE
Przymierz. Obejrzyj. Proszę bardzo.
Ale super!
Czuję się jak harcerka.
- Cóż… tak. - Tak.
Częściowo powstał ze stroju św. Mikołaja,
więc jest pełen magii.
Nie lekceważ tego.
Fajnie, że to kamizelka, a nie płaszcz. Uwydatnia twoje ramiona.
Dzięki, że pozwoliłeś Riley zostać.
To nie problem, o ile nie będzie nam przeszkadzać.
Na pewno nie.
Widzisz? Wszystko gra.
Zaczynajmy więc.
A ten?
Jak nazywa się jalapeño po szkole medycznej?
Doctor Pepper.
Wyborne. Koń by się uśmiał.
Fajne żarciki, ale czemu przyleciałeś na biegun?
Zapomniałem o Walentynkach?
Co kombinujesz?
Spokojnie. Nie szpieguję cię.
To czemu tu jesteś?
Powtórzę: nie szpieguję cię.
Nie zabijaj posłańca!
Kilka ważnych osobistości: Matka Natura, Króliczek Wielkanocny, Piaskowy Dziadek…
No dobra, wszystkie martwią się, że wybrałeś syna na następcę.
Skąd o tym wiedzą?
Ode mnie. Szpieguję cię.
Mieliśmy sobie nie wchodzić w paradę.
Tak było, ale rok temu wszystko przed nami zataiłeś.
Za wcześnie odszedłeś, wybrałeś złego następcę
i wróciłeś, by się go pozbyć.
Jak bohater.
Wybacz, pocieszałem Riley.
Gdzie termostat? Zimno tu.
Mam spotkanie.
Wybacz, tato.
Wybacz, panie Kupidynie.
- Jesteś dzieciaczkiem. - Wcale nie.
A kuku!
- Kochani. - Przepraszam.
To uwłaczające.
- Co to? - Fajne, nie?
Nie masz strzały na odkochanie, nie?
Życie to załatwi.
Poza tym im nic nie pomoże. To pierwsza miłość.
Magia na nic się zda.
Martwię się o Cala.
Pomimo pogłosek,
naprawdę wierzę, że nadaje się na Mikołaja.
Ciężka sprawa. Znam się tylko na romantycznej miłości.
I, jak wiesz, nie mogę mieć dzieci.
Skąd mam to wiedzieć?
Ale wiem, że nic nie jest w stanie złamać ducha rodziny.
Tak. To moja rodzina i mój biznes.
Nie ma powodu, żebyście się wtrącali i wytykali mi błędy.
- Też tak potrafię. - Wcale nie.
- A jednak. - Tak?
Czy pani Kupidynowa wie,
że użyłeś pięciu i pół strzały, żeby zwrócić jej uwagę?
Dobra, pogadam z nimi.
Uspokoję ich.
Ale jeśli za trzy miesiące nie będzie dobrze rokował, wtrącimy się.
Czekaj, zanim pójdziesz…
Słyszałeś może o starym Mikołaju o imieniu „Magi Agi”?
Nie. „Magnus Angina”.
- Magnus Antas? - Tak.
Pierwsze słyszę.
Powiedziałeś jego imię.
Wszyscy wyglądacie tak samo.
Leć bezpiecznie do domu albo nadziej się na coś ostrego i zimnego.
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK ÓSMY PYSIACZEK
Mikołaj pyta o zaginione strony. Pani Mikołajowa szuka dziadka do orzechów.
Gdy dowiedzą się, że szukają Szalonego Mikołaja, wpadną w szał.
Powstanie nowy Szalony Mikołaj. Jak wtedy.
Weź się w garść!
Czy ty mną potrząsnąłeś?
Tak. To niedobrze, bo zazwyczaj to mną trzeba trząść.
Spokojnie, Edie.
Potrzeba potężnej magii, by wydostał się z dziadka do orzechów.
To dobrze. Bo jeśli się uwolni,
na Ziemi rozpęta się piekło.
DOSTAWA
Dzięki tej sztabce
mogę komunikować się z ludźmi, wyryć swoją podobiznę
i zamówić kaszkę i śledzia jednocześnie?
Żyjemy w pięknym świecie.
Macocha chce mnie ugotować By jej syn odziedziczył zegar
Szczęśliwego Nowego Roku
Nie tak to leciało.
Niesamowite.
Nie wierzę, że śpiewam z prawdziwym Świętym Mikołajem.
- Jestem Magnus Antas. - Tak.
Ale jesteśmy przyjaciółmi, więc mów mi Magnus Antas Wspaniały.
Chyba wraca ci mobilność w nogach i rękach.
Czy teraz mogę się przytulić?
Podejdź.
No dawaj.
Co masz na plecach?
Olga!
Byłaś razem ze mną?
Olga. To twoja elfka?
Nie. To gnomka.
Gnomka? Od kiedy Mikołaj ma gnomy? Zainwestowałem kupę forsy w elfie uszy.
Elfy.
- Urocza. - Nie, ona…
- gryzie. - Widzę.
Scott.
Elfy dziwnie się zachowywały, gdy mówiłam o dziadku do orzechów.
To 900-letnie dzieci ze spiczastymi uszami.
Wszystko w nich jest dziwne.
Wiem, że to mówiłam, ale tajemnice w tym miejscu są niedorzeczne.
Wiem, o czym mówisz.
Nadal szukam mojego pięknego czerwonego swetra z napisem:
„Widzę cię, gdy śpisz”.
Elfy nie wiedzą, gdzie jest.
Tak, to dziwne.
Nasza córka też się dziwnie zachowuje.
Ciężko pracuję, by rodzina była razem, ale to trudne, gdy jesteśmy osobno.
Przechodzi pewne zmiany.
Odkryła, że ma nadprzyrodzone moce.
To onieśmielające. Wiem coś o tym.
Wymaga autorefleksji i słuchania.
Tak, to z pewnością twoje supermoce.
Porozmawiam z nią.
Jej problem może być bardziej natury biologicznej niż magicznej.
Dojrzewa.
- Ty z nią pogadaj. - Nie można narzucać się nastolatkom.
Sama musi do mnie przyjść.
To jak z kotami.
Bambina, wejdź.
Rany.
Coś się stało.
Powiedz La Befanie.
Wystrzeliłam iskrę z dłoni.
Byłam wkurzona.
Od kiedy zwierzęta zauważyły, że je rozumiem,
dużo się dzieje.
Tak, jeśli ktoś ma przychylne ucho, gadają jak najęte.
Co zabawne, poza jakami.
Nie są wygadane.
Ale mogę ci z nimi pomóc.
To dziwne, bo zarówno ja i Cal mamy magię.
Ale on ma czaderskie moce Mikołaja,
a ja to coś.
Biegun północny jest nie z tego świata.
Pełen magicznych stworzeń.
Poza mikołajową magią istnieją jej inne odmiany.
Nie jestem jedyną czarownicą, która tu zamieszkała.
A gdy patrzę na ciebie…
Czekaj.
Uważasz, że mogę być czarownicą?
Cóż, jesteś bardzo ładna, ale za wcześnie, by o tym mówić.
Brodawka ci rośnie.
Chyba na nosie.
- Nic nie widzę. - Jak moja.
- Jest urocza. - Nie.
- Bliźniaczki z brodawkami. - Nie i nie.
- Nie? - To pieprzyk.
Pieprzyk.
Wiesz co? Może jestem jak Cukrowa Wróżka.
Bardziej Gwiazdkowa?
Urodziłaś się na biegunie północnym.
Kto wie, co z ciebie wyrośnie?
Opowiedz jednak o ręce.
Byłam bardzo zła.
Miotały mną różne emocje
i chciałam je z siebie wyrzucić, więc zrobiłam tak.
Tak…
Teraz wyglądam jak durny głupek!
Więc to ma miejsce, gdy jesteś zła.
Niedobrze. To zalatuje włoskim temperamentem.
Ale mogę ci pomóc.
Twoi rodzice wiedzą?
Nie. Tata nie rozumie niczego, co nie jest za darmo lub nie jest związane z Gwiazdką.
Nie mogę ci pomóc bez ich wiedzy.
Twój tata to Mikołaj.
Jest dla mnie milszy od poprzedników.
Nie chcę tego zmieniać.
Dobrze. Powiem im.
Dla ciebie.
Nie martw się, posprzątam.
DLA MIKOŁAJA
Nieźle.
Co robisz w moim domu?
Przepra…
Jaki człowiek zabiera ciastka ciężarnej?
Zatrzymaj to.
Gratulacje. Umarłeś.
Wejście nie było złe.
Ale od razu rzuciłeś się na ciastka. Zjedz je na koniec, dobra?
Czemu szamotałeś się z choinką?
To sosna pospolita. Bardzo pokojowa.
Postaraj się z nią dogadać.
Mamy trzy miesiące, by to ogarnąć.
Czekaj. Trzy miesiące? Jak to?
Nieważne.
Super ci poszło, Pysiaczku.
Dzięki, Pysiaczku.
- Pysiaczku? - Tak.
Tak do siebie mówimy. Uroczo, nie?
Nie wiem. Spytajcie prawdziwego Pysiaczka.
Zresetujemy symulację? Załadujmy od początku.
Dobra, jeszcze raz.
Zamknięte Elforacja
Elforacja. Dobre.
Kris, czemu zamknięto muzeum?
Moja śnieżna kula zamieniła się w Mikołaja i gnomkę z XIV wieku.
Szukam dla nich marynowanego koziego udźca.
Wiesz, jak jest.
Jak chcesz pogadać, to wal.
Chętnie bym porozmawiał,
ale obiecałem, że się pospieszę.
Ten dzień nie może być już lepszy.
Nie chcę szukać nowej pracy.
Czas iść na wojnę.
Odebrać, co nam zabrano.
Zabić wszystkich!
Albo… nie.
Zabójstwa, wrogość, zemsta… to strasznie dużo, Olga.
Jestem szczęśliwy i wolny.
Dobrze mi tu.
Przez 700 lat byłem dziadkiem do orzechów.
Gdzie jest Mikołaj, którego znam?
Twoje motto brzmiało: „Wykorzystaj i porzuć”.
Byłem przemęczony i przepracowany.
Drzemka trwająca 700 lat była tym, czego potrzebowałem.
Poza tym Kris wydaje się sympatyczny.
W domu nie ma kija baseballowego ani gilotyny.
Musimy wierzyć, że ludzie się zmienili.
Reality show o randkowaniu, które ogląda, niczego cię nie nauczyły?
Ludzie się nie zmieniają.
Daj temu czas.
Nie chcę przyjaciół.
Otwórz umysł na możliwość, że ludzkość się rozwinęła
i nie czuje już nienawiści.
Czy ty siebie słyszysz? Robisz się miękki jak mokry nerkowiec.
A co z tym, którzy nas skrzywdzili?
Czasem trzeba umieć odpuścić.
Wróciło mi czucie w rękach.
Dobra.
Zasłużyłem sobie.
- Tato? - Cześć.
Wybacz, że ominęłam spotkanie.
Mam trochę na głowie.
Wiem… Tak?
Tak mi się wydaje. Cieszę się, że już lepiej.
Dziękuję.
Mogę pospędzać czas z La Befaną?
To miłe z twojej strony.
Przyda jej się towarzystwo.
Pewnie niełatwo jest żyć, gdy inni się ciebie boją, prawda?
Boją?
To nie jej wina.
- Jest dobrą osobą. - Dobrą osobą?
Jest czarownicą.
Serio? Nie wiedziałam.
Tak już z nimi bywa.
Z nimi? W sensie z kim?
Jesteś taki krytyczny.
Carol.
Gary, sprawdzałam stare nagrania z kamer.
Właśnie.
Wszystkie kamery są skierowane na chatę La Befany.
A ona nic nie robi.
A co z ranieniem uczuć innych?
To była jedna randka 200 lat temu.
Skończ już z tym.
Udało się przekonać stare E.L.F.Y. do powrotu?
Uważają, że panują tu toksyczne warunki pracy.
No i bądź tu mądry.
ZDRAJCA
Mamo?
Tu jesteś. Cześć.
Zawsze chętnie cię wysłucham.
- Babskie sprawy. Tak się składa… - Gary! Proszę.
Może pospędzamy razem czas?
- Dobry pomysł. - Tak.
Co myślisz o La Befanie?
- Cóż… - Hej.
Szanuję każdą kobietę, której wartość nie zależy od mężczyzny.
- To w końcu Befana, nie? - Tak.
A nie pani Befanowa.
Pomijając solidarność jajników, co o niej myślisz?
Jest ekscentryczna, ale kochana.
POKÓJ PAKOWANIA
Co dokładnie masz na myśli?
Jest czarownicą. W domu ma same pająki i pajęczyny.
Jesteście z tatą tacy sami. Co z wami nie tak?
Nie. Sandra?
Co takiego powiedziałam? Wiem, przez co przechodzisz!
Scott!
Podnieś sowie pióro mocą umysłu.
Niesamowite. O rany.
A teraz roślinę.
Mamma mia!
Jeszcze raz.
Nie wiem, czemu to się dzieje.
Magia wymaga skupienia.
Masz czymś zajęte myśli, bo jesteś rozkojarzona.
Nie wiem, o czym mówisz.
Widzę twoje myśli.
Dobrze. Chciałam powiedzieć rodzicom, ale oni nie rozumieją.
Tak naprawdę ich nie widzę,
ale dobra czarownica wie, jak przechytrzyć ludzi.
Jak im nie powiesz, nie mogę cię uczyć.
A jeśli nie pomogę ci kontrolować twoich mocy,
skutki mogą być opłakane.
Dobra. Mam je pod kontrolą.
Nie mam ich pod kontrolą.
To był jeden z moich ulubionych kapeluszy.
Wybacz.
MIKOŁAJ RATUJE POWRÓT ELFÓW
Cholera. Znów przegrałem.
Dobra rozgrywka, Gary.
Skończyłeś analizę włosa z sejfu, w którym był dziadek do orzechów?
Tak. Miała pani rację.
To włos.
Czyj?
Zapytali, czy chcę to wiedzieć. Powiedziałem, że nie.
Odeślę go z powrotem.
Mój Boże.
1) Zjedz kanapkę
4) Drzemka przed schowaniem dowodów
5) Czyj to włos
Żeby zostać idealnym przyszłym Mikołajem,
musisz się uczyć od poprzedników.
Ale ty to zrobiłeś dopiero miesiąc temu.
Tęsknię za Betty.
- Przejdźmy do historii. - Dobra.
Wszystko zaczęło się od św. Mikołaja, który chciał uczcić narodziny Jezusa.
Możemy od tego zacząć.
Ale przejdźmy do „Magnus Cum Laude”.
Albo do… no wiecie, tego kolesia.
No tak.
Jak większość jego poprzedników Magnus Antas stacjonował w Europie.
Czasy były ciężkie, a ludzie chcieli przejąć kontrolę nad Gwiazdką i magią.
Dlatego Magnus Antas przeniósł biznes tam, gdzie magia mogła rozkwitać
i była bezpieczna.
Podróż była trudna.
Podróżowali w wielkiej kuli śniegowej. Było fajnie.
Magnus Antas zaprosił elfy z całego świata,
ale zawarł przymierza z innymi mieszkańcami.
Z czarownicami, wróżkami,
gnomami.
Stworzył utopię.
Wtedy tu przybyłem i poznałem Betty.
Chętnie posłucham.
Nie będziemy o was gadać.
Też chętnie posłucham.
Zaczęło się w XII wieku.
Za dnia.
Nie. Nocą.
Nie. Za dnia.
Ciężko określić tu porę dnia, nie?
Dziś przybędzie nowa kula śniegowa.
Może przybędą przystojne elfy?
Edie, znów wpakujesz się w tarapaty.
Biegun północny 1197 R.N.E.
Rany. Już tu są.
To miejsce jest niesamowite. Ale będę tu szczęśliwy.
Nie ja.
Szybko się wzbogacę i spadam stąd.
Frajer. Burak. Kozioł ofiarny. Ofiara. Głupek.
Mała, wiesz, gdzie znajdę łaźnię i sypialnię?
Do mnie ta mowa?
Nie jestem Mała. On jest kierownikiem elfów. Ma na imię Mały.
To ty wyglądasz na kierowniczkę.
Co? Ja?
Kolejne zamówienie na kuropatwę.
Nadchodzi Mały razem z Wielkim.
Chcę zmienić powitanie z „wanga-banga-langa”
na zwykłe „ho, ho, ho”.
Genialne. Co za dzień.
Najpierw większa klamra, a teraz to.
Tak.
Gapisz się na moją klamrę. Co o niej myślisz? Zbyt krzykliwa?
Jest fenomenalna.
Dziękuję…
Betty.
- Betty? - Betty.
- Betty, tak?
Betty.
Chodź, Mała.
Mały.
Nie poprawiaj mnie.
Chodźmy stąd.
Do tawerny.
Gracie w rzutki?
Nigdy nie próbowałem, ale spróbuję.
Dokończę zadanie.
Ja też zostanę.
Jak chcecie.
Miej na nią oko. Jest kiepska w rzutki.
Nigdy nie pudłuję.
Mam na imię Noel. Albo miałem.
Niech zgadnę. Skrócili ci imię na Noel?
- Tak. - Ja miałam na imię Bethina.
Po burzliwym okresie zalotów trwającym 200 lat pobraliśmy się.
- Wyjechaliśmy na miesiąc miodowy. - Tak.
Nie znam lepszej historii miłosnej.
Oprócz naszej.
Jesteśmy jak Romeo i Julia.
Kiepsko skończyli.
Betty mówiła, że nigdy nie opuściła bieguna.
Czasem się myli.
Gdy wróciliśmy na biegun, Magnus Antas nie był już Mikołajem.
Nie było mnie, więc nie wiem, co się stało.
Ani mnie. Też mnie nie było.
Ciekawe, że nigdy wcześniej o nim nie słyszałem.
Nie poznałem go we Wszechświęcie.
Na pewno tam był. Po prostu…
- Nie odzywał się. - Tak. Nie wychylał.
To ja, Magnus Antas!
Pławcie się w mym blasku!
Nie ma za co!
Bądźcie błogosławieni!
Skąd masz figi i orzechy?
Nie podważaj Wielkiego, prostaku.
Jesteś prawdziwym Mikołajem. Powiedz mi, co myślisz o moim parku.
Na ile przypomina biegun?
Zamiast reniferów masz kozy.
To jedyna różnica? Nieźle.
Uroczo tu. Reszta świata też tak teraz wygląda?
Gdyby tak było, nie musiałbym tworzyć tego miejsca.
Tak.
- Proszę. - Hej!
SUPER ELFIE USZY
Elfy.
Magnus Antas był pierwszym Mikołajem, który zamknął dostęp do bieguna.
To bardzo… mądry Mikołaj.
Oj tak. Był niczego sobie.
Poprzednicy podnieśli poprzeczkę.
Musimy zintensyfikować szkolenie.
Jesteś moim numerem jeden, Pysiaczku.
Skup się, Pysiaczku.
Kupił to?
Oby nikt się nie wygadał, co tak naprawdę się wydarzyło.
Betty, spadajmy stąd.
Pracuję. Niedługo przyjdę.
Nie. Z bieguna. Zanim będzie za późno.
Edie, Gary, Crouton i Pontoon też odchodzą.
Nic tu po nas.
Od kiedy Mikołaj zaczął słuchać gnomów i oszalał.
Ale jest Gwiazdka.
Nasz cel.
Co nam innego pozostało? Dokąd mamy się udać?
Wolę zostać i walczyć o nasze, niż uciekać.
Kto ucieka?
Czegoś wam brakuje?
Jesteście jak cała reszta. Dać wam palec, a weźmiecie całą rękę.
Nikt stąd nie odejdzie. Nigdy.
Mieliśmy bronić dostępu innym, a nie być więźniami.
A jaka to różnica?
Olga!
Zabierz ich! Siłą!
Nie słuchaj gnomów, Mikołaju!
Nie można im ufać! Mają nienaturalnie zaokrąglone uszy!
Nie przejmuj się. Wszystko w porządku.
Możemy załatwić drewniany tron?
Dobra, nieważne. Lód buduje atmosferę.
PĄCZKI
Proszę, proszę.
Jako pierwszy wymyśliłem „ho, ho, ho”, a oni nadal tego używają.
Jestem ważny.
Nie jesteś Mikołajem.
Doprawdy?
Więc pewnie nie chcesz fig i orzechów włoskich?
Chcę Robloxa.
Kim jest ten Roblox? Mikołajem?
Wynalazł coś? Na pewno nie maniery!
To gra w sieci.
Ciężko to wyjaśnić.
Ale dzieci nie zawsze doceniają proste przyjemności.
Rodzice też nie.
Czego jeszcze chcą? W dłoniach dzierżą istne cuda.
Mamo!
- Wiem. Próbujemy… - Chodźmy.
…stworzyć odskocznię, ale to nie zawsze działa.
Wszystkich was pobiję laską!
Uroczo.
Co? Nie.
Nie!
To nieprawdziwy Mikołaj.
Ty mały huncwocie!
Gdybym miał swój amulet, zmieniłbym cię w Robloxa!
Jeśli to coś złego.
Lepiej tego nie robić.
Dobrze.
Zatem właśnie w to bym go zamienił. W Robloxa.
Pierwsze artefakty zaginęły dziesiątki lat temu,
a każdą ze spraw zajmowałeś się ty. Według ciebie nie dało się ich rozwiązać.
Pokaż.
Co zrobiłeś?
Czasem elektronika przestaje działać w mojej obecności.
To zadziwiające.
Lepiej to sprawdź.
Dodam to do swojej listy.
„Schować dowody związane z dziadkiem do orzechów”.
Nie ja to napisałem.
Nic nie wiem o tym, że Magnus jest w nim uwięziony.
Chwileczkę.
Nic więcej nie powiem bez prawnika.
Kim jest twój prawnik?
Sam siebie reprezentuję.
A straciłem uprawnienia.
Dobrze. Jesteś w domu.
Co za koszmarny dzień. Presja jest ogromna.
Ale chyba nie myślą już o Szalonym Mikołaju.
Racja. Gdzie moje maniery. Jak ci minął dzień?
Sandra, poczekaj. Podejdź na chwilę.
Co się dzieje?
Nic. Normalne rzeczy.
Tak.
Poczekaj. Posłuchaj.
Wiem, że poświęcam Calowi więcej uwagi. To nie w porządku.
Masz prawo być zła, że to on zostanie Mikołajem.
Nie, ja… Tak.
Na początku byłam zła, ale mi przeszło.
Ma wiele mocy, nad którymi musi zapanować.
Tak jak ty. Chcę, żebyś w tym uczestniczyła.
Bez ciebie Gwiazdka nie istnieje.
Sam chyba nie dam rady zjeść lodów.
Dasz sobie radę.
Pewnie tak, ale bierz łyżkę i dołącz do mnie.
Na elfie dzwoneczki! Jak to zrobiłaś?
Tato, muszę ci coś wyznać.
Chyba staję się czarownicą.
Moje moce przybierają na sile, od kiedy wróciliśmy na biegun.
La Befana mówi, że to przez ducha Świąt.
La Befana?
Trenujemy razem.
Przepraszam, że ci nie powiedziałam.
Więc o to chodzi?
Tak. Nie jesteś zły?
Zły? A kim ja niby jestem?
Świętym Mikołajem.
A gdzie mieszkamy?
Na biegunie.
Wszystko OK? Mam kogoś zawołać?
Nasza rodzina nie jest normalna.
Wszyscy mamy magię.
To, że stajesz się czarownicą, nie wystarczy, żeby mnie wystraszyć.
Jesteś kimś więcej niż czarownicą.
Jesteś częścią naszej rodziny.
Oczywiście nie tylko, ale głównie jesteś częścią rodziny.
Dzięki, tato.
Dobra.
Więc sam je zjem.
Hej, mamo. Pa, mamo.
Co?
Jest taka szczęśliwa. Co się stało?
Odbyliśmy miłą rozmowę.
Nie chodzi o dojrzewanie. Jest czarownicą.
Pójdę z nią porozmawiać.
Nie. Sama do mnie przyjdzie.
- Miałam rację. - Jak to?
Chodzi o zaginione strony i dziadka do orzechów.
A no tak. Jasne. Mów.
- Te sprawy łączy Magnus Antas. - No tak.
Został zmieniony w dziadka do orzechów.
- Każdemu Mikołajowi to grozi? - Chyba tak.
Gary sprzedał go na czarnym rynku, by spłacić dług z hazardu.
Uwielbia obstawiać kucyki.
Elfy unikają tego tematu.
Powinniśmy się martwić?
Nie wiem.
Minęło 700 lat, a ludzie zeszli na psy!
A nowy Mikołaj chce im ofiarować magię!
Magię!
Mikołaj Jest Głupi
- Co masz na plecach? - Co?
„Mikołaj jest głupi”!
Dość. Chciałem być miły, ale miarka się przebrała.
Odbijemy biegun północny,
a gdy wykończymy tego miękkiego Mikołaja, zemszczę się na świecie!
Odpocznijmy, dobra?
Wybacz.
Po siedmiuset latach tylko tak umiem spać.
W porządku.
Śpij na moich plecach, ale bądź cicho.
Zarechoczmy razem jeszcze raz.
Dość.
Na podstawie postaci z filmu „ŚNIĘTY MIKOŁAJ”
Napisy: Małgorzata Banaszak