MUZEUM MIKOŁAJA
Mocą nadaną przez Wszechświąt, rozkazuję ci, lasko.
Do mnie!
Natychmiast!
Przezabawne, doprawdy.
A teraz?
To nic nie da.
Minęły trzy miesiące, a magia nie wróciła.
Przed chwilą drgnęła.
Wcale nie!
Nic nie zbliża nas do pokonania wrogów,
od kiedy trafiliśmy do tej smutnej dziury.
Dawniej zasiadałem na lodowym tronie,
a teraz zasiadam na worku wypełnionym kuleczkami.
Ale moja magia powróci.
Zemszczę się i znów będę dzierżył laskę w mej dłoni.
Będę, powiadam!
Moją laskę!
Laskę.
Czemu zaprosił nas tu, a nie do jadalni?
Nie wiem.
Hurra.
Noel, to wygląda przepysznie.
To zasługa kucharki.
Właśnie dlatego byłem temu przeciwny.
Noel, jak sobie radzisz?
Świetnie.
Jem brunch z moimi trzeba ulubionymi osobami.
Jak się pani ma?
Dobrze. Mam dużo pracy.
Sprawa dziadka do orzechów jest bardzo zajmująca.
Jak idzie śledztwo?
Wiemy, że dziadek nie jest w Norwegii.
Zasięgamy języka w różnych częściach świata,
ale póki co bez rezultatu.
Nie mówmy o pracy.
Calowi lepiej idzie nauka latania saniami.
Już nie mdleje?
Nie. Nadal mdleje na widok sań.
Ale wiem, jak pokonać jego lęk wysokości.
Są złe?
Wściekłe.
Szkoda, że Riley tu nie ma.
- Jutro ma urodziny. - Super.
Napiszę jej wiersz albo piosenkę.
Skąd czerpiesz inspirację, gdy piszesz wiersze i piosenki dla mamy?
Z książek, filmów i cukierkowych folii.
Nie wiem. Dość pogaduszek. Zaczynajmy.
- Jesteśmy gotowi. - Idealnie.
Pamiętasz, co mówiłem?
- Lejce między palcami. - Tak.
Tak jak ćwiczyliśmy. Musisz przywyknąć do zamieci.
Będzie się zdarzać. Dobrze, że sprzęt od piorunów nie działa.
Że co?
Musisz zrozumieć, jaki wieje wiatr. Rozumiesz?
Poczuj wiatr. Zrozum. No już.
- Czuję. Czuję. - Tak.
I pamiętaj:
dzieci z całego świata czekają na ciebie 9144 metrów pod nami.
Spójrz w dół. Cześć, dzieciaki. 9144 metry…
Na miłość św. Mikołaja.
Czy muszę doczepić kółka treningowe do składanego krzesła?
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK DZIEWIĄTY ZAKAZ MAGII PRZY STOLE
Czy zastałam czarownicę?
Nie.
Sandra?
Przepraszam.
La Befana uczy mnie, jak wyciszyć głosy zwierząt.
I jak ci idzie?
Świetnie.
Nie słyszę nawet pająka na twoim ramieniu.
Nie!
- Mamo. - Wybacz.
Dużo czasu spędzasz z La Befaną,
więc może spędzisz dzień ze mną?
Przyjdź do sali odpraw.
Przyda się świeże spojrzenie na sprawę dziadka do orzechów.
Z Garym mamy tylko troje oczu.
Jestem zajęta pracą nad zaklęciami.
Ale może innym razem.
Przyjdę później.
- Super. - Za godzinę…
- Dam znać. - Dobra.
Nie. Ty mi daj znać.
Po prostu daj znać.
Jest dobrze.
Proszę, zamknij drzwi.
Jasne.
Co my robimy?
Powinniśmy knuć zemstę pod nieobecność Krisa.
Spokojnie.
Nie będzie go cały tydzień. Pojechał po tańsze produkty do Mikołajowa.
Poluje na okazję.
Ale ten ćwok nawet nie wziął kuszy.
Może libacja nam pomoże?
GORĄCE KAKAO
Witam w Mikołajowie. Do gorącej czekolady dodajemy magię z bieguna.
Magię z bieguna?
Wiem.
Jeśli wrócimy do domu, magia bieguna przywróci mi moje moce.
Barmanko, co to za popłuczyny?
Nie mówcie nikomu, ale to czekolada w proszku.
Robiłam ją ze swojego przepisu, ale były cięcia kosztów.
Nie powiemy innym o twojej hańbie.
Lubisz pianki?
Nienawidzę.
Dość tej błazenady.
Jak ludzie podróżują w dzisiejszych czasach?
Wspólnie.
Wspólnie?
- Halo. Stój. - Halo.
Czemu nikt nie chce z nami jechać,
skoro nawet mamy ze sobą prowiant na drogę?
Ty!
Dzień dobry!
POSZUKIWANIA JAJEK
Już prawie Wielkanoc.
Olga, mam dla ciebie zadanie.
Hej, Carol.
Tu jestem, skarbie.
Chyba mam złe wieści.
Trening Cala stoi w miejscu.
W jego przypadku bardziej leży, ale nieważne.
Więc…
Hej!
Czemu wyglądasz jak Alice Cooper?
Próbujesz zrozumieć Sandrę. Jasne.
Ciągle spędza czas z La Befaną.
- To niezdrowe. - Jesteś zazdrosna?
Co? Nie.
La Befana to po prostu wyluzowana ciocia. Miałaś taką?
Tak. Louise.
- No widzisz? - Nie lubiła mnie.
My mieliśmy ciocię Tinę.
Ja i siostra lubiliśmy spędzać z nią czas, bo zabierała nas do kina.
Czasem na trzy seanse.
Wchodziliśmy po kryjomu. Robiła sałatkę z popcornu…
Do brzegu.
Moja siostra kochała spędzać czas z ciocią, ale nie z mamą.
Dlaczego?
Bo się nie dogadywały.
Ale moja siostra uwielbiała każdą chwilę z ciocią, aż do jej śmierci.
Scott?
To nie ma nic wspólnego z tą sytuacją. To tylko opowieść.
Jak wszystko inne. Opowieść.
Tak.
Ależ zwyczajne.
To nasz bilet do domu.
Wspaniale. Teraz książka.
Przywołaj podmuch wiatru.
Nieźle.
Powoli przewracaj kartki.
Czekaj. Co robi czar transformacji?
Wysil mózgowie, pastina.
Zmienia jedną rzecz w drugą.
Nauczysz mnie go?
W żadnym wypadku.
Transformacja jest bardzo niebezpieczna.
To bardzo zaawansowany czar.
Nie boję się. Dam radę.
Może za dwa lata.
Dwa lata? Wtedy będę już stara.
Takie są zasady magii.
Teraz poćwiczymy zaklęcia.
Miał być odnaleziony, a nie uwięziony.
Wyjmij mu knebel.
Nie tak traktujemy starych przyjaciół.
Byliście przyjaciółmi?
Moja macocha chce mnie ugotować
By jej syn odziedziczył zegar
Tak naprawdę, mistrzu Winstonie Nie lubię owsianki
Klawa nuta. Przyłączcie się.
Wyjąć knebel?
Kiedyś umiałeś się zabawić.
Nie wiem, z której łazienki masz ten knebel,
ale jest ohydny.
A ty jesteś ohydną gnomką.
Dobrze wiesz, że nie tak się to wymawia.
- Magnus Antas powrócił. - Tak.
Straszniejszy niż dawniej.
Tak.
Nie myśl, że zapomniałem,
jak ty i reszta legendarnych istot mnie zdradziliście.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Wiesz, że istnieje wielkanocny suseł.
Nie wiem, po co ci jestem potrzebny. Ja tylko rozdaję jaja.
Nie wierzę ci, bo jesteś szczwanym króliczkiem.
Nie, szczwanym lisem.
- Mówi się szczwany króliczek. - Nie, lis.
- Szczwany króliczek. - Szczwany lis.
Nie. Króliczek.
- Ludzie mówią: lis. - U mnie mówili: króliczek.
- A u mnie… - Zamknijcie się!
Zabierz nas na biegun północny, króliku.
Ciebie też miło poznać. Daruj sobie.
Nigdy, przenigdy nie dam skrzywdzić Mikołaja Scotta.
Mowy nie ma.
Scott. Plebejskie imię.
Jednosylabowe.
Żałosne.
Jest cudownym, radosnym Mikołajem.
Ty i twoja pomocnica nie macie o tym pojęcia.
Pomocnica? Pomóc ci złamać piszczel?
Czemu kopiesz mnie w giry?
Są moim jestestwem.
Cisza! Potrzebujemy ciebie i twojej magii, by dostać się na biegun.
Nie pomogę ci, Szalony Mikołaju.
Szalony Mikołaj!
To imię!
Szalony Mikołaj.
Po co pstrykasz?
- Co się dzieje? - Zobaczysz.
Dokąd poszła?
Nie.
Czas się najeść.
- Tylko nie królicze pianki. - Zjesz je wszystkie.
Jesteś potworem.
One nie są do jedzenia,
a do pakowania.
Nie!
Stało się.
Zawiodłem ojca.
Proszę cię.
Wybrał cię na swojego następcę.
Nawet nie umiem latać saniami.
Gdy legendarne postaci zobaczą, że jest źle, tata zapadnie się pod ziemię.
W ogóle chcesz być Mikołajem?
Czemu nie?
Riley lubi mnie w kamizelce.
Jak mi się uda, tata będzie zadowolony.
Więc robisz to dla innych, zamiast dla siebie?
Nie.
Robię…
Mowę ci odjęło, co?
W wielu zawodach noszą kamizelki.
Jeśli ci się nie uda,
nadal możesz ją nosić.
Możesz być… Panem Stopkiem.
Dziadek do orzechów przechodził z rąk do rąk kolekcjonerów, dealerów
i łotrów w całej Europie, ale mógł wylądować w Ameryce.
Przepraszam. Co?
Halo. Dziadek do orzechów?
Pracuję, bo mi pani kazała.
Świetnie. Pokaż widok na chatkę La Befany.
Wiedziałem. Przez nią ma pani mętlik w głowie.
To typowe.
Cześć.
Podglądałaś naszą córkę?
- Nie. - Tak.
Dobrze.
Tak. Martwię się.
Ne znamy La Befany, a Sandra spędza z nią całe dnie.
Masz rację.
- Dzięki, że jesteś po mojej stronie. - Wiesz co? Zaprośmy ją na kolację.
- Co? - Żeby ją poznać.
Chyba że jesteś zazdrosna.
Nie. To dobry pomysł.
O której?
Zrobię sobie wolne.
Idź do domu i czekaj na telefon.
- Przestań. - Mogę wziąć odrzutowy plecak?
To zależy.
Wyślesz syna na orbitę, żeby na siłę wyzbył się lęku wysokości?
Tematu nie było.
Odpuść mu trochę.
Powiedz mu, że go kochasz.
- Próbowałeś? - Skarbie…
Mnie nikt nigdy tego nie powiedział.
To oczywiste.
Błagam cię.
Można ich użyć do uszczelnienia okien.
Boli cię brzuszek?
Czy to wyszło z jego…
Tak!
Zapomniałem o uzbrojonych jajach.
Tak!
Kicam stąd.
- Dokąd poszedł? - Nic mi nie jest.
Mam nadzieję, że smakuje. Nie wiedziałam, co pani lubi.
Jem tylko zupy.
Mamy… Dziękuję.
Twojego tatę zatrzymały obowiązki i nie pojawi się na kolacji.
Zabiję go.
Więc panienko… pani La Befano,
nad czym pracujecie z Sandrą?
to skomplikowane.
Między innymi nad telekinezą.
Muszę przyznać,
że zrobiła postępy i już nie uśmierca fikusów.
Co w tym śmiesznego?
To trzeba było zobaczyć.
Może mi pani podać sól?
Oczywiście.
Chwileczkę.
- Patrz na to. - Co?
Ćwiczyłaś.
- Fajnie, nie? - Co?
Dobrze. Posłuchajcie…
Coś wam pokażę.
Dobra.
W porządku.
Dajcie mi chwilę. Jest super.
Naprawdę.
Naprawdę super. I…
Świetnie ci poszło.
- Tak. - Też mam magię.
Dzięki mikołajowym mocom wiem, czego chce dana osoba.
Już wiem.
Myślisz, że stek jest mdły i bez smaku.
Dobra, dość tej magii przy stole!
Przepraszam.
Nie bez powodu nie jestem zapraszana na takie spotkania.
Nie. Brawo, mamo.
Ona może sobie iść?
Przepraszam za krzyk.
To głupie.
Chyba jestem zazdrosna, że Sandra spędza z panią tyle czasu.
Pani Mikołajowa zazdrosna o La Befanę?
Ale jest pani blondynką.
Czemu nie miałabym zazdrościć?
Mieszka pani w tajemniczej, pięknej chatce.
I ma pani magiczne moce.
I piękny, melodyjny, śpiewny głos. I…
To akcent. Z Włoch.
Ale super.
Miałam wrażenie, że zajmuje pani moje miejsce.
Nie.
Dziewczyna czasem potrzebuje nauczycielki,
ale córka potrzebuje matki całe życie.
Poza tym nie chcę być mamą.
To trudne zadanie.
Jest trudne, ale warto.
Może przyjdzie pani kiedyś na trening Sandie?
Mogę?
- Tak. - Dobrze.
Co powinnam założyć?
- Normalne ubrania. - Jasne.
Mam przynieść miotłę?
Nie. Nie będzie pani musiała sprzątać.
Tu jesteś.
Powiedzieć ci coś fajnego?
Departament Listów.
To tej jaskini używali na początku na biegunie północnym.
Może dlatego lubię tu przychodzić. To miejsce mnie wycisza.
Co robisz?
Nic. Odpisuję na list.
Miło.
Na biegunie nie odpisujemy na listy.
To nie działa w dwie strony.
Pracujemy nad tym,
żeby móc odsyłać rzeczy, ale coś nie działa.
- Coś? - Wszystko.
O rany.
A w jaki sposób listy są do nas dostarczane?
Dzieci wysyłają listy do Mikołaja, nie?
Do Świętego Mikołaja
Na kopercie w miejscu adresata musi być wpisany Mikołaj.
To trochę skomplikowane.
Potem muszą wysłać list.
Magia dostarcza go do nas przez ten wir tam na górze.
Kontynuujemy trening?
Nie. Dziś zrobimy coś przyjemnego.
Byłeś kiedyś w Centrum Kontroli po godzinach?
Nie.
Raz próbowałem. Podrobiłem dowód, ale mnie rozpoznali.
Bo tu mieszkasz.
Tak… Od razu wiedzieli.
To twój szczęśliwy wieczór.
Dzięki.
DROGI OSZUŚCIE Z PÓŁNOCY
TWOJE DNI SĄ POLICZONE
Skąd jest ten list?
LISTY DO MIKOŁAJA
Wojna psychologiczna.
Dzieci mówią na to „trolling”.
Co? Troll nigdy by tak nie postąpił.
Wybacz. Nie chciałem cię urazić.
Piwo korzenne
Zachowałem ją na specjalną okazję.
Dziękuję, Pierre.
Proszę, proszę. Rocznik 1996.
Dobry rocznik dla korzennego piwa.
Oby ci smakowało, tato.
To dla nas obu, reniferowy móżdżku.
- Serio? - Tak.
Czyń honory.
- Jesteś pewien? - Tak.
Jesteś dorosły, masz 18 lat. Dasz radę.
Poza tym to inicjacja, którą chce się zrobić z ojcem.
Dobra.
Tak.
Ale dobre.
Wiesz co? Kocham lody.
Jak wszyscy.
Wiesz, że cię kocham?
Mówisz do lodów, czy do mnie?
Daj spokój, Cal.
Myślałem, że cię zawiodłem.
Nie widziałem gorszego lotu.
Ale większość osób schowałaby się w jaskini.
Ale nie ty. Spróbowałeś ponownie.
Jestem z ciebie dumny.
Dzięki, tato.
Dziękuję.
Ja też jestem z ciebie dumny.
To oczywiste.
Nigdy w to nie wątpiłem.
Tu jesteś.
Czemu się tak cieszysz?
Tata mnie kocha.
I jest ze mnie dumny.
Teraz się dowiedziałeś?
Nie. Wiedziałem wcześniej.
Ale zazwyczaj tego nie mówi.
Raczej klepie mnie po plecach
albo zachowuje się jak trener futbolu w filmie.
Jesteś dziwny.
Jesteś zazdrosna, że jestem „kicem”.
Chyba dziedzicem.
Wcale nie. Wiem, bo jestem „kicem”.
Dziedzicem.
- Kicem. - Nie żartuj.
Gdzie Mikołaj? Muszę go znaleźć.
Jeszcze raz kicnę i skisnę.
- Idź! - Zrymowało się.
Nie wiedziałem, że jestem poetą.
Gdzie Mikołaj? Muszę z nim pogadać.
Patrzysz na niego. Prawie.
Jestem jego „kicem”.
To ma być śmieszne?
Bo jest przezabawne.
Ale wstyd.
Chyba ty. Nawet nie wiesz, co to znaczy.
Nie interesują mnie wasze żarty.
Szukam waszego ojca.
Cal, „kicać” to mogą króliki.
O co chodzi?
Mamo, wszystko wyjaśnię.
To ja. La Befana.
Poczułam dużą koncentrację magii.
Kim jest nasz futrzasty przyjaciel?
- Nikim. - To Króliczek Wielkanocny.
- Sandra zmieniła go w króliczka. - Nie celowo.
Jak mogłaś do tego dopuścić?
Na pewno zrobiła to niechcący.
Wcale nie.
Użyłaś czaru transformacji bez mojej zgody?
Nie. Przysięgam.
Po prostu byłam zła i wyobraziłam sobie królika.
Sam się zmienił.
To wszystko zmienia.
Twoja moc jest silniejsza, niż sądziłam.
Możesz go zmienić z powrotem?
Może.
Nie zawsze jest to możliwe.
Chyba za szybko posuwamy się z treningiem do przodu.
Powinnyśmy zwolnić.
Zostanę ukarana, bo jestem zbyt potężna?
Myślałam, że to dobrze.
Moc może być niebezpieczna.
Jesteś zazdrosna, bo moja magia jest coraz silniejsza,
a twoja ledwo pozwala ci zamieszać zupę.
Basta, Sandie.
Później porozmawiamy.
Nie zamierzam.
Dobrze.
Chodź, coniglio.
Zabierzmy się do pracy.
Skarbie.
Będzie dobrze.
Wiem, że nie chciałaś.
- Dzięki, że jesteś po mojej stronie. - Jestem twoją mamą.
Zawsze będę po twojej stronie.
Przepraszam.
To częściowo moja wina.
Częściowo?
Dobra. Większościowo.
Nie jestem zła na ciebie, a na La Befanę.
Jeden błąd, a od razu spanikowała.
Przykro mi, że być może zniszczyłam Wielkanoc.
To nie byle co.
Serio?
Wybacz, po prostu…
Też się kiepsko czuję.
To miał być najlepszy dzień twojego życia,
bo tata nauczył się mówić o swoich emocjach.
Tak było, dlatego wysłałem wiadomość do Riley.
I nic.
Co mi po świetnym dniu, jeśli nie mogę go dzielić z ukochaną?
Ohyda.
Chciałbym się z nią spotkać.
Chcesz?
Cal, widzisz wiry, a ja umiem latać saniami.
Chyba że się boisz?
Lećmy.
- Tak. - Zróbmy to.
Tata nas zabije.
236 DNI aż Magnus odzyska władzę
Jak tylko pole ochronne wokół bieguna osłabnie przed Gwiazdką,
wyślemy tam gnomy.
„Operacja: Gnomowa Ziemia Gnomowa”.
To „Niczyja” czy „Gnomowa”?
Gnomowa. Teraz jest niczyja.
Wiesz co? Nieważne.
Wszystko krytykujesz.
Nie krytykowałabym, gdybyś miał lepsze pomysły.
Czuję renifera.
Co tu robisz?
Chciałem cię zaskoczyć.
- Co…? - Sto lat!
Miałam urodziny dwa dni temu. Zapomniałeś.
Przyjaciele stwierdzili,
że mój facet z Kanady jest zmyślony.
Cal Calvin z Calgary ich nie przekonał.
Żałuję, że mnie nie było, ale byłem zajęty z tatą.
Zawsze jesteś zajęty.
Ale jestem tu teraz.
Właśnie. W środku nocy, bez zapowiedzi.
Dłużej tego nie zniosę.
Czego?
Nie widujemy się, a nagle pojawiasz się w moim salonie.
To zbyt wiele.
Wynagrodzę ci to.
Niedługo mamy bal, Pysiaczku.
Nie, Cal.
To koniec.
Użyj pyłku, żebym o tobie zapomniała.
Nie zrobię tego.
Dobrze.
Więc sama o tobie zapomnę.
Przykro mi.
To było okropne.
Tutaj gdzieś są renifery.
Mikołaja też dorwiemy.
Nienawidzę, jak rymujemy.
Cal.
Cal!
I tak mi się nie podobała.
Nieprawda. Bardzo mi się podobała. Była super.
Chcę ci poprawić humor.
Nie doszłoby do tego, gdyby tata tak nie naciskał, żebym został Mikołajem.
Żałuję, że włożyłem ten strój!
Tam jest! Fałszywy Mikołaj!
Gdybyś miał moc, pokonałbyś ich.
Lubisz mi wypominać brak mocy.
Co to?
Nie wiem.
Spójrz na ten łach.
To nie łach.
To mikołajowa magia.
Tak.
Czuję moc
i jest cudowna!
Co?
Na podstawie postaci z filmu „ŚNIĘTY MIKOŁAJ”
Napisy: Małgorzata Banaszak