W poprzednich odcinkach.
Czemu przyleciałeś na biegun?
Kilka ważnych osobistości: Matka Natura, Króliczek Wielkanocny, Piaskowy Dziadek…
No dobra, wszystkie martwią się, że wybrałeś syna na następcę.
Jeśli za trzy miesiące nie będzie dobrze rokował, wtrącimy się.
Jeśli wrócimy do domu,
magia bieguna przywróci mi moje moce.
Zabierz nas na biegun północny, króliku.
Jestem „kicem”.
Szukam waszego ojca.
Cal, „kicać” to mogą króliki.
O co chodzi?
Możesz go zmienić z powrotem?
Nie zawsze jest to możliwe.
Chciałem cię zaskoczyć. Sto lat!
Miałam urodziny dwa dni temu. Dłużej tego nie zniosę.
Żałuję, że włożyłem ten strój!
To mikołajowa magia.
Czuję moc
i jest cudowna!
O rany.
Noel, nie wiem, jak ci to powiedzieć.
Czasem lepiej milczeć.
Jeśli nie przestaniesz się stresować, eksplodujesz.
Dosłownie?
- Widziałeś borówkę w mikrofalówce? - Tak.
Tak samo jest z elfami, które się stresują.
To „Zapalenie Curtisowe”.
Więc dosłownie.
Mówiłem, że nie nadaję się na kierownika.
Betty była w tym dobra.
Napięcie trzymała we włosach.
Użyj tego do monitorowania stresu.
- Dobra. - Zalecam odpoczynek,
mniej stresu i skupienie.
Słyszysz, skarbie?
O rany.
Pani Mikołajowa. Widok, który raduje serce.
Sandra zmieniła Króliczka Wielkanocnego w królika.
Więc musimy ogarnąć Wielkanoc.
Borówka.
Moja macocha chce mnie ugotować
By jej syn odziedziczył zegar
- Wróciłem. - Powrócił.
Sztuczny śnieg był stanowczo za drogi, więc kupiłem suchy szampon.
Fajna kamizelka. Burlington?
Nie znam typa. Co powiesz na coś słodkiego?
Jak to zrobiłeś?
Dzięki magii!
Mój Mikołaj powrócił!
Jest prawdziwy. O rany!
Dobra, nowy plan.
Skoro odzyskałem moce, możemy pozbyć się Fałszywego Mikołaja.
Nie wiem, czy wiesz,
ale niesłusznie wygnano mnie z bieguna.
Bardzo niesłusznie.
To było złośliwe i niesprawiedliwe.
Tak, chyba wspominałeś.
Gdy ciebie nie było, Fałszywy Mikołaj pojawił się w lesie.
Na pewno wróci,
ale tym razem przygotujemy zasadzkę.
Kris, co Mikołaj kocha najbardziej na świecie?
Uwielbiam zagadki.
Dobra, wiem. Zgadnę.
Ciasteczka?
- Nie. - Nie. Dobra.
Prezenty? Kocha prezenty. Nie?
Zapach sosny…
Święta! Święta.
Święta, Kris.
Oczywiście. Czemu o tym nie pomyślałem?
Zamienię twój żałosny park…
RADOŚĆ
…w radosne widowisko godne rywalizowania z biegunem.
Wtedy będzie musiał tu wrócić.
- Wchodzę w to. - Dobrze.
Ale musimy się spieszyć.
Za tydzień tata pokaże park potencjalnym nabywcom.
Zmieni zdanie, jak to zobaczy.
Śnieżkę?
Jesteście moimi przyjaciółmi.
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK DZIESIĄTY: CUD NA DEAD CREEK ROAD
Najpierw musimy zająć się Króliczkiem Wielkanocnym.
Pokój jego duszy.
Nie zabiłam go.
Nie jest martwy. Po prostu nie jest aktywny zawodowo.
Legendarne postaci nie mogą się o tym dowiedzieć, jasne?
Przełóżmy spotkanie z Dziadkiem.
Powiedzmy, że rury zamarzły.
Bo są z lodu, prawda?
Przejdźmy do kolejnego punktu. Naszym jedynym problemem
jest to, że musimy zorganizować Wielkanoc.
- Co? Wielkanoc? - Nie mam na to czasu.
Nic nie wiemy o Wielkanocy.
Jak Króliczek chowa jaja?
- A może same się chowają? - Właśnie.
- Co mają wspólnego z Jezusem? - Jak jadał jajka?
To prawda. Kurczaki i króliki nie pasują. Króliki nie składają jaj.
Można o tym zrobić wykład na TED Talk.
A co na to Królik Ted?
Ted to kurczak. Skup się.
Może Jezus miał kurczaki i przyjaźnił się z królikiem?
Dobry pomysł. Zanotujmy to.
Wertowaliśmy Biblię. Nie było o tym mowy.
Noel, zajmij się tym. Jasne?
Uwaga. Ostrzeżenie.
Spokojna główka, nie skończ jak borówka.
Spokojnie.
Potraktujmy to jako eksperyment
dla rodzinnego biznesu Calvinów, dobrze?
To tylko Wielkanoc. Jak damy ciała, nic się nie stanie.
- To nie nasze święto. - Prawda.
Sandra, poinformuj renifery.
Dobrze. Ale nie będę używać magii.
Nikt o to nie prosi.
To dobrze. Koniec z magią.
- Na zawsze. - Dobrze.
Nie dlatego, że ja ją wykończyłam.
Tylko tak po prostu.
Dzięki za wyjaśnienie.
Cal, pomożesz mi doręczyć jaja.
Nie! Będzie fajnie!
To dobra okazja.
Zobaczysz, jak to jest wchodzić do domów ludzi, gdy śpią,
i zostawiać im rzeczy.
Wielkanocne kosze zamiast prezentów. Ale poczujesz się jak Mikołaj.
Spoko. Czemu nie?
Riley wcale nie wścieknie się za to, że jestem zajęty tymi wariactwami,
i ze mną nie zerwie, bo już to zrobiła.
Masz dobre podejście.
I niech tak zostanie.
Skarbie, ty i E.L.F.Y. odszukajcie magiczny koszyk Króliczka.
- Dobra. - Tak.
Są w nim śmierdzące i roześmiane jaja i królicza nora.
- Skąd to wiesz? - Wiedza to ciężar.
Mama chce, żebyś do niej zadzwoniła. Dobra, to wszystko.
Wiemy, jak dowozić projekty.
Zaczynajmy. W podskokach.
Za wcześnie na to.
Sprawdzisz ze mną królikarnię?
Zajmiesz czymś myśli. Możemy użyć odrzutowych plecaków.
- Lepsze to niż miotła. - Tak.
Może to pomoże.
- Jasne i kolorowe. - Kosze są białe.
Kosze prawie gotowe.
- Ładnie, Wally. - Dzięki.
Super, Zippy. Dorzuć urocze królicze noski i uszy.
Dobra stylówka, Dziadku.
To Piaskowy Dziadek!
Nie mam na to czasu.
Kaboom? Zemdlej, proszę.
Nadal mam to coś.
Legendarnym Postaciom i mnie jest przykro, że zamarzły wam rury,
ale postanowiłem wpaść
i zrobić wstępną ocenę Cala.
Uwaga. Borówka.
Zagrożenie mikrofalowe.
Przepraszam na chwilę.
Oddychaj. Uspokój się.
Ktoś widział moją poduszkę?
Zawsze tak ma.
Dziadku.
Dobrze cię widzieć. Dziękuję za odwiedziny.
Cal chętnie zademonstruje, jak lata saniami.
Niestety renifery są na wyjeździe integracyjnym.
Ćwiczą budowanie zaufania. Sam rozumiesz.
Może ci zademonstrować wiele umiejętności.
Wspaniale.
Dobrze, że wziąłem prowiant,
żeby nie zasnąć w trakcie prezentacji.
Świąteczny strzał
Chwileczkę.
Chodź ze mną.
Właśnie tak.
Weź się w garść.
Próbuję, ale skręca mnie w żołądku od nadmiaru emocji.
A ajerkoniak nie pomógł tej sytuacji.
Weź miętówkę.
Mam pomysł.
Rozsiądź się, zrelaksuj i rozpocznijmy prezentację.
- Dobra. - Podusię?
- Najpierw… - Chętnie.
…wybór podarków.
Ciepłe mleko!
- Wygodnie? - Tak.
Proponuję się położyć.
Dobra. Prezenty.
Co chce Camille P.?
Ciepły i przyjemny kocyk.
Proszę. Bardzo fajny.
Rozpieszczacie mnie.
Tak.
A Kevin R.? Ciekawe, czego chce.
Pluszowego misia.
Pokaż.
Proszę bardzo.
A Eugene C.? To dopiero zagwozdka.
Dyfuzor do olejku lawendowego.
Dobry prezent. Tak.
Dobrze ci idzie. Super.
Idź już spać, idź już spać
Abyś nie mógł nigdy wstać
Mroczne.
Idź już spać, idź już spać
- Super. - Dobra.
Wracajmy do Wielkanocy. Do roboty.
Słyszałem śpiew? Muzykujemy?
Co…?
Na miłość św. Mikołaja.
Twoje muzykowanie mogło zniszczyć Wielkanoc.
Sztuka ma wprowadzać zamęt.
Co?
Fajnie było.
Cofam to. Wolę miotłę.
Odszukajmy magiczny kosz.
Ale bałagan. Cóż, króliki to bałaganiarze.
Ale wydawałoby się, że Króliczek Wielkanocny ma wyższe standardy.
Natury nie oszukasz.
Głębokie.
A ty jak się czujesz?
- Dobrze. - Czyli innymi słowy „weź się, mamo”.
Rano zmywałaś, używając rąk.
Mówiłam, że skończyłam z magią.
Przemyślałam słowa La Befany. Rzucam magię. Zabraniam sobie jej używać.
Ale sprawia ci przyjemność.
Sprawiała, póki nie zniszczyłam Króliczka.
Nie zniszczyłaś go. Po prostu jest bardziej futrzasty.
A jeśli nie uda się go zmienić?
Wszyscy mierzymy się z trudnościami.
Nie! Dlatego nie mogę więcej tego robić.
Gdy się złoszczę, coś idzie nie tak.
Za każdym razem!
To nie oznacza, że masz się poddać.
Lepiej, żebym nie używała magii
ani nic nie czuła.
Zdrowe podejście.
Złość to nic złego.
Od dawien dawna kobietami miota wewnętrzna złość.
Dlatego mamy większą odporność na ból.
Musimy znaleźć sposób, by uwolnić twoją złość,
żeby nie manifestowała się w magii.
Co robisz?
Wydobywam swoją złość.
Spróbuj.
No chodź. Rozejrzyj się. Niczego nie zauważy.
Dobrze.
Zuch dziewczyna!
Dobrze było uwolnić złość.
Interesujące. Prawda?
Po prostu się boję. Bycie czarownicą to dla mnie nowość.
Przytłacza mnie to.
Nie bez powodu masz ten dar.
Po prostu go jeszcze nie znamy.
To co, dość zakazu na magię?
Tak.
Jestem z ciebie dumna.
Może użyj magii, by tu posprzątać?
- Dobra. - A potem sprawdzimy, co u taty.
A potem…
Co?
Pod deskami jest dziura.
Dobra jesteś.
Znalazłyśmy magiczny kosz.
Byle jaka, mała, godna pożałowania wiocho.
Ja, Magnus Antas,
rozkazuję ci się prze-mikoła-jowić.
Nic się nie stało.
Cóż, tak… Żartowałem!
MIKOŁAJOWO WITA!
- Mój Boże. - Tak.
ZAGRODA
Jakbym był w eleganckim centrum handlowym. Dziękuję.
Zwykłe podziękowania nie wystarczą, ale nie ma za co.
Diabelski młyn nie działał od lat.
Sypiam w jednym z wagoników, od kiedy zajęliście moje mieszkanie.
Gdy mój tata to zobaczy,
- po prostu… - Umrze.
Nie. To może ocalić twój park.
To ty potrzebujesz ocalenia.
Cisza! To dorosły facet, który ma park rozrywki.
Dość przeżył jako dziecko.
Wiesz co? Dzięki hejterom staję się lepszy.
Spójrzcie tylko. Jak dobrze znów mieć moc. Gdybym tylko miał mój amulet.
Jaki amulet?
Jest piękny. I potężny.
Ale dranie, którzy zamienili mnie w dziadka do orzechów, odebrali mi go.
To okropne.
Tak naprawdę go upuścił.
Daj se siana, dobra?
Amulet?
Wygląda jak pierścień, czy raczej jak pałka…
Pałka? Czemu zadajesz tyle pytań?
Chcesz mi go ukraść?
Nie. Po prostu prowadzę z tobą dziwną rozmowę.
Olga, co z zasadzką?
Macie w pobliżu sklep z narzędziami tortur?
Miejsce, gdzie dostanę sztylet, kuszę albo taran za bezcen?
Wiesz co? Dam ci znać.
Czemu nie skonfrontujesz się z Mikołajem na biegunie?
Bo moc tego łachudry jest zbyt potężna,
bym mógł go pokonać na biegunie bez amuletu.
Dlatego musimy go sprowadzić tutaj.
- Poza tym się boi. - To była tajemnica.
Nie mów, że się boisz.
Tylko ciebie. Z całym szacunkiem.
Strach to nic złego.
Nawet superbohaterowie czasem się boją.
Tak się składa, że pracuję nad komiksem,
- w którym jeden bohater… - No i co narobiłaś?
Mamy kilka spraw do omówienia.
Na Wielkanoc przygotowujemy…
Moja macocha chce mnie ugotować
By jej syn odziedziczył zegar
Proszę pana?
Słyszałeś ten śpiew?
Chcę przytaknąć, bo jest pan moim szefem. Ale szczerze mówiąc nie.
Wszystko w porządku?
- Tak. Wyśmienicie. - Hej.
Ciszej.
Mamy kilka nowości
- na Wielkanoc… - Już wiem.
Edie.
Ne przerywaj procesu twórczego.
Zaprojektowałam najlepszy strój Króliczka Wielkanocnego.
- Nie. - Nie mogę tak pracować.
Nie może pan rozwozić jaj w stroju Mikołaja.
- Nie założę tego. - Dlatego przygotowaliśmy zegarek.
Ma ukryty przycisk. Podrasowałem go.
- Co? - Proszę nacisnąć trzy razy.
Ukradłeś go z mojej sypialni?
Nieważne. Proszę nacisnąć guzik,
a zmieni się pan w wychudzonego Scotta Calvina.
W porządku.
Proszę, proszę.
W każdej chwili mogę wyglądać jak dawniej?
Tak. Wielu rzeczy pan nie wie.
- Dalej… - Nie.
A Cal? Jak on będzie wyglądał?
Jest mniej inspirujący.
Edie, jestem zdołowany.
Gdy szykowałam cesarza Leprikonów
na rozprawę o opiekę nad dziećmi, powiedziałem mu: „Weź się w garść”.
Spadaj, Freddy Kruegerze!
Dziadek ma koszmary.
Przejdźmy dalej. Przygotowałem coś jeszcze.
Tak! Coś odlotowego?
Dzięki temu nikt pana nie zauważy podczas objazdu.
Może i wyglądają jak zwykłe królicze uszy, ale…
Bo takie kapelusze są normalne?
Proszę założyć.
Założyłem.
Ja cię kicam! Zabiłeś Mikołaja!
Co się dzieje? Wszystko OK?
- To kapelusz-niewidka. - No tak.
- Widzą pana tylko ci z mikołajową magią. - Super.
Sama taki chcę.
- Dzięki kapeluszowi znikam? - Tak.
A uszy… to dodatkowa funkcja?
- Nie. Są dla jaj. - Ach tak?
Przepraszam. Wzywają mnie.
Ma baterie? Co muszę o nim wiedzieć?
Poradzi sobie pan.
Widzę, że mój projekt panu nie pasuje,
ale co by pan powiedział na fuksjowe frędzle?
Co się dzieje?
W Ameryce wykryto mikołajową magię!
Czemu to zawsze USA?
NIETOPNIEJĄCE LODY
Dla ciebie. I dla ciebie.
Zapraszamy po nietopniejące lody!
Właśnie tak! Nie topią się!
Wiemy, Kris. Nazwa na to wskazuje.
No tak, racja.
Mam element pułapki na Mikołaja.
Zrobię z tego pręgierz albo gilotynę.
Ty to wiesz, jak się zabawić.
A ten jest dla ciebie.
Jak to możliwe, że się nie topi? To magia! Wszyscy powinni tu przyjść!
Wiesz co? Możesz to powtórzyć? I dodać kciuka do góry?
Nie topi się? To magia!
To tylko kwestia czasu,
zanim biegun się nami zainteresuje.
A wtedy uwięzimy Mikołaja i wytniemy mu serce!
Dlatego nie możesz zapominać o popołudniowej drzemce.
To był ciężki dzień. Świetnie ci poszło.
I fenomenalnie wyglądasz.
Nie zaczynaj.
Edie mówi, że muszę wyglądać jak królik, gdybym stał się widzialny.
- Słusznie. - Ty też masz kostium.
Mowy nie ma.
Wyglądasz jak włochaty leprikon.
A ty jak balonik bez powietrza.
Tak naprawdę, mistrzu Winstonie
Nie lubię owsianki
Tato, przepraszam. Zraniłem cię.
Nie. O czym ty mówisz?
Czemu tak wyglądasz?
- Bo… mam specjalny zegarek. - Tak.
Naciskam trzy razy i jestem starym sobą.
Specjalnie tak wyglądasz? Odważnie.
Ale pytałem o Cala.
Czemu wygląda jak Króliczek Wielkanocny?
Co się dzieje?
To część treningu.
Uczę go, jak pracują wszystkie Legendarne postaci,
żeby poznał świat magii.
I zacząłeś od Wielkanocy? Ja jestem najważniejszy.
Nie obudzisz się pierwszego dnia Świąt,
jeśli nie zaśniesz w Wigilię.
- Tak. - Powiedział koleś,
który zasnął, gdy Cal poprawnie prowadził sanie.
Wcale nie.
- Wszystko widziałem. - Tak?
Cal leciał saniami…
poprawnie.
Masz piasek w oczach.
Muszę lecieć.
- Ale dziękuję za gościnę. - Nie ma za co.
Moja asystentka ustali datę, kiedy Cal pozna moje obowiązki.
To coś więcej niż koce i owce.
Co robimy? Hugo wykrył nieautoryzowaną mikołajową magię.
To nie musi oznaczać Szalonego Mikołaja.
Daj spokój. A niby co to oznacza?
Może…
O rany!
Dobra, to Szalony Mikołaj!
Co?
Niedobrze. Bardzo niedobrze.
Nie możemy wysłać Mikołaja, gdy na świecie grasuje Szalony Mikołaj!
Ogarnij się, elfie!
Zabieraj łapy ze sweterka.
Wybacz. Jak mogło do tego dojść?
To ty sprzedałeś dziadka, by spłacić dług z hazardu.
Nie przypominam sobie.
Skoro Szalony Mikołaj powrócił, czemu nas nie dopadł?
Nie wiem.
Ale wiem, że jeśli powiemy Mikołajowi,
zostaniemy wygnani z bieguna… na zawsze.
Jeśli wyślemy go na objazd, musimy go chronić.
Tak. To nasza powinność.
Chyba nie twoja.
To zły pomysł.
Masz rację, najdroższa.
Zagłosujmy.
Powiedzieć Mikołajowi?
No niesamowite.
Czekać, aż zdobędziemy nowe informacje?
Ustalone. Mikołaj rusza na objazd.
Będziemy go obserwować i zapewnimy bezpieczeństwo.
To w końcu mój najlepszy przyjaciel.
Mój główny priorytet.
Mężczyzna, za którego co noc umieram w snach.
A co z Calem?
No tak.
Jego też chrońcie. Oczywiście.
To nie wszystko. Posłuchajcie.
Mam wizje o kolesiu w zielonym stroju,
który śpiewa mamie albo macosze.
Uwielbiam ten kawałek.
Moja macocha chce mnie ugotować By jej syn odziedziczył zegar
To ten kawałek. Skąd go znasz?
Nie znam.
Po prostu jesteśmy tak blisko, że mam te same wizje.
- Chwilę. - Psiapsi na wieczność.
- Proszę pana… - Dobra.
- …stworzyłam marynarkę na objazd. - Proszę pana.
Będzie zbędna,
- bo będzie pan niewidzialny. - Właśnie.
Musi wyglądać jak Króliczek, gdyby coś nie zadziałało.
Jeśli do tego dojdzie…
będzie wyglądał jak dziwak
w groteskowo długim stroju.
Że co, jajogłowy?
Jesteś stylistą? Nie sądzę.
- Dobra… - Elfy…
Założę to, jeśli zakończycie tę dyskusję.
- Królik by jej nie włożył. - Fajne wdzianko.
Wyglądam jak bakłażan. Boże.
Mam magiczny kosz Króliczka Wielkanocnego.
Dobrze.
W razie kłopotów rzuć swędzącym jajem.
- Swędzącym? - Tak.
Jak cię złapią, rzuć śmierdzącym jajem.
Śmierdzące jajo, swędzące jajo. Kumam.
- A na głód… - Tak?
…masz jajka na twardo.
Poradzę sobie. Zawodowo doręczam prezenty.
Wiem. Będę cię obserwować.
Renifery są gotowe.
Dzięki.
Mimo że jest Wielkanoc,
dobrze być Mikołajem.
Nawet o dziwnej wadze.
Dobra, Cal. Kicamy stąd.
Nie mam dość tych żartów.
Dobra, posłuchajcie.
Wesołych Świąt i szczęśliwego Wielkiego Piątku.
Nie.
Dobra, wskakuj.
TEATR
Dlatego należy spełniać marzenia,
niezależnie od słów taty.
Tak!
Wyglądasz puchato.
Tak.
MIKOŁAJOGOŚĆ W MIKOŁAJOWIE
Zanim przejdziemy do pytań,
pokażę wam sztuczkę.
Przynajmniej nie improwizuje.
Jakieś sugestie?
To koszmar.
W końcu przykuliśmy uwagę tłumów i bieguna,
a ten kretyn niszczy ducha Świąt.
Nie jesteś Olgą!
Chodźmy.
Mam to!
Pięć złotych pierścieni
- Cztery puste kotły - Cztery ptasie trele
- Trzy wiedźmy z Francji - Trzy kury
- Dwa ostrza - Dwie turkawki
I kuropatwa w gruszkowym…
Sosie
Sosie?
Tak!
Niech pada śnieg.
Fajne.
Nie smakuje jak suchy cement!
Jestem czymś więcej niż Mikołajogościem w Mikołajowym świecie.
Wiem, co chcecie dostać pod choinkę.
Zajrzyjcie pod krzesła.
Zaskoczenie jest typową reakcją.
- Przyjemność po waszej stronie. - Jest super.
Cieszę się, że przykuwa uwagę ludzi.
Ale chciałbym być na jego miejscu.
- Nie jesteś Olgą. - Dzięki! Nie ma za co.
Odsuń się od niego.
Olga to zła gnomka, która mnie nienawidzi.
- Wybacz. - Nie ma za co!
Wesołych Świąt.
Wyjście jest przy sklepie z pamiątkami.
WESOŁEGO ALLELUJA
Skąd wiemy, że uszy działają?
Bo cię widzę. Wyglądasz jakbyś szedł na rave’a.
Bo masz mikołajową magię.
Skąd wiesz, jak wygląda rave?
Spójrz tutaj. Podejdź.
Spójrz w lustro. Działają.
A jeśli jesteśmy wampirami?
Ukryj jaja. Ja ukryję kosz.
Dobra.
Ciekawe, czy mają mleko i ciasteczka.
Ciszej.
Oby nie używali piekarnika.
Jak się sprawy mają, elfy?
Według wskaźnika magii jest dobrze.
Nie ma się czym przejmować.
Super. Słyszysz, Miętówko?
Dokąd ona poszła?
Ty śmierdziuszku.
- Przygotuj śmierdzące jajo. - Chwilę.
Śmierdzące jajo?
Tak, z magicznego kosza.
- To były śmierdzące jaja? - Tak.
Myślałem, że to zwykłe jaja w złym koszu.
Gdzie one są?
Schowałeś śmierdzące jaja zamiast wielkanocnych?
Musimy wrócić do wszystkich domów
i je podmienić.
Dzieci nie mogą rano znaleźć
eksplodujących jaj.
Nie mogą.
Tato, późno już. Zapomniałem uszu.
Ja też. Prawie skończyliśmy. Cicho. Nie jesteśmy niewidzialni.
Poczekaj.
- Cal. - Co?
- Które jajo jest śmierdzące? - To mogłem być ja. Wybacz.
Nie wierzę, że nam się udało.
Było parę potknięć i kwestia śmierdzących jaj,
ale objazd zakończył się sukcesem.
- Tak? - Tak.
- Co? - Będę wyglądał jak ty czy Mikołaj?
- Dobre pytanie. - Tak.
- O nie. - Jeszcze jeden dom.
Jak to?
Wrócił.
Już po nim.
Wyjmij nasze stroje do biegania!
Mikołaj w niebezpieczeństwie! Zagłada!
Co się dzieje?
Dobra, powiem.
Wykryto mikołajową magię, a Mikołaj jest niebezpiecznie blisko niej.
- Ostrzeżenie! - Co?
- Wiedzieliście o tym? - Nie!
Przewiduję zagrożenie.
- Tak! - Noel!
Pamięta pani dziadka do orzechów?
Chyba ożył.
Magia zaburza komunikację.
Nie mamy kontaktu.
Dwaj Mikołajowie na kursie kolizyjnym!
Co robimy? Co teraz?
Gary! Odrzutowy plecak!
„Gary, odrzutowy plecak!”
„Gary, dziadek do orzechów!”
„Gary, przestań wyjadać pudding ze śmietnika”.
Nie macie dość?
Tak. Dobra robota.
Fircyk, zajmij się resztą.
Tato, co tu robimy?
Bardzo mi dziś pomogłeś. Teraz ja się odwdzięczę.
Wiem, że objazdy są ciężkie,
gdy masz problemy.
Riley dużo dla ciebie znaczy.
Porozmawiaj z nią.
Nie, tato.
Doceniam to, ale to Riley tego chciała.
To koniec.
Nie, dopóki grubas nie ma nic do powiedzenia.
A ja mam dużo.
Idziemy.
- Nic ci nie jest? - Co do…?
Jest super.
Nie martw się. Ocalę cię.
Ostrożnie.
Nieważne.
W porządku. Rozgryzę to. Muszę…
O nie! To koniec.
Już nigdy nie spróbuję Chipotle.
Musimy wracać na biegun. Jesteś w niebezpieczeństwie.
Co ty nie powiesz.
Nie wiem, jak działa to ustrojstwo od Hugona.
To przy nim nie majstruj.
Carol!
- Mamo! - Wyłącz to!
- Nie wiem jak! - Wyłącz!
Udało się! Dzięki Bogu.
Myślałam, że coś wybuchnie.
Do stu kokardek.
- Ale by było. - Tak.
Schowajcie się.
Olga!
Nigdy cię nie zostawię.
Oprócz teraz.
Ty, ze śmiesznymi uszami!
Widzi mnie?
Wanga-banga-langa!
Magnus Antas.
Wracamy do sań. Szybko.
- Do sań! W nogi! - Ruchy!
Scott!
- Tato! - Nic ci nie jest?
Jestem. Ruszaj!
Ruchy, chłopaki! Jazda!
Na podstawie postaci z filmu „ŚNIĘTY MIKOŁAJ”
Napisy: Małgorzata Banaszak