Mamo!
Tacie coś się stało.
Co? Nie! Wiedziałabym o tym.
KOD: PRÓSZENIE
- Mikołaj jest ranny! - Słyszycie?
- Co teraz? - Zachowajcie spokój!
Mikołaju, odbiór.
- Noel? - Co się dzieje?
Mamy Kod Prószenie.
Myślałam, że to coś poważnego.
Mikołaj jest ranny.
- Co? - Nici ze Świąt!
Czemu tak uroczo nazwaliście ten kod?
Zbić w przypadku Mikołajowego wypadku
Mikołaj Pani Mikołajowa – Klauzula Ucieczki
Czy to mój kres?
Miałem tyle planów.
Chciałem spędzać Święta z rodziną.
Oby Carol nie wyszła ponownie za mąż.
Wybacz mi, ale muszę to zrobić.
Wstawaj!
Czemu krzyczysz?
Gdy mój przyjaciel leży bez ruchu od 15 minut,
mam ochotę krzyczeć!
Rozerwałem worek?
Nie, jest na dachu.
To dobrze.
Chodźmy. Tylko nie mów nikomu, że spadłem z dachu.
Dobrze. Tylko Betty.
Nie, jej też nie.
Nikomu nie wiem. Tylko pani Mikołajowej.
Jej też nie.
- I Betty. - Ani Betty.
- Doktor Martin. - Nie mojej lekarce. Nikomu.
Nie! Dość tych baniek!
Doszło do wypadku! Mój Boże! Nie!
Ukryjcie tort! Ale już!
Proszę o ciszę!
Doszło do wypadu! Bez paniki!
DNI BEZ WYPADKU
Tylko tak mówię, a sama panikuję!
Tędy!
Zróbmy im miejsce.
Tędy. Chodźcie.
Scott! Tak się martwiliśmy.
Chodzi ci o dzisiejszą noc?
- Tak. - Znasz mnie.
Lubię wzbudzać sensację.
Wygłupiałem się.
Powinniśmy świętować. Gdzie muzyka i radosne pląsy?
- Co się stało? - Nic takiego.
Nic, skarbeńku.
Wszystko poszło w porządalu.
Wzorcowo.
Cudownie.
Jak bułka z masłem.
Idealnie.
Perfekcyjnie.
Czadowo.
- Noel. - Nie sypnę. Nie sypnę.
Powiedz jej.
- Mikołaj spadł z dachu! - Scott.
To było straszne! Życie przeleciało mi przed oczami.
Głównie Mikołaj, nie ty.
Nie wyznał mi miłości, ale ja wiem swoje.
Przepraszam, że cię oszukałem!
Musimy pogadać na osobności.
- Lepiej? - Nie.
Gdzie moje okulary?
Masz je na nosie.
Lepiej?
Tak.
Śnięcie Mikołaja?
Usunięcie Mikołaja
Na zielone jajka, co to jest?
- Nie „śnięcie”, a „usunięcie”. - Uprzątnięcie.
- Usunięcie. - Śniegowzięcie.
- Usunięcie! - Gesundheit.
To z łaciny. Oznacza emeryturę, poddanie się,
- koniec z mikołajowaniem... - Kumam.
...siedzenie i krzyczenie na telewizor.
Wiem, czym jest emerytura. Czemu mi to pokazujesz?
Przeczytałeś klauzulę?
Nie ma dość dużej lupy, by to przeczytać.
To aneks do umowy dla Mikołaja.
Jeśli Mikołaj nie może
albo nie chce wykonywać pracy, może przejść na emeryturę.
Więc... mogę nie być Mikołajem?
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK DRUGI USUNIĘCIE MIKOŁAJA
Dasz wiarę, że Betty sugeruje mi emeryturę?
Mikołaj i emerytura? Wyobrażasz to sobie?
Pakujesz się?
Nie. Sprawdzam, czy mam jakieś ubrania za czasów, gdy nie byłam panią Mikołajową.
Będziemy emerytami.
Zamieszkamy w przyczepie.
To znacznie gorsza bryka niż ta, którą jeżdżę od 29 lat.
Naprawdę mi się tu podoba.
Ale czasem uważam, że dobrze byłoby spróbować czegoś nowego.
Puścić wodze fantazji. Albo rozpuścić włosy.
Już rozumiem. Czujesz, że twoja rola jest nieistotna.
Pamiętaj, czyja piękna buzia jest na puszkach z ciastkami.
Na takich jak ta?
- Tak. - Tak?
Tak mnie postrzegają.
Jako niską, wyzutą z osobowości, uroku
i poczucia humoru, ale nadal zabawną.
Reniferowi spodobały się te spodenki.
Nie mówię, że chcę odejść,
ale ostatnia noc dała mi do myślenia.
Spadłeś z dachu. Nie podobało mi się to.
- Nie? - Nie.
Spadłem na zraszacz.
Drugi rok z rzędu masz wypadek.
Dzieci się martwiły. Nawet Cal był świadom, że coś się dzieje.
- Cal? - Tak.
Świadom?
A jest świadom, że ciągle chodzi w piżamie?
Prawda? Ale coś przeczuwał.
To dziwne.
Czekaj. Jak mogło mi to umknąć?
- Co? - Mam dzieci.
Jak mocno się uderzyłeś?
Wiem, jak znaleźć nowego Mikołaja
i zostać na biegunie.
Muszę powiedzieć Betty.
Scott! Jesteś w piżamie!
Pa!
Nieważne.
Betty.
Jesteś? Cześć.
Mikołaju, jesteś w piżamie.
Już rozumiem.
Masz mnie za starca?
Chcesz mnie zmusić do emerytury.
Nie zmuszam cię. To była tylko sugestia.
Lepsze to niż wypadek.
Wolisz się mnie pozbyć?
Widzę, jak na mnie łypiesz.
Taki mam wyraz twarzy. Podobno jest niepokojący.
Nie mówię, że przejdę na emeryturę.
Nie znoszę prac w ogródku i krasnali ogrodowych.
Krasnale.
Jak się przechodzi na emeryturę?
Klauzula usunięcia Mikołaja stanowi,
że możesz odejść wraz z zakończeniem misji.
Jeśli misją było bycie odlotowym, to już ją wykonałem.
I po wyborze następcy.
Klauzula Usunięcia Mikołaja ma podpunkt o następcy.
Niesamowite.
Naprawdę to rozważasz? Emeryturę?
To niespodziewane. Pewnie jesteś załamana.
- Dam ci czas. - To lista kandydatów.
Serio?
Zaledwie wczoraj dowiedziałaś się o Klauzuli Śnięcia.
To moja praca.
Lista kandydatów
Posłuchaj. Zaoszczędzę nam czasu.
Wybrałem następcę.
Charliego.
Gdzie są wszyscy dorośli?
Ale super!
Wielokrotnie był na biegunie.
Jeździł ze mną.
Chciał to robić.
To wręcz zbyt idealny wybór.
Nie ma zbyt idealnych wyborów.
Zgódź się, Betty.
Wcześnie go wdrożymy.
Zna zasady prawdziwego świata.
Poradzi sobie na każdym dachu, a ja zostanę tutaj.
To będzie spółka ojca z synem.
Dwóch Mikołajów? To nie Watykan.
- Tu jesteś, Mikołaju! - Hej.
- Fajna piżamka. - Co?
Czemu nie powiedziałaś, że jestem w piżamie?
Prezes EverythingNOW! – Co dalej?
Pytanie!
Co byście chcieli dostać, gdyby wszystko było możliwe?
Aspirynę. Bo boli mnie głowa, gdy zaczynasz mówić.
Za trzy minuty twój ból głowy przejdzie do historii.
Wszyscy znacie moją koleżankę i królową motylkowych buziaków, Grace.
Cześć.
Reprezentuje konsumentów. Zapytam więc ją.
- Czego chcesz? - Wszystkiego.
- Kiedy chcesz to dostać? - Teraz!
Urocze.
Jesteś genialnym innowatorem i wytwórcą zabawek.
Dlatego w ciebie zainwestowaliśmy.
Ale nie umiesz zarządzać. To nas słono kosztuje.
Musiałem wynająć jacht na Airbnb.
Śmierdzi nachosami.
- Po to zorganizowaliśmy spotkanie. - Myślałem, że my.
Jeśli sytuacja się nie poprawi, odcinamy kasę.
Dlatego chcemy wam pokazać nasz nowy system dostaw.
TY KUPUJESZ. MY LECIMY.
Drony.
Każda firma ich próbowała.
Mają więcej wad niż zalet.
Moje drony są inne.
Są szybsze, sprytne i same się uczą.
Wybierają najszybszą trasę, by dostarczyć zamówienie.
Nawet Mikołaj im nie dorówna.
I tak jak Mikołaj, to tylko mrzonka.
Nie przy dziecku.
Powinna znać prawdę.
Twój tata nie spełnia obietnic i przyprawia mnie o ból głowy.
Przyjmę przeprosiny za 20 sekund.
Twoja aspiryna.
Jak to zrobiłeś?
Mówiłem, że moje drony są wyjątkowe.
Mając centra dostaw co 160 km,
możemy obiecać dostawy w mniej niż 60 minut.
Dobrze.
Nie. Dookoła.
Alternatywna trasa!
Nie!
Wynoś się! Natychmiast!
FLORYDA
Tata!
Charlie.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Wejdź.
Czytałem twoją lodową wiadomość. Co to za wieści?
Wybacz tajemniczość, ale chciałem to zrobić osobiście.
Fajne wdzianko.
Niech zgadnę. Otworzyłeś Park Jurajski?
Tak. Welociraptory są w tym kierunku.
Naprawdę schudłeś. Myślałem, że to żart.
To dla mnie kłopotliwa sprawa.
Na biegunie spuścili flagi do połowy masztu.
Tracę magię.
Wspominałeś. Przykro mi.
Moja strata może być dla ciebie intratna, ale zanim pogadamy,
chcę przywitać się z wnukami.
- Dziadek! - O wilku mowa!
Wspaniali, duzi chłopcy.
Czemu jesteś taki mokry?
Jestem niczym mokra ścierka, nie?
Dziadek nie przywykł do upałów.
Otóż to.
Lemoniada. Taka, jak lubisz. Bez cytryny i z cukrem.
Moja ulubiona synowa.
Ale pewnie każdą bym teraz tak nazwał.
W porządku.
Oto powód mojej wizyty.
Przechodzę na emeryturę i chcę, byś przejął rodzinny biznes.
Wiem, że tego chciałeś.
Emerytura.
Nie wiedziałem, że to możliwe.
To dobrze. To znaczy...
- To cudowne wieści, nie? - Tak.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie.
Powiedz „nie”.
Wybacz, Scott, ale mam karierę.
Nie będę łowić i sprzedawać krewetek na Grenlandii.
Mogę zostać z Charliem sam na sam?
- Daj nam chwilę. - Nie.
- Chwilę. - Zrobisz dla niego wszystko.
- Ja... - Nie zamieszkam na łodzi.
Nie chcę śmierdzących, przeklinających morskich dzieci.
A co ze mną? Mam chorobę morską na plaży!
Nie! Mówię „nie”!
Nie wierzę, że jej nie powiedziałeś.
Czekałem na odpowiednią chwilę,
ale niełatwo powiedzieć: „Mój tata to Mikołaj”.
Powiedz jej teraz. Będzie skołowana, gdy zaczną ją nazywać panią Mikołajową.
Tato.
Kocham cię.
I doceniam wspólne chwile spędzone w saniach.
Ale... prosisz o wiele.
Chodzi o Marie? Zacznie ciepło o tym myśleć.
- Nie dosłownie... - Nie.
Chodzi o biegun północny.
To kiepskie miejsce, by wychowywać dzieci.
Daj spokój.
Biegun to połączenie cyrku, zoo, placu zabaw
i karuzeli.
- O to mi chodzi. - Co?
To zbyt wiele.
Cal i Sandra sobie radzą.
Czyżby?
Wiesz, że spędzałem z nimi czas?
Nie krytykuję.
Jesteś świetnym ojcem.
To kwestia pracy.
Odciąga cię od rodzicielskich obowiązków.
Przybyłem tu, marząc, że przez kilka lat
będzie nam dane razem pracować.
Że nauczę cię fachu, a ty przejmiesz po mnie sanie.
Tak to sobie wyobrażałem.
Przykro mi, tato.
Dzięki za propozycję. To wiele dla mnie znaczy.
Przytul się.
Kocham cię. Poradzę sobie.
Zaczynam podejrzewać, że nie masz firmy z krewetkami.
Nie. Pamiętasz nasze pierwsze spotkanie w restauracji z owocami morza?
Ktoś przy stoliku obok jadł krewetki.
- Więc skłamałem. - Oszukałeś mnie.
Więc jesteś w CIA albo w mafii.
- Nie. - To nie tak...
To jeszcze bardziej nieprawdopodobne.
Charlie ci to wyjaśni, jak sobie pójdę,
bo muszę złapać renifera.
Już wiem, co chłopcy chcą dostać na Gwiazdkę!
- Dzięki, tato. - Mów.
Będę tęsknić za cydrem. Wiesz, za czym nie będę tęsknić?
Aksamitnymi pelerynami.
Ozzy Osbourne wyglądał w nich lepiej.
Będę tęsknić za naszym popołudniowym cydrem.
Ja też.
Mogę cię zapytać o poprzednią panią Mikołajową?
Nie mogę mówić o poprzednikach.
Nie wiem, po co te sekrety.
Komu niby o tym powiem? Nikogo nie znam.
Mikołaj zawsze był i będzie. Jest ciągłością, a nie jednostką.
Zatem nie ma poprzednich Mikołajów i pań Mikołajowych.
Nie ja ustalam zasady. Tylko je stanowczo egzekwuję.
Wiesz, kto byłby świetnym Mikołajem?
Ty.
To zabronione.
Kolejne dziwne zasady. Bez ciebie to miejsce by upadło.
Lubię moją pracę.
Charlie zostanie Mikołajem.
Możemy zapomnieć o Charliem.
Nie chce tej fuchy.
Uważa, że to kiepskie miejsce, by wychowywać dzieci.
Skrzywdziłem je?
- Nie. Jesteś świetnym ojcem. - Tak.
Wychowywanie ich tu jest wymagające.
- Właśnie. - Tak!
Pewnie dlatego Cal ucieka do wirtualnego świata.
- Wcale nie. - A Sandra lubi jedynie zwierzęta.
Nasze badania wykazują,
że dzieci z bieguna są bardzo dziwne.
Ile ich tutaj było?
- Z Calem i Sandrą? - Tak.
Dwoje.
Co?
Chyba za dużo wypiłam. Muszę lecieć.
Poczekaj! Dość tych tajemnic.
Mów, kto tu był przed nami!
Czemu pani Mikołajowa wygląda jak wielki, zmęczony życiem fotel?
Nikt mnie nie słucha.
Racja. Muszę spędzać więcej czasu z dziećmi.
Nie to mówiłam.
Ależ tu pięknie. Ten widok nigdy mi się nie znudzi.
Czyż to...
Zdejmij okulary VR, proszę.
Co tu robimy, tato?
- Zbroiłem coś? - Nie.
Tylko wtedy spędzasz ze mną czas.
Nieprawda. Raz poszliśmy na ryby.
Myślałem, że coś zbroiłem. Było okropnie.
To wszystko przez te gry VR.
Za dużo w nie grasz. Spójrz, gdzie mieszkasz!
Na biegunie. To magiczne miejsce.
Dzieciaki zabiłyby, by tu zamieszkać.
To przerażające.
Skoro o zabijaniu mowa,
myślisz czasem, że jakiś psychol
może podstępem ukraść ci strój?
Cały czas.
Też o tym myślę, gdy śnię, że jestem Mikołajem.
Śnisz o tym?
Tak, to realistyczne sny.
Wspaniale. Nie przyszło mi to na myśl.
To rozwiąże moje problemy.
Biznes zostanie w rodzinie.
Nie musiałbym odchodzić. Zacznijmy od razu.
Masz obłąkane spojrzenie.
Nauczę cię jazdy saniami.
- Umiem nimi jeździć. - Weź lejce.
Gdzie są guziki? Potrzebuję konsoli.
Wystarczy, że pociągniesz za lejce.
Dobrze. Trochę mocniej. Nie...
Lecimy!
Kierujesz wzrokiem.
Co?
Patrz tam, gdzie chcesz lecieć.
Właśnie tak. Musisz nimi sterować.
Dobrze ci idzie.
Nie podoba mi się to. Chcę mój komputer.
Lądujesz, delikatnie ciągnąc.
Odrobinę. Ciągnij.
Chodźcie, chłopaki.
Nic ci nie jest? Świetny upadek!
Czemu kazałeś mi to zrobić?
Ostatnio magia mnie zawodzi.
Myślę o emeryturze.
Mówiłeś, że śnisz o byciu Mikołajem...
Nie, nie, nie. Nie mówiłem, że to dobre sny.
Są jak końcówka lotu. Niejasne i przerażające.
Błyskawiczny, Kometku, ogarnijcie się.
Co za ulga!
Jeśli szukasz nowego Mikołaja,
weź kolesia, który produkuje te gry.
Uszczęśliwia ludzi.
Kumasz, tato?
Tato?
Gdzie on poszedł?
Co za tupet. Chcą mi zabrać finansowanie?
Sam to zrobię. Zostaną z niczym.
Znowu masz obłąkane spojrzenie jak dziadek.
Przepraszam. Masz rację.
Nie powinienem się przejmować. Muszę coś zaradzić.
Wierzę w ciebie, tato.
Dziękuję. Tylko to się liczy.
Co to?
Prezent na Gwiazdkę.
Skarbie.
Też za nią tęsknię. Każdego dnia.
Ale skąd to masz?
Mówiłam ci. To prezent od Mikołaja.
Wiem, że w niego nie wierzysz jak ci panowie.
Ale to nic.
Nie wierzyłem, ale...
Chwileczkę. Widziałeś go?
Widzę to po tobie.
Nie wiem, co widziałem. Ale to możliwe.
Najpierw tajemnicze 17%.
Potem błysk na niebie. A teraz medalik?
- Nie trudno w niego uwierzyć. - Mam pytanie.
Jeśli jest prawdziwy, jak dostarcza zabawki w jedną noc?
Dzięki magii. Daj spokój, tato.
Magia.
Betty, ty i Mikołaj coś kombinujecie.
Potajemne spotkania, szepty...
Nie zgrywaj głupiej. To moja specjalność.
Miło, że nadal jesteś zazdrosny.
Oczywiście, że jestem.
Mikołaj jest dla mnie wszystkim.
Umiesz dochować tajemnicy?
Nie. Puszczę farbę.
Albo parę z ust.
Doktor mówi, że to PUPA.
Poważny Uraz PaplaniA.
Zaufam ci, ale będę tego żałować.
Mikołaj myśli o emeryturze.
O rajuśku! Nie możesz na to pozwolić. Nie chcemy nowego Mikołaja.
W tym rzecz.
Chce następcę, ale chce z nami zostać.
Możemy go sklonować?
Ostatnim razem kiepsko nam poszło.
To nie wszystko. Bernard zostawił to.
To wskaźnik ducha Świąt.
Gdy jest dobrze, świeci jasno.
Tak jest przez cały czas mikołajowania Scotta.
Ale spójrz na środek.
Nie było tak od XIV wieku.
Plaga, głód, wojny i...
Szalony Mikołaj. Tak.
Wtedy Gwiazdka była zagrożona.
Nie możesz mu tego pokazać.
Zniszczysz go jak swoją kryształową nagrodę.
To ja ją zniszczyłem.
Musi wiedzieć.
Zajmę się tym. Jestem denerwujący, ale miły!
Noel, pogadamy później.
Chcę spędzić czas z Sandrą.
Ojciec roku. Mikołaj stulecia.
Twoja chwała nie ma granic.
Obyś zawsze był Mikołajem.
Betty powiedziała ci o emeryturze?
Pokazała ci segregator z kandydatami?
Ma taki sam z osobami na moje miejsce.
Nie odchodź.
Spokojnie, nie podejmuję pochopnych decyzji,
prócz założenia stroju umarlaka,
poślubienia kobiety, którą znałem 20 sekund
i pozwolenia, by zamrożony wariat przejął biegun.
Oto powód, byś został.
Im bardziej błyszczy, tym więcej ducha Świąt.
Tak.
Spójrz, jaka jasna!
Świetnie sobie radzisz.
- Pokaż mi to. - Lepiej wygląda z daleka.
Daj mi kulę.
Latarka? Serio?
Przepraszam, skłamałem. Nie chcę, żebyś odchodził.
Chciałem zostać, ale to mnie niepokoi.
Trzymaj. Pójdę do składu kul śnieżnych
i sprawdzę wskaźnik ducha Świąt.
Dzięki za cynk!
Durna świecąca kula. Patrz, co narobiłaś!
Chyba coś zepsuli
i próbują to naprawić.
Nie, chyba układają puzzle.
Świat jest skomplikowany.
Prawda.
Tata wrócił z pracy i nie jest ubrany w czerwony strój.
Dziwne.
Oby dostał awans, by kupić aparat na zęby dla Lily.
Skąd tyle o nich wiesz?
Nie powinniście tutaj być.
- Nie macie tu wstępu. - Wiem.
Tylko patrzyliśmy.
Czasem obserwujemy prawdziwy świat.
Więcej tego nie zrobimy.
Nie wiedziałem, że to was interesuje.
Kochacie biegun?
Najbardziej na świecie.
Jestem ciekawa prawdziwych dzieci.
Cal, myślałem, że lubisz jedynie świat wirtualny.
Cóż...
- Pokaż mu. - Co takiego?
Proszę.
Co to?
Topeka w Kansas.
Skończyłem kosić trawnik i idę na pocztę.
Cały ten czas spędzasz w prawdziwym świecie.
Sandra też czasem to robi. Ale trochę się boi.
Wcale nie.
Czemu mi nie powiedzieliście?
Nie chcieliśmy ci psuć humoru.
Nabroiliśmy?
Nie, skądże.
To ja dałem ciała.
Zmiana planów.
Narada rodzinna.
Mam to szczęście, że od 29 lat jestem Świętym Mikołajem.
Ale to oznacza, że wy również musieliście wiele poświęcić.
Nie doceniałem tego.
Tak jakbym miał na oczach...
mikołajowe klapki.
Nie.
Nawet wasza mama czuje się bezużyteczna.
Niedoceniania. Nie bezużyteczna.
A wy... Jak mam to ująć?
Cokolwiek chcesz powiedzieć, milcz.
Racja.
Biegun północny to kiepskie miejsce na wychowywanie dzieci.
Ale kocham to miejsce.
Czy jest dziwne? Tak.
Czy mój aparat jest z cukru? Tak.
Ale elfi dentysta uważa, że mi pomoże.
To nie jest dentysta.
Dr Licówka nazywa się tak, bo umie kłaść cegły licowe na domach.
- Nazwaliśmy go tak... - Do czego zmierzasz?
No tak, do czegoś zmierzam. Słuchajcie...
Mógłbym to robić aż do śmierci,
ale dla dobra Gwiazdki
i mojej rodziny
czas na zmiany.
Zobaczmy prawdziwy świat jako normalni ludzie.
Przechodzę na emeryturę.
- Naprawdę? - Co?
On mówi serio.
Utrata magii mnie zaniepokoiła.
Co prawda, gdy kichnąłem, zgasły światła.
Ale to jest prawdziwa magia.
Moja rodzina.
Ta choinka płacze?
Nie. Czemu?
Weź mnie zamiast niego.
Noel, wyłaź. Właśnie.
Poradzę sobie. Nie przejmujcie się mną.
Wiemy, co Noel o tym myśli.
A wy? Co sądzicie?
Będę cię wspierać.
Chyba nauczę się... jak być normalną.
Każda podróż zaczyna się od pierwszego kroku.
Jestem gotowa go zrobić.
- Czekaj. Skarbie, ja... - Nie.
- Uwaga! Kryć się! - Nie, czekaj!
Cudowne uczucie.
- Cieszę się. - Ja też!
O co chodzi?
Co się stało z panią Mikołajową? Mamy z niej szydzić?
Uwaga! Mikołaj chce coś powiedzieć.
Chyba nie dam rady.
Już nieważne! Mikołaj nic nie chce powiedzieć.
Nie tym tonem. Wyszło, że mi nie zależy.
Uwaga! Mikołaj jednak chce coś powiedzieć.
- Dość już tego. - Dobrze.
Zmieniłeś zdanie? Nie wrócę do koczka.
Wiesz, co mnie przeraża?
- Że będziesz musiał płacić za gofry. - Tak.
Nie. Gdy tu przybyłem, elfy były szczęśliwe.
Miło.
Tak by się wydawało.
Ale nie obchodziło ich, że zniknął poprzedni Mikołaj.
Nie uroniły nawet łzy.
Nie chcę zobaczyć, że nic dla nich nie znaczyłem.
Wiele można powiedzieć o Scotcie Calvinie,
ale na pewno nie to, że nic nie znaczył.
Dziękuję.
Mam coś do powiedzenia.
Betty już to mówiła.
Kto mówi?
Przepraszam. Czasem głośno myślę.
Na pewno zauważyliście, że ostatnio nie byłem sobą.
Po wnikliwych przemyśleniach i rozmowie z moją rodziną,
ja, Święty Mikołaj, postanowiłem przejść na emeryturę.
Nie przejmuj się.
Czemu?
Jednak coś znaczę. Tak!
Mamy terapeutę, nie?
Zapłacę za wasze chusteczki.
Dobra robota.
Co teraz?
Schowajmy mocny cydr i ostre narzędzia.
- Są załamani. - Wiem.
Zaczniemy rozmowy z kandydatami?
czy Mikołaj istnieje?
Tato.
Na co patrzyłeś?
Sprawdzasz, czy Mikołaj istnieje?
Wierzysz w niego.
Nie wiem, w co wierzę.
Ten koleś mówi, że Mikołaj istnieje i założył zakon Iluminatów.
Jest wiele dyskusji o tym,
jak Mikołaj doręcza prezenty na całym świecie w jedną noc.
Jest nawet filmik.
PRAWDZIWY MIKOŁAJ
Podobno podróżuje za pomocą wirów.
W niebie są dziury, których nikt nie widzi.
Wygodnie.
Wiem, że to szalone.
Szukałem pomysłów,
żeby odwzorować system doręczania Mikołaja...
Znowu masz obłąkane spojrzenie.
Tak, jest obłąkane.
Do schronu!
Nie bój się strasznego intruza.
To chyba tylko dziewczynka.
- Fajna ta zabawa. - Jak to robisz?
Jesteś wzywany na biegun północny.
Po pierwsze, nie idę bez córki.
A po drugie...
Na podstawie postaci z filmu „ŚNIĘTY MIKOŁAJ”
Napisy: Małgorzata Banaszak