Skarbie,
chyba niewiele rzeczy z bieguna sprawdza się w prawdziwym świecie.
WSKAKUJ NA KOLANA I MÓW, CZEGO CHCESZ
O rany. Nawet tu nie powinieneś tego nosić.
Masz rację.
Raczej nie zabiorę ze sobą
strojów kąpielowych pani Mikołajowej.
Mam to, co najważniejsze.
Mój BlackBerry. Bateria jest nadal naładowana.
Scott.
Moje jeansy.
- Chcesz zostać z nimi sama? - Może.
Gdzie nasze ubrania?
Wszystko pod kontrolą.
Na przedmieściach Chicago czeka urządzony dom.
Szafy są pełne ubrań dla każdego.
Nie będziecie mogli narzekać.
- Dobre, Betty. - Co takiego?
Czemu tu jesteś?
Spędzam czas z przyjacielem. Każdą, cenną chwilę.
Póki Mikołaj nie opuści mnie na zawsze.
To nie takie pewne.
Musisz znaleźć lepszych kandydatów.
Jesteś zbyt wybredny.
Chcę znaleźć godnego następcę.
Ale nadal chcesz odejść?
Tak. Dlatego spakowałem wszystko, nawet bomberkę.
Nie ma to jak vintage, nie?
Pachnie, jak wygląda. Myślałam, że to martwa krowa.
- Dobre, Betty. - Co takiego?
Rozmowy są za 15 minut. Kandydaci już czekają.
Nie wierzę.
Tato, obudź się.
O Boże!
Dobra, tylko bez paniki!
Porwali nas źli ludzie, to nic.
Źli ludzie nie dają ciastek.
Nie jedz ich! Mogą być zatrute albo...
Nigdy nie jadłem nic równie pysznego.
Twój nos jest cały.
Gdzie jesteśmy?
I co mamy na sobie?
Jesteśmy na biegunie. Elfka powiedziała, że zostałeś wezwany.
To wydarzyło się naprawdę? Myślałem, że to sen.
Czy to naprawdę biegun północny?
Poduszki to pianki!
Nie jedz jej! Mogą kazać nam za nią zapłacić!
Tak, to biegun.
ŚNIĘTY MIKOŁAJ: SERIAL
ODCINEK TRZECI DO CHWIEJNEGO LASU
Będziesz tęsknić bardziej, niż sądzisz.
No pewnie.
Tu wychowaliśmy nasze dzieci.
To tu Cal i Sandra nauczyli się jeździć na reniferach.
I obchodzili święto Jul.
Jestem gotowa na kolejny rozdział.
- Ja też. - Na pewno?
Tworzę listę rzeczy, które zrobię w Chicago.
Nie są związane z kominem.
- Pizza... - Nie!
- Ani krzyczącym elfem. - Nie!
Posłuchaj. Zajmę się tym. Kocham cię.
- Ja ciebie też. - Pakuj się.
Pakuj?
- Grzanko! - Jak mogłaś?
Możesz wyjść z mojego pokoju?
Córka Mikołaja przykleiła zdjęcia do ściany.
To pinezka?
Od lat są na jej ścianie. W czym problem?
Nikt mi o tym nie powiedział,
a Organizacja Utrzymania Bieguna nie miała o tym pojęcia.
Wszystko odrzucają.
Wiesz, ile zajęło, zanim zabrali kukiełki z pokoju?
Cud, że mamy dzieci.
Wybacz.
Muszę sporządzić protokół.
Tak! Kocham protokoły.
Miałaś wybrać, co zabierasz do prawdziwego świata.
Biegun jest prawdziwy. Nie wyjadę stąd.
Dobrze...
Fajna rozmowa.
Nie martw się. Cieszę się na wyjazd.
Robię listę rzeczy, które chcę zrobić.
Poznać pana Stopka.
Użyć suszarki do dłoni w publicznej toalecie.
Unikać płacenia rachunków, wyrzucając je do kosza i chowając za kanapą.
Wsiąść późno do samolotu.
I dowiedzieć się, czym są strefy czasowe.
Być w ławie przysięgłych!
- Spójrz! - Widzę!
- Spójrz, spójrz! - Widzę, widzę!
To miejsce jest magiczne.
Tak, ale nie pokazuj, że się jarasz.
O Boże! Ile elfów!
Mogę je tak nazywać?
Ja chyba śnię.
W pewien sposób tak.
To miejsce nie jest prawdziwe. Nie tak, jak myślisz.
Przepraszam. Co się dzieje?
Wiesz co? To bez znaczenia.
Gdy obudzisz się w domu, zapomnisz o wszystkim.
- Ja będę pamiętać. - Oczywiście, skarbie.
Wcale nie.
Nie przedstawiłam się. Jestem pani Mikołajowa.
- No coś ty. - A jednak.
Jesteś za młoda i zbyt piękna, by być panią Mikołajową.
Dasz wiarę?
Od teraz jesteś moim faworytem.
Do czego?
O Boże! Simon Choksi!
Gamingowy bóg i zbawca. Nie wierzę, że to ty.
- Mogę cię dotknąć? - Nie, Cal!
Cal? Fajne imię.
Nazywam się Buddy Calvin Clause, ale mówią na mnie Cal.
Chodź, zrobimy sobie selfie!
Wybacz, zdjęcia są zakazane.
Jest tu wiele dziwnych zasad, ale ta jest ważna.
Szkoda.
Może ich oprowadzisz?
Simon ma dużo czasu przed rozmową z Mikołajem.
Z Mikołajem?
- Poznamy Mikołaja? - Tak.
To nie żart? Często mnie to spotyka.
Naprawdę nie wiesz, czemu tu jesteś, nie?
Jestem tu, by zostać nowym Mikołajem?
Tak! Niech tylko Brady o tym usłyszy.
Jeszcze nie masz tej fuchy. Spełniasz 65% wymogów.
To pewnie dość dla Alei Sław NFL,
ale tutaj potrzebujemy kogoś, kto ma 100%.
Na pewno dam radę bez ostrej gry w obronie.
To nie będzie konieczne. Ale mamy problem z ochroną.
Amerykański NORAD.
Ich radar coraz lepiej nas wykrywa.
A w kominach bywają szopy.
Niektóre ciastka są podejrzane. Nie wiesz, czy są świeże.
Czasem mamy problem z majonezem.
Miej to na uwadze. Niektórzy nie wierzą w Gwiazdkę.
Do tego pułapki na Mikołaja.
Pułapki na Mikołaja? Co to takiego?
Schodzisz kominem,
wychodzisz, widzisz choinkę. Nagle spada girlanda.
Chcesz być miły i ją zawiesić na choince.
Podnosisz ją i już. Jesteś w pułapce.
Tak po prostu.
Ja bym jej nie podniósł.
No tak. Kto by tak zrobił? To dobrze.
No dobrze. Zaprezentuj okrzyk.
Dobra.
Dodałem element futbolu.
Jest dziwny, ale jednocześnie idealny.
Tak, jest dziwny.
Nie wiem, czy czapka nie będzie za mała.
Spójrz na tego olbrzyma.
Co z tobą? Musimy kogoś szybko znaleźć.
Skąd ten pośpiech?
Złamanie go sporo nam zajmie.
Złamanie? Jesteśmy Mikołajami, a nie końmi.
Wiem. Konie słuchają.
Dobre.
Nadal tu jesteś?
Ja? Zostałem porwany.
Czyściłem rynnę i nagle znalazłem się tutaj.
Potrzebuję usprawiedliwienia na piśmie dla żony.
Hej, Szefuniu! W skali od super to mega super,
jak wielką chcesz imprezę pożegnalną?
To nie będzie koniecznie. Lubię poznawać fanów.
Masz mój autograf.
Michał Anioł dał mi tę koszulę!
Teraz jest więcej warta.
Peyton, mówił o mojej imprezie.
Nic wielkiego. Nie chcę fety. Bez przesady.
Bez przesady.
Kogo Mariah Carey zabije za odwołanie koncertu?
Ja też śpiewam.
Nie, Brady umie śpiewać. Dzięki za przyjście.
Elfuj na całego
Oto warsztat Mikołaja.
Chcę tu zostać na zawsze.
Będąc tu, zapominasz o problemach prawdziwego świata.
Czy korki naprawdę istnieją?
Stoicie i poznajecie innych kierowców?
Można tak na to spojrzeć.
Czy wózki zakupowe są jak matrioszka i można je wsadzać jeden w drugi?
A telemarketerzy do was wydzwaniają?
Chcę się poparzyć na słońcu!
Tak, to wszystko prawda.
Ale to nic w porównaniu z tym miejscem.
Nie jest złe, to fakt.
Szkoda, że o nim zapomnimy.
Skarbie, niektóre zasady są po to, żeby je łamać.
Czas na spotkanie.
Jestem gotów.
Szkoda, że nie mam upominku.
Ale co można mu dać?
Lubi NFT.
Nieco fikuśne torty.
Spotkasz go, gdy skończą rozmawiać.
Buddy Calvinie Clausie, zajmiesz się nią?
Mój brak instynktu macierzyńskiego będzie nam stał na przeszkodzie.
Uważaj na siebie.
To biegun północny.
Biegun północny!
Chodźmy.
Czy to prawda, że macie wydział komunikacji
i możecie do niego chodzić?
Jeżdżę na rowerze, ale...
- Cal, czemu jest z tobą dziecko? - Oprowadzam ją.
- Znam to miejsce lepiej. - Nieprawda.
Więc co robi ta dźwignia?
NIE CIĄGNĄĆ POD ŻADNYM POZOREM
Polepsza sytuację.
Świetnie. Dzięki.
Potrzebowałem inspiracji do koszmarów.
Oprowadzę cię.
O nie.
Simon Choksi.
Posłuchaj. Nie ma powodu do nerwów.
Czemu mam się stresować?
Bo kandydujesz na Mikołaja.
Wybacz.
Nie szkodzi. Są bezcenne.
Napijesz się czegoś?
Mleka czekoladowego? Truskawkowego koktajlu?
Co się dzieje?
No dobra.
Mikołaj rozważa emeryturę i szuka następcy.
Nie było łatwo,
ale wyglądasz obiecująco.
Opowiedz mi o sobie.
No dobra.
Pewnie.
Byłem projektantem gier.
Ale się rozwinąłem. Moja firma EverythingNOW! przeżywa kryzys,
bo nasz system dostaw nie działa.
Nawet powstał złośliwy GIF... Nie wiem, czy go widziałeś.
Kpią z nas, że czasem uda nam się coś dostarczyć.
Nie byłeś na wielu rozmowach o pracę, nie?
Mam pytanie o twój system dostaw.
Czemu mam cię zatrudnić?
Bo...
Mam nienaganną dykcysję.
Może jednak się napijesz?
Polej mi podwójnie.
Dobrze.
Chcesz czekoladowe, waniliowe czy...
Mówili ci o zakazie zdjęć?
Tak. Wielokrotnie.
Ale jako osoba pracująca z technologią, nie znasz słowa „nie”?
W sumie to często je słyszę.
Ale i tak nie słuchasz.
- Tato? - Hej.
Wybacz.
Nie przeszkadzasz.
To tyle, Simon. Dzięki.
Zgubiłem jego córkę.
Grace?
Muszę ją znaleźć!
Nie. Nie martw się!
Mamy świetną ochronę!
Elfy ją znajdą! Wszystko znajdują. Nie...
Była z Sandrą.
O nie.
To Tancerz i Pyszałek.
A to Kometek.
A to Wymiotek. Musi być z dala od innych.
Jak umieją latać?
Dobre pytanie.
Znasz teorię o trzmielach?
Mają za małe skrzydełka w stosunku do masy ciała.
Eksperci stwierdzili,
że latają tylko dlatego, bo uważają, że umieją.
Renifery też.
Mikołaj je przekonał, że umieją.
Nie wierzę.
- Mogę? - Jasne.
Nie bój się.
Właśnie tak.
Nie chcę stąd odchodzić.
Nic dziwnego.
Mój tata robi durną listę rzeczy, które zrobi w prawdziwym świecie.
Wiesz, czego ja nie zrobię?
Nie przytulę Pyszałka.
Będę za nim tęsknić.
Jesteś moją przyjaciółką.
Chwila. Co?
- Słyszałaś to? - Jego chrząknięcie?
Nie, on mówił.
Powiedz coś.
Muszę o tym pogadać z kimś w lesie.
Mogę iść z tobą?
- Jesteś fajna! - Nie możesz...
Jestem fajna?
Tak.
Dobra, chodźmy.
To dział pod kryptonimem E.L.F.Y.
Uważaj na głowę.
Gary, mamy problem.
Mówiłeś, że masz najlepszych detektywów.
Tak, E.L.F.Y.
Gdzie reszta?
Zostałem tylko ja. Karmelowe cięcia.
- Co to takiego? - Zagada cię na śmierć.
Płacą nam w karmelu. Po 20 latach braku przestępstw na biegunie
Betty postanowiła, że karmel przyda się w innych działach.
Reszta produkuje zabawki.
Ale nie ja. Jestem na to za stary.
Ostrzegałem.
Mamy problem.
Jego córka zniknęła z Sandrą.
Jak wyglądają.
Jak Sandra i jego córka.
To ludzkie dziewczynki.
Już sprawdzam.
Po co wam areszt?
Mamy występki z ciastami i jemiołą.
Widziano dwie nie-elfki zmierzające do Chwiejnego Lasu.
Nie uważałeś, że to ważna informacja?
Elfy boją się wejść do lasu.
Przez „Gwiazdkową Wiedźmę”.
Widziałem ją.
To potworna harpia o smolistych oczach i szyszce zamiast serca.
Ale się wczułeś.
- Pójdę po nie. - Idę z tobą.
Dam radę nawet 1000 wiedźmom. Wszystko dla Grace.
Wiedźma jest jedna.
Ale potrafi zawładnąć wolną wolą.
A ty lepiej odstaw syrop klonowy. Widziałem to.
Chodźmy.
Mogłeś zostać w środku.
Nic mi nie jest.
Tak? To twoje zęby czy dzięcioł?
Nie dbam o odmrożenia. Muszę znaleźć Grace.
No dobrze. Nie no, tam jej nie znajdziesz.
- Chodź. - Wiesz, dokąd idziemy?
Tak, Chwiejny Las zawsze się zmienia.
Drzewa żyją.
Wspaniale.
Twój syn zgubił moje dziecko,
a córka zabrała ją do żywego lasu, w którym jest wiedźma.
- Cudownie. - Posłuchaj.
Inni kandydaci nie przyszli z dziećmi. Ale ty nalegałeś.
Zawsze ją zabieram. Jest dla mnie wszystkim.
Nazwałem firmę na jej cześć.
To wspaniałe i wkurzające, bo już wyrobiłem sobie opinię na twój temat.
Nie szkodzi. I tak nie dam rady być Mikołajem.
Daję z siebie wszystko, by być mamą i tatą.
Grace nie ma mamy?
Zmarła dwa lata temu.
To bardzo smutne.
Przykro mi.
Dziękuję.
Robię wszystko, by była szczęśliwa.
To najważniejsze zadanie.
Mamy organizację non-profit na cześć jej mamy
i rozdajemy zabawki potrzebującym dzieciom.
To okropne.
Przez ciebie jestem niepotrzebny.
Wybacz.
Żartujesz sobie.
Robisz wspaniałą rzecz.
Świat mógłby brać z ciebie przykład.
Gdy mama Grace odeszła, straciłem wiarę we wszystko.
Dobrze móc się przekonać, że magia istnieje.
Po prostu chcę zabrać Grace do domu.
Znajdziemy ją.
- Jej medalik! - Zostaw go.
Co się dzieje?
Nie mogę ruszyć stopami. Śnieg jest lepki.
Spokojnie. Uprzedzałem cię.
Las jest żywy i chyba cię nie lubi.
Pójdę tam...
Tego nie przewidziałem.
Możesz użyć magii i nas stąd wyciągnąć?
Tak.
Świetnie. Obniżyłeś temperaturę. Super.
Magia mnie zawodzi.
Pewnie cię to cieszy.
Niby czemu?
Tyle gdakania.
Myślałam, że złapałam dwie kury.
Gwiazdkowa Wiedźma.
Powiedz, że nie zrobiłaś ciasta z naszych córek.
Jednej z nas się to przytrafiło 1000 lat temu,
a wszyscy to rozdmuchują.
Poza tym nie lubię określenia „wiedźma”.
Jestem La Befana.
La Befana oznacza „wiedźmę”, a konkretniej „babę jagę”.
Ale robiłam to ze stylem.
Powiedzmy.
W całych Włoszech w święto Objawienia Pańskiego
napełniałam skarpety grzecznych dzieci cukierkami,
a niegrzecznych węglem.
A w zimie to było bardziej przydatne niż cukierki.
Jak dostawałaś się do domów?
Na miotle.
Zamknij się!
Dawniej wiedźma nie mogła wziąć pożyczki na sanie bez czarnoksiężnika.
Chcecie odnaleźć dziewczynki?
Chodźmy!
Mogłabyś...
Potrzebuję pomocy.
Halo.
Też sobie załatwię taki kijek.
Dziewczynki?
Znacie tych dwóch intruzów?
Tatusiu!
Nic ci nie jest?
Hej, tato.
To miejsce jest super.
Chcę tu zostać na zawsze.
Tak?
Kto to? Czy to Grace?
Kochanie, to tata Sandry, pan Mikołaj.
Wystarczy Mikołaj.
Cześć!
Cześć. Proszę, proszę.
Lubisz pluszowe pandy.
Tak.
Pamiętam to. Cieszę się, że nic ci nie jest.
Chodź do mnie.
Czemu przyprowadziłaś tu Grace?
Przyszła ze mną,
a ja miałam ważne pytanie do La Befany.
Do wiedźmy o szyszce zamiast serca?
Rozmawiałeś z Garym?
Byliśmy na jednej randce i to 200 lat temu.
Szaleje za mną.
Tak, wpadłaś mu w oko.
Nie mogę przyjaźnić się ze zwierzętami. A teraz z wiedźmami.
Bardzo często tu przychodzę.
Co? Stąd masz pchły?
To porządny kowen!
To znaczy dom.
La Befana mnie słucha.
Ty nic o mnie nie wiesz.
Sandro.
Powinieneś jej wysłuchać.
Jest wyjątkowa.
Sandro!
Poczekaj!
Jesteś zły?
Tak.
To daj mi wieczny szlaban.
Nie jestem zły na ciebie, a na siebie.
Ciekawe. Kontynuuj.
Wiem, że nie chcesz stąd odchodzić.
Rozumiem to.
Czyżby?
Tworzysz głupią listę fajnych rzeczy, które zrobisz na emeryturze.
Mówisz o tej?
Jest na niej tylko jedna rzecz: „Kup łódź” i rysunki łódek.
I pytanie: „Czy ja chcę łódź?”.
I przekreślone rysunki łódek.
To bardzo smutne.
Wiesz co?
Weźmiesz łódź w leasing z możliwością wykupu?
To dobry pomysł, ale ja nie o tym.
Nigdy nie chciałem być Mikołajem.
Dlatego to najwspanialsza rzecz, jaka mnie spotkała.
Podążanie z prądem jest sposobem na życie.
Strach skutecznie to utrudnia.
Naprawdę się boję.
Ludzi i miejsc innych niż to.
Wstydzę się tego.
Strach przed nieznanym jest normalny.
Ja też się boję.
- Tak? - Pewnie.
Bałbym się mniej, gdybyśmy bali się razem.
Ja też.
Naprawdę nie sądziłeś, że będziesz dobrym Mikołajem?
Nie.
Byłem przekonany, że nie ma gorszego kandydata.
Co się zmieniło?
Zacząłem to postrzegać jak Charlie
i zmieniłem się na lepsze.
Może od zawsze taki byłem, tylko o tym nie wiedziałem.
Mikołaj poprosił mnie, bym został jego następcą.
- Co? - Odmówiłem.
- Co? - Poprosił ponownie.
Nie bądź niemądry! Weź tę pracę! Bądź Mikołajem! Kocham to miejsce!
Kochasz je?
Tak.
Zawsze chciałem być na szczycie świata.
Ale tego się nie spodziewałem.
- Tato. - Dobrze!
- Przyjmę ofertę! - Hurra!
W Wigilię trzeba szybciej podejmować decyzje.
Nie wierzę, że to się dzieje.
- Mam gęsią skórkę. - To chyba wysypka.
Obaj ją mamy po odwiedzinach u wiedźmy.
W porządku.
Wraz z tym symbolicznym przekazaniem stroju...
powierzam ci pieczę nad Gwiazdką.
Jest cięższy, niż sądziłem.
- Tak. - Wybacz.
O rany.
Śliski huncwot.
Dzięki, skarbie.
Zostań.
I już.
- Tak. - Gotowi?
I to jak.
Powiesz mu o pani Mikołajowej?
Nie. Miło się zaskoczy. Nie sądzisz?
Gotowi, by zasnąć i obudzić się w nowym życiu?
Mam wszystko, co mi potrzeba
i nie mogę się doczekać życia na emeryturze.
Nieważne, kim będę.
Jesteśmy gotowi, Edie.
Przygotujcie się na anielski pyłek.
Musimy go inaczej nazwać.
Dobra.
Czekaj. Bez pyłku.
Tato, proszę.
Nie chcę zapomnieć o tym miejscu.
Tylko goście o nim zapominają.
Ale ty nie.
Biegun północny już zawsze będzie częścią ciebie.
Jak my wszyscy.
No dobra.
Wszędzie rozpoznam krzyk elfa.
- Serio? - To Noel.
Nie mogę odejść bez pożegnania.
Spróbuj być żoną tego krzyku.
Wybacz, ale nie mogłem siedzieć bezczynnie.
Wybacz mi, Mikołaju.
Noel, daj spokój.
Było idealnie.
Daj mi chwilę.
Jeszcze raz od początku!
Przed nami wiele pracy.
Widzę. A więc to takie buty.
Kozaki. Mikołaj nosi kozaki.
Dobra, kozaki.
KOCHAMY ŁOJAKAMI
Złe ustawienie!
Od razu lepiej.
KOCHAMY MIKOŁAJA
- To moje imię. - Wspaniałe.
Od początku do końca
wszystko było wspaniale dziwne.
Pani Mikołajowo?
Mam pytanie.
Nie, Grzanko.
Nie zabrałam ręczników z łazienki.
Wiem, dlatego dyskretnie schowałem je do pani walizki.
Mogę się przytulić?
Cześć.
Mój Boże. Do zobaczenia.
W porządku.
Może powinniśmy zostać.
Już za późno. Wiesz co?
Będzie super. Naprawdę.
Spójrz.
Ostrożnie z pyłkiem. Uważaj...
Skucha.
Kolejny, chłodny poranek.
To skłania do refleksji, co jest dobrego w Chicago?
Jezioro Michigan...
- Skarbie! - Co?
Jesteśmy w Chicago. W domu.
Co?
Gdzie się podziała reszta mnie?
Serio pytam.
Kto od rana ma taką dobrą fryzurę?
To magia elfów!
Mamo! Ta...
Sandro, to ja.
Kim jesteś?
- To tata. - Ostrzegałem.
To ja.
Nie byłam na to gotowa.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Cal!
- Cal! - Nie martw się. To tata.
Cal!
Co jest?
Zgadnij, kim jest ten koleś.
Facetem o imieniu Ron?
- Ron? - Nie.
Greg?
- Greg? Ron? To ja, tata. - Co z nim?
Tato!
Ostrzegałeś, że się zmienisz, ale...
Sam nie wiem.
Nic ci nie jest? Prawdziwy świat cię zabija?
- Nie. - Co?
Nie dotykaj mnie.
Czuję się świetnie.
- Tak? - Wiecie dlaczego?
- Dlaczego? - Bo na dworze jest 8°C.
Co?
Powyżej zera!
- Lato! - Tak!
Chodźmy.
Wyglądasz wspaniale.
Witaj w domu.
Prawda?
Spójrz tylko.
Biegają w plusze w piżamach.
- Tak się cieszą. To... - Tak.
To był dobry wybór.
Będzie dobrze.
Tak.
Napisy: Małgorzata Banaszak