Tanrım. Bu iyi bir şey olmasa gerek.
Bernard.
-Beni özledin mi? -Ne yapıyorsun burada?
Bu numaralar da ne?
Ve neden sivri kulaklı yaşlı bir adama benziyorsun?
Bu… açıkçası biraz rahatsız edici.
Ben 1600 yıldır hayattayım.
Senin bahanen ne?
Nemlendirici diye bir şey var.
Cinlerin kendini keşfetmesi olayı için
Kuzey Kutbu'ndan gittiğinden beri görmedim.
-Kıpraş-Mıpraş. -Evet, her neyse. Hiç geri gelmedin.
Biriyle tanıştım. Bir insan.
Ve cinlerin ebedi gençliğinden vazgeçmeye karar verdim.
Ve şimdi de bu var
ve kaç tane burpee yapsam da gitmiyor.
Ama maalesef buraya gülmeye eğlenmeye gelmedim.
Kendini hazırla.
Biliyorum. Simon, Noel'i mahvediyor.
Madem biliyorsun, neden Kuzey Kutbu'na gidip Noel Baba'ya dersini vermiyorsun?
Çünkü benim işim değil. Ben de ilk seferde çuvalladım.
Ve ikincide ve üçüncüde.
Simon da çözecektir.
Tam senlik bu işte. İnatçılık.
Hayır. Bu tam senlik. Davet edilmeden evime gelmen
ve ailemi dondurup bırakman, yeni numaran.
Nasıl… Nasıl yaptın bunu?
Şu becerikli düğme ile. Deniz aslanlarında da işe yarıyor.
Ne oldu öyle?
Bir şey mi oldu?
Bernard! Aman tanrım! Seni gördüğüme çok sevindim!
Carol. Seni görmek çok güzel. Harika görünüyorsun.
Geri çözüldüğü zaman yerinde olmak istemem.
Ve Noel'i kurtarmayı
reddettiğin duyulunca senin yerinde olmak istemezdim.
-Reddetmedim. Emekli oldum. -Evet, teorik olarak ben de.
Ama La Befana bana gelince
Kıpraş-Mıpraş'ı bırakma konusunda mırın kırın ettim mi?
Hayır! Noel Babalığını bil!
Zaten o kazaraydı.
Biri çatıdan düştü ve güm! Şansa ben vardım.
Tabii öyle düşünürsün.
-Ama olan oydu! -Gel.
-O düğmeyi bana ver. -Hayır. Planlarda değişiklik var.
Scott, sana bir şey göstermem lazım.
BEŞİNCİ BÖLÜM NOEL-EVRENİNDE
Renklere ne oldu?
Şu küçük sihirli düğmenin sepyaya parası yetmedi mi?
Mide fıtığımı coşturuyorsun.
Peki Bernard. Kulağım sende.
Tarih kitabında geziyor gibiyim.
-Geliyor. -Kim geliyor?
Bernard! Seni gördüğüme çok sevindim.
Umarım kızmazsın. Yanımda huysuz birini getirdim.
Scott Calvin. Bu ölümsüz gözlerim bayram etti.
Kendine acındırmaya çalışıyor.
Hayatındaki her şeyi bir tesadüf sanıyor.
Noel Baba Bunalımı. Evet, mesleki hastalık.
Ve, pardon ama…
-Sen kimsin? -Bana Noel Baba diyebilirsin
ama bizden birden çok olduğu için kafa karışıyor.
Ben 17. Noel Baba'ydım,
yani genelde bana 17 derler.
Ve bu da Büyük Buhran,
benim dönemime denk geldi.
Buralarda takılıyorsun demek. Harika bir dönem.
Kolay değildi, ama idare ettik.
Portakal ve çorap dağıttık.
Evet, nankörlüğümüzü görelim diye büyükannem ve babam anlatırdı.
Mesele bu mu? Beni suçlu hissettir ki
geri dönüp işimi yapayım.
Hayır, hayır. Noel Baba olmak bir iş değil.
Yerine yanlış kişiyi seçtin
çünkü henüz bırakmaya hazır değildin.
Peki nereden bilebilirdim?
Hissetmen gerekiyordu. Burada.
O mide yanması.
Lafı çok saptırır.
Sanırım hepimiz işi batırdığımı biliyoruz, değil mi?
Yani bunu düzeltecek kişi ben olamam.
Ben renkleri yerinde olan dünyama geri döneceğim
ve her ihtimale karşı verem testi yaptıracağım.
Eczanede çabucak hallederler herhâlde.
Bu da ne şimdi?
Feliz Natal!
Kutsal Noel Baba.
Papai Noel. Bir sürü sorum var…
Mutlu Noeller çocuklar.
Amanın. Bu katır kokusu da nereden geliyor? Çünkü…
Krampus! Chicago'ya nereden dönebilirim?
Kapıdan.
Tamam, harika. Çocukların oyuncaklarını çalmak mı… iyi tabii.
Herkes üzerine düşeni yapmalı.
Sizi baş belaları gene.
-Orası "Santasia" falan mı? -Hayır, ismi yok.
-"Kringle Köyü." -Hayır.
-"Noel-evreni." -İsim koymayı bırak.
Beni hatırlamıyorsun, değil mi?
Sen çatımdan düşen Noel Baba'sın.
Bana dava açmaya mı geldin?
O gece çatında ilk kez karşılaşmadık.
Bu büyüdüğüm ev.
O da ben.
Biliyordum! Sen gerçeksin!
Scotty Calvin. Upuzun listesi olan çocuk.
Noel Baba sana istediğin her şeyi getirmez.
Bisiklet bana değil. Jimmy için.
Ve oyuncak bebek Angela için, tespih Rahibe Mary için
ve yavaş pişirici ailem için.
Onlara istediklerini verebilirsem benim gibi inanırlar diye düşündüm.
Beni hiç görmediğin hâlde bana nasıl inandın?
Burada hissettim.
Küçük bir fısıltı gibi.
Çoğu insan Noel'in sihrini
ve her şey mümkünmüş gibi hissettirmesini unutur.
Yani ben de mi unutacağım? Ailem gibi?
Yetişkinler göremedikleri şeylere daha zor inanırlar.
Ama bir gün bu dünyayı daha iyi bir yere dönüştüreceğine inanıyorum.
Bunları hiç hatırlamıyorum.
Bu işler nasıldır bilirsin.
Bana toz mu üfledin? Küçük bir çocuktum.
Bu yüzden matematiğim berbat kesin.
Neden daha önce anlatmadın?
İnanmak görmektir.
Peki. Şimdi neredeyiz?
Ne bu? Noel-evreni kulüp evi falan mı?
Öyle demeyi kes.
Şuna bak! Demreli Aziz Nikolaos.
Bana çok benzemiyor ama ne yapacaksın?
-Bernard. Bu ne şimdi? -Dinle bak.
Mesele hediye değildi, vermekti!
Aziz Nikolaos, ailesi öldü.
Çok zengin oldu ve bütün parasını
-ihtiyacı olanlara verdi… -Hikâyemi kendim anlatacağım sandım.
Her neyse, o dönemde hayat çok zordu.
Ebeveynler çocukları her zaman dünyadaki kötülüklerden koruyamıyordu,
ben de bunu yiyecek ve şekerle telafi etmeye çalışıyordum.
Küçük neşeler.
Hayatın kıvılcımı.
Onlara ihtiyaçları olan şeyi verdin.
Umut.
Müsaadenizle, yapmam gereken teslimatlar var.
Hemen gidiyor musun?
Asla tamamen gitmiş sayılmam Scott.
Beni siz yaşatıyorsunuz.
Unutma, önemli olan vermek.
Vermek.
Hey, çok da önemli değil. Aziz Nikolaos ile beraberdim
ve Elton John konserindeymiş gibi sis bulutunun içinde kayboldu.
Evet. Çok etkileyici biri.
Onun yaptıkları dünyaya gerçek sihri getirdi.
Bu sihirden de Noel Baba'nın dünyası ve cinler oluştu,
görevi sürdüren
ruhani varlıklar.
Ruhani mi?
-Bunu hep merak ettim. Ben de mi öyleyim? -Hayır.
Sen çok ama çok kusuru olan normal bir insansın.
Her Noel Baba döneminin zorluklarına göğüs germesi için seçildi.
Son yıllarımda teknoloji yeni sihir haline geliyordu.
Sadece bir insanın yeni zorluklara göğüs gerebileceğini düşündüm.
Özel bir insan.
Bentler sana yol göstermek için oluşturuldu.
Noel Baba Bendi. Noel Anne Bendi. Hepsi.
Bilseydim zamanında Daha Az Konuşma Bendi'ni de eklerdim.
Bir dakika. Ben kazara buradayım.
Senin çatıdan kayıp düştüğünü gördüm.
Biri "Hey" diye bağırdı diye gerçekten kayıp düştüm mü sanıyorsun?
Ben Noel Baba'yım bebeğim!
Milyonlarca çatıya çıktım.
Hiçbir Noel Baba çatıdan kayıp düşmez. Korkunç olurdu bu.
Ama bu… Bir dakika, Noel Baba olan ilk insan ben miyim?
İnsan olan bir Noel Baba'nın ailesini Kuzey Kutbu'nda yetiştirebileceğini
ve belki de o çocukların Kuzey'in sihrine sahip olacaklarını
ve görev devrini bir avuç
kendini beğenmiş ruhani varlığın keyfine bırakmayacağını düşündüm.
Çocuklarımın sihirli güçleri yok.
Bundan emin misin?
Ona gösterdin mi?
Neyi?
Belli bir planım var Papai. Teşekkürler.
Noel-evreni'ni benimsemesine bir müsaade et önce.
Kahretsin, şimdi ben de öyle demeye başladım.
Kuzey Kutbu'nu göster.
Betty, senin sıradan bir cin gibi oyuncak yaptığını görünce içim acıyor.
Hiçbir cin sıradan değildir Pontoon. Sorun değil.
Bak, ne güzel bir kamyon yaptım.
Bu sıkıcı oyuncaklar da neyin nesi?
Cody Pugh bir kamyon istedi.
Cody Pugh.
Bizde bir ŞimdiHesabı yok.
Biliyorum. Noel istek listesini mektupla yollamış.
Mektupla mı? 1987'den mi yazmış?
Noel siparişlerini çıkarmamız lazım artık.
Yani bacadan atma ve "ho ho ho" gibi mi?
Hayır, hayır. Bu artık bizim vizyonumuza uymuyor.
-Ama ne… -Hayır, ama falan yok. Tamam mı?
Noel Baba benim, dediğim olur.
Bu Noel değil Betty.
Öyle düşünmemelisin Pontoon.
Umudunu kaybedersen yok olursun.
Bu canavardan takarsanız istediğiniz kadar mutsuz olabilirsiniz.
Cinler yok oluyor. Neden bunu en başta söylemedin?
Görmüyor musun?
Her şey Noel sihri ile bağlantılı,
ta eskiye, Neşeli İhtiyar Aziz Nikolaos'a kadar.
Doğru şeyi yaptığımı düşündüm. İş zorlaşıyordu.
Sebebi benim sandım.
İş hep zordu.
Ben kıtlıkta, sömürge döneminde hediye dağıttım.
Bir de Karanlık Çağı düşün.
O da ne ki? Benim zamanımda Büyük Buhran, İkinci Dünya Savaşı, Vietnam Savaşı
ve Yıldız Savaşları Bayram Özel Bölümü vardı.
-Tam bir aptalım. -Şimdi ilerleme kaydetmeye başladık.
Kuzey Kutbu'na geri dönmem lazım.
Sonunda. Bir insana bunca gücü verdiğimize pişman olmaya başlamıştık.
Evet, insanlar hep hayal kırıklığına uğratır.
Ben… Ben… Acaba… Bir şey diyebilir miyim?
Hayır, hayır çünkü kesin kötü bir şeydir. Kesin kötüdür.
Hiçbiriniz kolay değildiniz.
Hepiniz en iyi yolunu bildiğinizi sanıyordunuz ve yanıldınız.
Ve cinler hep arkanızı topladı.
Ben Scott deneyine en başından beri karşıydım.
Kötü olacak demiştim.
Sihrin kaderini bir insanın ellerine bırakmak mı?
Açıkçası kulağıma dünyanın sonu gibi geldi.
Tamamen felaket.
Bunun sonu yok mu?
Her sene Scott Calvin'ın çuvallamasını bekledim.
Pes etmesini. Ama hep devam etti.
İnansınlar diye insanlara ihtiyaçları olan şeyleri
vermeye çalışan çocuk.
Hepiniz onu yapılacak iş için seçtiniz
ama Scott, Noel Baba olmayı seçti.
Gördüğüm en iyi Noel Baba.
Son zamanlarda pek ortalıkta yoktum
çünkü evlendim, hem de bir insanla.
Evet, şuna bakın.
Bu Vanessa Redgrave, 85 yaşında.
Aramızda birkaç yüz yıl fark var ama hâlâ konuşacak bir şeyler buluyoruz.
-Harika bir çift. -Tebrikler.
Pekâlâ. Vaktimiz daralıyor.
O şey seni Kuzey Kutbu'na geri götürür.
-Tamam. Ama önce eve uğramam lazım. -Biliyorum. Geldiğin yoldan dön.
Dinle, her zamanki gibi sinir bozucusun.
Ben de bu işin bir anından bile keyif almadım.
Gel. Olsun.
Oscar ödüllü biriyle evlendiğine inanamıyorum.
Ona benden selam söyle. Gitmem lazım.
Hatta koşmam lazım.
Hey. Güzel. Gitmem lazım.
Hey Krampus. Boynuzlarında yeni bir şey mi var?
Fark ettiğin için sağ ol.
Dur. Scott?
Neler oluyor? Bernard nerede?
Anlatayım. Nereye gitmem lazım, inanamayacaksınız.
Noel ruhu daha da düşerse, teslimat sisteminin tamamen duracağını
bildirmek zorundayım.
Bunu bilimle yürütebileceğini söylemiştin.
Bilim ağırlıklı ama biraz da sihirle yürütebileceğimi söylemiştim.
Daha çok yap.
Öyle havadan sihir yapamam.
İnsanların sihre inanması lazım. Noel'e inanması lazım.
Sistemin hâlâ çalışıyor olduğuna inanamıyorum.
Kuzey Kutbu'nun içinde bir sihir kaynağı olmalı. Sadece…
Nerede olduğunu bulamıyorum.
ANNEMİN NOEL ŞARKI LİSTESİ
Annem için dekore ediyordum.
Noel hep en sevdiği dönemdi.
Bir keresinde bana, keşke o Noel hissini bir şişeye doldurup
beni üzen günlerde de kullanabilsem demişti.
-Her Gün Noel! -Evet! Aynen öyle.
Tanrım, keşke hepsinin gerçek olduğunu görebilseydi.
Bizi görüyor baba. Biliyor.
Noel süsleri.
Temmuz olduğunu biliyorum. Ama ihtiyacım vardı.
Bence mükemmel olmuş.
Nasılsın?
Yorgun, üzgün, kızgın, mutlu…
minnettar. Aklına ne gelirse.
Biliyor musun, küçük kızın seni beklerken uyumamak için çok uğraştı.
Özür dilerim.
Söz ver bana şu anda, Grace'e harika bir hayat sunacaksın.
Yapma. Dünyayı ayaklarına sererim.
Hey baba.
Her Gün Noel'in insanları mutlu etmesi gerekiyorsa
neden etraftaki herkes çok üzgün?
Değiller… Hayır, üzgün değiller.
Sadece bir değişiklik bu, iyi yönde bir değişiklik bile ilk başta zor gelebilir.
Ama eskisinden daha iyi hâle gelecek. Göreceksin.
Hey, yumuşak şekere ne dersin?
Hayır, hayır.
Şekerli olanlardan kalmadı artık.
Uzun lafın kısası,
erken emekli olmuşum. Yanlış adamı işe almışım. Kuzey Kutbu'na geri gitmem lazım.
Ama sonunda ailecek bir Noel geçirecektik.
Seneye yaparız. Söz veriyorum.
Ama bir hayatımız var artık. Çocuklar burayı sevdi
ve benim sonunda bir ismim var.
Ve ismim Müdür Carol.
Ben de burayı sevdim, ama dedim size
Noel-evreni'nde bir süre vakit geçirdim.
Hayır, bu… Bu korkunç bir isim.
-Noel-evreni. Söyle. Çok güzel. -Hayır.
Noel… Hayır, ikinci seferde daha da kötü.
Noel Ülkesi gibi bir şey olmalıydı. Veya… Noel-istan.
"Claus-mopolis" nasıl olurdu?
-Evet! -Sevdim, ama "Noel-Mezopotamya."
-Evet! Bak bu çok iyi. -Bu mükemmel.
Mükemmel falan değil. Çok fazla hece var.
Konuyu saptırıyoruz. Konu Simon'ın Noel ruhunu mahvetmesi.
Bir sorun olduğunu hissetmiştim ama mide yanması sandım.
Çok tuhaf. Ben de aynı şeyi hissediyorum. Bir de şu var.
Noel-evreni'ndeki Noel Babalar bana dedi ki,
Kuzey Kutbu'nda doğduğunuz için
sihirli güçleriniz olabilirmiş.
Bizim mi?
Kuzey Kutbu'ndaki
ilk ve tek insan ailesi olduğumuz için umutluydular.
Dur bir dakika. Bunu söylememiştin.
Bütün bentler, hepsi bizim için oluşturulmuş.
Yani ilk Bayan Claus bendim.
Sormadım.
Tabii sormazsın.
Yani diyorsun ki
Kuzey Kutbu'ndaki ilk insan ailesi bizdik.
Bu dönem için özellikle seçildik.
Bu her şeyi değiştirir. Geri dönmemiz lazım.
Hayır, bu… Dinleyin. Çok tehlikeli.
Cinler ortadan yok oluyor. Sizin de…
Cinler yok mu oluyor? Onu en baştan söylesene!
Hayır. Biz de bunun bir parçasıyız. Geliyoruz.
Pekâlâ. Bir düşüneyim.
Gidip eşyalarınızı toplayın. Ben de burada bir plan düşüneyim.
-Haklısın. Peki. Tamam. -Harika. Tamam.
-Ne alacağız? -Hemen geliriz.
Dondurma isteyen var mı?
Ben hiç yemedim.
Bazıları kendiliğinden yalanmış bitmişti.
Buraya gel. Dinle.
-Diğerlerinin duymasını istemiyorum. -Tamam.
Kuzey Kutbu'na gidiyoruz. Simon'ı durduracağız.
Bak şimdi oldu.
Evim. Çok sessiz.
Geyikler nerede?
Bilmem ama bana bir hediye bırakmışlar.
Harika iniş noktası, Küre.
Burada olan herkesi toplayıp
Simon'a bir çeki düzen vermeliyiz, tamam mı?
Kızma ama önce Betty'yi bulmam lazım.
Onun hayatımdaki en önemli kişi olduğunu anladım.
Bu kadar uzun süre benim olmam tuhaftı zaten.
Pekâlâ. Sonra buluşuruz.
Mutfaktan atıştırmalık şeyler alayım!
-Yeterince sıcak giyindiniz mi? -İyiyim. Teşekkürler.
Babam… nerede?
Nerede?
Sanırım… bizi bırakmış.
Onu öldüreceğim.
Hayır anne, Noel Baba'yı öldüremezsin
çünkü o zaman Noel Baba sen olursun ve bu olmaz.
-Selam. -Hey, hey.
Hey Riley.
-Oyun akşamı için çok heyecanlıyım. -Hey.
Ama umarım Kuzu Çevirme oynamayız. O oyun
annemlerin boşanmasına sebep oldu.
Olamaz, üzgünüm. Bir şey çıktı. Oyun gecesi yapamayacağız sanırım.
Sorun değil.
Harika.
Aman tanrım, Sandy, tişörtün harika! Nereden aldın?
Buldum, sipariş verdim, gelmek üzeredir.
Ne? Nasıl?
HerŞeyHemen! ile Her Gün Noel.
ŞimdiHesabı'nda Derhal Teslimat'ı seçiyorsun ve güm. Hemen geliyor.
Geldi.
HER GÜN Noel Derhal Teslimat!
Teşekkürler drone.
-Gidip deneyeceğim. -Tabii. Git.
Ona çok yakışacak.
Her Gün Noel mi?
Bununla Noel ruhunu mahvediyor demek.
Bu drone'lar da nereden çıktı böyle?
Bu kadar hızlı nasıl geldiler buraya?
Gökyüzündeki delikten.
-Delik mi? Orada… bir şey yok ki. -Ne?
Diyorum size, gökyüzünde bir yırtık var, vorteks gibi.
Bütün drone'lar oradan çıkıyor.
Peki.
Babamın gördüklerini görebiliyor.
Peki. Babana yardım etmek için Kuzey Kutbu'na geri dönmeliyiz.
Keşke şu vorteksten geri gidebilsek.
Bir fikrim var ama deli olduğumu düşünebilirsiniz.
Ah tatlım. Delilik anlamını çok uzun zaman önce yitirdi.
Betty? Doktor? Hazel?
Pudding?
Goose?
Bob?
Crumpet!
Noodle? Percy?
Peppermint?
Nougat?
Beans?
Churro?
Bu çok güzel Grace.
Teşekkürler.
Etraf çok sessizleşti.
Cinlerin ortadan yok olduğu doğru mu?
Evet.
Geri gelecekler mi?
Cinler Noel ruhundan doğar.
Ve eskisi kadar güçlü değil.
Temelli yok olmuş olabilirler.
Yardım etmek istiyorum. Edie'yi özledim.
İnan yeter.
Noel ruhuna ve iyi olan her şeye tüm kalbinle inan.
İşin sırrı bu.
İnanıyorum Betty. Babama da söylerim.
Kesinlikle yardım etmek ister.
Eminim ister.
İşe geri dönmem lazım.
Betty?
Ballı çöreğim?
Bir süre bir yere gitmem lazım
ve nereye olduğunu söyleyemem ve ne zaman döneceğimi bilmiyorum.
Sen de tıpkı diğer çocuklar gibisin.
Söz veriyorum değilim ama şu an bu konuya…
Dur, hangi diğer çocuklar?
Bana doğruyu söyle. Ne olursa olsun. Bunu bana borçlusun.
Tamam.
Babam Noel Baba, yani eskiden öyleydi ve tekrar olabilir.
Ve benim Noel'i kurtarmak için ailemle Kuzey Kutbu'na geri gitmem lazım.
-Elveda. -Dur.
Dinle, benimle bir daha asla konuşmak istemezsen anlarım
ama bana bir iyilik yap, olur mu?
Noel arifesi uyuma
ve ben ve ailem bu işin altından kalkabilirsek
Noel Baba bacadan aşağı inecek ve gerçekten babam olduğunu göreceksin.
Noel Baba'ya inanmıyorum, yani neden benim bacamdan insin?
Erkek kardeşine istediği Funko Pop Loki'yi vermek için.
Ne istediğini nereden biliyorsun?
Bilmiyorum. Biliyorum işte.
Dur! Yabancı!
ŞAKACI İP
Sakin ol. Gary, benim. Bana bak.
Sesimi dinle.
Korkunç görünüyorsun.
Biliyorum. Dinle, Noel tehlikede.
Simon'a sadık olduğunu biliyorum ama yardımın gerekiyor.
O salağa mı? Hiç sadık değilim.
Mükemmel. Pekâlâ.
Oyuncak yapan eski ekibe ihtiyacımız var.
Sadece ben kaldım şef.
Peki…
Hepsine ortadan kaybolmasınlar diye folyo şapka takmalarını söyledim.
Bana güldüler, ama işte buradayım. Hizmetine amade.
Yanımda olmana çok sevindim. Yardımın gerek.
Beni bilirsin.
Sana yardım etmek ve Noel'i kurtarmak için her şeyi yaparım.
Pekâlâ, güzel. Gidelim.
Şimdi mi? Kakao molası vermiştim.
Hey Gary, bırak o kakaoyu elinden.
Tereyağ, Noel Baba'nın geyikleri gibi uçabileceğini söylesem ne derdin?
Hayır.
Bütün hayvanlar uçabilir. Uçabildiklerine inansınlar yeter.
-Ciddi olamaz. -Cal, bu kadar kötümser olma.
Değilim, kötümser olan at.
Bizi öldürecek. Daha hiç öpüşmeden ölemem.
Sandra'ya güveniyorum. İkinize de güveniyorum.
Çok güzel son sözler anne.
Simon'ı bulup aklını başına toplaması için konuşmalıyız.
Senin bildiğin Simon değil o artık.
HerŞeyHEMEN!
Belli. Elemanın dekoratöre ihtiyacı var. Ne bu?
O kadar da kötü biri olamaz. Bak ne güzel ağacı var.
Simler biraz kaymış.
-Hey! Hey! -Sana "Dokunma" diyecektim.
Ama demedin.
İzinsiz giriş!
Evet. Bu salaklardan bahsetmeyi unutmuşum.
Ateş etmeyin. Silahsızız.
Noel Baba tuzağına düştüğüme inanamıyorum.
Ben de. Özellikle de artık Noel Baba olmadığına göre.
Acaba elfler gerçekten ortadan mı kayboldu yoksa senden mi kaçtılar?
Peki. Hazır mısın?
Ölmeye mi? Neden olmasın?
Evet tatlım.
Atla konuşuyordum.
Bu korkunç bir fikir bence.
Tereyağ'ı gaza getirmek için bir konuşma yaptım ama ikna olmuş gibi değil.
İkna olmayacak ne var ki?
Sıradan bir at gökyüzündeki sadece Cal'ın görebildiği bir delikten bizi uçuracak.
Bir düzine portakal rengi trafik konisini
göremediği için ehliyet sınavından kalan Cal'ın.
Gidelim!
Hadi Tereyağ. Başarabilirsin.
Tamam, Sandra açıkça kızak kullanmakta benden daha iyi,
ama belki de bir B planı yapmak için iki saniye düşünse miydik?
Harika gidiyor. Harika kullanıyorsun tatlım.
Aman tanrım.
Cidden hücreye atmana gerek var mı Simon?
Noel'i kurtarmaya geldim.
Bunu başardıktan sonra oturup konuşalım.
Noel Baba davranış tarzı konusunda ipucu vereyim.
Dinle, dünyanın artık senin gibi eski kafa Noel Baba'ya ihtiyacı yok.
Ama insanların inanması gerekiyor ve Noel ruhu ölüyor.
Her Gün Noel ise Noel ruhu nasıl ölüyor olabilir?
Tam kafa yormalık konu işte!
-Çit, çit! -Pekâlâ.
Tereyağ… Tereyağ uçalım! Hadi! Hadi! Şimdi! Şimdi Tereyağ!
Tereyağ! Sana inanıyorum!
Evet!
Başardın! Başardın! Biliyordum.
Cal, açıklık nerede?
Cal!
Cal! Gözlerini aç!
-Olamaz. Gerçekten oluyor. -Evet.
-Tamam.
-Daha yükseğe. -Pekâlâ.
Sağa. Ve daha yükseğe. Dümdüz.
Yukarı. Yukarı! Fazla yukarı! İşte.
-Çocuklar bu çok tehlikeli. Geri dön! -Ne?
Dönemem! Bizi içeri çekiyor!
İzinsiz giriş!
Gene ne var?
Sanırım vaktimiz daralıyor. Bak.
Hey, bunu nereden buldun?
Hayır, dur, bekle. Bekle.
O küre bizi buradan çıkarabilirdi, biliyorsun değil mi?
Biliyorum.
E, sen niye düştün buraya?
LEO BENVENUTI & STEVE RUDNICK tarafından "NOEL BABA" filmi için yaratılan
karakterlere dayanmaktadır.
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan